Εργαστήριο της Τυπολογίας Ασφαλούς Λαπαροσκοπικής Χολοκυστεκτομής στα Τρίκαλα για 4η χρονιά

medlabnews.gr iatrikanea

Για 4η χρονιά το Εργαστήριο της Τυπολογίας Ασφαλούς Λαπαροσκοπικής Χολοκυστεκτομής (ΕΤΑΛΧΟ), διεξάγεται στα Τρίκαλα στο Κτήριο Παπαστεριάδη στις 7 και 8 Μαρτίου. Φέτος το Εργαστήριο προσεγγίζει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να αποφευχθεί η πιο τραγική επιπλοκή στη γενική χειρουργική στην πιο συχνά εκτελούμενη επέμβαση παγκοσμίως.

Συγκεκριμένα μόνο στις ΗΠΑ ετησίως 1,200,00 ασθενείς υποβάλλονται σε λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή, εκθέτοντας σε κίνδυνο κάκωσης του χοληδόχου πόρου τουλάχιστον 6,500 ασθενείς με δραματικές συνέπειες για τον ίδιο τον ασθενή, το χειρουργό και μια ανυπολόγιστη επιβάρυνση για τους πόρους του συστήματος υγείας. Ως εκ τούτου η κατοχύρωση εκείνων των προστατευτικών μέτρων για την εκμηδένιση της πιθανότητας αυτής της καταστροφικής επιπλοκής έχει τεράστια σημασία.

Μέσα στα τέσσερα αυτά χρόνια αποκρυσταλλώθηκαν από την ομάδα ΕΤΑΛΧΟ εκείνες οι μέθοδοι που μπορεί και πρέπει να πλαισιώνουν το χειρουργικό βηματισμό κατά τη διάρκεια αυτής της επέμβασης έτσι ούτως ώστε αυτή να ολοκληρωθεί με ασφάλεια.

Η συσπείρωση αναγνωρισμένων χειρουργών στην ομάδα ΕΤΑΛΧΟ της Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρείας αποτελεί μέχρι αυτή τη στιγμή μοναδική περίπτωση ενός πρότυπου μοντέλου εκπαίδευσης στην ασφαλή χολοκυστεκτομή, πανευρωπαϊκά. Κυρίως όμως είναι μια τομή στον τρόπο της αντίληψης με τον οποίο ο χειρουργός μέχρι τώρα έχει μάθει να διαχειρίζεται την λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή.

Αυτή η αναθεώρηση του νοητικού πλαισίου του χειρουργού στοχεύει στην αποφυγή της κάκωσης του χοληδόχου πόρου και είναι ο πυρήνας του εργαστηρίου.

Αυτόν το ασφαλή τρόπο σκέψης, που έχει απόλυτη προτεραιότητα, θα προσπαθήσουμε να αναδείξουμε με πρακτικά παραδείγματα και βίντεο καθώς και μέσα από διαδραστική συζήτηση για να αποκρυσταλλωθούν όλα τα γνωσιακά στοιχεία έχουν τεράστια σημασία και προτεραιότητα για την άρτια ολοκλήρωση της λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής.

Η συμμετοχή στο Εργαστήριο είναι δωρεάν και επιδοτείται με 13,5 μόρια Συνεχιόμενης Ιατρικής Εκπαίδευσης.

Για περισσότερες πληροφορείς και εγγραφή στο συνέδριο επισκεφτείτε την ιστοσελίδα του εδώ.

Οι μυρμηγκιές κολλάνε; Προκαλούνται από τον HPV, τον ιό των θηλωμάτων. Ποιοι οι τύποι τους; Πώς αντιμετωπίζονται; (Φωτογραφίες)

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, Μ.D., medlabnews.gr iatrikanea

Η μυρμηγκιά ή μυρμηκία είναι ένα ακίνδυνο εξόγκωμα στο δέρμα. Οι περισσότερες μυρμηγκιές εμφανίζονται το καλοκαίρι, λόγω της αυξημένης επαφής κατά τη διάρκεια δραστηριοτήτων, όπως το κολύμπι και η κατασκήνωση.

Εμφανίζεται συνήθως στα χέρια και στα πόδια, αλλά ενδέχεται να αναπτυχθεί και σε άλλα μέρη του σώματος. Οι συνηθισμένες μυρμηγκιές μοιάζουν κάπως με κουνουπίδι. Το 50% περίπου των βλαβών εξαφανίζεται μέσα σε δύο χρόνια χωρίς θεραπεία. Ωστόσο, είναι ιδιαίτερα μεταδοτικές και προκείμενου να εμποδίσετε την εξάπλωσή τους, θα πρέπει να τις αντιμετωπίζετε αμέσως και να αποφεύγετε την άμεση επαφή του δέρματος με άλλες μυρμηγκιές. Συχνά, οι μυρμηγκιές επανεμφανίζονται και αυτό συμβαίνει συνήθως όταν δεν λαμβάνετε αυτές τις προφυλάξεις.

Οι μυρμηγκιές προκαλούνται από τον ιό των θηλωμάτων του ανθρώπου (HPV). Ο ιός αυτός προκαλεί τον ταχύ πολλαπλασιασμό των κυττάρων του δέρματος, με αποτέλεσμα να αναπτύσσονται καλοήθη εξογκώματα που είναι περισσότερο ενοχλητικά παρά επικίνδυνα, αλλά τα οποία είναι ιδιαίτερα μεταδοτικά. Υπάρχουν πάνω από 70 διαφορετικοί υποτύποι του ιού HPV που προκαλούν τις μυρμηγκιές. Οι διαφορετικοί τύποι του ιού προκαλούν συνήθως μυρμηγκιές σε διάφορα σημεία του σώματος. Ο ιός μεταδίδεται με την άμεση δερματική επαφή ή με το άγγιγμα υγρών επιφανειών, όπως δάπεδα σε πισίνες και αποδυτήρια, τα οποία έχουν μολυνθεί από άτομα που έχουν μυρμηγκιές.

Τα παιδιά και οι έφηβοι είναι πιθανότερο να προσβληθούν, καθώς δεν έχουν αναπτύξει (ακόμη) αντισώματα κατά του ιού και έρχονται συχνότερα σε επαφή με άτομα που έχουν μυρμηκίες.

Οι μυρμηγκιές εμφανίζονται συνήθως όταν υπάρχει μια μεγάλη σχισμή στο δέρμα τη στιγμή που το άτομο μολύνεται με τον ιό HPV ή σε περιοχές όπου το δέρμα εκτίθεται σε υπερβολική υγρασία, όπως τα ιδρωμένα πόδια. Μια σχισμή στο δέρμα μπορεί να προκληθεί από κοψίματα ή εκδορές από το ξύρισμα, την ονυχοφαγία και τις παρανυχίδες, το σκασμένο δέρμα και το έκζεμα.

ΤΥΠΟΙ ΜΥΡΜΗΚΙΑΣ

Κοινή μυρμηκία. 

Οι κοινές μυρμηγκιές είναι ανώδυνα, καλοήθη εξογκώματα του δέρματος που αποτελούνται από έναν σκληρό πυρήνα δέρματος. Η κοινή μυρμηγκιά μοιάζει με ένα σκληρό εξόγκωμα με ανώμαλη επιφάνεια που μοιάζει με κουνουπίδι. Οι μυρμηγκιές μπορεί να είναι στρογγυλές ή με ακανόνιστο σχήμα, επίπεδες ή εξογκωμένες και μπορούν να φτάσουν το μέγεθος του μπιζελιού. Μπορεί να είναι λευκές, γκρίζες ή καφέ. Οι κοινές μυρμηγκιές αναπτύσσονται συνήθως γύρω από τα νύχια, τα δάκτυλα και το πίσω μέρος της παλάμης, αλλά ενδέχεται επίσης να εμφανιστούν στα γόνατα και στο πρόσωπο, κυρίως σε σημεία όπου το δέρμα έχει σχιστεί.

Μυρμηκιά των ποδιών. 

Η μυρμηγκιά των ποδιών ή μυρμηγκιά των πελμάτων ονομάζεται συνήθως ακροχορδών. Οι μυρμηγκιές των ποδιών εμφανίζονται μόνο στο πέλμα, είναι πολύ ευαίσθητες και αναγνωρίζονται από τον τρόπο με τον οποίο παρεμβάλλονται στον φυσιολογικό ιστό του δέρματος. Η επιφάνειά τους είναι ανώμαλη, εξογκωμένη, σπογγώδης, παχιά και/ή φολιδωτή. Οι μυρμηγκιές των ποδιών μπορεί να είναι καφέ ή γκρι (με σκούρο κέντρο), είναι άσχημες και συχνά πολύ οδυνηρές εάν δεν αντιμετωπιστούν. Συνήθως, είναι μεγαλύτερες από τις κοινές μυρμηγκιές και πιο επίπεδες, λόγω της πίεσης που ασκείται στο πέλμα του ποδιού κατά το περπάτημα. Συχνά, αναπτύσσονται κάτω από τα σημεία που πιέζονται περισσότερο, όπως οι πτέρνες ή το ακροστήριγμα του πέλματος. Εάν κοιτάξετε πιο προσεκτικά, θα παρατηρήσετε μικρά μαύρα στίγματα μέσα στη μυρμηγκιά των ποδιών. Δεν πρόκειται, όπως πιστεύουν πολλοί, για τις ρίζες τις μυρμηγκιάς. Τα μαύρα στίγματα προκαλούνται από την αιμορραγία εξαιτίας τις πίεσης που ασκείται στη μυρμηγκιά όταν στέκεστε ή περπατάτε.

Ομαλές νεανικές μυρμηκίες. 

Οι ομαλές νεανικές μυρμηγκιές έχουν ομαλή, επίπεδη επιφάνεια και μόνο λίγα χιλιοστά μέγεθος. Μοιάζουν με εξόγκωμα που έχει το χρώμα του δέρματος ή είναι ανοικτό καφέ. Έχουν την τάση να αναπτύσσονται σε μεγάλους αριθμούς, από 20 έως 100 κάθε φορά. Μπορεί να εμφανιστούν παντού, αλλά στα παιδιά εμφανίζονται συνήθως στο πρόσωπο. Στους ενήλικες, εμφανίζονται συνήθως στο πηγούνι και στα μάγουλα στους άνδρες, ενώ στις γυναίκες εμφανίζονται στις γάμπες. Ενδέχεται να ευθύνεται για αυτό ο ερεθισμός που προκαλείται από το ξύρισμα.

Επίπεδη μυρμηκία Είναι ομαλές μυρμηγκιές με επίπεδη ή ελαφρά εξογκωμένη επιφάνεια, που εμφανίζονται στο πρόσωπο ή στο πίσω μέρος των χεριών

Νηματοειδής μυρμηκία. 

Οι νηματοειδείς μυρμηγκίες είναι μακριά λεπτά εξογκώματα στα χείλη, στις βλεφαρίδες, στο πρόσωπο και στο λαιμό.

Μυρμηκία των γεννητικών οργάνων. 

Οι μυρμηγκιές των γεννητικών οργάνων εμφανίζονται γύρω από τον πρωκτό και/ή τα γεννητικά όργανα και μοιάζουν με κουνουπίδι που ξεπροβάλλει από το δέρμα. Αυτές οι μυρμηγκιές συναντώνται κυρίως σε ενήλικες και μεταδίδονται με τη σεξουαλική επαφή

Διάσπαρτη μυρμηκία 

Πρόκειται για ένα σύνολο μικρών μυρμηγκιών που σχηματίζουν συστάδα

Πώς θεραπεύονται οι μυρμηγκιές;

Οι μυρμηκίες είναι μεταδοτικές και είναι πιθανόν να εξαπλωθούν και σε άλλα σημεία του σώματος ή να μεταδοθούν σε άλλα άτομα. Γι’ αυτό το λόγο, καλύτερο είναι να αντιμετωπίζονται αμέσως με θεραπεία.

Κρυοθεραπεία:

Στην κρυοχειρουργική, ή ψύξη των μυρμηγκιών, εφαρμόζεται υγρό άζωτο σε θερμοκρασία -196° C. Μια λάθος αντίληψη που έχουν πολλοί είναι ότι πιστεύουν πως οι μυρμηγκιές παγώνουν ή «καίγονται» αμέσως. Αυτό δεν είναι αλήθεια, καθώς η ψύξη προκαλεί αργό σκάσιμο του δέρματος, με συνέπεια να σχηματιστεί μια φλύκταινα (φουσκάλα) γύρω από την μυρμηγκιά. Ο νεκρός ιστός αποπίπτει σε διάστημα μίας εβδομάδας περίπου. Η ψύξη μπορεί να προκαλέσει μια μικρή ενόχληση, αλλά είναι από τις πιο αποτελεσματικές θεραπείες που υπάρχουν. Δεν αφήνει ουλή και δεν υπάρχει κίνδυνος εξάπλωσης του ιού των μυρμηγκιών. Στην πραγματικότητα, έχει το πρόσθετο πλεονέκτημα ότι «αφήνει αναίσθητο» τον ιό. Επομένως, η κρυοθεραπεία έχει γίνει η συνήθης ιατρική αντιμετώπιση για την αφαίρεση των μυρμηγκιών. Οι μεγαλύτερες μυρμηγκιές πιθανόν να απαιτούν περισσότερες από μία θεραπείες, σε διάστημα τριών ή τεσσάρων εβδομάδων μεταξύ τους.

Χειρουργική αφαίρεση της μυρμηγκιάς:

Η χειρουργική εκτομή των μυρμηγκιών έχει υψηλό ποσοστό επιτυχίας. Η επέμβαση προκαλεί κάποιες ενοχλήσεις και η πλήρης επούλωση της περιοχής διαρκεί αρκετές εβδομάδες. Οι κίνδυνοι που σχετίζονται με τη χειρουργική αφαίρεση των μυρμηγκιών είναι η πιθανότητα λοίμωξης ή ο σχηματισμός ουλής.

Καύση ή ηλεκτροκαυτηρίαση:

Η ηλεκτροκαυτηρίαση είναι μια μέθοδος που καταστρέφει τον ιστό με χρήση ηλεκτρισμού. Για την καταστροφή του ιστού χρησιμοποιείται μια μικρή μήλη, η οποία διαπερνάται από ηλεκτρικό ρεύμα. Η καύση των μυρμηγκιών είναι συχνά η πιο αποτελεσματική μέθοδος, αλλά αφήνει ουλές.

Λέιζερ:

Η χειρουργική με λέιζερ χρησιμοποιεί μια δέσμη έντονου φωτός, η οποία καίει και καταστρέφει τον ιστό της μυρμηγκιάς. Συχνά χρησιμοποιείται κάποιο τοπικό ή γενικό αναισθητικό. Η χειρουργική με λέιζερ χρησιμοποιείται όταν οι μυρμηγκιές είναι μεγάλου μεγέθους ή διεσπαρμένες. Η χειρουργική με λέιζερ συνήθως δεν προκαλεί ουλές. Η πληγή θα προκαλεί πόνο για μερικές μέρες μετά την επέμβαση και υπάρχει ένας μικρός κίνδυνος λοίμωξης που σχετίζεται με τη χειρουργική με λέιζερ.

Εφαρμογή κανθαριδίνης:

Κατά τη θεραπεία αυτή, ο γιατρός «βάφει» τη μυρμηγκιά με τη χημική ουσία. Θα αισθανθείτε μόνο λίγο πόνο τοπικά και έπειτα θα εμφανιστούν φλύκταινες στη μυρμηγκιά, περίπου 3 με 8 ώρες μετά την εφαρμογή της θεραπείας. Όταν θα επισκεφτείτε πάλι το γιατρό σας, θα αφαιρέσει το νεκρό δέρμα της μυρμηκιάς.

Υπάρχει πιθανότητα να επανεμφανιστούν οι μυρμηγκιές;

Τις περισσότερες φορές, η θεραπεία των μυρμηγκιών στο δέρμα είναι επιτυχής και εξαφανίζονται για πάντα. Συνήθως, το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού σας εξουδετερώνει τα μικροσκοπικά κομμάτια μυρμηγκιών που ενδέχεται να παραμείνουν μετά τη θεραπεία.

Διαβάστε επίσης:

• Human Papillomaviruses (HPV). Kονδυλώματα - μυρμηκιες. Πρόληψη και εμβολιασμός
• ΠΑΠ ΤΕΣΤ, ΓΙΑ ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΤΟΥ ΤΡΑΧΗΛΟΥ ΤΗΣ ΜΗΤΡΑΣ
• Πόσο σοβαρή μπορεί να είναι η τραχηλίτιδα της μήτρας, τι την προκαλεί και πώς αντιμετωπίζεται;

Ποια τα σημάδια ότι οι νεφροί ΔΕΝ λειτουργούν φυσιολογικά; Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια. Πρόληψη της νεφρικής νόσου.

Αλέξανδρου Γιατζίδη,Μ.D.,

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Η νεφροπάθεια προκαλείται, όταν οι νεφρώνες των νεφρών σας, που λειτουργούν ως φίλτρα αίματος, καταστρέφονται. Αυτό προκαλεί τη συσσώρευση αποβλήτων και υγρών μέσα στο σώμα. 

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΤΗΣ ΝΕΦΡΟΠΑΘΕΙΑΣ;

Δεν είναι σπάνιο οι ασθενείς να χάνουν έως και το 90% της νεφρικής λειτουργίας τους προτού εμφανίσουν οποιοδήποτε σύμπτωμα.

Τα πρώτα σημάδια ενδέχεται να είναι γενικά και μπορούν να συμπεριλαμβάνουν:

• Υπέρταση 
• Αλλαγές στην όψη των ούρων 
• Αίμα στα ούρα 
• Αλλαγές στην ποσότητα των ούρων
  και των φορών ούρησης. 

Οι νεφροί παράγουν τα ούρα. Έτσι είναι φυσιολογικό όταν οι νεφροί ασθενούν, να υπάρχουν αλλαγές στη συχνότητα, ποσότητα, σύσταση και χρώμα των ούρων. Μπορεί για παράδειγμα να χρειάζεται να σηκώνεστε συχνά το βράδυ για να ουρήσετε, να έχετε δυσκολία στο να αδειάσετε την κύστη σας και να έχετε αίσθημα πίεσης σε αυτή. Επίσης μπορεί να ουρείτε λιγότερο συχνά με μικρότερες ποσότητες ούρων από ότι συνήθως και τα ούρα να είναι σκούρου χρώματος.
Τα ούρα μπορεί να είναι αφρώδη ή με φυσαλίδες και να έχουν χρώμα πιο ανοιχτό από ότι συνήθως. Η παρουσία αίματος στα ούρα προκαλεί μεγάλη ανησυχία και επιβάλλει εξέταση από το γιατρό. 
Οι νεφροί που δε λειτουργούν κανονικά, δεν αποβάλλουν τα περιττά υγρά από τον οργανισμό. Το αποτέλεσμα της συσσώρευσης των περιττών υγρών, είναι οίδημα που μπορεί να εμφανιστεί σε διάφορα μέρη του σώματος όπως στα πόδια, στους αστραγάλους, στο πρόσωπο και στα χέρια.
Η νεφρική ανεπάρκεια συνοδεύεται από αναιμία. Ο λόγος είναι διότι οι νεφροί παράγουν την ερυθροποιητίνη που είναι ορμόνη η οποία επιδρά στο μυελό των οστών βοηθώντας τον να παράγει ερυθρά αιμοσφαίρια. Η ερυθροποιητίνη μειώνεται στη νεφρική ανεπάρκεια. Η μείωσή της οδηγεί σε αναιμία. Η αναιμία προκαλεί κούραση διότι δε μεταφέρεται από το αίμα αρκετό οξυγόνο για τις ανάγκες των μυών και του εγκεφάλου. Στη νεφρική ανεπάρκεια συσσωρεύονται στο αίμα νοσηρές ουσίες που κανονικά έπρεπε να αποβάλλονται διαμέσου των ούρων. Οι ουσίες αυτές είναι σε θέση να προκαλούν έντονη φαγούρα. Η συσσώρευση περιττών ουσιών στο αίμα λόγω νεφρικής ανεπάρκειας (ουραιμία), προκαλεί δυσοσμία της αναπνοής και αλλάζει τη γεύση των φαγητών. Ταυτόχρονα οι ασθενείς δεν θέλουν να τρώνε κρέας, η όρεξή τους μειώνεται και χάνουν βάρος. Η ουραιμία προκαλεί ναυτία και εμέτους. Έτσι η ανορεξία και η απώλεια βάρους επιδεινώνονται. Η συσσώρευση περιττών υγρών στο σώμα και η αναιμία, είναι αιτίες πρόκλησης δύσπνοιας στους ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια.
Οι ασθενείς νιώθουν κρύο ακόμη και όταν το δωμάτιο στο οποίο βρίσκονται είναι ζεστό. Η αναιμία της νεφρικής ανεπάρκειας προκαλεί στέρηση οξυγόνου στον εγκέφαλο. Το αποτέλεσμα είναι δυσκολίες των πνευματικών λειτουργιών, προβλήματα μνήμης και ζαλάδες.

H Χρόνια Νεφρική Νόσος (ΧΝΝ), αυτό που ο κόσμος συνηθίζει να λέει Χρόνια Νεφρική Ανεπάρκεια, είναι η κατάσταση όπου οι νεφροί έχουν υποστεί βλάβη και δεν λειτουργούν σωστά. Αποτέλεσμα της μη σωστής λειτουργίας των νεφρών είναι η αδυναμία τους να αποβάλλουν από τον ανθρώπινο οργανισμό μέσω των ούρων τα άχρηστα γι αυτόν προϊόντα του μεταβολισμού και το περίσσευμα των υγρών και του αλατιού.

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ Χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας

Οι παράγοντες που προδιαθέτουν για την ΧΝΝ είναι κυρίως:

• Σακχαρώδης διαβήτης
• H υπέρταση
• H πολυκυστική νόσος των νεφρών
• Oι σπειραματονεφρίτιδες
• Οι καρδιαγγειακές παθήσεις
• Το οικογενειακό ιστορικό (δηλαδή ύπαρξη ασθενών στην οικογένεια που υποβάλλονται σε εξωνεφρική κάθαρση-αιμοκάθαρση ή περιτοναϊκή κάθαρση ή έχουν κάνει μεταμόσχευση νεφρού). Αλλά και:
• Τα αυτοάνοσα νοσήματα (όπως π.χ. ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος)
• Οι ουρολοιμώξεις
• Η νεφρολιθίαση
• Οι κακοήθειες
• Η οξεία νεφρική βλάβη (οξεία νεφρική ανεπάρκεια)
• Το μικρό βάρος γέννησης του ατόμου
• Η μεγάλη ηλικία
• Η έκθεση σε χημικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες.

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΔΕΙΝΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ Χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας

Οι παράγοντες που επιδεινώνουν την εξέλιξη της ΧΝΝ είναι:

• Η πρωτεϊνουρία (το λεύκωμα στα ούρα)
• Η υπέρταση
• Η μη καλή ρύθμιση του σακχάρου
• Η υπερλιπιδαιμία (αυξημένη χοληστερίνη και τριγλυκερίδια στο αίμα)
• Η κατάχρηση φαρμάκων και το κάπνισμα.

Διάγνωση

Η ιατρική εξέταση και μερικές απλές συμπληρωματικές εξετάσεις μπορούν να ανιχνεύσουν έγκαιρα τη νεφρική ανεπάρκεια από τα πρώτα της στάδια.
Στα ούρα μπορεί να ελεγχθεί κατά πόσο υπάρχει αυξημένη συγκέντρωση λευκωματίνης που είναι δείκτης νεφρικών προβλημάτων. Στο αίμα η μέτρηση της κρεατινίνης και της ουρίας δίνουν μια σημαντική εκτίμηση της κατάστασης της νεφρικής λειτουργίας. Ακόμη μια εξέταση που είναι καθοριστική για την αξιολόγηση της νεφρικής λειτουργίας είναι η μέτρηση της σπειραματικής διήθησης που μπορεί να γίνει με τεστ στα ούρα και στο αίμα.

• ΒΟΗΘΑΕΙ Η ΕΓΚΑΙΡΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ; 
• Αν η νεφροπάθεια εντοπιστεί έγκαιρα, φαρμακευτική αγωγή σε συνδυασμό με αλλαγές στη διατροφή και τον τρόπο ζωής μπορούν να αυξήσουν τη διάρκεια ζωής των νεφρών σας και να σας κάνουν να νιώθετε καλά για όσο το δυνατόν περισσότερο Αντιμετώπιση της νεφρικής ανεπάρκειας

Η νεφρική ανεπάρκεια δε θεραπεύεται. 

Τα πρώιμα στάδια της νεφρικής ανεπάρκειας μπορεί να αντιμετωπιστούν με τον χειρισμό της πάθησης που προκάλεσε την ανεπάρκεια, την αλλαγή του διαιτολογίου, την προσαρμογή του τρόπου ζωής (διακοπή του καπνίσματος και μείωση της κατανάλωσης οινοπνευματωδών ποτών) και με την αντιμετώπιση των παθήσεων που προκαλούνται από τη νεφρική ανεπάρκεια, όπως η αναιμία. Η αναιμία αποτελεί σημαντικό σύμπτωμα της νεφρικής νόσου και συχνά εμφανίζεται πριν αναπτυχθούν άλλα συμπτώματα. Η έγκαιρη θεραπεία της αναιμίας βοηθά τον ασθενή να αισθάνεται καλά.

Οι επιλογές αγωγής περιλαμβάνουν:

Περιτοναϊκή Αιμοδιάλυση

Ένας σωλήνας εισέρχεται μόνιμα στην κοιλιακή κοιλότητα και ειδικά υγρά εισάγονται τακτικά για να απορροφηθούν τα απόβλητα από το σώμα.

Αιμοδιάλυση

Εδώ έχουμε σύνδεση με μηχάνημα αιμοκάθαρσης στο σπίτι ή σε νοσοκομείο τουλάχιστον 3 φορές την εβδομάδα για περίπου 5 ώρες κάθε φορά ώστε να καθαριστεί το αίμα.

Μεταμόσχευση

Αν είστε κατάλληλος/η για μεταμόσχευση,
θα περιμένετε κατά μέσο όρο μεταξύ 4 και 7 ετών για να βρεθεί
διαθέσιμο νεφρό.

Συντηρητική Θεραπεία

Χωρίς μεταμόσχευση ή αιμοδιάλυση για υποκατάσταση της νεφρικής λειτουργίας, η ασθένεια προχωράει μέχρι τον θάνατο. Η θεραπεία των συμπτωμάτων συνιστάται για την άνεση των ασθενών.

Πρόληψη της νεφρικής νόσου

Τα άτομα που ανήκουν στις ομάδες υψηλού κινδύνου αλλά και όλοι οι άνθρωποι προκειμένου να διατηρήσουν την καλή λειτουργικότητα των πολύτιμων οργάνων τους πρέπει να ακολουθούν κάποιους βασικούς κανόνες:

• Διακοπή καπνίσματος και 
• ελάττωση της κατανάλωση αλκοόλ
• Απώλεια βάρους
• Ρύθμιση αρτηριακής πίεσης
• Ρύθμιση Σακχαρώδους Διαβήτη
• Μειωμένη πρόσληψη πρωτεϊνών
• Αύξηση σωματικής δραστηριότητας
• Τακτικός εργαστηριακός έλεγχος για έγκαιρη διάγνωση νεφροπάθειας

• Παγκόσμια Ημέρα Νεφρού.

• Από το 2006 η δεύτερη Πέμπτη κάθε Μαρτίου καθορίστηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Νεφρού.
  
  Η πρωτοβουλία ανήκει στη Διεθνή Εταιρεία Νεφρολογίας και τη Διεθνή Ένωση Νεφρολογικών Ιδρυμάτων για να ευαισθητοποιήσει το κοινό σχετικά με τη Χρόνια Νεφροπάθεια.
  

Διαβάστε επίσης

• Πώς θα αποφύγετε τις πέτρες στα νεφρά και τι διατροφή πρέπει να ακολουθήσετε για να αντιμετωπίσετε την νεφρολιθίαση;
• Τι είναι η οξεία νεφρική βλάβη και ποιοι οι παράγοντες που την προκαλούν; Παγκόσμια Ημέρα Νεφρού.
• Πέτρες στα νεφρά (νεφρολιθίαση). Τι είναι και πώς δημιουργούνται; Τι πρέπει να κάνετε για να την προλάβετε; Ποια η κατάλληλη διατροφή και ποια βότανα μπορούν βοηθήσουν στην αντιμετώπιση;

Σοκ. Εχασε χέρια και πόδια από σοβαρότατη σηψαιμία που προκλήθηκε από το γλύψιμο του σκύλου της

 medlabnews.gr iatrikanea 

Η Manjit Sangha, 56 ετών, πέρασε 32 εβδομάδες στο νοσοκομείο και υπέστη έξι καρδιακές ανακοπές, αφού μια σοβαρή περίπτωση σηψαιμίας την ανάγκασε να υποβληθεί σε τετραπλό ακρωτηριασμό και να χάσει όλα της τα άκρα. Οι γιατροί πιστεύουν ότι η λοίμωξη θα μπορούσε να προκλήθηκε από κάτι τόσο αθώο όσο ένα γλείψιμο του σκύλου της σε μια μικρή πληγή.

«Είναι δύσκολο να περιγράψω την εμπειρία. Η απώλεια των χεριών και των ποδιών μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα είναι κάτι πολύ σοβαρό», δήλωσε η ίδια στο BBC. «Είναι πολύ σοβαρό και δεν πρέπει να το παίρνει κανείς αψήφιστα».

Το περιστατικό ξεκίνησε ένα απόγευμα Κυριακής, όταν η Manjit αισθάνθηκε αδιαθεσία και βρέθηκε αναίσθητη το επόμενο πρωί, με κρύα πόδια, μπλε χείλη και δυσκολία στην αναπνοή. Ο σύζυγός της, Kam Sangha, 60 ετών, περιέγραψε την εμπειρία: «Το μυαλό μου ήταν σε πανικό. Πώς μπορεί κάτι να συμβεί σε λιγότερο από 24 ώρες;».

Κατά τη νοσηλεία της στη μονάδα εντατικής θεραπείας του New Cross Hospital, η καρδιά της σταμάτησε έξι φορές. Η σήψη εμφανίζεται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά σε μόλυνση επιτιθέμενο στους ιστούς και στα όργανα του σώματος. Στη Βρετανία περίπου 50.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο εξαιτίας της σήψης, σύμφωνα με το UK Sepsis Trust.

Η Manjit υποβλήθηκε σε ακρωτηριασμό και των δύο ποδιών κάτω από τα γόνατα, καθώς και των δύο χεριών, ενώ χρειάστηκε να αφαιρεθεί και η σπλήνα της, αντιμετωπίζοντας παράλληλα πνευμονία και χολολιθίαση.

Ο σύζυγός της έχει μείνει εκτός εργασίας για επτά μήνες, στηρίζοντας την Manjit, την οποία περιγράφει ως «απίστευτα δυνατή». «Κάθε μέρα μας απέδειξε ότι μπορούσε να τα καταφέρει», προσθέτει. Το ζευγάρι γιόρτασε τη 37η επέτειο γάμου μέσα στο νοσοκομείο και ξεκίνησε καμπάνια συγκέντρωσης χρημάτων για προηγμένα προσθετικά μέλη και ευαισθητοποίηση σχετικά με τους κινδύνους της σήψης. Μέχρι στιγμής έχουν συγκεντρωθεί πάνω από 27.000 λίρες μέσω GoFundMe και δράσεων στο Screwfix.

Η πρώην φαρμακοποιός δηλώνει αποφασισμένη να περπατήσει ξανά και να επιστρέψει στη δουλειά της: «Έχω καθίσει αρκετά στο κρεβάτι και στην καρέκλα. Τώρα ήρθε η ώρα να περπατήσω».

Διαβάστε επίσης

Πρώτη αιτία θανάτου το σηπτικό σύνδρομο. Τι είναι η σήψη, ποιοι κινδυνεύουν και πώς μπορεί να προληφθεί;

Παραλίγο σηψαιμία στο χειρουργείο… από ένα χαλασμένο δόντι!
Παίρνεις αντιβίωση για το στόμα – και νομίζεις ότι δεν επηρεάζει τίποτα; Ξανασκέψου το…

Πόνος χωρίς απάντηση: Πώς ένα “ξεχασμένο” τμήμα σωλήνα οδήγησε σε αποζημίωση 15.000 ευρώ

 medlabnews.gr iatrikanea

Μια υπόθεση που αναδεικνύει τα όρια της μετεγχειρητικής παρακολούθησης και τη σημασία της έγκαιρης διαγνωστικής επανεκτίμησης κρίθηκε από το 1ο Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Ρόδου. Στο επίκεντρο βρέθηκε η πορεία μιας ασθενούς, η οποία μετά από επείγουσα χειρουργική επέμβαση βίωσε για μήνες έντονο κοιλιακό άλγος, μέχρι να αποκαλυφθεί ότι τμήμα σωλήνα παροχέτευσης είχε παραμείνει ενδοκοιλιακά.

Το Δικαστήριο έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή της και επιδίκασε αποζημίωση 15.000 ευρώ για ηθική βλάβη.

Η υπόθεση ξεκινά στις 26 Νοεμβρίου 2020. Η ασθενής, γεννηθείσα το 1962, προσήλθε στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Γενικού Νοσοκομείου Κω με έντονο άλγος στο επιγάστριο. Ο υπερηχογραφικός και αξονικός έλεγχος ανέδειξε διάτρηση στο άντρο του στομάχου, αποδιδόμενη σε έλκος δωδεκαδακτύλου. Ακολούθησε άμεση εισαγωγή στο χειρουργείο και ερευνητική λαπαροτομία υπό γενική αναισθησία. Η επέμβαση ολοκληρώθηκε με τοποθέτηση σωλήνα παροχέτευσης στην κοιλιακή χώρα. Στις 2 Δεκεμβρίου 2020 έλαβε εξιτήριο με έκβαση «ίαση».

Ωστόσο, η κλινική πορεία δεν εξελίχθηκε όπως αναμενόταν. Η ασθενής άρχισε να εμφανίζει καθημερινό, επίμονο πόνο χαμηλά στην κοιλιά, με αυξανόμενη ένταση και διαξιφιστικό χαρακτήρα, διαφορετικό από το προεγχειρητικό άλγος και την περιοχή της τομής. Οι επανειλημμένες επισκέψεις της στο Νοσοκομείο Κω κατέγραψαν υπερηχογραφήματα, αιματολογικές εξετάσεις και αξονική τομογραφία.

Στις 18 Δεκεμβρίου 2020, υπερηχογράφημα ανέφερε αεροπλήθεια και πιθανή μικρή συλλογή υγρού πλησίον του δέρματος, χωρίς ελεύθερο ενδοπεριτοναϊκό υγρό. Στις 20 Δεκεμβρίου, νέα εισαγωγή για περαιτέρω διερεύνηση. Ακτινογραφία και υπερηχογραφικός έλεγχος κατέδειξαν συγκέντρωση κοπράνων στο παχύ έντερο· χορηγήθηκαν καθαρτικά. Η αξονική τομογραφία της ίδιας ημέρας περιέγραψε, μεταξύ άλλων, σκιαγραφικό μέχρι το σιγμοειδές και φλεγμονή υποδόριου ιστού στην περιοχή του ομφαλού. Το εξιτήριο της 21ης Δεκεμβρίου απέδωσε τα συμπτώματα σε λειτουργική διαταραχή του εντέρου.

Οι πόνοι, όμως, δεν υποχώρησαν.

Τον Απρίλιο του 2021, η ασθενής απευθύνθηκε σε ιδιωτικό διαγνωστικό κέντρο. Η αξονική τομογραφία της 1ης Απριλίου ανέδειξε σαφώς σωλήνα μήκους 21 εκατοστών στο κάτω τμήμα της περιτοναϊκής κοιλότητας. Το εγγύς άκρο βρισκόταν σε επαφή με το πρόσθιο κοιλιακό τοίχωμα και το περιφερικό εκτεινόταν προς τον προϊερό χώρο. Ακτινογραφία σε όρθια θέση επιβεβαίωσε την παρουσία σωλήνα στον αριστερό λαγόνιο βόθρο.

Η ασθενής μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας, όπου στις 10 Απριλίου 2021 υποβλήθηκε σε ερευνητική λαπαροσκόπηση. Κατά το πρακτικό χειρουργείου, εντοπίστηκε και αφαιρέθηκε σωλήνας παροχέτευσης μεταξύ των εντερικών ελίκων. Την ίδια ημέρα εξήλθε σε καλή γενική κατάσταση.

Το Δικαστήριο έκρινε ότι κατά την αφαίρεση του σωλήνα στο Νοσοκομείο Κω δεν διαπιστώθηκε η αποκοπή και παραμονή τμήματός του στην κοιλιακή χώρα. Επίσης αξιολόγησε το έγγραφο του ακτινοδιαγνώστη, ο οποίος ανέφερε ότι η απεικονιστική εικόνα στην αξονική της 20ής Δεκεμβρίου μπορούσε να θεωρηθεί συμβατή με μετεγχειρητική κατάσταση. Ωστόσο, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, η ερμηνεία αυτή συνέβαλε σε καθυστέρηση της διάγνωσης, καθώς η πραγματική αιτία των συμπτωμάτων αποσαφηνίστηκε μόλις τέσσερις μήνες αργότερα.

Στη δικογραφία περιγράφεται πολύμηνη ταλαιπωρία: καθημερινό άλγος, διαταραχή ύπνου, περιορισμός σίτισης, δυσχέρεια στις βασικές λειτουργίες και ανάγκη υποστήριξης στην καθημερινότητα. Το Δικαστήριο συνέδεσε τη συνολική αυτή επιβάρυνση με την παραμονή του ξένου σώματος.

Η αγωγή κατατέθηκε στις 5 Ιουλίου 2022, με αίτημα χρηματικής ικανοποίησης 100.000 ευρώ για ηθική βλάβη. Η απόφαση έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή και επιδίκασε 15.000 ευρώ, με τόκο από 13 Ιουλίου 2022 έως την εξόφληση.

Η υπόθεση αυτή φωτίζει μια κρίσιμη πτυχή της ιατρικής πρακτικής: όχι μόνο την τεχνική επιτυχία μιας επέμβασης, αλλά και την ευθύνη της προσεκτικής αφαίρεσης υλικών, της τεκμηριωμένης μετεγχειρητικής παρακολούθησης και της κλινικής εγρήγορσης όταν τα συμπτώματα επιμένουν. Ο επίμονος πόνος, ιδίως όταν διαφοροποιείται από το αναμενόμενο μετεγχειρητικό πρότυπο, αποτελεί πάντοτε σήμα επανεκτίμησης.

Η δικαστική κρίση δεν αναιρεί την αρχική επιτυχή αντιμετώπιση της διάτρησης. Αναδεικνύει, όμως, ότι η παράταση της διαγνωστικής αβεβαιότητας και η καθυστέρηση στην αναγνώριση ενός ενδοκοιλιακού ξένου σώματος μπορούν να μετατραπούν σε αυτοτελή πηγή ευθύνης.

Πηγή: dimokratiki.gr

Δωρεάν κλινική εξέταση για καρκίνο της Στοματικής και Γναθοπροσωπικής περιοχής στο «Γεώργιος Παπανικολάου»

medlabnews.gr iatrikanea

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής (13 Φεβρουαρίου 2026), οι ιατροί της Πανεπιστημιακής Κλινικής Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, που λειτουργεί στο ΓΝΘ «Γ. Παπανικολάου», θα προσφέρουν δωρεάν κλινική εξέταση σε πολίτες που έχουν ανησυχία για πιθανές προκαρκινικές βλάβες ή καρκίνο της στοματικής κοιλότητας, του προσώπου και του τραχήλου. Οι εξετάσεις θα πραγματοποιηθούν στα Εξωτερικά Ιατρεία του Νοσοκομείου (Πέτρινο Κτίριο), την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026 από τις 10:00 π.μ. έως τις 12:00 μ.μ.

Η δράση αυτή πραγματοποιείται με πρωτοβουλία της Ελληνικής Εταιρείας Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής (ΕΕΣΓΠΧ) και συμμετοχή ιατρών και κλινικών από όλη την Ελλάδα. Πρόκειται για πανελλαδική δράση κοινωνικής προσφοράς με στόχο την ενημέρωση, την πρόληψη και την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου κεφαλής και τραχήλου.

Η Κλινική Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής ΑΠΘ στο ΓΝΘ «Γ. Παπανικολάου», δυναμικότητας 20 κλινών, καλύπτει όλο το φάσμα της ειδικότητας. Αντιμετωπίζει μεγάλο αριθμό ασθενών με παθήσεις του σπλαχνικού κρανίου, του προσώπου, του τραχήλου, των γνάθων και της στοματικής κοιλότητας.

Η υψηλή επιστημονική κατάρτιση και η πολυετής εμπειρία του ιατρικού προσωπικού, με ιδιαίτερη εξειδίκευση στην ογκολογία της στοματικής και γναθοπροσωπικής περιοχής, καθιστούν την Κλινική σημείο αναφοράς για τη διάγνωση και τη χειρουργική αντιμετώπιση παθήσεων κεφαλής και τραχήλου. Βασικό προσόν της κλινικής είναι ο ασθενοκεντρικός τρόπος λειτουργίας της κλινικής σε συνδυασμό με την δια βίου μάθηση στην οποία υποβάλλονται τα μέλη της.

Από το 2019 η Κλινική έχει οριστεί ως Ειδικό Κέντρο «Χειρουργικής θεραπείας και αποκατάστασης του καρκίνου της Στοματικής Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής» (ΦΕΚ 1683/26.09.2019) και είναι σήμερα το μοναδικό Ειδικό Κέντρο στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια στο οποίο παρέχεται ολοκληρωμένη αντιμετώπιση του καρκίνου της Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Περιοχής.

Η Κλινική Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής είναι κλινική που λειτουργεί με προηγμένο οργανωτικό πλαίσιο και ψηφιακή διαχείριση δεδομένων συμβάλλοντας στην ταχεία, ευέλικτη και αποτελεσματική εξυπηρέτηση ασθενών. Ιδρύθηκε το 1975 και λειτουργεί στο ΓΝΘ «Γ.Παπανικολάου» από το 1985. Ανήκει επίσημα στο Βluebook της EACMFS, δηλαδή του Ευρωπαϊκού Δικτύου Εκπαιδευτικών Κέντρων (European Training Centres Network).

Eκκολπωματίτιδα του παχέος εντέρου, εκκολπώματα, εκκολπωμάτωση. Ποιες τροφές είναι κατάλληλες;

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Η εκκολπωμάτωση θεωρείται από τις πιο κοινές γαστρεντερικές παθήσεις στις Δυτικές χώρες, ενώ εντοπίζεται σπανίως στις χώρες του Τρίτου Κόσμου.

Έχει προταθεί πως η ασθένεια αυτή συσχετίζεται με τη μακροχρόνια ανεπαρκή πρόσληψη φυτικών ινών λόγω της διατροφής δυτικού τύπου. Αυτή η άποψη στηρίχτηκε στην υπόθεση ότι μια δίαιτα υψηλή σε φυτικές ίνες μειώνει τον κίνδυνο της εκκολπωμάτωσης. (Watters DA & Smith AN 1990) 

Η εκκολπωμάτωση γενικά, είναι μια ΜΗ αναστρέψιμη νόσος και στην πλειοψηφία των περιπτώσεων είναι ασυμπτωματική. (Almy TP & Howell DA 1980)  

Τα εκκολπώματα είναι μικρές προβολές του τοιχώματος του παχέος εντέρου, που μοιάζουν με θυλάκους, δηλαδή σαν σακουλάκια ή μπαλονάκια. Δημιουργούνται σε αδύναμα σημεία, εξαιτίας των πιέσεων που αναπτύσσονται μέσα στον αυλό του εντέρου κατά το πέρασμα των κοπράνων και κατά τις συσπάσεις του ίδιου του εντέρου. Eμφανίζονται πιο συχνά στο αριστερό κόλον, ειδικότερα στο σιγμοειδή, όπου ο αυλός είναι πιο στενός. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων δημιουργούνται κατά τη διάρκεια της ζωής του ατόμου, ενώ σπανίως υπάρχουν από τη γέννηση. Η εμφάνιση τους είναι παρόμοια και στα δύο φύλα. Η παρουσία εκκολπωμάτων στο παχύ έντερο ονομάζεται εκκολπωματική νόσος. Δεν  έχουν κληρονομική προδιάθεση, ούτε  αποτελούν προκαρκινική κατάσταση, μπορεί όμως να συνυπάρξουν με καρκίνο. Έχει εκτιμηθεί ότι γύρω στο 20% των ασθενών με εκκολπωμάτωση θα αναπτύξουν συμπτώματα και μόνο μια μειοψηφία θα υποστεί πιο σοβαρές επιπλοκές, συμπεριλαμβάνοντας την εκκολπωματίτιδα, την δυσκοιλιότητα και την αιμορραγία. 

Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν κυρίως κοιλιακό πόνο, μετεωρισμό και ακανόνιστες κενώσεις.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Άγνωστή. 

Επιβαρύνουν η δυσκοιλιότητα και η μειωμένη πρόσληψη φυτικών ινών από τις τροφές.

Η δημιουργία των εκκολπωμάτων αποδίδεται στην ανάπτυξη αυξημένων ενδοαυλικών πιέσεων λόγω των τμηματικών συσπάσεων του εντερικού τοιχώματος και της μείωσης της ελαστικότητας που σχετίζονται με την πάροδο της ηλικίας. (Hughes LE 1975, Watters DA & Smith AN 1990). Οι παράγοντες που οδηγούν στη δημιουργία εκκολπωμάτων είναι η διαταραχή της κινητικότητας του εντέρου με αποτέλεσμα  αύξηση των πιέσεων στο εσωτερικό του και η μειωμένη ανθεκτικότητα του λόγω αύξησης της ηλικίας, σε συνδυασμό με τη φτωχή σε φυτικές ίνες διατροφή. Γι΄ αυτό και τα εκκολπώματα εμφανίζονται συχνότερα σε μεγαλύτερες ηλικίες. Στη δεκαετία μεταξύ 30-40 ετών η συχνότητά τους είναι λιγότερο από το 10% του πληθυσμού ενώ μεταξύ 50-60 ετών αυξάνει στο 40% και ευρίσκεται σε ποσοστό μεγαλύτερο από 50% μετά τα 70 χρόνια. Με την πάροδο της ηλικίας ο αριθμός και το μέγεθος των εκκολπωμάτων αυξάνει και δεν υπάρχει ουσιώδης διαφορά μεταξύ των δύο φύλων. Το 80-95% των σχηματιζόμενων στο παχύ έντερο εκκολπωμάτων αφορά το σιγμοειδές και το κατιόν.

Άλλοι παράγοντες που συμβάλλουν στο σχηματισμό εκκολπωμάτων είναι:

• η παχυσαρκία
• το κάπνισμα
• η έλλειψη φυσικής άσκησης
• η χρόνια δυσκοιλιότητα
• η χρήση μη στερoειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (τα πιο γνωστά εμπορικά ονόματα αυτών είναι Ponstan, Voltaren, Mesulid κλπ)

ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ:

1. Τα εκκολπώματα συνήθως δεν δίνουν συμπτώματα και  ανακαλύπτονται σε τυχαίο έλεγχο, ή μπορεί να προκαλέσουν δυσκοιλιότητα. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων  παρατηρούνται στο αριστερό τμήμα του παχέος εντέρου (σιγμοειδές -κατιόν κόλο)

2. ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΤΙΔΑ:   Πρόκειται για μια οξεία κατάσταση που οφείλεται σε φλεγμονή των εκκολπωμάτων  και  συμβαίνει στο 20% των ασθενών. Εκδηλώνεται με κοιλιακό πόνο, ιδίως στο κάτω αριστερό τμήμα της κοιλιάς, κωλικοειδούς χαρακτήρα, ο οποίος επιδεινώνεται με τη λήψη τροφής, και βελτιώνεται με την αποβολή αερίων ή κοπράνων και μπορεί να συνοδεύεται από πυρετό, διάρροιες, δυσκοιλιότητα ή διάταση της κοιλιάς.

 Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

• Πυρετό

• Δυσκοιλιότητα

• Διάρροια

• Ναυτία και έμετο

Σε λίγες, ευτυχώς, περιπτώσεις συνοδεύεται από σοβαρές   επιπλοκές όπως  δημιουργία αποστημάτων, συριγγίων, απόφραξη του εντέρου και εμφάνιση ειλεού ή ρήξη  λόγω έντονης φλεγμονής και εμφάνιση περιτονίτιδας

3. ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑ: Συμβαίνει στο 5-15 % περίπου των ασθενών και οφείλεται σε ρήξη αγγείου που βρίσκεται σε επαφή με το τοίχωμα των εκκολπωμάτων και είναι η συνηθέστερη αιτία οξείας αιμορραγίας από το κατώτερο πεπτικό

4. ΣΤΕΝΩΣΗ: Επαναλαμβανόμενα επεισόδια εκκολπωματίτιδας μπορεί να οδηγήσουν μακροχρονίως σε απώλεια ελαστικότητας του τοιχώματος και στένωση του εντέρου με αποτέλεσμα κοιλιακό πόνο, δυσκοιλιότητα ή ειλεό.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ:

Η διάγνωση των ασθενειών του παχέος εντέρου γίνεται με κολονοσκόπηση, βαριούχο υποκλυσμό ή αξονική τομογραφία κοιλίας.

Βαριούχος υποκλυσμός. Το βάριο χρωματίζει το παχύ έντερο, αποκαλύπτοντας πιθανές ανωμαλίες. Ο βαριούχος υποκλυσμός διπλής σκιαγραφήσεως με εμφύσηση αέρος είναι η εξέταση εκλογής γιατί φαίνονται τα εκκολπώματα σε όλη τους την έκταση και αξιολογείται καλύτερα το μέγεθός τους).

Κολονοσκόπηση. Το εσωτερικό του παχέος εντέρου επιθεωρείται με ένα λεπτό σωλήνα με κάμερα. Η κολονοσκόπηση επιφυλάσσεται για τις περιπτώσεις εκείνες που υπάρχει αμφιβολία ή πιθανότητα να συνυπάρχει και άλλη βλάβη μέσα στα εκκολπώματα (στένωση, πολύπoδας, καρκίνος κ.α.). Η ένδειξη είναι μεγαλύτερη όταν η εκκολπωμάτωση εκδηλώνεται με απώλεια αίματος.

Σε περίπτωση όμως κρίσης  εκολπωματίτιδας εξέταση εκλογής είναι η αξονική τομογραφία κοιλίας, (πρόκειται για μια ειδική μέθοδο λήψης ακτινογραφιών και αποτελεί πολύ ευαίσθητη, αλλά και ακίνδυνη μέθοδο για τη διάγνωση της εκκολπωματίτιδας), ενώ η κολονοσκόπηση πρέπει να γίνει μετά το πέρας του επεισοδίου.

Αξονική Τομογραφία Άνω- Κάτω κοιλίας (με ενδοφλέβιο σκιαγραφικό), η οποία πέρα από την διάγνωση, μπορεί να αναδείξει την έκταση της νόσου και επομένως βοηθά στη σταδιοποίηση, ενώ η χρήση του σκιαγραφικού θα βοηθήσει να διαφοροδιαγνώσουμε σε ορισμένες περιπτώσεις την παρουσία καρκινώματος. Επίσης η αξονική, μας βοηθά να αποκλείσουμε και άλλα αίτια κοιλιακού άλγους όπως σαλπιγγικό-ωοθηκικό απόστημα, τη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου Crohn και την οξεία σκωληκοειδίτιδα.

Κολονοσκόπηση ή σιγμοειδοσκόπηση  στην οξεία φάση της νόσου αντενδείκνυται επειδή υπάρχει κίνδυνος η ίδια η εξέταση να προκαλέσει επιδείνωση της κλινικής εικόνας ή διάτρηση του εντέρου. Μετά την κλινική βελτίωση της ασθενούς και την πάροδο 6 εβδομάδων συστήνεται να γίνεται ο παραπάνω ενδοσκοπικός έλεγχος για τον αποκλεισμό ή τη διάγνωση του καρκίνου και της νόσου Crohn.

Ο αιματολογικός εργαστηριακός έλεγχος μπορεί να δείξει:

 - αύξηση των λευκών αιμοσφαιρίων στη γενική αίματος

 - αύξηση των δεικτών φλεγμονής (Ταχύτητα Καθίζησης Ερυθρών αιμοσφαιρίων/ΤΚΕ, C-Αντιδρώσα Πρωτείνη/CRP).

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Τα ασυμπτωματικά εκκολπώματα δεν χρειάζονται κάποια ιδιαίτερη θεραπεία, πλην βελτίωσης της διατροφής με αύξηση των φυτικών ινών και του νερού (1,5-2,5 λίτρα δηλαδή 6-10 ποτήρια ημερησίως), ώστε να αποφεύγεται η δυσκοιλιότητα.

Η θεραπεία της εκκολπωματίτιδας  εξαρτάται  από το αν συνοδεύεται ή όχι από επιπλοκές, την ηλικία, τη γενική κατάσταση του ασθενούς και το ιστορικό του. Έτσι,  οι ήπιες περιπτώσεις αντιμετωπίζονται με δίαιτα και κατάλληλή αντιβιοτική αγωγή, ενώ οι σοβαρότερες χρήζουν νοσοκομειακής περίθαλψης.

Σε ήπια εκκολπωματίτιδα, η αντιμετώπιση είναι αρχικά συντηρητική (υδρική δίαιτα και αντιβίωση), ενώ σε εκκολπωματίτιδα με επιπλοκές, απαιτείται χειρουργείο. Επίσης χειρουργείο απαιτείται όταν υπάρξει και δεύτερο επεισόδιο ήπιας εκκολπωματίτιδας.

Η αιμορραγία αντιμετωπίζεται στο νοσοκομείο, συνήθως συντηρητικά. Η αιμορραγία συνήθως σταματά μόνη της, αλλά μπορεί να χρειαστεί θεραπευτική παρέμβαση μέσω επείγουσας κολονοσκόπησης, αγγειογραφίας ή χειρουργείου.

Χειρουργική αντιμετώπιση απαιτεί η επιπλεγμένη εκκολπωματίτιδα, η μεγάλη ή υποτροπιάζουσα αιμορραγία, οι συχνές υποτροπές  εκκολπωματίτιδας ή η στένωση του εντέρου.

Σε πολύ βαριές περιπτώσεις, ο ασθενής πρέπει να χειρουργηθεί για να αφαιρεθεί το προσβεβλημένο τμήμα του παχέος εντέρου.

Συντηρητική Αγωγή

Η αύξηση της ποσότητας των υγρών και των άπεπτων φυτικών ινών στη δίαιτα ελαττώνει τα συμπτώματα της εκκολπωμάτωσης και μειώνει σημαντικά τις επιπλοκές της. Η Αμερικανική Διαιτολογική Εταιρεία συνιστά την κατανάλωση 25-30 γραμ. φυτικών ινών καθημερινώς. Μία ήπια κρίση εκκολπωματίτιδας αντιμετωπίζεται με χορήγηση κατάλληλων αντιβιοτικών και αναλγητικών και με προσωρινή δίαιτα υγρών. Σε σοβαρές κρίσεις συνιστάται η νοσηλεία του ασθενούς.

ΠΡΟΛΗΨΗ:  

Πώς πρέπει να τρέφεστε σε περίπτωση που πάσχετε από εκκολπωμάτωση;

Οι φυτικές ίνες είχαν προταθεί ως θεραπεία για την συμπτωματική εκκολπωμάτωση ήδη από το 1929 από τον Spriggs. Το 1937 ο Lubbock et al., χορηγούσε σε ποντικούς δίαιτες χαμηλές σε φυτικές ίνες και φαίνεται ότι ανέπτυξαν πιο συχνά κατά την διάρκεια της ζωής τους εκκολπώματα, παρά σε μια δίαιτα υψηλή σε φυτικές ίνες. Στη συνέχεια οι Painter και Burkitt (1971), δημοσίευσαν την υπόθεση πως η νόσος αυτή προκλήθηκε από την μειωµένη πρόσληψη διαιτητικών ινών και την ονόμασαν «νόσος του Δυτικού Κόσμου». Ο λόγος που την ονόμασαν έτσι είναι επειδή παρατήρησαν πως η νόσος αυτή είναι σπάνια σε πολλά μέρη της Αφρικής, ενώ στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική όπου η διατροφή τους τείνει να έχει κυρίως επεξεργασμένα προϊόντα, η συχνότητα της νόσου ήταν μεγάλη. Αυτή η έντονη αντίθεση οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις διατροφικές αλλαγές και κυρίως στη  μείωση της διαιτητικής πρόσληψης φυτικών ινών από δημητριακά. Αργότερα, παρατηρήθηκε πως ο επιπολασμός της εκκολπωμάτωσης ήταν επίσης πιο μεγάλος και στους µη χορτοφάγους παρά στους χορτοφάγους. (Gear JS et al. 1979) Ο Brodribb et al. (1979) στην έρευνά του, επέλεξε πιθήκους με γαστρεντερική ανατομία παρόμοια µε εκείνη των ανθρώπων ως μοντέλο. Βρήκε πως υπήρχε αυξημένη ενδοαυλική πίεση του τοιχώματος στο κόλον, καθώς η ποσότητα των ινών στην δίαιτα μειωνόταν σταδιακά από 20 σε 15, 10, 5 και 0γρ ανα ημέρα. Φαίνεται πως μια δίαιτα υψηλή σε φυτικές ίνες μπορεί να είναι αποτελεσματική στη θεραπεία των συμπτωμάτων σε ορισμένους ασθενείς με απλή εκκολπωμάτωση, ειδικά αν τα συμπτώματα εμφανίζονται σπανίως, μα τα δεδομένα παραμένουν περιορισμένα. Μια πιο ολοκληρωμένη μελέτη με ασθενείς που είχαν ήπια συμπτώματα, δεν έδειξαν κάποιο σημαντικό όφελος όσον αφορά τον πόνο, αλλά υπήρξε βελτίωση στην δυσκοιλιότητα. (Ornstein MH et al. 1981) Έτσι μια γενική σύσταση θα ήταν η αύξηση των φυτικών ινών στα 25-30γρ. την ημέρα και παράλληλη αύξηση των υγρών µε στόχο την αύξηση του όγκου των κοπράνων και τη μείωση της ενδοεντερικής πίεσης. Σε μια ενδιαφέρουσα αναφορά από τους Hyland και Taylor (1980), περιγράφηκαν 100 ασθενείς που αξιολογήθηκαν αναδρομικά μετά από 5-7 χρόνια σε μια δίαιτα υψηλή σε φυτικές ίνες και πάνω από το 90% αυτών παρέμειναν χωρίς συμπτώματα.

Ο κίνδυνος βρέθηκε ιδιαίτερα αυξημένος στους άντρες που είχαν υψηλή πρόσληψη σε λίπος ή και κόκκινο κρέας σε συνδυασμό με χαμηλή φυσική δραστηριότητα και χαμηλή πρόσληψη φυτικών ινών. Σημειώθηκε ότι ο κίνδυνος εκδήλωσης είναι 50 φορές μεγαλύτερος στα άτομα που καταναλώνουν συχνά κρέας, παρά σε αυτούς που καταναλώνουν πιο πολλά λαχανικά. (Manousos O et al. 1985) Υπάρχει μια υπόθεση πως με την πρόσληψη κόκκινου κρέατος, τα βακτήρια που βρίσκονται στην μικροχλωρίδα του εντέρου, παράγουν έναν τοξικό μεταβολίτη που λεπταίνει το τοίχωμα στο κόλον και ευνοεί την δημιουργία της εκκολπωμάτωσης.

Οι φυτικές ίνες από μη επεξεργασμένα δημητριακά και κυρίως το πίτουρο, χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της εκκολπωμάτωσης, διότι αυξάνουν την κατακράτηση νερού, μειώνουν το χρόνο διέλευσης του εντερικού περιεχομένου, αυξάνουν την εκκένωσή του και έτσι μειώνουν τη δυσκοιλιότητα που προκαλείται συχνά λόγω αυτής της νόσου.

Η Αμερικανική Διαιτολογική Εταιρεία συνιστά την κατανάλωση τουλάχιστον 25-30 γραμμαρίων ίνας καθημερινώς. Αυτό δεν είναι πάντα ούτε εύκολο, ούτε εφικτό, αν σκεφθεί κανείς ότι τα περισσότερα φρούτα ή λαχανικά δεν περιέχουν περισσότερα από 3 γραμμάρια ίνας.

Καλές πηγές φυτικών ινών είναι τα φρέσκα και αποξηραμένα φρούτα, τα λαχανικά, τα όσπρια και οι ξηροί καρποί, καθώς επίσης και τα προϊόντα ολικής άλεσης.

Παράλληλα με την αυξημένη κατανάλωση φυτικών ινών θα πρέπει να δώσουμε και ιδιαίτερη έμφαση στην πρόσληψη υγρών. Ακόμη, καθώς κάποιοι ασθενείς είναι πιθανό να νιώσουν δυσφορία μετά την κατανάλωση κάποιου λιπαρού γεύματος, ίσως ο περιορισμός τέτοιων γευμάτων να είναι ευεργετικός.

Γενικότερα, επειδή η δυσκοιλιότητα μπορεί να συνυπάρχει σε ασθενείς με εκκολπωμάτωση οι συστάσεις αφορούν συχνά την αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας (π.χ. αύξηση της κατανάλωσης φυτικών ινών και υγρών, αύξηση της φυσικής δραστηριότητας, προτίμηση προϊόντων εμπλουτισμένων με προβιοτικά).

Περιορισμός αλκοολούχων ποτών, σοκολάτας ή σκευασμάτων που περιέχουν κωδείνη

ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ να αποφεύγονται σπόροι, ξηροί καρποί, καλαμπόκι και άλλες παρόμοιες τροφές. Η σύσταση για αποφυγή τροφίμων με μικρά μη πεπτόμενα τεμαχίδια (πχ. σουσάμι, σύκα, ξηροί καρποί), διότι μπορεί να εγκλωβιστούν στα εκκολπώματα και να προκαλέσουν ερεθισμό, είναι αβάσιμη και δεν ισχύει.

Περιορίστε: το αλάτι, τον καφέ και τα αναψυκτικά που περιέχουν καφεΐνη.

Μην ξεχνάτε:

Να καταναλώνετε τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες, όπως:

- φρέσκα φρούτα, χωρίς την φλούδα

- φρέσκα λαχανικά

- Ψωμί και δημητριακά ολικής αλέσεως, όσπρια, αρακά.

Να αυξήσετε τη σωματική άσκηση. Τακτική σωματική δραστηριότητα βοηθά στην καλύτερη λειτουργία του γαστρεντερικού σας συστήματος. Εντάξτε τουλάχιστον 30 λεπτά έντονο περπάτημα στο καθημερινό σας πρόγραμμα (συνεχόμενα ή

Να πίνετε αρκετά υγρά κατά τη διάρκεια της ημέρας (περίπου 8-10 ποτήρια).

Διαβάστε επίσης

• Η νόσος του Crohn (Κρον). Συμπτώματα, διάγνωση και θεραπεία. Ποια η σωστή διατροφή και τι πρέπει να αποφεύγετε; Η σημασία της ψυχολογικής υποστήριξης
• Τι πρέπει να τρώτε και τι δεν πρέπει αν έχετε ελκώδη κολίτιδα. Η σημασία του άγχους και της άσκησης
• Ειλεός, απόφραξη του εντέρου, μια κατάσταση που απαιτεί άμεση αντιμετώπιση. Ποιες οι αιτίες και ποια η θεραπεία;

Dr.
PhD
https://scholar.google.gr/citations?hl=el&user=x0_XklQAAAAJ