Ένωση Ασθενών Ελλάδας: Νέα ψηφιακή πλατφόρμα διαλόγου για τους συλλόγους ασθενών

medlabnews.gr iatrikanea

Την Τρίτη 26 Μαΐου 2026, η Ένωση Ασθενών Ελλάδας παρουσίασε διαδικτυακά την έναρξη ενός νέου έργου με ιδιαίτερη σημασία για το κίνημα ασθενών στη χώρα: την Πλατφόρμα Κοινότητας Συλλόγων Ασθενών. Πρόκειται για έναν οργανωμένο ψηφιακό χώρο, μέσω του οποίου οι οργανώσεις ασθενών θα έχουν τη δυνατότητα να αναδεικνύουν ζητήματα, ανάγκες και εμπειρίες που προκύπτουν από το σύστημα υγείας, ενώ παράλληλα θα μπορούν να καταθέτουν τεκμηριωμένες προτάσεις προς τους αρμόδιους φορείς.

Η ενεργή συμμετοχή των ασθενών στη χάραξη πολιτικών υγείας αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη λειτουργία ενός συστήματος που ανταποκρίνεται ουσιαστικά στις πραγματικές ανάγκες των πολιτών. Ωστόσο, οι εμπειρίες που αποκτώνται μέσα από την καθημερινή αλληλεπίδραση με τις υπηρεσίες υγείας παραμένουν συχνά αποσπασματικές και δεν αξιοποιούνται με συστηματικό τρόπο στον δημόσιο διάλογο. Το έργο, το οποίο βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, έχει ως στόχο να καλύψει ακριβώς αυτό το κενό. Στο πλαίσιο της υλοποίησής του θα αναπτυχθεί η Πλατφόρμα, η οποία θα προσφέρει ένα δομημένο ψηφιακό περιβάλλον για τη συγκέντρωση και θεματική κατηγοριοποίηση των εμπειριών των ασθενών, διευκολύνοντας την ανάδειξη τάσεων, την ιεράρχηση των προτεραιοτήτων και τη διαμόρφωση τεκμηριωμένων προτάσεων προς τους αρμόδιους φορείς.

Στον χαιρετισμό της, η Μέμη Τσεκούρα, Πρόεδρος της Ένωσης Ασθενών Ελλάδας, τόνισε ότι το έργο φιλοδοξεί να προσφέρει στις οργανώσεις ασθενών ένα κοινό, λειτουργικό σημείο αναφοράς, ενισχύοντας τη δυνατότητά τους να μεταφέρουν με συνέπεια και τεκμηρίωση τις ανάγκες των ανθρώπων που εκπροσωπούν.

Ο Φώτης Σπυρόπουλος, Διαχειριστής Προγραμμάτων στο Ίδρυμα Μποδοσάκη, αναφέρθηκε στη σημασία του κοινωνικού αντίκτυπου που υπερβαίνει τους αριθμούς και τα παραδοτέα ενός έργου. Τόνισε ότι η αξία μιας πρωτοβουλίας αποτυπώνεται στη θεωρία της αλλαγής που υπηρετεί και στη δυνατότητά της να συμβάλει σε συστημική βελτίωση. Εκφράζοντας τη στήριξη του Ιδρύματος Μποδοσάκη, ευχήθηκε καλή επιτυχία στην υλοποίηση του έργου και προσμονή για τα αποτελέσματά του.

Η Ναταλία Τουμπανάκη, Διευθύντρια της Ένωσης Ασθενών Ελλάδας, και ο Ζώης Ζούτσος, Υπεύθυνος Διαχείρισης Έργου, παρουσίασαν τη βασική λειτουργία της πλατφόρμας και τα επόμενα στάδια υλοποίησης. Στον ψηφιακό χώρο που θα αναπτυχθεί θα μπορούν να καταγράφονται ενδεικτικά ζητήματα όπως η πρόσβαση σε θεραπείες και διαγνωστικές εξετάσεις, δυσκολίες στην πρωτοβάθμια και νοσοκομειακή φροντίδα, οικονομικές επιβαρύνσεις, θέματα ψυχικής υγείας και ανισότητες στην πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας.

Στην τοποθέτησή της, η Δρ. Ειρήνη Κυριακάκη, ΔΝ, LLM, Διευθύντρια του Γραφείου της Γενικής Γραμματέως Υπηρεσιών Υγείας του Υπουργείου Υγείας, ανέδειξε τη σημασία της ουσιαστικής συμμετοχής των πολιτών στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων στον τομέα της υγείας. Τόνισε ότι η συμμετοχή δεν περιορίζεται στην ενημέρωση ή στη συλλογή σχολίων, αλλά προϋποθέτει σταθερή ανταλλαγή απόψεων, τεκμηρίωση και ανατροφοδότηση μεταξύ των πολιτών, των οργανώσεων ασθενών και των αρμόδιων φορέων. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι οι οργανώσεις ασθενών μεταφέρουν τη γνώση που προκύπτει από την εμπειρία των ληπτών υπηρεσιών υγείας και μπορούν να συμβάλουν στη γεφύρωση του χάσματος μεταξύ των αναγκών των πολιτών και του σχεδιασμού των πολιτικών υγείας. Η αξιοποίηση ψηφιακών εργαλείων, πρόσθεσε, μπορεί να διευρύνει τη συμμετοχή, εφόσον λειτουργεί συμπληρωματικά προς τις δια ζώσης διαδικασίες και με μέριμνα για την ισότιμη πρόσβαση όλων.

Ακολούθησε ανοιχτή συζήτηση με εκπροσώπους συλλόγων ασθενών, επαγγελματίες υγείας και στελέχη θεσμικών φορέων. Στο επίκεντρο βρέθηκαν οι ανάγκες της κοινότητας των ασθενών, οι προϋποθέσεις για ουσιαστική συμμετοχή στη διαμόρφωση πολιτικών υγείας και ο κοινός σχεδιασμός μιας πλατφόρμας που θα ανταποκρίνεται στις πραγματικές συνθήκες του πεδίου. Τα επόμενα βήματα υλοποίησης θα ανακοινωθούν στη διάρκεια του έργου, το οποίο αναμένεται να ολοκληρωθεί τον Μάρτιο του 2027 παράγοντας ουσιαστικά αποτελέσματα στη σύνδεση της εμπειρίας των ασθενών με τη διαμόρφωση πολιτικών υγείας.

Σχετικά με το έργο 

Το έργο «Πλατφόρμα Κοινότητας Συλλόγων Ασθενών: Ένα ανοιχτό και συμμετοχικό φόρουμ διαλόγου μεταξύ συλλόγων ασθενών και φορέων χάραξης πολιτικής υγείας στην Ελλάδα» υλοποιείται στο πλαίσιο του προγράμματος PLATO, με φορέα υλοποίησης την Ένωση Ασθενών Ελλάδας. Το πρόγραμμα “Protecting democracy, human rights and the rule of law through an open civic space” (PLATO) στοχεύει στην ενίσχυση της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων και αξιών της Ε.Ε. και της ευαισθητοποίησης για αυτά μέσω της στήριξης Οργανώσεων της Κοινωνίας των Πολιτών (ΟΚοιΠ) στην Ελλάδα και την Κύπρο που δραστηριοποιούνται σε αυτούς τους τομείς, καθώς και μέσω της ενίσχυσης των γνώσεων, των ικανοτήτων και της βιωσιμότητάς τους. Το PLATO συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω του προγράμματος Citizens, Equality, Rights and Values (CERV), το Ίδρυμα Μποδοσάκη και το Κέντρο Στήριξης ΜΚΟ με συνολικό ποσό επιχορήγησης €3,1 εκ. Συντονιστής του PLATO είναι το Ίδρυμα Μποδοσάκη (Ελλάδα), σε σύμπραξη με το Κέντρο Στήριξης ΜΚΟ (Κύπρος).

Σχετικά με την Ένωση Ασθενών Ελλάδας

Η Ένωση Ασθενών Ελλάδας είναι τριτοβάθμιο σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, που εκπροσωπεί συλλόγους και ομοσπονδίες ασθενών από ολόκληρη τη χώρα και από όλο το φάσμα των θεραπευτικών κατηγοριών. Επιδιώκει την προάσπιση των δικαιωμάτων των ληπτών υπηρεσιών υγείας και τη συμμετοχή των ασθενών στη χάραξη και αξιολόγηση πολιτικών υγείας.

Ισόβια στη μητέρα και τον σύντροφό της για τον 3χρονο Άγγελο – Η ιατρική μαρτυρία που «έδεσε» την υπόθεση

medlabnews.gr iatrikanea 

Ομόφωνα ένοχοι κρίθηκαν από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Ηρακλείου η μητέρα του 3χρονου Άγγελου και ο πρώην σύντροφός της, για την υπόθεση της κακοποίησης μέχρι θανάτου του παιδιού που είχε συγκλονίσει την Κρήτη και ολόκληρη τη χώρα.

Το δικαστήριο επέβαλε στη μητέρα ποινή ισόβιας κάθειρξης και επιπλέον 23 έτη και 9 μήνες, ενώ στον πρώην σύντροφό της επιβλήθηκε επίσης ισόβια κάθειρξη και επιπλέον 24 έτη και 3 μήνες. Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία, οι δύο κατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι για ανθρωποκτονία από πρόθεση κατά συναυτουργία, σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, καθώς και για πράξεις που συνδέονται με τη βαριά κακοποίηση του παιδιού.

Το δικαστήριο απέρριψε τα αιτήματα για αναγνώριση ελαφρυντικών, ενώ ο βιολογικός πατέρας του παιδιού κρίθηκε ομόφωνα αθώος. Επίσης, απορρίφθηκε ο ισχυρισμός περί μειωμένου καταλογισμού της μητέρας.

Η υπόθεση είχε προκαλέσει σοκ όταν ο μικρός Άγγελος μεταφέρθηκε βαριά κακοποιημένος στο νοσοκομείο. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών, το παιδί κατέληξε λίγες ημέρες αργότερα. Η ιατρική και ιατροδικαστική διάσταση της υπόθεσης υπήρξε καθοριστική, καθώς, σύμφωνα με δημοσιεύματα που επικαλούνται την ιατροδικαστική εκτίμηση, το παιδί έφερε 32 κακώσεις, οι οποίες φέρονται να είχαν προκληθεί σε διάστημα περίπου 2 έως 2,5 μηνών.

Η υπόθεση του 3χρονου Άγγελου αναδεικνύει για ακόμη μία φορά τη σημασία της έγκαιρης αναγνώρισης σημείων παιδικής κακοποίησης από το οικογενειακό, κοινωνικό, σχολικό και υγειονομικό περιβάλλον. Μώλωπες σε διαφορετικά στάδια επούλωσης, ανεξήγητα κατάγματα, εγκαύματα, καθυστερημένη αναζήτηση ιατρικής βοήθειας, αντιφατικές εξηγήσεις από τους φροντιστές και έντονη φοβική συμπεριφορά του παιδιού αποτελούν ενδείξεις που πρέπει να αξιολογούνται με ιδιαίτερη προσοχή από επαγγελματίες υγείας.

Οι παιδίατροι, οι γιατροί επειγόντων, οι νοσηλευτές, οι κοινωνικοί λειτουργοί και οι εκπαιδευτικοί βρίσκονται συχνά στην πρώτη γραμμή αναγνώρισης τέτοιων περιστατικών. Η έγκαιρη αναφορά ύποπτων περιστατικών στις αρμόδιες αρχές δεν είναι μόνο νομική υποχρέωση σε πολλές περιπτώσεις, αλλά κυρίως πράξη προστασίας της ζωής του παιδιού.

Η τραγωδία του Άγγελου δεν είναι απλώς μία ποινική υπόθεση. Είναι υπενθύμιση ότι η παιδική κακοποίηση σπάνια εμφανίζεται ξαφνικά. Συχνά αφήνει προειδοποιητικά σημάδια στο σώμα, στη συμπεριφορά και στο ιστορικό του παιδιού. Όσο πιο γρήγορα αναγνωριστούν, τόσο περισσότερες πιθανότητες υπάρχουν να σωθεί μια ζωή.

Οι καταθέσεις των γιατρών

Σύμφωνα με όσα μεταδόθηκαν από τη δίκη, η παιδίατρος που παρέλαβε πρώτη το παιδί στο νοσοκομείο ανέφερε χαρακτηριστικά: «Δεν έχω ξαναδεί παιδί σε τέτοια κατάσταση». Περιέγραψε ότι ο μικρός Άγγελος βρισκόταν σε βαθύ κώμα, χωρίς αντίδραση σε ερεθίσματα, με τους γιατρούς να προχωρούν άμεσα σε διασωλήνωση.

Οι γιατροί διαπίστωσαν βαριά εγκεφαλική βλάβη και πολλαπλά  τραύματα στο σώμα του παιδιού. Μάλιστα, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η συνολική εικόνα του παιδιού κρίθηκε τόσο σοβαρή ώστε ενημερώθηκε άμεσα η Αστυνομία. Τραυματισμοί

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται και στα ευρήματα από τις απεικονιστικές εξετάσεις. Γιατρός κατέθεσε ότι η δεύτερη αξονική τομογραφία έδειξε μη αναστρέψιμη κατάσταση, ενώ έγινε αναφορά σε δύο σοβαρά τραύματα στο κεφάλι, με το ένα να ενδέχεται να είχε προκληθεί ημέρες πριν από το τραύμα που οδήγησε το παιδί σε κωματώδη κατάσταση.

Το χρονικό της υπόθεσης

Ο μικρός Άγγελος μεταφέρθηκε στο ΠΑΓΝΗ στις 26 Ιανουαρίου 2025, σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση, με βαριά εγκεφαλική βλάβη, χαμηλό επίπεδο συνείδησης και εκτεταμένα τραύματα. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών, το παιδί κατέληξε λίγες ημέρες αργότερα.

Μετά τον θάνατό του, ο μικρός Άγγελος έγινε δωρητής οργάνων. Από την Κρήτη, η καρδιά του μεταμοσχεύθηκε σε τρίχρονο παιδί στο Βερολίνο και ένας νεφρός του σε 37χρονο ασθενή.

Το κατηγορητήριο

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, από τον Νοέμβριο του 2024 έως τον Ιανουάριο του 2025, ο μικρός Άγγελος φέρεται να κακοποιούνταν συστηματικά μέσα στο σπίτι όπου διέμενε με τη μητέρα του και τον τότε σύντροφό της. Οι Αρχές υποστηρίζουν ότι δεχόταν επανειλημμένα χτυπήματα, με αποτέλεσμα σοβαρές σωματικές κακώσεις, έντονο πόνο και ψυχικό τραύμα.

 

Μιχάλης Μόσιος: Έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός που έκανε τον «Ταμτάκο» κομμάτι της ελληνικής κωμωδίας (video)

 medlabnews.gr

Πέθανε ο ηθοποιός Μιχάλης Μόσιος, ο αγαπημένος «Ταμτάκος» του ελληνικού κινηματογράφου, του θεάτρου και της χρυσής εποχής της βιντεοκασέτας. Ήταν 79 ετών.

Την είδηση του θανάτου του έκανε γνωστή ο γιος του με συγκινητική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αποχαιρετώντας τον πατέρα του με λόγια βαθιάς αγάπης και οδύνης. Σύμφωνα με τις πρώτες αναφορές, δεν έχουν δημοσιοποιηθεί περισσότερες λεπτομέρειες για τα αίτια του θανάτου του.

Ο Μιχάλης Μόσιος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 10 Μαρτίου 1947 και είχε καταγωγή από τη Στενήμαχο Ημαθίας. Από νεαρή ηλικία στράφηκε στην υποκριτική και κατάφερε να περάσει στη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, σε μια εποχή που οι εξετάσεις ήταν ιδιαίτερα απαιτητικές και ο ανταγωνισμός μεγάλος.

Στα πρώτα χρόνια της πορείας του συνεργάστηκε με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και συμμετείχε σε έργα του αρχαίου δράματος και του κλασικού ρεπερτορίου. Ανάμεσα στις θεατρικές του παρουσίες αναφέρονται έργα όπως ο «Πλούτος» και οι «Βάτραχοι» του Αριστοφάνη, αλλά και έργα του Σαίξπηρ, όπως ο «Μάκβεθ» και το «Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας».

Παρότι είχε θεατρική παιδεία και πορεία σε απαιτητικό ρεπερτόριο, το ευρύ κοινό τον ταύτισε με τον «Ταμτάκο», μια φιγούρα που δημιούργησε και καθιέρωσε ο ίδιος. Ο χαρακτήρας, με το χαρακτηριστικό ντύσιμο, την τραγιάσκα, τα καρό σακάκια, τις ατάκες και τον ιδιαίτερο τρόπο ομιλίας, έγινε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες λαϊκές κωμικές περσόνες των δεκαετιών του 1980 και του 1990.

Ο «Ταμτάκος» εμφανίστηκε σε επιθεωρήσεις, κινηματογραφικές ταινίες και βιντεοταινίες, σε μια περίοδο που η βιντεοκασέτα έμπαινε μαζικά στα ελληνικά σπίτια. Ο Μιχάλης Μόσιος ενσάρκωσε τον ρόλο σε πολλές παραγωγές, δημιουργώντας έναν χαρακτήρα που αγαπήθηκε από το κοινό και έμεινε στη συλλογική μνήμη ως σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής της ελληνικής λαϊκής κωμωδίας.

Η καριέρα του δεν περιορίστηκε στον «Ταμτάκο». Έπαιξε σε τηλεοπτικές σειρές της ΕΡΤ και της ΥΕΝΕΔ, σε ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες και σε πολλές θεατρικές παραστάσεις. Ωστόσο, όπως συνέβη με αρκετούς ηθοποιούς που δημιούργησαν έναν πολύ ισχυρό χαρακτήρα, το κοινό τον θυμόταν κυρίως μέσα από αυτή την περσόνα.

Συνεργάστηκε με γνωστά πρόσωπα του ελληνικού θεάτρου και της κωμωδίας, ενώ διατηρούσε στενή φιλία με τον Στάθη Ψάλτη. Η απώλεια του Ψάλτη φέρεται να τον είχε συγκλονίσει βαθιά, κάτι που είχε αναφερθεί και σε παλαιότερες συνεντεύξεις και αφιερώματα για τη ζωή του.

Η ζωή του Μιχάλη Μόσιου είχε και δύσκολες σελίδες. Παλαιότερα δημοσιεύματα είχαν αναφερθεί σε τροχαίο δυστύχημα που τον σημάδεψε, καθώς και σε περιόδους απομάκρυνσης από τα φώτα της δημοσιότητας. Τα τελευταία χρόνια ζούσε πιο ήσυχα, μακριά από την έντονη προβολή, αλλά το κοινό συνέχιζε να τον αναζητά μέσα από παλιές ταινίες, βιντεοταινίες και αποσπάσματα στο διαδίκτυο.

Ο Μιχάλης Μόσιος ανήκει σε εκείνη τη γενιά ηθοποιών που πέρασαν από το κλασικό θέατρο στη λαϊκή σκηνή, από την επιθεώρηση στην τηλεόραση και από τον κινηματογράφο στη βιντεοκασέτα. Μπορεί η κριτική να αντιμετώπισε συχνά τη βιντεοκασέτα με επιφυλάξεις, όμως για το κοινό εκείνης της εποχής οι ταινίες αυτές αποτέλεσαν κομμάτι της καθημερινής ψυχαγωγίας.

Ο «Ταμτάκος» ήταν ένας ρόλος με έντονα στοιχεία λαϊκής σάτιρας. Σήμερα, ορισμένα χαρακτηριστικά του θα διαβάζονταν διαφορετικά μέσα από τη σύγχρονη ευαισθησία για τα στερεότυπα. Ωστόσο, ιστορικά, ο χαρακτήρας έμεινε ως δημιούργημα μιας συγκεκριμένης εποχής, με τον Μιχάλη Μόσιο να καταφέρνει να τον κάνει αναγνωρίσιμο και εμπορικά επιτυχημένο.

Η είδηση του θανάτου του προκάλεσε συγκίνηση σε όσους μεγάλωσαν με τις ταινίες και τις ατάκες του. Για πολλούς, ο Μιχάλης Μόσιος δεν ήταν απλώς ένας ηθοποιός της βιντεοκασέτας, αλλά ένα πρόσωπο που συνδέθηκε με την οικογενειακή τηλεθέαση, τις παλιές ελληνικές κωμωδίες και μια εποχή πιο αθώας λαϊκής διασκέδασης.

Ο Μιχάλης Μόσιος έφυγε από τη ζωή, αλλά ο «Ταμτάκος» θα παραμείνει μέρος της ιστορίας της ελληνικής κωμωδίας, ως ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς λαϊκούς χαρακτήρες που γέννησε το ελληνικό θέατρο και ο κινηματογράφος των τελευταίων δεκαετιών.

Κόκκινα δάνεια στην Ελλάδα: 2,3 εκατ. οφειλέτες, servicers και οι επιπτώσεις στην υγεία

μελέτη του ΙΕΚΕΤΥ*, για το medlabnews.gr

Τα κόκκινα δάνεια στην Ελλάδα δεν είναι πλέον μόνο τραπεζικό ή λογιστικό πρόβλημα. Αφορούν εκατομμύρια πολίτες, οικογένειες, εγγυητές και μικρές επιχειρήσεις που ζουν με τον φόβο πλειστηριασμού, πίεσης από servicers και οικονομικής κατάρρευσης. Σύμφωνα με στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί για τις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων, οι υπό διαχείριση οφειλές ξεπερνούν τα 90 δισ. ευρώ και αφορούν περίπου 2,27 εκατ. οφειλέτες.

Το πρόβλημα έχει και σοβαρή υγειονομική διάσταση. Η υπερχρέωση, η απειλή απώλειας κατοικίας, οι συνεχείς οχλήσεις και η αβεβαιότητα δεν παράγουν μόνο οικονομικό άγχος. Συνδέονται με επιβάρυνση της ψυχικής υγείας, κατάθλιψη, άγχος, διαταραχές ύπνου και αυξημένο κίνδυνο σωματικών επιπτώσεων μέσω του χρόνιου στρες.

Επιπτώσεις στην ελληνική οικονομία

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σημείωσε το 2026 ότι, παρά την ανάκαμψη του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, ένα μεγάλο μέρος του ιδιωτικού χρέους παραμένει εκτός τραπεζικού συστήματος λόγω δευτερογενούς αγοράς δανείων και τιτλοποιήσεων. Αυτό περιορίζει την πρόσβαση νοικοκυριών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων στον δανεισμό και επηρεάζει την αναπτυξιακή δυναμική. 

Τα κόκκινα δάνεια δεν επιβαρύνουν μόνο τους ίδιους τους δανειολήπτες, αλλά φρενάρουν και την οικονομία συνολικά. Επειδή ένα τόσο μεγάλο ποσοστό δανείων βρίσκεται σε καθυστέρηση, οι τράπεζες αναγκάζονται να κρατούν κεφάλαια ως αποθεματικά και γίνονται πολύ πιο επιφυλακτικές στο να δώσουν νέα δάνεια. Η υψηλή αυτή συσσώρευση κόκκινων δανείων περιορίζει την ικανότητα των τραπεζών να χρηματοδοτήσουν την οικονομία, με αποτέλεσμα να μπλοκάρονται νέες πιστώσεις προς επιχειρήσεις και ιδιώτες. Όταν οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να δανειστούν για να επενδύσουν και τα νοικοκυριά δεν έχουν πρόσβαση σε δανειοδότηση, η οικονομική δραστηριότητα επιβραδύνεται. Παράλληλα, οι τράπεζες που αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο ζημιών από αυτά τα δάνεια ανεβάζουν τα επιτόκια για να προστατευτούν, κάνοντας ακριβότερο τον δανεισμό για όλους.

Συνολικά, η κατάσταση αυτή έχει αρνητική επίδραση στην ανάπτυξη: χωρίς ρευστότητα και πιστώσεις, δυσχεραίνονται οι επενδύσεις, μειώνεται η κατανάλωση και δημιουργείται ένα περιβάλλον στασιμότητας. Τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά αναγκάζονται να περικόψουν δαπάνες, γεγονός που οδηγεί σε πτώση της κατανάλωσης στην αγορά. Επιπλέον, υπάρχουν και μακροοικονομικές συνέπειες: για να σωθούν οι τράπεζες από το βάρος των κόκκινων δανείων, το κράτος έχει παράσχει εγγυήσεις (π.χ. μέσω του προγράμματος «Ηρακλής»). Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει κίνδυνος για τα δημόσια οικονομικά – αν τελικά πολλά από αυτά τα δάνεια δεν αποπληρωθούν, οι κρατικές εγγυήσεις μπορεί να ενεργοποιηθούν και να επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό. Με λίγα λόγια, το πρόβλημα των κόκκινων δανείων λειτουργεί σαν φρένο στην οικονομία: καθηλώνει τις τράπεζες, αποθαρρύνει επενδύσεις, μειώνει την αγοραστική δύναμη των πολιτών και μπορεί να δημιουργήσει νέα δημοσιονομικά βάρη.

Κόκκινα δάνεια και υγεία: το χρόνιο στρες ως παράγοντας κινδύνου

Η υπερχρέωση δεν είναι ουδέτερη για την υγεία. Η διαρκής απειλή απώλειας κατοικίας, οι δικαστικές εκκρεμότητες, οι τηλεφωνικές οχλήσεις, η αβεβαιότητα για την οικογένεια και η αδυναμία σχεδιασμού του μέλλοντος δημιουργούν ένα περιβάλλον χρόνιου στρες. Το χρόνιο στρες συνδέεται με διαταραχές ύπνου, άγχος, καταθλιπτικά συμπτώματα, αύξηση καπνίσματος ή αλκοόλ, επιδείνωση χρόνιων νοσημάτων και αυξημένη καρδιαγγειακή επιβάρυνση.

Η διεθνής βιβλιογραφία δείχνει σταθερή συσχέτιση ανάμεσα σε οικονομική πίεση/οικονομική ανασφάλεια και ψυχική υγεία. Μελέτη στο Journal of Family and Economic Issues αναφέρει ότι οι οικονομικές ανησυχίες συνδέονται σημαντικά με την ψυχική υγεία, ενώ συστηματική ανασκόπηση έχει καταγράψει σχέση ανάμεσα στη χρηματοοικονομική ευημερία και την ψυχική υγεία. Πίσω από κάθε «κόκκινο» δάνειο βρίσκεται μια ανθρώπινη ιστορία – άγχος, αγωνία και συχνά δραματικές επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή.

Χιλιάδες οικογένειες ζουν με το άγχος ότι μπορεί να χάσουν το σπίτι τους από τη μια μέρα στην άλλη. Αυτό το διαρκές στρες δεν είναι καθόλου αμελητέο: έχει σοβαρές συνέπειες στην ψυχική και σωματική υγεία των πολιτών. Σύμφωνα με έρευνες, η οικονομική πίεση και η υπερχρέωση επιβαρύνουν τους Έλληνες με κατάθλιψη, έντονα καρδιολογικά προβλήματα, ακόμα και εμφάνιση αυτοάνοσων νοσημάτων ή καρκίνου. Οι δανειολήπτες αυτοί βιώνουν καθημερινά την ανασφάλεια, δέχονται πιέσεις από εισπρακτικές εταιρείες (servicers) και βλέπουν το βιοτικό τους επίπεδο να επιδεινώνεται όσο συσσωρεύονται οι οφειλές.

Σε ακραίες περιπτώσεις, η οικονομική απόγνωση οδηγεί και σε τραγικές καταστάσεις. Κατά τη διάρκεια της μεγάλης χρηματοπιστωτικής κρίσης στην Ελλάδα, σημειώθηκε αύξηση των αυτοκτονιών που συνδέθηκαν με οικονομικά αδιέξοδα. Ενδεικτικά, από το 2010 έως το 2023, σχεδόν 7.000 συνάνθρωποί μας έχασαν τη ζωή τους με αυτοκτονία – ένας αριθμός συγκλονιστικός, που καταδεικνύει το ανθρώπινο κόστος της κρίσης. Η ψυχολογική επιβάρυνση στους υπερχρεωμένους πολίτες είναι τεράστια: πολλοί αισθάνονται ντροπή, πανικό ή και κατάθλιψη λόγω της αδυναμίας τους να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει έναν φαύλο κύκλο, καθώς η κακή ψυχική υγεία δυσκολεύει ακόμα περισσότερο την προσπάθεια να σταθούν ξανά στα πόδια τους οικονομικά. Η κοινωνική συνοχή δοκιμάζεται, με μερίδα πολιτών να αισθάνεται αδικημένη και εγκαταλελειμμένη. Δεν είναι τυχαίο ότι έχουν υπάρξει κινητοποιήσεις και διαμαρτυρίες ενάντια στους πλειστηριασμούς – η κοινωνία αντιδρά όταν βλέπει ευάλωτους συμπολίτες να χάνουν το σπίτι τους.

Οι κοινωνικές αντιδράσεις μεγαλώνουν καθώς πολλές οικογένειες κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς σπίτι, γεγονός που ασκεί πίεση για άμεσες πολιτικές λύσεις.  Η αίσθηση του «στεγαστικού δικαιώματος» ως θεμελιώδους κοινωνικού δικαιώματος είναι πολύ έντονη. Όταν μια οικογένεια χάνει την πρώτη της κατοικία λόγω χρεών, δεν πλήττεται μόνο η ίδια – θίγεται το περί δικαίου αίσθημα σε όλη την κοινότητα. Γι’ αυτό βλέπουμε πολίτες, συλλογικότητες και ενώσεις να ενώνουν τη φωνή τους απαιτώντας προστασία για όσους κινδυνεύουν. Το κοινωνικό άγχος και η οργή μπορεί να κλιμακωθούν, με απρόβλεπτες συνέπειες, εάν δεν δοθεί μια δίκαιη λύση. Είναι λοιπόν σαφές ότι το πρόβλημα έχει μεγάλο κοινωνικό αντίκτυπο, επηρεάζοντας την υγεία, την ευημερία και τη συνοχή της ελληνικής κοινωνίας.

Πλειστηριασμοί, πρώτη κατοικία και κοινωνική συνοχή

Η απώλεια κατοικίας δεν είναι μόνο περιουσιακή απώλεια. Για μια οικογένεια, η πρώτη κατοικία λειτουργεί ως βασικός πυλώνας ασφάλειας, καθημερινότητας, υγείας και κοινωνικής ένταξης. Όταν η απειλή πλειστηριασμού παραμένει για μήνες ή χρόνια, η οικονομική διαφορά μετατρέπεται σε μόνιμη κατάσταση αγωνίας. Γι’ αυτό το ζήτημα της πρώτης κατοικίας πρέπει να αντιμετωπίζεται όχι μόνο λογιστικά, αλλά και ως θέμα κοινωνικής και δημόσιας υγείας.

Ανάγκη για πολιτική λύση – Βασικές παρεμβάσεις

Μια ουσιαστική πολιτική λύση δεν μπορεί να περιορίζεται σε γενικές εκκλήσεις για ρυθμίσεις. Χρειάζεται υποχρεωτική διαφάνεια στην εκκαθάριση της οφειλής, έλεγχος των χρεώσεων, σαφές ιστορικό μεταβίβασης του δανείου, πραγματική δυνατότητα βιώσιμης ρύθμισης και μηχανισμός προστασίας της κύριας κατοικίας όταν δεν έχει προηγηθεί ουσιαστική πρόταση λύσης.

Το πρόβλημα των κόκκινων δανείων δεν θα λυθεί από μόνο του. Απαιτείται μια συνολική πολιτική λύση με πρωτοβουλίες από την Πολιτεία, και ειδικότερα από το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης. Οι δανειολήπτες που βρίσκονται σε απόγνωση χρειάζονται προστασία και δεύτερες ευκαιρίες, ενώ παράλληλα πρέπει να διασφαλιστεί η διαφάνεια και η δικαιοσύνη στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Ακολουθούν μερικές βασικές παρεμβάσεις που θεωρούν πολλοί αναγκαίες προκειμένου να δοθεί ουσιαστική λύση:

Νομική προστασία της πρώτης κατοικίας: Να θεσπιστεί ξεκάθαρα ότι η πρώτη κατοικία των νοικοκυριών προστατεύεται. Δηλαδή, απαγόρευση πλειστηριασμού για την κύρια κατοικία μιας οικογένειας, εφόσον δεν υπάρχει άλλη ρεαλιστική εναλλακτική ρύθμιση του χρέους. Με απλά λόγια, κανένα σπίτι που καλύπτει βασικές στεγαστικές ανάγκες δεν πρέπει να βγαίνει στο «σφυρί» χωρίς να έχει εξαντληθεί κάθε δυνατότητα διακανονισμού. Αυτό το μέτρο είναι κρίσιμο για να μπει ένα «δίχτυ ασφαλείας» για τα πιο ευάλωτα νοικοκυριά αλλά και για τη μεσαία τάξη που κινδυνεύει να φτωχοποιηθεί.

Διαφάνεια και δικαιοσύνη στις διαδικασίες πλειστηριασμών: Είναι απαραίτητο να ρίξουμε φως στις πρακτικές των εταιρειών διαχείρισης δανείων (servicers) και στη διαδικασία των πλειστηριασμών. Οι πλειστηριασμοί θα πρέπει να διεξάγονται με απόλυτα διαφανή και ελεγχόμενο τρόπο: να δημοσιοποιείται πλήρες ιστορικό της οφειλής, να ενημερώνεται δημόσια ποιο fund ή ποιος αγοραστής αποκτά το ακίνητο και να μην ξεκινούν οι δημοπρασίες από εξευτελιστικά χαμηλές τιμές. Έτσι θα αποφευχθούν φαινόμενα «αρπαγής» περιουσιών σε τιμή ευκαιρίας εις βάρος των οφειλετών. Παράλληλα, προτείνεται μια προσωρινή αναστολή των πλειστηριασμών μέχρι να θεσπιστούν οι δίκαιοι αυτοί κανόνες και να εφαρμοστούν οι νέοι μηχανισμοί ρύθμισης. Με τη διαφάνεια και τον σωστό έλεγχο, θα αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών ότι το σύστημα δεν είναι στημένο εναντίον τους.

Δυνατότητα επαναγοράς των δανείων από τους δανειολήπτες: 

Κεντρική πρόταση πολιτικής θα μπορούσε να είναι η δυνατότητα του ίδιου του οφειλέτη να εξαγοράζει ή να ρυθμίζει την οφειλή του με βάση αντίστοιχη οικονομική λογική με εκείνη που εφαρμόζεται όταν το δάνειο μεταβιβάζεται σε fund. Αν ένα δάνειο πωλείται με μεγάλη έκπτωση σε τρίτο, πρέπει να εξετάζεται αν ο οφειλέτης μπορεί να έχει δικαίωμα πρώτης πρότασης ή συμμετοχής σε αντίστοιχη λύση, με διαφανείς όρους.

Σήμερα, συχνά τα distress funds (εταιρείες που αγοράζουν κόκκινα δάνεια) αγοράζουν τα δάνεια σε πολύ χαμηλές τιμές (ακόμα και 20-30% της αξίας τους) και μετά απαιτούν το πλήρες ποσό από τον δανειολήπτη. Αυτό θεωρείται άδικο. Αντιθέτως, αν δοθεί η δυνατότητα στον ίδιο τον οφειλέτη να εξαγοράσει την οφειλή του σε παρόμοιο ποσοστό έκπτωσης, θα πετυχαίναμε μια win-win λύση: ο δανειολήπτης θα απαλλαγεί από το δυσβάσταχτο χρέος με μια γενναία “δεύτερη ευκαιρία”, και το χρηματοπιστωτικό σύστημα θα ανακτήσει μεγάλο μέρος των χρημάτων πιο άμεσα. Ένας κρατικός μηχανισμός ή ένα ταμείο αναχρηματοδότησης θα μπορούσε να μεσολαβεί σε αυτή τη διαδικασία, διασφαλίζοντας ότι κανείς δεν θα χάνει την περιουσία του ενώ θα μπορούσε να τη σώσει πληρώνοντας το ίδιο τίμημα που δέχονται τα funds.

Ειδική προστασία για ευάλωτους και μη ευάλωτους που κινδυνεύουν να καταρρεύσουν

Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τους τυπικά “ευάλωτους”. Υπάρχει μεγάλη κατηγορία πολιτών που δεν εντάσσονται εύκολα στα στενά κριτήρια ευαλωτότητας, αλλά βρίσκονται σε πραγματική οικονομική και ψυχολογική ασφυξία: ελεύθεροι επαγγελματίες, μικρομεσαίοι, εγγυητές, οικογένειες με παλαιά επιχειρηματικά δάνεια, άνθρωποι με περιουσία στα χαρτιά αλλά χωρίς ρευστότητα. Αυτοί συχνά μένουν θεσμικά αόρατοι.

Ενίσχυση της δικαστικής προστασίας και ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης: 

Σήμερα, ακόμα και όσοι δανειολήπτες προσφεύγουν στη δικαιοσύνη για να αμφισβητήσουν καταχρηστικές χρεώσεις ή παράνομες πρακτικές, βρίσκονται αντιμέτωποι με μια πολύ αργή δικαστική διαδικασία. Συχνά μια υπόθεση μπορεί να κάνει 10 ή περισσότερα χρόνια να τελεσιδικήσει, διάστημα στο οποίο το ακίνητο μπορεί ήδη να έχει χαθεί. Είναι απαραίτητο να επιταχυνθεί η εξέταση τέτοιων υποθέσεων: θα μπορούσαν να δημιουργηθούν ειδικά δικαστικά τμήματα που να ασχολούνται αποκλειστικά με θέματα πλειστηριασμών και κόκκινων δανείων, ώστε οι αποφάσεις να βγαίνουν μέσα σε λίγους μήνες και όχι σε μια δεκαετία. Επίσης, θα πρέπει να προβλεφθεί αυτόματη αναστολή ενός πλειστηριασμού μόλις ο δανειολήπτης ασκήσει ένδικα μέσα και υπάρχουν ενδείξεις αθέμιτων πρακτικών από την πλευρά του servicer. Με άλλα λόγια, εφόσον εκκρεμεί δικαστική κρίση, να παγώνει η διαδικασία κατάσχεσης μέχρι να αποφανθεί το δικαστήριο. Έτσι, θα διασφαλιστεί ότι κανείς δεν θα χάσει το σπίτι του χωρίς να έχει δικαίωμα να ακουστεί η υπόθεσή του, και οι οφειλέτες θα νιώσουν ότι το κράτος δικαίου τους παρέχει πραγματική προστασία.

Οι παραπάνω παρεμβάσεις συνθέτουν ένα πλαίσιο ολοκληρωμένης αντιμετώπισης του προβλήματος. Φυσικά, απαιτείται πολιτική βούληση και σωστός σχεδιασμός για να εφαρμοστούν. Η κυβέρνηση και ειδικά το Υπουργείο Οικονομικών καλούνται να ισορροπήσουν ανάμεσα στη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος και στη δικαιοσύνη προς τους πολίτες. Αν υλοποιηθούν τέτοια μέτρα, τα οφέλη θα είναι πολλαπλά: θα ανακουφιστούν χιλιάδες οικογένειες, θα τονωθεί η οικονομική δραστηριότητα (καθώς οι πολίτες θα απαλλαγούν από τον βραχνά του χρέους και θα μπορούν να καταναλώσουν/επενδύσουν ξανά), και θα αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη στην πολιτεία. Επιπλέον, θα σπάσει ο φαύλος κύκλος όπου τα κόκκινα δάνεια διαιωνίζονται και υπονομεύουν κάθε προσπάθεια ανάπτυξης.

Γιατί χρειάζεται πολιτική λύση τώρα

Η επίλυση των κόκκινων δανείων δεν είναι μόνο τραπεζική εκκρεμότητα. Είναι ζήτημα κοινωνικής ειρήνης, δημόσιας υγείας, στεγαστικής ασφάλειας, αναπτυξιακής προοπτικής και εμπιστοσύνης στους θεσμούς. Όσο εκατομμύρια πολίτες ζουν υπό την απειλή απώλειας περιουσίας χωρίς καθαρή, δίκαιη και ελέγξιμη διαδικασία, η οικονομική ανάκαμψη θα παραμένει κοινωνικά ατελής.

Συμπερασματικά, το ζήτημα των κόκκινων δανείων είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή οικονομική στατιστική. Είναι ένας κοινωνικός «βραχνάς» που κρατάει ομήρους εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας και φρενάρει το μέλλον ολόκληρης της χώρας. Χρειάζεται συλλογική δράση και πολιτική λύση για να απελευθερωθεί αυτό το δυναμικό και να δοθεί ανάσα σε όσους υποφέρουν. Με αποφασιστικές παρεμβάσεις, η πολιτεία μπορεί να μετατρέψει ένα φαύλο κύκλο σε ενάρετο: να στηρίξει τους δανειολήπτες, να ενισχύσει την κοινωνική συνοχή και παράλληλα να θωρακίσει την οικονομία για ένα πιο βιώσιμο αναπτυξιακό μέλλον. Είναι ζήτημα δικαιοσύνης και προοπτικής – γιατί μια κοινωνία ευημερεί πραγματικά μόνο όταν όλοι οι πολίτες της μπορούν να ζουν χωρίς τον φόβο της οικονομικής εξαθλίωσης. Επιτέλους, λοιπόν, ας δοθεί λύση σε ένα πρόβλημα που ταλανίζει την Ελλάδα για πάνω από μια δεκαετία, ώστε οι κόκκινες σελίδες αυτής της κρίσης να γυρίσουν σε ένα νέο κεφάλαιο ελπίδας και ανάκαμψης.

ΙΕΚΕΤΥ. Ινστιτούτο Επικοινωνίας και Ενημέρωσης της Υγείας

Πρώτη δημοσίευση: 27 Μαρτίου 2025. Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 1 Ιουλίου 2026.

Νευρώσεις αγχώδεις διαταραχές. Συμπτώματα. Αιτίες. Πώς αντιμετωπίζονται;

της Βικτωρίας Πολύζου, σύμβουλος ψυχικής υγείας, medlabnews.gr iatrikanea

Οι νευρώσεις συνίστανται σε ήπιας μορφής διαταραχές και αποτελούν μία από τις τρεις γενικές κατηγορίες των διαταραχών αυτών. Οι άλλες δύο όπως αυτές προσδιορίζονται από τη γενικότερη ψυχιατρική προσέγγιση είναι οι διαταραχές προσωπικότητας και οι αγχώσεις. 

Θεωρητικά με τον όρο νεύρωση μπορεί να νοηθεί μια ελαφριάς μορφής διαταραχή που διαφοροποιείται από τη δυσλειτουργικότητα της ψύχωσης τόσο από την παθολογία της έκφρασης της όσο και από την ευκολία πρόγνωσής της. Ένα άλλο στοιχείο της νεύρωσης είναι η επαφή του ατόμου με την πραγματικότητα. 

H νεύρωση είναι μια πάθηση με ψυχογενετικά αίτια, όπου τα συμπτώματα εκφράζουν συμβολικά μια ψυχική σύγκρουση, που έχει τις ρίζες της στην ιστορία των παιδικών χρόνων του ατόμου.

Συμπτώματα όπως ένταση, φοβίες, ανησυχία, πανικός ή φόβος που πηγάζουν από άσχημες σκέψεις και δυσκολία συγκέντρωσης έχουν οι άνθρωποι που νοσούν από τις Αγχώδεις Διαταραχές.

Πολλοί άνθρωποι είναι νευρωτικοί, αν και δείχνουν ότι αντιμετωπίζουν ομαλά τα προβλήματα της ζωής τους. Ομως, βαθιά μέσα τους κρατούν τις εκκρεμότητες, την οργή και τον θυμό τους για ό,τι τους έχει συμβεί και τον εκφράζουν με παράξενους τρόπους:

• Άγχος και ένταση που διαρκεί, υποφέρουν διαρκώς, χωρίς να το συνειδητοποιούν.
• Απόλυτη σκέψη- μαύρο άσπρο- ανελαστικότητα συμπεριφοράς.
• Αδικαιολόγητη καχυποψία, με την παραμικρή αφορμή.
• Αυθαίρετες ερμηνείες της συμπεριφοράς των άλλων
• Αδικαιολόγητη, με την παραμικρή αφορμή οργή ή θυμός
• Αδυναμία να απολαύσει τη ζωή, βάζει συνεχώς εμπόδια στον δρόμο της χαράς και κόλλημα σε ένα πρόβλημα.

Οι περισσότερες νευρώσεις έχουν προέλευση συγκρουσιακή, κάτω από την πίεση μιας και μόνο «κατάστασης», του άγχους, σύμφωνα με τις ψυχοδυναμικές απόψεις. Στις νευρώσεις οι μηχανισμοί άμυνας που κινητοποιούνται από τον άνθρωπο με σκοπό να το προστατέψουν από τις εντάσεις και τα άγχη, που τον κάνουν να υποφέρει, μεταβάλλονται σε διεργασίες αυτόματες αφού δεχτούν επιδράσεις διαφόρων παραγόντων εσωτερικών ή εξωτερικών σε σχέση με το περιβάλλον. Όταν, λοιπόν, το άτομο δεν έχει την ικανότητα ν’ αφομοιώνει φαινομενικά αντίθετες παρορμήσεις μ’ έναν τρόπο οργανικά υγιή, έτσι ώστε να προσαρμόζεται ομαλά στο περιβάλλον, γίνεται η αιτία της ύπαρξης μιας νεύρωσης.

Το νευρωτικό άτομο ανεξάρτητα από τη σοβαρότητα της διαταραχής και τις επιπτώσεις αυτής στην ψυχική του υγεία δεν χάνει ποτέ την επαφή του με την πραγματικότητα, εμφανίζει σαφή επίγνωση της θέσης στην οποία βρίσκεται, καθώς και σχετικά επαρκή ικανότητα προσαρμογής στο περιβάλλον σε τέτοιο βαθμό, που πολλές φορές η νεύρωση δεν γίνεται καν αντιληπτή από το περιβάλλον μέσα στο οποία ζει και αλληλεπιδρά το άτομο.

Από την άλλη πλευρά δε λείπουν και οι περιπτώσεις, όπου μια νεύρωση δύναται να ξεφύγει από τον έλεγχο του ατόμου και να του δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα προσαρμογής αν και τέτοιες περιπτώσεις χαρακτηρίζονται εξαιρετικά σπάνιες. Eπιδημιολογικές έρευνες αναφέρουν ότι οι νευρωτικές διαταραχές και ιδιαίτερα οι αγχώδεις διαταραχές απαντώνται σε ένα υψηλό ποσοστό του πληθυσμού με μεγαλύτερη συχνότητα αυτού των δυτικών κοινωνιών. Επίσης αναφορικά με τη συχνότητα εκδήλωσης των νευρώσεων έχει σημειωθεί ότι το γυναικείο φύλο εμφανίζει τα μεγαλύτερα ποσοστά. Κύριο χαρακτηριστικό και ίσως συνδετικό των νευρώσεων είναι το άγχος και πως αυτό εσωτερικεύεται και εκδηλώνεται στη συμπεριφορά του ατόμου. 

Το άγχος σε αντίθεση με το συναίσθημα του φόβου που συνδέεται με την αντίδραση απέναντι σε ένα κίνδυνο πραγματικό και συγκεκριμένο και αποτελεί υγιή εκδήλωση συμπεριφοράς είναι μια φοβική αντίδραση που αναφέρεται σε κάποιο κίνδυνο πραγματικό ή φανταστικό που είναι όμως ασαφής, αόριστος, υποτιθέμενος. Η φύση του άγχους της νεύρωσης οφείλεται σε μια εσωτερική διαμάχη, απωθημένες επιθυμίες ή ανάγκες έρχονται σε σύγκρουση με τη συνείδηση, που έρχεται να απαγορεύσει την ικανοποίησή τους.

Για αυτό το λόγο οι επιθυμίες, οι σκέψεις ή οι ανάγκες αυτές που παραμένουν απόκρυφες και ασυνείδητες, εξωτερικεύονται ως αδικαιολόγητο άγχος ή υπερβολικός φόβος δυσανάλογος προς τον πραγματικό. Έχει σημειωθεί ότι το νευρωτικό άγχος έχει τις ρίζες του στην παιδική ηλικία σε μία παιδική νεύρωση δηλαδή που δεν αντιμετωπίστηκε κατάλληλα στην ώρα της. Άμεσος τρόπος εξωτερίκευσης ή αντίθετα απόκρυψης του βιωμένου και αδικαιολόγητου άγχους είναι η εκδήλωση ανάλογων συμπτωμάτων. 

Τα νευρωτικά συμπτώματα ουσιαστικά δεν είναι παρά μία άμυνα του οργανισμού μια προσπάθεια του ατόμου να αντιμετωπίσει και να αντεπεξέλθει στην απειλή του άγχους. Το νευρωτικό σύμπτωμα αποτελεί κατά κάποιο τρόπο ένα συμβιβαστικό μηχανισμό, που αφενός επιτρέπει στο άτομο να ικανοποιήσει μια απαγορευμένη επιθυμία που του προκαλεί άγχος και αφετέρου απαγορεύει στην επιθυμία αυτή να γίνει συνειδητή κάτι που θα σήμαινε αυτόματα και την αποδιοργάνωση του ατόμου.

 Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων ποικίλλει ανάλογα με το είδος της διαταραχής καθώς και με την ποσότητα και τη διάρκεια με την οποία εκδηλώνονται τα συμπτώματα αυτά. Από την άλλη πλευρά η αποκρυπτογράφηση και κατηγοριοποίηση των νευρώσεων συντελεί στη διάκριση και τον προσδιορισμό των διαφόρων ειδών νεύρωσης.

Τα νευρωτικά άτομα τείνουν να εμφανίζουν προβλήματα με τη συναισθηματική τους ισορροπία και να είναι αγχώδη, αν όμως γίνουν πιο εξωστρεφή βιώνουν θετικότερα συναισθήματα και γίνονται περισσότερο κοινωνικά.  H νεύρωση είναι μια διαταραχή που κατά κανόνα θεραπεύεται. Η ψυχολογία μας έχει δώσει και συνεχίζει να δίνει σημαντικά στοιχεία και εντυπωσιακές θεωρίες πάνω σε ψυχοθεραπευτικές μεθόδους, οι οποίες έχουν άπειρες παραλλαγές.

Η νεύρωση συνήθως προϋπάρχει του γεγονότος που έκανε ορατή την ύπαρξή της και η θεραπεία της στοχεύει όχι μόνο στην εξαφάνιση των συμπτωμάτων αλλά στην επεξεργασία των δομικών στοιχείων της προσωπικότητας, συνήθως βαθιά κρυμμένα και ξεχασμένα από τον χρόνο.

Διαβάστε επίσης

• Οι φοβίες, μιας επερχόμενης καταστροφής, φέρνουν αύξηση καρδιακών παλμών, κρίσεις πανικού, κοινωνική απομόνωση. Οδηγίες επιβίωσης
• Φοβίες, άγχος, κρίσεις πανικού. Συμπτώματα, η σημασία της άσκησης και της διατροφής (panic Attacks)
• Το παρατεταμένο και οξύ άγχος που βιώνουμε οδηγεί σε "απόσυρση" και τέλος σε μελαγχολία και κατάθλιψη
• Οι φοβίες, η καταστροφολογία και η οικονομική κρίση.

Ξεχνάτε; ΔΕΝ θυμάστε ονόματα, λέξεις; Xάνετε πράγματα; Πρέπει να φοβάστε το Αλτσχάιμερ;

της Βικτωρίας Πολύζου, σύμβουλος ψυχικής υγείας, medlabnews.gr iatrikanea

Αν αντιμετωπίζετε κάποιες από τις παρακάτω δυσκολίες και ανησυχείτε για την εξέλιξή τους, απευθυνθείτε άμεσα σε κάποιον ειδικό.

Προειδοποιητικά σημεία της νόσου Αλτσχάιμερ:

1. Ξεχνάτε ονόματα και φυσιογνωμίες ανθρώπων;
2. Συναντάτε δυσκολία στο να εκφραστείτε; Ψάχνετε να βρείτε τις κατάλληλες λέξεις;
3. Χάνετε τα προσωπικά σας αντικείμενα (γυαλιά, χάπια, κλειδιά);
4. Ξεχνάτε τα πρόσφατα γεγονότα, παρόλο που θυμάστε πολύ καλά τα παλαιότερα;
5. Αντιμετωπίζετε δυσκολία να κάνετε πράγματα που παλαιότερα σας φαίνονταν πολύ εύκολα, π.χ. να μαγειρέψετε, να οδηγήσετε, να διαχειριστείτε τα οικονομικά σας;
6. Δυσκολεύεστε να προγραμματίσετε τις δραστηριότητές σας και να οργανώσετε την καθημερινότητά σας;
7. Χάνετε το δρόμο σας σε περιοχές που γνωρίζετε καλά;
8. Δυσκολεύεστε να θυμηθείτε την ημερομηνία; Ξεχνάτε τα ραντεβού και τις υποχρεώσεις σας;
9. Παρατηρείτε αλλαγές στη διάθεση και την προσωπικότητά σας;
10. Τα προβλήματα με τη μνήμη σας δυσκολεύουν την καθημερινή σας ζωή;
Εάν αντιμετωπίζετε κάποιες από τις παραπάνω δυσκολίες και ανησυχείτε για την εξέλιξή τους, απευθυνθείτε άμεσα σε κάποιον ειδικό.

«Ανοιχτή Αγκαλιά»: Στήριξη των παιδιών και των οικογενειών σε ακριτικά νησιά

medlabnews.gr iatrikanea

Η Ανοιχτή Αγκαλιά – Φίλοι Κοινωνικής Παιδιατρικής & Ιατρικής, με στόχο την ουσιαστική υποστήριξη παιδιών, γονέων και εκπαιδευτικών στις ακριτικές περιοχές του Αιγαίου, υλοποίησε, κατά το διάστημα Δεκεμβρίου 2025 – Ιουνίου 2026, πρωτοβουλίες ψυχολογικής υποστήριξης και διατροφικής ενημέρωσης στους Φούρνους Κορσεών και τους Λειψούς. Το πρόγραμμα περιλάμβανε βιωματικά εργαστήρια, ομαδικές συναντήσεις, ατομικές συνεδρίες, ομιλίες, καθώς και δράσεις ενημέρωσης.

Υπό την αιγίδα του Δήμου Φούρνων Κορσεών, το Πρόγραμμα Ψυχολογικής Υποστήριξης απευθύνθηκε σε μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, γονείς και εκπαιδευτικούς της τοπικής κοινότητας. Η υλοποίησή του ανταποκρίθηκε στις αυξημένες ανάγκες που έχουν καταγραφεί στο νησί, όπου δεν προβλέπεται η παρουσία σχολικού ψυχολόγου, ενώ η γεωγραφική απομόνωση και η έλλειψη μόνιμων δομών ψυχικής υγείας δυσχεραίνουν σημαντικά την πρόσβαση των κατοίκων σε υπηρεσίες υποστήριξης και συμβουλευτικής. Συνολικά, 25 άτομα έλαβαν ατομική ψυχολογική υποστήριξη και συμβουλευτική, ενώ παράλληλα υλοποιήθηκε ένα ευρύ πρόγραμμα παρεμβάσεων πρόληψης και προαγωγής της ψυχικής υγείας. Η θεματολογία περιλάμβανε ζητήματα όπως η εφηβεία και η κατανάλωση αλκοόλ, η διαφορετικότητα και η συμπερίληψη, ενώ ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ενημέρωση των εκπαιδευτικών για το mobbing στον εργασιακό χώρο και τον σχολικό εκφοβισμό.

Παράλληλα, πραγματοποιήθηκαν ομαδικές συναντήσεις, βιωματικά εργαστήρια συναισθημάτων για παιδιά προσχολικής ηλικίας, καθώς και ενημερωτικές δράσεις για μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς. Η παρέμβαση θα συνεχιστεί και μετά τη θερινή περίοδο, με την επανέναρξη των επισκέψεων το φθινόπωρο, διασφαλίζοντας τη συνέχεια της υποστήριξης προς την τοπική κοινωνία.

Αντίστοιχα, στους Λειψούς, υπό την αιγίδα του Δήμου Λειψών, η Ανοιχτή Αγκαλιά υλοποίησε πρόγραμμα ψυχολογικής υποστήριξης και διατροφικής εκπαίδευσης, το οποίο συνδύασε βιωματικές δράσεις για παιδιά, ατομικές συνεδρίες συμβουλευτικής και ενημερωτικές παρεμβάσεις για γονείς και ενήλικες.

Μέσα από διαδοχικές αποστολές στο νησί, παιδιά και γονείς συμμετείχαν σε δράσεις ψυχολογικής υποστήριξης που επικεντρώθηκαν στην αναγνώριση και έκφραση των συναισθημάτων, στην ενίσχυση της επικοινωνίας μέσα στην οικογένεια, στην καλλιέργεια δεξιοτήτων συνεργασίας και στην υποστήριξη γονέων σε ζητήματα ορίων και καθημερινής επικοινωνίας με τα παιδιά.

Παράλληλα, υλοποιήθηκαν δράσεις διατροφικής εκπαίδευσης με στόχο την προαγωγή της υγιεινής διατροφής και την πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας. Μέσα από παιχνίδια, συζητήσεις και πρακτικές δραστηριότητες, τα παιδιά γνώρισαν τις βασικές ομάδες τροφίμων, δημιούργησαν ισορροπημένα γεύματα και εξοικειώθηκαν με τις αρχές της Μεσογειακής Διατροφής. Ταυτόχρονα, γονείς και ενήλικες συμμετείχαν σε ενημερωτικές ομιλίες και ατομικές συνεδρίες που αφορούσαν ζητήματα διατροφής, διαχείρισης βάρους, παιδικής παχυσαρκίας και χρόνιων νοσημάτων, λαμβάνοντας εξατομικευμένη καθοδήγηση και υποστήριξη.

Η Πρόεδρος του Σωματείου Φίλοι Κοινωνικής Παιδιατρικής & Ιατρικής «Ανοιχτή Αγκαλιά», κα Άννα Κυριακάκη, δήλωσε: «Για περισσότερα από 30 χρόνια, η Ανοιχτή Αγκαλιά βρίσκεται σταθερά δίπλα στα παιδιά και τις οικογένειες που ζουν σε απομακρυσμένες και ακριτικές περιοχές της χώρας, με στόχο να διασφαλίσει ότι η πρόσβαση στην πρόληψη και στη φροντίδα, σωματική και ψυχική, δεν αποτελεί προνόμιο, αλλά δικαίωμα για κάθε παιδί και ενήλικα και σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Η ψυχική υγεία και η διατροφική εκπαίδευση αποτελούν σήμερα δύο από τους σημαντικότερους πυλώνες πρόληψης, καθώς επηρεάζουν καθοριστικά τη συνολική ανάπτυξη, την ευημερία και την ποιότητα ζωής των παιδιών και αυριανών ενηλίκων. Σε περιοχές όπου οι αντίστοιχες υπηρεσίες είναι περιορισμένες ή ακόμη και ανύπαρκτες, η παρουσία μας αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία. Συνεχίζουμε με συνέπεια να σχεδιάζουμε και να υλοποιούμε δράσεις που ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες κάθε τοπικής κοινωνίας, δίνοντας στα παιδιά και στις οικογένειές τους την υποστήριξη που αξίζουν.»