300 παιδιά προσβάλλονται στην χώρα μας από καρκίνο κάθε χρόνο. Συχνότερη μορφή η λευχαιμία

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 15 Φεβρουαρίου, με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ένωσης Γονέων με Καρκινοπαθή Παιδιά (ICCCPO), με στόχο την ενημέρωση της διεθνούς κοινής γνώμης για τις παιδικές νεοπλασίες (καρκίνο). 

Σύμφωνα με τα στοιχεία, κάθε χρόνο, περισσότερα από 250.000 παιδιά πάσχουν από την ασθένεια, εκ των οποίων τα 150.000 καταλήγουν.

Ο καρκίνος παραμένει η πρώτη αιτία θνησιμότητας στα παιδιά λόγω ασθένειας.  Πρώτη σε εμφάνιση μορφή καρκίνου που εμφανίζουν τα παιδιά είναι η λευχαιμία, ενώ η ασθένεια αποτελεί τη δεύτερη συχνότερη αιτία θανάτου μετά τα ατυχήματα.

Παρόλο ότι οι γιατροί έχουν στα χέρια τους νέες θεραπευτικές μεθόδους, ένα στα τρία παιδιά που προσβάλλονται από καρκίνο ή λευχαιμία δεν καταφέρνουν να επιβιώσουν. Η νόσος εκδηλώνεται συχνότερα στις ηλικίες 3-9 ετών.

Στη χώρα μας, 280-300 παιδιά προσβάλλονται ετησίως από καρκίνο- κυρίως από λευχαιμία.

Ο καρκίνος αρχίζει να αναπτύσσεται όταν σε ένα κύτταρο του οργανισμού δημιουργηθούν βλάβες στο DNA του, με αποτέλεσμα αυτό να αρχίζει να πολλαπλασιάζεται ανεξέλεγκτα. Ο ανώμαλος πολλαπλασιασμός του κυττάρου αυτού οδηγεί στη γένεση του καρκίνου.

Οι κυριότερες μορφές παιδικού καρκίνου είναι οι λευχαιμίες, οι εγκεφαλικοί όγκοι και τα λεμφώματα. Η έγκαιρη διάγνωση και η ορθή αντιμετώπιση συμβάλλουν στην αύξηση του ποσοστού ίασης των παιδιών, που φθάνει μέχρι και το 75%. 

Οι γονείς οφείλουν να φροντίζουν, ώστε τα παιδιά να παρακολουθούνται συχνά από γιατρό και σε περίπτωση που παρατηρήσουν οποιαδήποτε ασυνήθιστα συμπτώματα - εμφάνιση μάζας, ογκιδίου, ή πρηξίματος σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος του παιδιού, ανεξήγητη χλωμάδα, επίμονη κούραση, απότομες αλλαγές στη συμπεριφορά κ.α.- πρέπει να ζητήσουν αμέσως ιατρική συμβουλή.

Κατά τα τελευταία 30 χρόνια έχει καταγραφεί στην Ευρώπη, μια σημαντική αύξηση του αριθμού των περιπτώσεων καρκίνου σε παιδιά και σε έφηβους. Παράλληλα έχει σημειωθεί μια επιτάχυνση της τάσης αυτής.

Από το 1970 έως το 1999, σε παιδιά ηλικίας από 0 έως 14 ετών, έχει καταγραφεί μια αύξηση 1% ετησίως. Για την ίδια χρονική περίοδο, στους έφηβους ηλικίας από 15 έως 19 ετών, έχει παρατηρηθεί μια αύξηση της τάξης του 1,5% ετησίως. Οι αυξήσεις περιπτώσεων καρκίνου στα παιδιά, υπήρξαν για όλες τις μορφές. Στους έφηβους, οι σημαντικότερες αυξήσεις παρατηρήθηκαν για τα καρκινώματα, τα λεμφώματα και τους όγκους των γεννητικών κυττάρων.

Παρόλο που η πρόληψη του καρκίνου στα παιδιά είναι γενικά περιορισμένη, απαιτείται ευαισθητοποίηση από πλευράς του παιδιάτρου, και γενικά της ιατρικής κοινότητας, έτσι ώστε ύποπτα συμπτώματα ή ευρήματα να αξιολογούνται και να παραπέμπονται έγκαιρα για εξειδικευμένο έλεγχο.

Τα ασυνήθιστα σημεία ή συμπτώματα του παιδικού καρκίνου περιλαμβάνουν:

• Εμφάνιση μάζας, όγκου ή οιδήματος σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος του παιδιού (πρόσωπο, λαιμό, μασχάλη, κοιλιά, βουβωνικές χώρες, όρχεις, πόδια)
• Απώλεια ενεργητικότητας του παιδιού, επίμονη κούραση
• Απότομες αλλαγές στη συμπεριφορά του παιδιού
• Ανεξήγητη χλωμάδα
• Ξαφνική εμφάνιση μελανιών και μωλώπων στο παιδί
• Επίμονος, εντοπισμένος πόνος, πόνος στα οστά, πρήξιμο ή πρόβλημα στο βάδισμα του παιδιού
• Ανεξήγητος παρατεταμένος πυρετός
• Επαναλαμβανόμενες μολύνσεις
• Συχνοί πονοκέφαλοι που συχνά μπορεί να συνοδεύονται από εμετούς
• Ξαφνικές αλλαγές στα μάτια όπως στραβισμός και αλλαγές στην όραση του παιδιού
• Εμφάνιση προβλημάτων στην ισορροπία του παιδιού
• Διαπίστωση ότι υπάρχει άσπρη κηλίδα που φαίνεται δια μέσου της κόρης των ματιών
• Ανεξήγητη, υπερβολική ή γρήγορη απώλεια βάρους του παιδιού

Η ύπαρξη τέτοιων σημείων και συμπτωμάτων δεν δείχνει αναγκαστικά ότι το παιδί έχει κάποια μορφή καρκίνου αλλά επιβάλλει να γίνουν οι εξετάσεις που θα αποκλείσουν ή όχι, ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

ΣΥΧΝΟΤΕΡΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ

Λευχαιμία

Ο πιο συνηθισμένος καρκίνος στην παιδική ηλικία είναι η λευχαιμία, μια νόσος που προσβάλλει τα κύτταρα που παράγονται στον μυελό των οστών. Τα κύτταρα μας ομαδοποιούνται σε 3 κυρίως κατηγορίες: τα ερυθρά αιμοσφαίρια που είναι απαραίτητα για τη μεταφορά του οξυγόνου στους ιστούς και για την ευεξία του ατόμου, τα λευκά αιμοσφαίρια (πολυμορφοπύρηνα και λεμφοκύτταρα, απαραίτητα για την άμυνα του οργανισμού και την αντιμετώπιση των λοιμώξεων) και τα αιμοπετάλια που συμβάλλουν στην πήξη του αίματος.  Όταν ένα παιδί διαγνωστεί με λευχαιμία, στο μυελό των οστών του παρατηρείται υπερπαραγωγή παθολογικών λευκών αιμοσφαιρίων που δεν λειτουργούν φυσιολογικά. Αυτά τα κύτταρα στην πορεία κατακλύζουν τον μυελό των οστών και παρεμποδίζουν την παραγωγή των φυσιολογικών κυττάρων που αναφέραμε παραπάνω (ερυθρά αιμοσφαίρια, λευκά αιμοσφαίρια και αιμοπετάλια). Ως αποτέλεσμα, όσο ο αριθμός των φυσιολογικών κυττάρων μειώνεται τόσο κάνουν την εμφάνιση τους διάφορα συμπτώματα (ωχρότητα, αναιμία, κούραση, πυρετός, λοιμώξεις, αιμορραγικές εκδηλώσεις, πόνος, διόγκωση λεμφαδένων).

Καταρχήν πρέπει να αποσαφηνιστεί ότι η λευχαιμία δεν είναι μία αλλά κατατάσσεται σε πολλές υποκατηγορίες. Το κοινό στοιχείο είναι ότι πρόκειται πάντοτε για λευκά αιμοσφαίρια που έχουν εξαλλαγεί προς κακοήθη κύτταρα και πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα.

Αρχικά διακρίνεται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: την οξεία και τη χρονία. 

Η Οξεία λευχαιμία- εξελίσσεται γρήγορα, αφορά ανώριμα κύτταρα ("βλάστες") που πολλαπλασιάζονται ταχύτατα, συσσωρεύονται σε όργανα και ιστούς προκαλώντας έντονα συμπτώματα. 

Αντίθετα, στην χρονία λευχαιμία τα συμπτώματα γενικά αργούν να εκδηλωθούν, τα ώριμα κύτταρα που εξαλλάσσονται συνεχίζουν να διατηρούν έστω μέρος της λειτουργικότητάς τους και πολλαπλασιάζονται άτακτα μεν αλλά αργά.

Αίτια

Ουδείς γνωρίζει τι ακριβώς προκαλεί την λευχαιμία. Ωστόσο, έχουν αναγνωριστεί ορισμένοι παράγοντες κινδύνου:

• Η ραδιενέργεια - η έκθεση σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας (ατομικές βόμβες στη Ιαπωνία, πυρηνικό ατύχημα στο Τσερνομπίλ) έχουν συσχετιστεί με την εμφάνιση λευχαιμίας.
• Χημικές ουσίες - προϊόντα που χρησιμοποιούνται ευρέως στην χημική βιομηχανία όπως το βενζένιο και πιθανώς η φορμαλδεΰδη έχουν ενοχοποιηθεί, πάντα όμως σε υψηλές συγκεντρώσεις.
• Χημειοθεραπεία - όσοι υποβλήθηκαν κάποτε σε χημειοθεραπεία διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν τη νόσο κάποια στιγμή στη ζωή τους.
• Γενετικές ανωμαλίες - όπως το σύνδρομο Down αλλά ακόμη περισσότερο η παρουσία ανωμάλου χρωμοσώματος γνωστό ως χρωμόσωμα της Φιλαδέλφειας (παρόν στο 90% των περιπτώσεων ΧΜΛ)
• Ιοί - οι HTLV-1 και HTLV-2 ενοχοποιούνται για κάποιες σπάνιες μορφές αλλά προσοχή: η λευχαιμία δεν είναι μεταδοτική!
• Μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα - σχετικά σπάνιες αιματολογικές παθήσεις.

Θεραπεία

Η λευχαιμία πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο από εξειδικευμένο αιματολόγο ή ογκολόγο. Ο ιατρός αξιολογεί πολλές παραμέτρους μέχρι να καταλήξει στη ενδεδειγμένη θεραπεία: τη μορφή και την έκταση της νόσου, την ηλικία και την κατάσταση της υγείας του πάσχοντα, ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των κακοηθών κυττάρων, αν είναι υποτροπή και άλλα.

Όσοι πάσχουν από κάποια οξεία μορφή της νόσου πρέπει να αντιμετωπίζονται άμεσα γιατί κινδυνεύουν. Ορισμένες περιπτώσεις χρονίας νόσου αργούν πολύ να εξελιχθούν και μπορεί να συσταθεί απλή παρακολούθηση. Η θεραπεία έχει τέσσερα δυνητικά σκέλη:

• -       Χημειοθεραπεία
• -       Βιολογικές Θεραπείες
• -       Ακτινοθεραπεία
• -       Μεταμόσχευση μυελού των οστών

Παρόλο που η πορεία και η εξέλιξη της νόσου, δηλαδή η πρόγνωση της, επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες (ηλικία παιδιού, αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων κατά τη διάγνωση, τύπος των κακοηθών κυττάρων, κλπ) είναι πάρα πολύ σημαντικό να τονίσουμε ότι, με τα σύγχρονα πρωτόκολλα αντιμετώπισης της νόσου το 80% περίπου των παιδιών επιβιώνουν χωρίς προβλήματα. Κι αν το παιδί επιβιώνει σε ύφεση για 5 χρόνια από την αρχική διάγνωση τότε λέμε ότι έχουμε επιτύχει την ίαση του.

Οξεία Λεμφοβλαστική Λευχαιμία (ΟΛΛ)

Η οξεία λεμφοκυτταρική λευχαιμία είναι ένας καρκίνος των λεμφοκυττάρων, ενός τύπου λευκών αιμοσφαιρίων που συμμετέχουν στη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού. Η ΟΛΛ καλείται επίσης οξεία λεμφοειδής λευχαιμία ή οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία. Οξεία σημαίνει ότι η νόσος ξεκινά και επιδεινώνεται πολύ γρήγορα. Οι ασθενείς με ΟΛΛ συνήθως χρειάζονται θεραπεία άμεσα.

Στα άτομα με ΟΛΛ, τα μη φυσιολογικά κύτταρα αποκλείουν άλλους τύπους κυττάρων στον μυελό των οστών, αποτρέποντας την παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων (τα οποία μεταφέρουν οξυγόνο), άλλων τύπων λευκών αιμοσφαιρίων και αιμοπεταλίων (στοιχείων του αίματος που απαιτούνται για την πήξη). Ως αποτέλεσμα, οι πάσχοντες από ΟΛΛ μπορεί να έχουν αναιμία, να είναι πιο επιρρεπείς στις λοιμώξεις και να παρουσιάζουν εύκολα μελανιές ή αιμορραγία. Μπορεί επίσης οι λεμφοβλάστες να συγκεντρώνονται στο λεμφικό σύστημα του ασθενούς και να προκαλούν οίδημα στους λεμφαδένες. Ορισμένα κύτταρα ενδέχεται να διηθήσουν άλλα όργανα, περιλαμβανομένου του εγκεφάλου, του ήπατος, του σπλήνα ή των όρχεων στους άνδρες.

Η ΟΛΛ αντιστοιχεί σε ποσοστό περίπου 25% των διαγνώσεων καρκίνου στα παιδιά κάτω των 15 ετών. Είναι ο συνηθέστερος καρκίνος της παιδικής ηλικίας στις ΗΠΑ. Ο κίνδυνος εμφάνισης ΟΛΛ είναι υψηλότερος σε παιδιά ηλικίας κάτω των πέντε ετών.

Θεραπεία της ΟΛΛ

Η ΟΛΛ είναι μοναδική δεδομένου ότι δεν πρόκειται για μία μεμονωμένη νόσο αλλά για μια ομάδα συναφών νόσων με διαφορετικούς υποτύπους. Οι ασθενείς με διαφορετικούς υποτύπους ΟΛΛ μπορεί να έχουν διαφορετικά σχήματα αγωγής που ενδέχεται να περιλαμβάνουν χημειοθεραπεία, στοχευμένη θεραπεία, ακτινοθεραπεία ή/και μεταμόσχευση μυελού των οστών. Η έκβαση της πορείας κάθε ασθενούς εξαρτάται από την απόκριση στη θεραπεία. Κατά συνέπεια, είναι σημαντικό για τους ασθενείς να συζητούν όλες τις επιλογές με τον ιατρό τους και να αναπτύσσουν ένα πλάνο που θα τους βοηθά να επιτύχουν τους θεραπευτικούς τους στόχους.

Έπειτα από την αρχική θεραπεία, ποσοστό περίπου 80%-90% των ενηλίκων θα έχουν πλήρη ύφεση. Αξίζει να σημειωθεί ότι, παρά την επιθετική θεραπεία, ποσοστό 15%-20% των παιδιών και ποσοστό 40%-45% των ενηλίκων παρουσιάζουν υποτροπή .

Καρκίνος του Εγκεφάλου

Οι εγκεφαλικοί όγκοι είναι ο δεύτερος συχνότερος καρκίνος στα παιδιά μετά από τη λευχαιμία. Κάθε φορά που ένα περιστατικό λευχαιμίας ή καρκίνου συμβαίνει σε ένα παιδί, ένα από τα πιο βασανιστικά ερωτήματα που απασχολεί τους γιατρούς του παιδιού, είναι το τι έχει προκαλέσει τη φοβερή αυτή ασθένεια.

Οι αιτίες που έχουν συσχετισθεί με την πρόκληση του παιδικού καρκίνου, περιλαμβάνουν τους κληρονομικούς, γενετικούς, περιβαλλοντικούς και μολυσματικούς παράγοντες. Οι μολυσματικοί παράγοντες, όπως η προσβολή των παιδιών από ιούς έχουν συσχετισθεί με τη γένεση της λευχαιμίας.

Νέα δεδομένα που προέκυψαν από πρόσφατες έρευνες, έρχονται να υποστηρίξουν την άποψη ότι η προσβολή των παιδιών από ορισμένους ιούς, όπως ο ιός της γρίπης και της ιλαράς, πιθανόν να προκαλούν σε παιδιά καρκίνους του εγκεφάλου.

Η θεραπεία των εγκεφαλικών όγκων στα παιδιά είναι δύσκολη. Οι κυριότερες θεραπευτικές μέθοδοι που χρησιμοποιούνται είναι η χειρουργική επέμβαση, η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία.

Η ακτινοθεραπεία είναι αποτελεσματική μέθοδος θεραπείας στους εγκεφαλικούς όγκους. Όμως σε παιδιά κάτω των 5 ετών, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στον εγκέφαλο τους ο οποίος έρευνες έχουν δείξει ότι όσο πιο νέο σε ηλικία είναι το παιδί τόσο πιο ευάλωτος είναι.

Λεμφώματα

Το λέμφωμα είναι η τρίτη πιο πιθανή μορφή καρκίνου σε παιδιά μετά την λευχαιμία και τους όγκους του κεντρικού νευρικού συστήματος.

Τα λεμφώματα διακρίνονται σε Hodgkin και μη- Hodgkin και είναι όγκοι που προσβάλλουν τους περιφερικούς λεμφαδένες, τον λεμφικό ιστό διαφόρων οργάνων όπως είναι οι αμυγδαλές, το έντερο και άλλοι λεμφαδένες του θώρακα και της κοιλιάς.

Τύποι και συμπτώματα:

Εντόπιση του λεμφώματος στο θώρακα: η νόσος συνήθως εντοπίζεται στο μεσοθωράκιο και το παιδί έχει δύσπνοια, δυσκολία στην αναπνοή και οίδημα.

Κοιλιακή εντόπιση: Η νόσος εκδηλώνεται με κοιλιακή διόγκωση, εμετό ή εικόνα απόφραξης του εντέρου.

Η νόσος εκδηλώνεται σε οποιαδήποτε περιοχή (δέρμα, πνεύμονες, κοιλιά, οστά, κλπ). Αυτός ο τύπος λέγεται λέμφωμα από μεγάλα κύτταρα.

Η διάγνωση συνήθως επιτυγχάνεται με άντληση και επεξεργασία πλευριτικού ή ασκιτικού υγρού ή με βιοψία περιφερικών αδένων ή βιοψία με λεπτή βελόνα συμπαγούς μάζας υπό απεικονιστική εξέταση. Η θεραπεία που προτιμάται είναι η επιθετική χημειοθεραπεία η διάρκεια της οποίας εξαρτάται από τον τύπο του όγκου. Η πρόγνωση των μη Hodgkin λεμφωμάτων είναι καλή.

Καρκίνος νεφρών σε παιδιά

 Στα παιδιά η κυριότερη μορφή καρκίνου των νεφρών είναι το νεφροβλάστωμα που ονομάζεται επίσης όγκος Wilm's. Εκδηλώνεται σε περίπου 5 παιδιά για 1 εκατομμύριο παιδιών και η διάγνωση γίνεται συνήθως στις ηλικίες κάτω των 5 ετών.

Σήμερα, χάρις στην πρόοδο της ιατρικής, ένα εξαιρετικά μεγάλο ποσοστό των παιδιών με καρκίνο των νεφρών τύπου Wilm's της τάξης του 90%, επιβιώνουν έχοντας μια ανάλογη ποιότητα κα διάρκεια ζωής όπως οι  συνομήλικοι τους. Οι κυριότερες μορφές θεραπείας που χρησιμοποιούνται είναι η χημειοθεραπεία, η χειρουργική και η ακτινοθεραπεία.

Το νευροβλάστωμα.

Το νευροβλάστωμα, είναι ένας συνήθης συμπαγής όγκος της παιδικής ηλικίας που κατατάσσεται στην ίδια κατηγορία που ανήκουν το σάρκωμα Ewing, τα μη Hodgking λεμφώματα, νευροεκτοδερμικοί όγκοι, σαρκώματα μαλακών μορίων κ.α. Το νευροβλάστωμα προέρχεται από τα αρχέγονα κύτταρα του συμπαθητικού νευρικού συστήματος, τα οποία μεταναστεύουν, διαφοροποιούνται και εγκαθίστανται σε διάφορες θέσεις, δημιουργώντας έτσι το συμπαθητικό νευρικό σύστημα. Ανάλογα του ιστολογικού τύπου (άωρο ή ώριμο νευροβλάστωμα), η πρόγνωση και η αντιμετώπιση είναι διαφορετική.

Σαρκώματα

Τα σαρκώματα είναι κακοήθεις όγκοι εμβρυϊκής προέλευσης που εντοπίζονται είτε στα μαλακά μόρια ή στα οστά. Τα σαρκώματα μαλακών μορίων διακρίνονται σε ραβδομυωσαρκώματα και σε μη-ραβδομυωσαρκώματα μαλακών μορίων η καλύτερη θεραπεία για τα οποία είναι η πλήρης χειρουργική αφαίρεση.

Όγκοι των οστών

Οι συχνότεροι τύποι κακοήθων όγκων που προσβάλλουν τα οστά στα παιδιά είναι το οστεοσαρκωμα και το σάρκωμα Ewing.

Το οστεοσάρκωμα είναι όγκος των εφήβων που προσβάλλει τα αγόρια συχνότερα από τα κορίτσια. Προσβάλλει συνήθως οστά γύρω από την άρθρωση του γόνατος και εκδηλώνεται με πόνο και διόγκωση, αλλά σπάνια πυρετό. Η θεραπεία είναι προεγχειρητική χημειοθεραπεία και ακολούθως χειρουργική εξαίρεση του όγκου.

Ρετινοβλάστωμα

Το ρετινοβλάστωμα είναι κακοήθης όγκος στο μάτι που αναπτύσσεται στον αμφιβληστροειδή και εμφανίζεται αποκλειστικά στα παιδιά ενώ ρόλο στην εμφάνιση του παίζει και η κληρονομικότητα. Το παιδί με ρετινοβλάστωμα μπορεί να εμφανίζει λευκό μάτι, στραβισμό η κόκκινο μάτι.

Ηπατοβλάστωμα, ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα, όγκοι από αρχέγονα γεννητικά κύτταρα

Άλλοι, σπανιότεροι όγκοι που παρουσιάζονται στα παιδιά είναι το ηπατοβλάστωμα και το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα καθώς και οι όγκοι από αρχέγονα γεννητικά κύτταρα.

Ο καρκίνος της παιδικής ηλικίας μπορεί να ιαθεί Τα παιδιά έχουν δικαίωμα στη σωστή ιατρική φροντίδα, ανεξάρτητα από την εθνική, κοινωνική ή οικονομική τους κατάσταση.

Τα παιδιά με καρκίνο έχουν την ανάγκη όλων μας.

Διαβάστε επίσης

• Η αύξηση του παιδικού καρκίνου οφείλεται στην περιβαλλοντολογική μόλυνση και στις μεταλλάξεις των χρωματοσωμάτων του ανθρώπου.
• Τι είναι η λευχαιμία; Ποιοι κινδυνεύουν; Υπάρχει θεραπεία και πώς είναι η ζωή του αρρώστου μετά την ίαση;
• Τι είναι το λέμφωμα; Ποια τα συμπτώματα; Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για το Λέμφωμα (video)
• Τι είναι η ασθένεια Hodgkin’s, ποια η διαφορά από την μη Hodgkin’s, πώς γίνεται η διάγνωση και ποια η θεραπεία;
• Car-T: Πρωτοποριακή θεραπεία καρκίνου από το αίμα του ίδιου του ασθενή
  

Αύξηση του παιδικού καρκίνου από την περιβαλλοντολογική μόλυνση και στις μεταλλάξεις των χρωμοσωμάτων του ανθρώπου.

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής Βιολόγου , medlabnews.gr iatrikanea

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 15 Φεβρουαρίου, με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ένωσης Γονέων με Καρκινοπαθή Παιδιά (ICCCPO), με στόχο την ενημέρωση της διεθνούς κοινής γνώμης για τις παιδικές νεοπλασίες (καρκίνο). Σύμφωνα με τα στοιχεία, κάθε χρόνο, περισσότερα από 300.000 παιδιά πάσχουν από την ασθένεια, εκ των οποίων τα 150.000 καταλήγουν.

Ο καρκίνος παραμένει η πρώτη αιτία θνησιμότητας στα παιδιά λόγω ασθένειας. Παρόλο ότι οι γιατροί έχουν στα χέρια τους νέες θεραπευτικές μεθόδους, ένα στα τρία παιδιά που προσβάλλονται από καρκίνο ή λευχαιμία δεν καταφέρνουν να επιβιώσουν. Η νόσος εκδηλώνεται συχνότερα στις ηλικίες 3-9 ετών.

Από το 1970 έως το 1999, σε παιδιά ηλικίας από 0 έως 14 ετών, έχει καταγραφεί μια αύξηση 1% ετησίως. Για την ίδια χρονική περίοδο, στους έφηβους ηλικίας από 15 έως 19 ετών, έχει παρατηρηθεί μια αύξηση της τάξης του 1,5% ετησίως.  Ανοδική τάση εμφάνισαν τα περιστατικά παιδικών καρκίνων που αυξήθηκαν κατά 13% μεταξύ 2001-2010, σύμφωνα με  διεθνή επιστημονική έρευνα, που αξιολόγησε τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία σε 62 χώρες. Οι αυξήσεις περιπτώσεων καρκίνου στα παιδιά, υπήρξαν για όλες τις μορφές. Στους έφηβους, οι σημαντικότερες αυξήσεις παρατηρήθηκαν για τα καρκινώματα, τα λεμφώματα και τους όγκους των γεννητικών κυττάρων.

Η αύξηση του παιδικού καρκίνου, τα τελευταία χρόνια οφείλεται στην αυξημένη μόλυνση των τροφών και των υδάτων αλλά και λόγω των γενετικών ανωμαλιών (μεταλλάξεις) των χρωμοσωμάτων του ανθρώπου. Ο παιδικός καρκίνος αποτελεί σήμερα την δεύτερη αιτία θανάτου στα παιδιά μετά τα ατυχήματα.

Περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως η ατμοσφαιρική ρύπανση, μπορεί να είναι υπεύθυνοι για την αύξηση που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στη συχνότητα εμφάνισης μορφών καρκίνου σε παιδιά, όπως η λευχαιμία και ο καρκίνος του εγκεφάλου, σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποίησε το Cancer Research Campaign της Μ. Βρετανίας. Οι επιστήμονες δε γνωρίζουν τα ακριβή αίτια αυτής της αύξησης, περιβαλλοντικοί παράγοντες όπως η χημική ρύπανση, παράγοντες του τρόπου ζωής αλλά και μολύνσεις είναι πολύ πιθανά αίτια.

Επιπλέον, έρευνα της διεθνούς Επιτροπής Προστασίας από τη μη-Ιονίζουσα Ακτινοβολία, στην οποία συμμετείχαν έξι επιδημιολόγοι από τρία ερευνητικά κέντρα των ΗΠΑ, της Μ. Βρετανίας και της Σουηδίας, ενοχοποιεί την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία για την εμφάνιση ανάλογων περιστατικών.

Για τη διεθνή έρευνα για την επίδραση της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η παρατεταμένη έκθεση σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία από τους πυλώνες υψηλής τάσης, διπλασιάζει τον κίνδυνο εμφάνισης λευχαιμίας στα παιδιά.

Συγκεκριμένα είχε βρεθεί ότι παιδιά που ζούσαν σε σπίτια που παρουσίαζαν μαγνητικά πεδία με μέσο όρο εικοσιτετράωρου μεγαλύτερο ή ίσο με 0,4μΤ, είχαν διπλάσιο κίνδυνο να προσβληθούν από λευχαιμία.

Σε αντίθεση υπάρχουν άλλοι επιστημονικοί οργανισμοί (United Kingdom Childhood Cancer Study) που θέτουν υπό αμφισβήτηση το κατά πόσο τα πολύ χαμηλά μαγνητικά πεδία συσχετίζονται πράγματι με πιθανό αυξημένο κίνδυνο για λευχαιμία στα παιδιά.

Ωστόσο, οι επιστήμονες δε βρήκαν στοιχεία που να υποστηρίζουν ότι η έκθεση στα ηλεκτρομαγνητικά πεδία, αυξάνει τα προβλήματα αναπαραγωγής, τις καρδιοπάθειες και τους καρκίνους στους ενήλικες.

Σε τριετή ανασκόπηση που έγινε στα αποτελέσματα ερευνών για τους πιθανούς κινδύνους στην υγεία από την έκθεση σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία, οι επιστήμονες από το Ινστιτούτο Έρευνας για τον Καρκίνο της Μ. Βρετανίας, το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου των ΗΠΑ και το Ινστιτούτο Καρολίνσκα της Σουηδίας, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει χρόνια ασθένεια που να σχετίζεται με την έκθεση αυτή, αλλά υπάρχουν αποδείξεις για σχεδόν διπλάσιο κίνδυνο από λευχαιμία σε παιδιά τα οποία εκτίθενται σε υψηλά επίπεδα ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας.

Στη Βρετανία μόνο, περισσότερα από 23.000 σπίτια βρίσκονται σε περιοχές κοντά σε πυλώνες υψηλής τάσης. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι σχεδόν όλα τα σπίτια εκτίθενται σε χαμηλή ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που προέρχεται από τα ηλεκτρικά καλώδια και τις οικιακές ηλεκτρικές συσκευές.

Μία από τις θεωρίες που συσχετίζει την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία με τα προβλήματα υγείας βασίζεται στο ό,τι τα αιωρούμενα σωματίδια που αποτελούν την ατμοσφαιρική ρύπανση, αποκτούν φορτίο και όταν εισπνέονται επικάθονται στους πνεύμονες.

Τελειώνοντας να τονίσουμε ότι παρά το γεγονός ότι έχουν γίνει πολύχρονες και εκτεταμένες έρευνες για το ζήτημα της αιτιολογίας του παιδικού καρκίνου και λευχαιμίας, εντούτοις στο 95% των περιπτώσεων σήμερα δεν γνωρίζουμε την αιτία.

Έχουν ενοχοποιηθεί και διερευνηθεί πολλοί παράγοντες όπως η κληρονομικότητα, η γενετική προδιάθεση, η ιονίζουσα ακτινοβολία, τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία και οι μολύνσεις.

Σήμερα η επικρατέστερη θεωρία νια την πρόκληση της λευχαιμίας στα παιδιά είναι ότι συχνά υπάρχει ανωμαλία στο DΝΑ πριν από τη γέννηση και στη συνέχεια μια ασυνήθιστη έκθεση και ανταπόκριση του οργανισμού των παιδιών σε λοιμώξεις μετά τη γέννηση.

Σίγουρα η πρόοδος που έχει επιτευχθεί κατά τα τελευταία χρόνια, θα μας επιτρέψει στο προσεχές μέλλον να κατανοήσουμε καλύτερα τα γεγονότα που οδηγούν στη γένεση και εξέλιξη του καρκίνου στα παιδιά.

Διαβάστε επίσης

• Τι είναι η λευχαιμία; Ποιοι κινδυνεύουν; Υπάρχει θεραπεία και πώς είναι η ζωή του αρρώστου μετά την ίαση;
• Οι κίνδυνοι από την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία στο σπίτι και τι πρέπει να προσέχουμε στην χρήση συσκευών καθημερινής χρήσης (πχ κινητά τηλέφωνα). Πώς πρέπει να χρησιμοποιούν τα κινητά τα παιδιά. 
• 300 παιδιά κάθε χρόνο προσβάλλονται στην χώρα μας από καρκίνο. Ποια τα συμπτώματα και ποιες οι συχνότερες μορφές του παιδικού καρκίνου; Παγκόσμια Ημέρα Κατά του παιδικού καρκίνου

Χημειοθεραπεία τι είναι; Πώς επιδρά στα καρκινικά κύτταρα; Πόσο απαραίτητη είναι στη θεραπεία του καρκίνου;

του Κωνσταντίνου Λούβρου, Μ.D., medlabnews.gr iatrikanea

H χημειοθεραπεία χρησιμοποιεί φάρμακα – τα κυτταροτοξικά φάρμακα – για να σκοτώσει ή να επιβραδύνει την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων.

Χημειοθεραπεία είναι η συστηματική χρήση φαρμάκων για την θεραπεία του καρκίνου. Αυτά τα φάρμακα συχνά αποκαλούνται "αντικαρκινικά" φάρμακα. Χρησιμοποιούνται διάφορες κατηγορίες φαρμάκων που δρουν στα καρκινικά κύτταρα αλλά επηρεάζουν και τα υγιή (απόπτωση τριχών κεφαλής).

Υπάρχουν πολλά διαφορετικά είδη φαρμάκων χημειοθεραπείας. Σε ορισμένες περιπτώσεις δίνεται μόνον ένα φάρμακο, αλλά συχνά δίνονται δυο ή και περισσότερα ταυτόχρονα. Αυτό ονομάζεται θεραπεία συνδυασμού. Η συνδυαστική χημειοθεραπεία αφορά τη χορήγηση μιας ομάδας φαρμάκων που δρουν ταυτόχρονα, για να σκοτώσουν τα καρκινικά κύτταρα.

Ιάσιμες θεωρούνται με την χημειοθεραπεία ορισμένες μορφές καρκίνου όπως το χοριοκαρκίνωμα, σεμίνωμα, λέμφωμα Burkitt, λεμφοβλαστική λευχαιμία κλπ.Το φάρμακο χορηγείται γενικά με ένεση ή ενδοφλεβίως.
Σε μερικούς τύπους κακοήθειας, όπως στη νόσο του Hodgkin, στη λευχαιμία και στον καρκίνο των όρχεων, η χημειοθεραπεία μπορεί να πετύχει πλήρη ανάρρωση, ακόμα κι αν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί.
Ανάλογα με την περίπτωση συστήνεται και η κατάλληλη θεραπεία, κατά την κρίση του θεράποντος χημειοθεραπευτη γιατρού.  Το είδος της χημειοθεραπείας που θα δοθεί εξαρτάται από παράγοντες όπως είναι, η μορφή του καρκίνου, από ποιο σημείο του σώματος έχει αρχίσει, πώς μοιάζουν τα καρκινικά κύτταρα στο μικροσκόπιο, εάν έχουν επεκταθεί σε άλλα μέρη του σώματος.
Οι περισσότεροι ασθενείς με καρκίνο υποβάλλονται σήμερα σε χημειοθεραπεία σε αρχικό ή σε προχωρημένο στάδιο της νόσου, με σκοπό είτε την ίαση ή την ανακούφιση. Οι περισσότερες επιτυχίες της χημειοθεραπείας οφείλονται στην χορήγηση πολλών και όχι ενός φάρμακου. Σήμερα υπάρχουν τουλάχιστον 80 είδη διαφορετικών χημειοθεραπευτικών φαρμάκων.

Ορισμένοι καρκίνοι μπορούν να θεραπευτούν με χημειοθεραπεία μόνο, ή σε συνδυασμό με άλλες θεραπείες, όπως χειρουργική επέμβαση και ακτινοθεραπεία. 

Η χημειοθεραπεία μπορεί να χορηγηθεί είτε πριν ή μετά τις άλλες θεραπείες. Όταν χορηγείται πριν, τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για να συρρικνώσουν τον καρκίνο, έτσι ώστε η επόμενη θεραπευτική αγωγή να είναι πιο αποτελεσματική. Αυτή ονομάζεται προεγχειρητική χημειοθεραπεία και χρησιμοποιείται για καρκίνους στο κεφάλι, στο λάρυγγα και στο στήθος. 

Σε περιπτώσεις που ο καρκίνος δεν μπορεί να θεραπευτεί η χημειοθεραπεία μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα και να βελτιώσει την ποιότητα ζωής. Αυτή ονομάζεται παρηγορητική χημειοθεραπεία. Η παρηγορητική θεραπευτική αγωγή στοχεύει στην ανακούφιση των συμπτωμάτων. Είναι ιδιαίτερα σημαντική για τους ασθενείς σε προχωρημένο στάδιο καρκίνου που δεν θεραπεύονται, αλλά θέλουν να διατηρήσουν την ποιότητα της ζωής τους. Η χημειοθεραπεία, για παράδειγμα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανακούφιση από τον πόνο που προκαλεί ο καρκίνος ή να σταματήσει την εξάπλωση του καρκίνου σε ένα όργανο. Όταν χορηγείται μετά, η χημειοθεραπεία χρησιμοποιείται για να σκοτώσει όλα τα καρκινικά κύτταρα που έχουν απομείνει και ίσως να προκαλέσουν προβλήματα αργότερα.

Τα φυσιολογικά κύτταρα που είναι πιθανότερο να επηρεαστούν είναι αυτά που διαιρούνται γρήγορα, όπως αυτά που βρίσκονται στο μυελό των οστών, στο βλεννογόνο της γαστρεντερικής οδού, στο αναπαραγωγικό σύστημα και στους θύλακες των τριχών. Αφού ολοκληρωθεί η θεραπεία, αυτά τα κύτταρα συνήθως αναρρώνουν.

Το μειονέκτημα των αντικαρκινικών φαρμάκων είναι ότι συχνά επηρεάζουν και τα φυσιολογικά κύτταρα εκτός από τα καρκινικά. Η χημειοθεραπεία μπορεί να προκαλέσει σε διαφορετικούς ανθρώπους διαφορετικές αντιδράσεις. Μερικοί δεν παρουσιάζουν παρενέργειες, ενώ άλλοι έχουν κάποιες ενοχλήσεις. Οι αντιδράσεις διαφέρουν από τη μια περίοδο χημειοθεραπείας ως την επόμενη. Ωστόσο, πολλές παρενέργειες μπορούν να ελεγχθούν ή να μειωθούν.

Ανάλογα με το συγκεκριμένο φάρμακο που χρησιμοποιείται η χημειοθεραπεία μπορεί να προκαλέσει διάφορες παρενέργειες. Αυτές είναι 

• τριχόπτωση, 
• πληγές στο στόμα, 
• δυσκολία στην κατάποση, 
• ξηροστομία, 
• ναυτία, 
• εμετός, 
• διάρροια, 
• αιμορραγία και 
• λοίμωξη. 

Πιο σπάνια προβλήματα περιλαμβάνουν βλάβη στην καρδιά, στο ήπαρ, στους πνεύμονες, στα νεφρά ή στα νεύρα.

Η βλάβη στα νεύρα προκαλεί συνήθως μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα των χεριών ή των ποδιών. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι παρενέργειες εξαφανίζονται, μόλις ολοκληρωθεί η θεραπεία. Οι ειδικοί εργάζονται, για να μειώσουν ή και να απαλείψουν εντελώς αυτές τις παρενέργειες.

 Χημειοθεραπευτικά φάρμακα

Υπάρχει μεγάλη ποικιλία χημειοθεραπευτικών φαρμάκων που έχουν συγκεκριμένες ενδείξεις και διαφορετικές παρενέργειες. Για παράδειγμα πτώση μαλλιών και ναυτία δεν είναι παρενέργειες όλων των φαρμάκων. Τα περισσότερα χημειοθεραπευτικά φάρμακα, επηρεάζουν τα κύτταρα του αίματος και μπορεί να προκαλέσουν προσωρινή πτώση των λευκών αιμοσφαιρών, των αιμοπεταλίων και αναιμία. Υπάρχουν ακόμα και χημειοθεραπευτικά χάπια που έχουν ιδιαίτερη πρακτικότητα. Υπό μια γενική έννοια, ακόμα και τα σύγχρονα στοχευτικά φάρμακα – πλην των αντισωμάτων – είναι χημειοθεραπεία.

Διαβάστε επίσης

Βηματομετρητές βοηθούν τους καρκινοπαθείς που κάνουν χημειοθεραπεία

Τι είναι η λευχαιμία; Ποιοι κινδυνεύουν; Υπάρχει θεραπεία και πώς είναι η ζωή του αρρώστου μετά την ίαση;

Τι είναι η ασθένεια Hodgkin’s, ποια η διαφορά από την μη Hodgkin’s, πώς γίνεται η διάγνωση και ποια η θεραπεία;

Χρυσός τα οφέλη του στην υγεία όταν τρώγεται. Κάνει καλό σε αρθρίτιδα, ακμή, γήρανση.

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

Ο χρυσός, μαζί και με άλλα μέταλλα όπως ο χαλκός και ο ψευδάργυρος, διαδραματίζουν καίριο ρόλο στο «μέτωπο» της ιατρικής τεχνολογίας.

Ενδεικτικά, ο χαλκός αποτελεί βασικό υλικό για εξειδικευμένο διαγνωστικό εξοπλισμό και μεθόδους, όπως οι αξονικοί τομογράφοι και η ραδιοθεραπεία, ενώ ο ψευδάργυρος έχει διαπιστωμένα αντι-ιϊκές και αντιδιαβρωτικές ιδιότητες και θεωρείται πολύτιμος για το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα.

Τι μπορεί να κάνει όμως ο χρυσός στην υγεία;

Ο ρόλος - «κλειδί» του χρυσού στην Ιατρική

Σύμφωνα με το Montly Index of Medical Specialities (MIMS), «η χρυσοθεραπεία, δηλαδή η χρήση αλάτων χρυσού για τη θεραπεία ασθενειών, χρονολογείται στο 1890, όταν ο Γερμανός βακτηριολόγος Ρόμπερτ Κοχ ανακάλυψε ότι οι χημικές ενώσεις του χρυσού μπορούν να “φρενάρουν” την ανάπτυξη του βάκιλου που προκαλεί φυματίωση (σ.σ. Mycobacterium tuberculosis).»

Το πολύτιμο μέταλλο έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες και βοηθάει στην αναγέννηση των κυττάρων αλλά και στην ψυχική ευεξία. Ο χρυσός μεταφέρεται μέσω της ουσίας γ-PGA, της οποίας η ισχυρή ενυδατική φόρμουλα συγκρατεί την υγρασία για ένα υγιές και απαλό δέρμα. Ο χρυσός προλαμβάνει την πρόωρη γήρανση, αντιμετωπίζοντας δραστικά τις ελεύθερες ρίζες.

Ιστορικά, ο χρυσός ήταν γνωστός για τις θεραπευτικές, αλλά και τις καλλυντικές του ιδιότητες. Στα χρόνια της Κλεοπάτρας, ο καθαρός χρυσός ήταν ένα πολύτιμο εργαλείο για τη διατήρηση του νεανικού δέρματος. Οι ιστορικοί αναφέρουν ότι η Κλεοπάτρα κοιμόταν με μάσκα χρυσού κάθε βράδυ. Στην αρχαία Ρώμη βάλσαμα χρυσού χρησιμοποιούνταν για την αντιμετώπιση διαφόρων δερματικών προβλημάτων.

Επιπρόσθετα, ο χρυσός θεωρείτο φάρμακο και κλειδί για τη νεότητα στην αρχαία Κίνα, καθώς η βασίλισσα της δυναστείας Ch' ing χρησιμοποιούσε τον χρυσό στο πρόσωπό της κάθε ημέρα. Καθώς και οι Τσάροι στην Ρωσία τον χρησιμοποιούσαν σε όλα τα τρόφιμα και εδέσματα τους, ως συλλέκτη μικροβίων και δηλητηρίων.

Σύμφωνα με επίσημες έρευνες ο βρώσιμος χρυσός επιδρά θετικά στον ανθρώπινο οργανισμό .

Βοηθά στην μείωση της φλεγμονής των αρθρώσεων

Δρα προληπτικά στην ακμή κάθε τύπου δέρματος

Μειώνει την εμφάνιση λεπτών γραμμών και ρυτίδων

Μειώνει τα σημάδια γήρανσης

Εξισώνει τον τόνο του δέρματος

Βοηθά και αποτρέπει μελανώματα

Κάνει το δέρμα να φαίνεται πιο λείο και απαλό

Καταπολεμά τις ελεύθερες ρίζες

Βοηθά στην πρόληψη κατά της πρόωρης γήρανσης

Επιβραδύνει την εξάντληση του κολλαγόνου

Έχει άμεσα ορατά αποτελέσματα

Αυξάνει την ελαστικότητα του δέρματος

Παρέχει μια χρυσή λάμψη και βοηθά ως ένα φυσικό αντηλιακό

Επανορθώνει τα κατεστραμμένα κύτταρα του δέρματος

Και τέλος αυξάνει σημαντικά την διάρκεια της λάμψης του δέρματος

Σήμερα, μετά από δεκαετίες σχετικών μελετών, η αξιοποίηση του χρυσού στην ιατρική επιστήμη έχει διευρυνθεί. 

Τρεις εκ των πλέον βασικών εφαρμογών του χρυσού είναι οι εξής:

α) θεραπεία του καρκίνου

β) ανίχνευση HIV/AIDS

γ) θεραπεία ρευματοειδούς αρθρίτιδας

Πώς επιδρά ο χρυσός σε περιπτώσεις καρκίνου

Το σχετικό δημοσίευμα του MIMS επισημαίνει ότι οι ενώσεις χρυσού χρησιμοποιούνται ολοένα και πιο συχνά για τη θεραπεία διαφόρων τύπου καρκίνου, με πιο εντυπωσιακή τη χρήση του στη χημειοθεραπεία για όγκους.

«Αν και δεν περιέχουν όλα τα φάρμακα για καρκίνο κάποιου τύπου μέταλλο, οι πιο διαδεδομένες θεραπείες για πολλών τύπων καρκίνους είναι φάρμακα όπως η σισπλατίνη. Η συγκεκριμένη χημική φόρμουλα περιέχει πλατίνα» εξηγεί ο Ρίτσαρντ Χάλιντεϊ από το World Gold Council. Όπως συμβαίνει, ωστόσο, με πολλά αντικαρκινικά φάρμακα, κατά τη θεραπεία σκοτώνονται και πολλά υγιή κύτταρα, μαζί με τα καρκινικά, με συνέπεια να υπάρχουν παρενέργειες, όπως η απώλεια μαλλιών.

Σύμφωνα με το MIMS, μια πολλά υποσχόμενη ανακάλυψη είναι η χρήση νανοσωματιδίων χρυσού. Πως λειτουργεί αυτό; Λόγω της βιοσυμβατότητας του χρυσού, τα νανοσωματίδια μπορούν να εγχυθούν ενδοφλεβίως και να συσσωρευτούν σε συγκεκριμένη περιοχή, όπως είναι οι καρκινικοί όγκοι.

Ο Χάλιντεϊ υποστήριξε ότι «τρέχουν» ήδη κλινικές δοκιμές για φάρμακα στοχευμένης χρήσης, τα οποία θα βασίζονται σε μικροσωματίδια χρυσού. Με τον τρόπο αυτό εκτιμάται ότι θα μειωθούν σημαντικά οι παρενέργειες.

Η χρήση χρυσού έχει ήδη δώσει ενθαρρυντικά αποτελέσματα στη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη, με τα μικροσωματίδια χρυσού να επιτυγχάνουν την αναστολή της ανάπτυξης των όγκων. «Η θέση των κόκκων χρυσού μπορεί να ανιχνευτεί χρησιμοποιώντας ακτίνες Χ, επιτρέποντας, έτσι, στους γιατρούς να στοχεύσουν σε συγκεκριμένο σημείο του προστάτη με ακρίβεια χιλιοστών» τονίζει ο Χάλιντεϊ.

Η εφαρμογή του χρυσού στη ρευματοειδή αρθρίτιδα

Μια από τις πλέον δοκιμασμένες εφαρμογές του χρυσού, ως θεραπευτικού μέσου, αφορά τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Το φάρμακο τύπου DMARD, που τροποποιεί τη νόσο, χρησιμοποιείται λιγότερο τις δυο τελευταίες δεκαετίες, λόγω της χρήσης πιο ανεκτών φαρμάκων, όπως η μεθοτρεξάτη.

Η χρυσο-θεραπεία γινόταν μέσω ένεσης, ωστόσο υπήρχε η δυνατότητα και η λήψη χρυσού από στόματος. Οι ασθενείς συνήθως λαμβάνουν εβδομαδιαίες ενέσεις που, σταδιακά, μειώνονται σε μια το μήνα. Οι σχετικές έρευνες -και με placebo φάρμακο- είχαν δείξει ότι με τη θεραπεία χρυσού επιτύγχαναν μείωση κατά 30% στα πρηξίματα που προκαλούνταν στις αρθρώσεις.

Να σημειωθεί ότι τα κοιτάσματα της Ελλάδας σε χρυσό, άργυρο, μόλυβδο, χαλκό και ψευδάργυρο εντοπίζονται στα Μεταλλεία Κασσάνδρας, στην περιοχή της ΒΑ Χαλκιδικής. Εκεί βρίσκονται τα γνωστά μεταλλεία της Ολυμπιάδας και των Μαύρων Πετρών στο Στρατώνι, που βρίσκονται σε φάση παραγωγής και εξαγωγών, καθώς και εκείνο των Σκουριών, που τελεί υπό καθεστώς ανάπτυξης.

Τρόποι για να φάτε τον χρυσό.

Σκόνη χρυσού χρησιμοποιείται στην ζαχαροπλαστική αλλά και ακόμα σε μαγειρευτά φαγητά.

Πρόσφατα κυκλοφόρησε ελληνικό ελαιόλαδο που περιέχει βρώσιμο χρυσό και το κόστος του για μια συσκευασία των 250 ml αγγίζει τα 1.050 ευρώ.

Διαβάστε επίσης

• Ψευδάργυρος, η έλλειψή του προκαλεί λοιμώξεις, δερματοπάθειες, λευκά σημάδια στα νύχια, τριχόπτωση, υπογονιμότητα, διαταραχές στον ύπνο
• Βόριο ένα ιχνοστοιχείο απαραίτητο για την οστεοπόρωση, την οστεοαρθρίτιδα, την εμμηνόπαυση, το στρες, τη μνήμη
• Μην ξεχνάτε να ελέγχετε το μαγνήσιο. Η έλλειψη του προκαλεί μουδιάσματα, κράμπες, ημικρανίες, κόπωση. Σε ποιες τροφές υπάρχει το μαγνήσιο;
• Αντιμετώπιση της σιδηροπενικής αναιμίας. Τροφές με σίδηρο. Ο ρόλος της βιταμίνης C

Αφροδισιακές τροφές και ποτά που αυξάνουν την ερωτική επιθυμία. Τροφές και ποτά που σκοτώνουν την λίμπιντο. Ασκήσεις Kegel

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

Η ερωτική επιθυμία είναι προϋπόθεση για να εμπλακούμε σε μια σεξουαλική πράξη. Κυριαρχείται από την έλξη για τον άλλον άνθρωπο και την προσδοκία να πάρουμε και να δώσουμε ηδονή. Η λίμπιντο μπορεί να περιγραφεί ως αυτή η ενστικτώδης ερωτική ορμή, η διάθεση για σεξ αλλά και όλη η ενέργεια που ξεχειλίζει από αυτή Η λίμπιντο έχει τις ρίζες της στα πιο βαθιά συναισθήματα πριν επηρεάσει και το σώμα σου.

Σε γενικές γραμμές η επιθυμία είναι κυρίως σεξουαλική: είναι η παρορμητική αντίδραση που μας σπρώχνει στο σεξ. Από την άλλη μεριά, η λίμπιντο είναι μια πολυδιάστατη λέξη που μπορεί να σημαίνει πολλά πράγματα. Η πιο δημοφιλής χρήση της αναφέρεται στη σεξουαλική επιθυμία και μόνο οι ψυχολόγοι τη χρησιμοποιούν ως ευρύτερη έννοια σήμερα.

Μπορεί να προκληθεί από εξωτερικά ερεθίσματα, όπως μια λέξη, ένα βλέμμα, μια μυρωδιά, ή από εσωτερικούς παράγοντες, όπως ένα συναίσθημα ή μια ευχάριστη ανάμνηση. Κατευθείαν ενεργοποιούνται συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου και έτσι ορμόνες και νευροδιαβιβαστές αναλαμβάνουν δράση. Ντοπαμίνη, τεστοστερόνη και οκυτοκίνη δημιουργούν ένα αίσθημα ευφορίας και αναμονής της ευχαρίστησης. Η λίμπιντο, όμως, δεν εξαρτάται μόνο από βιολογικούς παράγοντες, σημαντικό ρόλο παίζει και η ψυχολογία. Ο τρόπος που έχουμε μεγαλώσει, οι απόψεις μας σχετικά με το τι είναι σωστό και λάθος στο πλαίσιο της σεξουαλικής πράξης, αλλά και οι προσδοκίες μας από το άτομο απέναντί μας (δηλαδή οι ανάγκες που περιμένουμε να καλύψουμε μέσω της σεξουαλικής πράξης), επηρεάζουν την ερωτική μας επιθυμία. Αισθανόμαστε, λοιπόν, έλξη για ένα άτομο, η σεξουαλική επιθυμία μάς κυριεύει και εμείς δεν έχουμε παρά να περιμένουμε από το «αντικείμενο του πόθου μας» να ανταποκριθεί. Όλα καλά μέχρι εδώ. Διαβάστε για τις ορμόνες του έρωτα σε προηγούμενο άρθρο μας εδώ

Τι γίνεται, όμως, όταν η σεξουαλική επιθυμία αρχίζει να εξασθενεί;

Η χαμηλή σεξουαλική λίμπιντο ή διαταραχή μειωμένης σεξουαλικής επιθυμίας, όπως είναι ιατρικά γνωστή, είναι αντικείμενο μελέτης εδώ και δεκαετίες.

Οι αιτίες της μειωμένης λίμπιντο είναι πολλές και ποικίλες και κυμαίνονται από βιολογικές και παθολογικές έως συναισθηματικές. Το στρες, η διατροφή, οι αυξομειώσεις βάρους ενοχοποιούνται για την μειωμένη διάθεση για σεξ τόσο σε άντρες όσο και σε γυναίκες. Από την άλλη η δραστήρια ερωτική ζωή είναι ευεργετική για την καρδιά, τη μνήμη, το ανοσοποιητικό σύστημα και βέβαια και για τη φυσική κατάσταση.

Γνωρίζετε ότι υπάρχουν τροφές που αυξάνουν τη λίμπιντο και λειτουργούν αφροδισιακά;

Μια από αυτές είναι τα σπαράγγια. Είναι πλούσια σε βιταμίνη Ε, η οποία διεγείρει την παραγωγή των ορμονών που είναι απαραίτητες για μια δραστήρια σεξουαλική ζωή. Ένας Άγγλος βοτανολόγος του 17ου αιώνα, ο Νίκολας Κουλπέπερ (Nicholas Culpepper), έγραψε πως τα σπαράγγια "διεγείρουν τον πόθο στους άνδρες και στις γυναίκες".

Τα αμύγδαλα από την αρχαιότητα τα αμύγδαλα θεωρούνται σύμβολα γονιμότητας. Το άρωμα του αμύγδαλου διεγείρει το πάθος στις γυναίκες, ή τουλάχιστον αυτό περιγράφουν οι ποιητές και οι συγγραφείς.

Οι μπανάνες είναι επίσης αφροδισιακές. Η κατανάλωση μιας μπανάνας καθημερινά είναι πολύ αποτελεσματική στην αύξηση της λίμπιντο. Περιέχουν το ένζυμο βρομελίνη, το οποίο πιστεύεται ότι βελτιώνει την ερωτική επιθυμία των ανδρών αφού βελτιώνει την παραγωγή της τεστοστερόνης. Η μπανάνα περιέχει υψηλά επίπεδα καλίου και ριβοφλαβίνης (βιταμίνη Β2). Και τα δύο παίζουν σημαντικό ρόλο στην αύξηση της σεξουαλικής επιθυμίας και τη σεξουαλική. Το κάλιο ρυθμίζει τους θυρεοειδείς αδένες των γυναικών, ενώ η βιταμίνη Β αυξάνει τα επίπεδα ενέργειας

Λάχανο. Περιέχει ουσίες που βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος και έτσι την αιμάτωση των γεννητικών οργάνων.


Σέλερι. Περιέχει ανδοστερόνη, μια ανδρική ορμόνη που πιστεύεται ότι διεγείρει ερωτικά τις γυναίκες.


Κρόκος (Saffron)
Από τους αρχαίους χρόνους ο κρόκος θεωρείται ως ένα αποτελεσματικό φυσικό αφροδισιακό. Ο κρόκος είναι στην πραγματικότητα ένα μπαχαρικό που χρησιμοποιείται συνήθως στην ιταλική, ισπανική και ινδική κουζίνα. Δημιουργεί μια θετική επίδραση στο κεντρικό νευρικό σύστημα, καθώς επίσης και δίνει το αίσθημα της ευεξίας και ανεβάζει τη διάθεση. Επιπλέον ο κρόκος περιέχει μια χημική ουσία που ονομάζεται Picrocrocin που κάνει το σώμα πολύ πιο ευαίσθητο στην αφή.

Αυγά
 Τα αυγά είναι πλούσια σε βιταμίνη Β5 και βιταμίνη Β6, η οποία μειώνει το επίπεδο του στρες στον οργανισμό. Το άγχος είναι μια από τις αιτίες που επηρεάζουν τη λίμπιντο. Διατηρούν επίσης την ισορροπία των επιπέδων των ορμονών, που είναι πολύ σημαντικό για μια υγιή λίμπιντο. Τα αυγά είναι μια καλή πηγή της βιταμίνης Α και βοηθάει στην υγεία του δέρματος στον κόλπο. Ο κρόκος αυγού έχει υψηλά επίπεδα ψευδαργύρου (το οποίο βελτιώνει την παραγωγή υγιούς σπέρματος και τεστοστερόνης) και ντοπαμίνη (που βελτιώνει την σεξουαλική ευχαρίστηση). Μπορείτε να συμπεριλάβετε τα αυγά στο καθημερινό πρωινό σας.

Άγρια γλυκοπατάτα. Περιέχει χημικές ουσίες που αυξάνουν την ευαισθησία των γεννητικών οργάνων.


Σύκα. Τα σύκα είναι επίσης πολύ χρήσιμα για την τόνωση της λίμπιντο στις γυναίκες. Αυξάνουν την λίμπιντο και βελτιώνουν την σεξουαλική αντοχή, επειδή είναι πλούσια σε αμινοξέα – τους θεμέλιους λίθους των πρωτεϊνών που είναι απαραίτητες στον εγκέφαλο για την παραγωγή της χημικής ουσίας ντοπαμίνη.


Δαμάσκηνο: Φρούτο που εμποδίζει την συσσώρευση πλάκας στα αιμοφόρα αγγεία σύμφωνα με την British Journal of Nutrition. Οι καθαρές αρτηρίες, όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες είναι το μονοπάτι που μας οδηγεί στην ευχαρίστηση, καθώς η καλή κυκλοφορία του αίματος οδηγεί στην διέγερση. 


Ρεβίθια: Όσο κι αν μας φαίνεται περίεργο, τα ρεβίθια περιέχουν το λεγόμενο «φυσικό Viagra», ένα αμινοξύ που ονομάζεται αργινίνη. Με την αργινίνη απελευθερώνεται νιτρικό οξύ, διαδικασία την οποία ακολουθεί και το γνωστό μπλε χαπάκι, το οποίο επιταχύνει την φυσική λίπανση των αγγείων, διευκολύνοντας την ροή του αίματος στα γεννητικά όργανα.


Ελαιόλαδο: Το φυτικό λίπος του ελαιολάδου, που συνήθως αποκαλείται καλό λίπος, βοηθά στην παραγωγή της τεστοστερόνης. Κι αν νομίζετε ότι η τεστοστερόνη είναι αποκλειστικά «ανδρική ορμόνη», κάνετε λάθος. Οι επιστήμονες τονίζουν ότι είναι συνδεδεμένη με την σεξουαλική ορμή και των δύο φύλων. Μόλις δύο κουταλιές της σούπας σε καθημερινή βάση ρυθμίζουν το υγιές λίπος που μας είναι απαραίτητο.


Κόκκινο κρασί: Έρευνα του Πανεπιστημίου της Φλωρεντίας απέδειξε ότι οι γυναίκες που έπιναν ένα με δύο ποτηράκια κόκκινο κρασί την ημέρα είχαν καλύτερη φυσική λίπανση στον οργανισμό τους από εκείνες που δεν έπιναν καθόλου. Πιείτε ένα ποτηράκι με το βραδινό σας και θα έχετε ένα θερμότερο βράδυ. 


Λεβάντα: Το φυτό αυτό έχει την ικανότητα να διεγείρει τις αισθήσεις μόνο με το άρωμά του. Έρευνα σε γυναίκες που μύρισαν αιθέριο έλαιο λεβάντας στην διάρκεια του δείπνου τους έδειξε ότι το άρωμά της αύξησε κατά 11% την ροή του αίματος στα γεννητικά τους όργανα. Μια πιθανή εξήγηση είναι ότι ο εγκέφαλος συνδέει το άρωμα της λεβάντας με χαλαρωτικές αναμνήσεις. Βάλτε στην ζωή σας το μέλι από άνθη λεβάντας ή αρωματίστε το τραπέζι και τα κεριά σας με αιθέριο έλαιο λεβάντας, χαλαρώστε και απολαύστε το.

Bασιλικός. Όχι μόνο ενισχύει το άρωμα και τη γεύση των γευμάτων, αλλά εμφανίζει και μία πληθώρα ευεργετικών επιδράσεων στο ανθρώπινο σώμα.

Στρείδια. Είναι πλούσια σε ψευδάργυρο, ο οποίος είναι απαραίτητος για την παραγωγή τεστοστερόνης (είναι η κύρια ορμόνη του ανδρικού φύλου και παίζει καθοριστικό ρόλο στην ερωτική επιθυμία και στην στύση). Περιέχουν επίσης ντοπαμίνη.


Tα θαλασσινά έχουν χαρακτηριστεί ως οι πλέον αφροδισιακές τροφές. Ειδικά τα όστρακα (στρείδια, μύδια) και τα μαλάκια (όπως το χταπόδι) είναι πλούσια σε αμινοξέα και ψευδάργυρο, στοιχεία απαραίτητα για την παραγωγή διαφόρων ορμονών, όπως τα ανδρογόνα και η τεστοστερόνη. H έλλειψη του ψευδάργυρου είναι πολλές φορές η αιτία για την ανδρική ανικανότητα. Tα θαλασσινά είναι επίσης καλή πηγή νιασίνης (βιταμίνης B3), η οποία δρα στα άκρα του αγγειακού συστήματος, προκαλώντας τη διαστολή τους και συμβάλλοντας στην καλύτερη αιμάτωση του ανδρικού αναπαραγωγικού συστήματος.

Φύκια. Περιέχουν ασβέστιο, ιώδιο και σίδηρο, που πιστεύεται ότι τονώνουν την ερωτική επιθυμία

Αβοκάντο. Οι Αζτέκοι το αποκαλούσαν 'ahuacuatl', ή "δέντρο των γεννητικών οργάνων". Περιέχει ποτάσιο που «ξυπνάει» τις ορμές σας και φολικό οξύ για διατήρηση της ενέργειας. Στην Ισπανία του μεσαίωνα, οι ιερείς θεωρούσαν τη συγκεκριμένη τροφή τόσο αισχρά σεξουαλική που είχαν απαγορέψει την κατανάλωσή της.

Τέλος η αγαπημένη όλων σοκολάτα που είναι η βασίλισσα των αφροδισιακών τροφών. Η σοκολάτα περιέχει διάφορες ενώσεις: την ανανδαμίδη, μια ψυχοδραστική ουσία που επάγει την ευφορία, και τη φαινυλαιθυλαμίνη, την "ουσία του έρωτα", που απελευθερώνει ντοπαμίνη στο κέντρο ηδονής του εγκεφάλου που παρουσιάζεται κατά την κορύφωση της δραστηριότητάς του στη διάρκεια του οργασμού.

Τροφές για αύξηση της ερωτικής επιθυμίας


Η έλλειψη της ερωτικής επιθυμίας να οφείλεται σε έλλειψη ντοπαμίνης. Τα τρόφιμα που διεγείρουν την παραγωγή της είναι τα πρωτεϊνούχα, δηλαδή: κρέας, πουλερικά, γαλακτοκομικά και το φύτρο του σταριού. Γι’ αυτό κάθε ένα από τα τρία κύρια γεύματα της ημέρας θα πρέπει να περιέχει πρωτεΐνες. Την παραγωγή της μπορεί επίσης να τονώσουν επίσης: ο βασιλικός, το μαύρο πιπέρι, το πιπέρι καγιέν, οι καυτερές πιπεριές, (Αυξάνουν την κυκλοφορία του αίματος στα γεννητικά όργανα και βοηθούν την έκκριση ενδορφίνης.), το μάραθο,

το σκόρδο, Πλούσιο σε θειούχες ενώσεις όπως η αλλισίνη έχει την ιδιότητα να αυξάνει την κυκλοφορία του αίματος στα γεννητικά όργανα.

η πιπερόριζα, Διεγείρει τα συναισθήματα ευφορίας και έξαψης που συνδέονται με το σεξ.

το δεντρολίβανο, το κύμινο, το σουσάμι, ο καφές και το τσάι. Όσον αφορά τα συμπληρώματα, αυτά που μπορεί να βοηθήσουν είναι το φυλλικό οξύ, η θειαμίνη και ο ψευδάργυρος, το τζίνσενγκ.  Το ginseng είναι εξαιρετικά δημοφιλές βότανο για ενίσχυση της λίμπιντο. Το ginseng περιέχει τζινσενοσίδες, τα οποία βοηθούν να απελευθερωθεί το νιτρικό οξείδιο στο σώμα και συνεπώς, αυξάνει τη ροή του αίματος σε όλο το σώμα και της πυελικής περιοχής για την καλύτερη διέγερση αλλά και του οργασμού. Επίσης, μειώνει το επίπεδο του στρες στον οργανισμό. Έτσι, βάζοντας στην διατροφή σας ginseng μπορεί να αυξήσει την λίμπιντο σας και τη σεξουαλική σας απόδοση.

Αφροδισιακά ποτά

Εκτός από τα φαγητά και γλυκά που έχουν αφροδισιακές ιδιότητες, αρκετά ποτά έχουν επίσης αυτό το προνόμιο. Τα αφροδισιακά ποτά γίνονται από φυσικά υλικά, που μπορούν να αναμειχθούν με (λίγο) αλκοόλ δημιουργώντας αισθήματα ψυχικής και σωματικής ευφορίας. Το προοίμιο, με άλλα λόγια, της ερωτικής διάθεσης. Στα υλικά τους περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, ο χυμός πορτοκαλιού, τα πράσινα λεμόνια, το «μπαστουνάκι» βανίλιας, τα λίτσις, το μέλι, το σιρόπι ζαχαροκάλαμου, η κανέλλα σε σκόνη, το μοσχοκάρυδο, ψιλοκομμένο φρέσκο τζίντζερ κ.ά.
 Στα αλκοολούχα αφροδισιακά ποτά ξεχωριστή θέση έχει το αψέντι. Ενα δυνατό απεριτίφ που προέρχεται από την αρωματική αψιθιά (Artemisia absinthium) και έγινε θρύλος για τις «μαγικές» ιδιότητές του. Ταυτόχρονα όμως, κατηγορήθηκε για πρόκληση εθισμού και παραισθήσεων. Στα τέλη του 19ου αιώνα χρησιμοποιόταν ευρύτατα ως διεγερτικό, κυρίως από τους Γάλλους διανοούμενους και καλλιτέχνες. Στην μποέμικη κουλτούρα του αψεντιού εντάχθηκαν με ενθουσιασμό και... πριαπική διάθεση ο Τουλούζ-Λοτρέκ, ο Βερλέν, ο Ρεμπό, ο Μποντλέρ, αργότερα ο Πικάσο, ο Χεμινουγέι και άλλοι.


Και οι τεχνικές......

Μασάζ
 Το μασάζ είναι από τους καλύτερους τρόπους για την ενίσχυση της λίμπιντο και τη διέγερση στις γυναίκες. Αυτή η τεχνική λειτουργεί καλύτερα ειδικά, όταν είστε θυμωμένοι ή ανήσυχοι. Αιθέρια έλαια όπως το τριαντάφυλλο, φασκόμηλο, ylang, γιασεμί και σανταλόξυλο αποτελούν άριστα λάδια για μασάζ. Ο σύντροφός σας μπορεί να σας κάνει ένα μασάζ με απαλό φωτισμό, αρωματικά κεριά και απαλή μουσική. Τα αρωματικά κεριά βοηθηθούν να αυξηθεί η σεξουαλική διάθεση. Το μασάζ ζεσταίνει και χαλαρώνει το σώμα. Αυξάνει επίσης τη ροή του αίματος προς τα γεννητικά όργανα, και ως εκ τούτου βελτιώνει την ευαισθησία τους.

Ασκήσεις Kegel
 

Οι ασκήσεις Kegel μπορεί επίσης να βοηθήσουν μαζί με όλα τα παραπάνω έλαια, βότανα και τα φρούτα. Αν κάνετε ασκήσεις Kegel τακτικά σας βοηθούν να βελτιώσετε τη λίμπιντο και να γυμνάσετε τους «μυς του σεξ».
Οι «μύες του σεξ» (ηβοκοκκυγικοί) είναι οι μύες που χρησιμοποιούμε όταν θέλουμε να διακόψουμε την ούρηση. Προσπαθήστε να τους συστέλλεται, σαν να θέλετε να καθυστερήσετε την ούρηση, και κρατηθείτε σε αυτή τη θέση για 2-3˝. Εισπνεύστε σε κάθε σφίξιμο και εκπνεύστε χαλαρώνοντας τους μυς. Ξαπλώστε ανάσκελα με τα γόνατα λυγισμένα. Τα πέλματα να ακουμπάνε στο έδαφος και τα χέρια να βρίσκονται στο πλάι. Εισπνεύστε, σφίγγοντας τους κοιλιακούς μυς και τους γλουτούς, και σηκώστε τη λεκάνη μέχρι να φτάσει η πλάτη σας σε ευθεία γραμμή. Αναπνέετε, μένοντας στην ίδια θέση για 10˝. Εκπνεύστε επιστρέφοντας στο πάτωμα και επαναλάβετε 10 φορές. Στην τελευταία επανάληψη, παραμείνετε με τη λεκάνη ψηλά και κάντε μικρές πιέσεις προς τα πάνω για 10˝.

Τροφές  και άλλα…που ρίχνουν τη λίμπιντο

• Άσπρο ψωμί. Η υπερβολική κατανάλωση άσπρου ψωμιού και άλλων επεξεργασμένων υδατανθράκων μπορεί να βουλιάξει την ερωτική επιθυμία, σύμφωνα με έρευνες της βρετανικής διαιτητικής εταιρείας. Τα επεξεργασμένα τρόφιμα αυξάνουν πολύ γρήγορα τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, τα οποία με τη σειρά τους σχετίζονται με κατακόρυφη πτώση της ενεργητικότητας, με συνέπεια να μην έχει διάθεση κανείς να κάνει σεξ. Επιπλέον, το πολύ σάκχαρο από την μια μας παχαίνει και από την άλλη αυξάνει τα επίπεδα οιστρογόνων στον οργανισμό με συνέπεια να ελαττώνονται τα επίπεδα της τεστοστερόνης. 
• 
Ανεπάρκεια σιδήρου. Οι ανεπαρκείς ποσότητες σιδήρου μέσω της διατροφής μπορεί να κάνει την ερωτική επιθυμία να καταποντιστεί. Τα χαμηλά επίπεδα σιδήρου μειώνουν την ποιότητα της κυκλοφορίας του αίματος και έτσι ελαττώνουν την ενεργητικότητα. Όταν νιώθει κανείς εξάντληση, το τελευταίο που τον απασχολεί είναι το σεξ.

• Αλκοόλ. Το πολύ αλκοόλ μπορεί να προκαλέσει παροδική στυτική δυσλειτουργία στους άντρες και απώλεια αισθητικότητας και στα δύο φύλα.

Οι “απαγορευμένες” τροφές πριν από το σεξ είναι οι εξής:

Καφές: Ο καφές έχουν δείξει οι έρευνες ότι μπορεί να έχει επιπτώσεις στα επινεφρίδια. Και όπως γνωρίζουμε καλά, τα επινεφρίδια παράγουν ορισμένες ορμόνες που ευθύνονται για το στρες. Εάν λοιπόν το παρακάνετε με τον καφέ πριν το σεξ, μάλλον θα σας καταλάβει νευρικότητα και άγχος, μπορεί και ταχυπαλμία για λόγο που δεν θα γνωρίζετε.

Κρέας: Το κόκκινο κρέας είναι ένα κρέας λιπαρό και όταν ξεκινήσει η πέψη, ο οργανισμός καταβάλλει μεγαλύτερη προσπάθεια από τις άλλες τροφές, για να το διασπάσει. Η ενέργεια που καταναλώνει είναι μεγάλη και είναι πολύ πιθανό (εάν έχετε πιει και αρκετό κρασί) να σας πιάσει μια υπνηλία που θα είναι τόσο γλυκιά όσο θα ήταν το γλυκό κορμί της /του συντρόφου σας. Μάλλον θα θέλετε να κοιμηθείτε, παρά να κάνετε σεξ.

Τυριά: Υπάρχουν άνθρωποι (πολλοί από αυτούς μάλιστα δεν το γνωρίζουν) που έχουν δυσανεξία στη λακτόζη. Δηλαδή ο οργανισμός τους έχει δυσκολία στο να διασπά τρόφιμα με λακτόζη όπως το γάλα, τα τυριά κ.α Αυτό φέρνει φούσκωμα και δυσφορία.

Αλκοόλ: Η πιο ύπουλη παγίδα για το σεξ. Σε λίγες και μικρές ποσότητες μας φτιάχνει την ερωτική διάθεση, οι αναστολές υποχωρούν, απελευθερωνόμαστε. Σε μεγάλες ποσότητες, χάνουμε τη γη κάτω από τα πόδια μας. Συχνά οι άνδρες που έχουν πιει πολύ, δεν έχουν στύση, ή τουλάχιστον παρουσιάζουν μια στύση όχι ικανή για διείσδυση, ενώ οι γυναίκες που έχουν πιει πολύ προτιμούν να κοιμηθούν, αφού πρώτα αδειάσουν το περιεχόμενο του στομάχου του.

Το σεξ είναι ένα σημαντικό μέρος της ζωής του κάθε ζευγαριού. Αυτό εξηγεί γιατί οι άνθρωποι έχουν ψάξει τόσο πολύ για να βρουν τα καλύτερα τρόφιμα για να βελτιώσουν τις σεξουαλικές επιθυμίες τους. Τα αφροδισιακά είναι φθηνότερα σε σύγκριση με της φαρμακευτικές λύσεις, μπορούν να τα βρουν εύκολα και θέλει λήγει προσπάθεια για να παραχθούν. Δεδομένου ότι το σεξ και η διατροφή είναι τόσο σημαντικοί, υπάρχει πάντα ένας καλός λόγος για να τους εξομοιώσετε και τις δύο. Αυτό σημαίνει ότι η επίδραση των τροφίμων δεν περιορίζεται μόνο στη σωματική τροφή. Πράγματι, σε ορισμένες περιπτώσεις, έχει αποδειχθεί ότι τα τρόφιμα ενισχύουν και άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες όπως το σεξ.

Διαβάστε επίσης

• Οι ορμόνες του έρωτα και η ερωτική συμπεριφορά στις φάσεις της λαγνείας, της έλξης και της προσκόλλησης
• Σύκα, φρέσκα ή αποξηραμένα, για το έντερο, την αναιμία, την οστεοπόρωση, την πίεση, τον διαβήτη και την λίμπιντο.
• Καρπούζι, για την καρδιά, τον καρκίνο, την δίαιτα αλλά και τη λίμπιντο
• Αβοκάντο, για την χοληστερίνη, την πίεση, την καρδιά, τα μάτια, την γήρανση, κατά του καρκίνου και δεν παχαίνει.