Αγοράκι 3ετών κατάπιε ξυραφάκι. Υποβλήθηκε επειγόντως σε χειρουργική επέμβαση στην Αθήνα

medlabnews.gr iatrikanea 

Ένας 3χρονος μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο, το οποίο κατάπιε ένα ξυραφάκι. Το παιδί αφού έφτασε σε Παίδων της Αθήνας, υποβλήθηκε άμεσα σε ακτινογραφία, η οποία έδειξε ότι όντως υπήρχε το αιχμηρό αντικείμενο στο στομάχι του.

Όπως ενημέρωσαν οι γιατροί, τους γονείς του παιδιού, μετά την ακτινογραφία προσδιορίστηκε και το ακριβές σημείο όπου βρέθηκε το ξυραφάκι, ώστε οι χειρουργοί να προχωρήσουν σε επέμβαση αφαίρεσής του με ασφάλεια.

Η χειρουργική ομάδα προχώρησε άμεσα στη διαδικασία αφαίρεσης, μια επέμβαση που απαιτούσε λεπτούς χειρισμούς ώστε να αποφευχθεί οποιοσδήποτε τραυματισμός στα τοιχώματα του στομάχου ή του οισοφάγου κατά την εξαγωγή του αιχμηρού αντικειμένου.

Παρά την πολυπλοκότητα και το υψηλό ρίσκο της κατάστασης, η έκβαση της επέμβασης ήταν απόλυτα επιτυχής.

Οι γιατροί κατάφεραν να αφαιρέσουν το ξυραφάκι χωρίς επιπλοκές. Το μικρό αγόρι, μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας, μεταφέρθηκε σε θάλαμο νοσηλείας όπου και αναρρώνει πλέον υπό τη συνεχή επίβλεψη των ειδικών.

Η έκβαση της επέμβασης ήταν επιτυχής και το μικρό παιδί αναρρώνει σε νοσοκομείο Παίδων στην Αθήνα

Ωνάσειο: Στο επίκεντρο της εκπαίδευσης στην ανοσολογία μεταμοσχεύσεων

medlabnews.gr iatrikanea

Με πρωτοβουλία του Τμήματος Ανοσολογίας Μεταμοσχεύσεων και Γενετικής του Ωνάσειου Νοσοκομείου πραγματοποιήθηκε στις 11 και 12 Μαρτίου 2026, το επιστημονικό σεμινάριο με τίτλο «Από τη Θεωρία στην Εργαστηριακή Πράξη: Ανοσολογική Αξιολόγηση στις Μεταμοσχεύσεις Συμπαγών Οργάνων» («From Theory to Bench: Immunological Assessment in Solid Organ Transplantation»). Η διοργάνωση εντάσσεται στις δράσεις εκπαίδευσης και επιστημονικής ανταλλαγής γνώσης του Ωνάσειου Νοσοκομείου στον τομέα μεταμόσχευσης συμπαγών οργάνων, αναδεικνύοντας τον ρόλο του Τμήματος στην ανάπτυξη της εξειδικευμένης γνώσης και των σύγχρονων εργαστηριακών πρακτικών που υποστηρίζουν τα μεταμοσχευτικά προγράμματα.

Στη διοργάνωση συμμετείχαν σημαντικοί επιστήμονες και κλινικοί ιατροί από την Ελλάδα και το εξωτερικό, οι οποίοι παρουσίασαν σύγχρονες διαγνωστικές μεθόδους, εργαστηριακές πρακτικές και εμπειρίες στον τομέα της ανοσολογίας μεταμοσχεύσεων. Το πρόγραμμα περιλάμβανε διαλέξεις, ανταλλαγή επιστημονικής εμπειρίας και πρακτικές εφαρμογές στο εργαστήριο, δίνοντας στους συμμετέχοντες τη δυνατότητα να συνδυάσουν τη θεωρητική γνώση με την πρακτική εκπαίδευση.

Κατά τη διάρκεια της πρώτης ημέρας παρουσιάστηκαν τα Μεταμοσχευτικά Προγράμματα Καρδιάς, Πνεύμονα και Μεταμοσχεύσεων Νεφρού σε Παιδιά που υποστηρίζονται στο Ωνάσειο, αναδεικνύοντας τον ρόλο του Νοσοκομείου ως βασικού πυλώνα μεταμοσχευτικής δραστηριότητας στην Ελλάδα. Παράλληλα, αναπτύχθηκαν σημαντικές θεματικές που αφορούν στον ρόλο του Τμήματος στη διερεύνηση και εκτίμηση του ανοσολογικού κινδύνου, καθώς και στις σύγχρονες εργαστηριακές μεθόδους που υποστηρίζουν την ασφάλεια και την επιτυχία των μεταμοσχεύσεων. Επιπλέον, παρουσιάστηκε η διεθνής εμπειρία σχετικά με την οργάνωση και λειτουργία εξειδικευμένων εργαστηρίων μεταμοσχεύσεων και τις σύγχρονες εξελίξεις στον τομέα της μεταμοσχευτικής ανοσολογίας. Η δεύτερη ημέρα επικεντρώθηκε κυρίως στην πρακτική εκπαίδευση των συμμετεχόντων, με εξειδικευμένη πρακτική άσκηση (wet lab workshop) στις εγκαταστάσεις του Εργαστηρίου. Στο πλαίσιο αυτό παρουσιάστηκε μια ιδιαίτερα κρίσιμη εργαστηριακή διαδικασία που χρησιμοποιείται για την εκτίμηση του ανοσολογικού κινδύνου πριν από τη μεταμόσχευση. Παράλληλα, συζητήθηκαν σύγχρονες προσεγγίσεις για τη βελτίωση της συγκεκριμένης μεθοδολογίας, καθώς και τρόποι βελτιστοποίησης της ερμηνείας των αποτελεσμάτων, με στόχο την ενίσχυση της αξιοπιστίας των εργαστηριακών εκτιμήσεων και τη βελτίωση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας των μεταμοσχεύσεων.

Το Τμήμα Ανοσολογίας Μεταμοσχεύσεων και Γενετικής του Ωνασείου Νοσοκομείου αποτελεί βασικό πυλώνα υποστήριξης των μεταμοσχευτικών προγραμμάτων του νοσοκομείου. Από το 1995, όταν ξεκίνησε στο Ωνάσειο το Πρόγραμμα Μεταμόσχευσης Καρδιάς, το Τμήμα παρέχει εξειδικευμένη ανοσολογική υποστήριξη, συμβάλλοντας καθοριστικά στην επιτυχία του προγράμματος, ενώ από το 2020 υποστηρίζει και το πρόγραμμα μεταμόσχευσης πνευμόνων.

Με την ανάπτυξη νέων υποδομών και την ενσωμάτωση προηγμένων τεχνολογιών μοριακής διάγνωσης και γενετικής ανάλυσης, το Τμήμα ενισχύει σημαντικά τις δυνατότητες εξατομικευμένης ιατρικής και συμβάλλει στη βελτίωση της φροντίδας των ασθενών. Παράλληλα, αναμένεται να διαδραματίσει κομβικό ρόλο στην ενίσχυση της επιστημονικής συνεργασίας σε εθνικό επίπεδο.

Μέσα από πρωτοβουλίες εκπαίδευσης και επιστημονικής ανταλλαγής γνώσης, όπως η διοργάνωση του Σεμιναρίου, το Ωνάσειο Νοσοκομείο συνεχίζει να συμβάλλει ενεργά στην ανάπτυξη της μεταμοσχευτικής ιατρικής και της εργαστηριακής ανοσολογίας στην Ελλάδα.

Σάρκωμα μαλακών μορίων. Καρκίνος, κακοήθης όγκος μαλακών ιστών, μυών, λίπους, νεύρων, αγγείων του οργανισμού.

του Κωνσταντίνου Λούβρου, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Το σάρκωμα είναι κακοήθης όγκος των μυών, του λίπους, των αγγείων, και των νεύρων αλλά και των οστών. Είναι σπάνιοι όγκοι οι οποίοι μπορεί να εμφανισθούν σε κάθε σημείο του σώματος. Παρότι τα σαρκώματα μπορεί να κάνουν την εμφάνισή τους σχεδόν σε ολόκληρο το σώμα, υπάρχουν σημεία που «προτιμώνται». Τέτοια είναι τα άκρα, ο κορμός και η κοιλιά.

Τα σαρκώματα μαλακών μορίων αποτελούν το 78% όλων των σαρκωμάτων ενώ τα υπόλοιπα είναι σαρκώματα των οστών. Εμφανίζονται συχνότερα σε μεγαλύτερες ηλικίες, εκτός από το σάρκωμα Ewing και το ραβδομυοσάρκωμα.

Στις περιπτώσεις όπου τα σαρκώματα μαλακών μορίων είναι επιθετικής μορφής, εκδηλώνονται στους περίπου μισούς ασθενείς (50%) με μετάσταση στους πνεύμονες.

Εκτιμάται πάντως πως περίπου 7 στους 10 ασθενείς θα έχουν τουλάχιστον πενταετή επιβίωση εάν δεν εμφανίσουν τη νόσο σε άλλες περιοχές από την αρχική.

Οι ασθενείς όμως που μέσα στο πρώτο εξάμηνο μετά την αρχική διάγνωση εκδηλώσουν μεταστάσεις της νόσου και σε άλλα σημεία, συνήθως έχουν κακή πρόγνωση για μακρά επιβίωση.


Τα σαρκώματα μαλακών ιστών είναι:

1. Λειομυοσάρκωμα

2. Λιποσάρκωμα

3. Ινώδες Ιστιοκύττωμα (15-20% σαρκωμάτων σε ηλικία άνω των 60 ετών)από ινώδη συνδετικό ιστό

4. Συνοβιακό Σάρκωμα  (synovial) σάρκωμα προσβάλλει κυρίως παιδιά και προέρχεται από τους ιστούς που περιβάλλουν συνδέσμους, σε περιοχές όπως το γόνατο και ο αστράγαλος.

5. Ινοσάρκωμα

6. Περιφερικό νευρικού σάρκωμα

7. Στρωματικός όγκος του γαστρεντερικού συστήματος (gastrointestinal stromal tumor – GIST)

8. Αγγειοσάρκωμα

Πολλές φορές πολλά σαρκώματα εμφανίζονται ξαφνικά. Αυξάνει η επίπτωση των σαρκωμάτων όσο αυξάνει η ηλικία. Το ραβδομυοσάρκωμα εμφανίζεται σε παιδιά και νέους ενήλικες.


Αίτια


Οι αιτίες των πιο πολλών σαρκωμάτων είναι άγνωστες. Κάποια κληρονομικά σύνδρομα αυξάνουν το κίνδυνο ανάπτυξης σαρκωμάτων όπως Νευρινωμάτωση, σύνδρομο Gardner, Li-Fraumeni και Ρετινοβλάστωμα. Εξαίρεση αποτελεί το σάρκωμα Kaposi που εμφανίζεται συνήθως σε άτομα που έχουν ανοσοκατεσταλμένο οργανισμό όπως είναι οι πάσχοντες από HIV λοίμωξη. Επίσης υπάρχουν και περιβαλλοντικοί παράγοντες που ενισχύουν την εκδήλωση των σαρκωμάτων μαλακών μορίων, όπως άλλωστε συμβαίνει και με άλλες μορφές καρκίνου.


Συμπτώματα


Τα σαρκώματα των μαλακών μορίων εμφανίζονται σαν τοπικές διογκώσεις συνήθως ανώδυνες. Μπορεί να φθάσουν σε πολύ μεγάλο μέγεθος, χωρίς να δίνουν κανένα σύμπτωμα  Τα σαρκώματα μαλακών μορίων κάνουν την εμφάνισή τους στους ασθενείς συνήθως με μια διόγκωση στο δέρμα που προκαλεί ανησυχία και τους οδηγεί τελικά στο γιατρό. Η διόγκωση αυτή μπορεί να επιφέρει πόνο.

Διάγνωση


Η πρώτη διάγνωση γίνεται, σχετικά εύκολα, με αξονική ή και μαγνητική τομογραφία. Η κακοήθεια επιβεβαιώνεται με βιοψία. Το βασικό σύμπτωμα που είναι μια διόγκωση, μπορεί να μην σημαίνει απαραίτητα καρκινικό όγκο.

Θεραπεία

• Χειρουργική: Η χειρουργική εξαίρεση των σαρκωμάτων είναι η θεραπεία εκλογής. Στην επέμβαση πρέπει να αφαιρούνται μαζί και υγιείς ιστοί σε απόσταση 2εκ από τον όγκο. Όταν αυτό είναι αδύνατον το σάρκωμα μπορεί να υποτροπιάσει. Τα σαρκώματα υποτροπιάζουν τοπικά σε υψηλό ποσοστό και μπορεί να εμφανίσουν αιματογενείς μεταστάσεις (συνήθως στους πνεύμονες). Τα σαρκώματα επεκτείνονται τοπικά με διασπορά και διήθηση των ιστών, καθώς και κατά μήκος των νευρικών ελύτρων ή αγγείων. Αναπτυσσόμενα εντός των μαλακών μορίων δίνουν την εντύπωση ότι περιβάλλονται από κάψα. Στην πραγματικότητα πρόκειται περί ψευδοκάψας που περιέχει συμπιεσμένα κύτταρα του όγκου και ινώδη ιστό. H απλή εκπυρήνιση επομένως ενός σαρκώματος συνιστά ατελή εγχείρηση και συνοδεύεται από πολύ υψηλό ποσοστό τοπικής υποτροπής. Ακόμα και οι τενόντιες περιτονίες, που περιβάλλουν τα διάφορα μυϊκά διαμερίσματα, δεν συνιστούν ανατομικούς φραγμούς στη διασπορά των σαρκωμάτων. Iδίως για τα σαρκώματα υψηλού βαθμού κακοήθειας (high grade) και ικανού μεγέθους είναι συχνή η διασπορά τους πέραν της τενόντιας περιτονίας, διαμέσου των σημείων εισόδου αγγειακών ή νευρικών κλάδων.

• Ακτινοθεραπεία: Η ακτινοθεραπεία συμβάλλει στον τοπικό έλεγχο της νόσου όταν ο όγκος είναι μεγαλύτερος από 5 εκατοστά

• Χημειοθεραπεία: Δύσκολα το πιάνει η χημειοθεραπεία. Η χημειοθεραπεία στοχεύει στην πρόληψη ή αντιμετώπιση της μεταστατικής νόσου και μετεγχειρητικά, μερικές φορές στη διάσωση του άκρου.

Διαβάστε επίσης

Καρκίνος των οστών. Το οστεοσάρκωμα, ο συχνότερος όγκος των οστών, το σάρκωμα Ewing και το χονδροσάρκωμα

Συγγνώμη λάθος. Της έκαναν ολική υστερεκτομή αλλά η βιοψία έδειξε ότι δεν ήταν καρκίνος.

 medlabnews.gr iatrikanea

Μια 32χρονη υποβλήθηκε σε υστερεκτομή έπειτα από λανθασμένη διάγνωση καρκίνου στις ωοθήκες. Έκτοτε ξεκίνησε μια απίστευτη περιπέτεια υγείας.

Η Rhian Butlin επισκέφθηκε τον γιατρό τον Σεπτέμβριο του 2024 με «αφόρητους» κοιλιακούς πόνους. Αρχικά, σύμφωνα με την Daily Mail, η κατάστασή της αποδόθηκε σε σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS), καθώς η πρώτη εξέταση δεν έδειξε κάτι ανησυχητικό.

Δύο μήνες αργότερα ο πόνος επέμεινε και η κοιλιά της πρήστηκε τόσο πολύ, που έμοιαζε σαν να είναι εννέα μηνών έγκυος. Η 32χρονη πήγε στο νοσοκομείο και μια δεύτερη εξέταση αποκάλυψε έναν όγκο 25 εκατοστών σε μία από τις ωοθήκες της.

Της έκαναν υστερεκτομή μετά από λάθος διάγνωση

Τον Δεκέμβριο η μητέρα δύο παιδιών υποβλήθηκε σε ολική υστερεκτομή, ενώ αφαιρέθηκαν επίσης η σκωληκοειδής απόφυση και το περιτόναιο του εντέρου της, καθώς εμφάνισαν σημάδια οιδήματος. Στη συνέχεια, της έκαναν βιοψίες και στα τρία όργανα. Η ανάρρωσή της ήταν δύσκολη, καθώς υπέφερε από συσσώρευση υγρών αλλά και σηψαιμία, και τέθηκε σε ιατρικά προκλημένο κώμα.

Όταν βγήκαν τα αποτελέσματα της βιοψίας, δεν βρέθηκε καρκίνος στα όργανα που αφαιρέθηκαν. Οι γιατροί πίστευαν ότι είχε ενδομητρίωση, που στις εξετάσεις μπορεί να μοιάζει με καρκίνο.

Ο καρκίνος ήταν αλλού...

Ωστόσο, όταν τα συμπτώματα επέστρεψαν και η Butlin αναζήτησε νέα ιατρική γνώμη, οι γιατροί ανακάλυψαν ότι είχε μια σπάνια μορφή καρκίνου στη σκωληκοειδή απόφυση, ο οποίος είχε ήδη εξαπλωθεί στην πύελο και στους λεμφαδένες της. Ο καρκίνος διαγνώστηκε πλέον ως τελικού σταδίου και ως «ανίατος». «Είμαι απλώς συναισθηματικά εξαντλημένη. Ζω συνεχώς με τον φόβο και κάποιες νύχτες μετά βίας κοιμάμαι», δήλωσε η Butlin. «Ήταν ένα πολύ τρομακτικό ταξίδι, για να είμαι ειλικρινής. Προφανώς, υποβλήθηκα σε ολική υστερεκτομή χωρίς να είναι απαραίτητο».

Η Butlin ξεκίνησε εντατική χημειοθεραπεία στις 8 Απριλίου, έξι μήνες μετά τα αρχικά συμπτώματα. Η οικογένειά της εκφράζει την απογοήτευσή της για τον τρόπο με τον οποίο οι γιατροί αντιμετώπισαν την κατάστασή της.

Καρκίνος των Οστών, Οστεοσάρκωμα, Σάρκωμα Ewing, Χονδροσάρκωμα. Ποια τα συμπτώματα, του καρκίνου των οστών;

Αλέξανδρου Γιατζίδη

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Οι καρκίνοι που ξεκινούν απ’ τα οστά λέγονται πρωτογενείς καρκίνοι των οστών. Παρουσιάζονται κυρίως στα άνω και κάτω άκρα αλλά μπορούν να εμφανιστούν σ’ οποιοδήποτε οστούν του σώματος. Τα παιδιά και οι νέοι εμφανίζουν πιο συχνά καρκίνο των οστών σε σύγκριση με τους ενήλικες.  

Οι περισσότεροι όγκοι των οστών είναι καλοήθεις. Σε μερικές όμως σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να είναι κακοήθεις.

Οι πρωτογενείς καρκίνοι των οστών λέγονται σαρκώματα. Υπάρχουν διάφοροι τύποι σαρκωμάτων. Καθένα εμφανίζεται σε διαφορετικό είδος οστίτη ιστού. Τα πιο συνηθισμένα είναι το οστεοσάρκωμα, το σάρκωμα Ewing και το χονδροσάρκωμα.  

• Το οστεοσάρκωμα είναι ο συχνότερος πρωτοπαθής κακοήθης όγκος των οστών στα παιδιά. Το 75% των οστεοσαρκωμάτων απαντούν σε ηλικίες μεταξύ 10-25 ετών και το 86% αφορά τα μακρά οστά. Οι άνδρες προσβάλλονται πιο συχνά απ’ τις γυναίκες. Το οστεοσάρκωμα ξεκινά συχνά στα άκρα των οστών απ’ όπου παράγεται νέος οστίτης ιστός καθώς μεγαλώνει το νεαρό άτομο. Συνήθως προσβάλει τα μακρά οστά των άνω και κάτω άκρων. 
• Το σάρκωμα Ewing. Ο καρκίνος αυτός προσβάλλει παιδιά και έφηβους. εκδηλώνεται συνήθως στις ηλικίες μεταξύ 10 και 20 ετών. Είναι πιθανόν ότι ο καρκίνος αυτός αρχίζει από ανώριμα κύτταρα του μυελού των οστών. Εντοπίζεται συνήθως στο μέσο τμήμα (διάφυση) των μακρών οστών. Συνήθως προσβάλει οστά της λεκάνης, και τα μακρά οστά του μηρού και του βραχίονα. Επίσης εμφανίζεται στις πλευρές.
• Το χονδροσάρκωμα απαντάται κυρίως στους ενήλικες. Αυτό το είδος όγκου σχηματίζεται στους χόνδρους, στον ελαστικό ιστό πλησίον των αρθρώσεων.
• Άλλοι τύποι καρκίνου των οστών είναι τα ινοσαρκώματα, σι γιγαντοκυτταρικοί όγκοι των οστών και τα χονδρώματα. Αυτές οι σπάνιες περιπτώσεις καρκίνου συνήθως προσβάλουν άτομα ηλικίας άνω των 30 ετών. 

Περίπου 15-20% των παιδιών με οστεοσάρκωμα έχουν μεταστάσεις τη στιγμή της διάγνωσης – συνήθως στους πνεύμονες και τα οστά. Τα σαρκώματα Ewing είναι δυνατόν να δώσουν μεταστάσεις και στο μυελό των οστών.

Οι καρκίνοι που ξεκινούν απ’ τα οστά είναι αρκετά σπάνιοι. Αντίθετα, δεν είναι ασυνήθιστο να εξαπλωθεί καρκίνος από άλλα μέρη του σώματος στα οστά. Όταν συμβεί αυτό, η ασθένεια δεν λέγεται πλέον καρκίνος των οστών. Κάθε τύπος καρκίνου παίρνει το όνομά του απ’ το όργανο ή τον ιστό του σώματος από τον οποίο ξεκίνησε. Η θεραπεία του καρκίνου που έχει εξαπλωθεί στα οστά εξαρτάται από το σημείο στο οποίο πρωτοεμφανίστηκε και απ’ το βαθμό της επέκτασής του. 

Οι καρκίνοι που εμφανίζονται στους μυς, στο λιπώδη ιστό, στα νεύρα, αγγεία και σ’ άλλους τύπους συνδετικού και ερειστικού ιστού του σώματος λέγονται σαρκώματα των μαλακών μορίων. Μπορούν να προσβάλουν και παιδιά και ενήλικες. 

Λευχαιμία, πολλαπλούν μυέλωμα και λέμφωμα είναι καρκίνοι που προέρχονται από κύτταρα που παράγονται στο μυελό των οστών. Είναι διαφορετικού είδους ασθένειες, και όχι καρκίνοι των οστών.  

Οι πρωτογενείς όγκοι που ”δίνουν” μεταστάσεις στα οστά είναι κατά κύριο λόγο πέντε: προστάτης, μαστός, πνεύμονες, νεφροί και θυρεοειδής αδένας. Οι κυριότερες περιοχές του οστικού συστήματος που προτιμώνται από τους πρωτογενείς όγκους για μεταστάσεις είναι η σπονδυλική στήλη, η πύελος, οι πλευρές, το μηριαίο και το βραχιόνιο οστό. Στη σπονδυλική στήλη, το 94% των μεταστάσεων βρίσκεται εκτός του νωτιαίου μυελού, ενώ μόλις το 6% βρίσκεται εντός του σπονδυλικού σωλήνα και εντός του νωτιαίου μυελού.

Οι μεταστάσεις των οστών έχουν δυστυχώς μία πλειάδα επιπλοκών για τον οργανισμό. Οι βασικότερες είναι ο πόνος, τα παθολογικά κατάγματα, η υπερασβεστιαιμία, η νευρολογική βλάβη και η αναιμία, συνήθως σε συνδυασμό με θρομβοπενία. 

Ποια τα συμπτώματα του καρκίνου των οστών;

Τα συμπτώματα του καρκίνου των οστών συνήθως εξελίσσονται αργά. Εξαρτώνται απ’ το είδος, τη θέση και το μέγεθος του όγκου. Ο πόνος είναι το πιο συχνό σύμπτωμα του καρκίνου των οστών. Πολλές φορές ένα σκληρό, ελαφρά ευαίσθητο εξόγκωμα στο οστό μπορεί να ψηλαφηθεί κάτω απ’ το δέρμα. 

Κάποτε, ο καρκίνος των οστών παρεμποδίζει τις φυσιολογικές κινήσεις των αρθρώσεων. Ο καρκίνος των οστών μπορεί να προκαλέσει κατάγματα στα οστά.  

Τα παραπάνω συμπτώματα δεν είναι σίγουρα σημεία καρκίνου. Μπορεί να προκαλούνται από άλλα, λιγότερο σοβαρά προβλήματα. Μόνο ένας γιατρός μπορεί να διαγνώσει με σιγουριά.  

Άλλα συμπτώματα που σχετίζονται με όγκους των οστών είναι:

• Πυρετός

• Ιδρώτες

• Ασυνήθιστο πρήξιμο γύρω από ένα κόκκαλο

• Χωλότητα

Πως γίνεται η διάγνωση του καρκίνου των οστών;

Η κλινική εξέταση θα συμπληρωθεί από απεικονιστικές εξετάσεις όπως ακτινογραφίες, αξονική ή μαγνητική τομογραφία. Οι αναλύσεις αίματος και ούρων μπορούν να δώσουν πληροφορίες σε σχέση με μια γενικευμένη νόσο που έχει επηρεάσει και τα οστά. Επίσης μπορεί να δώσει ενδείξεις κατά πόσο ο καρκίνος των οστών έχει επηρεάσει άλλα συστήματα του οργανισμού. Οι ακτινογραφίες μπορούν να δείξουν η θέση, το μέγεθος και το περίγραμμα ενός όγκου των οστών. Στις ακτίνες-Χ, οι καλοήθεις όγκοι συνήθως μοιάζουν στρογγυλοί και λείοι, με ομαλά όρια. Οι καρκίνοι των οστών συνήθως έχουν παράξενα σχήματα με ασαφή όρια.  

Εάν οι ακτίνες - Χ δείξουν έναν πιθανό καρκίνο, τότε μπορούν να γίνουν μερικές απ’ τις ακόλουθες εξετάσεις. Αυτές οι εξετάσεις θα δείξουν εάν ο όγκος έχει ήδη αρχίσει να εξαπλώνεται.  Σπινθηρογράφημα οστών: περιγράφει το μέγεθος, το σχήμα και τη θέση των παθολογικών περιοχών στα οστά. Ένα μικρό ποσό ραδιενεργού υλικού εισάγεται στην κυκλοφορία και ανιχνεύεται με τη βοήθεια ενός ειδικού οργάνου που ονομάζεται scanner (= ανιχνευτής).

Αξονική τομογραφία (CT ή CAT scan): είναι μια εξέταση βασιζόμενη στις ακτίνες-Χ η οποία δίδει λεπτομερείς εικόνες εγκάρσιων τομών του σώματος. Οι εικόνες αυτές συντίθενται με τη βοήθεια ηλεκτρ. υπολογιστή.

Η Μαγνητική Τομογραφία (MRI) επίσης συνθέτει λεπτομερείς εικόνες εγκάρσιων και επιμήκων τομών του σώματος. Η Μαγνητική Τομογραφία χρησιμοποιεί έναν ισχυρότατο μαγνήτη συνδεδεμένο με ηλεκτρ. υπολογιστή.

Οι αγγειογραφίες είναι ειδικές ακτινογραφίες των αγγείων. Μια χρωστική που ανιχνεύεται με ακτίνες-Χ εισάγεται στην κυκλοφορία του αίματος, οπότε τα αγγεία διαγράφονται λεπτομερέστερα. Η εξέταση αυτή βοηθά και στη μελέτη της διαδικασίας της χειρουργικής επέμβασης.

Η βιοψία είναι σημαντικότατο βήμα για τη διάγνωση και σχεδόν πάντα πρέπει να προηγείται της θεραπείας.  Κατά τη βιοψία λαμβάνονται μικρά τεμάχια από τον όγκο. Αυτό μπορεί να γίνει με βελόνα ή με χειρουργική επέμβαση. Εάν βρεθεί καρκίνος, ο παθολογοανατόμος μπορεί να διαγνώσει τον τύπο του καρκίνου (σαρκώματος) και να κρίνει εάν θα αναπτυχθεί αργά ή γρήγορα. Η εμπειρία του Ιατρού δεν είναι αρκετά σημαντικός λόγος έτσι ώστε να μην διενεργηθεί. Η βιοψία μπορεί να είναι είτε ανοικτή είτε κλειστή με την τελευταία να κερδίζει συνεχώς έδαφος. Σαν κλειστή θεωρείται η βιοψία που διενεργείται με ειδική βελόνη βιοψίας η οποία έχει τη δυνατότητα να λαμβάνει ιστοτεμάχιο το οποίο συλλέγεται σε ειδικό δοχείο φορμόλης. Η βιοψία με βελόνη (needle biopsy) μπορεί να κατευθύνεται με τη βοήθεια φορητού ακτινοσκοπικού μηχανήματος (C-ARM guided), με καθοδήγηση από αξονικό τομογράφο (CT – guided) ενώ στα μαλακά μόρια μπορεί να χρησιμοποιηθεί η καθοδήγηση από υπερηχογάφο (U.S. – guided). Δεν συνιστώνται οι τυφλές βιοψίες, οι βιοψίες σε εξωτερικά ιατρεία και βέβαια βιοψίες που δεν ακολουθούν τις γραμμές των χειρουργικών προσπελάσεων έτσι ώστε να ενέχεται κίνδυνος παραμονής μολυσμένης περιοχής μετά την χειρουργική αφαίρεση του όγκου. 

Η ιστολογική εξέταση του δείγματος της βιοψίας, επιτρέπει την αναγνώριση του είδους του συγκεκριμένου όγκου. Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις που παρουσιάζονται δυσκολίες στην κατάταξη των όγκων των οστών και για το λόγο αυτό συχνά χρειάζονται και δεύτερες γνώμες από άλλα εξειδικευμένα κέντρα.

Εάν τεθεί διάγνωση καρκίνου των οστών, είναι αναγκαίο να γνωρίζει ο γιατρός ακριβώς το σημείο που βρίσκεται και εάν έχει εξαπλωθεί απ’ το αρχικό του σημείο εμφάνισης. Αυτή η πληροφορία είναι πολύ αναγκαία για τον προγραμματισμό της θεραπείας. Τα αποτελέσματα των εξετάσεων, ακτινογραφιών, τομογραφιών και της βιοψίας χρησιμοποιούνται στη σταδιοποίηση του καρκίνου. Το στάδιο του καρκίνου δείχνει εάν η ασθένεια έχει εξαπλωθεί και την ποσότητα του ιστού που έχει προσβληθεί.  

Ποια είναι η θεραπεία του καρκίνου των οστών;

  

Οι γιατροί συνυπολογίζουν έναν αριθμό παραγόντων για ν’ αποφασίσουν την καλύτερη θεραπεία για τον καρκίνο των οστών. Ανάμεσα σ’ αυτούς είναι ο τύπος, η θέση το μέγεθος και η έκταση του όγκου, όπως επίσης και η ηλικία του ασθενούς και η κατάσταση της υγείας του. Ο γιατρός θα δημιουργήσει ένα σχέδιο θεραπείας που να προσαρμόζεται στις ανάγκες του ασθενούς.  

Η θεραπεία των οστικών όγκων είναι κυρίως χειρουργική. Σε αρκετές όμως περιπτώσεις η χειρουργική συνδυάζεται τόσο με χημειοθεραπεία όσο και ακτινοθεραπεία ανάλογα με το είδος του όγκου.

Υπάρχουν διάφοροι συνδυασμοί χημειοθεραπευτικών φαρμάκων τα οποία συνεχώς εμπλουτίζονται και μπαίνουν στη φαρέτρα του ογκολόγου σαρκωμάτων με σκοπό τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας αλλά και συνδυασμοί της ίδιας της χημειοθεραπείας με τη χειρουργική.

Η χημειοθεραπεία μπορεί να είναι είτε προεγχειρητική, είτε μετεγχειρητική ή όπως συνήθως και τα δύο. Η ακτινοθεραπεία επίσης μπορεί να συνδυαστεί με τις άλλες δύο θεραπείες.

Η χειρουργική θεραπεία έχει αναπτυχθεί πολύ τις τρεις τελευταίες δεκαετίες. Παλαιότερα οι εγχειρήσεις ακρωτηριασμού ήταν το διεθνές standard. Πλέον η χειρουργική διάσωσης άκρων είναι αυτή που έχει επικρατήσει παγκοσμίως. Υπάρχουν πλέον διαθέσιμες πολλές τεχνικές αφαίρεσης του οστικού τμήματος στο οποίο αναπτύσσεται ο όγκος και αντικατάστασής του με μόσχευμα ή με πρόθεση έτσι ώστε να μη χάνεται η λειτουργικότητα του άκρου που υποβάλλεται στην επέμβαση και ο ασθενής να παραμένει δραστήριος και λειτουργικός. Επίσης έχουν αναπτυχθεί κλίμακες βαθμολόγησης (scores) των αποτελεσμάτων αυτών των χειρουργικών επεμβάσεων όπως το TESS και το MSTS scores.

Διαβάστε επίσης

• Σε ποιες παθήσεις αυξάνεται και σε ποιες μειώνεται η αλκαλική φωσφατάση; Πόσο σημαντική είναι η παρακολούθησή της;
• Ο καρκίνος του πνεύμονα συχνά δεν παρουσιάζει συμπτώματα παρά μόνο αφού φτάσει σε προχωρημένο στάδιο
• Σε ποιες παθήσειςs διογκώνονται οι λεμφαδένες; Πότε και γιατί θα πρέπει να αφαιρούνται;
  

Ιωάννης Σπυριδάκης: Η απώλεια ενός σπουδαίου δασκάλου και λειτουργού της Παιδοχειρουργικής

 medlabnews.gr iatrikanea

Η ιατρική κοινότητα και η κοινωνία της Θεσσαλονίκης αποχαιρετούν με βαθιά θλίψη τον Ιωάννη Σπυριδάκη, Καθηγητή Χειρουργικής Παίδων του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ο οποίος έφυγε από τη ζωή στις 15 Μαρτίου 2026. Ο Γιάννης Σπυριδάκης δεν υπήρξε απλώς ένας εξαιρετικός επιστήμονας, αλλά ένας άνθρωπος που αφιέρωσε τη ζωή του στη φροντίδα των παιδιών, αφήνοντας πίσω του ένα δυσαναπλήρωτο κενό.

Γεννημένος το 1957, ο Ιωάννης Σπυριδάκης συνέδεσε άρρηκτα την πορεία του με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, από όπου αποφοίτησε το 1984. Η αφοσίωσή του στην επιστήμη τον οδήγησε στην απόκτηση του διδακτορικού του τίτλου το 1998, ενώ η ακαδημαϊκή του εξέλιξη υπήρξε λαμπρή, φτάνοντας στον βαθμό του Καθηγητή. Ως Διευθυντής της Κλινικής Χειρουργικής Παίδων του ΑΠΘ στο Νοσοκομείο Παπαγεωργίου, υπήρξε ο στυλοβάτης μιας πρότυπης μονάδας, προσφέροντας ελπίδα και ίαση σε χιλιάδες μικρούς ασθενείς.

Το έργο του χαρακτήριζε η χειρουργική ακρίβεια, η συνεχής αναζήτηση της γνώσης μέσα από διεθνείς μετεκπαιδεύσεις και, πάνω από όλα, η ανθρωπιά. Για τους φοιτητές του ήταν ο εμπνευσμένος δάσκαλος που μετέδιδε το ήθος του λειτουργού, ενώ για τους συναδέλφους του ένας πολύτιμος συνεργάτης με ακέραιο χαρακτήρα.

Η προσφορά του στη Βόρεια Ελλάδα και την ελληνική παιδοχειρουργική θα παραμείνει χαραγμένη στη μνήμη όσων είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν. Ο Γιάννης Σπυριδάκης "φεύγει" έχοντας εκπληρώσει στο έπακρο το χρέος του προς την επιστήμη και τον άνθρωπο, αφήνοντας μια σπουδαία παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές ιατρών.

Ιερέας έχασε την 14χρονη κόρη του μετά από επέμβαση γαστρικού δακτυλίου.

medlabnews.gr iatrikanea

 Συγκλονίζει ο ιερέας από τη Θεσσαλονίκη, ο οποίος έχασε τη 14χρονη κόρη του – η οποία προσπαθούσε να απαλλαγεί από την παχυσαρκία – από ιατρικό λάθος, όπως καταγγέλλει, μετά από χειρουργική επέμβαση σε ιδιωτική κλινική.

Η έφηβη είχε μεταφερθεί εκεί προκειμένου να της τοποθετήσουν γαστρικό δακτύλιο, ώστε να χάσει βάρος. Όπως υποστηρίζει ο πατέρας της, ο γιατρός που διενέργησε την επέμβαση έκανε πιθανόν κάποιο ιατρικό λάθος, αφού η 14χρονη πέθανε δύο ημέρες μετά.

Μέσα στον αβάσταχτο πόνο του, ο χαροκαμένος πατέρας ζητάει την παραδειγματική τιμωρία όσων ευθύνονται και ετοιμάζεται να κινηθεί νομικά.

«Το μόνο που ήθελα ήταν να σώσω το παιδί μου»

Με την εξέταση μαρτύρων άρχισε η δίκη για τον θάνατο της 14χρονης Γεωργίας από την Επανομή Θεσσαλονίκης, έπειτα από χειρουργική επέμβαση για αδυνάτισμα. Κατηγορούμενος είναι ο χειρουργός ο οποίος της τοποθέτησε γαστρικό δακτύλιο τον Ιούνιο του 2021. Ο γιατρός διώκεται μεταξύ άλλων για θανατηφόρο έκθεση.

Η δίκη διεξάγεται στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Γιαννιτσών. Στο βήμα τού μάρτυρα ανέβηκε ο πατέρας της 14χρονης, ο οποίος είναι ιερέας. Απευθυνόμενος προς τους δικαστές ζήτησε να απονεμηθεί δικαιοσύνη.

Ο χειρουργός έχει δύο προηγούμενες καταδίκες για ανάλογα περιστατικά, έπειτα από παρόμοιο χειρουργείο. Η πρώτη κατέστη αμετάκλητη, ενώ η δεύτερη τελεσιδίκησε. Γι’ αυτό τον λόγο, μετά την ολοκλήρωση της ανάκρισης και έως ότου ολοκληρωθεί η παρούσα δίκη, το αρμόδιο Δικαστικό Συμβούλιο απαγόρευσε στον γιατρό να συμμετέχει σε χειρουργικές επεμβάσεις.

Εκτός από την κατηγορία της θανατηφόρου εκθέσεως, ο χειρουργός αντιμετωπίζει τις πράξεις της πλαστογραφίας και της υπεξαγωγής εγγράφου, σε βαθμό πλημμελήματος.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, φέρεται να πλαστογράφησε την υπογραφή της ανήλικης εν όψει του χειρουργείου. Η υπεξαγωγή εγγράφου σχετίζεται με το οπτικό υλικό (βίντεο) από την επέμβαση, όταν αυτό ζητήθηκε από τους γονείς της ενόψει της προσφυγής τους στην Ποινική Δικαιοσύνη.