επιμέλεια medlabnews.gr
Ένα ακόμη περιστατικό με πρώτη κατοικία, χαμηλά εισοδήματα και κοινωνική ευαλωτότητα φέρνει ξανά στο προσκήνιο το πρόβλημα των πλειστηριασμών από εταιρείες διαχείρισης δανείων.
Σύμφωνα με καταγγελία που δημοσιεύθηκε από την Επιτροπή του Αιγάλεω για την Προστασία της Λαϊκής Κατοικίας, η εταιρεία doValue προχώρησε σε πλειστηριασμό πρώτης κατοικίας γυναίκας, μητέρας παιδιού με αναπηρία, παρότι — όπως αναφέρεται — είχε προηγηθεί συμφωνία για ρύθμιση των οφειλών. Η γυναίκα είχε απευθυνθεί σε σωματεία, φορείς και επιτροπές κατά των πλειστηριασμών, ενώ επί μήνες φέρεται να γινόταν διαπραγμάτευση με την εταιρεία.
Την ίδια στιγμή, στην Πετρούπολη, νέα υπόθεση προκαλεί κοινωνική αντίδραση: χαμηλοσυνταξιούχος με εισόδημα 670 ευρώ καλείται, σύμφωνα με τον Δήμο Πετρούπολης, να αποπληρώσει οφειλή 140.000 ευρώ μέσα σε έναν χρόνο, εκ των οποίων οι 50.000 ευρώ φέρονται να αφορούν τόκους για το διάστημα που το δάνειο παρέμενε αρρύθμιστο.
Ο δήμαρχος Πετρούπολης, Βαγγέλης Σίμος, παρενέβη δημόσια, ζητώντας από τη doValue να καταθέσει έως τις 26 Ιουνίου πρόταση ρύθμισης που να μπορεί να εξυπηρετήσει η δανειολήπτρια. Σε αντίθετη περίπτωση, όπως ανέφερε, η εταιρεία «ανοίγει πόλεμο με την πόλη».
Το κοινωνικό ερώτημα πίσω από τους αριθμούς
Το ζήτημα δεν είναι μόνο λογιστικό. Όταν ένας άνθρωπος ζει με 670 ευρώ τον μήνα και καλείται να αποπληρώσει 140.000 ευρώ σε έναν χρόνο, η πρόταση δεν μοιάζει με ρύθμιση· μοιάζει με αδιέξοδο.
Αν γίνει ένας απλός υπολογισμός:
140.000 ευρώ / 12 μήνες = 11.666 ευρώ τον μήνα.
Δηλαδή η μηνιαία απαίτηση θα ήταν περίπου:
11.666 / 670 = 17,4 φορές η μηνιαία σύνταξη.
Με άλλα λόγια, η συνταξιούχος θα έπρεπε να διαθέτει κάθε μήνα ποσό υπερδεκαπλάσιο της σύνταξής της, χωρίς να υπολογίζονται τρόφιμα, λογαριασμοί, φάρμακα, κοινόχρηστα ή οποιαδήποτε ανάγκη αξιοπρεπούς διαβίωσης.
Πρώτη κατοικία: υπάρχει προστασία;
Μετά τη λήξη των παλαιότερων οριζόντιων πλαισίων προστασίας, η κύρια κατοικία δεν προστατεύεται αυτομάτως για όλους. Το ισχύον πλαίσιο προβλέπει ειδικές διαδικασίες για τους λεγόμενους ευάλωτους οφειλέτες, οι οποίοι μπορούν να αιτηθούν βεβαίωση ευάλωτου οφειλέτη μέσω της σχετικής πλατφόρμας.
Το Υπουργείο Οικονομικών αναφέρει ότι οι ευάλωτοι οφειλέτες μπορούν, υπό προϋποθέσεις, να ενταχθούν σε ενδιάμεσο πρόγραμμα στήριξης και, μέσω του υπό σύσταση Φορέα Απόκτησης και Επαναμίσθωσης, να διατηρήσουν τη χρήση της πρώτης κατοικίας τους για 12 έτη, με δυνατότητα επαναγοράς.
Ωστόσο, στην πράξη, οι καταγγελίες δείχνουν ότι πολλοί οφειλέτες βρίσκονται αντιμέτωποι με διαδικασίες που τρέχουν ταχύτερα από την κοινωνική προστασία. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η έννοια της «ρύθμισης» μπορεί να θεωρείται πραγματική όταν η οικονομική δυνατότητα του οφειλέτη αγνοείται πλήρως.
Η θέση των servicers
Η ίδια η doValue, σε παλαιότερη επίσημη τοποθέτησή της για ευάλωτους και πλειστηριασμούς, έχει αναφέρει ότι οι servicers λειτουργούν μέσα σε στενό πλαίσιο επιχειρησιακών σχεδίων και ότι οι πλειστηριασμοί δεν αποτελούν απλώς επιλογή, αλλά συνδέονται με τις υποχρεώσεις τους έναντι των κατόχων των χαρτοφυλακίων και των στόχων ανάκτησης.
Αυτό όμως ακριβώς είναι το σημείο της κοινωνικής σύγκρουσης: όταν το επιχειρησιακό σχέδιο συγκρούεται με την πρώτη κατοικία, την αναπηρία, τη χαμηλή σύνταξη και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, ποιος έχει τον τελευταίο λόγο;
Η παρέμβαση του Δήμου Πετρούπολης
Η υπόθεση της Πετρούπολης δεν είναι η πρώτη στην οποία ο Δήμος παρεμβαίνει σε πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας. Ήδη από το 2024 υπήρχαν δημόσιες παρεμβάσεις του δημάρχου για αντίστοιχες υποθέσεις κατοικιών στην πόλη, με αιχμή τις απαιτήσεις της doValue και τις δυσκολίες οικογενειών να ανταποκριθούν σε ποσά που ζητούνταν ως προϋπόθεση ρύθμισης.
Στη νέα υπόθεση, ο Δήμος ζητά από την εταιρεία να αποσύρει την πρόταση που θεωρεί μη βιώσιμη και να επανέλθει με ρύθμιση προσαρμοσμένη στις πραγματικές δυνατότητες της δανειολήπτριας.
Όταν η στέγη γίνεται ζήτημα δημόσιας υγείας
Η απώλεια κατοικίας δεν είναι μόνο νομικό ή οικονομικό γεγονός. Είναι γεγονός που επηρεάζει άμεσα την υγεία.
Η ανασφάλεια στέγης, ο φόβος έξωσης, η απειλή πλειστηριασμού και η οικονομική πίεση συνδέονται με ψυχική επιβάρυνση, άγχος, κατάθλιψη, επιδείνωση χρόνιων νοσημάτων και κοινωνικό αποκλεισμό. Όταν στην οικογένεια υπάρχει παιδί με αναπηρία ή ηλικιωμένος με χαμηλή σύνταξη, η επιβάρυνση γίνεται ακόμη μεγαλύτερη.
Γι’ αυτό τέτοιες υποθέσεις δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται μόνο ως «κόκκινα δάνεια». Είναι υποθέσεις κοινωνικής προστασίας, υγείας, αξιοπρέπειας και στοιχειώδους αναλογικότητας.
Το ερώτημα που μένει
Μια κοινωνία κρίνεται από τον τρόπο που αντιμετωπίζει τους πιο αδύναμους: τη μητέρα που μεγαλώνει παιδί με αναπηρία, τη συνταξιούχο των 670 ευρώ, την οικογένεια που προσπαθεί να κρατήσει ένα σπίτι και όχι μια επένδυση.
Οι αριθμοί μπορεί να μπαίνουν σε excel.
Η ζωή, όμως, δεν μπαίνει.
























