ΣΦΕΕ: Στο επίκεντρο της Εθνικής Πολιτικής για τον Καρκίνο η Ισότητα, η Πρόσβαση και η Ποιότητα

medlabnews.gr iatrikanea

Ο Σύνδεσμος Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ) πραγματοποίησε, για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά, την Ετήσια Συνάντηση για την Εθνική Πολιτική για τον Καρκίνο, στα Γραφεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Αθήνα, με τη συμμετοχή εκπροσώπων της Πολιτείας, της ιατρικής και επιστημονικής κοινότητας, των ενώσεων ασθενών, των ευρωπαϊκών θεσμών και της φαρμακευτικής βιομηχανίας. Η κατάρτιση Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τον Καρκίνο, τα σημαντικά βήματα που έχουν υλοποιηθεί μέχρι στιγμής, όπως η ένταξη και αποζημίωση νέων ογκολογικών βιοδεικτών που στοχεύουν στην εξατομικευμένη θεραπεία, η σημασία της πρόσβασης στις νέες καινοτόμες θεραπείες από τις φαρμακευτικές εταιρείες, αλλά και τα εμπόδια πρόσβασης των ογκολογικών ασθενών στις υπηρεσίες υγείας, βρέθηκαν στο επίκεντρο της συζήτησης.

Η πρωτοβουλία του ΣΦΕΕ, η οποία ξεκίνησε πριν από τέσσερα χρόνια, έχει καθιερωθεί ως θεσμική πλατφόρμα διαλόγου, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη διαμόρφωση μιας ολοκληρωμένης, ολιστικής και ασθενοκεντρικής Εθνικής Στρατηγικής για τον Καρκίνο, σε πλήρη εναρμόνιση με το Ευρωπαϊκό Σχέδιο για την Καταπολέμηση του Καρκίνου. Η συγκέντρωση όλων των εμπλεκόμενων φορέων στο ίδιο τραπέζι του διαλόγου, για ένα τόσο κομβικό ζήτημα δημόσιας υγείας όπως είναι η διαχείριση του καρκίνου, έχει θέσει πλέον τις βάσεις για στοχευμένη δράση και επίσπευση σημαντικών μεταρρυθμίσεων, όπως τονίστηκε.

Όπως σημείωσε ο κ. Ολύμπιος Παπαδημητρίου, Πρόεδρος του Δ.Σ. του ΣΦΕΕ, η πολυεπίπεδη συμμετοχή στη συνάντηση επιβεβαιώνει τη σημασία της πρωτοβουλίας με στόχο τη διαμόρφωση σταθερής εθνικής πολιτικής για τον καρκίνο. «Η παρουσία όλων σας εδώ επιβεβαιώνει τη σημασία της συνεργασίας που ξεκίνησε πριν από μερικά χρόνια με πρωτοβουλία του ΣΦΕΕ και κρατά ζωντανό το δημόσιο διάλογο για την αντιμετώπιση του καρκίνου» υπογράμμισε. Εστίασε, επίσης, στην διεθνή άνοδο της φαρμακευτικής καινοτομίας και της έρευνας, επισημαίνοντας ότι η ογκολογία κατέχει το μεγαλύτερο μερίδιο, καθώς περίπου το 30% των ερευνητικών προγραμμάτων αφορά τον καρκίνο. «Δεν μπορούμε να αγνοούμε τα προβλήματα με τα οποία έρχονται αντιμέτωποι οι ασθενείς αναφορικά με την πρόσβαση σε καινοτόμα φάρμακα, καθώς και σε υπάρχουσες θεραπείες, ωστόσο ο χαμηλός προϋπολογισμός για το φάρμακο και την καινοτομία δημιουργεί σημαντικά εμπόδια» είπε χαρακτηριστικά. Τόνισε ακόμα ότι η επιστημονική πρόοδος πρέπει να συνοδεύεται από έγκαιρη και ισότιμη πρόσβαση των ασθενών στις καινοτόμες θεραπείες ,ενώ αναφέρθηκε και στην ανανέωση της λίστας των βιοδεικτών, επισημαίνοντας ότι απομένουν πρακτικά ζητήματα για την πλήρη εφαρμογή της αποζημίωσής τους. Χαρακτήρισε το πρόγραμμα «Προλαμβάνω» πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα και επανέλαβε τη δέσμευση των φαρμακευτικών εταιρειών να συνεχίσουν να επενδύουν στην έρευνα, με τον καρκίνο να παραμένει προτεραιότητα για τη δημόσια υγεία.

Από την πλευρά του ο Υπουργός Υγείας κ. Άδωνις-Σπυρίδων Γεωργιάδης τόνισε ότι η αυτή η ετήσια συνάντηση αποτελεί σημαντικό μηχανισμό ελέγχου της προόδου και θέσπισης νέων στόχων στην εθνική πολιτική για τον καρκίνο. «Με αυτό το διάλογο μπορούμε να ελέγχουμε πώς έχει προχωρήσει η συνεργασία μας ανά έτος, να βελτιώνουμε την πορεία μας και να διορθώνουμε τα προβλήματα» σημείωσε. Όπως είπε χαρακτηριστικά, οι βιοδείκτες έχουν πλέον ενταχθεί στην αποζημίωση, με εξασφαλισμένο προϋπολογισμό, ενώ αναφέρθηκε στο Εθνικό Μητρώο Νεοπλασιών, αλλά και στα ψηφιακά ογκολογικά συμβούλια που επιτρέπουν σε ογκολόγους και επαγγελματίες υγείας να συμμετέχουν μέσω τηλεδιάσκεψης, βελτιώνοντας την ογκολογική φροντίδα. Ο Υπουργός Υγείας ανακοίνωσε, επίσης, ότι το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τον Καρκίνο έχει σχεδιαστεί ώστε να ενταχθεί στο ΕΣΠΑ του Υπουργείου Υγείας εντός του 2026, με τη σύσταση ομάδας εργασίας στο άμεσο διάστημα. Παράλληλα, αναφέρθηκε στη συζήτηση για τη δημιουργία Ταμείου Καινοτομίας, με στόχο μεγαλύτερη ευελιξία στην αξιολόγηση και ένταξη της καινοτομίας. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στις νέες ογκολογικές υποδομές της χώρας, στη νέα μονάδα του Νοσοκομείου Παπανικολάου, στο Κέντρο Ακτινοθεραπείας του Νοσοκομείου «Σωτηρία» και στη νέα ογκολογική κλινική Λαμίας, ενώ υπογράμμισε ότι η αύξηση της φαρμακευτικής δαπάνης στα νοσοκομεία συνδέεται με τη σημαντική αύξηση των ασθενών που λαμβάνουν θεραπείες υψηλού κόστους.

Ο Υφυπουργός Υγείας κ. Μάριος Θεμιστοκλέους παρουσίασε στοιχεία που αποτυπώνουν τη βελτίωση της προσβασιμότητας των ασθενών μετά τη διάγνωση. Υπογράμμισε ότι ο χρόνος αναμονής για την έναρξη της ακτινοθεραπείας έχει μειωθεί σημαντικά, χάρη στην ενίσχυση του εξοπλισμού και την αύξηση των διαθέσιμων μηχανημάτων. Παράλληλα, σημείωσε ότι δεν παρατηρούνται καθυστερήσεις στη χημειοθεραπεία ούτε στις χειρουργικές επεμβάσεις, ενώ όλοι οι δείκτες παρακολουθούνται συστηματικά, με στόχο τη συνεχή βελτίωση της ογκολογικής φροντίδας.

Στη συζήτηση που συντόνισε ο δημοσιογράφος κ. Βασίλης Χιώτης, συμμετείχαν οι κ.κ.: Κώστας Αθανασάκης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, Νικόλαος Αρκαδόπουλος, Πρόεδρος Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Γιώργος Βασιλόπουλος, Πρόεδρος της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας, Νίκος Δέδες, Γενικός Γραμματέας της Ένωσης Ασθενών Ελλάδος, Γιώργος Καπετανάκης, Πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καρκίνου, Ελένη Κουρέα, Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Παθολογικής Ανατομικής, Στυλιανός Λουκίδης, Πρόεδρος της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας, Νίκος Παπανδρέου, Ευρωβουλευτής ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ (S&D), Άννα Παϊσίου, Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Παιδιατρικής Αιματολογίας-Ογκολογίας (ΕΕΠΑΟ), Νίκη Τσούμα, Διευθύνουσα Σύμβουλος της Η.Δ.Υ.Κ.Α. Α.Ε., Εμμανουήλ Σαλούστρος, Πρόεδρος της Εταιρείας Ογκολόγων Παθολόγων Ελλάδος, Κυριάκος Σουλιώτης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και Αμάντα Ψυρρή, Καθηγήτρια Παθολογίας-Ογκολογίας της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ και Διευθύντρια της Β’ Προπαιδευτικής Παθολογικής Κλινικής στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «Αττικόν».

Σπαρακτική η τελευταία ανάρτηση 26χρονης σταρ τoυ TikTok φοιτήτρια ιατρικής. Πέθανε από οξεία μυελογενή λευχαιμία

 medlabnews.gr iatrikanea

Η σταρ του TikTok, Μακένζι Πολ, άφησε την τελευταία της πνοή σε ηλικία μόλις 26 ετών, έπειτα από μια τριετή, εξαντλητική αλλά βαθιά γενναία μάχη με την οξεία μυελογενή λευχαιμία.

Από τη στιγμή της διάγνωσης το 2023, η νεαρή φοιτήτρια ιατρικής αποφάσισε να μοιραστεί δημόσια την πραγματικότητα της ασθένειας, μετατρέποντας το προφίλ της σε ένα ημερολόγιο ειλικρίνειας, ελπίδας και ανθρώπινης αντοχής.

Ο σύζυγός της, Μπράντον Πολ, επιβεβαίωσε τον θάνατό της μέσα από ένα βαθιά συγκινητικό βίντεο στο Facebook. Με τρεμάμενη φωνή, μίλησε για τη γυναίκα που σημάδεψε τη ζωή του:

«Η Κένζι είναι στον παράδεισο τώρα. Εύχομαι εγωιστικά να ήταν ακόμα εδώ, αλλά είμαι ευγνώμων που δεν πονάει πια».

Ο Μπράντον περιέγραψε τη σύζυγό του ως «την πιο δυνατή, εργατική και πειθαρχημένη γυναίκα» που γνώρισε ποτέ, τονίζοντας πως η παρουσία της τον έκανε καλύτερο άνθρωπο κάθε μέρα.

Η Μακένζι ανακάλυψε την ασθένεια κατά το δεύτερο έτος των ιατρικών της σπουδών στο Michigan State University. Παρά το νεαρό της ηλικίας και το άριστο ιστορικό υγείας της, οι εξετάσεις αποκάλυψαν μια σπάνια και επιθετική μορφή καρκίνου του αίματος.

Είπε στο People ότι λιποθύμησε μια μέρα στο Πανεπιστήμιο και ξύπνησε βλέποντας πέντε νοσοκόμες να στέκονται γύρω της. Όταν ένιωσε ξανά ζάλη μια εβδομάδα αργότερα, κάλεσε τον γιατρό της, ο οποίος της πρότεινε να κάνει εργαστηριακές εξετάσεις και αιματολογικές εξετάσεις. Αρκετές εβδομάδες αργότερα, η Μακένζι διαγνώστηκε με AML Σύμφωνα με την κλινική Mayo , η AML είναι καρκίνος του αίματος και του μυελού των οστών. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πυρετό, πόνο στα οστά, την πλάτη και το στομάχι, ωχρότητα, συχνές λοιμώξεις, εύκολους μώλωπες και άλλα.

Η Μακένζι κατέγραψε τη μάχη της με τον καρκίνο στο TikTok , όπου είχε πάνω από 28.000 ακολούθους. Μοιράστηκε το τελευταίο της βίντεο λίγες μέρες πριν από τον θάνατό της, όπου έλεγε στους θαυμαστές της ότι έχανε τη φωνή της. «Ολόκληρο το στόμα μου πονάει πολύ αυτή τη στιγμή», είπε. «Είναι άσχημο γιατί έχω όρεξη και προσπαθώ να φάω, αλλά πονάει τόσο πολύ που με κάνει να κλαίω. Οπότε, αν μπορείτε, παρακαλώ προσευχηθείτε για μένα».

Η απόφαση να μοιραστεί την αλήθεια της

Όταν άρχισε να χάνει την ελπίδα της, στράφηκε στα social media. Η απόφασή της να μιλήσει ανοιχτά για τον καρκίνο έγινε τελικά η πηγή δύναμης που χρειαζόταν.

Χιλιάδες άνθρωποι άρχισαν να ακολουθούν το ταξίδι της, να της στέλνουν μηνύματα στήριξης και να βρίσκουν παρηγοριά στις δικές της λέξεις. Η ίδια είχε πει πως αυτή η σύνδεση «της έδωσε ξανά σκοπό».

Η κληρονομιά της: ένα βιβλίο γεμάτο αλήθεια

Πριν φύγει από τη ζωή, η Μακένζι πρόλαβε να εκδώσει το πρώτο της ποιητικό βιβλίο, This Is What It Feels Like: A Book of Poems Written by a Cancer Patient.

Με αυτό, ήθελε -όπως είχε δηλώσει- «να βοηθήσει άλλους μαχητές να νιώσουν λιγότερο μόνοι και να φωτίσει την πραγματικότητα του να ζεις σε ένα σώμα που σε προδίδει».

Διαβάστε επίσης

• 300 παιδιά κάθε χρόνο προσβάλλονται στην χώρα μας από καρκίνο, κυρίως λευχαιμία. Τι περιλαμβάνουν τα ασυνήθιστα συμπτώματα;
• Η αύξηση του παιδικού καρκίνου οφείλεται στην περιβαλλοντολογική μόλυνση και στις μεταλλάξεις των χρωματοσωμάτων του ανθρώπου.
• Τι είναι η λευχαιμία; Ποιοι κινδυνεύουν; Υπάρχει θεραπεία και πώς είναι η ζωή του αρρώστου μετά την ίαση;
• Τι είναι το λέμφωμα; Ποια τα συμπτώματα; Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για το Λέμφωμα (video)
• Τι είναι η ασθένεια Hodgkin’s, ποια η διαφορά από την μη Hodgkin’s, πώς γίνεται η διάγνωση και ποια η θεραπεία;

Νίκησε την λευχαιμία για δεύτερη φορά ο Πολονάρα. «Ήμουν στα πρόθυρα του θανάτου τίποτα δεν με τρομάζει πια»

 medlabnews.gr iatrikanea

Πριν από λίγους μήνες ο Ακίλε Πολονάρα βρέθηκε μια… ανάσα από τον θάνατο, έχοντας πέσει σε κώμα στο νοσοκομείο για 10 ημέρες, απόρροια μια επιπλοκής από την μεταμόσχευση μυελού των οστών στην οποία υπεβλήθη προκειμένου να ξεπεράσει την λευχαιμία από την οποία προσβλήθηκε.

Μερικές εβδομάδες αργότερα ο 34χρονος Ιταλός φόργουορντ δίνει υπόσχεση ότι στα τέλη Μαρτίου θα είναι σε θέση να μπει στο γήπεδο προκειμένου να ξεκινήσει προπονήσεις!

Συγκεκριμένα σε δηλώσεις που έκανε σε ιταλική τηλεόραση δήλωσε οτι υπολογίζει να μπει στο γήπεδο έως τις 20 Μαρτίου!

Ο Ιταλός διεθνής που δέχθηκε μεγάλη ψυχολογική υποστήριξη από τους Έλληνες φιλάθλους όπως αποκάλθψε ο ίδιος, ανήκει στη Σάσαρι, ενώ έχει κάνει μεγάλη καριέρα στο μπάσκετ παίζοντας, μεταξύ άλλων, σε Βαρέζε, Φενέρμπαχτσε, Μπασκόνια, Αναντολού Εφές, Ζαλγκίρις Κάουνας και Βίρτους Μπολόνια.

«Στόχος μου είναι να βρίσκομαι πίσω στο γήπεδο ως τις 20 Μαρτίου. Θα χειρουργηθώ στις 20 Φεβρουαρίου και σκοπεύω να επιστρέψω στα παρκέ μετά από έναν μήνα. Είμαι εδώ για να κερδίσω, οπότε είμαι έτοιμος να κάνω ό,τι χρειαστεί η ομάδα. Ελπίζω να αποσυρθώ όσο πιο αργά γίνεται. Όμως μετά απ’ όσα έχω περάσει, τίποτα δεν με τρομάζει πια.

«Ελπίζω να αποσυρθώ το αργότερο δυνατό. Αλλά μετά από όσα έχω περάσει, τίποτα δεν με τρομάζει πια. Ήμουν στα πρόθυρα του θανάτου. Δεν λέω ότι νιώθω ανίκητος, αλλά σχεδόν», κατέληξε στις δηλώσεις του ο Ιταλός, ο οποίος έχει υπογράψει συμβόλαιο με την Σάσαρι.

Ήμουν στο χείλος του θανάτου. Δεν λέω πως νιώθω ανίκητος, αλλά σχεδόν», ήταν τα λόγια του δίνοντας το ηχηρό μήνυμα αισιοδοξίας ότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο όταν η ψυχή και η πίστη παραμένουν όρθιες», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ακίλε Πολονάρα.

Διαβάστε επίσης

• Η αύξηση του παιδικού καρκίνου οφείλεται στην περιβαλλοντολογική μόλυνση και στις μεταλλάξεις των χρωματοσωμάτων του ανθρώπου.
• Τι είναι η λευχαιμία; Ποιοι κινδυνεύουν; Υπάρχει θεραπεία και πώς είναι η ζωή του αρρώστου μετά την ίαση;
• Τι είναι το λέμφωμα; Ποια τα συμπτώματα; Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για το Λέμφωμα (video)
• Τι είναι η ασθένεια Hodgkin’s, ποια η διαφορά από την μη Hodgkin’s, πώς γίνεται η διάγνωση και ποια η θεραπεία;
• Car-T: Πρωτοποριακή θεραπεία καρκίνου από το αίμα του ίδιου του ασθενή

  

Περισσότεροι από 200 συμμετέχοντες στην ημερίδα για τον Καρκίνο του Ενδομητρίου στο ΕΚΠΑ

medlabnews.gr iatrikanea

Με ιδιαίτερη επιτυχία και με περισσότερους από 200 συμμετέχοντες, πραγματοποιήθηκε η ημερίδα με τίτλο «Καρκίνος του Ενδομητρίου – 2026 Update», η οποία διεξήχθη στις 23 Ιανουαρίου 2026 στην Αθήνα.

Υπεύθυνοι διοργάνωσης ήταν οι: Μελέτιος Αθανάσιος Δημόπουλος, Καθηγητής Θεραπευτικής ΕΚΠΑ, Δημήτριος Χαϊδόπουλος, Καθηγητής Γυναικολογικής Ογκολογίας ΕΚΠΑ, Αθανάσιος Δημόπουλος, Υφηγητής Ακτινοθεραπευτικής Ογκολογίας Πανεπιστημίου Βιέννης και Μιχάλης Λιόντος, Επίκουρος Καθηγητής Ογκολογίας ΕΚΠΑ.

Η ημερίδα ήταν αφιερωμένη στις σύγχρονες εξελίξεις στη διάγνωση, στη θεραπευτική αντιμετώπιση και στη συνολική φροντίδα των ασθενών με καρκίνο του ενδομητρίου. Ο καρκίνος του ενδομητρίου παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, δεδομένου ότι η επίπτωσή του αυξάνεται συνεχώς. Η αύξηση αυτή σχετίζεται και με την παχυσαρκία. Ο καρκίνος του ενδομητρίου είναι από τους πρώτους καρκίνους όπου η ταξινόμηση και σταδιοποίηση του όγκου βασίζεται σε συνδυασμό κλινικών, απεικονιστικών και μοριακών δεδομένων. Ο καρκίνος του ενδομητρίου είναι ιάσιμος όταν διαγνωστεί σε αρχικά στάδια και αντιμετωπιστεί από εξειδικευμένους γυναικολόγους – ογκολόγους συχνά σε συνεργασία με ακτινοθεραπευτές - ογκολόγους και παθολόγους – ογκολόγους. Για την αντιμετώπιση ασθενών που διαγιγνώσκονται σε προχωρημένα στάδια, η βάση της θεραπευτικής αντιμετώπισης είναι η συστηματική χορήγηση χημειοθεραπείας και ανοσοθεραπείας συχνά και με τη συμβολή της χειρουργικής αντιμετώπισης και της ακτινοθεραπείας.

Κατά τη διάρκεια της ημερίδας παρουσιάστηκαν οι πλέον πρόσφατες επιστημονικές εξελίξεις και κατευθυντήριες οδηγίες για τη νόσο, με έμφαση στις νεότερες χειρουργικές τεχνικές, στις σύγχρονες συστηματικές θεραπείες, στη μοριακή και γενετική ταξινόμηση των όγκων, καθώς και στο ρόλο της ακτινοθεραπείας.

Μέσα από εισηγήσεις και επιστημονικές παρουσιάσεις έγινε ιδιαίτερη αναφορά στη σημασία της διεπιστημονικής προσέγγισης, καθώς στο σύγχρονο σχεδιασμό της αντιμετώπισης του καρκίνου του ενδομητρίου συμμετέχουν, εκτός από τη γυναικολογική ογκολογία, ειδικότητες όπως η παθολογική ογκολογία, η ακτινοθεραπευτική ογκολογία, η ακτινολογία, η πυρηνική ιατρική, καθώς και η γενετική.

Η ημερίδα αποτέλεσε μια ουσιαστική ευκαιρία ανταλλαγής γνώσεων και εμπειριών, επιβεβαιώνοντας τη δέσμευση της επιστημονικής κοινότητας για συνεχή πρόοδο στην αντιμετώπιση του καρκίνου του ενδομητρίου, με τελικό στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής και της επιβίωσης των ασθενών.

Το ψηφιακό εργαλείο Olivia σύμμαχος για Γυναίκες με Καρκίνο των Ωοθηκών

medlabnews.gr iatrikanea

Η ενδυνάμωση των γυναικών με καρκίνο των ωοθηκών, μέσω της ισότιμης πρόσβασης σε αξιόπιστη και κατανοητή πληροφόρηση, βρίσκεται στο επίκεντρο της νέας ψηφιακής πλατφόρμας Olivia, η οποία είναι πλέον διαθέσιμη στο ελληνικό κοινό μέσω της ιστοσελίδας ovarian.gynecancer.org/gr, με την υποστήριξη της AstraZeneca.

Το ψηφιακό εργαλείο Olivia απευθύνεται σε γυναίκες με καρκίνο των ωοθηκών, ανεξαρτήτως σταδίου της νόσου, στους φροντιστές και τις οικογένειές τους, καθώς και στους επαγγελματίες υγείας. Στόχος του είναι να αποτελέσει έναν έγκυρο και φιλικό οδηγό, που υποστηρίζει τις ασθενείς σε κάθε στάδιο της διαδρομής τους με τη νόσο.

Το περιεχόμενο της πλατφόρμας καλύπτει αναλυτικές πληροφορίες σχετικά με τη νόσο, τις επιλογές διάγνωσης και θεραπείας, τη διαχείριση συμπτωμάτων και ανεπιθύμητων ενεργειών, καθώς και ζητήματα ψυχοκοινωνικής υποστήριξης στην καθημερινότητα των ασθενών. Μέσα από την Olivia, διευκολύνεται η έγκαιρη αναγνώριση συμπτωμάτων, η ουσιαστική κατανόηση των θεραπευτικών επιλογών και η ενεργός συμμετοχή των ασθενών στη λήψη αποφάσεων από κοινού με την ιατρική τους ομάδα, ανεξαρτήτως γεωγραφικής περιοχής.

Η πλατφόρμα Olivia αναπτύχθηκε από κοινού με την European Society of Gynecological Oncology (ESGO) και το European Network of Gynecological Cancer Advocacy Groups (ENGAGe), οργανισμούς που διασφαλίζουν την επιστημονική εγκυρότητα και την προσβασιμότητα του περιεχομένου για τις γυναίκες με γυναικολογικούς καρκίνους. Η ελληνική προσαρμογή του εργαλείου πραγματοποιήθηκε με τη συνδρομή διεπιστημονικής ομάδας και σε στενή συνεργασία με τον Σύλλογο Καρκινοπαθών Εθελοντών Φίλων Ιατρών Αθηνών «ΚΕΦΙ» και τον Σύλλογο «Εριφύλη – Πρωτοβουλία ασθενών με γυναικολογικό καρκίνο».

Η AstraZeneca υποστήριξε και χρηματοδότησε τη δημιουργία του ψηφιακού εργαλείου Olivia, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην υλοποίηση μιας ασθενοκεντρικής πρωτοβουλίας με στόχο τη βελτίωση της ενημέρωσης και της ποιότητας ζωής των γυναικών με καρκίνο των ωοθηκών.

Αναφερόμενη στην πλατφόρμα, η κα Γιώτα Κοτσεκίδου, Corporate & Regulatory Affairs Director της AstraZeneca Ελλάδας ανέφερε: «Στην AstraZeneca εργαζόμαστε με συνέπεια θέτοντας τον ασθενή στο επίκεντρο κάθε μας δράσης. Η υποστήριξή μας στη δημιουργία της ψηφιακής πλατφόρμας Olivia αντανακλά τη δέσμευσή μας να ενισχύουμε πρωτοβουλίες που προσφέρουν αξιόπιστη γνώση, ενδυναμώνουν τις γυναίκες με καρκίνο των ωοθηκών και συνεισφέρουν στη βελτίωση της συνολικής εμπειρίας τους στην αντιμετώπιση της νόσου».

Από την πλευρά της, η κα Μ. Χήναρη Πρόεδρος του Συλλόγου ΚΕΦΙ σημείωσε: «Η πρόσβαση σε κατανοητή και επιστημονικά τεκμηριωμένη πληροφόρηση είναι ζωτικής σημασίας για κάθε ασθενή με καρκίνο. Η πλατφόρμα Olivia αποτελεί ένα σημαντικό εργαλείο υποστήριξης, που βοηθά τις γυναίκες με καρκίνο των ωοθηκών να αισθάνονται λιγότερο μόνες και περισσότερο ενδυναμωμένες στην καθημερινότητά τους».

Η κα Μ. Παπαγεωργίου Πρόεδρος του Συλλόγου «Εριφύλη – Πρωτοβουλία ασθενών με γυναικολογικό καρκίνο» επεσήμανε:
«Ο καρκίνος των ωοθηκών είναι ο πλέον δύσκολα διαχειρίσιμος γυναικολογικός καρκίνος. Πολλές φορές διαγιγνώσκεται σε προχωρημένο στάδιο και αν δεν αντιμετωπιστεί σωστά μπορεί να δυσκολέψει την θεραπεία της ασθενούς. Αυτό το γεγονός κάνει τις γυναίκες που διαγιγνώσκονται από αυτόν τον καρκίνο να είναι οι πιο ενεργές και να ψάχνουν πληροφορίες αλλά και υποστήριξη πολύ περισσότερο από ότι οι γυναίκες με άλλους γυναικολογικούς καρκίνους. Η Olivia είναι μια συνοδοιπόρος στις γυναίκες αυτές που τις οδηγεί, τις υποστηρίζει, τις εκπαιδεύει, τους κρατάει το χέρι σε αυτό το δύσκολο μονοπάτι δίνοντας τους τις κατάλληλες πληροφορίες για κάθε σημείο της διαδρομής. Είναι πάρα πολύ σημαντικό που μεταφράστηκε και στα ελληνικά οπότε και οι Ελληνίδες μπορούν να έχουν αυτή την εκπαιδευτική αλλά και ψυχοκοινωνική υποστήριξη. Μακάρι να υπάρχουν και άλλες τέτοιες συνεργασίες για όλους τους γυναικολογικούς καρκίνους».

Τέλος, ο κ. Χρήστος Αντωνόπουλος MD, PhD, EMBA, Επικεφαλής του Τμήματος Ογκολογίας/Αιματολογίας και μέλος του ΔΣ της AstraZeneca Ελλάδας & Κύπρου, τόνισε «πως η συγκεκριμένη πρωτοβουλία αποτελεί άλλη μία δράση από το ευρύ πλάνο της Ογκολογίας της AstraZeneca με στόχο την ενίσχυση της έγκαιρης αναγνώρισης συμπτωμάτων, την ενδυνάμωση των ασθενών και τη βελτίωση του διαλόγου με τους επαγγελματίες υγείας. Η πρωτοβουλία ευθυγραμμίζεται με τη δέσμευση της AstraZeneca στην καινοτομία και την ασθενοκεντρική προσέγγιση με απώτερο στόχο την εξάλειψη του καρκίνου ως αιτία θανάτου».

Σημειώνεται ότι οι πληροφορίες που παρέχονται μέσω του ψηφιακού εργαλείου Olivia έχουν αποκλειστικά ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν υποκαθιστούν την ιατρική συμβουλή. Οι ασθενείς θα πρέπει να απευθύνονται στον θεράποντα ιατρό τους για εξατομικευμένη καθοδήγηση και λήψη αποφάσεων σχετικά με τη θεραπεία και τη φροντίδα τους.

Ανησυχία προκαλεί η αύξηση καρκίνων του γαστρεντερικού σε νεαρότερες ηλικίες

medlabnews.gr iatrikanea

Τα τελευταία χρόνια, η επιστημονική κοινότητα παρακολουθεί με αυξανόμενη ανησυχία μια σημαντική και σταθερή άνοδο των καρκίνων του γαστρεντερικού συστήματος που εμφανίζονται σε νεαρότερες ηλικίες, ακόμη και πριν από τα 50 έτη. Αν και ο καρκίνος του παχέος εντέρου αποτέλεσε το πρώτο «καμπανάκι κινδύνου», νέα δεδομένα δείχνουν ότι το φαινόμενο δεν περιορίζεται μόνο σε αυτόν, αλλά επεκτείνεται σε ένα ευρύ φάσμα γαστρεντερικών κακοηθειών, όπως ο καρκίνος του παγκρέατος, του στομάχου, του οισοφάγου, της σκωληκοειδούς απόφυσης, των χοληφόρων και οι νευροενδοκρινείς όγκοι.

Με βάση δημοσίευση του ASCO post τον Ιανουάριο 2026, η Καθηγήτρια Θεραπευτικής – Επιδημιολογίας - Προληπτικής Ιατρικής, Παθολόγος (Θεραπευτική Κλινική Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) Θεοδώρα Ψαλτοπούλου και η Αλεξάνδρα Σταυροπούλου (Βιολόγος) αναφέρουν ότι σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, η συχνότητα των γαστρεντερικών καρκίνων πρώιμης έναρξης αυξήθηκε κατά σχεδόν 15% την περίοδο 2010–2019. Η αύξηση αυτή είναι ταχύτερη σε σύγκριση με άλλους καρκίνους που εμφανίζονται σε νεαρότερες ηλικίες, όπως ο καρκίνος του μαστού, και αφορά δυσανάλογα γυναίκες, καθώς και άτομα μαύρης, ισπανικής και αυτόχθονης καταγωγής.

Ένα φαινόμενο που ξεκίνησε δεκαετίες πριν

Η αύξηση του καρκίνου του παχέος εντέρου σε άτομα κάτω των 50 ετών καταγράφεται ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, με ετήσιο ρυθμό αύξησης 1–2%. Σήμερα, αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες θανάτου από καρκίνο σε άνδρες και γυναίκες κάτω των 50 ετών. Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι τα άτομα που γεννήθηκαν μετά το 1990 έχουν διπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου και τετραπλάσιο κίνδυνο καρκίνου του ορθού σε σύγκριση με όσους γεννήθηκαν τη δεκαετία του 1950.

Παρότι τα υψηλότερα ποσοστά διάγνωσης παρατηρούνται σε ηλικίες 40–49 ετών, η ταχύτερη αύξηση καταγράφεται σε άτομα 20 και 30 ετών. Όσο νεότερη είναι η ηλικία, τόσο πιο απότομη φαίνεται να είναι η άνοδος της συχνότητας.

Ο ρόλος της κληρονομικότητας και οι περιορισμοί της

Ένα μέρος αυτών των καρκίνων σχετίζεται με γενετική προδιάθεση. Υπολογίζεται ότι το 15–30% των περιπτώσεων φέρει παθογόνες κληρονομικές μεταλλάξεις, όπως το σύνδρομο Lynch. Ωστόσο, η κληρονομικότητα από μόνη της δεν μπορεί να εξηγήσει τη ραγδαία αύξηση που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια, γεγονός που στρέφει το ενδιαφέρον των ερευνητών σε περιβαλλοντικούς και βιολογικούς παράγοντες.

Τρόπος ζωής: Μια ελλιπής εξήγηση

Παράγοντες όπως η παχυσαρκία, η κακή διατροφή, η σωματική αδράνεια, το κάπνισμα και η κατανάλωση αλκοόλ έχουν συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου. Ωστόσο, ένα μεγάλο ποσοστό νεαρών ασθενών δεν πληροί αυτούς τους παράγοντες κινδύνου. Πολλοί είναι φυσιολογικού βάρους, σωματικά δραστήριοι και ακολουθούν υγιεινό τρόπο ζωής, γεγονός που υποδηλώνει ότι «κάτι άλλο» στο σύγχρονο περιβάλλον συμβάλλει στην ανάπτυξη της νόσου.

Το μικροβίωμα στο επίκεντρο της έρευνας

Μία από τις πιο σημαντικές και πρόσφατες ανακαλύψεις αφορά τον ρόλο του εντερικού μικροβιώματος. Μελέτες έχουν δείξει ότι η παρουσία ενός συγκεκριμένου βακτηρίου, του E. coli που παράγει την τοξίνη colibactin, είναι τρεις φορές συχνότερη σε ασθενείς κάτω των 40 ετών με καρκίνο του παχέος εντέρου σε σύγκριση με μεγαλύτερους ασθενείς.

Η colibactin είναι μια γονιδιοτοξική ουσία που μπορεί να προκαλέσει μεταλλάξεις στο DNA των κυττάρων του εντέρου, αφήνοντας χαρακτηριστικά «μοριακά αποτυπώματα» που εντοπίζονται συχνότερα σε καρκίνους πρώιμης έναρξης. Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι το βακτήριο αυτό φαίνεται να εγκαθίσταται στο μικροβίωμα ήδη από την παιδική ηλικία, πιθανώς επηρεαζόμενο από διατροφή δυτικού τύπου και χαμηλή πρόσληψη φυτικών ινών.

Η αύξηση του καρκίνου του παγκρέατος σε νεαρές γυναίκες

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί και η αύξηση του καρκίνου του παγκρέατος σε νεότερες ηλικίες, κυρίως σε γυναίκες. Παγκοσμίως, αποτελεί πλέον τον τέταρτο συχνότερο καρκίνο πρώιμης έναρξης, με δεκάδες χιλιάδες νέες διαγνώσεις ετησίως. Η πρόγνωση παραμένει εξαιρετικά φτωχή, και η διάγνωση μεταστατικής νόσου σε άτομα 30 ή 40 ετών έχει τεράστιο ψυχολογικό και κοινωνικό αντίκτυπο.

Παρότι δεν έχουν εντοπιστεί σαφείς βιολογικοί δείκτες ή ανατομικές διαφορές που να εξηγούν την αύξηση αυτή, τα δεδομένα υποδηλώνουν ότι πρόκειται για ένα πραγματικό και επιταχυνόμενο φαινόμενο.

Γιατί η έγκαιρη διάγνωση είναι κρίσιμη

Παρά τις επιθετικότερες θεραπείες που συχνά λαμβάνουν οι νεότεροι ασθενείς, τα ποσοστά επιβίωσης δεν είναι πάντα καλύτερα από εκείνα των μεγαλύτερων ηλικιών. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ιδιαίτερα σε ασθενείς κάτω των 35 ετών, η πρόγνωση είναι χειρότερη, γεγονός που υπογραμμίζει την ανάγκη για έγκαιρη διάγνωση.

Σήμερα, ο προσυμπτωματικός έλεγχος για καρκίνο του παχέος εντέρου συνιστάται από την ηλικία των 45 ετών για άτομα μέσου κινδύνου, ενώ για τους υπόλοιπους γαστρεντερικούς καρκίνους δεν υπάρχουν ακόμη επίσημες κατευθυντήριες οδηγίες. Νέες εξετάσεις αίματος πολλαπλής ανίχνευσης καρκίνου βρίσκονται υπό ανάπτυξη, αλλά δεν είναι ακόμη έτοιμες για ευρεία χρήση.

Η ανάγκη για ενημέρωση και έρευνα

Η κατανόηση των αιτιών που οδηγούν στην αύξηση των γαστρεντερικών καρκίνων πρώιμης έναρξης αποτελεί επιτακτική ανάγκη. Η ανακάλυψη αξιόπιστων, οικονομικά προσιτών βιοδεικτών και η ενίσχυση της δημόσιας ενημέρωσης μπορούν να συμβάλουν καθοριστικά στην πρόληψη και στη βελτίωση της επιβίωσης.

Η ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με τα πρώιμα συμπτώματα και η απομάκρυνση της αντίληψης ότι «ο καρκίνος αφορά μόνο μεγαλύτερες ηλικίες» είναι κρίσιμα βήματα για την αντιμετώπιση ενός προβλήματος που, δυστυχώς, φαίνεται να αφορά ολοένα και περισσότερους νέους ανθρώπους.

Καρκίνος του προστάτη: Πως καθορίζεται η βέλτιστη διάρκεια της ορμονοθεραπείας

medlabnews.gr iatrikanea

Ο τοπικά προχωρημένος καρκίνος του προστάτη αποτελεί μια συχνή και κλινικά απαιτητική μορφή της νόσου, καθώς ο όγκος έχει επεκταθεί πέρα από τον προστάτη αδένα χωρίς, ωστόσο, να υπάρχουν απομακρυσμένες μεταστάσεις. Η θεραπευτική στρατηγική στοχεύει τόσο στον τοπικό έλεγχο της νόσου όσο και στη μείωση του κινδύνου μικρομεταστατικής διασποράς, με τελικό σκοπό τη βελτίωση της συνολικής επιβίωσης και της ποιότητας ζωής των ασθενών.

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Δρ. Μαρία Καπαρέλου (Παθολόγος – Ογκολόγος) και Θάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ, Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής) αναφέρουν ότι η βασική θεραπευτική προσέγγιση περιλαμβάνει την οριστική ακτινοθεραπεία (definitive radiotherapy), συχνά σε συνδυασμό με ανδρογονικό αποκλεισμό (androgen-deprivation therapy, ADT). Τα ανδρογόνα, κυρίως η τεστοστερόνη, παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη και επιβίωση των καρκινικών κυττάρων του προστάτη. Ο ανδρογονικός αποκλεισμός μειώνει τα επίπεδα αυτών των ορμονών ή μπλοκάρει τη δράση τους στους υποδοχείς, καθιστώντας τα καρκινικά κύτταρα πιο ευάλωτα στην ακτινοβολία.

Παραδοσιακά, η διάρκεια της ορμονοθεραπείας ποικίλλει από λίγους μήνες έως και τρία έτη, ανάλογα με τον κίνδυνο της νόσου (ενδιάμεσος, υψηλός ή πολύ υψηλός κίνδυνος). Ωστόσο, το ερώτημα της «ιδανικής» διάρκειας παραμένει κρίσιμο, καθώς ο παρατεταμένος ανδρογονικός αποκλεισμός σχετίζεται με ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως οστεοπόρωση, μεταβολικές διαταραχές, καρδιαγγειακό κίνδυνο και επιδείνωση της ποιότητας ζωής.

Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει πρόσφατη μετα-ανάλυση που δημοσιεύθηκε στο έγκυρο διεθνές περιοδικό JAMA Oncology, η οποία αξιολόγησε δεδομένα από 13 τυχαιοποιημένες μελέτες φάσης ΙΙΙ. Στη μελέτη συμμετείχαν 10.266 ασθενείς με εντοπισμένο ή τοπικά προχωρημένο καρκίνο του προστάτη, με διάμεση ηλικία τα 70 έτη, ενώ το 72% έφερε νόσο υψηλού ή πολύ υψηλού κινδύνου σύμφωνα με τα κριτήρια του National Comprehensive Cancer Network (NCCN).

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η διάρκεια της ADT επηρεάζει σημαντικά τη συνολική επιβίωση. Συγκριτικά με 36 μήνες ορμονοθεραπείας, η χορήγηση μόλις 3 ή 9 μηνών συσχετίστηκε με χειρότερη επιβίωση. Αντίθετα, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ 18 και 36 μηνών, υποδηλώνοντας ότι η παράταση πέραν των 18 μηνών ενδέχεται να μην προσφέρει επιπλέον όφελος σε όλους τους ασθενείς.

Επιπλέον, μεγαλύτερη διάρκεια ADT συνδέθηκε με μείωση του κινδύνου απομακρυσμένων μεταστάσεων και θνησιμότητας, αν και το όφελος αυτό φάνηκε να μειώνεται μετά τους 9–12 μήνες θεραπείας. Αντίθετα, καταγράφηκε σχεδόν γραμμική αύξηση της θνησιμότητας από άλλα αίτια όσο παρατεινόταν η ορμονοθεραπεία, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία της ισορροπίας μεταξύ οφέλους και τοξικότητας.

Συμπερασματικά, η σύγχρονη αντιμετώπιση του τοπικά προχωρημένου καρκίνου του προστάτη βασίζεται σε εξατομικευμένες αποφάσεις. Ο συνδυασμός ακτινοθεραπείας με ADT παραμένει ακρογωνιαίος λίθος της θεραπείας, όμως η διάρκεια της ορμονοθεραπείας θα πρέπει να προσαρμόζεται στο ατομικό προφίλ κινδύνου και στα συνοδά νοσήματα του ασθενούς. Η διάρκεια της ορμονοθεραπείας δεν πρέπει να είναι περισσότερη από 24 μήνες. Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, τα δεδομένα αυτά οδηγούν σε καλύτερα θεραπευτικά αποτελέσματα με λιγότερες ανεπιθύμητες επιπτώσεις.

Η ασπιρίνη μειώνει τον κίνδυνο αρκετών καρκίνων του πεπτικού συστήματος.

επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea

Η τακτική χρήση ασπιρίνης σχετίζεται με σημαντική μείωση του κινδύνου για την εμφάνιση αρκετών ειδών καρκίνου του πεπτικού συστήματος, ακόμη και μερικών με μεγάλη θνησιμότητα, όπως του παγκρέατος και του ήπατος, σύμφωνα με μία νέα ιταλική επιστημονική μελέτη, τη μεγαλύτερη του είδους της μέχρι σήμερα. Η μείωση του κινδύνου κυμαίνεται από 22% έως 38% ανάλογα με το είδος του καρκίνου.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Κριστίνα Μποσέτι της Μονάδας Επιδημιολογίας Καρκίνου του Τμήματος Ογκολογίας του Ινστιτούτου Μάριο Νέγκρι του Μιλάνου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Annals of Oncology» της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ιατρικής Ογκολογίας, αξιολόγησαν (μετα-ανάλυση) στοιχεία από 45 έρευνες που αφορούσαν συνολικά περίπου 156.000 ανθρώπους.

Διαπιστώθηκε ότι η λήψη τουλάχιστον μίας ή δύο ασπιρινών την εβδομάδα σχετίζεται με μείωση του κινδύνου για καρκίνο του παγκρέατος κατά 22%, του εντέρου κατά 27%, του οισοφάγου κατά 33%, του στομάχου κατά 36%, ενώ του ήπατος ή της χολής κατά 38%. Δεν βρέθηκε, αντίθετα, μείωση του κινδύνου στην περίπτωση των καρκίνων της κεφαλής και του λαιμού.

Ο κίνδυνος, επίσης, βρέθηκε να μειώνεται με αυξημένη δόση ασπιρίνης. Μία δόση 75 έως 100 μιλιγκράμ την ημέρα σχετιζόταν με μείωση 10% του κινδύνου του εντέρου, μία δόση 325 μιλιγκράμ την ημέρα με μείωση κινδύνου κατά 35%, ενώ μία καθημερινή δόση 500 μιλιγκράμ σχετιζόταν με μειωμένο κατά 50% κίνδυνο.

Διαβάστε επίσης

Μελέτες δείχνουν ότι φάρμακο που βρίσκεται σε όλα τα σπίτια σώζει από τον κοροναϊό

Απλή και κατανοητή ανάλυση για το πώς γίνονται οι θρομβώσεις από τον κοροναϊό και τα εμβόλια (video)

Ο όζος του Θυρεοειδούς είναι καλοήθης ή κακοήθης (καρκίνος); Πως αντιμετωπίζονται οι θυρεοειδικοί όζοι;

του Ξενοφώντα Τσούκαλη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Όζος του θυρεοειδούς είναι ένα «εξόγκωμα» σε ένα φυσιολογικό αδένα. Οι όζοι είναι πολύ συχνοί και έχει υπολογισθεί ότι μία στις 12 με 15 γυναίκες και ένας στους 45 με 50 άνδρες έχουν όζο στον θυρεοειδή.

Από τους ασθενείς που είναι ασυμπτωματικοί, εάν εξετασθούν με υπερηχοτομογράφο, το 50 με 70% έχουν όζο. Λιγότερο από το 5% αυτών θα έχουν κακοήθεια, ενώ οι περισσότεροι είναι κύστεις.
Οι πιο συχνοί τύποι καλοηθών όζων είναι αδενώματα, κύστεις και θυρεοειδίτιδα Hashimoto. Λιγότερο συχνοί τύποι είναι η υποξεία θυρεοειδίτιδα, η θυρεοειδίτιδα του Riedel. Το 60% των κακοηθών όζων είναι θηλώδες καρκίνωμα. Το καρκίνωμα αυτό είναι καλά διαφοροποιημένο και έχει καλή πρόγνωση. Οι αλλαγές στη φωνή (βράγχος), η ταχεία αύξηση του μεγέθους ενός μορφώματος στον τράχηλο, ο επίμονος πόνος στην περιοχή, αποτελούν αιτίες άμεσης παραπομπής σε χειρουργό ενδοκρινών αδένων. Σε περίπτωση εμφάνισης συριγμού, ο ασθενής πρέπει να απευθύνεται σε ειδικό ακόμα και την ίδια ημέρα. Μονήρεις συμπαγείς μάζες στον θυρεοειδή είναι εξαιρετικά σπάνιες στα παιδιά, όταν όμως παρατηρούνται κατά 80% είναι κακοήθεις και σε ποσοστό 80% υπάρχει και λεμφαδενική συμμετοχή.

Οι περισσότεροι όζοι του θυρεοειδούς είναι ασυμπτωματικοί. Μπορούν να παρουσιαστούν ως ψηλαφητή μάζα στον τράχηλο ή να δώσουν την αίσθηση τάσης στην περιοχή. Σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις παρουσιάζεται πόνος ή δυσκαταποσία.

Η παρουσία των όζων αυξάνεται κατά 10 φορές μετά από υπερηχογράφημα , εγχείρηση η νεκροψία. Με την πάροδο της ηλικίας η συχνότητα των θυρεοειδικών όζων από τους οποίους το 50% είναι ψηλαφητά μονήρεις αυξάνεται, είναι δε τέσσερις φορές πιο συχνοί στις γυναίκες. Η διάγνωση και θεραπεία του μονήρους είναι ίδια με εκείνη ενός κυρίαρχου όζου η ενός όζου που έχει διαφορετική σύσταση από τους άλλους σε πολυοζώδεις βρογχοκήλες.

Από το ιστορικό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ηλικία αφού είναι γνωστό ότι οι θυρεοειδικοί όζοι που εμφανίζονται σε μικρές και μεγάλες ηλικίες έχουν αυξημένη πιθανότητα να είναι κακοήθεις. Σε μία πρόσφατη μελέτη τα παιδιά που εμφανίζουν ψυχρό όζο στο θυρεοειδή έχουν διπλάσια πιθανότητα να εμφανίσουν καρκίνο σε σύγκριση με τους ενήλικες . Η εμφάνιση μονήρους όζου στους άνδρες έχει επίσης αυξημένη επίπτωση εμφάνισης κακοήθειας. Η γρήγορη ανάπτυξη του όζου και συμπτώματα τοπικής διήθησης αυξάνουν την πιθανότητα κακοήθειας αλλά λίγοι ασθενείς έχουν αυτά τα συμπτώματα. Η έκθεση σε εξωτερική ακτινοβολία του τραχήλου ή του θώρακος σε χαμηλές ή υψηλές δόσεις αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης καλοήθων ή κακοήθων θυρεοειδικών όζων. Μετά από δόσεις 200-500 rads οι όζοι του θυρεοειδούς εμφανίζεται με συχνότητα 2% το χρόνο φθάνοντας στο peak σε 15-25 χρόνια. Οι θερμοί όζοι είναι συνήθως καλοήθεις αλλά υπάρχουν και εξαιρέσεις. Ένας ψηλαφητός ψυχρός όζος σε N. Graves είναι ύποπτος για κακοήθεια.

Όζοι, 1 εκατοστού, μπορεί εύκολα να ανευρεθούν εκτός εάν βρίσκονται βαθιά η κατασκευή του τραχήλου είναι τέτοια που δεν μας επιτρέπει την εύκολη ψηλάφηση. Η εξέταση του ασθενούς με θυρεοειδικό όζο πρέπει να περιλαμβάνει μια προσεκτική εκτίμηση του όζου εάν είναι σκληρός, ομαλός εάν συμφύεται με τους υποκείμενους η υπερκείμενους ιστούς εάν είναι μονήρης η εάν υπάρχουν και άλλοι όζοι δηλαδή είναι ένας κυρίαρχος στα πλαίσια οζώδους βρογχοκήλης. Ακόμα αναζητούνται ψηλαφητοί τραχηλικοί λεμφαδένες περιπτώσεις στις οποίες η κακοήθεια είναι πολύ αυξημένη.

Όταν διαπιστώνεται όζος πρέπει να απαντηθούν 3 ερωτήματα:

1 Αν είναι καλοήθης ή κακοήθης.

2 Αν είναι λειτουργικά ανενεργής, δηλαδή ψυχρός, ή εάν παράγει μεγάλες ποσότητες θυρεοειδικών ορμονών, δηλαδή είναι θερμός, και

3 Αν λόγω του μεγέθους και της θέσης του δημιουργεί προβλήματα, πιέζοντας παρακείμενα όργανα και σχηματισμούς, όπως:

α) την τραχεία, προκαλώντας δύσπνοια,

β) τον οισοφάγο, προκαλώντας δυσχέρεια στην κατάποση, και

γ) το λάρυγγα ή νεύρα, με αποτέλεσμα δυσκολία στην ομιλία και βράγχος φωνής. Μετά από εξέταση και το κατάλληλο εργαστηριακό έλεγχο η συνήθης απάντηση είναι όχι σε όλα. Στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχει ένας ή περισσότεροι όζοι μικρού ή μετρίου μεγέθους, που είναι ανενεργοί, δεν παράγουν δηλαδή θυρεοειδικές ορμόνες και δεν προκαλούν πιεστικά φαινόμενα. Σπάνια ο όζος υπερλειτουργεί, παράγοντας ανεξέλεγκτα πολλές θυρεοειδικές ορμόνες, με αποτέλεσμα ο/η ασθενής να έχει υπερθυρεοειδισμό, οπότε και εργαστηριακά παρατηρείται αύξηση της T4 ή/και της T3 και πάρα πολύ χαμηλή TSH (Θυρεοειδοτρόπος Ορμόνη). Στο σπινθηρογράφημα απεικονίζεται ο όζος που υπερλειτουργεί και καλείται θερμός (αυτόνομος). Εάν υπερλειτουργούν πολλοί όζοι, έχουμε την ¨πολυοζώδη τοξική βρογχοκήλη¨

Ο παρακλινικός έλεγχος περιλαμβάνει τον προσδιορισμό των ορμονών το υπερηχογράφημα, το σπινθηρογράφημα και την βιοψία με λεπτή βελόνα.
Με τον ορμονολογικό έλεγχο θα εκτιμηθεί εάν ο ασθενής είναι ευθυρεοειδικός υπερ-υποθυρεοειδικός και αυτό γίνεται κυρίως με τον προσδιορισμό της TSH και με την μέτρηση των θυρεοειδικών ορμονών.
Δυσλειτουργία του θυρεοειδούς δεν αποκλείει το ενδεχόμενο κακοήθειας αλλά αυτό είναι πιο σπάνιο.

Το υψηλής ευκρίνειας υπερηχογράφημα έχει την ικανότητα να μετρά τον όγκο του αδένα και τον αριθμό και το μέγεθος των όζων που υπάρχουν. Η διακριτική ικανότητα φθάνει στο ανιχνεύει όζους 2-4 χιλ. Ανάλογα με τη σύσταση τους οι όζοι διακρίνονται σε συμπαγείς, κυστικοί και μεικτοί δηλαδή με συμπαγή και κυστικά στοιχεία. Οι καθαρά κυστικοί όζοι είναι πάρα πολύ σπάνιοι. Αν και το υπερηχογράφημα δεν μας βοηθά στον διαχωρισμό καλοήθων και κακοήθων όζων περισσότεροι όζοι με κακοήθεια είναι συμπαγείς, ακανόνιστοι και υποηχογενείς. Αποτιτανώσεις υπάρχουν σε 10-15% όλων των όζων και εάν εντοπίζονται στη περιφέρεια του όζου είναι υπέρ της καλοήθειας ενώ εάν υπάρχουν στικτές αποτιτανώσεις μέσα στον όζο είναι πιθανόν να πρόκειται για θηλώδες καρκίνωμα.

Το σπινθηρογράφημα του θυρεοειδούς δείχνει το σχήμα, το μέγεθος και τη λειτουργία του αδένα και των οζιδίων αυτού, χρησιμοποιώντας ελάχιστες ποσότητες ραδιοφαρμάκου, όπως το ιώδιο. Εφόσον το οζίδιο προσλαμβάνει το ραδιενεργό ιώδιο χαρακτηρίζεται ως «θερμός όζος» και είναι σχεδόν πάντα καλοήθης. Στην αντίθετη περίπτωση, δηλαδή όταν το οζίδιο προσλαμβάνει ελάχιστα ή καθόλου το ραδιοφάρμακο σε σχέση με τον υπόλοιπο θυρεοειδή, τότε ονομάζεται «ψυχρός όζος». Οι ψυχροί όζοι του θυρεοειδούς μπορεί να είναι ή και να μην είναι κακοήθεις. Το σπινθηρογράφημα δεν μπορεί να μας διαχωρίσει εάν ένας όζος είναι καλοήθης η κακοήθης αλλά μπορεί να μας δώσει την πληροφορία εάν υπάρχουν αυξημένες πιθανότητες ο όζος να έχει κακοήθεια. Είναι γνωστό ότι το 15% περίπου των ψυχρών είναι κακοήθεις ενώ οι χλιαροί όζοι που αντιπροσωπεύουν το 10% των όζων έχουν 6% πιθανότητα κακοήθειας ενώ το 5% των θερμών όζων εμφανίζουν κακοήθεια πάρα πολύ σπάνια.

Η παρακέντηση διά λεπτής βελόνης του οζιδίου του θυρεοειδούς παρέχει τη δυνατότητα για μικροσκοπική εξέταση (βιοψία). Με τη μέθοδο αυτή μπορούμε να καθορίσουμε με ακρίβεια 90% την πιθανότητα καρκίνου στο οζίδιο. Η βιοψία με λεπτή βελόνα ( FNA ) έγινε πρωταρχική εξέταση στη πλειονότητα των ασθενών με μονήρη όζο γιατί είναι ασφαλής φθηνή και μας κατευθύνει ποιοι ασθενείς θα πρέπει να χειρουργηθούν Τα αποτελέσματα τα οποία μπορούμε να πάρουμε όταν το υλικό της βιοψίας είναι ικανοποιητικό είναι Καλοήθης, κακοήθης απροσδιόριστο (ύποπτο). Η ακρίβεια της μεθόδου φθάνει το 70-97 % και εξαρτάται από την εμπειρία του γιατρού που κάνει την βιοψία και την ικανότητα του κυτταρολόγου να αξιολογεί τα ευρήματα που υπάρχουν. Η πλειονότητα των αποτελεσμάτων (75%) είναι αρνητικά για κακοήθεια και αφορούν Ν. Hashimoto και κολλοειδή βρογχοκήλη. Τα ψευδώς αρνητικά κυτταρολογικά αποτελέσματα είναι 1-6% και αφορούν κυρίως μη ικανοποιητική λήψη υλικού η λάθος διάγνωση. Τα λάθη αυτά γίνονται κυρίως σε όζους που είναι μικρότεροι του 1 εκ η μεγαλύτεροι 4 εκ, αιμορραγικούς όζους η πολυοζωδεις βρογχοκήλες όπου θα πρέπει να γίνονται πολλές βιοψίες και ενδεχομένως υπό υπερηχογραφική κάλυψη. Μια ανεπαρκής λήψη υλικού είναι μια αιτία για να έχει κανείς ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα και αυτό αφορά το 20% των βιοψιών όπου λίγα μόνο κύτταρα υπάρχουν και είναι αδύνατο η στήριξη μιας ασφαλούς διάγνωσης.

Επανάληψη της βιοψίας είναι δυνατό στο 50% των περιπτώσεων να δώσει υλικό για διάγνωση.

Οι περισσότερες περιπτώσεις ανεπαρκούς υλικού αφορούν απλές κύστης ή εκφυλίσεις αδενωμάτων και η ανεπάρκεια οφείλεται στα λίγα κύτταρα που περιέχονται σ’αυτά. Θετικά κυτταρολογικά αποτελέσματα έχουμε στο 5-10% των περιπτώσεων και τα ψευδώς θετικά κυμαίνονται μεταξύ 3-6%. Τα αδιευκρίνιστα η ύποπτα αποτελούν το 20% περίπου και αφορούν περιπτώσεις θυλακιωδών νεοπλασμάτων. Η πιο συχνή καλοήθης κυτταρολογική εικόνα είναι του κολλοειδούς όζου που εμφανίζουν τα μακροθυλακιώδη αδενώματα. Η πιο συχνή κακοήθης διάγνωση είναι του θηλώδους καρκινώματος. Στη κατηγορία των αδιευκρίνιστων η ύποπτων παρασκευασμάτων είναι το μικροθυλακιώδες αδένωμα, εμβρυϊκό αδένωμα το αδένωμα από κύτταρα Hurthle. H ακρίβεια της βιοψίας με χονδρή ή λεπτή βελόνα από πολλά κέντρα είναι η ίδια γι αυτό η βιοψία με χονδρή βελόνα έχει καταργηθεί. Όπως προαναφέραμε η ακρίβεια της βιοψίας με λεπτή βελόνα φθάνει το 80-97%, η ειδικότητα 90-98% και η ευαισθησία το 80-90%. 

Πως αντιμετωπίζονται οι θυρεοειδικοί όζοι;

Εφόσον με τις παραπάνω εξετάσεις θεωρήσουμε ότι το οζίδιο είναι καλοήθης, τότε ο ασθενής παρακολουθείται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Επίσης λαμβάνει την ορμόνη του θυρεοειδούς ως θεραπεία καταστολής του οζιδίου. Σε λίγες περιπτώσεις το οζίδιο συνεχίζει να αυξάνει σε μέγεθος ή προκαλεί αίσθημα πίεσης στο λαιμό, οπότε και αφαιρείται.

Ακόμα και αν υπάρχει υπόνοια κακοήθειας, τότε ο ασθενής οδηγείται στο χειρουργείο και αφαιρείται σχεδόν όλος ο θυρεοειδής (σχεδόν ολική θυρεοειδεκτομή), διότι πάντοτε παραμένουν ελάχιστα υπολείμματα.

Η διάγνωση του καρκίνου του θυρεοειδούς δεν πρέπει να μας φοβίζει αφού δεν έχει καμιά σχέση με τον καρκίνο σε κάποιο άλλο μέρος του σώματός μας. Η πρόγνωση του καρκίνου του θυρεοειδούς είναι εξαιρετικά καλή επειδή θεραπεύεται εύκολα με τη χειρουργική επέμβαση. Στο χειρουργείο αφαιρείται όλος ο θυρεοειδής αδένας καθώς και όσοι λεμφαδένες της περιοχής παρουσιάζονται διογκωμένοι. Με την πρόοδο της χειρουργικής επιστήμης, η αφαίρεση του θυρεοειδούς αποτελεί μια απλή επέμβαση, εξαιρετικά ασφαλής και γίνεται διαμέσου μιας πολύ μικρής τομής, με γενική ή τοπική αναισθησία. Ο ασθενής έχει ελάχιστο πόνο και παραμένει στο νοσοκομείο μία ή το πολύ δύο ημέρες. Επιπλέον, στην περίπτωση καρκίνου του θυρεοειδούς, έξι εβδομάδες μετά την εγχείρηση χρησιμοποιούμε ραδιενεργό ιώδιο για να καταστρέψουμε τυχόν εναπομείναντα καρκινικά κύτταρα. 

Η θεραπευτική αντιμετώπιση και στρατηγική του Καρκίνου του Θυρεοειδούς εξαρτάται από τον τύπο του καρκίνου και από την επέκταση του σε άλλους ιστούς και όργανα. Οι θεραπευτικές επιλογές είναι οι εξής:

• H χειρουργική αφαίρεση όλου ή σχεδόν όλου του αδένα, και αν είναι δυνατόν και των γειτονικών λεμφαδένων. Μετά την επέμβαση, ο ασθενής πρέπει να λαμβάνει για όλη του τη ζωή θυροξίνη σε μεγάλες δόσεις για να υποκαταστήσει τις θυρεοειδικές ορμόνες που δεν μπορεί πλέον να παράγει και να προλάβει μελλοντικές υποτροπές.
• Χορήγηση ραδιενεργού ιωδίου στον ασθενή για να καταστραφεί τυχόν υπόλειμμα του αδένα μετά τη χειρουργική αφαίρεση ή δευτεροπαθείς εστίες του καρκίνου σε λεμφαδένες ή άλλα όργανα και μέρη του σώματος.
• Εξωτερική ακτινοβόληση: μπορεί να είναι ευεργετική ειδικά σε ασθενείς με προχωρημένη νόσο οι οποίοι δεν μπορούν να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση.
• Χημειοθεραπεία: μπορεί να είναι ευεργετική μόνο σε ασθενείς με Αναπλαστικό Καρκίνο του Θυρεοειδούς.

Όλοι οι ασθενείς που χειρουργούνται για οζίδιο θυρεοειδούς οφείλουν να λαμβάνουν φάρμακο με την ορμόνη του θυρεοειδούς δια βίου.

Διαβάστε επίσης

• Παχαίνει ο υποθυρεοειδισμός; Tι είναι η Hashimoto. Ποια τα συμπτώματα, η διάγνωση και η θεραπεία.
• Οι διαταραχές του θυρεοειδούς αδένα. Τι προκαλούν, πώς ανιχνεύονται και πώς αντιμετωπίζονται
• Κούραση, υπνηλία, κατάθλιψη και δυσκοιλιότητα, μπορεί να οφείλεται σε θυρεοειδίτιδα Hashimoto;
• Πότε πρέπει να γίνεται ο υπέρηχος του θυρεοειδούς; Τι δείχνει και τι προετοιμασία απαιτείται;