Responsive Ad Slot

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΔΕΡΜΑΤΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΔΕΡΜΑΤΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πρησμένοι λεμφαδένες: αιτίες, πότε είναι ανησυχητικοί και ποιες εξετάσεις χρειάζονται

Δεν υπάρχουν σχόλια 0
Το πρήξιμο, διόγκωση, λεμφαδένα είναι επικίνδυνο; Ποιες εξετάσεις θα πρέπει να κάνετε;


Οι διογκωμένοι λεμφαδένες είναι συχνό εύρημα και συνήθως εμφανίζονται στον λαιμό, στις μασχάλες ή στις βουβωνικές χώρες. Το άρθρο εξηγεί ποιες είναι οι πιο συχνές αιτίες, πότε η διόγκωση χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση και ποιες εξετάσεις βοηθούν στη σωστή διάγνωση. Στο ανθρώπινο σώμα υπάρχουν περίπου 500-600 λεμφαδένες. Οι λεμφαδένες είναι μικροί σχηματισμοί μεγέθους ολίγων χιλιοστών, οι οποίοι φιλτράρουν υγρά, που κυκλοφορούν στο σώμα κι έτσι αποτελούν σταθμοί συλλογής ξένων σωμάτων, όπως βακτηρίων ιών ή καρκινικών κυττάρων.

Στη συνέχεια τα λευκά αιμοσφαίρια επιτίθενται επί των συλλεχθέντων ξένων σωμάτων εντός των λεμφαδένων και τα εξολοθρεύουν. Οι φυσιολογικοί λεμφαδένες (λεμφογάγγλια), το σχήμα των οποίων μοιάζει με αυτό των νεφρών, είναι ευκίνητοι και ελαστικοί και λειτουργούν ως «ισθμός» μέσω του οποίου συγκρατούνται υπολείμματα κατεστραμμένων κυττάρων, νεοπλασματικά κύτταρα αλλά και ξένα σωματίδια, μικρόβια κ.λπ. Τα μέρη του σώματός μας όπου συνήθως εντοπίζονται διογκωμένοι λεμφαδένες είναι ο λαιμός, οι μασχάλες και οι βουβωνικές χώρες. Εσωτερικές λεμφαδενικές διογκώσεις μπορούν όμως να παρουσιαστούν και στους πνεύμονες, στην κοιλιά καθώς και σε άλλα, σπανιότερα μέρη.

Σε ποιες παθήσεις πρήζονται οι λεμφαδένες;

Τα νοσήματα που μπορούν να δώσουν την εικόνα παθολογικής λεμφαδενικής διόγκωσης είναι αρκετά, με σημαντικότερα τα εξής:

Λοιμώδη νοσήματα. Κάποιες ιογενείς λοιμώδεις νόσοι συχνά συνοδεύονται από πρησμένους λεμφαδένες. Μερικές από αυτές είναι 
  • η ερυθρά,
  • η ιλαρά,
  • η ανεμοβλογιά,
  • ο έρπης,
  • η λοιμώδης μονοπυρήνωση,
  • το AIDS κ.ά.
Επίσης κάποιες μικροβιακές λοιμώξεις όπως
  • η φυματίωση,
  • η βρουκέλλωση,
  • η οστρακιά κ.λπ.,
ενώ το ίδιο σύμπτωμα μπορεί να εμφανίζεται και σε αρκετά παρασιτικά νοσήματα όπως
  • η τοξοπλάσμωση,
  • η λεϊσμανίαση,
  • η ακτινομυκητίαση κ.λπ.

Νεοπλασίες. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν όλα:

  • τα κακοήθη νεοπλάσματα,
  • λεμφώματα,
  • λευχαιμίες και
  • άλλα σπάνια κακοήθη νοσήματα που μπορεί να χαρακτηρίζονται από διογκωμένους λεμφαδένες.

Αυτοάνοσα νοσήματα. Τα νοσήματα του συνδετικού ιστού όπως αποκαλούνται διαφορετικά τα αυτοάνοσα, για παράδειγμα
  • ο λύκος,
  • η ρευματοειδής αρθρίτιδα,
  • η σαρκοείδωση,
  • η αμυλοείδωση κ.λπ., μπορούν επίσης να συνοδεύονται από παθολογικούς λεμφαδένες.

Πόσο επικίνδυνη είναι η διόγκωση των λεμφαδένων;

Πρέπει να γνωρίζουμε ότι η ηλικία και η πιθανή ευαισθησία του ασθενούς καθώς και το μέγεθος των διογκωμένων λεμφαδένων, η σύστασή τους και η διάρκεια της διόγκωσης παίζουν σημαντικό ρόλο στη διάγνωση. Ειδικά στα μικρά παιδιά εντοπίζονται συχνά πρησμένοι λεμφαδένες, κάτι που όμως θεωρείται φυσιολογικό. Κάθε ανησυχητική διαπίστωση κατά την ψηλάφηση ωστόσο πρέπει να οδηγεί αμέσως στον γιατρό.

Εργαστηριακός έλεγχος.

Ο αιματολογικός έλεγχος θα μας δώσει μια εικόνα της γενικής κατάστασης της υγείας του ασθενούς, ενώ κάποιες ειδικές αιματολογικές εξετάσεις ή η ανίχνευση αντισωμάτων κατά ορισμένων ιών, μπορεί και να αποκαλύψει την αιτία της διόγκωσης, όπως στην περίπτωση των διογκωμένων λεμφαδένων φλεγμονώδους αιτιολογίας.
Η πρώτη απεικονιστική εξέταση που χρειάζεται να ζητηθεί είναι το υπερηχογράφημα. Εξέταση εύκολη, ανώδυνη και άριστα ανεκτή από τον ασθενή, είναι σε θέση σε ικανά χέρια να μας δώσει πληροφορίες, όχι απλά εφάμιλλες τη αξονικής ή και της μαγνητικής τομογραφίας, αλλά να προσεγγίσει και αυτήν ακόμα την ιστολογική ταυτότητα της διόγκωσης. Σε μεμονωμένες, πάντως, περιπτώσεις, θα χρειασθεί να συμπληρωθεί ο απεικονιστικός έλεγχος με αξονική και σπανιότερα, μαγνητική τομογραφία. 

H εξέταση ΡΕΤ/CT. Η εξέταση σε ποζιτρονικό / αξονικό τομογράφο (PET/CT) συνδυάζει την αξονική τομογραφία με την ποζιτρονική τομογραφία. Παρέχει εικόνες υψηλής ποιότητας συνδυάζοντας την ανατομική πληροφορία που παρέχει ο αξονικός τομογράφος (CT) με την πληροφορία για τη μεταβολική δραστηριότητα των μελετώμενων ιστών και οργάνων από τον ποζιτρονικό τομογράφο (ΡΕΤ). Στην κλινική πράξη η ποζιτρονική τομογραφία (PET) σήμερα χρησιμοποιείται για την καλύτερη διερεύνηση κυρίως ογκολογικών και νευρολογικών παθήσεων, όπως επίσης και για τη μελέτη της βιωσιμότητας του μυοκαρδίου σε προχωρημένα στάδια ισχαιμικής καρδιοπάθειας. Οι ενδείξεις όμως διευρύνονται και σε άλλα πεδία συνεχώς.

Οι εξετάσεις αυτές θα πρέπει να γίνουν με χορήγηση σκιαγραφικής και παραμαγνητικής ουσίας αντίστοιχα. Ο απεικονιστικός έλεγχος θα μας πληροφορήσει για το μέγεθος της διόγκωσης, για το αν είναι συμπαγής ή κυστική και για τη σχέση της με τα μεγάλα αγγεία ή άλλα σημαντικά όργανα. Τα στοιχεία αυτά θα βοηθήσουν και στο σχεδιασμό ενδεχόμενης χειρουργικής επέμβασης για την αφαίρεση του όγκου.
Με την ολοκλήρωση του απεικονιστικού ελέγχου, έχουν συλλεχτεί αρκετές πληροφορίες, ώστε να μπορούμε, στις περισσότερες περιπτώσεις, να προχωρήσουμε στη θεραπευτική αντιμετώπιση. Σε ορισμένες περιπτώσεις ωστόσο, είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε την ιστολογική ταυτότητα της διόγκωσης, για παράδειγμα όταν πρόκειται να προχωρήσουμε σε μεγάλη και ακρωτηριαστική επέμβαση, όπως ο λεμφαδενικός καθαρισμός. Στις περιπτώσεις αυτές, προχωρούμε σε παρακέντηση της διόγκωσης. Η παρακέντηση με λεπτή βελόνα και η λήψη υλικού για κυτταρολογική εξέταση (FNA) μπορεί σε μεγάλο ποσοστό να αποκαλύψει την ιστολογική ταυτότητα της διόγκωσης.
Αν η κυτταρολογική εξέταση δεν αποδώσει τα αναμενόμενα αποτελέσματα, είναι προτιμότερο να επαναληφθεί, παρά να προχωρήσουμε σε ανοικτή βιοψία. 
Η ανοικτή βιοψία έχει το μειονέκτημα ότι παραβιάζει τα όρια του όγκου και σε περιστατικά κακοήθειας ενδέχεται να οδηγήσει σε ανεπιθύμητη διασπορά. Σε ειδικές περιπτώσεις πάντως, όπως στα λεμφώματα, η ανοικτή βιοψία ίσως να είναι απαραίτητη. Η τομή για την ανοικτή βιοψία θα πρέπει να είναι τέτοια, ώστε να μπορεί σε δεύτερο χρόνο, να επεκταθεί για την ολική αφαίρεση του όγκου ή για να διενεργηθεί λεμφαδενικός καθαρισμός του τραχήλου.
Με την ολοκλήρωση των διαγνωστικών εξετάσεων, λαμβάνεται η απόφαση για τη θεραπευτική αντιμετώπιση της διόγκωσης.

Η οποιαδήποτε διόγκωση λεμφαδένα στο σώμα μας, θα πρέπει να μας οδηγήσει άμεσα στον ιατρό. Οι διογκωμένοι λεμφαδένες είναι τα καμπανάκια που χτυπούν πάντα όταν τα όργανα που φρουρούν πάσχουν από οτιδήποτε.

Διαβάστε επίσης

Πρησμένοι λεμφαδένες: αιτίες, πότε είναι ανησυχητικοί και ποιες εξετάσεις χρειάζονται | MEDLABNEWS.GR

Πρώτη δημοσίευση: 11 Απριλίου 2012 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Αλέξανδρος Γιατζίδης

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 29 Ioυνίου 2026

Λεμφαδένες και λέμφος: Τι είναι, πότε πρήζονται και πότε πρέπει να αφαιρούνται;

Δεν υπάρχουν σχόλια 0
λεμφαδένες

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Να μπει μετά την υπογραφή ή να αντικαταστήσει τις πρώτες 2–3 γραμμές, χωρίς να πειραχτεί όλο το άρθρο: Η διόγκωση των λεμφαδένων είναι από τα συχνότερα ευρήματα που ανησυχούν τους ασθενείς, ιδιαίτερα όταν εμφανίζεται στον λαιμό, στη μασχάλη ή στη βουβωνική χώρα. Στις περισσότερες περιπτώσεις σχετίζεται με λοιμώξεις ή φλεγμονές, όμως η διάρκεια, το μέγεθος, η σύσταση του λεμφαδένα και τα συνοδά συμπτώματα καθορίζουν αν χρειάζεται περαιτέρω ιατρικός έλεγχος. Οι λεμφαδένες δεν είναι “αδένες”, αλλά μικροί σταθμοί του λεμφικού και ανοσοποιητικού συστήματος. Φιλτράρουν τη λέμφο, συμμετέχουν στην άμυνα του οργανισμού και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εμπλέκονται σε κακοήθειες ή στη σταδιοποίηση καρκίνων μέσω της βιοψίας του φρουρού λεμφαδένα. Η διόγκωση των λεμφαδένων αποτελεί συχνή αιτία επίσκεψης στον γιατρό, καθώς μπορεί να οφείλεται σε αρκετές παθήσεις. 
Το λεμφικό σύστημα αποτελείται από τα λεμφικά όργανα, τα λεμφαγγεία και τα λεμφικά τριχοειδή. Στα λεμφικά όργανα ανήκουν ο θύμος αδένας, ο σπλήνας και οι λεμφαδένες. Λεμφοζίδια, δηλαδή μικρότερες συλλογές λεμφικού ιστού που αποτελούνται κυρίως από οζώδεις αθροίσεις, βρίσκονται στο βλεννογόνο του γαστρεντερικού συστήματος (αμυγδαλές, πλάκες του Peyer και σκωληκοειδής απόφυση),του αναπνευστικού, του αναπαραγωγικού και του ουροποιογεννητικού συστήματος και σχηματίζουν το λεμφικό ιστό που συνοδεύει βλεννογόνους

Τι είναι η λέμφος;

Η λέμφος είναι ένα υγρό μέσα στο οποίο κολυμπούν τα κύτταρα. Κυκλοφορεί μέσα σε ειδικά, πολύ λεπτά αγγεία, τα λεμφαγγεία, στην πορεία των οποίων παρεμβάλλονται οι λεμφαδένες. Ο συνολικός όγκος της λέμφου σ΄ ένα ενήλικα άνθρωπο υπολογίζεται στα 20 λίτρα. Η λέμφος είναι ένα διαυγές διάφανο υγρό που αποτελείται κατά 95% από νερό. Η λέμφος περιέχει επίσης πρωτεΐνες, γλυκόζη και άλατα με μεγάλους αριθμούς λευκοκυττάρων και κυρίως λεμφοκύτταρα.

Τι είναι οι λεμφαδένες;

Οι λεμφαδένες (lymph glands) είναι μικροί σχηματισμοί μεγέθους ολίγων χιλιοστών, οι οποίοι φιλτράρουν υγρά, που κυκλοφορούν στο σώμα κι έτσι αποτελούν σταθμοί συλλογής ξένων σωμάτων, όπως βακτηρίων ιών ή καρκινικών κυττάρων. Στη συνέχεια λευκά αιμοσφαίρια επιτίθενται επί των συλλεχθέντων ξένων σωμάτων εντός των λεμφαδένων και τα εξολοθρεύουν. 
Σε κάποιες μορφές καρκίνου η μετανάστευση (μετάσταση) των καρκινικών κυττάρων γίνεται αρχικά προς τους επιχώριους (γειτονικούς) λεμφαδένες κι εν συνεχεία προς τους πιο απομακρυσμένους σταθμούς λεμφαδένων. Αυτή η μεταστατική οδός ονομάζεται λεμφογενής. Η γενική ιδέα του φρουρού λεμφαδένα συνίσταται στο ότι η πιο πρώιμη μετάσταση λεμφογενώς γίνεται προς τον πιο κοντινό λεμφαδένα κι επομένως εάν η βιοψία του συγκεκριμένου λεμφαδένα αποβεί αρνητική, υπάρχει βάσιμη αποδοχή, πως ο καρκίνος δεν έχει διασπαρεί προς άλλα μέρη του σώματος. 
Περίπου 500-600 λεμφαδένες υπάρχουν στο ανθρώπινο σώμα. Οι ομάδες των λεμφαδένων που βρίσκονται στο λαιμό, την κλείδα, η υπό τα όπλα (μασχάλη) και στη βουβωνική χώρα. Οι λεμφαδένες ονομάζεται σύμφωνα με τη θέση τους στον οργανισμό.

Που εντοπίζονται οι λεμφαδένες;

Οι λεμφαδένες εντοπίζονται στις μασχάλες, τη βουβωνική χώρα, στον τράχηλο (λαιμό), στον θώρακα και στην κοιλιά. Συγκεκριμένα οι βασικές κατηγορίες λεμφαδένων είναι:
  • •  Οι Μασχαλιαίοι Λεμφαδένες
    •  Οι Λεμφαδένες του τραχήλου (λαιμός)
    •  Οι Μηριαίοι Λεμφαδένες
    •  Οι Βουβωνικοί Λεμφαδένες (χαμηλά στην κοιλιά)
    •  Τα Μεσοπνευμόνια Λεμφογάγγλια
    •  Τα Μεσεντέρια Λεμφογάγγλια
Oι φυσιολογικοί λεμφαδένες (λεμφογάγγλια), το σχήμα των οποίων μοιάζει με αυτό των νεφρών, είναι ευκίνητοι και ελαστικοί και λειτουργούν ως «ισθμός» μέσω του οποίου συγκρατούνται υπολείμματα κατεστραμμένων κυττάρων, νεοπλασματικά κύτταρα αλλά και ξένα σωματίδια, μικρόβια κ.λπ. Τα μέρη του σώματός μας όπου συνήθως εντοπίζονται διογκωμένοι λεμφαδένες είναι ο λαιμός, οι μασχάλες και οι βουβωνικές χώρες. Εσωτερικές λεμφαδενικές διογκώσεις μπορούν όμως να παρουσιαστούν και στους πνεύμονες, στην κοιλιά καθώς και σε άλλα, σπανιότερα μέρη.

H λειτουργία των λεμφαδένων

  •       Οι λεμφαδένες αποτελούν μια σειρά φίλτρων, σημαντικών για την άμυνα εναντίον των μικροοργανισμών και για τη διασπορά των νεοπλασματικών κυττάρων. Η πολύπλοκη αρχιτεκτονική τόσο του υποκάψιου, όσο και των μυελικών κόλπων επιβραδύνει τη ροή της λέμφου διαμέσω του λεμφαδένα, με αποτέλεσμα να διευκολύνεται η πρόσληψη και πέψη ξένων υλικών από τα μακροφάγα και τα δενδριτικά κύτταρα. η ροή της λέμφου διαμέσω των λεμφαδένων αποσκοπεί σον καθαρισμό της από ξένα σώματα, προτού επιστρέψει στην κυκλοφορία.
  •       Τα Β-κύτταρα που περιέχονται στα λεμφοζίδια αντιδρούν με αντιγόνα, αυξάνονται σε μέγεθος και πολλαπλασιάζονται παράγοντας ανοσοκύτταρα. Τα ανοσοκύτταρα με τη σειρά τους παράγουν πλασματοκύτταρα, τα οποία συνθέτουν αντισώματα.

Πού οφείλεται η διόγκωση των λεμφαδένων;

Τα νοσήματα που μπορούν να δώσουν την εικόνα παθολογικής λεμφαδενικής διόγκωσης είναι αρκετά, με σημαντικότερα τα εξής:

• Λοιμώδη νοσήματα. Κάποιες ιογενείς λοιμώδεις νόσοι συχνά συνοδεύονται από πρησμένους λεμφαδένες. Μερικές από αυτές είναι η ερυθρά, η ιλαρά,
η ανεμοβλογιά, ο έρπης, η λοιμώδης μονοπυρήνωση, το AIDS κ.ά. Επίσης κάποιες μικροβιακές λοιμώξεις όπως
η φυματίωση, η βρουκέλλωση, η οστρακιά κ.λπ., ενώ το ίδιο σύμπτωμα μπορεί να εμφανίζεται και σε αρκετά παρασιτικά νοσήματα όπως η τοξοπλάσμωση, η λεϊσμανίαση, η ακτινομυκητίαση κ.λπ.

• Νεοπλασίες. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν όλα τα κακοήθη νεοπλάσματα, λεμφώματα, λευχαιμίες και άλλα σπάνια κακοήθη νοσήματα που μπορεί να χαρακτηρίζονται από διογκωμένους λεμφαδένες.

• Αυτοάνοσα νοσήματα. Τα νοσήματα του συνδετικού ιστού όπως αποκαλούνται διαφορετικά τα αυτοάνοσα, για παράδειγμα ο λύκος, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η σαρκοείδωση, η αμυλοείδωση κ.λπ., μπορούν επίσης να συνοδεύονται από παθολογικούς λεμφαδένες. 

Χρήσιμες συμβουλές

Πρέπει να γνωρίζουμε ότι η ηλικία και η πιθανή ευαισθησία του ασθενούς καθώς και το μέγεθος των διογκωμένων λεμφαδένων, η σύστασή τους και η διάρκεια της διόγκωσης παίζουν σημαντικό ρόλο στη διάγνωση. Ειδικά στα μικρά παιδιά εντοπίζονται συχνά πρησμένοι λεμφαδένες, κάτι που όμως θεωρείται φυσιολογικό. Κάθε ανησυχητική διαπίστωση κατά την ψηλάφηση ωστόσο πρέπει να οδηγεί αμέσως στον γιατρό.
Σήμερα διαθέτουμε ένα πλούσιο διαγνωστικό και θεραπευτικό οπλοστάσιο για τη διόγκωση των λεμφαδένων, όπως π.χ. τη βιοψία, η οποία είναι ακριβής και ακίνδυνη, καθώς και η PET/CT (η εξέταση σε ποζιτρονικό / αξονικό τομογράφο (PET/CT) συνδυάζει την αξονική τομογραφία με την ποζιτρονική τομογραφία. Παρέχει εικόνες υψηλής ποιότητας συνδυάζοντας την ανατομική πληροφορία που παρέχει ο αξονικός τομογράφος (CT) με την πληροφορία για τη μεταβολική δραστηριότητα των μελετώμενων ιστών και οργάνων από τον ποζιτρονικό τομογράφο (ΡΕΤ)). Γι' αυτό δεν χρειάζεται να δείχνουμε ούτε φόβο ούτε όμως και αδιαφορία.

Η οποιαδήποτε διόγκωση λεμφαδένα στο σώμα μας, θα πρέπει να μας οδηγήσει άμεσα στον γιατρό. Οι διογκωμένοι λεμφαδένες είναι τα καμπανάκια που χτυπούν πάντα όταν τα όργανα που φρουρούν πάσχουν από οτιδήποτε.


Ορισμένοι καρκίνοι μεθίστανται καθυπεροχήν με τη λεμφική οδό. Ανάμεσα σε αυτούς κατά κύριο λόγο είναι ο καρκίνος του μαστού και το μελάνωμα. Μέχρι πριν λίγα χρόνια η χειρουργική εξαίρεση τέτοιων καρκίνων συνδυαζόταν σχεδόν πάντα με σύγχρονη αφαίρεση και άλλοτε άλλων ομάδων λεμφαδένων, προς αποκλεισμό της διαφυγής του όγκου από τα στενά όρια της πρωτοπαθούς εστίας. Έτσι η μαστεκτομή συνδυαζόταν με λεμφαδενικό καθαρισμό της σύστοιχης μασχαλιαίας κοιλότητας (10-30 λεμφαδένες). Η επέμβαση αυτή παρείχε το πλεονέκτημα, πως όλοι οι επιχώριοι λεμφαδένες τίθεντο στη διάθεση του παθολογοανατόμου προς εξέταση, οπότε καθοριζόταν με ακρίβεια η λεμφογενής μετάσταση ή όχι. Είχε όμως το μειονέκτημα να συνδυάζεται με σοβαρές και ιδιαίτερα νοσηρές παρενέργειες, όπως κινητικά προβλήματα στον ώμο, επιμόλυνση του τραύματος, νευρικές βλάβες και λεμφοίδημα στο χέρι. Το λεμφοίδημα είναι έντονο πρήξιμο οφειλόμενο στη συσσώρευση λεμφικού υγρού.

 Με το σχεδιασμό κι εφαρμογή μιας λιγότερο επεμβατικής χειρουργικής πράξης, όπως είναι η βιοψία του φρουρού λεμφαδένα, επετεύχθη η σχεδόν εξαφάνιση των μετεγχειρητικών επιπλοκών, η μείωση του εγχειρητικού χρόνου, ο λιγότερος μετεγχειρητικός πόνος, το καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα και τελικά η βραχύτερη περίοδος ανάρρωσης. 


Οι γιατροί παίρνουν βιοψίες από περιοχές που φαίνονται παθολογικές και τις χρησιμοποιούν προκειμένου να ανιχνεύσουν καρκίνους, προκαρκινικές καταστάσεις, λοιμώξεις και άλλες παθήσεις. Για ορισμένα είδη βιοψιών ο γιατρός εισάγει μία βελόνα στο δέρμα και απομακρύνει ένα δείγμα από τον ιστό που τον ενδιαφέρει ενώ σε άλλες περιπτώσεις απαιτείται χειρουργική επέμβαση.

Διαβάστε επίσης:



ΨΗΦΙΑΚΗ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΜΕ ΕΛΕΓΧΟ 
ΤΩΝ ΣΠΙΛΩΝ (ΕΛΙΩΝ) ΤΟΥ ΔΕΡΜΑΤΟΣ
ΣΤΟ ΜΕDLAB IATΡΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ

Luxurious SunCare SKIN BARRIER PROTECTION SPF50 by InterMed: Η νέα γενιά φωτοπροστασίας για ευαίσθητες επιδερμίδες!

Δεν υπάρχουν σχόλια 0
Luxurious SunCare SKIN BARRIER PROTECTION SPF50 by InterMed: Η νέα γενιά φωτοπροστασίας για ευαίσθητες επιδερμίδες!
Επιμέλεια: medlabnews.gr IatrikaNea

Το αντηλιακό πλέον είναι φίλος και σύμμαχός μας όχι μόνο στην παραλία αλλά και στην πόλη και την καθημερινότητά μας. Η συνεχής έκθεση στην UV ακτινοβολία, η ζέστη και οι περιβαλλοντικοί παράγοντες καθιστούν απαραίτητη τη συστηματική αντηλιακή φροντίδα, που αποτελεί μέρος της καθημερινής ρουτίνας περιποίησης και καλείται να ανταποκρίνεται στις διαφορετικές ανάγκες κάθε τύπου επιδερμίδας. Σε αυτό το πλαίσιο, η σύγχρονη αντηλιακή προστασία δεν περιορίζεται μόνο στην άμυνα απέναντι στον ήλιο, αλλά επεκτείνεται στη συνολική φροντίδα της επιδερμίδας, με στόχο την ισορροπία και την καθημερινή άνεση χωρίς επιβάρυνση.

Ειδικά οι ευαίσθητες επιδερμίδες έχουν ανάγκη προϊόντα που σέβονται τη φυσική λειτουργία του δερματικού φραγμού (skin barrier) και μειώνουν την πιθανότητα ερεθισμών και δυσανεξίας. Για αυτό και η επιλογή αντηλιακού είναι καθοριστική και είναι σημαντικό να επιλέγονται συνθέσεις υψηλής ανεκτικότητας, υποαλλεργικές και μη φαγεσωρογόνες, με ανάλαφρη υφή για άνετη καθημερινή χρήση και με προσεκτικά επιλεγμένα φίλτρα ώστε να εξασφαλίζεται αποτελεσματική αλλά ήπια για την επιδερμίδα φωτοπροστασία.

Το Luxurious SunCare SKIN BARRIER PROTECTION SPF50 από την InterMed ενσαρκώνει όλα τα παραπάνω, παρέχοντας αποτελεσματική αντηλιακή προστασία με προηγμένα φωτοσταθερά φίλτρα νέας γενιάς και ολοκληρωμένη φροντίδα με υποστήριξη του δερματικού φραγμού, σε μια ανάλαφρη σύνθεση ιδανική για τις ευαίσθητες επιδερμίδες και για καθημερινή αστική χρήση.
Luxurious SunCare SKIN BARRIER PROTECTION SPF50, μία προηγμένη αντηλιακή κρέμα καθημερινής χρήσης, ειδικά σχεδιασμένη για ευαίσθητες επιδερμίδες από την InterMed.

Πολύ υψηλή UVA/UVB προστασία με φωτοσταθερά φίλτρα νέας γενιάς

Η προστασία από την ηλιακή ακτινοβολία δεν εξαρτάται μόνο από τον δείκτη SPF, αλλά και από τη σταθερότητα των φίλτρων που περιέχει ένα αντηλιακό. Το Luxurious SunCare SKIN BARRIER PROTECTION SPF50 αξιοποιεί προηγμένα φωτοσταθερά φίλτρα νέας γενιάς, προσφέροντας πολύ υψηλή προστασία από την UVA και UVB ακτινοβολία. Παράλληλα, η μη φωτοτοξική σύνθεσή του το καθιστά ιδανικό για επιδερμίδες με αυξημένη ευαισθησία στον ήλιο και την καθημερινή έκθεση σε UV ακτινοβολία.

Ενίσχυση του δερματικού φραγμού και καταπραϋντική δράση

Ο δερματικός φραγμός αποτελεί τη φυσική ασπίδα προστασίας της επιδερμίδας ενάντια στους εξωτερικούς επιβαρυντικούς παράγοντες. Η διατήρηση της ακεραιότητάς του είναι καθοριστικής σημασίας για την υγεία και την άνεση του δέρματος. Αυτήν ακριβώς την ανάγκη καλύπτει το Luxurious SunCare SKIN BARRIER PROTECTION SPF50 περιέχοντας Ectoin, έναν φυσικό cell-protecting παράγοντα που δρα προστατευτικά για τα κύτταρα, καθώς και Niacinamide, η οποία συμβάλλει στην ενίσχυση του δερματικού φραγμού και στην υποστήριξη της φυσικής άμυνας της επιδερμίδας. Η συνδυαστική δράση των συστατικών αυτών βοηθά το δέρμα να διατηρεί την ισορροπία του ακόμη και σε συνθήκες αυξημένης περιβαλλοντικής επιβάρυνσης.

Επιπλέον, η προηγμένη του σύνθεση εμπλουτίζεται με εκχύλισμα γλυκόριζας, γνωστό για τις καταπραϋντικές του ιδιότητες, καθώς και με εκχύλισμα φασκόμηλου που συμβάλλει στην προστασία από το περιβαλλοντικό στρες. Παράλληλα, η Βιταμίνη E προσφέρει αντιοξειδωτική δράση, προστατεύοντας την επιδερμίδα από τις ελεύθερες ρίζες και το οξειδωτικό στρες.
Αντηλιακή κρέμα καθημερινής χρήσης Luxurious SunCare SKIN BARRIER PROTECTION SPF50 από την InterMed.

Υψηλή ανεκτικότητα και καθημερινή άνεση

Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του Luxurious SunCare SKIN BARRIER PROTECTION SPF50 είναι η προσεγμένη σύνθεσή του, η οποία έχει σχεδιαστεί ώστε να καλύπτει τις ανάγκες ακόμη και των πιο απαιτητικών επιδερμίδων.

Δεν φράσσει τους πόρους καθώς είναι μη φαγεσωρογόνο και προσφέρει άνετη καθημερινή εφαρμογή ενώ παράλληλα είναι υποαλλεργικό, ώστε να ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος αλλεργικών αντιδράσεων ακόμα και σε ευαίσθητες επιδερμίδες.

Επιπλέον, διαθέτει σύνθεση χωρίς άρωμα, είναι ανθεκτικό στο νερό και ακολουθεί τη vegan φιλοσοφία, συνδυάζοντας την αποτελεσματική αντηλιακή προστασία με τις σύγχρονες απαιτήσεις της περιποίησης της επιδερμίδας.

Η καθημερινή φωτοπροστασία για την ευαίσθητη επιδερμίδα

Καθημερινή αντηλιακή φροντίδα, ισορροπημένη προστασία και σεβασμός στις ανάγκες της ευαίσθητης επιδερμίδας, με το Luxurious SunCare SKIN BARRIER PROTECTION SPF50 από την InterMed!

Ακολούθησε την InterMed στα Social Media:

Μελάνωμα: σημάδια, συμπτώματα και ποιοι κινδυνεύουν από τον καρκίνο του δέρματος (Φωτογραφίες)

Δεν υπάρχουν σχόλια 0
melanoma

του Aλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Το μελάνωμα είναι η πιο επιθετική μορφή καρκίνου του δέρματος και μπορεί να εμφανιστεί είτε πάνω σε υπάρχουσα ελιά είτε σε δέρμα που πριν φαινόταν φυσιολογικό. Το άρθρο εξηγεί ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο, ποια σημάδια σε έναν σπίλο πρέπει να προκαλέσουν ανησυχία και πώς η δερματοσκόπηση βοηθά στην έγκαιρη διάγνωση. 

Το μελάνωμα, ή κακοήθης όγκος των μελανοκυττάρων, αποτελεί την τρίτη συχνότερη μορφή καρκίνου του δέρματος, μετά το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα και το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα. Είναι η χειρότερη όμως διότι η φυσική πορεία της νόσου καταλήγει συχνά στη μετάσταση και το θάνατο του αρρώστου. 

Αφορά τα μελανοκύτταρα που βρίσκονται στο κατώτερο στρώμα της επιδερμίδας και παράγουν μελανίνη, τη χρωστική ουσία του δέρματος. Το μελάνωμα, αντίθετα με τις άλλες μορφές καρκίνου του δέρματος που προσβάλλουν συνήθως άτομα μεγάλης ηλικίας, εμφανίζεται επίσης συχνά και στο δέρμα νέων ανθρώπων. Είναι δε εξαιρετικά σπάνιο στα παιδιά και στους εφήβους. 
Το μελάνωμα εμφανίζεται συχνότερα στα συνήθως καλυπτόμενα μέρη του σώματος, σε αντίθεση με το βασικοκυτταρικό και το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα που παρουσιάζονται συνηθέστερα στα συνήθως ακάλυπτα μέρη του σώματος.

Τα άτομα της λευκής φυλής έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να αναπτύξουν μελάνωμα, παρά της μαύρης. Οι άνθρωποι με κόκκινα ή ξανθά μαλλιά, ανοιχτόχρωμο δέρμα που ροδίζει, με πανάδες ή φακίδες, ανοιχτόχρωμα μάτια, πράσινα ή γαλανά ή μελιά, άτομα που δεν μαυρίζουν εύκολα στην απρόσεκτη ηλιοέκθεση το καλοκαίρι, είναι πιο ευαίσθητα και έχουν αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν μελάνωμα. 
Επίσης το γονίδιο MC1R, όπως ονομάζεται, αυξάνει τον κίνδυνο κακοήθους μελανώματος κατά 25 %. Συνήθως οι φορείς δεν έχουν κόκκινα μαλλιά, αλλά μπορεί να έχουν πολύ ανοιχτόχρωμο δέρμα και φακίδες και να καίγονται εύκολα από τον ήλιο. Τα φυσικά τους μαλλιά μπορεί να έχουν χρώμα που κυμαίνεται από καφέ μέχρι ξανθό, αν και συχνά διαθέτουν και κάποια ανταύγεια κόκκινου. 
Κάθε χρόνο γίνονται περίπου 200.000 νέες διαγνώσεις μελανώματος (Στάδια 0-IV) παγκοσμίως, ενώ περίπου οι μισές αφορούν σε μεταλλάξεις BRAF. Εξέταση βιοδεικτών μπορεί να καθορίσει αν ένας όγκος παρουσιάζει μετάλλαξη BRAF.

Ήλιος και μελάνωμα

Οι υπεριώδεις ακτίνες από το φως του ήλιου είναι κυρίως υπεύθυνες για την πρόκληση μελανώματος εκτός των άλλων δύο μορφών καρκίνου του δέρματος. Η φωτεινή ενέργεια μιας απογευματινής ηλιοθεραπείας που απορροφά το δέρμα μας θα μπορούσε να συγκριθεί με ακρίβεια σχεδόν με το φως μιας λάμπας πυρακτώσεως 500 Watt της οποίας το φως κατευθύνεται στο δέρμα. Οι ηλιακές ακτίνες για να φτάσουν στην επιφάνεια του πλανήτη μας και να επιδράσουν στο δέρμα διέρχονται το στρώμα του όζοντος και την ατμόσφαιρα με την ατμοσφαιρική ρύπανση. Η ενέργεια της δέσμης των υπεριωδών ακτίνων εξαρτάται από την θέση του ήλιου, το γεωγραφικό πλάτος, το υψόμετρο της περιοχής, την πυκνότητα του στρώματος του όζοντος με την τρύπα και το βαθμό της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.

Το μελάνωμα δημιουργείται με εξαλλαγή από τα φυσιολογικά μελαχρωματικά κύτταρα του δέρματος που παράγουν με την επίδραση της ηλιακής ακτινοβολίας την μελανίνη που είναι ουσία που δίνει το χρώμα στο δέρμα μας. Ανάλογα με την ποσότητα της στο δέρμα, δίνει το χρώμα του διαβαθμισμένο σε φωτότυπους από την λευκή μέχρι μαύρη φυλή.  Η μελανίνη λοιπόν ανάλογα με την ποσότητά της αποτελεί προστατευτικό στοιχείο του δέρματος. Γι' αυτό και οι λευκοί αναπτύσσουν πιο συχνά μελάνωμα συγκριτικά με τα άτομα της μαύρης φυλής. 

 Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι οι έγχρωμοι αναπτύσσουν μελάνωμα στα λιγότερο χρωματισμένα σημεία του σώματος τους που είναι οι παλάμες και τα πέλματα.
Ένας μεγάλος αριθμός μελανωμάτων παρουσιάζεται σε μετεξέλιξη απλών μελαγχρωματικών σπίλων. Μελάνωμα όμως παρουσιάζεται αιφνιδιαστικά και σε σημείο όπου δε υπήρχε προηγουμένως κανένας σπίλος αλλά φυσιολογικό μέχρι πρότινος δέρμα.

Τα άτομα που πρέπει ιδιαίτερα να προσέχουν είναι:

1. άτομα με κόκκινα ή πυρόξανθα μαλλιά και ανοιχτόχρωμα μάτια. Επίσης ξανθά, με πανάδες ή φακίδες στο πρόσωπο που δεν παίρνουν εύκολα μελαχρινό χρώμα, καίγονται εύκολα και δεν μαυρίζουν.
2. άτομα με μεγάλο αριθμό φαινομενικά φυσιολογικών μελαχρωματικών σπίλων, πάνω από 100 σε νεαρά άτομα ή 50 σε μεγαλύτερη ηλικία.
3. άτομα με δυσπλαστικούς σπίλους (μεγάλους, ακανόνιστους και με πολυχρωμία). Παρουσία δυσπλαστικών σπίλων σε περιοχές του σώματος που συνήθως καλύπτονται από ενδυμασία και εκτίθενται στην υπεριώδη ακτινοβολία ασυνεχώς τις καλοκαιρινές διακοπές.
4. Ατομικό ιστορικό μελανώματος ή καρκίνου του δέρματος: Οι άνθρωποι που έχουν ιστορικό μελανώματος βρίσκονται στην ομάδα υψηλού κινδύνου για ανάπτυξη δεύτερου μελανώματος. Υπάρχουν ασθενείς που αναπτύσσουν περισσότερα από δύο μελανώματα στο δέρμα τους. Επίσης, άτομα με ιστορικό ενός ή περισσοτέρων από τους κοινούς καρκίνους δέρματος (βασικοκυτταρικό καρκίνωμα ή ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα) διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να νοσήσουν από μελάνωμα.
5. άτομα με οικογενειακό ιστορικό μελανώματος
6. Αποδυναμωμένο ανοσοποιητικό σύστημα: Άνθρωποι των οποίων το ανοσοποιητικό σύστημα είναι εξασθενημένο από ορισμένες κακοήθειες, από φάρμακα που δίνονται μετά από μεταμόσχευση οργάνων, ή άλλες καταστάσεις (λοίμωξη HIV/ΑIDS) διατρέχουν αυξανόμενο κίνδυνο αναπτύξεως μελανώματος.
7. ατομικό αναμνηστικό σοβαρών ηλιοκαυμάτων ιδιαίτερα στην παιδική ηλικία. Τα άτομα που αναφέρουν στο ιστορικό τους τουλάχιστον ένα σοβαρό ηλιακό έγκαυμα -με εμφάνιση παρατεταμένης κοκκινίλας ή φυσαλίδων- ιδιαίτερα ως παιδιά ή έφηβοι, έχουν αυξημένο κινδύνο για την ανάπτυξη μελανώματος.

 Γι΄ αυτό, οι γιατροί συμβουλεύουν τους γονείς να προστατεύουν το δέρμα των παιδιών τους από τον ήλιο. Η προστασία αυτή μειώνει τον κίνδυνο μελανώματος στην ενήλικο ζωή. Τα έντονα ηλιακά εγκαύματα στην ενήλικο ζωή αποτελούν επίσης παράγοντα κινδύνου

Πώς μπορούμε να αντιληφθούμε το μελάνωμα;

Τα σημεία που πρέπει να προσέχουμε σε κάθε μελαχρωστική εστία που την έχουμε είτε από την γέννησή μας και για πάρα πολλά χρόνια, είτε είναι καινούργια σε κάποιο σημείο του σώματος που δεν υπήρχε τίποτε απολύτως είναι τα ακόλουθα.
1. όταν αλλάζει το χρώμα και γίνεται πιο σκούρα είτε όλη συνολικά, είτε σε κάποιο επιμέρους τμήμα. Το πιο συνηθισμένο χρώμα που παίρνουν είναι βαθύ βυσινί, μαύρο ή σκούρο καφέ.
2. αρχίζει η ελιά να αναπτύσσεται σε ογκίδιο είτε ολόκληρη ή σε κάποιο τμήμα της με χρώμα βαθύ, σκούρο, μαύρο ή βυσσινί.
3. όταν αρχίζει να βγάζει ακανόνιστες προσεκβολές στο περίγραμμα της που ήταν αρχικά ομαλό,
4. όταν αρχίζει να ματώνει με το πιο ασήμαντο ερέθισμα.
5. τα μελανώματα δεν είναι όλα μελαχρωματικά. Υπάρχουν και μελανώματα που δεν έχουν χρώμα, είναι αχρωμάτιστα. Ιδίως κάποιες βλάβες κάτω από τα νύχια που μοιάζουν με σάρκα από είσφρυση όνυχα ή μυκητίαση. Τα πιο πολλά από αυτά έχουν κακή πρόγνωση.
6. οποιοσδήποτε σπίλος αλλάζει μορφή είναι εμφανίζεται ξαφνικά σε μικρό χρονικό διάστημα πρέπει να μας βάζει σε ανησυχία και να αφαιρείται με τοπική αναισθησία για να γίνει η παθολογοανατομική έρευνα.

Πως γίνεται η διάγνωση του μελανώματος;

Ο έλεγχος του δέρματος γίνεται από τον δερματολόγο με τους εξής τρόπους:

• Με την απλή κλινική εξέταση (επισκόπηση)

• Με την δερματοσκόπηση, δηλαδή εξέταση με ειδικό φακό που «φωτίζει» τις μικροσκοπικές λεπτομέρειες των σπίλων.

• Με την χρήση ψηφιακής δερματοσκόπησης, με φωτογράφηση και ανάλυση από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Η μέθοδος αυτή εφαρμόζεται σε εξειδικευμένα κέντρα με ειδικό εξοπλισμό, που επιτρέπει την φωτογράφιση των σπίλων σε μία δεδομένη στιγμή και την σύγκριση των εικόνων αυτών σε μελλοντική εξέταση του ασθενούς για την ανίχνευση πιθανών αλλαγών σε αυτούς τους σπίλους.    

Πώς θεραπεύεται το μελάνωμα;

Η θεραπεία, γίνεται με χειρουργική εκτομή, καθαρισμό λεμφαδένων, βιοψία φρουρού λεμφαδένα. 
Επιπλέον, η θεραπευτική αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει τη χορήγηση επιπλέον ιντερφερόνης (της φυσικής πρωτεΐνης που αποτελεί βασικό μέρος του ανοσοποιητικού μας συστήματος) ή τη χορήγηση χημειοθεραπείας και την ακτινοβόληση της περιοχής. 
Σε περιπτώσεις μεταστάσεων στον εγκέφαλο ή τον πνεύμονα εφαρμόζεται παρηγορητική ακτινοθεραπεία. Όλες οι συμπληρωματικές θεραπείες έχουν στόχο την αύξηση του χρόνου ελεύθερου νόσου και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Όταν εντοπιστούν διηθημένοι λεμφαδένες το ποσοστό 5ετούς επιβίωσης είναι κάτω του 30%, ενώ με παρουσία απομακρυσμένων μεταστάσεων η πενταετής επιβίωση είναι μικρότερη του 4%.
ΠΗΓΕΣ: 
ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΕΓΚΑΙΡΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ ΦΘΟΡΑΣ, Σταύρος Σ. Μπεσμπέας, Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία.

Μελάνωμα: σημάδια, συμπτώματα και ποιοι κινδυνεύουν από τον καρκίνο του δέρματος

Πρώτη δημοσίευση: 12 Ιουλίου 2011

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 24 Ιουνίου 2026

Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)
Copyright © 2015-2022 MEDLABNEWS.GR / IATRIKA NEA All Right Reserved. Τα κείμενα είναι προσφορά και πνευματική ιδιοκτησία του medlabnews.gr
Kάθε αναδημοσίευση θα πρέπει να αναφέρει την πηγή προέλευσης και τον συντάκτη. Aπαγορεύεται η εμπορική χρήση των κειμένων