Βίντεο σοκ: Φορτιστής power bank άρπαξε φωτιά μέσα σε ασανσέρ με γυναίκα εγκλωβισμένη (video)

 medlabnews.gr iatrikanea 

Στιγμές τρόμου έζησε γυναίκα στη Ρωσία, όταν power bank που είχε μέσα στην τσάντα της πήρε φωτιά ενώ βρισκόταν μέσα σε ασανσέρ πολυκατοικίας.

Το περιστατικό σημειώθηκε στην πόλη Σουργκούτ και καταγράφηκε από κάμερα ασφαλείας. Η γυναίκα μπαίνει στο ασανσέρ κρατώντας την τσάντα της, όταν ξαφνικά αρχίζουν να βγαίνουν καπνοί από το εσωτερικό της. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, το power bank αναφλέγεται, προκαλώντας φλόγες και πυκνό καπνό στον μικρό κλειστό χώρο.

Στο βίντεο φαίνεται η γυναίκα να πετά την τσάντα στο πάτωμα και να προσπαθεί να απομακρυνθεί, ενώ το ασανσέρ γεμίζει καπνούς. Οι πόρτες άνοιξαν εγκαίρως και η γυναίκα κατάφερε να βγει χωρίς να αναφερθεί σοβαρός τραυματισμός.

Το συμβάν επαναφέρει στο προσκήνιο τους κινδύνους από τις μπαταρίες λιθίου που χρησιμοποιούνται σε κινητά, φορητούς φορτιστές και power banks. Οι μπαταρίες αυτές, εάν είναι ελαττωματικές, χτυπημένες, υπερθερμασμένες ή κακής ποιότητας, μπορεί να αναφλεγούν ή να εκλύσουν τοξικούς καπνούς. Η αυστραλιανή αρχή Product Safety αναφέρει ότι οι μπαταρίες λιθίου σε power banks μπορεί να είναι ιδιαίτερα εύφλεκτες και, αν έχουν κατασκευαστεί, χρησιμοποιηθεί ή αποθηκευτεί λανθασμένα, μπορεί να πιάσουν φωτιά, να εκραγούν ή να εκλύσουν τοξικό αέριο.

Ανάλογες προειδοποιήσεις έχουν εκδώσει και αρχές ασφάλειας προϊόντων στις ΗΠΑ. Η CPSC έχει ανακοινώσει ανακλήσεις power banks λόγω κινδύνου υπερθέρμανσης και ανάφλεξης, με αναφορές για εγκαύματα, υλικές ζημιές και, σε άλλη υπόθεση, έναν θάνατο μετά από έκρηξη φορητής μπαταρίας.

Τι πρέπει να προσέχουμε με τα power banks

Δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε power bank που έχει φουσκώσει, έχει πέσει, έχει ρωγμές, μυρίζει περίεργα ή ζεσταίνεται ασυνήθιστα. Η NFPA συνιστά να σταματά η χρήση συσκευής όταν η μπαταρία δείχνει σημάδια βλάβης και να χρησιμοποιείται μόνο κατάλληλος εξοπλισμός φόρτισης.

Επίσης, δεν αφήνουμε power bank να φορτίζει χωρίς επίβλεψη, μέσα σε τσάντα, κάτω από μαξιλάρια ή σε σημεία με υψηλή θερμοκρασία. Σε αεροπορικά ταξίδια, η FAA αναφέρει ότι τα power banks και οι εφεδρικές μπαταρίες λιθίου πρέπει να μεταφέρονται στην καμπίνα και όχι στις παραδοτέες αποσκευές, με προστατευμένους ακροδέκτες ώστε να αποφεύγεται βραχυκύκλωμα.

😱 A woman found herself trapped in a burning elevator after her power bank suddenly caught fire inside a residential building

The elevator quickly filled with smoke, but she managed to escape on her own. pic.twitter.com/8iSOQmWTp4

— NEXTA (@nexta_tv) May 22, 2026

Ανέβηκε η πίεση; Τι να κάνετε, τι να αποφύγετε και πότε είναι υπερτασική κρίση

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Αν ανέβηκε η πίεση, το πρώτο που χρειάζεται είναι ψυχραιμία, σωστή επανάληψη της μέτρησης και αξιολόγηση των συμπτωμάτων. Η αυξημένη αρτηριακή πίεση δεν σημαίνει πάντα άμεσο κίνδυνο εγκεφαλικού, ενώ η πρόχειρη λήψη επιπλέον αντιυπερτασικών ή υπογλώσσιων φαρμάκων χωρίς ιατρική οδηγία μπορεί να προκαλέσει απότομη πτώση της πίεσης και να μειώσει την αιμάτωση καρδιάς ή εγκεφάλου. Το άρθρο εξηγεί τι είναι η υπέρταση, ποια συμπτώματα μπορεί να τη συνοδεύουν, τι είναι η υπερτασική κρίση και πότε χρειάζεται άμεση ιατρική βοήθεια. 

Η μακροχρόνια αυξημένη αρτηριακή πίεση, προκαλεί αρτηριοσκλήρυνση με αποτέλεσμα την στένωση ή απόφραξη των αρτηριών και μειωμένη αιμάτωση σημαντικών οργάνων που μπορεί να οδηγήσει σε ισχαιμία της καρδιάς (στεφανιαία νόσος, στηθάγχη ή έμφραγμα) ή του εγκεφάλου (εγκεφαλικό επεισόδιο) ή σε νεφρική βλάβη.

Η αυξημένη πίεση αναγκάζει την καρδιά να δουλεύει πιο σκληρά για να προωθηθεί το αίμα σε όλα τα όργανα του σώματος.

Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πάχυνση των τοιχωμάτων της καρδιάς (υπερτροφία) και σταδιακά, όσο η αρτηριακή πίεση παραμένει υψηλή, μπορεί να προκαλέσει καρδιακή ανεπάρκεια (μια κατάσταση που η καρδιά δυσκολεύεται να στείλει αρκετό αίμα στα όργανα του σώματος).

Αρτηριακή υπέρταση είναι η αύξηση της αρτηριακής πίεσης (της πίεσης του αίματος που κυκλοφορεί στις αρτηρίες) σε επίπεδα που μακροχρόνια συνεπάγονται αύξηση του κινδύνου ασθένειας και θανάτου από καρδιαγγειακά νοσήματα (όπως είναι το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και η στηθάγχη ή το έμφραγμα). Όσο υψηλότερη είναι η συστολική (μεγίστη, "μεγάλη") και/ή η διαστολική (ελαχίστη, "μικρή") πίεση, τόσο αυξάνει και ο κίνδυνος. Ωστόσο, τα όρια της αρτηριακής πίεσης που διακρίνουν τα φυσιολογικά από τα υπερτασικά άτομα είναι εκείνα κάτω από τα οποία η ελάττωση της αρτηριακής πίεσης με θεραπευτική παρέμβαση εξουδετερώνει τον κίνδυνο σε επίπεδο πληθυσμού.

Οι Έλληνες, διατρέχουμε τον υψηλότερο κίνδυνο για καρδιαγγειακά νοσήματα μεταξύ των χωρών της Μεσογείου, καθώς όπως τονίζουν οι επιστήμονες έχουν εγκαταλείψει τον παραδοσιακό τρόπο διατροφής και ζωής. 

Το 45-50% του πληθυσμού είναι καπνιστές, έως και το 1/3 του πληθυσμού είναι παχύσαρκοι, το 10% πάσχει από διαβήτη και το 1/3 των Ελλήνων έχει αυξημένη αρτηριακή πίεση. Το αποτέλεσμα είναι στην Ελλάδα να έχουμε 20.000 νέα εμφράγματα ετησίως

Φυσιολογικές τιμές της πίεσης

Η Αμερικανική Ένωση για την Καρδιά (American Heart Association - ΑΗΑ) έχει ορίσει ως εξής τις ακόλουθες τιμές πίεσης του αίματος (σε mmHg):

Φυσιολογική αρτηριακή πίεση: 

Κάτω από 120 η συστολική και κάτω από 80 η διαστολική
Προϋπέρταση: 120-139 η συστολική και 80-89 η διαστολική
Υπέρταση Στάδιο 1: 140-159 η συστολική και 90-99 η διαστολική
Υπέρταση Στάδιο 2: 160 και πάνω η συστολική και 100 και πάνω η διαστολική

Συμπτώματα που μπορεί να οφείλονται σε αυξημένη πίεση:

• πονοκέφαλος
• ίλιγγος
• ρινορραγία
• ταχυκαρδία ή καρδιακή αρρυθμία
• κόπωση
• έξαψη
• λαχάνιασμα λόγω σωματικής προσπάθεια, συστήνεται να πηγαίνουμε για μέτρηση της αρτηριακής πίεσης στο γιατρό.

Όταν η πίεση βρεθεί αυξημένη μήπως πρέπει να πάρω συμπληρωματικά κάποιο φάρμακο;

• Η θεραπεία της υπέρτασης δεν είναι όπως η ασπιρίνη στον πονοκέφαλο. Η χορήγηση συμπληρωματικών φαρμάκων όταν η πίεση βρεθεί αυξημένη, είναι απόλυτα λανθασμένη τακτική και πρέπει να αποφεύγεται. Αυξημένη πίεση δε σημαίνει ότι υπάρχει άμεσος κίνδυνος εγκεφαλικού επεισοδίου. Οι δυσμενείς επιδράσεις της πίεσης είναι μακροχρόνιες, όπως περίπου οι δυσμενείς επιδράσεις του καπνίσματος.

• Μην πανικοβάλλεστε αν διαπιστώσετε ότι αυξήθηκε η πίεση σας. Συνήθως η αύξηση είναι παροδική και πολλές φορές οφείλεται σε κάποιο άλλο πρόβλημα που προκαλεί αναστάτωση. Επαναλάβετε τη μέτρηση λίγο αργότερα και αν δείτε ότι αυτή επιμένει, συμβουλευτείτε τον γιατρό σας.

Τι είναι η υπερτασική κρίση και πως αντιμετωπίζεται;

Ένα επεισόδιο υπερτασικής κρίσης (επείγουσα ιατρική κατάσταση) είναι όταν η αρτηριακή πίεση είναι πάνω από 180 η “μεγάλη πίεση” (συστολική), ή πάνω από 110 η “μικρή πίεση” (διαστολική).

• Είναι συνηθισμένη τακτική, όταν η πίεση βρίσκεται πολύ αυξημένη σε τυχαία μέτρηση με αφορμή κάποιο σύμπτωμα (π.χ. πονοκέφαλο ή ζάλη) να χορηγείται «εκτάκτως» κάποιο αντιυπερτασικό χάπι, συχνά υπογλώσσιο. Η τακτική αυτή δεν είναι σωστή και οφείλεται στην απαρχαιωμένη αντίληψη ότι τα εγκεφαλικά επεισόδια προκαλούνται από ρήξη κάποιας αρτηρίας του εγκεφάλου και αιμορραγία λόγω της απότομης αύξησης της πίεσης.

• Ο κίνδυνος απ' την υπέρταση είναι μακροχρόνιος και όχι στιγμιαίος. Με τα χρόνια, η αυξημένη πίεση προκαλεί σκλήρυνση των αρτηριών (αρτηριοσκλήρυνση) και στένωση του αυλού τους από την προοδευτική εναπόθεση χοληστερίνης και ασβεστίου (αθηρωμάτωση). Το αποτέλεσμα είναι τελικά η απόφραξη (θρόμβωση) του αγγείου π.χ. στην καρδιά (οπότε συμβαίνει έμφραγμα) ή στον εγκέφαλο (εγκεφαλικό επεισόδιο). Κατά κανόνα, λοιπόν, η υπέρταση δεν προκαλεί αιμορραγία στον εγκέφαλο αλλά θρομβωτικό εγκεφαλικό επεισόδιο, το οποίο είναι αποτέλεσμα μακροχρόνιας και όχι απότομης αύξησης της πίεσης.

• Η χρησιμοποίηση υπογλώσσιων χαπιών για την ταχεία μείωση της πίεσης όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά λόγω της απότομης και μεγάλης πτώσης της πίεσης που προκαλεί μπορεί να ελαττώσει την παροχή αίματος από τις στενωμένες αρτηρίες με αποτέλεσμα έμφραγμα ή εγκεφαλικό επεισόδιο, ιδίως σε ηλικιωμένους ή αρρώστους με αρτηριοσκλήρυνση. 
Γενικά, υπογλώσσια φάρμακα δεν χρησιμοποιούνται στην υπέρταση, αλλά μόνο στη στηθάγχη (πόνος στο στήθος από ισχαιμία της καρδιάς).

• Επείγουσα αντιμετώπιση της πίεσης απαιτείται μόνο σε σπάνιες και σοβαρές καταστάσεις στις οποίες χρειάζεται νοσηλεία στο νοσοκομείο. Στις περιπτώσεις αυτές η μεγάλη αύξηση της πίεσης συνήθως συνοδεύεται από πόνο στο στήθος ή δυσκολία στην αναπνοή ή άλλα σοβαρά συμπτώματα, οπότε η κατάσταση χρειάζεται άμεση αξιολόγηση από γιατρό.

• Η χορήγηση καπτοπρίλης από το στόμα αποτελεί ένα απλό και αποτελεσματικό τρόπο αντιμετώπισης της υπερτασικής κρίσης. Χορηγείται υπογλωσσίως ή μασιέται και καταπίνεται. Τα αποτελέσματα εμφανίζονται μετά από 10-30 λεπτά.  Η καπτοπρίλη ήταν ο πρώτος ενεργός από το στόμα αναστολέας του μετατρεπτικού ενζύμου που μελετήθηκε και έχει εγκριθεί για χρησιμοποίηση στην υπέρταση και τη καρδιακή ανεπάρκεια. Ο δεύτερος αναστολέας του μετατρεπτικού ενζύμου από το στόμα που εγκρίθηκε για κλινική χρήση στις ΗΠΑ είναι η εναλαπρίλη που δεν περιέχει σουλφυδρύλιο στο μόριο της (S1-Ι-[1-ethoxycarboxyl-3-phenylpropyi]-L-proline). To φάρμακο αυτό εγκρίθηκε προς χρήση σε ασθενείς με υπέρταση και σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια. Ο τρίτος αναστολέας του μετατρεπτικού ενζύμου που εγκρίθηκε προς χρήση είναι η λισινοπρίλη (S-l-[N2-carboxyl-3-phenylpro-pyl)-L-Lysyl]-L-proline dihydrate). Περίπου ποσοστό 15 με 25% της λισινοπρίλης απορροφάται μετά τη λήψη από το στόμα.

Ας μη λησμονούμε πως οι ασθενείς με υπέρταση μπορεί να έχουν ταυτόχρονα υπερλιπιδαιμία, σακχαρώδη διαβήτη και αθηρωμάτωση. Η θεραπευτική αντιμετώπιση πρέπει να είναι σφαιρική και να έχει ως στόχο την εξάλειψη των παραγόντων που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης εμφράγματος ή εγκεφαλικού επεισοδίου.

Νεαρής ηλικίας άτομα, τα οποία μόνο σημάδια πιθανής υπέρτασης έχουν ή ανησυχούν για λόγους κληρονομικότητας, δεν χρειάζεται να στραφούν από νωρίς στα φάρμακα. 

Ριζικές και μόνιμες αλλαγές στην διατροφή και στον τρόπο ζωής μπορούν να κρατήσουν μακριά τις ασθένειες με τις οποίες συνδέεται η αρτηριακή πίεση.

Διατροφή

Το κάλιο, είναι μία από τις ουσίες που μπορούν να επηρεάσουν την αρτηριακή πίεση, ενώ όσο μειωμένη είναι η πρόσληψη νατρίου (από αλάτι) τόσο καλύτερα μπορεί να είναι τα αποτελέσματα. Επειδή, όμως, το κάλιο δεν αποθηκεύεται στον οργανισμό είναι απαραίτητη η καθημερινή του πρόσληψη από φρούτα και λαχανικά, όπως καρπούζι, πεπόνι, πορτοκάλι, μπανάνα, κεράσια, μούσμουλα, ροδάκινα, βερίκοκα, κάρδαμο, ρόκα, σέλινο, μαϊντανό. Αντίστοιχα, το νάτριο που προσλαμβάνει κανείς πρέπει να είναι λιγότερο από 3,8 γραμμάρια την ημέρα. Το σκόρδο, στο οποίο αναφέρεται συχνά ο λαός ως «βάλσαμο» για την πίεση, έχει πράγματι μία ουσία, την αλισίνη, η οποία, πέρα από την χαρακτηριστική μυρωδιά που του δίνει, δρα στο ενδοθήλιο των αιμοφόρων αγγείων εξομαλύνοντας την λειτουργία τους. Ωστόσο, για να υπάρξει ικανοποιητικό αποτέλεσμα στην μείωση της πίεσης, θα πρέπει κανείς να καταναλώνει τουλάχιστον έξι με οκτώ σκελίδες σκόρδου καθημερινά –πράγμα σχεδόν απίθανο.

Διατροφή χαμηλή σε υδατάνθρακες (ψωμί, ζυμαρικά, ζάχαρη, όσπρια) μπορεί να ωφελήσει σε μείωση της αρτηριακής πίεσης. Άλλωστε, ωφέλιμη για την αρτηριακή πίεση είναι και μείωση πρόσληψης κορεσμένων/ζωικών λιπαρών στο ελάχιστο. Επίσης πέρα από το αλάτι, είναι απαραίτητο να περιοριστεί το αλκοόλ και ο καφές.

Άσκηση

Η αύξηση της φυσικής δραστηριότητας μπορεί να βοηθήσει πολύ άτομα που πάσχουν από αρτηριακή πίεση. Συγκεκριμένα, «30 λεπτά αερόβιας άσκησης την ημέρα με τη μορφή περιπάτου ή γρήγορου βαδίσματος ή ελαφρού τρεξίματος (μόνο σε ασθενείς που μπορούν), 4-5 φορές την εβδομάδα προτείνονται στα πλαίσια των αλλαγών στον τρόπο ζωής ασθενών με αρτηριακή υπέρταση».

Διαβάστε επίσης

• 17 ωφέλιμες τροφές για την υγεία της καρδιάς
• Σκόρδο, ένα φάρμακο της φύσης για την καρδιά, την υπέρταση, κατά των λοιμώξεων και του καρκίνου του παχέως εντέρου
• WHO World Health Day - Υπέρταση (ανασκόπηση)
• Αλλαγές στον τρόπο που μετράμε τη πίεση. Με πόσο έχουμε υπέρταση; Οδηγίες για τη σωστή μέτρηση της πίεσης

Πρώτη δημοσίευση: Αύγουστος 2013 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Αλέξανδρος Γιατζίδης, M.D.

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 17 Μαΐου 2026

Αίγινα: Θα μπορούσε να σωθεί το μωρό που πνίγηκε από τσουρέκι; Τα κρίσιμα λεπτά που κάθε γονιός πρέπει να γνωρίζει

 επιμελεια medlabnews.gr iatrikanea

Μια ανείπωτη τραγωδία σημειώθηκε στην Αίγινα, όπου κοριτσάκι 21 μηνών έχασε τη ζωή του μετά από επεισόδιο πνιγμού από τροφή, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά από τα δημοσιεύματα και την ανακοίνωση της 2ης Υγειονομικής Περιφέρειας. Το παιδί φέρεται να πνίγηκε ενώ έτρωγε τσουρέκι και μεταφέρθηκε αρχικά στο Κέντρο Υγείας Αίγινας. Στη συνέχεια διακομίστηκε στο Τζάνειο Νοσοκομείο, όπου οι γιατροί έδωσαν μάχη επί περίπου 70 λεπτά με καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση και διασωλήνωση, χωρίς όμως να καταφέρουν να το επαναφέρουν. Για τα ακριβή αίτια θανάτου αναμένεται το πόρισμα της ιατροδικαστικής εξέτασης.

Το ερώτημα

που γεννιέται αυθόρμητα σε κάθε γονιό είναι σκληρό αλλά αναγκαίο: θα μπορούσε κάποιος να το σώσει αν ήξερε πρώτες βοήθειες;

Η επιστημονικά σωστή απάντηση είναι: ενδεχομένως ναι, αλλά δεν μπορούμε να το ξέρουμε με βεβαιότητα για το συγκεκριμένο περιστατικό. Σε κάθε πνιγμονή από τροφή, η έκβαση εξαρτάται από κρίσιμες λεπτομέρειες: αν η απόφραξη του αεραγωγού ήταν πλήρης ή μερική, πόση ώρα πέρασε χωρίς αποτελεσματική αναπνοή, αν το παιδί μπορούσε να βήξει, αν έγινε άμεσα σωστός χειρισμός από παρευρισκόμενο, πότε κλήθηκε βοήθεια και σε ποια κατάσταση έφτασε στο Κέντρο Υγείας.

Στην πλήρη απόφραξη του αεραγωγού, το παιδί δεν μπορεί να αναπνεύσει επαρκώς. Δεν μπορεί να κλάψει δυνατά, δεν μπορεί να βήξει αποτελεσματικά, μπορεί να γίνει κυανωτικό, να χάσει τις αισθήσεις του και να οδηγηθεί σε καρδιοαναπνευστική ανακοπή. Εκεί τα λεπτά μετρούν αντίστροφα. Η νοσοκομειακή προσπάθεια είναι απαραίτητη, αλλά πολλές φορές το καθοριστικό σημείο είναι τι έγινε πριν φτάσει το παιδί στα χέρια των γιατρών.

Οι οδηγίες του European Resuscitation Council για την παιδιατρική βασική υποστήριξη ζωής αναφέρουν ότι όταν υπάρχει υποψία πνιγμονής σε παιδί, πρώτα αξιολογείται αν ο βήχας είναι αποτελεσματικός. Αν το παιδί βήχει καλά, το ενθαρρύνουμε να συνεχίσει να βήχει. Αν όμως ο βήχας είναι αναποτελεσματικός και το παιδί δεν μπορεί να αναπνεύσει καλά, χρειάζεται άμεση παρέμβαση: για παιδί άνω του ενός έτους συνιστώνται εναλλαγές έως 5 χτυπημάτων στην πλάτη και έως 5 κοιλιακών ωθήσεων, ενώ αν το παιδί χάσει τις αισθήσεις του αρχίζει παιδιατρική ΚΑΡΠΑ και καλείται άμεσα ασθενοφόρο.

Το κοριτσάκι της Αίγινας ήταν 21 μηνών, δηλαδή ηλικιακά ανήκε στην κατηγορία παιδιού άνω του ενός έτους. Αυτό έχει σημασία, γιατί οι χειρισμοί διαφέρουν από τα βρέφη κάτω του ενός έτους. Στα βρέφη δεν εφαρμόζονται κοιλιακές ωθήσεις, διότι μπορεί να προκαλέσουν βλάβη στα εσωτερικά όργανα· εκεί χρησιμοποιούνται χτυπήματα στην πλάτη και θωρακικές ωθήσεις.

Οι πρώτες βοήθειες στην πνιγμονή δεν είναι μια απλή «συμβουλή». Είναι γνώση που μπορεί να κρίνει τη ζωή ενός παιδιού. Ένα κομμάτι ψωμί, τσουρέκι, σταφύλι, λουκάνικο, ξηρός καρπός ή άλλο τρόφιμο μπορεί να γίνει επικίνδυνο, ειδικά σε μικρές ηλικίες όπου το παιδί μασά ατελώς, κινείται ενώ τρώει, γελά, κλαίει ή μιλά με μπουκωμένο στόμα.

Το πιο επικίνδυνο λάθος είναι ο πανικός. Το δεύτερο λάθος είναι να προσπαθήσει κάποιος να βάλει τυφλά τα δάχτυλα στο στόμα του παιδιού για να βγάλει την τροφή. Αυτό μπορεί να σπρώξει το ξένο σώμα βαθύτερα και να επιδεινώσει την απόφραξη. Οι οδηγίες πρώτων βοηθειών τονίζουν ότι δεν πρέπει να γίνεται τυφλή προσπάθεια αφαίρεσης αντικειμένου από το στόμα αν δεν φαίνεται καθαρά. 

 Στην πράξη, ένα παιδί που πνίγεται μπορεί να δείχνει αρχικά σαν να «στραβοκατάπιε». Αν βήχει δυνατά, αναπνέει και κλαίει, συνήθως ο βήχας είναι ο καλύτερος μηχανισμός απομάκρυνσης της τροφής. Αν όμως ο βήχας σταματήσει, αν το παιδί δεν βγάζει ήχο, αν δεν παίρνει αέρα, αν μελανιάζει ή καταρρέει, τότε μιλάμε για επείγον περιστατικό. 

 Το τραγικό περιστατικό στην Αίγινα δείχνει κάτι που οι γιατροί επαναλαμβάνουν χρόνια: οι πρώτες βοήθειες δεν πρέπει να είναι γνώση μόνο των επαγγελματιών υγείας. Πρέπει να διδάσκονται σε γονείς, παππούδες, γιαγιάδες, βρεφονηπιοκόμους, εκπαιδευτικούς, προσωπικό παιδικών σταθμών και σε όλους όσοι φροντίζουν παιδιά. 

 Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα ότι το συγκεκριμένο παιδί θα είχε σωθεί. Αυτό θα ήταν αυθαίρετο και άδικο χωρίς πλήρη ιατρικά και ιατροδικαστικά δεδομένα. Μπορούμε όμως να πούμε με βεβαιότητα ότι σε περιστατικά πνιγμονής η άμεση και σωστή παρέμβαση στα πρώτα λεπτά αυξάνει σημαντικά την πιθανότητα επιβίωσης. 

 Η τραγωδία της Αίγινας δεν πρέπει να μείνει μόνο ως μια είδηση που συγκλόνισε. Πρέπει να γίνει αφορμή να μάθουμε όλοι τι κάνουμε όταν ένα παιδί πνίγεται από φαγητό. Γιατί σε τέτοιες στιγμές δεν υπάρχει χρόνος για αναζήτηση οδηγιών στο κινητό. Υπάρχουν μόνο λίγα λεπτά, δύο χέρια και η γνώση που μπορεί να σώσει μια ζωή.

7χρονος κατάπιε ελατήριο γόμας και του σφηνώθηκε στον πνεύμονα – Το λάθος δευτερολέπτων που μπορεί να απειλήσει ένα παιδί

 medlabnews.gr iatrikanea

Ένα απίστευτο και άκρως επικίνδυνο περιστατικό σημειώθηκε με ένα αγόρι μόλις 7 ετών, το οποίο κατάπιε —στην πραγματικότητα εισρόφησε— ένα μικρό μεταλλικό ελατήριο από γομολάστιχα, με αποτέλεσμα αυτό να σφηνωθεί στον δεξιό του πνεύμονα.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έγιναν γνωστές, το παιδί είχε βάλει στο στόμα του μηχανισμό από γόμα που περιείχε ελατήριο. Το αντικείμενο δεν κατέληξε στο στομάχι, όπως ίσως θα φανταζόταν κανείς, αλλά πέρασε στους αεραγωγούς και έφτασε στον δεξιό κύριο βρόγχο. Το παιδί μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο από τους γονείς του, καθώς παρουσίασε έντονο βήχα και ήπια αναπνευστικά συμπτώματα.

Η ακτινογραφία έδειξε ότι το ελατήριο είχε σφηνωθεί στον δεξιό πνεύμονα. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, το αντικείμενο είχε μήκος περίπου 12 χιλιοστά και διάμετρο 5 χιλιοστά, μέγεθος αρκετά μικρό ώστε να εισέλθει στους αεραγωγούς, αλλά αρκετά επικίνδυνο ώστε να προκαλέσει απόφραξη, φλεγμονή ή σοβαρή αναπνευστική επιπλοκή.

Το περιστατικό αντιμετωπίστηκε ιατρικά με αφαίρεση του ξένου σώματος από τον πνεύμονα. Τέτοιες περιπτώσεις θεωρούνται επείγουσες, γιατί ένα ξένο σώμα στους βρόγχους μπορεί να προκαλέσει απόφραξη, επίμονο βήχα, συριγμό, δύσπνοια, υποτροπιάζουσες λοιμώξεις ή ακόμη και απειλητική για τη ζωή κατάσταση, ανάλογα με το σημείο όπου έχει σφηνωθεί. Η εισρόφηση ξένου σώματος στα παιδιά μπορεί να εμφανιστεί με αιφνίδιο πνιγμονικό επεισόδιο, βήχα, δυσκολία στην αναπνοή, συριγμό ή μείωση του αναπνευστικού ψιθυρίσματος από τη μία πλευρά.

Το ύπουλο σε αυτά τα περιστατικά είναι ότι μερικές φορές το παιδί μετά το αρχικό επεισόδιο φαίνεται να ηρεμεί. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο κίνδυνος πέρασε. Στην εισρόφηση ξένου σώματος μπορεί να υπάρξει αρχικά έντονος βήχας ή πνιγμονή, έπειτα μια φαινομενικά ήρεμη φάση, και αργότερα επιπλοκές όπως λοίμωξη ή επίμονα αναπνευστικά συμπτώματα.

Οι γονείς πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί όχι μόνο με τρόφιμα όπως ξηροί καρποί, σταφύλια, καραμέλες ή μικρά σκληρά κομμάτια τροφής, αλλά και με μικροαντικείμενα που υπάρχουν καθημερινά στο σπίτι, στο σχολείο ή στην κασετίνα ενός παιδιού: καπάκια, μικρά εξαρτήματα παιχνιδιών, ελατήρια, μύτες μηχανικών μολυβιών, κομμάτια γόμας, χάντρες, μπαταρίες κουμπιά και μικρούς μαγνήτες.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται όταν το παιδί έχει τη συνήθεια να βάζει αντικείμενα στο στόμα του, όταν παίζει ενώ τρώει ή όταν γελάει, τρέχει ή μιλάει με κάτι στο στόμα. Ακόμη και ένα αντικείμενο λίγων χιλιοστών μπορεί να περάσει λάθος δρόμο και να καταλήξει στην τραχεία ή στους βρόγχους.

Οι ειδικοί τονίζουν ότι οι γονείς πρέπει να αναζητούν άμεσα ιατρική βοήθεια όταν ένα παιδί παρουσιάσει ξαφνικό έντονο βήχα, πνιγμονή, δυσκολία στην αναπνοή, συριγμό, αλλαγή στη φωνή, κυάνωση, επίμονο βήχα μετά από παιχνίδι ή υποψία ότι έβαλε κάτι μικρό στο στόμα. Ακόμη και αν το παιδί φαίνεται καλύτερα λίγα λεπτά αργότερα, η υποψία εισρόφησης πρέπει να αξιολογείται από γιατρό.

Το περιστατικό του 7χρονου δείχνει με τον πιο σκληρό τρόπο ότι ο κίνδυνος δεν βρίσκεται μόνο στα μεγάλα και εμφανώς επικίνδυνα αντικείμενα. Μερικές φορές, ένα απλό σχολικό αξεσουάρ, όπως μια γόμα με μηχανισμό, μπορεί να μετατραπεί σε απειλή για τη ζωή ενός παιδιού μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.

Τι να προσέχουν οι γονείς

Μην αφήνετε μικρά παιδιά να παίζουν με μικρά εξαρτήματα ή αντικείμενα που μπορούν να αποσπαστούν. Ελέγχετε σχολικά είδη, παιχνίδια, γόμες, μηχανικά μολύβια και καπάκια. Μάθετε στα παιδιά να μη βάζουν ποτέ αντικείμενα στο στόμα τους. Δώστε ιδιαίτερη προσοχή σε αιφνίδιο βήχα ή πνιγμονή, ειδικά όταν το παιδί έπαιζε ή κρατούσε μικρό αντικείμενο. Σε κάθε υποψία εισρόφησης, χρειάζεται άμεση ιατρική εκτίμηση.

18χρονος ήρωας: Έσωσε γυναίκα που πνιγόταν από γαρίδα με μια κίνηση ζωής

medlabnews.gr iatrikanea

Στιγμές πανικού εκτυλίχθηκαν όταν μια γυναίκα άρχισε να πνίγεται ενώ έτρωγε γαρίδα, με την κατάσταση να εξελίσσεται σε ελάχιστα δευτερόλεπτα σε απειλητική για τη ζωή της.

Η γυναίκα δεν μπορούσε να αναπνεύσει ή να μιλήσει, παρουσιάζοντας τα κλασικά σημάδια πνιγμονής από ξένο σώμα. Οι παρευρισκόμενοι πάγωσαν, μέχρι τη στιγμή που ένας 18χρονος μαθητής αποφάσισε να δράσει.

Χωρίς δισταγμό, πλησίασε και εφάρμοσε τη λαβή Χάιμλιχ, την τεχνική πρώτων βοηθειών που χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις απόφραξης του αεραγωγού. Με τις κατάλληλες κοιλιακές ωθήσεις, προκάλεσε την απότομη αύξηση πίεσης στο θώρακα, λειτουργώντας σαν ένας «τεχνητός βήχας».

Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, το κομμάτι της γαρίδας εκτινάχθηκε και η γυναίκα μπόρεσε ξανά να αναπνεύσει.

Η άμεση αντίδραση του νεαρού αποδείχθηκε καθοριστική, καθώς σε τέτοιες περιπτώσεις η έλλειψη οξυγόνου μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια συνείδησης μέσα σε λίγα λεπτά. 

Μετά το περιστατικό ο 18χρονος, ο οποίος σκοπεύει στο μέλλον να εργαστεί ως διασώστης σε χιονοδρομικό κέντρο στην Ελβετία, ανέδειξε την αναγκαιότητα της εκπαίδευσης των παιδιών στις πρώτες βοήθειες μέσα από τις σχολικές αίθουσες. 

 Ο ίδιος παρακολούθησε αντίστοιχα μαθήματα στο σχολείο του, με τη συμβολή της οργάνωσης Kids Save Lives. Αναφερόμενος στη χρησιμότητα αυτών των γνώσεων σημείωσε: «Θα ήταν πολύ θετικό τα σχολεία να εντάξουν την εκμάθηση πρώτων βοηθειών στο πρόγραμμά τους, γιατί εν ώρα σχολείου, τα παιδιά θα συγκρατήσουν πράγματα. Είναι μια ικανότητα που εάν την μάθεις, δε θα διστάσεις την κρίσιμη στιγμή».

Το περιστατικό αναδεικνύει με τον πιο έντονο τρόπο πόσο σημαντική είναι η γνώση βασικών πρώτων βοηθειών, καθώς μια απλή κίνηση μπορεί κυριολεκτικά να κάνει τη διαφορά ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο.

Δείτε βίντεο: Η λαβή Χάιμλιχ16χρονης που έσωσε παιδί που πνιγόταν - «Όλοι μπορούν να το κάνουν»

Τσίμπημα από μέδουσα ή τσούχτρα: πρώτες βοήθειες και τι ΔΕΝ πρέπει να κάνετε

της Kλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

Το τσίμπημα από μέδουσα ή τσούχτρα είναι συχνό πρόβλημα το καλοκαίρι και η σωστή άμεση αντιμετώπιση μπορεί να μειώσει τον πόνο και τον ερεθισμό. Το άρθρο εξηγεί ποιες είναι οι βασικές πρώτες βοήθειες και, κυρίως, ποια λάθη δεν πρέπει να γίνουν μετά το τσίμπημα. Οι μέδουσες (jellyfish, ζελατινοειδή) είναι θαλάσσια ασπόνδυλα (Κνιδόζωα) της τάξης των Σκυφόζωων. Πρόκειται για πλαγκτονικούς οργανισμούς, οι οποίοι απαντώνται σε όλες τις θάλασσες του κόσμου.
Αντιπροσωπεύουν το κυρίαρχο στάδιο του βιολογικού κύκλου των Κοιλεντερωτών, Υδρόζωων (υδρομέδουσες, που έχουν ένα κράσπεδο , που περιβάλλει την κοιλότητα που σχηματίζεται κάτω από την «ομπρέλα» τους) και Σκυφόζωων (που δεν έχουν κράσπεδο) (σκυφομέδουσες). Ζουν σε ομάδες και το τσίμπημά τους προκαλεί κνησμό και παράλυση της λείας τους. Τρέφονται με μικρά ψάρια και ζωοπλαγκτόν, τα οποία συλλαμβάνουν με τα πλοκάμια τους.

Oι μέδουσες που συναντάμε πιο συχνά στις ελληνικές θάλασσες είναι η γνωστή και ως «γυαλί» "Χρυσαλίδα η χρυσοποίκιλτη" (Aurelia aurita), η καφε-μουσταρδί μέδουσα η "Κοτυλόριζα με φυμάτια" (Cotylorhiza tuberculata) που θυμίζει τηγανητό αυγό, η μεγάλη γαλάζια μέδουσα "Πνευμο-ριζόστομα" (Rhizostoma pulmo), αλλά και η "Πελάγια που λάμπει στο σκοτάδι" (Pelagia noctiluca), η μόνη μέδουσα που στην περιοχή μας είναι και τσούχτρα. Οι περιοδικές πληθυσμιακές εξάρσεις της τσούχτρας ‘’Πελάγια’’ στη Μεσόγειο, δεν έχουν καθοριστεί επακριβώς, αλλά φαίνονται ότι συνδέονται με τις διακυμάνσεις της θερμοκρασίας της θάλασσας και με άλλους περιβαλλοντικούς παράγοντες που επηρεάζονται από τις κλιματικές αλλαγές, όπως είναι για παράδειγμα οι περίοδοι ξηρασίας ή έντονων βροχοπτώσεων τους ανοιξιάτικους μήνες. Είναι εσφαλμένη η εντύπωση ότι η παρουσία των τσουχτρών ενθαρρύνεται από τη ρύπανση. Η πιο κοινή τσούχτρα στις ελληνικές θάλασσες είναι η Pelagia noctiluca, η οποία ζει στην ανοιχτή θάλασσα και η αύξηση του πληθυσμού της αποδεδειγμένα δεν έχει σχέση με τη ρύπανση. Οι πληθυσμιακές διακυμάνσεις αυτής της τσούχτρας στη Μεσόγειο συνδέονται περισσότερο με τις διακυμάνσεις της θερμοκρασίας της θάλασσας και με τις κλιματικές αλλαγές, όπως για παράδειγμα οι περίοδοι ξηρασίας ή έντονων βροχοπτώσεων τους ανοιξιάτικους μήνες.


Μόνο 70 είδη μεδουσών από τα συνολικά 250, είναι επικίνδυνα για τον άνθρωπο και αυτά αποκαλούνται τσούχτρες, καθότι όταν έρθουν σε επαφή με αυτόν προκαλούν δυσάρεστη έως και επώδυνη αίσθηση. Η επαφή με τις τσούχτρες στη χώρα μας σπάνια οδηγεί σε σοβαρά προβλήματα και μόνο σε ορισμένα ευαίσθητα και αλλεργικά άτομα. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων η περιοχή του σώματος που ήλθε σε επαφή με την τσούχτρα παρουσιάζει μία έντονη ερυθροδερμία με ή χωρίς πρήξιμο που συνοδεύεται από έντονο τσούξιμο, πόνο ή και κνησμό. Όλες οι μέδουσες τσιμπούν, γιατί όλες έχουν κνιδοκύτταρα που εκκρίνουν τοξικές ουσίες. Των περισσότερων όμως το τσίμπημα δεν είναι ενοχλητικό για τον άνθρωπο (κάποιες φορές ούτε γίνεται αντιληπτό) όπως συμβαίνει για παράδειγμα με τις μέδουσες “γυαλιά”. Αντίθετα το τσίμπημα κάποιων άλλων μπορεί να προκαλέσει ακόμη και θάνατο, όπως των κυβομεδουσών που ζουν στην Αυστραλία. Από τα γνωστά είδη μεδουσών μόνο 3 μπορούν να προκαλέσουν θάνατο στον άνθρωπο. Αυτά ζουν στον Κόλπο του Μεξικού, στη Ιαπωνία και στην Αυστραλία. Μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί περίπου 70 θάνατοι. Το δηλητήριο τους μπορεί να προκαλέσει το θάνατο σ´ έναν ενήλικο άνθρωπο μέσα σε τρία λεπτά, από ανακοπή καρδιάς, κατάρρευση του κυκλοφορικού συστήματος ή και παράλυση του αναπνευστικού.

Η επαφή με τις τσούχτρες, στην χώρα μας, σπάνια οδηγεί σε σοβαρά προβλήματα και μόνο σε ορισμένα ευαίσθητα και αλλεργικά άτομα.

Τα συμπτώματα μετά από μια επαφή – κέντρισμα από τσούχτρα ή μέδουσα είναι, (ανάλογα με την περίπτωση, δηλαδή αν είναι βαριά ή ελαφριά) τα εξής:

• Πόνος σαν κάψιμο, πολλές φορές έντονος, κοκκίνισμα του δέρματος και σε μερικές περιπτώσεις αποτύπωση στο δέρμα τμήματος της μέδουσας ή τσούχτρας που σας κέντρισε.
• Ναυτία
• Πτώση πίεσης
• Ταχυκαρδία
• Κεφαλαλγία
• εμετός
• διάρροια
• σπασμός των βρόγχων
• δύσπνοια.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ ΠΑΝΙΚΟΥ!

Τι πρέπει να κάνετε σε περίπτωση που σας τσιμπήσει μέδουσα

1. Απομακρύνετε τα τυχόν κολλημένα στο σώμα σας πλοκάμια. Απομακρύνετε από το δέρμα τα κολλημένα πλοκάμια ή τις «βεντούζες», με τσιμπιδάκι φρυδιών.
Όχι όμως με γυμνά χέρια, διότι αυτό θα οδηγήσει σε κόλλημα των πλοκαμιών στα χέρια και μεταφορά του ερεθισμού εκεί. 

2. Ξεπλύνετε την περιοχή του τσιμπήματος με άφθονο θαλασσινό νερό. 

Εφαρμογή στην πάσχουσα περιοχή μίγματος θαλασσινού νερού και μαγειρικής σόδας (σε αναλογία 1:1) για 2 λεπτά, εάν είναι διαθέσιμο, το οποίο διακόπτει την περαιτέρω απελευθέρωση τοξίνης από τα προσκολλημένα στο δέρμα τμήματα των πλοκαμιών. Αποφυγή εφαρμογής οξικού οξέος (κοινώς ξύδι), διότι φαίνεται ότι αυτό ευνοεί την απελευθέρωση της τοξίνης από την μέδουσα τους είδους P. nοctiluca.

Εναλλακτικά χρησιμοποιήσετε ακόμη και COCA-COLA.  
Μη χρησιμοποιείτε γλυκό νερό, διότι η αλλαγή της ωσμωτικής τονικότητας μπορεί να απελευθερώσει επιπλέον δηλητήριο και να ενεργοποιήσει κεντριά που έχουν μείνει στο δέρμα.  Για τον ίδιο λόγο θα πρέπει να αποφεύγεται ο κνησμός του τραύματος, η χρήση οινοπνεύματος, αμμωνίας και παρόμοιων ουσιών.

3. Προσοχή. Το να πιέσουμε ή έστω ν' αγγίξουμε το σημείο του σώματος που δέχτηκε την επίθεση με άμμο ή φύκια είναι ό,τι το χειρότερο, αφού έτσι θα αυξήσουμε την ευαισθησία του δέρματος μας.

4. Πάνω από την κομπρέσα με τη σόδα, βάλτε ψυχρά επιθέματα με παγάκια τυλιγμένα σε πετσέτα. Αυτό περιορίζει τα τοπικά φαινόμενα από το δέρμα.

5. Αλείψτε την πάσχουσα περιοχή με κορτιζονούχο κρέμα. Περιορίζει την τοπική φλεγμονώδη αντίδραση και ανακουφίζει γρήγορα από το τσούξιμο και την φαγούρα. 

Αν δεν υπάρχει τέτοια κρέμα, χρησιμοποιείστε κρασί ή κόκα-κόλα. Έτσι αντιμετωπίζονται η φαγούρα και το τσούξιμο. 

6. Πάρτε κάποιο χάπι αντιισταμινικό. Με το χάπι αντιμετωπίζονται συστηματικότερα τα συμπτώματα. Η ανάγκη για χάπια τέτοιου είδους είναι μεγαλύτερη όσο μεγαλύτερη είναι η έκταση του προσβληθέντος δέρματος. 

7. Τέλος αν τα συμπτώματα είναι έντονα και ιδιαίτερα αν δεν υποχωρούν μετά την εφαρμογή των τοπικών μέτρων, μπορεί να χρειαστεί κάποια ένεση κορτιζόνης.

Σε περίπτωση που κάποιος στην παραλία υποστεί από το τσίμπημα αναφυλακτικό σοκ, ΚΑΛΕΣΤΕ ΑΜΕΣΩΣ ΙΑΤΡΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ

Μετά το τσίμπημα από μία μέδουσα μην ξαναμπείτε στη θάλασσα για το υπόλοιπο της ημέρας καθώς το αλάτι στο θαλασσινό νερό μπορεί να επιδεινώσει το άλγος.

Όταν το πλοκάμι της μέδουσας διαπερνά το δέρμα και φτάνει στο αίμα, το τραύμα που προκαλείται μπορεί να μολυνθεί. Οι ασθενείς που δεν έχουν κάνει όλα τα απαραίτητα εμβόλια μπορεί επομένως να χρειαστούν και ένα εμβόλιο του τετάνου. Είναι σημαντικό να επισκεφθείτε έναν γιατρό μέσα στις επόμενες ώρες σε περίπτωση που υπάρχει ακόμα ανοιχτή πληγή.

Ορισμένα τσιμπήματα μέδουσας μπορεί να προκαλέσουν άλγος και κνησμό για μερικές ημέρες. Τα συμπτώματα αυτά μπορούν να αντιμετωπιστούν στο σπίτι με:

• Θερμές κομπρέσες για τον περιορισμό του οιδήματος και της φλεγμονής.
• Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη (ΜΣΑΦ), όπως η ακεταμινοφαίνη και η ιβουπροφαίνη.
• Μία τοπική κρέμα αντιβιοτικών, έτσι ώστε να περιοριστεί ο κίνδυνος λοίμωξης.

Αν η περιοχή του τσιμπήματος γίνει ιδιαίτερα επώδυνη, εμφανιστεί οίδημα ή γραμμοειδές εξάνθημα στο τραύμα υπάρχει μεγάλη πιθανότητα το τραύμα να έχει μολυνθεί. Στην περίπτωση αυτή επικοινωνήστε με τον γιατρό σας ενός 24ώρου.

ΤΙ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΤΣΙΜΠΗΜΑ ΜΕΔΟΥΣΑΣ

Ένας γνωστός μύθος είναι ότι η ούρηση στην περιοχή του τσιμπήματος από μία μέδουσα μπορεί να αδρανοποιήσει το δηλητήριο. Στην πραγματικότητα, τα ούρα επιδεινώνουν το άλγος και συχνά ισχυροποιούν ακόμα περισσότερο τις τοξίνες. Το ίδιο ισχύει και για άλλες προσεγγίσεις, όπως ο χυμός λεμονιού ή ο αφρός ξυρίσματος.

Μία μελέτη που εξέτασε άλλες πιθανές θεραπείες για τα τσιμπήματα μέδουσας επιβεβαίωσε ότι το ζεστό νερό βοηθά στην αντιμετώπιση του άλγους. Ορισμένες έρευνες που εξετάστηκαν στη μελέτη υποστήριξαν ότι οι παγοκύστες είναι επίσης εν μέρει αποτελεσματικές, ωστόσο το ζεστό νερό είναι η καλύτερη προσέγγιση.

Πρέπει να τονιστεί ωστόσο ότι δεν πρέπει να ξεπλύνετε την περιοχή με κρύο νερό χωρίς να έχετε βγάλει τα πλοκάμια, καθώς αυτό μπορεί να προκαλέσει απελευθέρωση περισσότερων τοξινών.

Ορισμένοι χρησιμοποιούν μαγειρική σόδα για την αντιμετώπιση του δηλητηρίου από τα τσιμπήματα. Μία έρευνα του 2017 διαπίστωσε ότι η προσέγγιση αυτή δεν είναι επικίνδυνη, ωστόσο έχει χαμηλή αποτελεσματικότητα.

Σε πιο σοβαρά τσιμπήματα μέδουσας, τα οποία προκαλούν συμπτώματα από το καρδιαγγειακό, ο γιατρός μπορεί να χορηγήσει μία ένεση θειικού μαγνησίου σε περιβάλλον νοσοκομείου.

Η καλύτερη θεραπεία είναι η πρόληψη επομένως βεβαιωθείτε ότι δεν υπάρχουν μέδουσες πριν μπείτε στη θάλασσα και αν έχετε οποιαδήποτε αμφιβολία σχετικά με την ασφάλεια του νερού αποφύγετε το κολύμπι.

Διαβάστε επίσης

• Ο χάρτης με τοξικές μωβ μέδουσες. Που εντοπίζονται;

• Γιατί δεν πρέπει να βγάζουμε τις μέδουσες από την θάλασσα στην παραλία;
• Τι πρέπει να κάνετε αν πάθετε κράμπα κολυμπώντας;
• Πρώτες βοήθειες αν πατήσετε αχινό, δράκαινα, τενεκεδάκι ή γυαλί στην παραλία

• Τραυματιστήκατε; Πότsε πρέπει να κάνετε το εμβόλιο για τον τέτανο; (video)

• Τι πρέπει να κάνετε αν πατήσετε πρόκα ή γυαλί;

MSc Κλεοπάτρα Ζουμπουρλή
MSc

Πρώτη δημοσίευση: Ιούλιος 2016 — MEDLABNEWS.GR

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 11 Απριλίου 2026

Τσίμπημα από τσιμπούρι: συμπτώματα, νόσος Lyme και τι πρέπει να προσέξετε

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

Το τσίμπημα από τσιμπούρι δεν οδηγεί πάντα σε νόσο, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να συνδεθεί με Lyme μπορρελίωση, μια λοίμωξη που στην αρχή μοιάζει με γρίπη και συχνά συνοδεύεται από χαρακτηριστικό κυκλικό εξάνθημα. Το άρθρο εξηγεί τι είναι η νόσος Lyme, ποια συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν και γιατί η έγκαιρη αναγνώριση έχει σημασία. Τα τσιμπούρια (κρότωνες) είναι μικρά παρασιτικά αρθρόποδα που τρέφονται με το αίμα των θηλαστικών. Υπάρχουν περισσότερα από 800 διαφορετικά είδη, όμως μόνο δύο είναι γνωστό ότι μεταδίδουν ασθένειες στους ανθρώπους, όπως η Νόσος του Lyme (μπορρελίωση).

H ασθένεια Lyme ή Lyme μπορρελίωση 

είναι μια ζωοανθρωπονόσος που προκαλείται από βακτήρια, τις σπειροχαίτες του συμπλέγματος Borrelia burgdorferi που περιλαμβάνει τουλάχιστον 12 είδη.  Τα βακτήρια αυτά έχουν λεπτό επίμηκες σώμα και βρίσκονται σε τσιμπούρια (καθώς επίσης και σε κουνούπια και μύγες). Από τα τσιμπούρια, τρία είναι τα κύρια παθογόνα είδη για τον άνθρωπο και ειδικότερα τo σκληρό τσιμπούρι που ονομάζεται Ixodes ricinus. 

Μπορεί να προκαλέσει χρόνια λοίμωξη τόσο στον άνθρωπο όσο και στο σκύλο με πρώτα συμπτώματα τα χαρακτηριστικά ερυθρά εξανθήματα και με υπόλοιπη συμπτωματολογία παρόμοια με τη γρίπη. 

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

•Εμφάνιση κυκλικού εξανθήματος έκτασης έως και 20cm και διάρκειας δύο ή περισσότερων εβδομάδων 

•Πονοκέφαλος, πονόλαιμος και πόνοι των μυών και των αρθρώσεων

•Αίσθημα κόπωσης

•Πυρετός

•Χωρίς κατάλληλη θεραπεία παρουσιάζεται γενικευμένη και επώδυνη αρθρίτιδα με πρήξιμο στο ένα ή και στα δύο γόνατα

•Εξασθένηση μνήμης

•Μυρμήγκιασμα και μούδιασμα ορισμένων περιοχών

•Παράλυση κυρίως στην περιοχή του προσώπου

•Ακαμψία του αυχένα και ζαλάδα

•Ευαισθησία των ματιών στο φως

•Αρρυθμίες και πόνος στο στήθος

•Διαταραχές ψυχολογικής φύσεως μεταξύ των οποίων και κατάθλιψη

Οι χρόνιες μορφές της νόσου μπορεί να διαρκέσουν πολλά χρόνια. Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, μπορεί να οδηγήσει σε αρθρίτιδα και νευρολογικά προβλήματα, που περιλαμβάνουν νευρικές βλάβες, παράλυση και η τύφλωση. 


Η θεραπεία όσο νωρίτερα ξεκινήσει τόσο ηπιότερα θα είναι τα χρόνια συμπτώματα.
Τετρακυκλινη 2gr ημερησίως για 10 ημέρες
Η πενικιλλίνη είναι αποτελεσματική μόνο για τη νόσο από τις ψείρες 

Τα τσιμπούρια δεν πηδούν ούτε πετούν. 

Χρησιμοποιώντας τα πολλά τους πόδια (6 οι προνύμφες και 8 τα ενήλικα) «σκαρφαλώνουν» επάνω στον ξενιστή τους, άνθρωπο ή ζώο, και τον τσιμπούν. Ένα ενήλικο τσιμπούρι κυμαίνεται σε μέγεθος από μισό εκατοστό έως 0,65 εκατοστά.

Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, ένα τσίμπημα από τσιμπούρι ΔΕΝ οδηγεί σε μετάδοση κάποιας ασθένειας.

Τα τσιμπούρια τρέφονται με αίμα

Τα τσιμπούρια είναι αρθρόποδα που συγγενεύουν με τις αράχνες, τους σκορπιούς και τα ακάρεα, ενώ διαφέρουν από τα έντομα καθώς δεν φέρουν φτερά, κεραίες και σύνθετους οφθαλμούς. Φέρουν τέσσερα ζεύγη ποδιών εκτός από τις προνύμφες που φέρουν τρία ζεύγη. Ο κύκλος ζωής των τσιμπουριών διαρκεί περίπου δύο χρόνια και περιλαμβάνει τα στάδια ανάπτυξης του αυγού, της προνύμφης, της νύμφης και του ενήλικα. Απομυζούν αίμα μέχρι και διάστημα μερικών ημερών κάτι που έχει ως αποτέλεσμα τη διόγκωσή τους.

Μ’ αυτόν τον τρόπο, επειδή πολλά από τα τρωκτικά είναι μολυσμένα με το βακτήριο μπορρέλια, μολύνονται οι προνυμφες των τσιμπουριών και στη συνέχεια μεταδίδουν την μπορρέλια σε άλλα ζώα στα οποία θα προσκολληθούν στη συνέχεια, καθώς και στον άνθρωπο. Αφού περάσει περίπου ένας χρόνος, δηλαδή την επόμενη άνοιξη, οι προνύμφες μετατρέπονται σε νύμφες οι οποίες ανέρχονται σε βλάστηση ύψους 1,0 μέτρου αναμένοντας τη διέλευση κάποιου ζώου. Οι νύμφες έχουν ανάγκη από συνεχή σίτιση με αίμα στα πλαίσια της ωρίμανσης τους σε ενήλικα τσιμπούρια.

Στη συνέχεια το ενήλικο τσιμπούρι αναρριχάται σε βλάστηση ύψους μέχρι και 1,5 μέτρου όπου αναμένει να τον κατάλληλο ξενιστή (κάποιο ζώο για να ρουφήξει αίμα). Όταν το τσιμπούρι πίνει αίμα από ένα ζώο ή από τον άνθρωπο εκκρίνει μια κολλώδη ουσία η οποία διευκολύνει την προσκόλλησή τους και μεταξύ άλλων αναισθητικές ουσίες με αποτέλεσμα ο άνθρωπος να μην αισθάνεται ιδιαίτερο πόνο. Έτσι δεν γίνεται αντιληπτό ότι υπάρχει κάποιο τσιμπούρι στο σώμα πριν εμφανιστεί εξάνθημα.

Πού βρίσκονται τα τσιμπούρια

Τα τσιμπούρια συνήθως ζουν σε περιοχές με πυκνή, ψηλή βλάστηση και σε δάση. Όπως είναι λογικό, τα τσιμπήματα από τσιμπούρια είναι συχνότερα τους μήνες της άνοιξης και του καλοκαιριού, καθώς η χλωρίδα παρουσιάζει τις περιόδους αυτές μεγαλύτερη ανάπτυξη και ταυτόχρονα οι εξορμήσεις στην εξοχή είναι συχνότερες.

Συμπτώματα που προκαλεί το τσίμπημα από τσιμπούρι

Τη στιγμή που τσιμπά το τσιμπούρι δεν εκδηλώνεται πόνος. Αργότερα, στο σημείο του τσιμπήματος μπορεί να εκδηλωθεί φαγούρα, κοκκίνισμα και αίσθημα καψίματος. Σε άτομα που έχουν ευαισθησία ή αλλεργία στα τσιμπούρια μπορεί επίσης να εκδηλωθεί δερματικό εξάνθημα, δύσπνοια, πρήξιμο ή μούδιασμα.

Αν αμέσως μετά το σύμπτωμα εκδηλωθεί πυρετός, δύσπνοια, γενικευμένη αδυναμία, τάση προς έμετο, πρήξιμο τοπικά στο σημείο του τσιμπήματος και/ή στους λεμφαδένες, πονοκέφαλος, πνευματική σύγχυση ή ταχυπαλμία επιβάλλεται η άμεση επίσκεψη στον γιατρό, αν και αυτές οι περιπτώσεις είναι εξαιρετικά σπάνιες.

Σε περίπτωση που στο σημείο του τσιμπήματος εμφανιστούν έντονο κοκκίνισμα, πρήξιμο και κόκκινες γραμμές είναι πιθανό το σημείο να έχει μολυνθεί.

Πώς αντιμετωπίζεται το τσίμπημα από τσιμπούρι

Χρειάζεται αρχικά καλός καθαρισμός του σημείου με άφθονο νερό και σαπούνι ή με κάποιο ήπιο απολυμαντικό και μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί αντιβιοτική κρέμα. Αν στο σημείο εκδηλώνεται φαγούρα συστήνεται η χρήση διφαινυδραμίνης.

Σε περίπτωση λοίμωξης από παθογόνο μικροοργανισμό λόγω του τσιμπήματος, η αντιμετώπιση εξαρτάται από τον τύπο του μικροοργανισμού.

Αν το τσιμπούρι παραμένει προσκολλημένο επάνω στο δέρμα, είναι δυνατό να απομακρυνθεί με τσιμπιδάκι ή λαβίδα. Ωστόσο, η αφαίρεσή του στο σπίτι ενέχει κίνδυνο να μην απομακρυνθούν όλα τα μέρη του παρασίτου (π.χ. να μείνει κάποιο από τα πόδια μέσα στο δέρμα). Συνιστάται λοιπόν η επίσκεψη στον γιατρό ώστε το τσιμπούρι να αφαιρεθεί πλήρως και με τον σωστό τρόπο.

Ο μοναδικός τρόπος αφαίρεσης τσιμπουριών που συνιστάται ύστερα από 30 χρόνια εμπειρίας είναι ο «μηχανικός», δηλαδή «τσιμπάτε» το τσιμπούρι με μια λαβίδα και με επιδέξιες κινήσεις το τραβάτε σταθερά αλλά όχι απότομα προς τα έξω.

1. Χρησιμοποιείστε ένα αμβλύ τσιμπιδάκι ή μια κατάλληλη ιατρική λαβίδα. Πιάστε το τσιμπούρι όσο πιο κοντά στο δέρμα γίνεται, από το κεφάλι του τσιμπουριού και όχι από το σώμα του. Η ανασήκωση του δέρματος της περιοχής που έγινε το τσίμπημα με τον αντίχειρα και το δείκτη του χεριού μπορεί να διευκολύνει στην αφαίρεση.

2. Τραβήξτε σιγά σιγά το τσιμπούρι και όχι απότομα. Η κίνηση που πρέπει να κάνετε είναι προς την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση από αυτή στην οποία έχει εισχωρήσει το τσιμπούρι. Μην κάνετε απότομες κινήσεις και μην στρέφετε τη λαβίδα για να αφαιρέσετε το τσιμπούρι γιατί από μπορεί αυτό να προκαλέσει την αποκόλληση του κεφαλιού του τσιμπουριού από το σώμα του, τα οποία θα παραμείνουν στο δέρμα.

3. Αφού αφαιρεθεί το τσιμπούρι, μπορείτε να το φυλάξετε σε ένα μικρό δοχείο για εξέταση (αν χρειαστεί στο μέλλον). Κατά πάσα πιθανότητα το τσιμπούρι θα είναι ζωντανό και θα κινείται ελεύθερα. Μπορείτε να το παρατηρήσετε έτσι ώστε να είστε σίγουροι ότι δεν έχει απομείνει στο σώμα σας κάποιο μέρος του κεφαλιού του.

4. Η περιοχή που είχε εισχωρήσει θα πρέπει να εξεταστεί καλά από κάποιον γιατρό για παραμένοντα μέρη, τα οποία καλό είναι να αφαιρεθούν.

5. Η περιοχή καθαρίζεται στη συνέχεια με ένα αντισηπτικό διάλυμα. Χρησιμοποιείστε ιώδιο ή καθαρίστε το σημείο με σαπούνι.

Μετά την περιποίηση του τσιμπήματος χρειάζεται παρακολούθηση για μερικές μέρες ώστε να διαπιστωθεί έγκαιρα αν εκδηλώνονται σημάδια αντίδρασης (όπως εξανθήματα ή ενδείξεις λοίμωξης).

Διαβάστε επίσης

• Ενοχλητικά έντομα - Επώδυνα τσιμπήματα
• Φθείρες (ψείρες) και κόνιδα στο κεφάλι. Αντιμετώπιση και πρόληψη με φυσικά μέσα.
• Ψείρες και κόνιδα. Τι είναι, πώς προλαμβάνονται και πώς αντιμετωπίζονται;
• Ψύξη, ρινίτιδα, κατάπτωση, πονοκέφαλο, βήχα μπορεί να προκαλέσει η κακή χρήση των κλιματιστικών.
• Τι είναι η αλλεργία; Με ποιόν τρόπο εκδηλώνεται μια αλλεργική αντίδραση και πώς αντιμετωπίζεται
• Λίγα λόγια για τις σκνίπες και τα κουνούπια και πώς αντιμετωπίζεται, το τσίμπημα τους, φαρμακευτικά ή με φυσικό τρόπο
• Κοριός. Που και πώς βρίσκεται το έντομο και τι προκαλεί στον άνθρωπο το τσίμπημα του; Φυσικά απωθητικά και τρόποι αντιμετώπισης του

Πρώτη δημοσίευση: Ιούνιος 2019 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Κλεοπάτρα Ζουμπουρλή

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 11 Απριλίου 2026