Επίμονος πόνος στη μέση: τι άλλο μπορεί να σημαίνει πέρα από κήλη δίσκου

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D, medlabnews.gr iatrikanea

Όταν αναφερόμαστε σε πόνο στην μέση, συνήθως εννοούμε ότι προέρχεται από παθήσεις της σπονδυλικής στήλης. Αυτό είναι και το πιο συχνό.

Έχουμε γράψει  παλαιότερα αρκετά άρθρα με κυριότερο "Ο πόνος στην μέση σε τι μπορεί να οφείλεται; Τι να κάνετε για να αντιμετωπίσετε την οσφυαλγία;" 

Όμως ο πόνος της μέσης μπορεί να προέρχεται και από άλλα αίτια που δεν πρέπει να ξεχνάμε αλλά και καλείται ο γιατρός να διαφοροδιαγνώσει, όσο δύσκολο μπορεί να είναι αυτό. Ας δούμε λοιπόν τι μπορεί άλλο να σημαίνει μια τέτοια ενόχληση, πέρα από τα συνήθη αίτια:

Συχνά αίτια του πόνου στη μέση

Μέχρι σήμερα έχουν περιγραφεί πάνω από 100 αίτια που προκαλούν οσφυαλγία - ισχιαλγία αίτια που προκαλούν οσφυαλγία - ισχιαλγία. Ορισμένα από αυτά είναι συχνά και ορισμένα σπάνια. Tα συχνότερα από αυτά τα αίτια είναι 

• η Κήλη δίσκου οσφύος, 
• η εκφυλιστική δισκοπάθεια και 
• η εκφυλιστική σπονδυλαρθρίτιδα (ή σπονδύλωση)

Ωστόσο, ιδίως στα παιδιά και τους ηλικιωμένους, δεν αποκλείονται άλλα αίτια όπως

• η σκολίωση,
• η σπονδυλόλυση,
• οι όγκοι της σπονδυλικής στήλης,
• οι μικροβιακές σπονδυλοδισκίτιδες και, το σπουδαιότερο, ο λεγόμενος αντανακλώμενος πόνος. Για παράδειγμα, έχει δημοσιευθεί ότι ένα συχνό αίτιο οσφυαλγίας στις γυναίκες είναι
• τα γαστρεντερολογικά προβλήματα (πχ σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου, παλιά ονομαζόμενη «σπαστική κολίτις»)

Σπάνια αίτια του πόνου στη μέση

Τα σπάνια αίτια της Οσφυαλγίας και Ισχιαλγίας αποτελούν τον "διαγνωστικό μπελά" κάθε Ορθοπαιδικού, γιατί "για να διαγνώσεις άτι, πρέπει να το υποπτευθείς". Πολλές σπάνιες παθήσεις υποδύονται κλινική εικόνα Οσφυαλγίας Ισχιαλγίας. Μια από αυτές είναι

η πολλαπλή σκλήρυνση (σκλήρυνση κατά πλάκας), ή

η συριγγομυελία.

Πιο σπάνια, έχουν διαγνωσθεί μεταστάσεις καρκίνου στο κάτω άκρο (μηρός + κνήμη) που υποδύονταν την ισχιαλγία, αλλά και ασθενής με Οσφυαλγία Ισχιαλγία οφειλόμενη σε μετάσταση καρκίνου του πνεύμονος στον εγκέφαλο (αντανακλώμενος πόνος). Επίσης έχουν παρατηρηθεί σπάνια περιπτώσεις οσφυαλγίας οφειλόμενες σε ιδιοπαθή οπισθοπεριτοναϊκή ίνωση

Η Παιδική Οσφυαλγία

Ένα αρκετά σοβαρό θέμα τα τελευταία χρόνια είναι η διαρκώς αυξανόμενη συχνότητα της παιδική οσφυαλγίας, η οποία αποτελεί ξεχωριστό κεφάλαιο, και οφείλεται συνήθως σε

• μυοσυνδεσμικές ρήξεις,
• βλάβες δίσκων,
• κήλη δίσκου,
• μικροβιακές σπονδυλοδισκίτιδες,
• σπονδυλόλυση,
• σπονδυλολίσθηση,
• σκολίωση,
• ανισοσκελία,
• όγκους σπονδυλικής στήλης, κλπ.

Η γενική γραμμή που πρέπει να ακολουθείται στα παιδιά είναι, ότι κάθε επίμονη οσφυαλγία -ισχιαλγία πέραν του ενός μηνός πρέπει να διερευνάται πλήρως και ιδίως με μαγνητική τομογραφία.

Νέες μορφές Οσφυαλγίας

Το 2007 παρουσιάσθηκε μια ασυνήθιστη επιδημία στη Ραβένα της Ιταλίας και τα γύρω χωριά, με 200 περίπου άτομα τα οποία εμφάνισαν οξεία οσφυαλγία με σύγκαμψη (σκύψιμο). Αποδείχθηκε ότι πρόκειται για λοίμωξη του νευρικού συστήματος της σπονδυλικής στήλης από τον ιό Τσικουνγκούνια (Chikungunia), τον οποίο έφερε Ινδός οικονομικός μετανάστης και ο οποίος μεταδίδεται με τα κουνούπια (Οσφυαλγία της Ραβένας). Εμβόλιο ή φάρμακα ειδικά για τον ιό αυτό δεν είναι διαθέσιμα ακόμα και τα περιστατικά αντιμετωπίζονται με παυσίπονα μέχρις αυτοϊάσεως

Συμπερασματικά ένας πόνος στην μέση που επιμένει για μεγάλο διάστημα μπορεί να είναι πέρα από το κλασικό που σκέφτεται κανείς και είναι η κήλη του μεσοσπονδυλίου δίσκου (οξεία ή χρόνια) μπορεί ακόμα να οφείλεται:

• στένωση του σπονδυλικού σωλήνα
• σπονδυλόλυση ή σπονδυλολίσθηση
• όγκους, πρωτοπαθείς (καλοήθεις ή κακοήθεις) ή μεταστατικούς
• φλεγμονές (δισκίτις, απόστημα, φυματίωση, βρουκέλλωση, αραχνοειδίτις, έρπης ζωστήρας)
• αρθρίτιδες (ρευματοειδής, ψωριασική, αγκυλοποιητική, εκφυλιστική)
• τραυματισμοί (κατάγματα, επισκληρίδιο αιμάτωμα, κακώσεις συνδέσμων)
• παθήσεις του ουροποιογεννητικού (νεφρολιθίαση, προστάτης, ινομύωμα, δυσμηνόρροια)
• παθήσεις του πεπτικού (παγκρεατίτιδα, χολοκυστίτιδα, οπισθοτυφλική σκωληκοειδίτιδα)
• μεταβολικά νοσήματα (ν. Paget, υπερπαραθυρεοειδισμός, οστεοπόρωση)
• παθήσεις του κυκλοφορικού (ανεύρυσμα αορτής, αποφρακτική αρτηριοπάθεια)
• πόνος στατικολειτουργικής αιτιολογίας λόγω ανισοσκελίας, συγγενούς εξαρθρήματος ισχίου, εγκυμοσύνης, παχυσαρκίας, νευρολογικής πάθησης (π.χ., πολυομυελίτιδα), σκολίωσης

Θέλει λοιπόν μεγάλη προσοχή, στην αποκατάσταση, γιατί αν ο πόνος στην μέση οφείλεται σε κάτι από τα παραπάνω είναι πολύ επικίνδυνο, να κάνει κανείς μασάζ και άλλες εναλλακτικές θεραπείες.

ΠΗΓΗ: MEDLAB IATΡΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ

Διαβάστε επίσης

• Ο πόνος στην μέση σε τι μπορεί να οφείλεται; Τι να κάνετε για να αντιμετωπίσετε την οσφυαλγία;
• Πόνος στην πλάτη. Ποιες οι αιτίες, πότε πρέπει να πάτε στον γιατρό και τι sπρέπει να κάνετε για την πρόληψή του;
• Ποιες οι αιτίες της ισχιαλγίας, πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί και πώς να προληφθεί; Μύθοι και αλήθειες.
• Επτά σωματικούς πόνους που δεν πρέπει (ποτέ) να αγνοείς
• Τι πρέπει να κάνετε για να ανακουφιστείτε από τον πόνο στην μέση;

https://scholar.google.gr/citations?hl=el&user=x0_XklQAAAAJ

Πρώτη δημοσίευση: Σεπτέμβριος 2011 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Αλέξανδρος Γιατζίδης

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 11 Απριλίου 2026

«Απελευθερώνει τις μέλισσες!» – Μελισσοκόμος έσπειρε χάος σε έξωση ηλικιωμένου καρκινοπαθή (video)

 medlabnews.gr 

Σκηνές απίστευτες εκτυλίχθηκαν στη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ, όταν μια μελισσοκόμος εμφανίστηκε με κυψέλες σε σπίτι όπου οι αρχές είχαν πάει να εκτελέσουν έξωση ηλικιωμένου άνδρα που, σύμφωνα με τη δικηγόρο της, έδινε μάχη με τον καρκίνο. Η υπόθεση έγινε ξανά διεθνές θέμα, καθώς η γυναίκα καταδικάστηκε σε έξι μήνες φυλάκιση για το περιστατικό.

Η γυναίκα αναφέρεται στα αμερικανικά μέσα ως Rebecca ή Rorie Woods. Σύμφωνα με την εισαγγελία της κομητείας Hampden, κρίθηκε ένοχη για τέσσερις κατηγορίες assault and battery και δύο κατηγορίες assault, μετά το επεισόδιο κατά την εκτέλεση δικαστικής εντολής έξωσης στο Longmeadow.

Το βίντεο από το περιστατικό δείχνει τη γυναίκα να φορά στολή μελισσοκόμου και να ανοίγει κυψέλες που είχε μεταφέρει με όχημα και τρέιλερ. Εκείνη τη στιγμή, όπως μεταδίδει ο Guardian, ακούγεται ένας αστυνομικός να φωνάζει: «She’s opening the bees!» — δηλαδή «Ανοίγει τις μέλισσες!» ή «Απελευθερώνει τις μέλισσες!».

Μέσα σε λίγα λεπτά, η έξωση μετατράπηκε σε χάος. Χιλιάδες μέλισσες άρχισαν να πετούν γύρω από το σπίτι, αστυνομικοί και υπάλληλοι του σερίφη δέχθηκαν τσιμπήματα, ενώ ένας από αυτούς τσιμπήθηκε στο πρόσωπο και στο κεφάλι και χρειάστηκε ιατρική φροντίδα. Τοπικά αμερικανικά μέσα μετέδωσαν ότι κινδύνευσαν και γείτονες, ιδίως όσοι μπορεί να είχαν σοβαρή αλλεργία.

Σύμφωνα με την πλευρά των αρχών, όταν αστυνομικοί της είπαν ότι κάποιοι από τους παρόντες ήταν αλλεργικοί στις μέλισσες, εκείνη φέρεται να απάντησε: «Α, είσαι αλλεργικός; Ωραία». Η φράση αυτή έχει γίνει ένα από τα πιο σοκαριστικά σημεία της υπόθεσης, αν και η δικηγόρος της υποστήριξε ότι ειπώθηκε μέσα στην ένταση της σύλληψης και όχι ως ψύχραιμη απειλή.

Η υπεράσπιση της Woods υποστήριξε ότι η γυναίκα δεν είχε πρόθεση να τραυματίσει κανέναν, αλλά προσπαθούσε να καθυστερήσει την έξωση φίλου της, ενός άνδρα περίπου 80 ετών που έκανε θεραπεία για καρκίνο. Σύμφωνα με τη δικηγόρο της, η πράξη της προήλθε από αγωνία να μη χάσει ο ηλικιωμένος το σπίτι του και να μη ζήσει την ταπείνωση της έξωσης.

Οι αρχές, όμως, αντιμετώπισαν την υπόθεση εντελώς διαφορετικά. Ο εισαγγελέας της κομητείας Hampden χαρακτήρισε την ενέργεια «σκόπιμη και επικίνδυνη», τονίζοντας ότι έθεσε σε κίνδυνο αστυνομικούς και πολίτες. Ο σερίφης Nick Cocchi δήλωσε ότι ήταν κάτι που η ομάδα του δεν είχε ξαναζήσει ποτέ, ενώ υπογράμμισε ότι οι αστυνομικοί εκτελούσαν νόμιμη δικαστική εντολή.

Η υπόθεση είχε ξεκινήσει, σύμφωνα με ρεπορτάζ του Associated Press, η Woods είχε δηλώσει αθώα, ενώ διαδηλωτές που βρίσκονταν στο σημείο υποστήριζαν ότι προσπαθούσαν να αποτρέψουν μια άδικη έξωση. Ο ιδιοκτήτης του σπιτιού, Alton King, φέρεται να είχε παρουσιάσει την επόμενη ημέρα στοιχεία για αναστολή λόγω πτώχευσης, σύμφωνα με ακτιβίστρια κατά των καταχρηστικών δανείων.

Τελικά, η Woods απαλλάχθηκε από βαρύτερες κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα, αλλά καταδικάστηκε για πλημμελήματα. Η ποινή της ήταν έξι μήνες σε σωφρονιστικό κατάστημα, με συνυπολογισμό χρόνου που είχε ήδη κρατηθεί. Η ίδια, μέσω της δικηγόρου της, φέρεται να επιμένει στην αθωότητά της και να έχει ασκήσει έφεση.

Η ιστορία προκαλεί έντονες αντιδράσεις γιατί συνδυάζει τρία στοιχεία που αγγίζουν την κοινωνία: έναν ηλικιωμένο ασθενή που κινδύνευε να χάσει το σπίτι του, μια γυναίκα που επέλεξε έναν ακραίο και επικίνδυνο τρόπο διαμαρτυρίας και μια αστυνομική επιχείρηση που μετατράπηκε σε σκηνή πανικού με μέλισσες. Το αποτέλεσμα, πάντως, δεν άλλαξε την τύχη του ηλικιωμένου: σύμφωνα με τον Guardian, τελικά έχασε το σπίτι του.

Βραβεύτηκε η πρωτοπόρα, Διεθνούς φήμης ερευνήτρια, Βάσω Αποστολοπούλου, που νικά με την ανοσοθεραπεία καρκίνο και σκλήρυνση κατά πλάκας

 επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea

Άλλη μια σημαντική διάκριση για την ομογενή επιστήμονα της Αυστραλίας Βάσω Απστολοπούλου.

Άλλο ένα βραβείο στην πρωτοπόρα ερευνήτρια Βάσω Αποστολοπούλου που νικά τον καρκίνο γιατί με το έργο της η καταξιωμένη Ελληνίδα της Αυστραλίας προωθεί τις ανθρωπιστικές αξίες του Ελληνισμού. 

Τιμήθηκε σε εκδήλωση που έγινε στο αμφιθέατρο του Αρχαιολογικού Μουσείου της Πάτρας. Ένα από τα μεγαλύτερα κατορθώματα της Δρ Αποστολοπούλου, είναι η ανάπτυξη της ανοσοθεραπείας στη θεραπεία του καρκίνου, μια θεραπεία που χρησιμοποιείται σε εκατοντάδες εργαστήρια σε όλον τον κόσμο. Με βάση αυτήν τη θεραπεία η Δρ Αποστολοπούλου προχώρησε στην ανάπτυξη δύο εμβολίων για τον καρκίνο του μαστού και για τον καρκίνο των ωοθηκών.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ H ΒΑΣΩ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

Η ομογενής Βάσω Αποστολοπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στο προάστιο St. Albans Μελβούρνης από γονείς Έλληνες μετανάστες με καταγωγή από την Αμαλιάδα. Έχει πάνω από 25 χρόνια εμπειρίας στην έρευνα και κατάρτιση στον τομέα της ανάπτυξης εμβολίων για χρόνιες ασθένειες. Έχει εκπαιδευτεί στην ανοσολογία, τον καρκίνο και την πρωτεϊνική κρυσταλλογραφία, με εκτεταμένο υπόβαθρο και δεξιότητες στην ανάπτυξη κλινικής έρευνας. Η διεπιστημονική έρευνά της στους τομείς ανοσολογίας, φαρμακευτικής χημείας, βιοχημείας, κρυσταλλογραφίας, κλινικής έρευνας, επιδημιολογίας, ανάπτυξης φαρμάκων επικεντρώνεται στον καρκίνο και σε αυτοάνοσες ασθένειες. Ολοκλήρωσε τη διδακτορική της διατριβή στο Ινστιτούτο Ερευνών του Austin και το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης στην Αυστραλία. Ήταν η πρώτη ερευνήτρια παγκοσμίως που ανέπτυξε τη θεωρία της ανοσοθεραπείας για τον καρκίνο του μαστού στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Η θεωρία αυτή σήμερα χρησιμοποιείται σε χιλιάδες εργαστήρια.

Μόλις στα 27 της είχε ανακηρυχθεί «Νεαρή Αυστραλιανή της Χρονιάς» στην Πολιτεία της Βικτώριας και είχε φιλοξενηθεί στα πρωτοσέλιδα των μεγαλύτερων εφημερίδων της Μελβούρνης. Παράλληλα, στο ερευνητικό κέντρο Austin, όπου εργαζόταν, είχε υπό την καθοδήγησή της μια δεκαπενταμελή ομάδα. Η Βάσω Αποστολοπούλου ήταν η «Γυναίκα της Χρονιάς 2003» στην κατηγορία των επιστημόνων, έχει κερδίσει το “Βραβείο Premier για Ιατρικές Έρευνες”, ενώ το αμερικανικό περιοδικό “Times” την έχει κατατάξει στους πιο επιτυχημένους Έλληνες εκτός Ελλάδας.

Το έργο της για την ανάπτυξη του εμβολίου κατά του καρκίνου έχει δοκιμαστεί σε περισσότερες από 25 κλινικές μελέτες φάσης I, II, III, ενώ τα τελευταία 20 χρόνια, έχει λάβει πάνω από 100 βραβεία και διακρίσεις γι’ αυτά τα επιτεύγματα. Έχει αναλάβει έρευνα στο ερευνητικό ίδρυμα Scripps στο Σαν Ντιέγκο των ΗΠΑ, στο Austin Research Institute Australia, στο Burnet Institute της Αυστραλίας, στο εξαίρετο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας και στο Mater Medical Research Institute Australia. Έχει, επίσης, 335 ερευνητικές δημοσιεύσεις και βιβλία, 278 ανακοινώσεις σε συνέδρια και έχει κατοχυρώσει τα πνευματικά δικαιώματα 17 δραστικών ουσιών. Είναι επίσης τακτική κριτής σε μια σειρά επιστημονικών περιοδικών.

Η Βάσω Αποστολοπούλου έχει ερευνητικά επιτεύγματα στους τομείς της χορήγησης αντιγόνων και της ανάπτυξης εμβολίων. Έχει συμβάλει στην ανάπτυξη εμβολίων κατά του καρκίνου του μαστού, των ωοθηκών και του παγκρέατος. Η θεωρία της ανοσοθεραπείας στοχεύει στην τόνωση συγκεκριμένων κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος, τα οποία μπορούν να προγραμματιστούν με τέτοιο τρόπο ώστε να θανατώνουν καρκινικά κύτταρα. Στη μέθοδο αυτή βασίστηκε η κ. Αποστολοπούλου για την ανάπτυξη του πρώτου παγκοσμίως εμβολίου κατά του καρκίνου του μαστού. Το συγκεκριμένο εμβόλιο βρίσκεται πλέον στο τελικό στάδιο της εξόδου του στην αγορά. Η ίδια δηλώνει αισιόδοξη ότι είναι απλώς θέμα λίγων χρόνων μέχρι το εμβόλιο να αρχίσει να χορηγείται σε νεαρές, συνήθως, γυναίκες, όπως συμβαίνει με το εμβόλιο κατά του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Παγκοσμίως, η ιατρική κοινότητα αναγνωρίζει το έργο της και την επαινεί για τη σπουδαία ανακάλυψή της.

Εκτός από αντιπρόεδρος του Τμήματος Έρευνας του Πανεπιστημίου Victoria, τα τελευταία χρόνια και σε συνεργασία με ερευνητές επιστήμονες από το Τμήμα Χημείας του Πανεπιστημίου Πατρών εργάζεται για την ανάπτυξη εμβολίου κατά της ασθένειας της σκλήρυνσης κατά πλάκας. Για το ανοσοθεραπευτικό προϊόν κατά της σκλήρυνσης κατά πλάκας που η ίδια ανέπτυξε, κλινικές δοκιμές σε ασθενείς ξεκίνησαν το 2018 με πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα.

Τίμησαν τις «Ελληνίδες του κόσμου»

Στην αίθουσα του Αρχαιολογικού Μουσείου, κατάμεστη από πλήθος συμπολιτών, πλημμύρησαν τα συναισθήματα από συγκίνηση και θαυμασμό για τις μεγάλες κυρίες του Ελληνισμού, που με ακαταμάχητο σθένος προβάλουν και αναδεικνύουν τις αρετές και τις αξίες που αναδύουν από τις Ελληνικές ρίζες τους διασπαρμένες στα πέρατα των πέντε ηπείρων.

«Εκδηλώσεις, όπως αυτή που συνδιοργάνωσαν η Ελληνική Εθνική Επιτροπή για την UNESCO και η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, προβάλλουν το θετικό πρότυπο της γυναίκας Ελληνίδας της διασποράς, η οποία έρχεται από τα πέρατα της οικουμένης για να φωτίσει το δρόμο για τις υπόλοιπες γυναίκες του σήμερα και του αύριο», τόνισε, μεταξύ άλλων, ο υφυπουργός Εξωτερικών, Ανδρέας Κατσανιώτης, πραγματοποιώντας την επίσημη έναρξη της εκδήλωσης με τίτλο «Ελληνίδες του κόσμου», που πραγματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο του Αρχαιολογικού Μουσείου της Πάτρας.

Ο Ανδρέας Κατσανιώτης επεσήμανε ότι «επιδίωξη της Πολιτείας είναι να ενισχύσει τις σχέσεις της με τις γυναίκες τις διασποράς και τις οργανώσεις τους, παρέχοντας το βήμα για να διατυπωθούν οι απόψεις τους και οι προβληματισμοί τους».

Μάλιστα, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «οι γνώσεις και η εμπειρία τους σε όλους τομείς όπου δραστηριοποιούνται, μόνο όφελος έχει για το μητροπολιτικό κέντρο».

Τις κυρίες αυτές, τα οικουμενικά σύμβολα του πολιτισμού και ανιδιοτελούς προσφοράς στα Γράμματα τις Επιστήμες τις Τέχνες και με επίκεντρο τον άνθρωπο, αφήνουν με το έργο τους ένα ισχυρό αποτύπωμα στην Ελλάδα και το εξωτερικό, την κα.Βάσω Αποστολοπούλου από την Αυστραλία, την κα.Ιωάννα Ζαχαράκη από την Γερμανία, την κα.Στέλλα Κοκόλη από τις Η.Π.Α, την κα.Αικατερίνη Σοφιανού-Μπελεφάντη από την Αίγυπτο, την κα.Χριστίνα Τσαρδίκου από την Αργεντινή και την κα.Μαρίνα Τσιχλάκη από την Μοζαμβίκη της Αφρικής, τίμησαν η Ελληνική Επιτροπή για την UNESCO και η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος, υπό την Αιγίδα της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού.

Ο Υφυπουργός Εξωτερικών αρμόδιος για τον απόδημο Απόδημου Ελληνισμό, ο Γενικός Γραμματέας απόδημου Ελληνισμού κ.Ιωάννης Χρυσουλάκης, ο Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδος κ.Νεκτάριος Φαρμάκης η Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για την UNESCO κα.Αικατερίνη Τζιτζικώστα, ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πάτρας κ. Χρήστος Μπούρας και οι σεβασμιότατοι Αρχιεπίσκοποι Αλεξάνδρειας και Ζάμπιας απένειμαν τις τιμητικές διακρίσεις στις Ελληνίδες του Κόσμου.

Στα πλαίσια της εκδήλωσης, Οι Πρόεδροι, κα.Γεωργία Γιάχου και ο κ.Μαλλιάς Θεόδωρος των Συλλόγων, Καλών Τεχνών Πάτρας «Κωστής Παλαμάς» και του Κέντρου Πολιτισμού-Ολυμπισμού «Κωστής Παλαμάς» ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση του Υπουργείου και της Περιφέρειας και απένειμαν τιμής ένεκεν στις τιμώμενες κυρίες και στον κ.Ιωάννη Χρυσουλάκη, το επετειακό βιβλίο- λεύκωμα του Συλλόγου με τίτλο «Οι Καλλιτέχνες δημιουργούν Πολιτισμό» του συγγραφέα Δρ.Θεόδωρου Μαλλιά.

Fighting cancer in disrupted times: 6ο Ετήσιο Συνέδριο για τον Καρκίνο στην Ελλάδα

medlabnews.gr iatrikanea

Την Τετάρτη 22 Απριλίου 2026, πραγματοποιήθηκε το 6ο Ετήσιο Συνέδριο για τον Καρκίνο στην Ελλάδα με θέμα «Fighting cancer in disrupted times», υπό την επιστημονική αιγίδα της Εταιρείας Ογκολόγων Παθολόγων Ελλάδας (ΕΟΠΕ), την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καρκίνου (ΕΛΛΟΚ) και την υποστήριξη της MSD.

Το συνέδριο επιβεβαίωσε τον ρόλο του ως κομβικό σημείο συνάντησης για την ογκολογική κοινότητα της χώρας, φέρνοντας στο ίδιο τραπέζι επιστήμονες, φορείς χάραξης πολιτικής, εκπροσώπους ασθενών και στελέχη του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Στόχος της συνάντησης ήταν η ανταλλαγή τεχνογνωσίας για την ενίσχυση της πρόληψης, της έγκαιρης διάγνωσης, της καινοτομίας και της διασφάλισης ισότιμης πρόσβασης σε σύγχρονα καινοτόμα προϊόντα στον τομέα της ογκολογίας.

Κατά τη διάρκεια των εργασιών, αναλύθηκαν κρίσιμα ζητήματα, όπως η πορεία της ογκολογικής πολιτικής στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι εξελίξεις στην έρευνα, η συμβολή των ψηφιακών λύσεων στην υγεία, καθώς και οι προκλήσεις για τη βελτίωση των κλινικών εκβάσεων των ασθενών.

Στο 6ο Ετήσιο Συνέδριο για τον Καρκίνο στην Ελλάδα, την MSD εκπροσώπησαν ο Cyril Schiever, President Mid-Europe Region, και η Ugne Sabale, Director, Outcomes Research, Vaccines, MSD Mid‑Europe.

Ο κ. Cyril Schiever υπογράμμισε τη σημασία της ουσιαστικής συνεργασίας μεταξύ της επιστημονικής κοινότητας, των ασθενών και του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, χαρακτηρίζοντάς τη «βασική προϋπόθεση για την επίτευξη προόδου στην αντιμετώπιση του καρκίνου, μέσα από την αξιοποίηση των επιστημονικών δεδομένων και της καινοτομίας».

Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ανέφερε τη πρόοδο των τελευταίων 30 ετών στη διαχείριση του καρκίνου, επισημαίνοντας ότι το πενταετές ποσοστό επιβίωσης για όλους τους καρκίνους συνολικά έχει ανέλθει στο 70% για τα άτομα που διαγνώστηκαν την περίοδο 2015–2021, έναντι περίπου του μισού πληθυσμού στα μέσα της δεκαετίας του 1970, σύμφωνα με στοιχεία της Αμερικανικής Εταιρείας Καρκίνου (ACS, 2026).

«Υπάρχει ανάγκη να συνεχιστούν και να ενισχυθούν οι συλλογικές προσπάθειες για τη διαχείριση αυτής της πρόκλησης για τη δημόσια υγεία που ονομάζεται καρκίνος. Οι στοχευμένες θεραπείες έχουν τη δυναμική να μεταμορφώσουν τη διαχείριση της νόσου. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να κινηθούμε προς μια πιο εξατομικευμένη, ασθενοκεντρική προσέγγιση, διασφαλίζοντας ότι κάθε ασθενής θα λαμβάνει τα κατάλληλα φάρμακα, την κατάλληλη στιγμή», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο κ. Schiever αναφέρθηκε επίσης στο Ευρωπαϊκό Σχέδιο Καταπολέμησης του Καρκίνου (EBCP), το οποίο χαρακτήρισε ως ένα ισχυρό πλαίσιο πολιτικής υγείας, που διαμορφώνει τις προϋποθέσεις για έγκαιρη διάγνωση, ισότιμη πρόσβαση στα καινοτόμα προϊόντα και τη βιωσιμότητα των συστημάτων υγείας.

«Η Ελλάδα συνεχίζει να σημειώνει σημαντική πρόοδο στη διαχείριση της φροντίδας του καρκίνου, με πρωτοβουλίες ευθυγραμμισμένες με τους βασικούς πυλώνες του Ευρωπαϊκού Σχεδίου, όπως το πρόγραμμα “Προλαμβάνω”, το Εθνικό Μητρώο Νεοπλασιών, η ψηφιακή μεταρρύθμιση και η αποζημίωση των βιοδεικτών, μεταξύ άλλων», είπε.

Αναφερόμενος στην παρουσία της MSD στην Ελλάδα, ο κ. Schiever υπενθύμισε τη μακροχρόνια συνεργασία με τις ελληνικές υγειονομικές αρχές και την υποστήριξη στην επιστημονική κοινότητα και τους ασθενείς μέσω ενός ισχυρού προγράμματος κλινικών μελετών, που αριθμεί περισσότερες από 80 ενεργές κλινικές μελέτες σε 174 κέντρα σε όλη τη χώρα, προσφέροντας πρώιμη πρόσβαση σε καινοτόμα προϊόντα σε περισσότερους από 660 ασθενείς.

Από την πλευρά της, η κυρία Ugne Sabale ανέδειξε το αυξανόμενο φορτίο του καρκίνου στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, σημειώνοντας ότι «στην Ευρώπη καταγράφονται ετησίως περίπου 4,5 εκατομμύρια νέες διαγνώσεις καρκίνου και 1,9 εκατομμύρια θάνατοι».

Στην Ελλάδα, το 2022 καταγράφηκαν 63.176 νέες διαγνώσεις και 34.729 θάνατοι, δηλαδή περίπου 95 θάνατοι ημερησίως, καθώς και 647.372 χαμένα έτη ζωής, με την αναλογία ανδρών και γυναικών να διαμορφώνεται σε 60% και 40% αντίστοιχα.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο φορτίο των καρκίνων που σχετίζονται με τον ιό HPV, επισημαίνοντας ότι «το 2022 καταγράφηκαν στην Ελλάδα 443 HPV-σχετιζόμενοι θάνατοι – περισσότεροι από ένας την ημέρα – εκ των οποίων το 16% αφορούσε άνδρες». Οι συγκεκριμένοι καρκίνοι οδήγησαν στην απώλεια σχεδόν 6.400 ετών ζωής, με τον μέσο όρο χαμένων ετών λόγω πρόωρης θνησιμότητας να εκτιμάται στα 15 έτη.

«Η πρόληψη του καρκίνου αποτελεί μία από τις πιο βιώσιμες πολιτικές υγείας, με μακροπρόθεσμα και μετρήσιμα οφέλη για τις κοινωνίες και τα συστήματα υγείας», κατέληξε η κυρία Sabale, τονίζοντας ότι η πρόληψη πρέπει να αντιμετωπίζεται ως στρατηγική επένδυση για το μέλλον.

Μεγάλη μελέτη για τον γάμο, την ανύπαντρη ζωή και τον κίνδυνο καρκίνου

medlabnews.gr iatrikanea

Στη συζήτηση για τον καρκίνο, σπάνια εξετάζουμε την οικογενειακή κατάσταση ως έναν παράγοντα που ενδέχεται να επηρεάζει τον κίνδυνο νόσησης. Συνήθως μιλάμε για το κάπνισμα, τη διατροφή, την άσκηση, την κληρονομικότητα ή την πρόσβαση στις εξετάσεις. Κι όμως, μια μεγάλη σύγχρονη πληθυσμιακή μελέτη από τις Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία δημοσιεύθηκε στο έγκριτο περιοδικό Cancer Research Communication, έρχεται να δείξει ότι το αν κάποιος έχει παντρευτεί ή όχι ίσως συνδέεται ουσιαστικά με τη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου. Το εύρημα δεν σημαίνει ότι ο γάμος «προστατεύει» μαγικά από τον καρκίνο. Σημαίνει όμως ότι η οικογενειακή κατάσταση μπορεί να λειτουργεί ως ένας ισχυρός κοινωνικός δείκτης, πίσω από τον οποίο κρύβονται συνήθειες, δίκτυα στήριξης, οικονομικές συνθήκες και πρόσβαση στην πρόληψη.

Η Καθηγήτρια Θεραπευτικής – Επιδημιολογίας - Προληπτικής Ιατρικής, Παθολόγος (Θεραπευτική Κλινική Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, η Αλεξάνδρα Σταυροπούλου (Βιολόγος) και ο Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής, τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ) αναφέρουν ότι στη μελέτη αναλυθήκαν δεδομένα από 12 αμερικανικές πολιτείες για την περίοδο 2015–2022, εστιάζοντας σε ενήλικες ηλικίας 30 ετών και άνω. Oι ερευνητές χρησιμοποίησαν στοιχεία καταγραφής καρκίνου και δημογραφικά δεδομένα πληθυσμού, ώστε να συγκρίνουν τη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου ανάμεσα σε όσους δεν είχαν παντρευτεί ποτέ και σε όσους είχαν παντρευτεί κάποια στιγμή στη ζωή τους, ακόμη κι αν στο μεταξύ είχαν χωρίσει ή χηρέψει. Πρόκειται για μία από τις πιο εκτεταμένες αναλύσεις που έχουν γίνει πάνω στο ζήτημα, με περισσότερα από 4,2 εκατομμύρια περιστατικά καρκίνου και πάνω από 500 εκατομμύρια ανθρωποέτη παρακολούθησης.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι άνθρωποι που δεν είχαν παντρευτεί ποτέ εμφάνιζαν υψηλότερη συχνότητα καρκίνου σχεδόν σε όλες τις μεγάλες κατηγορίες της νόσου. Στους άνδρες, η επίπτωση ήταν κατά 68% υψηλότερη σε σχέση με όσους έχουν παντρευτεί κάποια στιγμή στη ζωή τους, ενώ στις γυναίκες ήταν κατά 85% υψηλότερη. Η τάση αυτή δεν εμφανίστηκε μόνο σε μία συγκεκριμένη ομάδα, αλλά επαναλήφθηκε σε διαφορετικές φυλετικές και εθνοτικές κατηγορίες, σε πολλά είδη καρκίνου και σε πολλές ηλικίες. Οι διαφορές, μάλιστα, γίνονταν εντονότερες όσο αυξανόταν η ηλικία, κάτι που υποδηλώνει ότι οι συνέπειες κοινωνικών και συμπεριφορικών παραγόντων μπορεί να συσσωρεύονται στη διάρκεια της ζωής.

Στους άνδρες, για παράδειγμα, η μεγαλύτερη διαφορά καταγράφηκε στον καρκίνο του πρωκτού, ενώ στις γυναίκες ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας παρουσίασε πολύ υψηλότερη συχνότητα στις γυναίκες που δεν είχαν παντρευτεί ποτέ. Μεγάλες διαφορές βρέθηκαν επίσης σε καρκίνους που σχετίζονται με λοιμώξεις, με το κάπνισμα, με την κατανάλωση αλκοόλ, αλλά και σε ορισμένους γυναικολογικούς καρκίνους. Αντίθετα, οι διαφορές ήταν πιο περιορισμένες σε καρκίνους όπως του θυρεοειδούς, του προστάτη και, σε μικρότερο βαθμό, του μαστού.

Οι ερευνητές δεν λένε ότι ο γάμος προκαλεί χαμηλότερο κίνδυνο καρκίνου αλλά ότι ο γάμος ίσως συνοψίζει ένα πλέγμα από πλεονεκτήματα και εμπειρίες ζωής. Ένας άνθρωπος που είναι παντρεμένος είναι πιθανό να έχει πιο σταθερή καθημερινότητα, λιγότερες επικίνδυνες συμπεριφορές, καλύτερη ψυχολογική στήριξη, μεγαλύτερη οικονομική ασφάλεια και συχνότερη επαφή με υπηρεσίες υγείας. Ένας σύντροφος μπορεί να ενθαρρύνει τις προληπτικές εξετάσεις, να επιμείνει σε έναν έλεγχο που αναβάλλεται ή να βοηθήσει στην έγκαιρη αναζήτηση ιατρικής βοήθειας. Όλα αυτά δεν είναι ασήμαντα. Αντίθετα, είναι ακριβώς οι καθημερινές παράμετροι που, σε βάθος χρόνου, επηρεάζουν την υγεία.

Η μελέτη φέρνει στο φως και σημαντικές διαφοροποιήσεις ανάμεσα σε επιμέρους πληθυσμιακές ομάδες. Οι μαύροι άνδρες που δεν είχαν παντρευτεί ποτέ είχαν τα υψηλότερα συνολικά ποσοστά καρκίνου από όλες τις ομάδες. Ωστόσο, ανάμεσα στους άνδρες που είχαν υπάρξει παντρεμένοι, οι μαύροι άνδρες εμφάνιζαν χαμηλότερα ποσοστά από τους λευκούς άνδρες. Το εύρημα αυτό δείχνει ότι η οικογενειακή κατάσταση διαπλέκεται με τη φτώχεια, τον αποκλεισμό, τον ρατσισμό, την ανισότητα στην πρόσβαση σε σταθερές σχέσεις και σε πόρους. Με άλλα λόγια, το «ποιος παντρεύεται» και το «ποιος μένει εκτός γάμου» επηρεάζεται από ευρύτερες κοινωνικές συνθήκες.

Στις γυναίκες, η εικόνα ήταν επίσης ισχυρή, και μάλιστα πιο σταθερή ανάμεσα στις διαφορετικές φυλετικές και εθνοτικές ομάδες. Αυτό αμφισβητεί τη συνηθισμένη αντίληψη ότι ο γάμος προσφέρει υγειονομικά οφέλη κυρίως στους άνδρες. Στην προκειμένη περίπτωση, η μελέτη δείχνει ότι η μη ύπαρξη γάμου ως εμπειρίας ζωής σχετίζεται με αυξημένη επίπτωση καρκίνου και στις γυναίκες, ίσως μέσω διαφορετικών αλλά εξίσου σημαντικών μηχανισμών: αναπαραγωγικών επιλογών, καθυστέρησης ή αποφυγής τεκνοποίησης, διαφοράς στην προληπτική φροντίδα και αθροιστικής κοινωνικής επιβάρυνσης.

Φυσικά, η επίσημη οικογενειακή κατάσταση δεν αποτυπώνει την ποιότητα μιας σχέσης, ούτε καταγράφει τη συγκατοίκηση, τη συναισθηματική στήριξη ή τη σταθερότητα μιας συντροφικής ζωής. Κάποιος μπορεί να μην έχει παντρευτεί ποτέ αλλά να ζει σε μια μακρόχρονη, υποστηρικτική σχέση. Και κάποιος άλλος μπορεί να είναι παντρεμένος αλλά να ζει μέσα σε ένταση, απομόνωση ή ακόμη και κακοποίηση. Επιπλέον, οι ερευνητές δεν διέθεταν ατομικά στοιχεία για εισόδημα, εκπαίδευση, αριθμό παιδιών ή επιμέρους συμπεριφορές υγείας, ώστε να εξηγήσουν ακριβώς ποιο μέρος της διαφοράς οφείλεται σε ποιους μηχανισμούς. Γι’ αυτό και το σωστό συμπέρασμα δεν είναι ότι «ο γάμος προλαμβάνει τον καρκίνο», αλλά ότι η οικογενειακή κατάσταση λειτουργεί ως καθρέφτης βαθύτερων κοινωνικών και συμπεριφορικών ανισοτήτων.

Το σημαντικό μήνυμα είναι ότι η υγεία δεν καθορίζεται μόνο από το σώμα, αλλά και από το κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο ζούμε. Η μοναξιά, η οικονομική ανασφάλεια, η έλλειψη στήριξης και η χαλαρότερη σχέση με την πρόληψη μπορεί να αφήνουν βαθύ αποτύπωμα στον κίνδυνο καρκίνου.

Έρευνα για τον Καρκίνο του Πνεύμονα: 7 στους 10 ασθενείς στην Ελλάδα επηρεάζονται ψυχικά μετά τη διάγνωση

medlabnews.gr iatrikanea

Η FairLife Φροντίδα και Πρόληψη για τον Καρκίνο του Πνεύμονα, ως πλήρες και ενεργό μέλος του Lung Cancer Europe (LuCE), κοινοποιεί στην Ελλάδα τη 10η πανευρωπαϊκή έρευνα του οργανισμού με τίτλο:
«Καρκίνος του Πνεύμονα και Ψυχική Υγεία: Πώς βιώνουν τη νόσο οι ασθενείς και οι φροντιστές».

Ο ψυχολογικός αντίκτυπος του καρκίνου του πνεύμονα επηρεάζει σημαντικά τόσο τους ασθενείς όσο και τους φροντιστές τους, ενώ πολλοί δεν έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Για τον λόγο αυτό, τα συστήματα υγείας και οι φορείς χάραξης πολιτικής οφείλουν να εντάξουν τη στήριξη της ψυχικής υγείας ως βασικό μέρος της φροντίδας για τον καρκίνο του πνεύμονα, με ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις σε όλα τα στάδια της νόσου. Παράλληλα, η σαφής ενημέρωση και η ουσιαστική επικοινωνία από τους επαγγελματίες υγείας μπορούν να ενδυναμώσουν ασθενείς και φροντιστές ώστε να διαχειρίζονται καλύτερα τη νόσο και την ψυχική τους ευεξία.

Η Ελλάδα συμμετείχε στη 10η Έρευνα του LuCE - ως μία από τις 26 χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας που έλαβαν μέρος στην έρευνα - συμβάλλοντας με 146 απαντήσεις από Έλληνες συμμετέχοντες. Ο αριθμός αυτός αντιστοιχεί στο 6,6% του συνολικού δείγματος της έρευνας και αποτέλεσε τη βάση για την ανάλυση των αποτελεσμάτων που αφορούν ειδικά τη χώρα μας.

Αναφορικά με το προφίλ των συμμετεχόντων από την Ελλάδα, το 41,1% ήταν ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα, ενώ το 58,9% ήταν φροντιστές. Η πλειονότητα του δείγματος ήταν γυναίκες (86,2%), ενώ το 41,4% των ασθενών ανέφερε ότι η διάγνωση έγινε σε Στάδιο IV. Επιπλέον, το 52,1% των περιπτώσεων αφορούσε μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (αδενοκαρκίνωμα).

Τα στοιχεία που παρουσιάζονται για την Ελλάδα συγκρίνονται με τον μέσο όρο των συμμετεχόντων από τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες που έλαβαν μέρος στην έρευνα.

Συνολικά αποτελέσματα έρευνας για την Ελλάδα
Το 71,7% των Ελλήνων συμμετεχόντων δήλωσε ότι ο καρκίνος του πνεύμονα είχε αρνητική επίπτωση στην ψυχική του υγεία, υψηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (61,2%), ενώ το 91,7% ανέφερε ότι βίωσε συναισθηματικές δυσκολίες μετά τη διάγνωση.

Περίπου 6 στους 10 συμμετέχοντες ανέφεραν έντονη θλίψη (58,8%), αίσθηση εγκλωβισμού (36%) και συναισθήματα απελπισίας ή αναξιότητας (35,1%), ενώ το 47,8% βιώνει συχνά έντονη νευρικότητα ή άγχος και το 43% συχνά μελαγχολία ή κατάθλιψη.

Ο φόβος για αποτυχία της θεραπείας ή την εξέλιξη της νόσου εκφράζεται από το 69,2%, ενώ το 61% δηλώνει φόβο θανάτου.

Η ψυχική επιβάρυνση επηρεάζει σημαντικά την καθημερινότητα, με το 74,1% να αναφέρει επίπτωση στη κοινωνική ζωή και τον τρόπο ζωής – ποσοστό σημαντικά υψηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (48%), περίπου 6 στους 10 να αναφέρουν σημαντική επίπτωση στην οικογένεια, στα οικονομικά ή στην εργασία, ενώ το 50% δεν ένιωθε επαρκώς προετοιμασμένο να διαχειριστεί τις συναισθηματικές επιπτώσεις της νόσου, ποσοστό παρόμοιο με τον ευρύτερο ευρωπαϊκό μέσο όρο (44,5%).
Το 68,3% των συμμετεχόντων δήλωσε ότι δεν έλαβε καμία προσφορά υποστήριξης για θέματα ψυχικής υγείας – το αντίστοιχο ευρωπαϊκό ποσοστό είναι 50,5%, ενώ μόλις το 10,3% έλαβε υποστήριξη τη στιγμή της διάγνωσης, και το 52,1% δεν ένιωθε ότι η ομάδα υγειονομικής περίθαλψης του προσέφερε επαρκή συναισθηματική υποστήριξη.

Η ενημέρωση για οργανώσεις ασθενών ή μη κερδοσκοπικούς φορείς ήταν περιορισμένη, καθώς το 87,5% δεν έλαβε σχετικές πληροφορίες. Στην ερώτηση σχετικά με το αν κάποιος επαγγελματίας υγείας παρέπεμψε τους συμμετέχοντες σε οργανώσεις ασθενών, μόνο το 14,6% των Ελλήνων απάντησε θετικά, σε σύγκριση με 42,6% σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Επιπλέον το 52,8% δεν συζήτησε τις συναισθηματικές δυσκολίες του με την ιατρική ομάδα και μόνο το 45,2% δήλωσε ότι είναι πάντοτε διατεθειμένο να ζητήσει επαγγελματική ψυχολογική βοήθεια.

Στις ανικανοποίητες ανάγκες, το 62,9% των συμμετεχόντων ανέφερε περισσότερη ενημέρωση για τη νόσο και τις θεραπείες, το 56% ζήτησε πρόσβαση σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας, το 51,7% υποστήριξη στη διαχείριση παρενεργειών και το 45,7% βελτίωση της επικοινωνίας με τους επαγγελματίες υγείας.

Προτάσεις για δράση

Η έρευνα αναδεικνύει την επιτακτική ανάγκη για ολοκληρωμένη φροντίδα που περιλαμβάνει τόσο την ιατρική όσο και την ψυχική υποστήριξη.
Τα συστήματα υγείας και οι φορείς πολιτικής πρέπει να εντάξουν τη στήριξη της ψυχικής υγείας ως βασικό στοιχείο της φροντίδας για τον καρκίνο του πνεύμονα, καθώς οι ασθενείς και οι φροντιστές βιώνουν σημαντικές ψυχολογικές δυσκολίες.
Οι επαγγελματίες υγείας οφείλουν να παρέχουν σαφείς, κατανοητές και ολοκληρωμένες πληροφορίες για τη νόσο, τις θεραπείες και τις επιλογές φροντίδας, ώστε οι ασθενείς να μπορούν να διαχειρίζονται ενεργά τη νόσο και την ψυχική τους ευεξία.

Η σύνδεση των ασθενών με οργανώσεις και υποστηρικτικούς φορείς στην Ελλάδα είναι σημαντικά περιορισμένη, γεγονός που μπορεί να επιδεινώνει την ψυχολογική επιβάρυνση και την αίσθηση μοναξιάς ή έλλειψης καθοδήγησης. Υπογραμμίζεται η ανάγκη ενίσχυσης της παραπομπής σε οργανώσεις ασθενών ως μέρος της ολοκληρωμένης φροντίδας, ώστε να βελτιωθεί η ενημέρωση, η ψυχολογική υποστήριξη και η ενεργή συμμετοχή των ασθενών στη διαχείριση της νόσου.

Η επικοινωνία με την ιατρική ομάδα πρέπει να ενισχύεται, προάγοντας τη συμμετοχή των ασθενών στη λήψη αποφάσεων και διευκολύνοντας την κατανόηση των θεραπευτικών επιλογών.

Παράλληλα, είναι απαραίτητη η τακτική παροχή ψυχολογικής υποστήριξης, η καθοδήγηση για τη διαχείριση παρενεργειών και η βελτίωση της επικοινωνίας με τους επαγγελματίες υγείας, ώστε να ενδυναμώνονται οι ασθενείς και οι φροντιστές σε όλη τη διάρκεια της φροντίδας.

Μάγια Τσόκλη Ο χρόνος κυλά αργά όταν ζεις με έναν καρκίνο. Περιγράφει την περιπέτειά της με τον καρκίνο του μαστού

medlabnews.gr iatrikanea 

Η Μάγια Τσόκλη, με μια μακροσκελή ανάρτησή της στο facebook, τη δική της περιπέτεια με τον καρκίνο του μαστού

Το πριν

Ζεις τη ζωή σου, κάνεις τα προγράμματά σου, νοιάζεσαι για τους γύρω σου, αναλώνεσαι συχνά σε ανοησίες, έχεις τις προτεραιότητές σου, φαντάζεσαι κάπως το μέλλον σου. Αναβάλεις. Συνεχώς αναβάλεις γιατί έχεις τη πολυτέλεια να το κάνεις. Αναβάλεις τις μικρές στιγμές ευτυχίας, αναβάλεις ένα νέο ξεκίνημα, αναβάλεις μια συνάντηση με κάποιον που σε αγαπά, αναβάλεις ένα ταξίδι…. Γιατί υπάρχει πάντα το αύριο βρε αδελφέ. Πιέζεσαι. Πιέζεσαι από τη δουλειά σου, από τα παιδιά σου, από τους γονείς σου, από αποφάσεις δικές σου που νόμιζες ότι θα ήταν ψυχικά ανώδυνες. Δεν κοιμάσαι καλά. Κοιμάσαι αργά για να κάνεις παρέα στον άντρα σου, ξυπνάς νωρίς για να κάνεις παρέα στα παιδιά σου. Καμπανάκια χτυπούν μέσα σου, γύρω σου, τα καμπανάκια γίνονται καμπάνες και εσύ επιμένεις να φοράς οτοασπίδες.

Και μετά έτσι, με έναν αναστεναγμό, μπαίνεις σε μια γκρίζα πολυκατοικία των Αμπελοκήπων, παίρνεις το ασανσέρ, ανεβαίνεις στο τρίτο. Έχεις ένα ραντεβού για φαί μετά, και φοβάσαι ότι θα αργήσεις. Όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια, ο θεός γελάει, λένε. Και σαν γκιγιοτίνα, πέφτει η ετυμηγορία. Σα να απευθύνεται αλλού, και όμως όχι. Πρόκειται για τη δική σου ζωή. Κάποιος σου λέει, ψιτ, εσύ που βρίσκεσαι στην ομάδα των ζωντανών, από δω παρακαλώ, στην ουρά κάτω από το μεγάλο ερωτηματικό.

Όταν ήμουν μικρή θυμάμαι, είχα δει ένα όνειρο, καλοκαίρι, στο σπίτι μας στην Ύδρα. Ακριβώς από κάτω υπάρχει μια υπέροχη πλατεία με δύο πηγάδια και δυο μεγάλες μουριές. Εκεί παίζαμε όλα τα πιτσιρίκια. Στο όνειρό μου λοιπόν, παίζαμε μήλα. Και κάποια στιγμή, οι φίλοι μου σταματάνε να μου πετάνε τη μπάλα. Το παιχνίδι συνεχίζει χωρίς εμένα. Το παρακολουθώ, αλλά δεν συμμετέχω. Γίνομαι αόρατη. Μετά από αυτό το όνειρο, πάντα έλεγα ότι ξέρω πως είναι να μην υπάρχεις πια. Κινείσαι σε έναν παράλληλο χωροχρόνο, δεν πατάς γερά στο έδαφος, δεν ξέρεις προς πια κατεύθυνση να κοιτάξεις. Κάπως έτσι νιώθεις όταν μαθαίνεις τα νέα.

Ξέρω ότι μια συχνή αντίδραση στους ανθρώπους που μαθαίνουν ότι έχουν καρκίνο είναι το «γιατί εγώ» είναι ο θυμός. Εγώ δεν αντέδρασα έτσι. Αντίθετα. Είπα μέσα μου, «ναι φυσικά, γιατί όχι εγώ». Τόσα και τόσα μου χάρισε η ζωή, υπήρξε τόσο γενναιόδωρη, κάποια στιγμή έρχεται και ο λογαριασμός.

Έτσι λοιπόν που λέτε. Από εκεί που έλεγες «ας μην έχω», αρχίζουν οι εξετάσεις και σκέφτεσαι «ας έχω μόνο αυτό». Κάθε νέα εξέταση και μια αγωνία, κάθε ευνοϊκή απάντηση και μία ανάσα. Καβαλάς το άρμα της στατιστικής (όταν αυτό σε βολεύει) και καλπάζεις σε έναν μοναχικό ανηφορικό, άγνωστο μονόδρομο.

Το Μαζί

Μαζί με την Ελένη Φαλιάκου, με αναλαμβάνει η ογκολόγος Δανάη Δαλιάνη. Αστειεύομαι με τις γιατρούς μου, έχω ανάγκη να νιώσω μια συναισθηματική επαφή. Αν δεν καταφέρω να αποκτήσω δεσμό, θα αλλάξω γιατρό. Όμως το καταφέρνουμε. Ακολουθώ το πρωτόκολλο θέλει προληπτική χημειοθεραπεία.

Οι πορτοκαλί σταγόνες πέφτουν ρυθμικά. Βλέπεις το υγρό να ανεβαίνει στο σωληνάκι, να ανεβαίνει, να φτάνει κοντά σου και να χάνεται στο port. Ξεχνάς τον εαυτό που ήξερες. Ξεχνάς το μέσα σου, ξεχνάς το έξω σου. Έχεις αγωνία για τις άγνωστες παρενέργειες. Ξεγυμνώνεσαι από το φτέρωμά σου. Για τη χημειοθεραπεία, μου λέει ο φίλος που μου στέκεται, ο παιδοχειρουργός Γιώργος Περγάμαλης, «Μην το φοβάσαι, δες το σαν ένα φαρμακάκι που θα σου σώσει τη ζωή». Και έτσι το βλέπω. Γυμνάζομαι, συνεχίζω τις εκπομπές μου, πάω στη Βουλή, δεν διαβάζω για την υγεία μου παρά ελάχιστα το διαδίκτυο. Έχω έναν καταπληκτικό νοσηλευτή, τον Δημήτρη που με βοηθά πρακτικά στις θεραπείες, θα έλεγα περισσότερο και από τους γιατρούς. Οι νοσηλευτές παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εμπειρία της χημειοθεραπείας, μην τους υποτιμάτε. Ο χρόνος μετρά αργά. Λεπτά, ώρες, μέρες μετά από κάθε θεραπεία. Αποχαιρετώ τη χαίτη μου, αλλάζω δέρμα, προσπαθώ (χωρίς μεγάλη επιτυχία κρίνοντας από τις τότε φωτογραφίες) να μοιάσω με τον εαυτό μου. Δεν έχω καθημερινές επιθυμίες.

Και η οικογένεια? Και οι φίλοι? Και ο σύντροφός μου? Δείχνουν να το έχουν πάρει αισιόδοξα και παρότι υπήρχαν τότε στιγμές που έλεγα «μα καλά, στο κόσμο τους ζούνε?» δεν καταλαβαίνουν??? Παρόλα αυτά, νομίζω ότι μάλλον με βοήθησαν. Ανθρώπους που με πλησίαζαν με δράμα, με πόνο, που λυπόντουσαν τόσο πολύ, που δακρύβρεχτα «συμπάσχαν ψυχικώς», τους έκοψα. Μου έκαναν κακό.

Όταν ζεις έναν καρκίνο, θες κατανόηση, θες υποστήριξη, θες σπρώξιμο καμιά φορά, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θέλεις τον οίκτο κανενός. Εξάλλου, υπάρχει και το «πολλοί νεκροί καθόντουσαν στ’ αρρώστου το κρεβάτι». Είναι η αίσθηση του χρόνου που αλλάζει. Είναι η διακοπή κάθε επιθυμίας, κάθε μελλοντικού σχεδίου. Είναι, όπως στα μήλα του ονείρου μου, η ζωή που συνεχίζει για τους γύρω σου, κι εσύ μένεις θεατής της, ν ’αναρωτιέσαι αν θα ξαναπαίξεις στην ομάδα των ζωντανών. Είναι η ελπίδα και ο μονόδρομος της επιβίωσης. Οι δυνάμεις που δεν ήξερες ότι διέθετες. Είναι η ευθύνη για τη στεναχώρια που επιβάλεις στους αγαπημένους σου.

Ο χρόνος κυλά αργά όταν ζεις με έναν καρκίνο. Λες, «ας μεταφερόμουν ένα χρόνο μπροστά, 2 χρόνια μπροστά» Υπάρχω ακόμη στο σπίτι μου, παίζω με τα σκυλιά μου, αποχαιρετώ το παιδί μου που φεύγει για το σχολείο? Βλέπω τηλεόραση στον καναπέ?

Είναι ένα σκληρό μάθημα υπομονής. Και ο χρόνος περνά. Ο πρώτος κύκλος τελειώνει. Άντε αγωνία να δεις πως θα αντιμετωπίσεις τον επόμενο. Και τα λευκά πέφτουν και σου κάνουν ενέσεις για να σου τα ανεβάσουν, και πονάει το στέρνο σου, πονάνε οι αστράγαλοι, πονάνε οι αρθρώσεις, εμφανίζονται ρυτίδες που δεν είχες ξαναδεί, και συ υπομένεις… δεν πολυμιλάς κιόλας γιατί τι σου φταίνε οι άλλοι. Και συχνά, πολύ συχνά όπως μου εκμυστηρευτήκαν γυναίκες με αντίστοιχες περιπέτειες, χάνεις και τον σύντροφό σου που μη αντέχοντας άλλο φάρμακα, νοσοκομεία και σκοτάδι καταφεύγει σε αγκαλιές πιο υγιείς.

Μαζί με την άνοιξη, άρχισαν να βγαίνουν, ατίθασα τα μαλλιά μου, και σιγά σιγά άρχισα πάλι να μου μοιάζω. Κάποιο χρώμα επέστρεψε στα μάγουλά μου, τα λευκά κάπως ανέβηκαν, οι θεραπείες σταμάτησαν και μπήκε στη ζωή μου για έξι χρόνια το ωραιότατο Nolvadex.

Το Μετά

Πως είναι δυνατό να παίρνεις ένα φάρμακο κάθε μέρα, για χρόνια, και να μην θυμάσαι το όνομά του. Λες φταίει το chemo brain αυτή η θολούρα που σου μένει μετά τις χημειοθεραπείες και που κάνει χρόνια να εξαφανιστεί.

Όμως μπορεί να είναι και μία άρνηση να αποδεχτείς ότι πλέον, ζεις με αυτό.. Γιατί ναι, υπάρχει σαφέστατα ένα πριν και ένα μετά. Στο μετά, έχεις φορτωθεί το βάρος του καρκίνου σου στη πλάτη, σαν μια βαριά αποσκευή. Θα σε συνοδεύει για πάντα, έστω κι αν κάποιες στιγμές τον ξεχνάς. Κι αν δεν καταφέρεις να τον κάνεις φίλο, τουλάχιστον πρέπει να τον αποδεχτείς σαν έναν -τρομαχτικό- συνοδοιπόρο.

Στο μετά -αν είσαι τυχερός- ξαναπιάνεις το νήμα. Δειλά. Αργά. Ένα βήμα τη φορά. Κοιτάς μια βιτρίνα και διαπιστώνεις ότι για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό, επιθυμείς να αγοράσεις ένα ζευγάρι παπούτσια. Το φαγητό σου έχει κάποια γεύση, κάνεις πλάνα για το επόμενο σαββατοκύριακο.

Γεύεσαι συνειδητά κάθε στιγμή όμως νιώθεις αποξενωμένος από το κόσμο γύρω σου. Προσπαθείς να μεταφέρεις το δίδαγμα της περιπέτειάς σου και διαπιστώνεις ότι είναι μάταιο.

Τι με δίδαξε ο καρκίνος? Δεν με δίδαξε τίποτε. Απλά επιβεβαίωσε αυτά που θεωρητικά μόνο ήξερα. Δηλαδή, αυτά που έλεγαν όσοι τα είχαν περάσει πριν από μένα. Το πολύτιμο και το εύθραυστο της ζωής. Τη σημασία της συνειδητότητας του τώρα. Τη φράση της γιαγιάς μου όταν μου είπε «να εύχεσαι να μην πάθεις ποτέ όσα μπορείς να αντέξεις».

Τη γενναιότητα των ανθρώπων που παλεύουν για τη ζωή τους, την ακούω λίγο βερεσε. Καμία γενναιότητα. Μονόδρομος είναι. να αντέξεις. Να μείνεις όρθιος. Ποια γενναιότητα? Ή αντέχεις ή αυτοκτονείς. Ίσως το πιο ενδιαφέρον να είναι αυτή η επανεκκίνηση που -εάν όλα πάνε καλά-, αναγκάζεσαι να κάνεις. Δηλαδή σου δίνεται μια ευκαιρία να ξαναρχίσεις μαζί με ένα συγχωροχάρτι για τις μέχρι τότε αστοχίες σου. Το πιθανότερο βέβαια είναι ότι μόλις νιώσεις και πάλι ζωντανός, θα επιστρέψεις σε αυτό, σε αυτά, που ήσουν.

Μία ευχή. Να καταργήσουμε τις λέξεις επάρατος νόσος και καρκινοπαθής. Επάρατος, αυτό που απευχόμαστε, διότι οδηγεί στην καταστροφή. Άντε να σαι αισιόδοξος όταν στο συλλογικό νου ο καρκίνος συνδέεται με το τέλος. Γιατί το τέλος θα έρθει, αναπόφευκτα. Κανείς δεν τη γλυτώνει, αλλά είναι τόσα τα επιστημονικά άλματα που έχουν γίνει που η ελληνική κοινωνία πρέπει να ξεφύγει από αυτόν τον συνειρμό της ασθένειας με το δρεπάνι. Υπάρχει ένα ωραίο σχέδιο του snoopy, όπου ο Charly Brown λέει στον Σνούπι «Σνούπι, μια μέρα θα πεθάνουμε» και εκείνος του απαντάει, «ναι άλλα ολες τις υπόλοιπες θα ζήσουμε!» . Με αυτή τη λογική πρέπει να συνεχίζουμε. Κανείς δεν κάνει συμβόλαιο με τον Ύψιστο κάθε πρωί ότι θα βγάλει τη μέρα. Ζούμε από τύχη, από ευνοϊκές συμπτώσεις.

Άλλη άσκημη λέξη, το «καρκινοπαθής» πραγματικά είναι ένα στίγμα που θα σ’ακολουθεί όλη σου τη ζωή. Εσείς οι γιατροί, οι δημοσιογράφοι, όσοι έχετε δημόσιο λόγο, παλέψτε ενάντια στα ταμπού. Στα αγγλικά, έχουμε τους όρους cancer patient και cancer survivor. Στα ελληνικά once a καρκινοπαθής, always α καρκινοπαθής! Εκτός κι αν διατηρούμε τον όρο γιατί διευκολύνει τη σύνταξη…

Λίγο πολύ, αυτά είχα να σας πω. Αυτή είναι η δική μου περιπέτεια. Είναι προφανές ότι για τον καθένα από μας, όπως και η ίδια η ασθένεια, η εμπειρία είναι διαφορετική, όπως και η έκβαση. Εύχομαι στους συνοδοιπόρους ασθενείς δυνάμεις, στους δε γιατρούς σοφία. Προς όλες, πρόληψη και πάλι πρόληψη!

Τρείς γυναίκες δημοσιογράφοι Χούκλη, Τσόκλη, Βιτάλη μιλούν για τη μάχη τους με τον καρκίνο.

medlabnews.gr iatrikanea

Τρεις γυναίκες από τη δημοσιογραφία κλήθηκαν να μιλήσουν στο 6ο Πανελλήνιο Φόρουμ με τίτλο «Γυναίκες στην Ογκολογία: Διευρύνοντας τα Σύνορα». Η Μαρία Χούκλη, η Μάγια Τσόκλη και η Ρέα Βιτάλη, μίλησαν για τις προσωπικές τους εμπειρίες ενάντια στον καρκίνο.

Πώς καταφέρνει μια πασίγνωστη δημοσιογράφος το πρωί να πηγαίνει για χημειοθεραπεία και το βράδυ να παρουσιάζει κεντρικό δελτίο ειδήσεων στην τηλεόραση; Είναι δυνατόν μια γυναίκα να θεωρεί πως είναι τόσο τυχερή στη ζωή της και να... περιμένει τον καρκίνο να έρθει; Με τι δύναμη μπορεί μια συγγραφέας την περίοδο που κάνει χημειοθεραπεία να γράφει το νέο της βιβλίο που δεν σχετίζεται με την ασθένειας της;

Τρεις ιστορίες γυναικών. Ιστορίες καρκίνου. Ιστορίες με σοκ, πόνο αλλά και πολλή αγάπη. Ιστορίες με συμβουλές σε όσες νοσούν. Τρεις διαφορετικές ιστορίες μέσα από τις οποίες οι πρωταγωνίστριες έστειλαν μηνύματα ελπίδας και αισιοδοξίας.

Τη συζήτηση, που έγινε παρουσία του δημάρχου Θεσσαλονίκης, Κωνσταντίνου Ζέρβα, βουλευτών, αυτοδιοικητικών και πλήθος κόσμου, συντόνισε η δημοσιογράφος, Σία Κοσιώνη, ενώ συμμετείχε και ο παθολόγος – ογκολόγος, Παρασκευάς Κοσμίδης, ο οποίος ανέφερε πως ο καρκίνος πρέπει να μετατραπεί «σε χρόνια νόσο και να τον δούμε κατάματα».

«Το σοκ είναι πολύ μεγάλο όταν ακούς ότι έχεις καρκίνο. Όλα αλλάζουν. Δεν μπορείς να το πιστέψεις, θυμώνεις, φεύγει το έδαφος κάτω από τα πόδια σου, αλλά πρέπει κάτι να κάνεις. Είναι ένα πλήγμα. Σε φοβίζει το άγνωστο» είπε η κ.  Χούκλη αναφερόμενη στον καρκίνο του μαστού που αντιμετώπισε.

«Θυμάμαι έκλαιγα για ώρες. Φρόντισα όμως να μην κλειστώ στο σπίτι μου. Να μη νιώσω άρρωστη ακόμη και όταν ήμουν πολύ άρρωστη. Συνέχισα κανονικά την επαγγελματική μου δραστηριότητα και την κοινωνική μου ζωή. Δεν ήταν καθόλου εύκολο. Δεκαεπτά χρόνια πέρασαν και ακόμη είμαι αγχωμένη όταν έρχεται η ώρα για το τσεκ απ. Στο μυαλό μας να μην έχουμε την εντύπωση ότι καρκίνος ίσον θάνατος. Δεν είναι έτσι», πρόσθεσε η δημοσιογράφος παρακινώντας τις γυναίκες να κάνουν τακτικά εξετάσεις.

Μάγια Τσόκλη: Είναι μονόδρομος να συνεχίσεις

Από την πλευρά της, η Μάγια Τσόκλη μεταφέροντας τα δικά της συναισθήματα προς το κοινό, που γέμισε ασφυκτικά την αίθουσα «Μέγας Αλέξανδρος» στη Λέσχη Αξιωματικών, είπε πως δεν θύμωσε όταν έμαθε για την ασθένεια. «Δεν είπα γιατί σε μένα. Είπα συνέβη και σε μένα. Μάλλον με ηρεμία το αντιμετώπισα. Θεωρώ πως είναι μονόδρομος να συνεχίσεις».

Η Ρέα Βιτάλη, δημοσιογράφος και συγγραφέας, στάθηκε στη δική της περιπέτεια λέγοντας αρχικά πως πριν από χρόνια έχασε τον πατέρα της, σε νεαρή ηλικία, επίσης από καρκίνο. «Δεν είχα καμία αγωνία. Κοίταξα τα τρία μου παιδιά στα μάτια και τους είπα 'πουλάκια μου ήρθε η ώρα να μάθετε. Θα ζήσουμε τη ζωή τώρα'. Έτσι, είπα ξεκινάμε... εκεί που δυσκολεύτηκα ήταν πως θα το πω στη μάνα μου. Ήταν δύσκολα τα πράγματα».

Η Μ. Τσόκλη για τον καρκίνο

makthes.gr

Άσπρα μούρα λευκής μουριάς: τι περιέχουν και ποια είναι τα βασικά οφέλη τους

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

Η Morus alba, γνωστή ως λευκή μουριά, είναι είδος μουριάς που χρησιμοποιείται παραδοσιακά ως τρόφιμο αλλά και ως φυτό με φαρμακολογικό ενδιαφέρον, κυρίως μέσω των φύλλων και των καρπών της. Το άρθρο εξηγεί τι είναι η λευκή μουριά, ποιες χρήσεις της έχουν περιγραφεί και τι δείχνουν οι σύγχρονες μελέτες για τα πιθανά οφέλη της. Η μουριά ανήκει στο γένος Morus της οικογένειας Moracae (Μορεωδών). 

Υπάρχουν πολλά είδη μουριάς, που φύονται σε διάφορα μέρη της γης.

Η άσπρη μουριά (Morus alba) κατάγεται πολύ πιθανό από την Κίνα και οφείλει το όνομα της στους άσπρους καρπούς της.

Έχει λευκούς και μερικές φορές κόκκινους καρπούς. Καλλιεργείται σε μεγάλες εκτάσεις στην Κίνα κυρίως για τα φύλλα της που δίνονται τροφή στους μεταξοσκώληκες και για την καλή ποιότητας ξυλεία που παράγει. Αξιοσημείωτο είναι ότι σπάνια βρίσκεις αυλή εκεί, χωρίς μια μουριά. Φτάνει στο ύψος τα 15 μέτρα, τα κλαδιά της απλώνονται και ο φλοιός της είναι χρώματος γκρίζου. Εγκλιματίστηκε στην Ευρώπη, όπου έφτασε το 12ο αιώνα μ.Χ., και υπάρχει σε πολλές περιοχές της Ελλάδας. Είναι καλλωπιστικό δέντρο και δίνει πολύ πλούσια σκιά.

Τα άγρια λευκά μούρα, οι καρποί της Μορέας της λευκής, συναντώνται πια πιο σπάνια από ότι τα άγρια κόκκινα μούρα. Τα παλαιότερα χρόνια κάθε επαρχιακό σπίτι είχε και μία λευκή μουριά στην αυλή του για να εξασφαλίζει σκιά κατά την διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών.

Στη διάρκεια των δύο τελευταίων χιλιετηρίδων διαδόθηκε από τον άνθρωπο σε όλη την Ασία, την Ευρώπη, σε μερικές περιοχές της Αφρικής και στη Β. Αμερική. Στη χώρα μας ήλθε στα βυζαντινά χρόνια μαζί με αυγά μεταξοσκώληκα από την Κίνα (όπως αναφέρει ο Προκόπιος). 

Στην Ελλάδα η μουριά καλλιεργείται εδώ και 3000 χρόνια. Από τα παλαιά χρόνια τόσο η λευκή όσο και η μαύρη μουριά ήταν σεβαστά ως σύμβολο σοφίας.

Η λευκή μουριά χρησιμοποιείται ευρύτατα στην κινέζικη ιατρική εδώ και αιώνες. Αυτό το είδος το καλλιεργούσαν οι Κινέζοι από το 2960π.Χ. για την εκτροφή μεταξοσκωλήκων (τρώνε τα φύλλα). 

Τα φύλλα της μαύρης μουριάς έκαναν τραχύτερο το μετάξι και δεν τα προτιμούσαν. Στην Ευρώπη χρησιμοποιούσαν το φλοιό και τα φύλλα της μαύρης μουριάς για θεραπευτικούς σκοπούς από τον 16ο αιώνα.

Ανάμεσα σε αυτά μερικά από τα πιο σπουδαία είναι τα εξής : 

Όπως όλα τα μούρα, έτσι και τα άγρια λευκά μούρα είναι πολύ θρεπτικά. Έχουν γλυκιά γεύση και είναι πλούσια σε βιταμίνη C και Ε, σίδηρο, ασβέστιο και φυτικές ίνες. Είναι  πλούσια σε ανθοκυανίνες, φυτοχημικά, που ευθύνονται   για τις αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες τους. Έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες και πρωτεΐνες. Τα λευκά μούρα έχουν περισσότερη περιεκτικότητα σε κάλιο από μια μπανάνα (776mg ανά 100γρ). Μια μικρή ποσότητα αποξηραμένων λευκών μούρων καλύπτει σχεδόν το 10% των ημερησίων αναγκών του οργανισμού σε ασβέστιο.

Βοηθούν στην πρόληψη νευρικών δυσλειτουργιών όπως της νόσου του Alzheimer και του Πάρκινσον. Ένα άλλο αντιοξειδωτικό που βρέθηκε στα λευκά μούρα είναι η ρεσβερατρόλη (παρούσα σε κόκκινο κρασί). Η ρεσβερατρόλη, επιδεικνύει παρόμοιες προστατευτικές ιδιότητες με την ανθοκυανίνη, αλλά επίσης ενεργοποιεί τη μείωση της γλυκόζης στο αίμα και της κακή χοληστερόλης (LDL). -


Μπορούν επίσης να αυξήσουν μέχρι και κατά 73% την ικανότητα λιπόλυσης, δηλαδή τη διάσπαση του σωματικού λίπους. 

Μια σημαντική έρευνα υποστηρίζει πως η ρεσβερατρόλη μειώνει την αποθήκευση λίπους στο ήπαρ και καταπολεμάει τους όγκους στο σώμα.


Βελτιώνουν τη λειτουργία του έντερου. Τα μούρα είναι πλούσια σε φυτικές ίνες τα οποία βοηθούν στη καλύτερη κίνηση του εντέρου αλλά και προστατεύουν από την εμφάνιση του καρκίνου στο παχύ έντερο. Συγκεκριμένα το ένα φλιτζάνι μούρα δίνει 8γρ φυτικών ινών.

Τα άγρια λευκά μούρα έχουν μια ιδιαίτερη φυσική γλυκιά γεύση με τραγανή υφή. Συλλέγονται όταν είναι ώριμα και μαλακά και μετατρέπονται σε ένα εξαιρετικής ποιότητας και εκλεκτής γεύσης γλυκό του κουταλιού. Κάθε κουταλιά είναι μια ανάμνηση της γλυκιάς και ανέμελης παιδικής μας ηλικίας!

Τα λευκά μούρα μπορούν να καταναλωθούν μόνα τους ως ένα υγιεινό σνακ, σε μούσλι με δημητριακά ή γιαούρτι με μέλι. 

Διαβάστε επίσης

• Μύρτιλα (blueberries) και άγρια μύρτιλα (bilberries) για το μεταβολικό σύνδρομο, την παχυσαρκία, τον διαβήτη, την καρδιά, τον καρκίνο, τα μάτια, την αντιγήρανση.
• Κρανιά - κράνα μια ελληνική υπερτροφή, φάρμακο για την καρδιά, τον διαβήτη, το έντερο, την διάρροια, αντιπυρετικό. Οι διαφορές με τα κράνμπερι
• Κεράσια, χρήσιμα και απαραίτητα για την υγεία. Κατάλληλα ακόμα και για τους μαθητές για τις εξετάσεις
• Βερίκοκο για την υγεία, την αναιμία, την δυσκοιλιότητα, την όραση, την ομορφιά και τα κουκούτσια τους για τον καρκίνο.
• ΚΕΡΑΣΙ. ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ. ΧΥΜΟΣ ΑΠΟ ΚΕΡΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΠΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΥΙΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΣΚΗΣΗ.

Κλεοπάτρα Ζουμπουρλή
MSc

Πρώτη δημοσίευση: Μάιος 2016 — MEDLABNEWS.GR

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 11 Απριλίου 2026

Φράουλες: διατροφική αξία, θερμίδες, οφέλη και τι να προσέξετε στην αγορά

MSc
της Kλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακή βιολόγος, medlabnews.gr iatrikanea

Οι φράουλες είναι από τα πιο αγαπημένα φρούτα της άνοιξης και ξεχωρίζουν για τη χαμηλή θερμιδική τους αξία, τη μεγάλη περιεκτικότητα σε βιταμίνη C και την ισχυρή αντιοξειδωτική τους δράση. Το άρθρο εξηγεί ποια είναι η διατροφική αξία της φράουλας, ποια οφέλη συνδέονται με την κατανάλωσή της και τι πρέπει να προσέχουμε στην αγορά και στη συντήρησή της. Αγγειόσπερμο, δικότυλο φυτό η φράουλα ανήκει στην οικογένεια των Ροδοειδών (Rosaceae) με 15 περίπου είδη ιθαγενή των βόρειων εύκρατων περιοχών. Κατά πάσα πιθανότητα η καταγωγή της είναι από τη Χιλή. Ιδιαίτερα γνωστή στην Ελλάδα είναι η ευρωπαϊκή φράουλα που βρίσκεται και αυτοφυής σε λοφώδεις και δασώδεις και ημιδασώδεις περιοχές.

Ο καρπός της άγριας αυτής φράουλας είναι μικρός, εξαιρετικά γλυκός και νόστιμος. Οι σύγχρονες καλλιέργειες οδήγησαν στο να δημιουργηθεί μία ποικιλία με μεγάλους καρπούς γνωστή με την ονομασία Φράουλα Ανανάσα.

Οι καλλιεργήσιμες φράουλες προέρχονται από τις μικρές αγριοφράουλες, πολύ μικρά ευωδιαστά φρούτα του δάσους, που φυτρώνουν σε χώρες με εύκρατο κλίμα και οι οποίες μεταφυτεύθηκαν στους κήπους σχεδόν από τους ρωμαϊκούς χρόνους. Οι φράουλες ήταν το αγαπημένο φρούτο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Κατά πάσα πιθανότητα η καταγωγή της φράουλας είναι από τη Χιλή. Ξεκίνησαν να καλλιεργούνται λίγο πριν τη χριστιανική εποχή και τύγχαναν ιδιαίτερης εκτίμησης από πολλούς αρχαίους Ρωμαίους. Οι γυναίκες στην αρχαία Ρώμη έφτιαχναν μάσκες ομορφιάς χρησιμοποιώντας τις μικρές, ιδιαίτερα αρωματικές άγριες φράουλες των δασών της Ευρώπης.
Το 14o αιώνα, οι Γάλλοι ήταν φανατικοί λάτρεις της φράουλας. Ωστόσο, έπειτα από 100 χρόνια αρχίζουν να σερβίρονται οι φράουλες συνοδευμένες με σαντιγί. Η αρχή έγινε στην Αγγλία, σε μια δεξίωση του καρδινάλιου Γούλσι, το 1509.
Εμφανίστηκαν στην Ευρώπη, την εποχή του Μεσαίωνα και κατά την περίοδο αυτή είχαν εκτιμηθεί περισσότερο για τις ιατρικές τους ιδιότητες, παρά για τη μαγειρική τους αξία. Οι καλλιεργήσιμες φράουλες που απολαμβάνουμε σήμερα χρονολογούνται από το 19o αιώνα. Προέρχονται από τις μικρές κατακόκκινες άγριες φράουλες της Βιρτζίνια, που διασταυρώθηκαν με μεγαλύτερες κιτρινωπές κωνικές φράουλες από τη Χιλή, τις οποίες έφερε στη Βρετάνη (διοικητική περιοχή της Γαλλίας) ο Γάλλος καπετάνιος Φρεζιέ (Captain Frezier) το 1712, γι' αυτό και οι φράουλες στα γαλλικά λέγονται fraises. Όταν πέτυχαν την τέλεια ισορροπία γεύσης και μεγέθους, ο ενθουσιασμός για τις καλλιεργήσιμες φράουλες επικράτησε παντού. Από τότε είναι από τα πιο αγαπημένα φρούτα στον κόσμο.


Τις βρίσκουμε όλο το χρόνο ωστόσο η κορύφωση της παραγωγής τους είναι από τον Απρίλη μέχρι τον Ιούλιο.  Υπάρχουν περισσότερες από 600 ποικιλίες φράουλας, κάθε μια από τις οποίες διαφέρει σε γεύση, μέγεθος και υφή.

Στον παρακάτω πίνακα παρουσιάζεται η θρεπτική αξία της φράουλας:

Διατροφική Αξία μιας κούπας (240ml) φράουλες:

	Ποσότητα	Συνιστώμενη Ημερήσια Δόση (%)
Θερμίδες (1 κούπα)	43kcal
Βιταμίνη C	81,65mg	136,1%
Βιταμίνη Κ	20,16mcg	25,2%
Μαγγάνιο	0,42mg	21,0%
Φυτικές Ίνες	3,31γρ	13,2%

Οι φράουλες έχουν πλούσια αντιοξειδωτική δράση, αρκεί να σκεφτεί κανείς πως ένα φλιτζάνι την ημέρα, που αντιστοιχεί σε 5-8 μεγάλες φράουλες προσδίδει περισσότερη βιταμίνη C από την συνιστώμενη ημερήσια δόση.

Η αντιφλεγμονώδης δράση της φράουλας είναι γεγονός καθώς οι φαινόλες που περιέχει μειώνουν τη δράση του ενζύμου COX που προκαλεί την φλεγμονή. Τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα εμποδίζουν τη δράση αυτού του ενζύμου περιορίζοντας έτσι τη φλεγμονή που συναντάμε σε παθήσεις όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η οστεοαρθρίτιδα, το άσθμα και ο καρκίνος.

Η γαστρίτιδα και οι φλεγμονές της βλεννώδους μεμβράνης του στομάχου, σχετίζονται με την κατανάλωση αλκοόλ. Μπορούν όμως να προκληθούν και από ιογενείς λοιμώξεις ή από τη λήψη μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων όπως π.χ. η ασπιρίνη αλλά και αντιβιοτικών που χορηγούνται για την αντιμετώπιση του ελικοβακτηρίου του πυλωρού. Στην περίπτωση του έλκους οι συμβατικές θεραπείες πρέπει να λαμβάνονται σε συνδυασμό με φάρμακα τα οποία διαθέτουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Έτσι οι φράουλες μπορούν να αποτελέσουν μια φυσική αντιοξειδωτική λύση για το πρόβλημα.

Οι φράουλες έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε κάλιο και μαγνήσιο, τα οποία είναι πολύ αποτελεσματικά στη μείωση της υψηλής αρτηριακής πίεσης που προκαλείται από νάτριο. Είναι φρούτο πλούσιο σε πεκτίνη, η οποία ως διαλυτή φυτική ίνα που είναι συντελεί στη μείωση της χοληστερίνης.

Περιέχουν πολυφαινόλες, που μπορούν να προστατεύσουν τον εγκέφαλό μας από τη γήρανση και την απώλεια μνήμης. Οι πολυφαινολές, έχουν άριστα αποτελέσματα για γερή μνήμη, υγεία και τόνωση

Εκτός από τα πολύτιμα αντιοξειδωτικά, οι φράουλες έχουν πολλά άλλα θρεπτικά συστατικά και συμβάλλουν αποτελεσματικά για την πρόληψη πολλών ασθενειών. Ανάμεσα στα οφέλη της φράουλας για τον οργανισμό μας, περιλαμβάνεται η προστασία των ματιών, η σωστή λειτουργία του εγκεφάλου και η προστασία από την υψηλή αρτηριακή πίεση, την αρθρίτιδα, την ουρική αρθρίτιδα και τις καρδιοπάθειες.

Η βιταμίνη C, το φολικό οξύ και η ανθοκυάνη, μερικά από τα πολλά φλαβονοειδή που περιέχονται στις φράουλες, τα οποία έχουν εξαιρετικές αντιοξειδωτικές και αντικαρκινικές ιδιότητες, αποτελούν μια εξαιρετική «ασπίδα» για την καταπολέμηση του καρκίνου και των όγκων. Η ημερήσια πρόσληψη φράουλας, φαίνεται πως μειώνει σημαντικά την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων.

Ομορφιά και υγεία.

Οι φράουλες έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε ίνες που τις καθιστά μια καλή επιλογή για απώλεια βάρους. Μια διετής μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Journal of Nutrition έδειξε ότι άτομα που κατανάλωναν επιπλέον 8 γραμμάρια φυτικών ινών ανά 1.000 θερμίδες την ημέρα έχασαν περίπου 4 1/2 κιλά. Ένα φλιτζάνι φράουλες έχει 3γρ. φυτικών ινών και περισσότερο από τη συνιστώμενη ημερήσια δόση βιταμίνης C, ένα αντιοξειδωτικό που βοηθά το δέρμα να παραμένει υγιές.

Ως πλούσια πηγή φυτικών ινών βοηθούν στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας, και έχουν καθαρτική, αιμοστατική, διουρητική και μαλακτική δράση, ενώ παράλληλα συμβάλλούν στην αποτοξίνωση του οργανισμού.

Η φράουλα είναι ένα από τα καλύτερα καθαριστικά των δοντιών μας με άριστες λευκαντικές ιδιότητες ειδικά για τις κηλίδες που αφήνουν ο καφές, το τσάι, το τσιγάρο, ενώ παράλληλα τα προστατεύει από την συσσώρευση οδοντικής πλάκας. Απλά συνθλίβουμε τις φράουλες και τρίβουμε τα δόντια μας πολύ καλά με τον πολτό.

Τα αντιοξειδωτικά που περιέχουν, είναι γνωστό ότι επαναφέρουν την επιδερμίδα και έχουν αντιγηραντικές ιδιότητες.

Προσοχή στην αγορά τους

Θεωρούνται από τις πλέον επιβαρυμένες με φυτοφάρμακα τροφές. Προσέχετε να μην έχουν ζαρώματα και κακώσεις, να είναι καθαρές, ομοιόμορφες, με λαμπερό χρώμα, πράσινα φυλλαράκια στην κορυφή και ευδιάκριτες μικρές τρίχες στην επιφάνειά τους. Αγοράζετε όσες έχουν μικρό, ή και κανονικό μέγεθος. Μην υπερβάλλετε σε ποσότητες, καθώς χαλούν εύκολα. Προτιμάτε να τις καταναλώνετε στην εποχή τους, καθώς το υπόλοιπο διάστημα οι ποικιλίες διεγείρονται τεχνητά.

Οι βιολογικές φράουλες είναι καλή λύση, απλώς κοστίζουν περισσότερο.

Η κατανάλωση δεν ενδείκνυται σε περιπτώσεις έλκους, φλεγμονής των εντέρων και σπαστικής κολίτιδας. Ενδέχεται να ευθύνονται για αλλεργικά εξανθήματα, εξαιτίας του χνουδιού στην επιφάνειά τους.

Προσοχή στην κατανάλωσή της πρέπει να δίνουν και όσοι πάσχουν από νεφρική νόσο, θυρεοειδή ή αντιμετωπίζουν προβλήματα με τη χοληδόχο κύστη και δεν παίρνουν φάρμακα.

Οι φράουλες είναι αλλεργιογόνο τρόφιμο για αυτό τα άτομα με αλλεργίες πρέπει να είναι προσεχτικά όταν τις καταναλώνουν ή τις χρησιμοποιούν...

Προσοχή στην συντήρηση τους

Οι φράουλες είναι ευαίσθητο φρούτο, μην τις αφήνετε σε θερμοκρασία δωματίου παρά μόνον λίγες ώρες. Μπορείτε, ωστόσο, να τις διατηρήσετε ολόκληρες με το πράσινο φυλλαράκι τους - αν προηγουμένως δεν τις έχετε πλύνει - σε γυάλινο αεροστεγές δοχείο, στο ψυγείο, μέχρι και δύο ημέρες.

Οι φράουλες πρέπει να αποθηκεύονται στο ψυγείο σε πλαστικό σκεύος με τρυπημένο κάλυμμα για να επιτρέπεται η διέλευση του κρύου αέρα.

Χρειάζεται να πλένονται καλά πριν καταναλωθούν διότι η τραχιά επιφάνεια τους ευνοεί τη συσσώρευση σκόνης και λιπασμάτων.

Μην τις αφήνετε να μουλιάσουν, όταν τις πλένετε: θα χάσουν το άρωμα και το χρώμα τους. Είναι προτιμότερο να τις βάλετε σε σουρωτήρι, και να ρίξετε άφθονο νερό (μαζί με τα κοτσανάκια τους). Φροντίστε να τις καταναλώσετε αμέσως μετά το πλύσιμο.

Διαβάστε επίσης

• Φράουλες για τον καρκίνο του οισοφάγου. Η χρησιμότητά τους για την πίεση, την καρδιά, τα μάτια, την αρθρίτιδα
• Κεράσια, βύσσινα, ροδάκινα, καρπούζι, πεπόνι, τι μας προσφέρουν και πως θα τα διαλέξουμε.

Πρώτη δημοσίευση: Απρίλιος 2012 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Κλεοπάτρα Ζουμπουρλή

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 11 Απριλίου 2026