medlabnews.gr iatrikanea
Μελέτες που αλλάζουν το θεραπευτικό τοπίο του καρκίνου του πνεύμονα
Σημαντικές μελέτες για τον καρκίνο του πνεύμονα ανακοινώθηκαν στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Κλινικής Ογκολογίας, ASCO 2026, φέρνοντας νέα δεδομένα τόσο στην πρώιμη όσο και στην προχωρημένη νόσο.
Στο επίκεντρο βρέθηκαν δύο θεραπευτικές προσεγγίσεις: η επικουρική στοχευμένη θεραπεία με selpercatinib σε ασθενείς με πρώιμο μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα με αναδιάταξη του γονιδίου RET, και ο συνδυασμός του νέου διειδικού αντισώματος ivonescimab με χημειοθεραπεία σε ασθενείς με προχωρημένο πλακώδες μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα.
Τα στοιχεία προέρχονται από τις μελέτες LIBRETTO-432 και HARMONi-6, οι οποίες παρουσιάστηκαν στο ASCO 2026 και θεωρούνται ιδιαίτερα σημαντικές για την κλινική πράξη.
Selpercatinib: Μείωση του κινδύνου υποτροπής στον πρώιμο RET-θετικό καρκίνο πνεύμονα
Η μελέτη LIBRETTO-432 αξιολόγησε το selpercatinib ως επικουρική θεραπεία σε ασθενείς με πρώιμο μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα σταδίου IB–IIIA, των οποίων ο όγκος έφερε αναδιάταξη του γονιδίου RET.
Το selpercatinib είναι εκλεκτικός αναστολέας της κινάσης RET. Στοχεύει την παθολογικά ενεργοποιημένη RET σηματοδότηση, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε ογκογένεση και ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα που παρουσιάστηκαν, η επικουρική θεραπεία με selpercatinib μετά από χειρουργική εκτομή ή/και ριζική ακτινοθεραπεία μείωσε τον κίνδυνο υποτροπής, εξέλιξης ή θανάτου κατά 83% σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Στα δύο χρόνια, το 94% των ασθενών που έλαβαν selpercatinib παρέμεναν χωρίς υποτροπή, έναντι 70% στην ομάδα που δεν έλαβε το φάρμακο. Τα δεδομένα αυτά δημοσιεύθηκαν και στο New England Journal of Medicine.
Η σημασία της μελέτης είναι μεγάλη, διότι πρόκειται για την πρώτη θετική μελέτη φάσης III επικουρικής θεραπείας με εκλεκτικό αναστολέα RET στον πρώιμο RET-θετικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα.
Γιατί είναι σημαντικός ο μοριακός έλεγχος
Οι αναδιατάξεις του γονιδίου RET αφορούν μικρό ποσοστό των ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, περίπου 1–2%, αλλά έχουν ιδιαίτερη κλινική σημασία. Συχνότερα παρατηρούνται σε νεότερους ασθενείς, μη καπνιστές και σε αδενοκαρκινώματα.
Τα νέα δεδομένα ενισχύουν ακόμη περισσότερο την ανάγκη για πλήρη μοριακό έλεγχο, ιδανικά με τεχνολογίες νέας γενιάς, όπως το NGS, όχι μόνο στη μεταστατική νόσο αλλά και κατά τη διάγνωση της πρώιμης νόσου, όταν υπάρχει δυνατότητα ριζικής θεραπείας.
Μέχρι σήμερα, το selpercatinib είχε ήδη ένδειξη για προχωρημένο ή μεταστατικό RET fusion-positive μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα. Ο EMA έχει αναρτήσει επικαιροποιημένη ένδειξη για το Retsevmo σε προχωρημένο RET fusion-positive NSCLC, με επιλογή ασθενών βάσει βιοδείκτη.
Ivonescimab: Νέο διειδικό αντίσωμα στον προχωρημένο πλακώδη καρκίνο πνεύμονα
Η δεύτερη σημαντική μελέτη αφορά το ivonescimab, ένα νέο διειδικό αντίσωμα που στοχεύει ταυτόχρονα δύο κρίσιμους μηχανισμούς: τον άξονα PD-1, που σχετίζεται με τη διαφυγή του όγκου από το ανοσοποιητικό σύστημα, και τον VEGF, που σχετίζεται με την αγγειογένεση.
Στη μελέτη HARMONi-6, το ivonescimab σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία συγκρίθηκε με tislelizumab και χημειοθεραπεία σε ασθενείς με προχωρημένο πλακώδες μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα. Η ASCO αναφέρει ότι ο συνδυασμός ivonescimab και χημειοθεραπείας βελτίωσε τη συνολική επιβίωση και την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου σε σχέση με τον συγκριτικό βραχίονα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, το ivonescimab μείωσε τον κίνδυνο εξέλιξης της νόσου κατά περίπου 40% και τον κίνδυνο θανάτου κατά 34%. Στα δύο χρόνια, το 65% των ασθενών που έλαβαν ivonescimab παρέμεναν εν ζωή, έναντι 49% στην ομάδα σύγκρισης.
Τι πρέπει να κρατήσουν οι ασθενείς
Τα νέα δεδομένα δεν σημαίνουν ότι όλοι οι ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα θα λάβουν τις ίδιες θεραπείες. Δείχνουν όμως ότι η θεραπεία του καρκίνου του πνεύμονα γίνεται ολοένα και περισσότερο εξατομικευμένη.
Για τους ασθενείς με RET-θετική νόσο, η αναγνώριση της μοριακής αλλοίωσης μπορεί να καθορίσει την επιλογή μιας στοχευμένης θεραπείας. Για τους ασθενείς με πλακώδη μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, τα δεδομένα για το ivonescimab ανοίγουν έναν νέο δρόμο στην ανοσοθεραπεία, με ταυτόχρονη στόχευση ανοσολογικής διαφυγής και αγγειογένεσης.
Ωστόσο, το ivonescimab δεν αποτελεί ακόμη καθιερωμένη θεραπευτική επιλογή σε όλες τις χώρες. Η HARMONi-6 πραγματοποιήθηκε στην Κίνα και η διεθνής αξιολόγηση των δεδομένων, καθώς και οι εγκρίσεις από ρυθμιστικές αρχές όπως FDA και EMA, είναι κρίσιμα βήματα πριν από την ευρεία εφαρμογή του στην καθημερινή κλινική πράξη.
Συμπέρασμα
Οι μελέτες που παρουσιάστηκαν στο ASCO 2026 δείχνουν ότι ο καρκίνος του πνεύμονα περνά σε μια νέα φάση θεραπευτικής ακρίβειας.
Η μελέτη LIBRETTO-432 φέρνει τη στοχευμένη θεραπεία με selpercatinib στην πρώιμη RET-θετική νόσο, μειώνοντας εντυπωσιακά τον κίνδυνο υποτροπής. Παράλληλα, η HARMONi-6 δείχνει ότι τα διειδικά αντισώματα, όπως το ivonescimab, μπορεί να βελτιώσουν την επιβίωση στον προχωρημένο πλακώδη μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα.
Το βασικό μήνυμα είναι σαφές: ο μοριακός έλεγχος και η εξατομικευμένη θεραπεία δεν είναι πλέον πολυτέλεια, αλλά αναγκαίο εργαλείο στη σύγχρονη ογκολογία.
















