Επέκταση του δικτύου απινιδωτών στη Ν. Σμύρνη

medlabnews.gr iatrikanea

Η Κοινωνική Υπηρεσία του Δήμου Νέας Σμύρνης επεκτείνοντας το Δίκτυο Απινιδωτών στη Νέα Σμύρνη παρουσίασε και τοποθέτησε έναν ακόμη Απινιδωτή στο Β΄ΚΑΠΗ επί της οδού Σταδίου 32 .

Την εκπαίδευση των στελεχών του Δήμου που εργάζονται στο ΚΑΠΗ στη χρήση του Απινιδωτή πραγματοποίησε ο γιατρός Εργασίας του Δήμου κ. Ευθύμιος Θανασιάς παρουσία του Αντιδημάρχου Κοινωνικής Πολιτικής και Άλληλεγγύης κ. ΓΙΑΤΖΙΔΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ο οποίος δήλωσε : ¨ Επεκτείνουμε συνεχώς το Δίκτυο Απινιδωτών, που εγκαθιστούμε στη Νέα Σμύρνη με σκοπό την καλύτερη προστασία της υγείας των κατοίκων της. Τοποθετούμε Απινιδωτές σε πολυσύχναστους Δημόσιους χώρους και ευελπιστούμε , ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα έχουμε καλύψει χωροταξικά το σύνολο της έκτασης που καταλαμβάνει η πόλη μας. Παράλληλα εκπαιδεύονται στελέχη του Δήμου αλλά και πολίτες στη χρήση τους¨.

Πανευρωπαϊκή έρευνα για την Ημικρανία στις Γυναίκες: 7 στις 10 δεν λαμβάνουν εξατομικευμένη φροντίδα

medlabnews.gr iatrikanea

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, η Ευρωπαϊκή Συμμαχία για την Ημικρανία και τις Κεφαλαλγίες (European Migraine and Headache Alliance – EMHA) παρουσίασε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τα αποτελέσματα της πανευρωπαϊκής έρευνας «Migraine in Women – The Invisible Hormonal Pattern», αναδεικνύοντας τον συχνά αόρατο, αλλά καθοριστικό ρόλο που παίζουν οι ορμονικές μεταβολές στην εμπειρία της ημικρανίας στις γυναίκες.

Η παρουσίαση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο εκδήλωσης που διοργάνωσε το ‘The Parliament Magazine’ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία για τις ευρωπαϊκές πολιτικές υγείας, καθώς εντείνεται η συζήτηση για την ανάγκη ουσιαστικότερης ενσωμάτωσης της διάστασης του φύλου στον σχεδιασμό των στρατηγικών για τη δημόσια υγεία. Το βασικό μήνυμα της έρευνας είναι σαφές: η ημικρανία δεν είναι «απλώς ένας πονοκέφαλος», ούτε μια παροδική ενόχληση που μπορεί να αποδοθεί αόριστα στις ορμόνες. Είναι μια σοβαρή νευρολογική νόσος με σημαντικό λειτουργικό, κοινωνικό και ψυχικό φορτίο, η οποία εξακολουθεί να υποδιαγιγνώσκεται και να υποεκτιμάται, ιδιαίτερα όταν σχετίζεται με τον εμμηνορρυσιακό κύκλο και τις ορμονικές διακυμάνσεις, κατά τη διάρκεια της ζωής των γυναικών.

Η έρευνα που εκπονήθηκε από την EMHA σε συνεργασία με την AEMICE, συγκέντρωσε 5.410 απαντήσεις από 13 ευρωπαϊκές χώρες και είχε ως βασικό στόχο να αποτυπώσει με μεγαλύτερη ακρίβεια τον πραγματικό αντίκτυπο της ημικρανίας στις γυναίκες, στην Ευρώπη. Στην Ελλάδα συμμετείχαν 504 γυναίκες, έπειτα από την προώθηση του ερωτηματολογίου μέσα από τα κανάλια επικοινωνίας και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του Συλλόγου Ασθενών με Ημικρανία και Κεφαλαλγία Ελλάδος, προσδίδοντας ουσιαστικό ελληνικό αποτύπωμα στη συνολική ευρωπαϊκή ανάλυση. Τα ελληνικά στοιχεία καταγράφουν από νωρίς μια ανησυχητική εικόνα, ευθυγραμμισμένη με τη γενικότερη ευρωπαϊκή τάση: σημαντική υποδιάγνωση, καθυστέρηση στην αναζήτηση ιατρικής βοήθειας και περιορισμένη πρόσβαση σε πιο στοχευμένη και εξατομικευμένη φροντίδα.

Συγκεκριμένα:

· σχεδόν 1 στις 2 συμμετέχουσες στην Ελλάδα δήλωσε ότι δεν είχε λάβει επίσημη διάγνωση ημικρανίας,

· 43,7% ανέφεραν ότι, παρά την επιβάρυνση από τη νόσο, δεν είχαν επισκεφθεί γιατρό. Από αυτές, 8 στις 10 δήλωσαν ότι αυτοθεραπεύονται,

· 72,8% απάντησαν ότι δεν τους είχε προταθεί εξατομικευμένη θεραπεία για κρίσεις που σχετίζονται με την έμμηνο ρύση ή την εμμηνόπαυση.

Τα δεδομένα αυτά αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, καθώς η ημικρανία αποτελεί μία από τις συχνότερες νευρολογικές παθήσεις, αλλά συνεχίζει να παραμένει σε μεγάλο βαθμό αόρατη τόσο στη δημόσια συζήτηση όσο και στην καθημερινή κλινική πράξη. Το ορμονικό μοτίβο της ημικρανίας φαίνεται να είναι πολύ πιο συχνό από όσο αναγνωρίζεται συστηματικά. Παρά το γεγονός ότι η εμπειρία των ίδιων των γυναικών καταδεικνύει σαφή σύνδεση ανάμεσα στις κρίσεις και στον κύκλο τους, το στοιχείο αυτό συχνά δεν διερευνάται επαρκώς, δεν καταγράφεται με συνέπεια και, κυρίως, δεν οδηγεί σε μια θεραπευτική προσέγγιση προσαρμοσμένη στις πραγματικές ανάγκες των ασθενών.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της πανευρωπαϊκής έρευνας:

· 2 στις 3 συμμετέχουσες ανέφεραν ότι παρατηρούν πιθανή σχέση ανάμεσα στις κρίσεις ημικρανίας και τον εμμηνορρυσιακό τους κύκλο,

· 9 στις 10 δήλωσαν ότι οι κρίσεις κατά την περίοδο είναι πιο έντονες, διαρκούν περισσότερο και είναι πιο δύσκολο να αντιμετωπιστούν σε σχέση με άλλες χρονικές φάσεις.

· Ωστόσο, παρά την ένταση και τη σαφή επαναληψιμότητα αυτού του μοτίβου, σχεδόν 7 στις 10 γυναίκες απάντησαν ότι δεν τους έχει ποτέ προταθεί εξατομικευμένη θεραπευτική προσέγγιση για τις κρίσεις που συνδέονται με ορμονικούς παράγοντες.

Η έρευνα αναδεικνύει, επίσης, ένα πολύ σημαντικό κενό στη φροντίδα: την υποδιάγνωση. Αν και η ημικρανία είναι μία από τις πιο συχνές νευρολογικές διαταραχές και επηρεάζει δυσανάλογα τις γυναίκες, 42% των συμμετεχουσών με θετικά ευρήματα στον έλεγχο συμπτωμάτων δεν είχαν λάβει ποτέ επίσημη διάγνωση ημικρανίας. Το εύρημα αυτό ενισχύει την εικόνα μιας νόσου που παραμένει αόρατη όχι επειδή είναι σπάνια, αλλά επειδή συχνά ο πόνος και οι επιπτώσεις του υποτιμώνται, κανονικοποιούνται ή αποδίδονται σε «φυσιολογικές» ορμονικές ή γυναικολογικές μεταβολές.

Η ημικρανία είναι μια νευρολογική νόσος που χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενες κρίσεις κεφαλαλγίας, συνήθως μέτριας έως σοβαρής έντασης, με παλλόμενο χαρακτήρα, που συχνά συνοδεύονται από ναυτία, φωτοφοβία, φωνοφοβία και σημαντικό περιορισμό της καθημερινής λειτουργικότητας. Δεν επηρεάζει μόνο τη σωματική υγεία, αλλά και την εργασία, την οικογενειακή ζωή, την κοινωνική συμμετοχή και την ψυχική ανθεκτικότητα των ασθενών. Εκτιμάται ότι 3 στα 4 άτομα που ζουν με ημικρανία είναι γυναίκες, κυρίως σε αναπαραγωγική ηλικία, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία της για τη γυναικεία υγεία, χωρίς αυτό να αποκλείει την εμφάνισή της και στους άνδρες. Παρά ταύτα, η αναγνώρισή της σε επίπεδο πολιτικών δημόσιας υγείας παραμένει δυσανάλογα περιορισμένη σε σχέση με το πραγματικό της φορτίο.

Η πανευρωπαϊκή αυτή καταγραφή έρχεται να υπογραμμίσει ότι η έλλειψη έγκαιρης διάγνωσης δεν είναι απλώς ένα τεχνικό ή διοικητικό πρόβλημα. Σημαίνει ότι χιλιάδες γυναίκες ζουν για χρόνια χωρίς να γνωρίζουν με σαφήνεια τι ακριβώς αντιμετωπίζουν, χωρίς να εντοπίζονται και να καταγράφονται σωστά οι εκλυτικοί παράγοντες των κρίσεων τους και χωρίς να αποκτούν πρόσβαση σε κατάλληλες θεραπευτικές επιλογές. Σημαίνει επίσης ότι πολλές γυναίκες μαθαίνουν να ζουν με τον πόνο ως κάτι «αναμενόμενο» ή «φυσιολογικό», περιορίζοντας την επαγγελματική, κοινωνική και οικογενειακή τους ζωή, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για μια νόσο που χρειάζεται συστηματική αξιολόγηση, σωστή διάγνωση και οργανωμένη φροντίδα.

Ο Γενικός Γραμματέας του Συλλόγου Ασθενών με Ημικρανία και Κεφαλαλγία Ελλάδος Κος Κων/νος Μπίλιας δήλωσε: «Η ημικρανία στις γυναίκες παραμένει σε σημαντικό βαθμό υποαναγνωρισμένη και υποδιαγνωσμένη, καθώς συχνά προσεγγίζεται απλουστευτικά υπό το πρίσμα των ορμονικών μεταβολών ή του εμμηνορρυσιακού κύκλου, γεγονός που ενδέχεται να οδηγεί σε καθυστερημένη διάγνωση και αποσπασματική αντιμετώπιση. Η παρούσα έρευνα αναδεικνύει με σαφήνεια τη σύνθετη και συχνά αόρατη επιβάρυνση που συνεπάγεται η ημικρανία για τις γυναίκες στην καθημερινή, κοινωνική και επαγγελματική τους ζωή. Παράλληλα, προσδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στη φωνή των ίδιων των ασθενών, καθώς η συστηματική καταγραφή των εμπειριών τους αποτελεί κρίσιμο στοιχείο για την ουσιαστική αποτύπωση του φορτίου της νόσου, την ενίσχυση της ευαισθητοποίησης και τη διαμόρφωση αποτελεσματικότερων παρεμβάσεων σε επίπεδο πολιτικής υγείας».

Ο Δρ. Μιχαήλ Βικελής, νευρολόγος, εξειδικευμένος στις κεφαλαλγίες και Επιστημονικός Σύμβουλος του Συλλόγου, δήλωσε: «Τα αποτελέσματα της έρευνας επιβεβαιώνουν με σαφήνεια ότι η ορμονική διάσταση της ημικρανίας πρέπει να ενσωματωθεί πολύ πιο ουσιαστικά στην κλινική προσέγγιση. Χρειάζεται συστηματική διερεύνηση των ορμονικών εκλυτικών παραγόντων, καλύτερη εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας και, κυρίως, ουσιαστική πρόσβαση των γυναικών σε εξειδικευμένες και πιο εξατομικευμένες θεραπευτικές επιλογές. Η ημικρανία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με γενικούς όρους όταν γνωρίζουμε ότι οι κρίσεις συχνά μεταβάλλονται ανάλογα με τον κύκλο, την εγκυμοσύνη, την περιεμμηνόπαυση και την εμμηνόπαυση. Μόνο έτσι μπορεί να μειωθεί ουσιαστικά το βάρος της νόσου, να περιοριστεί η αναπηρία που προκαλεί και να βελτιωθεί στην πράξη η ποιότητα ζωής των γυναικών».

Με αφορμή την παρουσίαση των αποτελεσμάτων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η EMHA ενίσχυσε και το σαφές της κάλεσμα προς τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, τα συστήματα υγείας και την κοινωνία των πολιτών: «Recognize. Diagnose. Treat.» / «Αναγνώριση. Διάγνωση. Θεραπεία.» Το τρίπτυχο αυτό συνοψίζει την ανάγκη να αναγνωριστεί η ημικρανία ως μείζον ζήτημα γυναικείας υγείας, να περιοριστεί η καθυστέρηση στη διάγνωση και να αναπτυχθούν πιο αποτελεσματικά, σύγχρονα και εξατομικευμένα θεραπευτικά μονοπάτια.

Η Συμμαχία υπογραμμίζει ότι η μελλοντική ευρωπαϊκή στρατηγική για την υγεία των γυναικών, αλλά και η ευρύτερη στρατηγική για τη νευρολογική υγεία, οφείλουν να συμπεριλάβουν την ημικρανία στον πυρήνα τους, ώστε η αναγνώριση να μη μείνει συμβολική αλλά να μεταφραστεί σε μετρήσιμες παρεμβάσεις: καλύτερη πρόσβαση στη θεραπεία, ταχύτερη διάγνωση, αποτελεσματικότερες διαδρομές φροντίδας, λιγότερες ανισότητες και ενίσχυση της ενημέρωσης για τη μείωση του στίγματος.

Η ελληνική συμμετοχή στην έρευνα και η καταλυτική συμβολή του Συλλόγου Ασθενών με Ημικρανία και Κεφαλαλγία Ελλάδος στην προώθηση του ερωτηματολογίου επιβεβαιώνουν ότι και στη χώρα μας υπάρχει έντονη ανάγκη για περισσότερη ενημέρωση, θεσμική προσοχή και καλύτερη κλινική ανταπόκριση. Η ημικρανία, και ιδιαίτερα η ημικρανία που σχετίζεται με ορμονικούς παράγοντες, δεν μπορεί να παραμένει μια «σιωπηλή» πάθηση. Χρειάζεται να αναγνωριστεί ως αυτό που πραγματικά είναι: μια σοβαρή νευρολογική νόσος με βαθιά επίδραση στη ζωή χιλιάδων γυναικών.

MSD & Όμιλος ΒΙΑΝΕΞ ενώνουν δυνάμεις με νέο πνευμονιοκοκκικό συζευγμένο εμβόλιο

medlabnews.gr iatrikanea

Η MSD (γνωστή ως Merck & Co., Inc. στις ΗΠΑ και τον Καναδά), εταιρία με κληρονομιά άνω των 40 ετών στην έρευνα, την ανάπτυξη και την καινοτομία στην πρόληψη των πνευμονιοκοκκικών νοσημάτων, ανακοινώνει σήμερα την έλευση στην Ελλάδα ενός νέου καινοτόμου πνευμονιοκοκκικού συζευγμένου εμβολίου για ενήλικες. Το νέο εμβόλιο είναι σχεδιασμένο να στοχεύει 21 ορότυπους που καλύπτουν το μεγαλύτερο ποσοστό διεισδυτικής πνευμονιοκοκκικής νόσου στον ενήλικο πληθυσμό, καθώς περιέχει, 8 μοναδικούς ορότυπους που δε στοχεύονται από κανένα άλλο πνευμονιοκοκκικό εμβόλιο.

Το πνευμονιοκοκκικό συζευγμένο εμβόλιο δύναται να προσφέρει προστασία σε ανεμβολίαστους ενήλικες ασθενείς (ειδικά στους ηλικιωμένους και σε ομάδες υψηλού κινδύνου, λόγω νοσημάτων ή άλλων καταστάσεων, που διατρέχουν σημαντικό κίνδυνο για πνευμονιοκοκκική πνευμονία και πνευμονιοκοκκική διεισδυτική νόσο), προσφέροντας δυνητικά σημαντικό όφελος, λόγω των οκτώ μοναδικών ορότυπων για τους οποίους παρέχει κάλυψη.

Προκειμένου να προαχθεί η προστασία του ενήλικου πληθυσμού άνω των 65 ετών από την πνευμονιοκοκκική νόσο, η MSD ενώνει δυνάμεις με τον Όμιλο ΒΙΑΝΕΞ. Στο πλαίσιο αυτής της συνεργασίας, η MSD μαζί με τον Όμιλο ΒΙΑΝΕΞ θα ενισχύσουν τις προσπάθειες πρόληψης και θα επεκτείνουν τη διάδοση αξιόπιστης, τεκμηριωμένης πληροφόρησης σε όλη την ιατρική κοινότητα της χώρας. Οι δυο εταιρίες θα είναι υπεύθυνες για την επιστημονική ενημέρωση σε πνευμονολόγους, γενικούς ιατρούς και παθολόγους, ενώ συγκεκριμένα η ΒΙΑΝ – θυγατρική του Ομίλου ΒΙΑΝΕΞ – θα αναλάβει να επικοινωνήσει περαιτέρω τα οφέλη του εμβολιασμού κατά του πνευμονιόκοκκου στα ιδιωτικά φαρμακεία. Η συνεργασία τίθεται σε ισχύ στις 9 Μαρτίου 2026. Η MSD είναι ο κάτοχος της άδειας κυκλοφορίας του προϊόντος CAPVAXIVE™ και έχει την ευθύνη κυκλοφορίας του σε όλα τα κανάλια διανομής.

Σχετικά με την πνευμονιοκοκκική νόσο

Βάσει στοιχείων της ετήσιας επιδημιολογικής έκθεσης του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων για το 2022, η πνευμονιοκοκκική νόσος εξακολουθεί να επιβαρύνει σημαντικά τις ενήλικες ομάδες, προκαλώντας διεισδυτική πνευμονιοκοκκική νόσο και πνευμονιοκοκκική πνευμονία. Η Ελλάδα, βάσει δεδομένων του 2021, παρουσιάζει υψηλή εμβολιαστική κάλυψη στα παιδιά (95,6%) ωστόσο σύμφωνα με τα ευρήματα της πανελλαδικής έρευνας υγείας Hellas Health VIII του 2021, τα ποσοστά εμβολιασμού σε ενήλικες για πνευμονιόκοκκο παραμένουν χαμηλά, της τάξεως του 25%

Όταν η απελπισία γίνεται σύγκρουση: ο 80χρονος της Θέρμης και η σιωπηλή κοινωνική τραγωδία των πλειστηριασμών

Έρευνα ανάλυση του Αλέξανδρου Γιατζίδη, γενικού διευθυντή του ΙΕΚΕΤΥ για το medlabnews.gr

Τα ξημερώματα της Δευτέρας, στην πλατεία Παραμάνας στη Θέρμη Θεσσαλονίκης, ένας 80χρονος άνδρας έκανε όπισθεν με το αυτοκίνητό του και έπεσε πάνω στην τζαμαρία υποκαταστήματος τράπεζας. Οι υλικές ζημιές αποκαταστάσιμες· το σοκ, όχι. Όταν συνελήφθη, φέρεται να είπε στους αστυνομικούς ότι το έκανε επίτηδες, επειδή του είχαν κατασχέσει το σπίτι.

Η αόρατη πίεση πίσω από τα «μεμονωμένα περιστατικά»

Η υπόθεση του 80χρονου δεν είναι απλώς ένα αστυνομικό δελτίο. Είναι το στιγμιότυπο μιας μεγαλύτερης πραγματικότητας. Χιλιάδες άνθρωποι στη χώρα έχουν ήδη χάσει κατοικίες τους τα τελευταία χρόνια, ενώ πολλοί περισσότεροι ζουν σε κατάσταση παρατεταμένης αναμονής και αβεβαιότητας.

Πρόκειται σε μεγάλο βαθμό για ανθρώπους που κάποτε εργάστηκαν, επένδυσαν, δημιούργησαν επιχειρήσεις, στήριξαν οικογένειες και πλήρωσαν φόρους. Η μακρά κρίση που ξεκίνησε το 2010, η ύφεση που ακολούθησε και οι καθυστερήσεις πληρωμών —συχνά και από το ίδιο το Δημόσιο— οδήγησαν πολλούς σε αλυσιδωτή οικονομική κατάρρευση. Για ορισμένους, το τέλος δεν ήταν απλώς οικονομικό αλλά υπαρξιακό.

Ένα σύστημα που λειτουργεί — για ποιους;

Στο επίκεντρο βρίσκεται ένας μηχανισμός που εκτείνεται πολύ πέρα από τις τράπεζες: εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων, δικηγόροι, δικαστικοί επιμελητές, συμβολαιογράφοι, τεχνικοί εκτιμητές, γραφεία είσπραξης. Όλοι κινούνται εντός ενός νόμιμου πλαισίου. Όμως για τον πολίτη που βιώνει τη διαδικασία, το αποτέλεσμα μοιάζει με συντονισμένη πίεση χωρίς διέξοδο.

Η γλώσσα της διαδικασίας είναι ψυχρή: «εκτέλεση», «κατακύρωση», «πρόγραμμα πλειστηριασμού». Η εμπειρία όμως είναι ανθρώπινη: απώλεια, φόβος, θυμός, ντροπή.

Η κοινωνική αντίφαση

Η μεγαλύτερη πρόκληση για πολλούς δεν είναι μόνο η απώλεια της περιουσίας αλλά η αίσθηση αδικίας. Οι τράπεζες που διασώθηκαν με δημόσιους πόρους κατά την κρίση, έχουν πλέον επανέλθει σε κερδοφορία και διανέμουν σημαντικά μερίσματα στους μετόχους τους. Το γεγονός αυτό, αν και οικονομικά εξηγήσιμο, βιώνεται από αρκετούς ως ηθική αντίφαση.

Στον αντίποδα βρίσκονται πολίτες που εξακολουθούν να παλεύουν με δάνεια που μεγάλωσαν με τόκους και προσαυξήσεις σε μια περίοδο που τα εισοδήματα συρρικνώθηκαν δραματικά.

Όταν η απελπισία ξεπερνά τα όρια

Το περιστατικό της Θέρμης δεν είναι μεμονωμένο ως προς τη συναισθηματική του φόρτιση. Η διεθνής βιβλιογραφία καταγράφει ότι η απώλεια κατοικίας συγκαταλέγεται στους ισχυρότερους ψυχοκοινωνικούς στρεσογόνους παράγοντες, με συσχέτιση με κατάθλιψη, αγχώδεις διαταραχές και αυξημένο κίνδυνο αυτοκαταστροφικών συμπεριφορών.

Όταν η απελπισία μετατρέπεται σε πράξη, η κοινωνία βλέπει μόνο το αποτέλεσμα — όχι τη διαδρομή.

Το ερώτημα που μένει

Η υπόθεση του 80χρονου δεν είναι απλώς μια σύγκρουση με μια τζαμαρία. Είναι μια σύγκρουση με μια πραγματικότητα που πολλοί βιώνουν σιωπηλά.

Το ερώτημα που τίθεται δεν είναι μόνο νομικό ή οικονομικό. Είναι βαθιά κοινωνικό: πόσο αντέχει μια κοινωνία όταν μεγάλα τμήματά της αισθάνονται ότι δεν έχουν πια τίποτα να χάσουν;

Πηγές – τεκμηρίωση

Τράπεζα της Ελλάδος, Εκθέσεις Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (τελευταίες εκδόσεις).

ΕΛΣΤΑΤ, στοιχεία για εισόδημα και φτώχεια (EU-SILC).

WHO Europe, τεκμηρίωση για κοινωνικούς προσδιοριστές ψυχικής υγείας και επιπτώσεις οικονομικών κρίσεων.

Eurostat, δεδομένα για στεγαστική επιβάρυνση και υπερχρέωση νοικοκυριών.

Σοκ. Δέχθηκε ακραίο bullying καθηγήτρια. Δεν άντεξε έπαθε εγκεφαλικό και πέθανε

 medlabnews.gr 

Σοκ και έντονο προβληματισμό προκαλεί στην εκπαιδευτική κοινότητα της Θεσσαλονίκης ο θάνατος μιας 57χρονης καθηγήτριας Αγγλικών, η οποία κατέληξε το πρωί του Σαββάτου (7 Μαρτίου) έπειτα από αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο.

Η Σοφία Χρηστίδου, με μεταπτυχιακό, διδακτορικό, μεταδιδακτορικό, μιλούσε επτά ξένες γλώσσες, και ήταν εκδότρια βιβλίων, μεταφράστρια και διερμηνέας.

Ο θάνατός της αποδίδεται σε εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη όταν η διευθύντρια του 3ου ΓΕΛ Θεσσαλονίκης την παρέπεμψε σε υγειονομική επιτροπή για «πνευματική ανικανότητα ν’ ανταποκριθεί στα εκπαιδευτικά της καθήκοντα» καθώς αδυνατούσε να αντιμετωπίσει το σκληρό bulling των μαθητών, που της πετούσαν μπουκάλια και χαρτιά μέσα στην τάξη.

Η εκπαιδευτικός υπηρετούσε στο 3ο Γενικό Λύκειο Θεσσαλονίκης, όπου, σύμφωνα με συγγενείς, φίλους αλλά και συναδέλφους της, από την αρχή της σχολικής χρονιάς αντιμετώπιζε επαναλαμβανόμενα περιστατικά έντασης μέσα στις σχολικές αίθουσες.

Όπως υποστηρίζουν άτομα από το στενό περιβάλλον της, τα προβλήματα ξεκίνησαν ήδη από τον Σεπτέμβριο. Κατά τη διάρκεια των μαθημάτων, μαθητές φέρεται να προκαλούσαν συχνά αναστάτωση, πετώντας αντικείμενα μέσα στην αίθουσα – ακόμη και γεμάτα μπουκάλια με νερό ή γάλα – ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις μετακινούσαν ή πετούσαν θρανία, μιμούνταν κραυγές ζώων δημιουργώντας σκηνές που καθιστούσαν δύσκολη τη διεξαγωγή του μαθήματος.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η καθηγήτρια δεν αντέδρασε απέναντι στους μαθητές μέσα στην τάξη, επιλέγοντας να κινηθεί θεσμικά και να αναφέρει τα περιστατικά στη διοίκηση του σχολείου.

Η καταγγελία του Δημήτρη Κωστόπουλου, που δημοσιεύτηκε πριν καταλήξει η εκπαιδευτικός, είναι καθηλωτική:

«Η καθηγήτρια της Αγγλικής Φιλολογίας ΣΟΦΙΑ ΧΡΗΣΤΙΔΟΥ χαροπαλεύει στην εντατική του Νοσοκομείου Παπαγεωργίου εγκεφαλικά νεκρή από βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο λόγω στενοχώριας επειδή, μετά από εμπειρία 35 χρόνων διδασκαλίας της αγγλικής γλώσσας σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης, με αλλεπάλληλες ειδικές εκπαιδεύσεις, με μεταπτυχιακά, με διδακτορικό, με μεταδιδακτορική διατριβή, η Διευθύντρια Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης Ζ. Β. την παρέπεμψε σε υγειονομική επιτροπή για πνευματική ανικανότητα ν’ ανταποκριθεί στα εκπαιδευτικά της καθήκοντα και ανικανότητα στην άσκηση άλλων καθηκόντων.

Η παραπομπή έγινε επειδή η Διευθύντρια του 3ου ΓΕΛ Θεσσαλονίκης Μ. Μ. τη μετέτρεψε από θύμα σε θύτη, διαστρέφοντας σε προβληματική διδασκαλία το μαθητικό μπούλινγκ εναντίον της ΣΟΦΙΑΣ ΧΡΗΣΤΙΔΟΥ από ομάδα μαθητών με κοινωνικά και μαθησιακά προβλήματα, όπως η ίδια η Διευθύντρια ομολογεί, οι οποίοι πετούσαν την ώρα του μαθήματος εναντίον της ΣΟΦΙΑΣ ΧΡΗΣΤΙΔΟΥ βιβλία, μπουκάλια νερού, συσκευασία γάλα-κακάο, χτυπώντας τα θρανία με εκκωφαντικούς θορύβους και με μίμηση κραυγών ζώων την ώρα του μαθήματος, με αποκλεισμό της εξόδου τοποθετώντας θρανία στην πόρτα της αίθουσας και με άλλα επεισόδια επειδή διαφωνούσαν με το πρόγραμμα διδασκαλίας του Υπουργείου και με τη βαθμολογία».

Καταγγελίες χωρίς αποτέλεσμα

Σύμφωνα με πληροφορίες η 57χρονη απευθύνθηκε αρχικά στη διευθύντρια του σχολείου, ζητώντας παρέμβαση για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Ωστόσο, εκείνη δεν πήρε το μέρος της και η κατάσταση δεν βελτιώθηκε.

Στη συνέχεια προχώρησε σε αναφορά προς τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης, επιδιώκοντας να δοθεί λύση στο πρόβλημα που – σύμφωνα με τις καταγγελίες της – επηρέαζε την καθημερινή λειτουργία της τάξης.

Παρά ταύτα, οι αναφορές της δεν αντιμετωπίστηκαν όπως η ίδια περίμενε. Μάλιστα, όπως υποστηρίζεται, σε κάποιο στάδιο των καταγγελιών διατυπώθηκαν αμφιβολίες για την ψυχική της κατάσταση από την διεύθυνση του Λυκείου, με αποτέλεσμα να εξεταστεί ακόμη και το ενδεχόμενο να περάσει από αρμόδια επιτροπή αξιολόγησης. Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε την ατέλειωτη στεναχώρια της καθηγήτριας, η οποία λίγες μέρες μετά υπέστη εγκεφαλικό.

Είχε καλέσει ακόμη και την αστυνομία

Την ίδια ώρα, σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες, η εκπαιδευτικός είχε φτάσει στο σημείο να καλέσει αρκετές φορές την αστυνομία, καλώντας το «100» από τον χώρο του σχολείου, σε μια προσπάθεια να αντιμετωπιστούν περιστατικά που – όπως ανέφερε – εκτυλίσσονταν κατά τη διάρκεια των μαθημάτων.

H απάντηση του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων

Από την πλευρά του ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 3ου ΓΕΛ Θεσσαλονίκης σε ανακοίνωσή του εκφράζει τα συλλυπητήριά του για τον θάνατο της εκπαιδευτικού, κάνοντας στη συνέχεια λόγο για «δημόσια διακίνηση ισχυρισμών και σχολίων που επιχειρούν να αποδώσουν ευθύνες για το τραγικό αυτό γεγονός σε μαθητές, γονείς και μέλη της κοινότητας, χωρίς καμία απολύτως τεκμηρίωση, οδηγώντας σε αδικαιολόγητη δημόσια στοχοποίηση ανήλικων μαθητών, των οικογενειών στους και των εκπαιδευτικών».

Σύμφωνα με τον Σύλλογο Γονέων, «η αποκατάσταση της αλήθειας και η απόδοση ευθυνών μπορεί να γίνει μόνο μέσω των αρμόδιων θεσμικών διαδικασιών και όχι μέσω δημόσιων και ψευδών κατηγοριών». Μάλιστα, προειδοποιούν πως «σε περίπτωση που συνεχιστεί η διασπορά ψευδών, ατεκμηρίωτων και συκοφαντικών ισχυρισμών που πλήττουν την προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια των μαθητών και των οικογενειών τους, επιφυλάσσονται για την άσκηση κάθε νόμιμου δικαιώματος τους ενώπιον των αρμόδιων αρχών».

Σιγήν ιχθύος από τους φορείς

Προσπάθησε να συνομιλήσει με τους αρμόδιους φορείς της Θεσσαλονίκης. Όμως, τόσο η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, όσο και η Διεύθυνση Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας αρκέστηκαν να σχολιάσουν «ουδέν σχόλιο για το γεγονός».

Αναμένονται διευκρινίσεις

Η είδηση του θανάτου της εκπαιδευτικού έχει προκαλέσει συγκίνηση στην εκπαιδευτική κοινότητα της Θεσσαλονίκης, ενώ αναμένεται να διευκρινιστούν πλήρως οι συνθήκες που προηγήθηκαν του περιστατικού.

Το θέμα φέρνει ξανά στο προσκήνιο το ζήτημα της σχολικής βίας και της έντασης που καταγράφεται τα τελευταία χρόνια σε σχολικά περιβάλλοντα, ένα φαινόμενο που απασχολεί έντονα την εκπαιδευτική κοινότητα και τις αρμόδιες αρχές.

Αξίζει να σημειωθεί πως οι συγγενείς της 57χρονης θα κινηθούν νομικά για τα όσα είχαν συμβεί, σύμφωνα με τα όσα υποστηρίζουν οι ίδιοι.

Διαβαστε επίσης

Mobbing (όχι bulling) ψυχολογική παρενόχληση, βία στην εργασία. Τρόποι συμβουλευτικής παρέμβασης

Μια διαφήμιση που δίχασε και δημιούργησε αντιδράσεις (video)

medlabnews.gr 

Η νέα πασχαλινή διαφήμιση των καταστημάτων Jumbo κατάφερε μέσα σε ελάχιστο χρόνο να γίνει θέμα συζήτησης στα social media. Πρωταγωνιστές του σποτ είναι η Κατερίνα Καραβάτου και ο Χρήστος Φερεντίνος, οι οποίοι εμφανίζονται σε μια σκηνή γεμάτη χιούμορ, υπονοούμενα και έντονο φλερτ. Το αποτέλεσμα ήταν να διχαστεί το κοινό, ενώ ταυτόχρονα αναζωπυρώθηκαν και οι φήμες για την ιδιαίτερη σχέση που, σύμφωνα με πολλούς, φαίνεται να υπάρχει ανάμεσά τους.

Η ιδέα της νέας διαφήμισης των Jumbo είναι εμπνευσμένη από μια εμβληματική σκηνή της ταινίας «Αόρατος εραστής», όπου η Ντέμι Μουρ και ο Πάτρικ Σουέζι πλάθουν πηλό σε μια ιδιαίτερα αισθησιακή στιγμή. Στην πασχαλινή εκδοχή της, η Κατερίνα Καραβάτου βρίσκεται σε ένα δωμάτιο που θυμίζει εργαστήριο. Κάποια στιγμή εμφανίζεται ο Χρήστος Φερεντίνος και οι δυο τους ξεκινούν μια συζήτηση με έντονα πειράγματα και φλερτ. Καθώς η σκηνή εξελίσσεται, το πλάνο ανοίγει και αποκαλύπτεται το αντικείμενο του «πάθους» τους, ένα κοκορέτσι. Το κωμικό twist του σποτ ήταν αρκετό για να προκαλέσει αμέσως αντιδράσεις.

Η διαφήμιση προκάλεσε έντονο διάλογο στο διαδίκτυο, με τις αντιδράσεις να κινούνται από τον ενθουσιασμό μέχρι την αυστηρή κριτική. Κάποιοι χρήστες την αντιμετώπισαν με χιούμορ, γράφοντας σχόλια όπως: «Τέλειο!», «Τι το ακατάλληλο είδατε δηλαδή; Μια αστεία διαφήμιση είναι». «Δεν υπάρχει αυτή η διαφήμιση, respect και στους δύο». Άλλοι όμως ήταν ιδιαίτερα επικριτικοί, χαρακτηρίζοντας το σποτ «Τραγικό», «Αισχρό και χαμηλού επιπέδου», «Ό,τι χειρότερο έχουμε δει». Έτσι, η πασχαλινή διαφήμιση κατάφερε να γίνει viral, συγκεντρώνοντας χιλιάδες σχόλια μέσα σε λίγες ώρες.

Πέρα από το χιούμορ της διαφήμισης, πολλοί στάθηκαν κυρίως στην ατμόσφαιρα που δημιουργείται ανάμεσα στους δύο παρουσιαστές. Οι κινήσεις, τα βλέμματα και ο τρόπος που αλληλεπιδρούν μπροστά στην κάμερα δημιούργησαν την αίσθηση μιας έντονης οικειότητας. Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που σχολίασαν ότι το σποτ μοιάζει περισσότερο με ένα παιχνιδιάρικο ερωτικό πείραγμα παρά με μια απλή διαφήμιση. Κάποιοι μάλιστα αστειεύτηκαν γράφοντας ότι πρόκειται για «το πιο ερωτικό κοκορέτσι της χρονιάς».

View this post on Instagram

A post shared by Katerinakaravatou (@katerinakaravatou)

Οι φήμες για τη σχέση Φερεντίνου και Καραβάτου φούντωσαν ξανά Η έντονη χημεία ανάμεσα στον Χρήστο Φερεντίνο και την Κατερίνα Καραβάτου δεν είναι κάτι καινούργιο για το κοινό. Οι δυο τους συνεργάζονται εδώ και καιρό στο ραδιόφωνο, ενώ στο παρελθόν έχουν βρεθεί αρκετές φορές μαζί και τηλεοπτικά. Χαρακτηριστική ήταν η στιγμή που ο Φερεντίνος είχε κάνει έκπληξη στην πρεμιέρα της εκπομπής της Καραβάτου στον ΑΝΤ1. Αυτές οι εμφανίσεις είχαν ήδη πυροδοτήσει σχόλια για τη μεταξύ τους σχέση, με αρκετούς να μιλούν για μια ιδιαίτερη χημεία που δύσκολα περνά απαρατήρητη. Η νέα διαφήμιση ήρθε να δώσει νέα τροφή στα σενάρια.

Το σποτ που πέτυχε τον στόχο του

Είτε πρόκειται για μια καλοστημένη διαφημιστική ιδέα είτε απλώς για ένα χιουμοριστικό παιχνίδι μπροστά στην κάμερα, ένα πράγμα είναι βέβαιο: η διαφήμιση πέτυχε τον σκοπό της. Ο Χρήστος Φερεντίνος και η Κατερίνα Καραβάτου κατάφεραν να τραβήξουν ξανά την προσοχή του κοινού, δημιουργώντας μια από τις πιο πολυσυζητημένες διαφημίσεις της πασχαλινής περιόδου. Και έτσι, τα social media συνεχίζουν να αναρωτιούνται με χιούμορ αλλά και περιέργεια: Μήπως τελικά η χημεία ανάμεσα στον Φερεντίνο και την Καραβάτου δεν είναι μόνο τηλεοπτική;

Φάρμακα τύπου GLP-1 για διαβήτη και αδυνάτισμα: Πιθανή μείωση και του κινδύνου εθισμού σε ουσίες

medlabnews.gr iatrikanea

Τα φάρμακα τύπου GLP-1 (αγωνιστές του υποδοχέα του γλυκαγονόμορφου πεπτιδίου-1) έγιναν γνωστά στο ευρύ κοινό κυρίως ως θεραπείες για τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και –τα τελευταία χρόνια– ως ισχυρά εργαλεία για την απώλεια βάρους. Όμως η ιστορία τους φαίνεται να μην σταματά στο σάκχαρο και στα κιλά. Η Καθηγήτρια Θεραπευτικής – Επιδημιολογίας - Προληπτικής Ιατρικής, Παθολόγος (Θεραπευτική Κλινική Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) Θεοδώρα Ψαλτοπούλου και η Αλεξάνδρα Σταυροπούλου (Βιολόγος), αναφέρουν ότι νεότερα δεδομένα δείχνουν ότι μπορεί να σχετίζονται και με κάτι φαινομενικά άσχετο: τον κίνδυνο εμφάνισης διαταραχών χρήσης ουσιών (αλκοόλ, νικοτίνη, οπιοειδή κ.ά.) αλλά και τις σοβαρές επιπλοκές σε ανθρώπους που ήδη παλεύουν με εθισμό.

Προκλινικές μελέτες σε ζώα είχαν ήδη υποδείξει ότι οι αγωνιστές GLP-1 μπορούν να «αγγίζουν» τα εγκεφαλικά κυκλώματα ανταμοιβής (τα γνωστά μεσολιμβικά μονοπάτια), μειώνοντας την ενίσχυση/«ανταμοιβή» από ουσίες όπως το αλκοόλ, η νικοτίνη, η κοκαΐνη και τα οπιοειδή. Σε ανθρώπους, μικρότερες παρατηρητικές μελέτες είχαν συνδέσει τη χρήση GLP-1 με χαμηλότερο κίνδυνο για διαταραχή χρήσης αλκοόλ, καπνού ή κάνναβης, αλλά η εικόνα για άλλες ουσίες και –κυρίως– για «σκληρά» κλινικά καταληκτικά (νοσηλείες, θανάτους, υπερδοσολογίες) παρέμενε θολή.

Εδώ έρχεται μια μεγάλη μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο έγκριτο περιοδικό BMJ (Cai M, Choi T, Xie Y, Al-Aly Z. Glucagon-like peptide-1 receptor agonists and risk of substance use disorders among US veterans with type 2 diabetes: cohort study. BMJ. 2026 Mar 4;392:e086886. doi: 10.1136/bmj-2025-086886), η οποία αξιοποίησε τα ηλεκτρονικά αρχεία υγείας του Υπουργείου Βετεράνων των ΗΠΑ, του μεγαλύτερου ολοκληρωμένου συστήματος υγείας στη χώρα, με εκατοντάδες ιατρικά κέντρα και χιλιάδες εξωτερικά ιατρεία. Οι ερευνητές συνέκριναν βετεράνους με διαβήτη τύπου 2 που ξεκίνησαν αγωνιστή GLP-1 με αντίστοιχους που ξεκίνησαν αναστολέα SGLT-2 (μια άλλη καθιερωμένη κατηγορία αντιδιαβητικών), παρακολουθώντας τους έως τρία χρόνια. Η σύγκριση με μια άλλη καθιερωμένη θεραπεία, όπως οι αναστολείς SGLT-2, είναι κρίσιμη, γιατί μειώνει την πιθανότητα να εξηγείται το αποτέλεσμα απλώς από το ότι οι ασθενείς που παίρνουν ένα νεότερο φάρμακο παρακολουθούνται πιο στενά ή διαφέρουν ήδη ως προς τη γενική κατάσταση της υγείας τους.

Το πρώτο σκέλος αφορούσε πρόληψη: από μια βάση 606.434 βετεράνων με διαβήτη τύπου 2, επιλέχθηκαν 524.817 χωρίς ιστορικό διαταραχής χρήσης ουσιών, ώστε να μετρηθεί ο κίνδυνος νέας διάγνωσης μέσα στα επόμενα τρία χρόνια. Σε αυτή την κύρια «δοκιμή», 124.001 άτομα ξεκίνησαν GLP-1 και 400.816 άτομα ξεκίνησαν SGLT-2. Η έναρξη GLP-1 συσχετίστηκε με χαμηλότερο κίνδυνο για διαταραχή χρήσης αλκοόλ, κάνναβης, κοκαΐνης, νικοτίνης, οπιοειδών, καθώς και για «άλλες» διαταραχές (π.χ. διεγερτικά, ηρεμιστικά/υπνωτικά, εισπνεόμενα κ.ά.). Όταν οι ερευνητές ένωσαν όλες τις διαταραχές σε ένα σύνθετο καταληκτικό σημείο, ο σχετικός κίνδυνος παρέμενε χαμηλότερος. Πέρα όμως από τους σχετικούς δείκτες, σημασία έχει και το τι μεταφράζεται αυτό στην πράξη: για τη σύνθετη έκβαση όλων των διαταραχών χρήσης ουσιών, οι αγωνιστές GLP-1 συνδέθηκαν με περίπου 6,6 λιγότερα νέα περιστατικά ανά 1.000 άτομα σε βάθος τριετίας. Δηλαδή, σε πρακτικούς όρους, περίπου 6–7 λιγότερες νέες διαγνώσεις ανά 1.000 ανθρώπους μέσα σε τρία χρόνια. Το μοτίβο αυτό φάνηκε συνολικά παρόμοιο και σε διαφορετικές υποομάδες του πληθυσμού, όπως ανά ηλικία, φύλο, φυλή, BMI, HbA1c και τύπο αγωνιστή GLP-1.

Το δεύτερο σκέλος της μελέτης εστίασε σε άτομα που ήδη ζούσαν με διαταραχή χρήσης ουσιών, διερευνώντας αν η έναρξη θεραπείας με GLP-1 θα μπορούσε να συνδέεται με καλύτερη κλινική πορεία. Στην ανάλυση αυτή συμπεριλήφθηκαν 81.617 άτομα με διαβήτη τύπου 2 και διάγνωση διαταραχής χρήσης ουσιών μέσα στον προηγούμενο χρόνο: 16.768 ξεκίνησαν GLP-1 και 64.849 SGLT-2. Στην ομάδα αυτή, οι αγωνιστές GLP-1 συσχετίστηκαν με λιγότερες επισκέψεις στα επείγοντα, λιγότερες νοσηλείες λόγω διαταραχής χρήσης ουσιών και χαμηλότερη θνητότητα που σχετιζόταν με αυτήν. Παράλληλα, καταγράφηκε μειωμένος κίνδυνος για υπερδοσολογία και για αυτοκτονικό ιδεασμό ή απόπειρα. Και εδώ οι απόλυτες διαφορές έχουν ιδιαίτερο βάρος: για παράδειγμα, οι επισκέψεις στα επείγοντα μειώθηκαν κατά περίπου −8,92 ανά 1.000 σε τρία χρόνια, ενώ ο αυτοκτονικός ιδεασμός/απόπειρα κατά περίπου −9,95 ανά 1.000. Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης την «προσκόλληση» στη θεραπεία και βρήκαν αποτελέσματα στην ίδια κατεύθυνση με αυτά της απλής έναρξης.

Συνεπώς, ένα φάρμακο σχεδιασμένο για τον μεταβολισμό μπορεί να έχει ευρύτερες νευροβιολογικές επιδράσεις — κάτι που συνάδει με την ιδέα ότι η πείνα, η επιβράβευση, οι παρορμήσεις και ο εθισμός μοιράζονται κοινούς νευρωνικούς μηχανισμούς στον εγκέφαλο. Επιπλέον, πραγματικά δεδομένα μεγάλης κλίμακας μπορούν να ανοίξουν δρόμους για νέες θεραπευτικές στρατηγικές σε πεδία όπου οι ανάγκες είναι τεράστιες, όπως οι διαταραχές χρήσης ουσιών.

Παρόλα αυτά να τονίσουμε ότι πρόκειται για μια παρατηρητική μελέτη, οπού ο πληθυσμός ήταν βετεράνοι με διαβήτη τύπου 2 (κατά κύριο λόγο άνδρες και μεγαλύτερης ηλικίας), άρα η γενίκευση σε άλλους πληθυσμούς δεν είναι αυτόματη. Αν τα ευρήματα επιβεβαιωθούν, οι αγωνιστές GLP-1 μπορεί να αποκτήσουν ρόλο όχι μόνο στη ρύθμιση του σακχάρου, αλλά και –συμπληρωματικά– στην πρόληψη και αντιμετώπιση διαταραχών χρήσης ουσιών.