Σταύρος Φλώρος: «Είχα εσωτερική αιμορραγία» – Η σοβαρή επιπλοκή μετά το χειρουργείο και οι αφόρητοι πόνοι (video)

medlabnews.gr iatrikanea 

Ο Σταύρος Φλώρος συνεχίζει τη δύσκολη πορεία αποκατάστασης μετά το σοβαρό ατύχημα που είχε κατά τη διάρκεια του Survivor και τον οδήγησε σε ακρωτηριασμό του ενός ποδιού. Σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα, ο ίδιος ενημέρωσε τους ακολούθους του μέσω Instagram ότι χρειάστηκε να υποβληθεί σε χειρουργείο, το οποίο δεν εξελίχθηκε χωρίς προβλήματα, καθώς υπήρξε σοβαρή επιπλοκή με εσωτερική αιμορραγία.

Ο πρώην παίκτης του Survivor περιέγραψε ότι οι πόνοι ήταν έντονοι και ότι η κατάσταση τον δυσκόλεψε ιδιαίτερα. Παράλληλα, στα προηγούμενα στάδια της νοσηλείας του είχε εκφράσει ευγνωμοσύνη για τη στήριξη που δέχθηκε, λέγοντας ότι τα μηνύματα του κόσμου του έδωσαν δύναμη να χαμογελά.

Το ατύχημα του Σταύρου Φλώρου είχε προκαλέσει σοκ, καθώς, σύμφωνα με τα διαθέσιμα δημοσιεύματα, τραυματίστηκε σοβαρά από προπέλες σκάφους ενώ έκανε ψαροντούφεκο εκτός αγωνίσματος του Survivor. Αναφέρθηκε ότι υπέστη μερικό ακρωτηριασμό στο αριστερό πόδι και σοβαρό τραύμα στον δεξιό αστράγαλο, ενώ η υπόθεση διερευνήθηκε από τις αρχές της Δομινικανής Δημοκρατίας.

Η οικογένειά του είχε ενημερώσει από τις πρώτες ημέρες ότι ο Σταύρος είχε ξεπεράσει τον άμεσο κίνδυνο, με τον πατέρα του να αναφέρει ότι ο γιος του δεν στενοχωριέται «από τη στιγμή που ζει».

Τι σημαίνει εσωτερική αιμορραγία μετά από χειρουργείο

Η εσωτερική αιμορραγία είναι απώλεια αίματος μέσα στο σώμα και μπορεί να συμβεί μετά από τραυματισμό ή ως μετεγχειρητική επιπλοκή. Σύμφωνα με το MedlinePlus, οι επιπλοκές μετά από χειρουργείο μπορεί να περιλαμβάνουν υπερβολική αιμορραγία, λοίμωξη, αντίδραση στην αναισθησία ή ακούσιο τραυματισμό.

Σημεία που μπορεί να συνοδεύουν σημαντική αιμορραγία είναι ζάλη, αδυναμία, ωχρότητα, χαμηλή αρτηριακή πίεση, ταχυκαρδία, δύσπνοια, σύγχυση ή ψυχρός/κολλώδης ιδρώτας. Τα συμπτώματα αυτά απαιτούν άμεση ιατρική αξιολόγηση, ιδιαίτερα σε μετεγχειρητικό ασθενή.

Η περίπτωση του Σταύρου Φλώρου δείχνει πόσο δύσκολη μπορεί να είναι η αποκατάσταση μετά από έναν βαρύ τραυματισμό και πόσο κρίσιμη είναι η συνεχής ιατρική παρακολούθηση όταν υπάρχουν σοβαρές μετεγχειρητικές επιπλοκές.

View this post on Instagram

A post shared by @stavrosflo

Απόστημα στη μασχάλη, ιδραδενίτιδα μασχάλης: απόστημα, επώδυνο σπυρί, αίτια και αντιμετώπιση

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Η ιδραδενίτιδα ή ιδρωταδενίτιδα είναι φλεγμονώδης δερματοπάθεια που συχνά εμφανίζεται ως επώδυνο σπυρί ή απόστημα στη μασχάλη. Μπορεί να ξεκινήσει με απλό πρήξιμο, να διογκωθεί, να πονά έντονα και σε ορισμένες περιπτώσεις να υποτροπιάζει, αφήνοντας ουλές ή συρίγγια. Το άρθρο εξηγεί τα αίτια, τα συμπτώματα, τα στάδια και τις διαθέσιμες επιλογές αντιμετώπισης. 

Μπορεί να σας έχει συμβεί να πρηστεί η μασχάλη σας. Στην αρχή ξεκινά με ένα απλό σπυράκι και στην συνέχεια διογκώνεται και συνοδεύεται με έντονο πόνο. 

Αν μάλιστα προσπαθήσετε να το πειράξετε τότε μπορεί να διαπιστώσετε ότι γίνεται πιο επώδυνο και ίσως να αναπτύσσεται και δεύτερο και τρίτο σπυρί κάνοντας ακόμα πιο επώδυνη την κατάσταση.  Η διαπυητική ιδρωταδενίτιδα είναι μία χρόνια φλεγμονώδης δερματοπάθεια που εκτιμάται ότι επηρεάζει το 1% του ενήλικου πληθυσμού παγκοσμίως.

Η ιδραδενίτιδα ή ιδρωταδενίτιδα (hidradenitis), είναι μικροβιακή φλεγμονή των ιδρωτοποιών αδένων, που εντοπίζεται συνήθως στις μασχάλες, τις μηροβουβωνικές χώρες και την περιπρωκτική χώρα ως ερυθρή, επώδυνη, και ψηλαφητή διόγκωση.

Ποια είναι η αιτία της ιδραδενίτιδας;

Αν και τα ακριβή αίτια της διαπυητικής ιδρωταδενίτιδας παραμένουν ασαφή, είναι πλέον γνωστό ότι πρόκειται για νόσημα με αυτοφλεγμονώδη χαρακτηριστικά. Μπορεί να εκδηλωθεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά συνήθως εμφανίζεται πρώτη φορά μετά την εφηβεία. Η ασθένεια προσβάλλει και τα δύο φύλα, ωστόσο οι γυναίκες έχουν διπλάσιες έως πενταπλάσιες πιθανότητες να νοσήσουν σε σχέση με τους άνδρες.
Έρευνες, επίσης, τη συσχετίζουν με το κάπνισμα και την παχυσαρκία, ενώ περίπου το ένα τρίτο των ασθενών έχει οικογενειακό ιστορικό. Υπάρχουν φορές που παρατηρείται σε άτομα συγγενικά, φανερώνοντας μια γενετική προδιάθεση. Ενοχοποιούνται το ξύρισμα, η χρήση αποτριχωτικών αλοιφών και η εφαρμογή αποσμητικών, χωρίς όμως να έχει αποδειχθεί η απευθείας συσχέτισή τους με την πάθηση. Το μεγάλο ποσοστό γυναικών ανάμεσα στα προσβεβλημένα άτομα φανερώνει ότι σημαντικό ρόλο για την πάθηση έχουν οι ορμόνες, ενώ σε πολλές περιπτώσεις η νόσος προσβάλλει καταθλιπτικά άτομα. Τέλος αρκετές φορές εμφανίζεται παράλληλα με αυτοάνοσα νοσήματα.

Πώς εκδηλώνεται;

Οι ασθενείς συχνά εκδηλώνουν επώδυνα και ενοχλητικά συμπτώματα, που ενδέχεται να έχουν ολέθρια αποτελέσματα στη ζωή τους. Αρχικά προκαλεί κνησμό στην περιοχή ή ήπιο κάψιμο, για να εμφανιστεί στη συνέχεια μία ή περισσότερες φλεγμονώδεις, επώδυνες, εξέρυθρες μάζες. Αυτές μπορεί στη συνέχεια να υποχωρήσουν με αγωγή ή αυτόματα, μπορεί όμως και να αποστηματοποιηθούν απελευθερώνοντας δύσοσμο έκκριμα. Όταν υποχωρήσουν οι φλεγμονές αφήνουν πίσω τους πεπαχυμένο δέρμα και δύσμορφες ουλές, οι οποίες με αλλεπάλληλες προσβολές πολλαπλασιάζονται.

Χαρακτηριστικά αναφέρονται τρία στάδια της ιδραδενίτιδας:

1.Μονήρες ή πολλαπλά αποστήματα χωρίς παρουσία συριγγίων ή ουλών.
   

2.Ένα ή περισσότερα υποτροπιάζοντα αποστήματα με παρουσία συριγγίων και ουλών σε μια ή   περισσότερες θέσεις

3.Διάχυτη ή σχεδόν διάχυτη προσβολή σε μεγάλη έκταση με διαπλεκόμενα συρίγγια κι αποστήματα

Πώς αντιμετωπίζεται;

Η αντιμετώπιση δεν είναι εύκολη, εξαρτάται από το στάδιο της νόσου και διαφέρει από άτομο σε άτομο. Μερικές φορές χρειάζεται απλή αναμονή για μία-δύο εβδομάδες. Ως συντηρητικά μέτρα συστήνονται:

•   Εφαρμογή θερμών κομπρεσσών

•   Πλύσεις με αντισηπτικά διαλύματα

•   Αποφυγή στενού συνθετικού ρουχισμού

•   Αποφυγή άγχους

•   Άσκηση και ξεκούραση

•   Λήψη αντιβιοτικών

•   Λήψη στεροϊδών για τη φλεγμονή

Τελευταία φαρμακευτική θεραπεία μειώνει τα συμπτώματα της διαπυητικής ιδρωταδενίτιδας, δηλαδή τα οζίδια, τα αποστήματα αλλά και τον πόνο.

Εφόσον δεν υποχωρεί με τα παραπάνω θα απαιτηθεί χειρουργική παρέμβαση. Εφαρμόζεται απλή σχάση των αποστηματικών κοιλοτήτων μέχρι εκτεταμένη αφαίρεση των αποστηματικών κοιλοτήτων μαζί με τους συριγγώδεις πόρους και του υπερκείμενου δέρματος της προσβεβλημένης περιοχής. 

Επίσης εφαρμόζεται τοπική ακτινοθεραπεία με πολύ καλά αποτελέσματα ως προς της ύφεση του πόνου, αλλά και την υποστροφή των βλαβών.

Πολύ καλά αποτελέσματα προσφέρει η φωτοδυναμική θεραπεία στην αρχή στα 430nm για υποχώρηση της φλεγμονής και στην συνέχεια στα 630 nm για αντιμετώπιση και ανάπλαση των ουλών.

Διαβάστε επίσης:

• Καλόγερος, δοθιήνας, θυλακίτιδα, ψευδάνθρακας και σταφυλόκοκκος
• Πρώτη αιτία θανάτου το σηπτικό σύνδρομο. Τι είναι η σήψη, ποιοι κινδυνεύουν και πώς μπορεί να προληφθεί; Μύθοι και αλήθειες (video)
• Καλοήθεις παθήσεις και όγκοι του δέρματος. Σπίλοι, Λιπώματα, κύστεις, ιδρωταδενίτιδα, ξανθελάσματα. 
• Μοναδική θεραπεία για την διαπυητική ιδρωταδενίτιδα (απόστημα μασχάλης, γλουτού κλπ). Χορηγείται από τον ΕΟΠΥΥ

Πρώτη δημοσίευση: 20 Ιουνίου 2012 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Αλέξανδρος Γιατζίδης, M.D.

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 17 Ιουνίου 2026

«Έκανα τη διαθήκη μου»: Η ψυχολόγος Ζωή Γιαννακούρου λέει ότι έχασε το στήθος της για καρκίνο που δεν είχε

medlabnews.gr iatrikanea

Η ψυχολόγος Ζωή Γιαννακούρου καταγγέλλει ότι υποβλήθηκε σε ολική μαστεκτομή και αφαίρεση λεμφαδένων, πιστεύοντας ότι έπασχε από επιθετική μορφή καρκίνου, ενώ –όπως υποστηρίζει– τελικά δεν είχε καρκίνο.

Η 59χρονη περιέγραψε δημόσια την περιπέτειά της, λέγοντας ότι η διάγνωση την οδήγησε σε μήνες αγωνίας, φόβου και ψυχικής κατάρρευσης. Σύμφωνα με όσα ανέφερε, είχε φτάσει στο σημείο να κάνει ακόμη και τη διαθήκη της, καθώς της είχε μεταφερθεί ότι αντιμετωπίζει μια ιδιαίτερα επιθετική κακοήθεια.

Η ίδια υποστηρίζει ότι το λάθος ενδέχεται να σχετίζεται με ανταλλαγή ιστολογικού υλικού ή αποτελεσμάτων με άλλη γυναίκα. Όπως είπε χαρακτηριστικά, θεωρεί ότι είχε λάβει «το πλακάκι» άλλης ασθενούς, ενώ η άλλη γυναίκα πιθανόν να έλαβε το δικό της αρνητικό αποτέλεσμα.

Η Ζωή Γιαννακούρου έχει ήδη κινηθεί δικαστικά κατά του διαγνωστικού κέντρου. Μέχρι στιγμής, η υπόθεση παρουσιάζεται ως καταγγελία της ίδιας και όχι ως τελεσίδικα αποδεδειγμένο ιατρικό λάθος από δικαστική απόφαση.

Τι καταγγέλλει η Ζωή Γιαννακούρου

Η ψυχολόγος ανέφερε ότι μετά την αρχική βιοψία ενημερώθηκε πως έχει καρκίνο και ότι η κατάσταση ήταν σοβαρή. Η πληροφορία αυτή, όπως λέει, την οδήγησε σε ολική μαστεκτομή, αφαίρεση θηλής και αφαίρεση λεμφαδένων.

Η ίδια περιγράφει ότι ο πόνος δεν ήταν μόνο σωματικός, αλλά και ψυχολογικός. «Πόναγα, έκλαιγα, έκανα τη διαθήκη μου», φέρεται να είπε, αποτυπώνοντας το σοκ που προκαλεί μια διάγνωση καρκίνου όταν ο ασθενής πιστεύει ότι απειλείται άμεσα η ζωή του.

Το πιο σοβαρό σημείο της καταγγελίας είναι ότι, κατά την ίδια, το αποτέλεσμα που οδήγησε στη θεραπευτική απόφαση ίσως δεν αντιστοιχούσε στο δικό της δείγμα. Αν αυτό επιβεβαιωθεί, δεν πρόκειται απλώς για λανθασμένη ερμηνεία εξέτασης, αλλά για ζήτημα ταυτοποίησης δείγματος, δηλαδή για πιθανό σφάλμα στην αλυσίδα λήψης, σήμανσης, επεξεργασίας ή απόδοσης του ιστολογικού υλικού.

Γιατί η ταυτοποίηση δείγματος είναι κρίσιμη

Στην παθολογοανατομική διάγνωση, η σωστή ταυτοποίηση του ασθενούς και του δείγματος είναι θεμελιώδης. Λάθη στη σήμανση ή στην αντιστοίχιση δείγματος μπορούν να οδηγήσουν είτε σε άσκοπη θεραπεία σε άνθρωπο που δεν νοσεί είτε σε καθυστέρηση θεραπείας σε άνθρωπο που πραγματικά έχει καρκίνο.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει επισημάνει ότι η λανθασμένη ταυτοποίηση ασθενών μπορεί να προκαλέσει λάθη σε εξετάσεις, φαρμακευτικές αγωγές, μεταγγίσεις και ακόμη και επεμβάσεις σε λάθος άτομο.

Αντίστοιχα, οδηγίες του College of American Pathologists για τον χειρισμό χειρουργικών δειγμάτων αναφέρουν ότι η σήμανση του δοχείου και των παρασκευασμάτων πρέπει να βασίζεται σε συγκεκριμένα στοιχεία ταυτοποίησης, όπως ονοματεπώνυμο, αριθμός μητρώου ή ημερομηνία γέννησης, ενώ για τις αντικειμενοφόρες πλάκες προτιμώνται δύο αναγνωριστικά στοιχεία.

Το δεύτερο θύμα που ίσως υπάρχει

Η υπόθεση έχει και μια ακόμη ανησυχητική διάσταση: αν πράγματι υπήρξε ανταλλαγή δείγματος, τότε ενδέχεται να υπάρχει άλλη γυναίκα που έλαβε καθησυχαστικό αποτέλεσμα, ενώ μπορεί να είχε θετική βιοψία.

Αυτό είναι το πιο κρίσιμο σημείο από πλευράς δημόσιας υγείας και ασφάλειας ασθενών. Δεν αφορά μόνο την αποκατάσταση της γυναίκας που υποβλήθηκε σε μαστεκτομή, αλλά και την ανάγκη να εντοπιστεί αν υπήρξε δεύτερη ασθενής που δεν ενημερώθηκε σωστά.

Τι πρέπει να διερευνηθεί

Σε τέτοιες υποθέσεις, τα βασικά ερωτήματα είναι:

• ποιος πήρε το δείγμα και με ποιον τρόπο σημάνθηκε,
• αν τηρήθηκαν δύο ανεξάρτητα στοιχεία ταυτοποίησης,
• αν υπάρχει πλήρες chain of custody του δείγματος,
• αν τα παραπεμπτικά, τα δοχεία, τα block και τα πλακάκια αντιστοιχούν στο ίδιο πρόσωπο,
• αν έγινε επανέλεγχος του ιστολογικού υλικού,
• αν ζητήθηκε δεύτερη γνώμη από ανεξάρτητο παθολογοανατόμο,
• αν υπάρχει άλλη ασθενής που πρέπει να ειδοποιηθεί.

Η βιβλιογραφία για τα σφάλματα ταυτοποίησης δειγμάτων δείχνει ότι τα λάθη αυτά, αν και όχι καθημερινά, είναι γνωστό πρόβλημα στην εργαστηριακή ιατρική και συνδέονται με σοβαρούς κινδύνους για την ασφάλεια των ασθενών.

Η ανθρώπινη πλευρά

Πέρα από τη νομική και ιατρική διερεύνηση, η υπόθεση αναδεικνύει το τεράστιο ψυχολογικό βάρος που προκαλεί μια διάγνωση καρκίνου. Για έναν ασθενή, η λέξη «καρκίνος» αλλάζει ακαριαία τον τρόπο που βλέπει το σώμα του, το μέλλον του, την οικογένειά του και τη ζωή του.

Στην περίπτωση της Ζωής Γιαννακούρου, η ίδια λέει ότι έζησε σαν ασθενής με επιθετικό καρκίνο, πήρε αποφάσεις ζωής και υπέστη ακρωτηριαστική επέμβαση, για μια νόσο που –όπως καταγγέλλει– δεν είχε.

Η υπόθεση της Ζωής Γιαννακούρου δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί μόνο ως μια προσωπική τραγωδία. Είναι υπόθεση ιατρικής ασφάλειας, εργαστηριακής αξιοπιστίας και θεσμικού ελέγχου.

Αν επιβεβαιωθεί ότι υπήρξε ανταλλαγή δείγματος ή λανθασμένη ταυτοποίηση, τότε πρόκειται για βαρύτατο περιστατικό με πιθανές συνέπειες όχι μόνο για τη γυναίκα που χειρουργήθηκε, αλλά και για άλλη ασθενή που ίσως δεν έλαβε ποτέ τη σωστή διάγνωση.

Καρκίνος των Οστών, Οστεοσάρκωμα, Σάρκωμα Ewing, Χονδροσάρκωμα. Ποια τα συμπτώματα, του καρκίνου των οστών;

Αλέξανδρου Γιατζίδη

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Οι καρκίνοι που ξεκινούν απ’ τα οστά λέγονται πρωτογενείς καρκίνοι των οστών. Παρουσιάζονται κυρίως στα άνω και κάτω άκρα αλλά μπορούν να εμφανιστούν σ’ οποιοδήποτε οστούν του σώματος. Τα παιδιά και οι νέοι εμφανίζουν πιο συχνά καρκίνο των οστών σε σύγκριση με τους ενήλικες.  

Οι περισσότεροι όγκοι των οστών είναι καλοήθεις. Σε μερικές όμως σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να είναι κακοήθεις.

Οι πρωτογενείς καρκίνοι των οστών λέγονται σαρκώματα. Υπάρχουν διάφοροι τύποι σαρκωμάτων. Καθένα εμφανίζεται σε διαφορετικό είδος οστίτη ιστού. Τα πιο συνηθισμένα είναι το οστεοσάρκωμα, το σάρκωμα Ewing και το χονδροσάρκωμα.  

• Το οστεοσάρκωμα είναι ο συχνότερος πρωτοπαθής κακοήθης όγκος των οστών στα παιδιά. Το 75% των οστεοσαρκωμάτων απαντούν σε ηλικίες μεταξύ 10-25 ετών και το 86% αφορά τα μακρά οστά. Οι άνδρες προσβάλλονται πιο συχνά απ’ τις γυναίκες. Το οστεοσάρκωμα ξεκινά συχνά στα άκρα των οστών απ’ όπου παράγεται νέος οστίτης ιστός καθώς μεγαλώνει το νεαρό άτομο. Συνήθως προσβάλει τα μακρά οστά των άνω και κάτω άκρων. 
• Το σάρκωμα Ewing. Ο καρκίνος αυτός προσβάλλει παιδιά και έφηβους. εκδηλώνεται συνήθως στις ηλικίες μεταξύ 10 και 20 ετών. Είναι πιθανόν ότι ο καρκίνος αυτός αρχίζει από ανώριμα κύτταρα του μυελού των οστών. Εντοπίζεται συνήθως στο μέσο τμήμα (διάφυση) των μακρών οστών. Συνήθως προσβάλει οστά της λεκάνης, και τα μακρά οστά του μηρού και του βραχίονα. Επίσης εμφανίζεται στις πλευρές.
• Το χονδροσάρκωμα απαντάται κυρίως στους ενήλικες. Αυτό το είδος όγκου σχηματίζεται στους χόνδρους, στον ελαστικό ιστό πλησίον των αρθρώσεων.
• Άλλοι τύποι καρκίνου των οστών είναι τα ινοσαρκώματα, σι γιγαντοκυτταρικοί όγκοι των οστών και τα χονδρώματα. Αυτές οι σπάνιες περιπτώσεις καρκίνου συνήθως προσβάλουν άτομα ηλικίας άνω των 30 ετών. 

Περίπου 15-20% των παιδιών με οστεοσάρκωμα έχουν μεταστάσεις τη στιγμή της διάγνωσης – συνήθως στους πνεύμονες και τα οστά. Τα σαρκώματα Ewing είναι δυνατόν να δώσουν μεταστάσεις και στο μυελό των οστών.

Οι καρκίνοι που ξεκινούν απ’ τα οστά είναι αρκετά σπάνιοι. Αντίθετα, δεν είναι ασυνήθιστο να εξαπλωθεί καρκίνος από άλλα μέρη του σώματος στα οστά. Όταν συμβεί αυτό, η ασθένεια δεν λέγεται πλέον καρκίνος των οστών. Κάθε τύπος καρκίνου παίρνει το όνομά του απ’ το όργανο ή τον ιστό του σώματος από τον οποίο ξεκίνησε. Η θεραπεία του καρκίνου που έχει εξαπλωθεί στα οστά εξαρτάται από το σημείο στο οποίο πρωτοεμφανίστηκε και απ’ το βαθμό της επέκτασής του. 

Οι καρκίνοι που εμφανίζονται στους μυς, στο λιπώδη ιστό, στα νεύρα, αγγεία και σ’ άλλους τύπους συνδετικού και ερειστικού ιστού του σώματος λέγονται σαρκώματα των μαλακών μορίων. Μπορούν να προσβάλουν και παιδιά και ενήλικες. 

Λευχαιμία, πολλαπλούν μυέλωμα και λέμφωμα είναι καρκίνοι που προέρχονται από κύτταρα που παράγονται στο μυελό των οστών. Είναι διαφορετικού είδους ασθένειες, και όχι καρκίνοι των οστών.  

Οι πρωτογενείς όγκοι που ”δίνουν” μεταστάσεις στα οστά είναι κατά κύριο λόγο πέντε: προστάτης, μαστός, πνεύμονες, νεφροί και θυρεοειδής αδένας. Οι κυριότερες περιοχές του οστικού συστήματος που προτιμώνται από τους πρωτογενείς όγκους για μεταστάσεις είναι η σπονδυλική στήλη, η πύελος, οι πλευρές, το μηριαίο και το βραχιόνιο οστό. Στη σπονδυλική στήλη, το 94% των μεταστάσεων βρίσκεται εκτός του νωτιαίου μυελού, ενώ μόλις το 6% βρίσκεται εντός του σπονδυλικού σωλήνα και εντός του νωτιαίου μυελού.

Οι μεταστάσεις των οστών έχουν δυστυχώς μία πλειάδα επιπλοκών για τον οργανισμό. Οι βασικότερες είναι ο πόνος, τα παθολογικά κατάγματα, η υπερασβεστιαιμία, η νευρολογική βλάβη και η αναιμία, συνήθως σε συνδυασμό με θρομβοπενία. 

Ποια τα συμπτώματα του καρκίνου των οστών;

Τα συμπτώματα του καρκίνου των οστών συνήθως εξελίσσονται αργά. Εξαρτώνται απ’ το είδος, τη θέση και το μέγεθος του όγκου. Ο πόνος είναι το πιο συχνό σύμπτωμα του καρκίνου των οστών. Πολλές φορές ένα σκληρό, ελαφρά ευαίσθητο εξόγκωμα στο οστό μπορεί να ψηλαφηθεί κάτω απ’ το δέρμα. 

Κάποτε, ο καρκίνος των οστών παρεμποδίζει τις φυσιολογικές κινήσεις των αρθρώσεων. Ο καρκίνος των οστών μπορεί να προκαλέσει κατάγματα στα οστά.  

Τα παραπάνω συμπτώματα δεν είναι σίγουρα σημεία καρκίνου. Μπορεί να προκαλούνται από άλλα, λιγότερο σοβαρά προβλήματα. Μόνο ένας γιατρός μπορεί να διαγνώσει με σιγουριά.  

Άλλα συμπτώματα που σχετίζονται με όγκους των οστών είναι:

• Πυρετός

• Ιδρώτες

• Ασυνήθιστο πρήξιμο γύρω από ένα κόκκαλο

• Χωλότητα

Πως γίνεται η διάγνωση του καρκίνου των οστών;

Η κλινική εξέταση θα συμπληρωθεί από απεικονιστικές εξετάσεις όπως ακτινογραφίες, αξονική ή μαγνητική τομογραφία. Οι αναλύσεις αίματος και ούρων μπορούν να δώσουν πληροφορίες σε σχέση με μια γενικευμένη νόσο που έχει επηρεάσει και τα οστά. Επίσης μπορεί να δώσει ενδείξεις κατά πόσο ο καρκίνος των οστών έχει επηρεάσει άλλα συστήματα του οργανισμού. Οι ακτινογραφίες μπορούν να δείξουν η θέση, το μέγεθος και το περίγραμμα ενός όγκου των οστών. Στις ακτίνες-Χ, οι καλοήθεις όγκοι συνήθως μοιάζουν στρογγυλοί και λείοι, με ομαλά όρια. Οι καρκίνοι των οστών συνήθως έχουν παράξενα σχήματα με ασαφή όρια.  

Εάν οι ακτίνες - Χ δείξουν έναν πιθανό καρκίνο, τότε μπορούν να γίνουν μερικές απ’ τις ακόλουθες εξετάσεις. Αυτές οι εξετάσεις θα δείξουν εάν ο όγκος έχει ήδη αρχίσει να εξαπλώνεται.  Σπινθηρογράφημα οστών: περιγράφει το μέγεθος, το σχήμα και τη θέση των παθολογικών περιοχών στα οστά. Ένα μικρό ποσό ραδιενεργού υλικού εισάγεται στην κυκλοφορία και ανιχνεύεται με τη βοήθεια ενός ειδικού οργάνου που ονομάζεται scanner (= ανιχνευτής).

Αξονική τομογραφία (CT ή CAT scan): είναι μια εξέταση βασιζόμενη στις ακτίνες-Χ η οποία δίδει λεπτομερείς εικόνες εγκάρσιων τομών του σώματος. Οι εικόνες αυτές συντίθενται με τη βοήθεια ηλεκτρ. υπολογιστή.

Η Μαγνητική Τομογραφία (MRI) επίσης συνθέτει λεπτομερείς εικόνες εγκάρσιων και επιμήκων τομών του σώματος. Η Μαγνητική Τομογραφία χρησιμοποιεί έναν ισχυρότατο μαγνήτη συνδεδεμένο με ηλεκτρ. υπολογιστή.

Οι αγγειογραφίες είναι ειδικές ακτινογραφίες των αγγείων. Μια χρωστική που ανιχνεύεται με ακτίνες-Χ εισάγεται στην κυκλοφορία του αίματος, οπότε τα αγγεία διαγράφονται λεπτομερέστερα. Η εξέταση αυτή βοηθά και στη μελέτη της διαδικασίας της χειρουργικής επέμβασης.

Η βιοψία είναι σημαντικότατο βήμα για τη διάγνωση και σχεδόν πάντα πρέπει να προηγείται της θεραπείας.  Κατά τη βιοψία λαμβάνονται μικρά τεμάχια από τον όγκο. Αυτό μπορεί να γίνει με βελόνα ή με χειρουργική επέμβαση. Εάν βρεθεί καρκίνος, ο παθολογοανατόμος μπορεί να διαγνώσει τον τύπο του καρκίνου (σαρκώματος) και να κρίνει εάν θα αναπτυχθεί αργά ή γρήγορα. Η εμπειρία του Ιατρού δεν είναι αρκετά σημαντικός λόγος έτσι ώστε να μην διενεργηθεί. Η βιοψία μπορεί να είναι είτε ανοικτή είτε κλειστή με την τελευταία να κερδίζει συνεχώς έδαφος. Σαν κλειστή θεωρείται η βιοψία που διενεργείται με ειδική βελόνη βιοψίας η οποία έχει τη δυνατότητα να λαμβάνει ιστοτεμάχιο το οποίο συλλέγεται σε ειδικό δοχείο φορμόλης. Η βιοψία με βελόνη (needle biopsy) μπορεί να κατευθύνεται με τη βοήθεια φορητού ακτινοσκοπικού μηχανήματος (C-ARM guided), με καθοδήγηση από αξονικό τομογράφο (CT – guided) ενώ στα μαλακά μόρια μπορεί να χρησιμοποιηθεί η καθοδήγηση από υπερηχογάφο (U.S. – guided). Δεν συνιστώνται οι τυφλές βιοψίες, οι βιοψίες σε εξωτερικά ιατρεία και βέβαια βιοψίες που δεν ακολουθούν τις γραμμές των χειρουργικών προσπελάσεων έτσι ώστε να ενέχεται κίνδυνος παραμονής μολυσμένης περιοχής μετά την χειρουργική αφαίρεση του όγκου. 

Η ιστολογική εξέταση του δείγματος της βιοψίας, επιτρέπει την αναγνώριση του είδους του συγκεκριμένου όγκου. Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις που παρουσιάζονται δυσκολίες στην κατάταξη των όγκων των οστών και για το λόγο αυτό συχνά χρειάζονται και δεύτερες γνώμες από άλλα εξειδικευμένα κέντρα.

Εάν τεθεί διάγνωση καρκίνου των οστών, είναι αναγκαίο να γνωρίζει ο γιατρός ακριβώς το σημείο που βρίσκεται και εάν έχει εξαπλωθεί απ’ το αρχικό του σημείο εμφάνισης. Αυτή η πληροφορία είναι πολύ αναγκαία για τον προγραμματισμό της θεραπείας. Τα αποτελέσματα των εξετάσεων, ακτινογραφιών, τομογραφιών και της βιοψίας χρησιμοποιούνται στη σταδιοποίηση του καρκίνου. Το στάδιο του καρκίνου δείχνει εάν η ασθένεια έχει εξαπλωθεί και την ποσότητα του ιστού που έχει προσβληθεί.  

Ποια είναι η θεραπεία του καρκίνου των οστών;

  

Οι γιατροί συνυπολογίζουν έναν αριθμό παραγόντων για ν’ αποφασίσουν την καλύτερη θεραπεία για τον καρκίνο των οστών. Ανάμεσα σ’ αυτούς είναι ο τύπος, η θέση το μέγεθος και η έκταση του όγκου, όπως επίσης και η ηλικία του ασθενούς και η κατάσταση της υγείας του. Ο γιατρός θα δημιουργήσει ένα σχέδιο θεραπείας που να προσαρμόζεται στις ανάγκες του ασθενούς.  

Η θεραπεία των οστικών όγκων είναι κυρίως χειρουργική. Σε αρκετές όμως περιπτώσεις η χειρουργική συνδυάζεται τόσο με χημειοθεραπεία όσο και ακτινοθεραπεία ανάλογα με το είδος του όγκου.

Υπάρχουν διάφοροι συνδυασμοί χημειοθεραπευτικών φαρμάκων τα οποία συνεχώς εμπλουτίζονται και μπαίνουν στη φαρέτρα του ογκολόγου σαρκωμάτων με σκοπό τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας αλλά και συνδυασμοί της ίδιας της χημειοθεραπείας με τη χειρουργική.

Η χημειοθεραπεία μπορεί να είναι είτε προεγχειρητική, είτε μετεγχειρητική ή όπως συνήθως και τα δύο. Η ακτινοθεραπεία επίσης μπορεί να συνδυαστεί με τις άλλες δύο θεραπείες.

Η χειρουργική θεραπεία έχει αναπτυχθεί πολύ τις τρεις τελευταίες δεκαετίες. Παλαιότερα οι εγχειρήσεις ακρωτηριασμού ήταν το διεθνές standard. Πλέον η χειρουργική διάσωσης άκρων είναι αυτή που έχει επικρατήσει παγκοσμίως. Υπάρχουν πλέον διαθέσιμες πολλές τεχνικές αφαίρεσης του οστικού τμήματος στο οποίο αναπτύσσεται ο όγκος και αντικατάστασής του με μόσχευμα ή με πρόθεση έτσι ώστε να μη χάνεται η λειτουργικότητα του άκρου που υποβάλλεται στην επέμβαση και ο ασθενής να παραμένει δραστήριος και λειτουργικός. Επίσης έχουν αναπτυχθεί κλίμακες βαθμολόγησης (scores) των αποτελεσμάτων αυτών των χειρουργικών επεμβάσεων όπως το TESS και το MSTS scores.

Διαβάστε επίσης

• Σε ποιες παθήσεις αυξάνεται και σε ποιες μειώνεται η αλκαλική φωσφατάση; Πόσο σημαντική είναι η παρακολούθησή της;
• Ο καρκίνος του πνεύμονα συχνά δεν παρουσιάζει συμπτώματα παρά μόνο αφού φτάσει σε προχωρημένο στάδιο
• Σε ποιες παθήσειςs διογκώνονται οι λεμφαδένες; Πότε και γιατί θα πρέπει να αφαιρούνται;
  

Πρώτη δημοσίευση: 20 Ιουνίου 2016 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Κωνσταντίνος Λούβρος

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 11 Ιουνίου 2026