Όζος θυρεοειδούς: πότε είναι καλοήθης ή κακοήθης και ποιες εξετάσεις χρειάζονται

του Ξενοφώντα Τσούκαλη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Ο όζος του θυρεοειδούς είναι ένα «εξόγκωμα» ή μόρφωμα μέσα στον θυρεοειδή αδένα. Οι θυρεοειδικοί όζοι είναι πολύ συχνοί, ιδίως στις γυναίκες και με την αύξηση της ηλικίας, και οι περισσότεροι είναι καλοήθεις. Παρόλα αυτά, κάθε όζος πρέπει να αξιολογείται ώστε να απαντηθούν τρία βασικά ερωτήματα: αν είναι καλοήθης ή κακοήθης, αν παράγει υπερβολικές θυρεοειδικές ορμόνες και αν λόγω μεγέθους ή θέσης πιέζει την τραχεία, τον οισοφάγο ή το λάρυγγα. Ο έλεγχος γίνεται με ιστορικό, κλινική εξέταση, TSH/ορμόνες θυρεοειδούς, υπερηχογράφημα, σπινθηρογράφημα όπου χρειάζεται και βιοψία με λεπτή βελόνα. 

Οι όζοι είναι πολύ συχνοί και έχει υπολογισθεί ότι μία στις 12 με 15 γυναίκες και ένας στους 45 με 50 άνδρες έχουν όζο στον θυρεοειδή.

Από τους ασθενείς που είναι ασυμπτωματικοί, εάν εξετασθούν με υπερηχοτομογράφο, το 50 με 70% έχουν όζο. Λιγότερο από το 5% αυτών θα έχουν κακοήθεια, ενώ οι περισσότεροι είναι κύστεις.
Οι πιο συχνοί τύποι καλοηθών όζων είναι αδενώματα, κύστεις και θυρεοειδίτιδα Hashimoto. Λιγότερο συχνοί τύποι είναι η υποξεία θυρεοειδίτιδα, η θυρεοειδίτιδα του Riedel. Το 60% των κακοηθών όζων είναι θηλώδες καρκίνωμα. Το καρκίνωμα αυτό είναι καλά διαφοροποιημένο και έχει καλή πρόγνωση. Οι αλλαγές στη φωνή (βράγχος), η ταχεία αύξηση του μεγέθους ενός μορφώματος στον τράχηλο, ο επίμονος πόνος στην περιοχή, αποτελούν αιτίες άμεσης παραπομπής σε χειρουργό ενδοκρινών αδένων. Σε περίπτωση εμφάνισης συριγμού, ο ασθενής πρέπει να απευθύνεται σε ειδικό ακόμα και την ίδια ημέρα. Μονήρεις συμπαγείς μάζες στον θυρεοειδή είναι εξαιρετικά σπάνιες στα παιδιά, όταν όμως παρατηρούνται κατά 80% είναι κακοήθεις και σε ποσοστό 80% υπάρχει και λεμφαδενική συμμετοχή.

Οι περισσότεροι όζοι του θυρεοειδούς είναι ασυμπτωματικοί. Μπορούν να παρουσιαστούν ως ψηλαφητή μάζα στον τράχηλο ή να δώσουν την αίσθηση τάσης στην περιοχή. Σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις παρουσιάζεται πόνος ή δυσκαταποσία.

Η παρουσία των όζων αυξάνεται κατά 10 φορές μετά από υπερηχογράφημα , εγχείρηση η νεκροψία. Με την πάροδο της ηλικίας η συχνότητα των θυρεοειδικών όζων από τους οποίους το 50% είναι ψηλαφητά μονήρεις αυξάνεται, είναι δε τέσσερις φορές πιο συχνοί στις γυναίκες. Η διάγνωση και θεραπεία του μονήρους είναι ίδια με εκείνη ενός κυρίαρχου όζου η ενός όζου που έχει διαφορετική σύσταση από τους άλλους σε πολυοζώδεις βρογχοκήλες.

Από το ιστορικό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ηλικία αφού είναι γνωστό ότι οι θυρεοειδικοί όζοι που εμφανίζονται σε μικρές και μεγάλες ηλικίες έχουν αυξημένη πιθανότητα να είναι κακοήθεις. Σε μία πρόσφατη μελέτη τα παιδιά που εμφανίζουν ψυχρό όζο στο θυρεοειδή έχουν διπλάσια πιθανότητα να εμφανίσουν καρκίνο σε σύγκριση με τους ενήλικες . Η εμφάνιση μονήρους όζου στους άνδρες έχει επίσης αυξημένη επίπτωση εμφάνισης κακοήθειας. Η γρήγορη ανάπτυξη του όζου και συμπτώματα τοπικής διήθησης αυξάνουν την πιθανότητα κακοήθειας αλλά λίγοι ασθενείς έχουν αυτά τα συμπτώματα. Η έκθεση σε εξωτερική ακτινοβολία του τραχήλου ή του θώρακος σε χαμηλές ή υψηλές δόσεις αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης καλοήθων ή κακοήθων θυρεοειδικών όζων. Μετά από δόσεις 200-500 rads οι όζοι του θυρεοειδούς εμφανίζεται με συχνότητα 2% το χρόνο φθάνοντας στο peak σε 15-25 χρόνια. Οι θερμοί όζοι είναι συνήθως καλοήθεις αλλά υπάρχουν και εξαιρέσεις. Ένας ψηλαφητός ψυχρός όζος σε N. Graves είναι ύποπτος για κακοήθεια.

Όζοι, 1 εκατοστού, μπορεί εύκολα να ανευρεθούν εκτός εάν βρίσκονται βαθιά η κατασκευή του τραχήλου είναι τέτοια που δεν μας επιτρέπει την εύκολη ψηλάφηση. Η εξέταση του ασθενούς με θυρεοειδικό όζο πρέπει να περιλαμβάνει μια προσεκτική εκτίμηση του όζου εάν είναι σκληρός, ομαλός εάν συμφύεται με τους υποκείμενους η υπερκείμενους ιστούς εάν είναι μονήρης η εάν υπάρχουν και άλλοι όζοι δηλαδή είναι ένας κυρίαρχος στα πλαίσια οζώδους βρογχοκήλης. Ακόμα αναζητούνται ψηλαφητοί τραχηλικοί λεμφαδένες περιπτώσεις στις οποίες η κακοήθεια είναι πολύ αυξημένη.

Όταν διαπιστώνεται όζος πρέπει να απαντηθούν 3 ερωτήματα:

1 Αν είναι καλοήθης ή κακοήθης.

2 Αν είναι λειτουργικά ανενεργής, δηλαδή ψυχρός, ή εάν παράγει μεγάλες ποσότητες θυρεοειδικών ορμονών, δηλαδή είναι θερμός, και

3 Αν λόγω του μεγέθους και της θέσης του δημιουργεί προβλήματα, πιέζοντας παρακείμενα όργανα και σχηματισμούς, όπως:

α) την τραχεία, προκαλώντας δύσπνοια,

β) τον οισοφάγο, προκαλώντας δυσχέρεια στην κατάποση, και

γ) το λάρυγγα ή νεύρα, με αποτέλεσμα δυσκολία στην ομιλία και βράγχος φωνής. Μετά από εξέταση και το κατάλληλο εργαστηριακό έλεγχο η συνήθης απάντηση είναι όχι σε όλα. Στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχει ένας ή περισσότεροι όζοι μικρού ή μετρίου μεγέθους, που είναι ανενεργοί, δεν παράγουν δηλαδή θυρεοειδικές ορμόνες και δεν προκαλούν πιεστικά φαινόμενα. Σπάνια ο όζος υπερλειτουργεί, παράγοντας ανεξέλεγκτα πολλές θυρεοειδικές ορμόνες, με αποτέλεσμα ο/η ασθενής να έχει υπερθυρεοειδισμό, οπότε και εργαστηριακά παρατηρείται αύξηση της T4 ή/και της T3 και πάρα πολύ χαμηλή TSH (Θυρεοειδοτρόπος Ορμόνη). Στο σπινθηρογράφημα απεικονίζεται ο όζος που υπερλειτουργεί και καλείται θερμός (αυτόνομος). Εάν υπερλειτουργούν πολλοί όζοι, έχουμε την ¨πολυοζώδη τοξική βρογχοκήλη¨

Ο παρακλινικός έλεγχος περιλαμβάνει τον προσδιορισμό των ορμονών το υπερηχογράφημα, το σπινθηρογράφημα και την βιοψία με λεπτή βελόνα.
Με τον ορμονολογικό έλεγχο θα εκτιμηθεί εάν ο ασθενής είναι ευθυρεοειδικός υπερ-υποθυρεοειδικός και αυτό γίνεται κυρίως με τον προσδιορισμό της TSH και με την μέτρηση των θυρεοειδικών ορμονών.
Δυσλειτουργία του θυρεοειδούς δεν αποκλείει το ενδεχόμενο κακοήθειας αλλά αυτό είναι πιο σπάνιο.

Το υψηλής ευκρίνειας υπερηχογράφημα έχει την ικανότητα να μετρά τον όγκο του αδένα και τον αριθμό και το μέγεθος των όζων που υπάρχουν. Η διακριτική ικανότητα φθάνει στο ανιχνεύει όζους 2-4 χιλ. Ανάλογα με τη σύσταση τους οι όζοι διακρίνονται σε συμπαγείς, κυστικοί και μεικτοί δηλαδή με συμπαγή και κυστικά στοιχεία. Οι καθαρά κυστικοί όζοι είναι πάρα πολύ σπάνιοι. Αν και το υπερηχογράφημα δεν μας βοηθά στον διαχωρισμό καλοήθων και κακοήθων όζων περισσότεροι όζοι με κακοήθεια είναι συμπαγείς, ακανόνιστοι και υποηχογενείς. Αποτιτανώσεις υπάρχουν σε 10-15% όλων των όζων και εάν εντοπίζονται στη περιφέρεια του όζου είναι υπέρ της καλοήθειας ενώ εάν υπάρχουν στικτές αποτιτανώσεις μέσα στον όζο είναι πιθανόν να πρόκειται για θηλώδες καρκίνωμα.

Το σπινθηρογράφημα του θυρεοειδούς δείχνει το σχήμα, το μέγεθος και τη λειτουργία του αδένα και των οζιδίων αυτού, χρησιμοποιώντας ελάχιστες ποσότητες ραδιοφαρμάκου, όπως το ιώδιο. Εφόσον το οζίδιο προσλαμβάνει το ραδιενεργό ιώδιο χαρακτηρίζεται ως «θερμός όζος» και είναι σχεδόν πάντα καλοήθης. Στην αντίθετη περίπτωση, δηλαδή όταν το οζίδιο προσλαμβάνει ελάχιστα ή καθόλου το ραδιοφάρμακο σε σχέση με τον υπόλοιπο θυρεοειδή, τότε ονομάζεται «ψυχρός όζος». Οι ψυχροί όζοι του θυρεοειδούς μπορεί να είναι ή και να μην είναι κακοήθεις. Το σπινθηρογράφημα δεν μπορεί να μας διαχωρίσει εάν ένας όζος είναι καλοήθης η κακοήθης αλλά μπορεί να μας δώσει την πληροφορία εάν υπάρχουν αυξημένες πιθανότητες ο όζος να έχει κακοήθεια. Είναι γνωστό ότι το 15% περίπου των ψυχρών είναι κακοήθεις ενώ οι χλιαροί όζοι που αντιπροσωπεύουν το 10% των όζων έχουν 6% πιθανότητα κακοήθειας ενώ το 5% των θερμών όζων εμφανίζουν κακοήθεια πάρα πολύ σπάνια.

Η παρακέντηση διά λεπτής βελόνης του οζιδίου του θυρεοειδούς παρέχει τη δυνατότητα για μικροσκοπική εξέταση (βιοψία). Με τη μέθοδο αυτή μπορούμε να καθορίσουμε με ακρίβεια 90% την πιθανότητα καρκίνου στο οζίδιο. Η βιοψία με λεπτή βελόνα ( FNA ) έγινε πρωταρχική εξέταση στη πλειονότητα των ασθενών με μονήρη όζο γιατί είναι ασφαλής φθηνή και μας κατευθύνει ποιοι ασθενείς θα πρέπει να χειρουργηθούν Τα αποτελέσματα τα οποία μπορούμε να πάρουμε όταν το υλικό της βιοψίας είναι ικανοποιητικό είναι Καλοήθης, κακοήθης απροσδιόριστο (ύποπτο). Η ακρίβεια της μεθόδου φθάνει το 70-97 % και εξαρτάται από την εμπειρία του γιατρού που κάνει την βιοψία και την ικανότητα του κυτταρολόγου να αξιολογεί τα ευρήματα που υπάρχουν. Η πλειονότητα των αποτελεσμάτων (75%) είναι αρνητικά για κακοήθεια και αφορούν Ν. Hashimoto και κολλοειδή βρογχοκήλη. Τα ψευδώς αρνητικά κυτταρολογικά αποτελέσματα είναι 1-6% και αφορούν κυρίως μη ικανοποιητική λήψη υλικού η λάθος διάγνωση. Τα λάθη αυτά γίνονται κυρίως σε όζους που είναι μικρότεροι του 1 εκ η μεγαλύτεροι 4 εκ, αιμορραγικούς όζους η πολυοζωδεις βρογχοκήλες όπου θα πρέπει να γίνονται πολλές βιοψίες και ενδεχομένως υπό υπερηχογραφική κάλυψη. Μια ανεπαρκής λήψη υλικού είναι μια αιτία για να έχει κανείς ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα και αυτό αφορά το 20% των βιοψιών όπου λίγα μόνο κύτταρα υπάρχουν και είναι αδύνατο η στήριξη μιας ασφαλούς διάγνωσης.

Επανάληψη της βιοψίας είναι δυνατό στο 50% των περιπτώσεων να δώσει υλικό για διάγνωση.

Οι περισσότερες περιπτώσεις ανεπαρκούς υλικού αφορούν απλές κύστης ή εκφυλίσεις αδενωμάτων και η ανεπάρκεια οφείλεται στα λίγα κύτταρα που περιέχονται σ’αυτά. Θετικά κυτταρολογικά αποτελέσματα έχουμε στο 5-10% των περιπτώσεων και τα ψευδώς θετικά κυμαίνονται μεταξύ 3-6%. Τα αδιευκρίνιστα η ύποπτα αποτελούν το 20% περίπου και αφορούν περιπτώσεις θυλακιωδών νεοπλασμάτων. Η πιο συχνή καλοήθης κυτταρολογική εικόνα είναι του κολλοειδούς όζου που εμφανίζουν τα μακροθυλακιώδη αδενώματα. Η πιο συχνή κακοήθης διάγνωση είναι του θηλώδους καρκινώματος. Στη κατηγορία των αδιευκρίνιστων η ύποπτων παρασκευασμάτων είναι το μικροθυλακιώδες αδένωμα, εμβρυϊκό αδένωμα το αδένωμα από κύτταρα Hurthle. H ακρίβεια της βιοψίας με χονδρή ή λεπτή βελόνα από πολλά κέντρα είναι η ίδια γι αυτό η βιοψία με χονδρή βελόνα έχει καταργηθεί. Όπως προαναφέραμε η ακρίβεια της βιοψίας με λεπτή βελόνα φθάνει το 80-97%, η ειδικότητα 90-98% και η ευαισθησία το 80-90%. 

Πως αντιμετωπίζονται οι θυρεοειδικοί όζοι;

Εφόσον με τις παραπάνω εξετάσεις θεωρήσουμε ότι το οζίδιο είναι καλοήθης, τότε ο ασθενής παρακολουθείται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Επίσης λαμβάνει την ορμόνη του θυρεοειδούς ως θεραπεία καταστολής του οζιδίου. Σε λίγες περιπτώσεις το οζίδιο συνεχίζει να αυξάνει σε μέγεθος ή προκαλεί αίσθημα πίεσης στο λαιμό, οπότε και αφαιρείται.

Ακόμα και αν υπάρχει υπόνοια κακοήθειας, τότε ο ασθενής οδηγείται στο χειρουργείο και αφαιρείται σχεδόν όλος ο θυρεοειδής (σχεδόν ολική θυρεοειδεκτομή), διότι πάντοτε παραμένουν ελάχιστα υπολείμματα.

Η διάγνωση του καρκίνου του θυρεοειδούς δεν πρέπει να μας φοβίζει αφού δεν έχει καμιά σχέση με τον καρκίνο σε κάποιο άλλο μέρος του σώματός μας. Η πρόγνωση του καρκίνου του θυρεοειδούς είναι εξαιρετικά καλή επειδή θεραπεύεται εύκολα με τη χειρουργική επέμβαση. Στο χειρουργείο αφαιρείται όλος ο θυρεοειδής αδένας καθώς και όσοι λεμφαδένες της περιοχής παρουσιάζονται διογκωμένοι. Με την πρόοδο της χειρουργικής επιστήμης, η αφαίρεση του θυρεοειδούς αποτελεί μια απλή επέμβαση, εξαιρετικά ασφαλής και γίνεται διαμέσου μιας πολύ μικρής τομής, με γενική ή τοπική αναισθησία. Ο ασθενής έχει ελάχιστο πόνο και παραμένει στο νοσοκομείο μία ή το πολύ δύο ημέρες. Επιπλέον, στην περίπτωση καρκίνου του θυρεοειδούς, έξι εβδομάδες μετά την εγχείρηση χρησιμοποιούμε ραδιενεργό ιώδιο για να καταστρέψουμε τυχόν εναπομείναντα καρκινικά κύτταρα. 

Η θεραπευτική αντιμετώπιση και στρατηγική του Καρκίνου του Θυρεοειδούς εξαρτάται από τον τύπο του καρκίνου και από την επέκταση του σε άλλους ιστούς και όργανα. Οι θεραπευτικές επιλογές είναι οι εξής:

• H χειρουργική αφαίρεση όλου ή σχεδόν όλου του αδένα, και αν είναι δυνατόν και των γειτονικών λεμφαδένων. Μετά την επέμβαση, ο ασθενής πρέπει να λαμβάνει για όλη του τη ζωή θυροξίνη σε μεγάλες δόσεις για να υποκαταστήσει τις θυρεοειδικές ορμόνες που δεν μπορεί πλέον να παράγει και να προλάβει μελλοντικές υποτροπές.
• Χορήγηση ραδιενεργού ιωδίου στον ασθενή για να καταστραφεί τυχόν υπόλειμμα του αδένα μετά τη χειρουργική αφαίρεση ή δευτεροπαθείς εστίες του καρκίνου σε λεμφαδένες ή άλλα όργανα και μέρη του σώματος.
• Εξωτερική ακτινοβόληση: μπορεί να είναι ευεργετική ειδικά σε ασθενείς με προχωρημένη νόσο οι οποίοι δεν μπορούν να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση.
• Χημειοθεραπεία: μπορεί να είναι ευεργετική μόνο σε ασθενείς με Αναπλαστικό Καρκίνο του Θυρεοειδούς.

Όλοι οι ασθενείς που χειρουργούνται για οζίδιο θυρεοειδούς οφείλουν να λαμβάνουν φάρμακο με την ορμόνη του θυρεοειδούς δια βίου.

Διαβάστε επίσης

• Παχαίνει ο υποθυρεοειδισμός; Tι είναι η Hashimoto. Ποια τα συμπτώματα, η διάγνωση και η θεραπεία.
• Οι διαταραχές του θυρεοειδούς αδένα. Τι προκαλούν, πώς ανιχνεύονται και πώς αντιμετωπίζονται
• Κούραση, υπνηλία, κατάθλιψη και δυσκοιλιότητα, μπορεί να οφείλεται σε θυρεοειδίτιδα Hashimoto;
• Πότε πρέπει να γίνεται ο υπέρηχος του θυρεοειδούς; Τι δείχνει και τι προετοιμασία απαιτείται;

Πρώτη δημοσίευση: Μάιος 2013 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Ξενοφών Τσούκαλης, M.D.

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 22 Μαΐου 2026

Σάλος στη Λαμία: Το νοσοκομείο επανέφερε γιατρό που καταδικάστηκε για τον θάνατο του 9χρονου Δημήτρη

medlabnews.gr iatrikanea  

Το Νοσοκομείο Λαμίας «επαναπροσέλαβε» τον γιατρό που καταδικάστηκε για τον θάνατο του 9χρονου Δημήτρη Κατσαούνου

Σοβαρά ερωτήματα και οργή προκαλεί η υπόθεση του γιατρού του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας, ο οποίος καταδικάστηκε για τον θάνατο του 9χρονου Δημήτρη Κατσαούνου και στη συνέχεια επέστρεψε στο ίδιο νοσοκομείο μέσω σύμβασης ιδιωτικού έργου.

Ο Δημήτρης Κατσαούνος έχασε τη ζωή του το καλοκαίρι του 2017, μετά από πτώση με το ποδήλατό του και τραυματισμό στην κοιλιακή χώρα. Το παιδί μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Λαμίας, όπου νοσηλεύτηκε για τέσσερις ημέρες, χειρουργήθηκε και στη συνέχεια διακομίστηκε εσπευσμένα στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού», όπου κατέληξε μέσα σε λίγες ώρες. Η αιτία θανάτου συνδέθηκε με περιτονίτιδα, συνέπεια ρήξης εντέρου.

Η υπόθεση οδηγήθηκε στη Δικαιοσύνη και ο γιατρός κρίθηκε ένοχος. Πρωτόδικα του είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης 8 μηνών με τριετή αναστολή, ενώ σε δεύτερο βαθμό, τον Δεκέμβριο του 2024, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Λαμίας επέβαλε ποινή φυλάκισης 2 ετών με αναστολή.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, το Νοσοκομείο Λαμίας προχώρησε στη συνεργασία με τον συγκεκριμένο γιατρό με σύμβαση ιδιωτικού έργου, όχι μία αλλά δύο φορές. Η πρώτη σύμβαση είχε διάρκεια από την 1η Ιανουαρίου 2026 έως τις 31 Μαρτίου 2026, ενώ η δεύτερη είναι ετήσια και καλύπτει το διάστημα από 3 Απριλίου 2026 έως 3 Απριλίου 2027.

Στη σύμβαση αναφέρεται ότι η συνεργασία αφορά καθεστώς πλήρους, αλλά όχι αποκλειστικής, απασχόλησης, με αμοιβή ίση με αυτή Επιμελητή Β΄ και δυνατότητα κάλυψης έως επτά εφημεριών τον μήνα. Το στοιχείο αυτό προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη αντίδραση, καθώς ο γιατρός επιστρέφει σε ενεργό ρόλο στο νοσοκομείο μετά την ποινική του καταδίκη για την υπόθεση του παιδιού.

Η μητέρα του 9χρονου Δημήτρη, Αθανασία Χήνου, απέστειλε επιστολή διαμαρτυρίας προς τον υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη, καταγγέλλοντας ότι το Δημόσιο επιτρέπει την επιστροφή του γιατρού στο ΕΣΥ, παρά την καταδίκη του. Στην επιστολή της αναφέρει ότι ο γιατρός καταδικάστηκε σε πρώτο και δεύτερο βαθμό για ανθρωποκτονία από αμέλεια και ότι, παρ’ όλα αυτά, το Νοσοκομείο Λαμίας τον προσλαμβάνει με ετήσια σύμβαση ιδιωτικού έργου.

Η υπόθεση ανοίγει πλέον ένα ευρύτερο ζήτημα για τα όρια της διοικητικής ευχέρειας στα δημόσια νοσοκομεία: μπορεί ένας γιατρός που έχει καταδικαστεί για θάνατο ασθενούς από ιατρική αμέλεια να επιστρέφει σε ενεργή υπηρεσία στο ίδιο νοσοκομείο μέσω σύμβασης έργου; Και ποιος ελέγχει εάν τέτοιες αποφάσεις συνάδουν με την ασφάλεια των ασθενών, την εμπιστοσύνη στο ΕΣΥ και τον σεβασμό στις δικαστικές αποφάσεις;

Η οικογένεια του Δημήτρη Κατσαούνου ζητά απαντήσεις. Το ίδιο και η κοινωνία, που βλέπει μια υπόθεση ιατρικής αμέλειας με θύμα ένα παιδί να επανέρχεται στο προσκήνιο, αυτή τη φορά όχι μόνο ως ποινική υπόθεση, αλλά ως ζήτημα θεσμικής ευθύνης.

Κύστη Baker: πόνος και πρήξιμο πίσω από το γόνατο – συμπτώματα, διάγνωση και θεραπεία

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Η κύστη Baker, ή ιγνυακή κύστη, είναι συλλογή αρθρικού υγρού στο πίσω μέρος του γόνατος, στην ιγνυακή κοιλότητα. Μπορεί να εμφανιστεί ως πρήξιμο ή αίσθημα τάσης πίσω από το γόνατο και να προκαλεί ενόχληση στην πλήρη κάμψη ή έκταση. Συχνά συνδέεται με υποκείμενη πάθηση της άρθρωσης, όπως οστεοαρθρίτιδα, ρευματοειδή αρθρίτιδα, ρήξη μηνίσκου ή άλλη ενδοαρθρική βλάβη, ενώ αν ραγεί μπορεί να προκαλέσει πόνο και οίδημα στη γάμπα που μοιάζει με θρομβοφλεβίτιδα. 

Ένας στους πέντε ανθρώπους ταλαιπωρούνται στις μέρες μας από πόνο στο ένα ή και στα δύο γόνατα. Οι αιτίες είναι πολλές και γι’ αυτό κρίνεται αναγκαία η ακριβής διάγνωση ώστε να δοθεί η κατάλληλη θεραπεία.
Μία από τις αιτίες είναι οι ιγνυακές κύστεις, που είναι επίσης γνωστές ως κύστεις Baker, δεν είναι σπάνιες και δεν θα πρέπει να διαφεύγουν της προσοχής του κλινικού ιατρού λόγω της πιθανότητας ρήξης.

Η Ιγνυακή κύστη πήρε το όνομά της από τον BAKER το 1877 όπου την περιέγραψε σαν μια ευμεγέθη ιγνυακή κύστη που δημιουργείτε από παγίδευση υγρού μέσα σε ένα ορογόνο θύλακο (bursa), σχηματιζόμενη από τον ημιυμενώδη τένοντα. Παρατήρησε επίσης επικοινωνία της κύστης με την άρθρωση με υγρό το οποίο διαφεύγει μέσα στο ορογόνο θύλακο, αλλά δεν μπορεί να επιστρέψει στην άρθρωση με ανάδρομη πορεία. Από τότε (Wilson1938, Taylor & Rana 1973, Lindgren 1977), πολλοί περιέγραψαν την παθογένεια της ιγνυακής κύστης.


Η κύστη Baker είναι μια κύστη η οποία υπάρχει στο οπίσθιο μέρος του γόνατος (ιγνυακή κοιλότητα) και αποτελεί μια χαλάρωση του αρθρικού θυλάκου προς την περιοχή αυτή. Η κύστη συνήθως έχει μέσα αρθρικό υγρό. Το μόνο αρχικό σύμπτωμα μπορεί να είναι κυστικό οίδημα στην ιγνυακή χώρα με ήπιες ή και καθόλου ενοχλήσεις. Όταν αυξηθεί όμως το μέγεθος της διάτασης, υπάρχει μεγαλύτερη ενόχληση ιδιαίτερα στην πλήρη κάμψη ή έκταση του γόνατος. Η κύστη, γίνεται καλύτερα ορατή, όταν ο ασθενής είναι σε όρθια θέση και εξετάζεται από πίσω. Κάθε νόσημα της κατά γόνυ άρθρωσης, που προκαλεί συγκέντρωση αρθρικού υγρού στην άρθρωση, μπορεί να επιπλακεί με ιγνυακή κύστη. Μεταξύ της άρθρωσης του γόνατος και του ημιμεμβρανώδους γαστροκνημίου θυλάκου, που βρίσκεται κάτω από την έσω κεφαλή του γαστροκνημίου μυός, μπορεί να υπάρχει φυσιολογική επικοινωνία. Σε επικοινωνούσες με την άρθρωση κύστεις αναπτύσσεται βαλβιδικός μηχανισμός από την άρθρωση προς την κύστη, ο οποίος ενεργοποιείται από την πίεση της συλλογής αρθρικού υγρού μέσα στην άρθρωση. Σε μελέτη έχει φανεί ότι στο 40% του πληθυσμού υπάρχει επικοινωνία μεταξύ της άρθρωσης και του θυλάκου.



Η κύστη είναι πιο συχνή σε άνδρες ηλικίας 15-30 ετών, με συχνότερο αίτιο τις άμεσες κακώσεις του γόνατος, ενώ στους ενήλικες, πηγή της χρόνιας υμενίτιδας που παράγει το υγρό είναι οι φλεγμονώδεις και εκφυλιστικές αρθροπάθειες, όπως η οστεοαρθρίτιδα και η ρευματοειδής αρθρίτιδα.
Σχεδόν όλες οι ιγνυακές κύστεις είναι δευτερογενείς. Οι κύστεις αυτές είναι πολυπαραγοντικής αιτιολογίας αλλά γενικά θεωρούνται σαν το τελικό αποτέλεσμα συνυπάρχουσας ενδοαρθρικής παθολογίας του γόνατος. Έτσι συνδυάζονται συχνά με οστεοαρθρίτιδα, ρευματοειδή αρθρίτιδα, χόνδρινη βλάβη, μηνισκική ρήξη και ανεπάρκεια του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου και σπανιότερα αποδίδονται σε υπέρχρηση, φλεγμονή, τράυμα ή και άλλες αιτίες όπως σπονδυλοαρθροπάθεια ή ουρική αρθρίτιδα. Αντίθετα στις λιγότερο συχνές πρωτογενείς ιγνυακές κύστεις παρατηρείται μία θυλακική προσεκβολή η οποία δεν επικοινωνεί με τον αρθρικό θύλακο του γόνατος

Συμπτώματα:

Οίδημα στο οπίσθιο τμήμα του γονάτου, ερυθρότητα που συνοδεύεται από πόνο στο υπόλοιπο γόνατο και πόδι. 

 

Eπιδεινώνεται κατά την άσκηση ή κατά την κάμψη ή έκταση του γόνατος. Αυτά τα συμπτώματα συνοδεύονται με συμπτώματα της υποκείμενης νόσου (ρήξη μηνίσκου, ραγείς πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος, εκφυλιστική αρθρίτιδα).
Στα παιδιά (σπάνια) η ιγνυακή κύστη είναι ασυμπτωματική και συνήθως παρατηρείται από το ίδιο το παιδί.
Ρήξη της ιγνυακής κύστης μπορεί να συμβεί ξαφνικά προκαλώντας έντονο πόνο και οίδημα στην γάμπα, αυτός ο συνδυασμός συμπτωμάτων έχει ονομασθεί «σύνδρομο ψευτοθρομβοφλεβίτιδος» διότι τα σημεία και τα συμπτώματα ταιριάζουν με την θρομβοφλεβίτιδα. Συνοδεύεται από αύξηση της θερμοκρασίας, ερυθρότητα και ευαισθησία στην οπίσθια επιφάνεια της κνήμης. Εντούτοις η ρήξη αυτή μπορεί να μη συνοδεύεται από ισχυρό πόνο αλλά μόνο από οίδημα της γαστροκνημίας και της ποδοκνημικής



Διάγνωση
Οι απλές ακτινογραφίες είναι αρνητικές. Η απεικόνιση ασβεστώσεων μέσα στον κυστικό σχηματισμό είναι ένδειξη υμενικού σαρκώματος ή αιμαγγειώματος.
Ένα φλεβικό υπερηχογράφημα Doppler είναι χρήσιμο για την διαφοροδιάγνωση της θρομβοφλεβίτιδας .
Η μαγνητική τομογραφία του γόνατος είναι χρήσιμη για την αξιολόγηση των ιγνυακών κύστεων. Στην μαγνητική τομογραφία διακρίνονται οι ιγνυακές κύστες, όπου μπορούν να διακριθούν από  συμπαγείς βλάβες ή όγκους στην ιγνυακή κοιλότητα. Η μαγνητική τομογραφία θα επιβεβαιώσει την διάγνωση και θα αποκλείσει έναν όγκο μαλακών μορίων

Θεραπεία:
Στα παιδιά οι ιγνυακές κύστεις αποτελούν γενικώς καλοήθης ασυμπτωματικές παθήσεις και σπάνια σχετίζονται με παθολογία της άρθρωσης. Οι περισσότερες ιγνυακές κύστεις στα παιδιά αυτοϊώνται. Στους ασυμπτωματικούς ασθενείς στους οποίους η παθολογική αυτή κατάσταση διαπιστώνεται σε τυχαίο έλεγχο δεν απαιτείται κάποια θεραπευτική προσέγγιση.
Η αντιμετώπιση της υποκείμενης νόσου, όπως η αρθρίτιδα ή κάποιος τραυματισμός, συχνά αρκεί. Η ίδια η κύστη, η οποία δεν αφαιρείται χειρουργικά, επειδή συνήθως υποτροπιάζει, μπορεί να αδειάσει με τη βοήθεια του γιατρού, ενώ ο πάγος μπορεί να μειώσει σημαντικά το οίδημα.
Μερικές φορές γίνεται ένεση στεροειδών στην κύστη. Είναι ένα παροδικό μέτρο και η κύστη συνήθως επανεμφανίζεται, εκτός αν έχει αντιμετωπισθεί η ενδαρθρική παθολογία.
Αν όμως υπάρχει ενδαρθρική βλάβη η οποία προκαλεί μηχανικά συμπτώματα, με πόνο και επίμονο οίδημα, τότε η θεραπεία είναι χειρουργική. Αν η αρθροσκοπική παρέμβαση δεν αντιμετωπίζει τα συμπτώματα, τότε ενδείκνυται η ανοικτή εκτομή.
Ο μίσχος που οδηγεί από  την άρθρωση στην κύστη ανευρίσκεται, συρράπτεται και αφαιρείται η κύστη. Συνήθως όμως η αντιμετώπιση της ενδαρθρικής βλάβης οδηγεί στην εξάλειψη της ιγνυακής κύστης.
Η θεραπευτική αντιμετώπιση της ρήξεως η οποία υποδύεται εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση περιλαμβάνει την συμπτωματική αγωγή με κατάκλιση, τη βάδιση με βακτηρίες για αποφυγή φόρτισης του σκέλους και τη χορήγηση με στεροειδούς αντιφλεγμονώδους αγωγής. Η χορήγηση αντιπηκτικής αγωγής αντεδείκνυται γιατί μπορεί να προκαλέσει αιμάτωμα στην γαστροκνημία και συρικνώσεις μυών.

Διαβάστε επίσης

• Πλατυποδία, για μικρούς και μεγάλους, αιτία για προβλήματα στο γόνατο και εκφυλιστική αρθροπάθεια.
• Στραμπούληγμα αστραγάλου ή διάστρεμμα ποδοκνημικής, τι είναι και πώς αντιμετωπίζεται
• Πόνος στη φτέρνα, πελματιαία απονεύρωση, άκανθα πτέρνας. Θεραπευτική αντιμετώπιση και ασκήσεις για το σπίτι.
• Που οφείλεται ο πόνος στα πέλματα; Απλές συμβουλές για να τα προστατεύσεις
• 18 προβλήματα των ποδιών μας, που μας προειδοποιούν για τη συνολική μας υγεία;

Αλέξανδρου Γιατζίδη
Dr.
PhD
https://scholar.google.gr/citations?hl=el&user=x0_XklQAAAAJ

Πρώτη δημοσίευση: Φεβρουάριος 2014 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Αλέξανδρος Γιατζίδης, M.D.

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 17 Μαΐου 2025

Σταύρος Φλώρος: Στο Μαϊάμι για νέα χειρουργεία – Ο Έλληνας γιατρός που τον παρακολουθεί

 medlabnews.gr iatrikanea

Στο Μαϊάμι των ΗΠΑ παραμένει ο Σταύρος Φλώρος, ο παίκτης του Survivor που τραυματίστηκε σοβαρά μετά από ατύχημα με προπέλα σκάφους, με αποτέλεσμα να υποστεί ακρωτηριασμό στο πόδι.

Ο νεαρός παίκτης βρίσκεται πλέον υπό στενή ιατρική παρακολούθηση σε εξειδικευμένο κέντρο στην Αμερική, όπου αναμένεται να συνεχιστεί ο δύσκολος κύκλος χειρουργικών επεμβάσεων και αποκατάστασης. Σύμφωνα με πληροφορίες, νοσηλεύεται στο Jackson Memorial Hospital στο Μαϊάμι, ενώ αναμένεται να υποβληθεί σε νέα επέμβαση.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στον Έλληνα γιατρό που συμμετέχει στην ιατρική ομάδα που τον έχει αναλάβει. Σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσε το MEGA και αναπαρήγαγε το Reader, επικεφαλής της ομάδας είναι ο ελληνικής καταγωγής γιατρός Νικόλας Ναμιάς, διακεκριμένος χειρουργός, εντατικολόγος και καθηγητής Ιατρικής με έδρα το Μαϊάμι. Ο συγκεκριμένος γιατρός, που θεωρείται ένας από τους κορυφαίους γιατρούς στην ειδικότητα του, παρακολουθεί κάθε μέρα την κατάσταση της υγείας του Σταύρου Φλώρου, ενώ ηγείται της ομάδας των γιατρών που τον έχουν αναλάβει.

Ο Σταύρος Φλώρος αναμένεται να παραμείνει στην Αμερική για αρκετές εβδομάδες, καθώς η αποκατάστασή του απαιτεί συνεχή παρακολούθηση από ειδικούς. Η παραμονή του στο Μαϊάμι μπορεί να διαρκέσει τουλάχιστον τέσσερις με πέντε εβδομάδες.

Το σοβαρό ατύχημα σημειώθηκε τη Δευτέρα 11 Μαΐου, όταν ο παίκτης του Survivor τραυματίστηκε από προπέλα σκάφους ενώ έκανε ψαροντούφεκο. Η παραγωγή του Survivor έχει αναλάβει τα έξοδα αποκατάστασης, ενώ το παιχνίδι ολοκληρώνεται πρόωρα λόγω του τραυματισμού του.

Συγκινητική ήταν και η αναφορά του Γιώργου Λιανού στο τελευταίο συμβούλιο του Survivor, όπου είπε χαρακτηριστικά ότι «νικητής του Survivor είναι ο Σταύρος», θέλοντας να αναδείξει τη δύναμη και το κουράγιο του παίκτη μπροστά στη μεγαλύτερη δοκιμασία της ζωής του.

Παράλληλα, ο Γιώργος Λιάγκας, σχολιάζοντας την έκταση του τραυματισμού, περιέγραψε με σκληρά λόγια τη σοβαρότητα της κατάστασης, λέγοντας ότι το πόδι του παίκτη «κατακρεουργήθηκε». Σχολιάζοντας τις απορίες της κοινής γνώμης για την εξέλιξη του τραυματισμού, ο παρουσιαστής μετέφερε την ακριβή εικόνα από το σημείο της τραγωδίας, τονίζοντας ότι η εύρεση του κάτω άκρου ήταν αδύνητη. «Λένε κάποιοι, γιατί δεν το πήραν το πόδι μαζί; Γιατί το βρήκανε; Θεωρείτε ότι το πόδι βρέθηκε, το άλλο κομμάτι από το μηρό και κάτω; Κατακρεουργήθηκε, κομματάκια έγινε, το φάγανε τα ψάρια, στον ωκεανό. Αυτή είναι η αλήθεια». Η επιβίωση του νεαρού κρίθηκε – σύμφωνα με τον παρουσιαστή- σε μεγάλο βαθμό από τις ενέργειες που έγιναν αμέσως μετά τη σύγκρουση, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η ακατάσχετη απώλεια αίματος πριν τη διακομιδή του σε ιατρική μονάδα. «Το παιδί, το πόδι του κόπηκε εκεί και αν δεν είχε και τη δυνατότητα που λέει, ο συγκυβερνήτης να ξέρει από πρώτες βοήθειες και να μπορέσουν να του βάλουνε τα πανιά, τα ρούχα, τις μπλούζες και να σταματήσουν την αιμορραγία… Το γεγονός ότι με το σκάφος το πήγανε και το πήγανε κοντά 10 λεπτά… το βγάλαν στην παραλία και πήγε στο νοσοκομείο, σώθηκε το παιδί γιατί του βάλαν τα αιμοστατικά και το καυτηρίασαν, που πρέπει να κάνουν οι γιατροί, και σταμάτησε η αιμορραγία και το σώσαν το παιδί. Και προφανώς του βάλανε αίμα κατευθείαν για να… γιατί είχε χάσει πάρα πάρα πολύ αίμα. Για αυτό τα δυο τρία πρώτα 24ωρα λέγαμε, θα ζήσει ή θα πεθάνει. Γιατί δεν ξέραμε αν θα μπορέσει να επανέλθει αιμοδυναμικά», σημείωσε κλείνοντας ο Γιώργος Λιάγκας.

Η οικογένεια και οι άνθρωποι του Σταύρου παραμένουν στο πλευρό του, ενώ τα νεότερα για την υγεία του δείχνουν ότι ο δρόμος της αποκατάστασης θα είναι μακρύς αλλά οργανωμένος ιατρικά.

Άρης Μουγκοπέτρος: Έδειξε το χέρι του μετά τον ακρωτηριασμό και τα χειρουργεία – «Σήμερα μοιάζει ξανά αληθινό»

medlabnews.gr iatrikanea  

Ο Άρης Μουγκοπέτρος συγκίνησε τους διαδικτυακούς του φίλους, δημοσιεύοντας νέα εικόνα του δεξιού του χεριού, μετά τον σοβαρό τραυματισμό, τον ακρωτηριασμό δύο δαχτύλων και τις επεμβάσεις αποκατάστασης που ακολούθησαν.

Ο γνωστός δεξιοτέχνης του κλαρίνου είχε τραυματιστεί σοβαρά το Πάσχα του 2025, σε ατύχημα με κροτίδα, με αποτέλεσμα να υποστεί βαρύ τραυματισμό στο χέρι και στο μάτι. Περισσότερο από έναν χρόνο μετά, συνεχίζει την προσπάθεια επιστροφής στην καθημερινότητα και στη μουσική.

Στη νέα του ανάρτηση, ο μουσικός έδειξε το χέρι του και περιέγραψε τη δύσκολη διαδρομή της αποκατάστασης. Όπως έγραψε, πρόκειται για το δεξί του χέρι, «που τραυματίστηκε, που έχασε δύο δάχτυλα» και που σήμερα, όπως σημείωσε, «μοιάζει ξανά αληθινό».

Ο ίδιος ανέφερε ότι ο αντίχειρας είναι αποτέλεσμα μοσχεύματος, ενώ έκανε ιδιαίτερη αναφορά στην προσθήκη σιλικόνης που δημιουργήθηκε από τον Κώστα Χρονόπουλο και την ομάδα του. «Όταν η επιστήμη συναντά τον άνθρωπο και την Τέχνη, γεννιούνται μικρά θαύματα», έγραψε στην ανάρτησή του.

Η εικόνα του χεριού του προκάλεσε κύμα συγκίνησης, καθώς ο Άρης Μουγκοπέτρος έχει μιλήσει πολλές φορές δημόσια για την προσπάθειά του να σταθεί ξανά στα πόδια του, να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα και να επιστρέψει στη μεγάλη του αγάπη, τη μουσική.

Η πορεία του μετά το ατύχημα έχει χαρακτηριστεί από διαδοχικές επεμβάσεις, αποκατάσταση και μεγάλη ψυχική δύναμη. Τον Αύγουστο του 2025 είχε υποβληθεί σε νέα χειρουργική επέμβαση στο χέρι, με στόχο τη βελτίωση της λειτουργικότητας και την αποκατάσταση μετά τον τραυματισμό.

Παρά τη σοβαρότητα του τραυματισμού, ο ίδιος είχε δηλώσει από το νοσοκομείο ότι θα επιστρέψει στη μουσική, ακόμη και αν χρειαστεί να παίξει με ένα χέρι.

Η νέα εικόνα που μοιράστηκε δεν είναι απλώς μια φωτογραφία αποκατάστασης. Είναι ένα προσωπικό μήνυμα αντοχής, πίστης και επιστροφής στη ζωή, από έναν άνθρωπο που είδε την καριέρα και την καθημερινότητά του να αλλάζουν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.

View this post on Instagram

A post shared by Άρης Μουγκοπέτρος (@aris_mougopetros)