Σοκ στη Θεσσαλονίκη: Γυναικολόγος άφησε βελόνα 13 εκατοστών στην κοιλιά ασθενούς για 5 μήνες – Κατέληξε με νεφρική ανεπάρκεια

 medlabnews.gr iatrikanea

Μια υπόθεση που προκαλεί σοκ έρχεται ξανά στο προσκήνιο στη Θεσσαλονίκη, καθώς γυναικολόγος κατηγορείται ότι άφησε επί πέντε μήνες μέσα στην κοιλιά 59χρονης ασθενούς μια βελόνα Veress μήκους 13 εκατοστών, μετά από λαπαροσκοπική επέμβαση για αφαίρεση κυστικών μορφωμάτων. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν, η γυναίκα χειρουργήθηκε σε ιδιωτική κλινική, πήρε εξιτήριο την επόμενη ημέρα και ακολούθησε τις οδηγίες που της είχαν δοθεί, χωρίς αρχικά να γνωρίζει ότι μέσα στην περιτοναϊκή της κοιλότητα είχε παραμείνει ξένο μεταλλικό σώμα.

Οι πόνοι όμως δεν σταμάτησαν. Η ασθενής επέστρεψε συνολικά τέσσερις φορές για μετεγχειρητικό έλεγχο στον ίδιο γιατρό, ο οποίος, σύμφωνα με το δημοσίευμα και τα δικαστικά ευρήματα, δεν εντόπισε επιπλοκή και της συνέστησε ακόμη και παυσίπονα, καθησυχάζοντάς την ότι η πορεία της ήταν φυσιολογική. Όταν τελικά απευθύνθηκε σε άλλη κλινική, οι εξετάσεις έδειξαν υδρονέφρωση αριστερού νεφρού λόγω στένωσης ουρητήρα, ενώ αξονική τομογραφία αποκάλυψε το ξένο σώμα στην κοιλιά της. Ακολούθησε δεύτερη επέμβαση, κατά την οποία αφαιρέθηκε η βελόνα που είχε ξεχαστεί από το πρώτο χειρουργείο.

Η βλάβη, ωστόσο, είχε ήδη προκληθεί. Η γυναίκα χρειάστηκε αντιμετώπιση για πάθηση του ουρητήρα και πυελονεφρίτιδα με τοποθέτηση pigtail stent, ενώ διαπιστώθηκε οξεία νεφρική ανεπάρκεια λόγω απόφραξης του αριστερού νεφρού. Η σχέση ανάμεσα στην απόφραξη του ουροποιητικού, την υδρονέφρωση και τη νεφρική βλάβη είναι ιατρικά τεκμηριωμένη: η αποφρακτική ουροπάθεια μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή και δυνητικά μη αναστρέψιμη νεφρική δυσλειτουργία, ιδίως όταν δεν αναγνωρίζεται και δεν αποσυμπιέζεται έγκαιρα.

Σε πρώτο βαθμό, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης έκρινε τον γιατρό ένοχο για σωματική βλάβη από αμέλεια και του επέβαλε ποινή φυλάκισης πέντε μηνών με τριετή αναστολή. Όμως ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου άσκησε αναίρεση, κρίνοντας ότι η απόφαση είχε αντιφάσεις και δεν αιτιολογούσε επαρκώς γιατί δεν εξετάστηκε αυτοτελώς και το σκέλος της κατηγορίας που αφορούσε την παραμονή της βελόνας επί πέντε μήνες στην περιτοναϊκή κοιλότητα. Το ΣΤ’ Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου, με την απόφαση 291/2026, ανέπεμψε την υπόθεση για νέα δίκη, ώστε να κριθεί εκ νέου το παραλειφθέν σκέλος και ενδεχομένως να επιβληθεί και δεύτερη ποινή.

Η υπόθεση αναδεικνύει ένα από τα σοβαρότερα, αλλά θεωρητικά προλήψιμα, συμβάντα ασφάλειας ασθενών: την ακούσια παραμονή χειρουργικού αντικειμένου στο σώμα μετά το τέλος μιας επέμβασης. Στη διεθνή βιβλιογραφία, τα retained surgical items θεωρούνται σοβαρά και σε μεγάλο βαθμό αποτρέψιμα συμβάντα, που συνδέονται όχι μόνο με ατομικά λάθη αλλά και με ελλείμματα στα πρωτόκολλα καταμέτρησης, στην επικοινωνία της χειρουργικής ομάδας και στα συστήματα ασφάλειας του χειρουργείου.

Η ουσία είναι ότι μια ασθενής που μπήκε για προγραμματισμένη λαπαροσκοπική επέμβαση βρέθηκε να ζει επί μήνες με αφόρητους πόνους, επαναλαμβανόμενες επισκέψεις, δεύτερο χειρουργείο και τελικά σοβαρή νεφρική επιπλοκή. Και τώρα, ύστερα από την παρέμβαση του Αρείου Πάγου, η υπόθεση επιστρέφει στο δικαστήριο, αυτή τη φορά με ανοιχτό το ερώτημα αν η αρχική δικαστική αντιμετώπιση ήταν υπερβολικά επιεικής μπροστά σε μια τόσο βαριά ιατρική αμέλεια.

Ινοαδένωμα μαστού: τι είναι, πώς γίνεται η διάγνωση και πότε χρειάζεται αφαίρεση

του Γιώργου Μονεμβασίτη, M.D.*, medlabnews.gr iatrikanea

Το ινοαδένωμα είναι ο συχνότερος καλοήθης όγκος του μαστού και εμφανίζεται συχνότερα σε νεαρές γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας. Το άρθρο εξηγεί τι είναι το ινοαδένωμα, πώς γίνεται η διάγνωση με υπέρηχο ή βιοψία, ποιο είναι συνήθως το μέγεθός του και πότε χρειάζεται αφαίρεση. Το ινοαδένωμα (fibroadenoma) πρόκειται για το συχνότερο καλοήθη όγκο του μαστού. Δεν είναι νεοπλασία. Ανευρίσκεται συνηθέστερα σε νεαρές γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας. Μπορεί να είναι ένας όμως όχι σπάνια πολλαπλά ογκίδια, μπορεί να υπάρχουν στον ένα ή και τους δύο μαστούς.

Κατά κανόνα πρόκειται για ογκίδιο σφαιρικό, σχετικά σκληρό, με ομαλή, λεία επιφάνεια, που δε συμφύεται με τους γύρω ιστούς, αλλά μετακινείται εύκολα, χαρακτήρες διαφορετικοί από αυτούς που χαρακτηρίζουν ογκίδια κακοήθους φύσεως.

Ένα ινοαδένωμα αποτελείται από στοιχεία ινώδη, προερχόμενα από ιστό που προορίζεται για την υποστήριξη του μαστικού αδένα και αδενικά, προερχόμενα από υπερπλασία λοβίων αυτού του ίδιου του αδένα.

Πώς γίνεται η διάγνωση στο ινοαδένωμα;

Αποτελεί σύνηθες εμφανές εύρημα στον απλό μαστογραφικό και υπερηχοτομογραφικό έλεγχο.

Εάν το μέγεθός του και το μέγεθος του μαστού το επιτρέπουν, είναι αντιληπτό και στην αυτοεξέταση του μαστού, όπου αναγνωρίζονται οι ανωτέρω χαρακτήρες. Χαρακτηριστικά η γυναίκα φορέας τέτοιου ογκιδίου μπορεί να αναφέρει, πως ψηλαφά κάποιο ογκίδιο, το οποίο ξεγλιστρά από τα δάκτυλά της και μετακινείται, ενώ διογκώνεται, σκληραίνει και ίσως γίνεται επώδυνο κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως.

Η υπερηχοτομογραφική μελέτη στο μεγαλύτερο ποσοστό των περιπτώσεων θα δώσει απάντηση. Γίνονται εύκολα με αυτήν αναγνωρίσιμοι οι χαρακτήρες των καλόηθων αυτών ογκιδίων. Στον υπέρηχο, το ινοαδένωμα εμφανίζεται σαν υπόηχο μόρφωμα με σαφή και ομαλά όρια, και με περιφερική αιμάτωση. Υπάρχουν όμως και δυσκολοδιάγνωστες περιπτώσεις για τις οποίες τελικά θα χρειαστεί μαγνητική τομογραφία ή βιοψία με λεπτή/χοντρή βελόνη.

Ποιο είναι το μέγεθός του ινοαδενώματος;

Συνήθως είναι από 1 μέχρι 5 εκατοστά. Σπανιότερα ανευρίσκονται γιγαντιαία ινοαδενώματα, που φθάνουν και τα 15 εκατοστά. Η φυσική πορεία ενός ινοαδενώματος μπορεί να το οδηγήσει σε υποστροφή (ελάττωση του μεγέθους) όπως συμβαίνει μετά την εμμηνόπαυση ή αντιθέτως να το οδηγήσει σε αύξηση του μεγέθους όπως παρατηρείται συχνά στην εγκυμοσύνη. Στο ένα τρίτο των περιπτώσεων, πάντως, το μέγεθος παραμένει αμετάβλητο.

Ποια είναι η ενδεικνυόμενη θεραπεία του ινοαδενώματος;

Μικρά ινοαδενώματα, που δεν προκαλούν συμπτώματα, δε μεταβάλλονται σε μέγεθος και η βιοψία τους δεν προκαλεί ανησυχία, δε χρειάζονται περαιτέρω θεραπεία, πλην επαναλαμβανόμενων ελέγχων με υπερηχογράφημα.

Οι ενδείξεις για την χειρουργική εκτομή ενός ινοαδενώματος είναι πολύ συγκεκριμένες και έχουν ως εξής:

• Ραγδαία αύξηση του μεγέθους ενός ινοαδενώματος (πάνω από 20% του όγκου) σε σύντομο χρονικό διάστημα (μέχρι 6 μήνες).
• Μέγεθος ινοαδενώματος πάνω από 2 εκατοστά.
• Στοιχεία κυτταρικής ατυπίας σε παρακέντηση δια λεπτής βελόνης (ή άλλης βιοψίας).
• Μεγάλο ινοαδένωμα σε μικρό μαστό που προκαλεί αισθητική παραμόρφωση.

Η αφαίρεση των ινοαδενωμάτων μπορεί να γίνει με τοπική ή γενική αναισθησία. Η γυναίκα δεν χρειάζεται να παραμείνει στο νοσοκομείο περισσότερο από μερικές ώρες, ακόμα και αν χειρουργηθεί με γενική αναισθησία. Η ημερήσια νοσηλεία είναι στην μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων η κατάλληλη πρακτική. Τα τελευταία χρόνια έχουν δοκιμαστεί με επιτυχία μέθοδοι με ειδικές συσκευές που είτε εξαχνώνουν ( καίνε), είτε απομακρύνουν κομμάτι – κομμάτι, είτε καταψύχουν και νεκρώνουν τα ινοαδενώματα. Επειδή, αυτές οι τεχνικές δεν δημιουργούν τόσο μεγάλες ουλές, όσο η ανοικτή βιοψία, έχουν καλές προοπτικές να τύχουν στο μέλλον ευρύτερης αποδοχής.

Σε κάθε περίπτωση μη αφαίρεσης ενός ογκιδίου που απεικονιστικά μοιάζει ως ινοαδένωμα θα πρέπει πάντα να γίνεται βιοψία που να επιβεβαιώνει ιστολογικά ότι πρόκειται πράγματι για ινοαδένωμα. Εφόσον αυτό επιβεβαιωθεί, τότε και μόνο τότε, μπορεί κανείς απλά να παρακολουθεί το ή τα ινοαδένωμα με υπερηχοτομογράφημα ανά εξάμηνο κοιτώντας για τυχόν αλλαγές στο σχήμα ή το μέγεθος.

Υπάρχει κίνδυνος να προκαλέσουν καρκίνο;

Η πιθανότητα κακοήθους εξαλλαγής και η δημιουργία καρκίνου του μαστού ενός απλού ινοαδενώματος είναι πάρα πολύ μικρή και δεν διαφέρει από την γενική πιθανότητα ανάπτυξης καρκίνου του μαστού στα φυσιολογικά κύτταρα του αδένα. Πιο συχνά( και πάλι όμως σπάνια) έχει διαπιστωθεί να υπάρχει καρκίνος, συνήθως λοβιακού τύπου, δίπλα σ’ ένα ινοαδένωμα. Από την άλλη μεριά, πολύ σπάνια, ιδίως σε γυναίκες μετά τα 40, δεν αποκλείεται ένας όγκος που είχε διαγνωστεί ως ινοαδένωμα, να αποδειχθεί πως ήταν κακοήθης μετά την αφαίρεση του. 
Μία γυναίκα που έχει εμφανίσει ινοαδένωμα και έχει επιβαρυμένο οικογενειακό ιστορικό, όπως επίσης οι γυναίκες που σε ιστολογική εξέταση έχουν και άλλες βλάβες του μαζικού αδένα, φαίνεται πως έχουν έναν πιο αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν καρκίνο του μαστού.

* Ο Γιώργος Μονεμβασίτης είναι Μαιευτήρας-Γυναικολόγος.

Επ. Καθηγητής Παν/μίου Cornell, H.Π.Α., 

Εξειδικευτής στην Ουρογυναικολογία και Χειρουργική Χαλάρωσης Πυέλου.

Τηλ. 210 8053176 Μαρούσι, τηλ 210 7777787 Δορυλαίου 10-12 Αθήνα

Διαβάστε επίσης

• Ο καρκίνος του μαστού, στα αρχικά του στάδια, μπορεί να αντιμετωπιστεί με επιτυχία. Μπορεί να υπάρξει εγκυμοσύνη και θηλασμός μετά από μαστεκτομή
• Τι είναι ο φρουρός λεμφαδένας; Σε τι χρησιμεύει και πώς γίνεται η ανίχνευση του; Ποια τα οφέλη της βιοψίας και ποια η διαγνωστική ακρίβεια της μεθόδου;
• YΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΗΜΑ ΜΑΣΤΟΥ. ΠΟΤΕ ΓΙΝΕΤΑΙ; ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΑ ΤΗΝ ΜΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑ;
• Νόσος Paget, μια σπάνια μορφή καρκίνου μαστού

Πρώτη δημοσίευση: Απρίλιος 2012 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Γιώργος Μονεμβασίτης

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 26 Μαρτίου 2026

Σε άνοδο παγκοσμίως ο καρκίνος του μαστού, ανησυχητικές οι προβλέψεις για το μέλλον

medlabnews.gr iatrikanea

Ο καρκίνος του μαστού εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις σημαντικότερες αιτίες θανάτου και νόσησης στις γυναίκες παγκοσμίως, και τα νεότερα δεδομένα δείχνουν ότι το βάρος της νόσου όχι μόνο παραμένει μεγάλο, αλλά αναμένεται να αυξηθεί ακόμη περισσότερο τις επόμενες δεκαετίες. Σύμφωνα με τη συστηματική ανάλυση της μελέτης Global Burden of Disease 2023, που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο έγκριτο περιοδικό Lancet ([GBD 2023 Cancer Collaborators. The global, regional, and national burden of cancer, 1990-2023, with forecasts to 2050: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2023. Lancet. 2025 Oct 11;406(10512):1565-1586. doi: 10.1016/S0140-6736(25)01635-6]) και εξετάζει την πορεία του καρκίνου του μαστού από το 1990 έως το 2023, με προβλέψεις έως το 2050, η εικόνα που διαμορφώνεται είναι ανησυχητική — ιδιαίτερα για τις χώρες χαμηλότερου εισοδήματος και με ασθενέστερα συστήματα υγείας. Η μελέτη αποτυπώνει όχι μόνο πόσες γυναίκες νοσούν και πόσες χάνουν τη ζωή τους, αλλά και το συνολικό αποτύπωμα της νόσου στην ποιότητα ζωής, στην αναπηρία και στα χρόνια ζωής που χάνονται εξαιτίας της. Η Καθηγήτρια Θεραπευτικής – Επιδημιολογίας - Προληπτικής Ιατρικής, Παθολόγος (Θεραπευτική Κλινική Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, η Αλεξάνδρα Σταυροπούλου (Βιολόγος) και ο Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής, τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ) παραθέτουν τα κυριότερα σημεία της μελέτης.

Το 2023 εκτιμάται ότι καταγράφηκαν παγκοσμίως 2,30 εκατομμύρια νέα περιστατικά καρκίνου του μαστού στις γυναίκες, ενώ οι θάνατοι έφτασαν τους 764.000. Παράλληλα, η συνολική επιβάρυνση της νόσου αποτυπώθηκε σε 24,1 εκατομμύρια DALYs, δηλαδή σε χαμένα έτη υγιούς ζωής λόγω πρόωρου θανάτου ή αναπηρίας. Πρόκειται για έναν δείκτη που μας βοηθά να αντιληφθούμε ότι ο καρκίνος του μαστού δεν αφορά μόνο τα περιστατικά που καταλήγουν μοιραία, αλλά και τις γυναίκες που ζουν με τη νόσο, με τις συνέπειες της θεραπείας ή με σημαντικούς περιορισμούς στην καθημερινότητά τους. Με αυτόν τον τρόπο, η έρευνα φωτίζει ολόκληρη τη διάσταση του προβλήματος και όχι μόνο την κορυφή του, που είναι η θνησιμότητα.

Ένα από τα πιο ουσιαστικά ευρήματα της ανάλυσης είναι ότι η παγκόσμια επιβάρυνση του καρκίνου του μαστού δεν κατανέμεται ισότιμα. Στις χώρες χαμηλού εισοδήματος, όπου η ηλικιακά τυποποιημένη επίπτωση του καρκίνου του μαστού ήταν σχετικά χαμηλή, με 44,2 περιστατικά ανά 100.000 ανθρωποέτη, η ηλικιακά τυποποιημένη θνησιμότητα ήταν η υψηλότερη, φτάνοντας τα 24,1 ανά 100.000. Αντίθετα, στις χώρες υψηλού εισοδήματος παρατηρήθηκε η υψηλότερη επίπτωση, με 75,7 περιστατικά ανά 100.000, αλλά όχι η υψηλότερη θνησιμότητα. Το στοιχείο αυτό δείχνει με καθαρό τρόπο ότι η συχνότερη διάγνωση μιας νόσου δεν συνεπάγεται απαραίτητα και περισσότερους θανάτους. Σε πολλά ανεπτυγμένα συστήματα υγείας, η πρόσβαση σε προσυμπτωματικό έλεγχο, έγκαιρη διάγνωση και αποτελεσματική θεραπεία φαίνεται ότι συμβάλλει σημαντικά στη μείωση των απωλειών.

Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η σύγκριση της πορείας της νόσου μέσα στον χρόνο. Από το 1990 έως το 2023, η ηλικιακά τυποποιημένη επίπτωση του καρκίνου του μαστού στις χώρες χαμηλού εισοδήματος αυξήθηκε κατά 147,2%, ενώ στις χώρες υψηλού εισοδήματος η μεταβολή ήταν μόλις 1,2%. Την ίδια περίοδο, η ηλικιακά τυποποιημένη θνησιμότητα μειώθηκε στις πλούσιες χώρες κατά 29,9%, αλλά αυξήθηκε στις φτωχότερες κατά 99,3%. Παρόμοια πορεία ακολούθησαν και οι ηλικιακά τυποποιημένοι δείκτες DALYs, επιβεβαιώνοντας ότι εκεί όπου η θνησιμότητα αυξάνεται, αυξάνεται ταυτόχρονα και η συνολική κοινωνική και υγειονομική επιβάρυνση. Ενώ ορισμένες χώρες καταφέρνουν να περιορίσουν τις συνέπειες της νόσου, άλλες βλέπουν το πρόβλημα να μεγαλώνει.

Η μελέτη αναδεικνύει επίσης τον ρόλο συγκεκριμένων παραγόντων κινδύνου. Το 2023, παράγοντες όπως οι διατροφικοί κίνδυνοι, η χρήση καπνού και τα υψηλά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα συνέβαλαν στο 28,3% των DALYs που σχετίζονται με τον καρκίνο του μαστού. Αυτό σημαίνει ότι ένα σημαντικό μέρος της συνολικής επιβάρυνσης της νόσου συνδέεται με παράγοντες που, τουλάχιστον σε κάποιο βαθμό, μπορούν να προληφθούν ή να περιοριστούν μέσα από πολιτικές δημόσιας υγείας, ενημέρωση και καλύτερη πρόληψη. Την ίδια στιγμή, η ανάλυση δείχνει ότι μεταξύ 1990 και 2023 μειώθηκαν τα DALYs που αποδίδονται στην υψηλή κατανάλωση αλκοόλ και στο κάπνισμα, εύρημα που υποδηλώνει ότι ορισμένες παρεμβάσεις μπορούν να έχουν αποτέλεσμα, χωρίς όμως αυτό να αρκεί για να αντιστραφεί συνολικά η τάση.

Οι προβλέψεις για το μέλλον είναι ιδιαίτερα σοβαρές. Εφόσον οι σημερινές τάσεις συνεχιστούν, έως το 2050 τα νέα περιστατικά καρκίνου του μαστού στις γυναίκες προβλέπεται να φτάσουν τα 3,56 εκατομμύρια παγκοσμίως, ενώ οι θάνατοι αναμένεται να ανέλθουν στα 1,37 εκατομμύρια. Η προοπτική αυτή ενισχύει την ανάγκη για άμεση δράση, όχι μόνο σε επίπεδο θεραπείας αλλά και σε επίπεδο οργάνωσης των συστημάτων υγείας. Η μελέτη ερμηνεύει τη σταθερή επίπτωση και τη μείωση της θνησιμότητας στις χώρες υψηλού εισοδήματος ως ένδειξη επιτυχίας στον προσυμπτωματικό έλεγχο, στη διάγνωση και στη θεραπεία. Αντίθετα, η ταυτόχρονη αύξηση επίπτωσης και θνησιμότητας σε άλλες περιοχές του κόσμου θεωρείται ένδειξη ελλειμμάτων στα συστήματα υγείας.

Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι ο καρκίνος του μαστού δεν αποτελεί μόνο ιατρική πρόκληση, αλλά και ζήτημα ισότητας στην υγεία. Χωρίς αποτελεσματικές παρεμβάσεις, πολλές χώρες δεν θα καταφέρουν να πετύχουν τον φιλόδοξο στόχο της Παγκόσμιας Πρωτοβουλίας του ΠΟΥ για τον Καρκίνο του Μαστού, δηλαδή ετήσια μείωση κατά 2,5% των ηλικιακά τυποποιημένων δεικτών θνησιμότητας έως το 2040. Αν δεν υπάρξει άμεση και αποφασιστική κινητοποίηση, το αυξανόμενο βάρος της νόσου θα πλήξει ακόμη περισσότερο τους πιο ευάλωτους πληθυσμούς και θα διευρύνει περαιτέρω τις ήδη υπάρχουσες ανισότητες. Πίσω από κάθε αριθμό της έρευνας βρίσκονται πραγματικές ζωές, οικογένειες και κοινότητες, και αυτό ακριβώς είναι που κάνει τα ευρήματα της μελέτης τόσο κρίσιμα για το παρόν και ακόμη περισσότερο για το μέλλον.

Συγγνώμη λάθος. Της έκαναν ολική υστερεκτομή αλλά η βιοψία έδειξε ότι δεν ήταν καρκίνος.

 medlabnews.gr iatrikanea

Μια 32χρονη υποβλήθηκε σε υστερεκτομή έπειτα από λανθασμένη διάγνωση καρκίνου στις ωοθήκες. Έκτοτε ξεκίνησε μια απίστευτη περιπέτεια υγείας.

Η Rhian Butlin επισκέφθηκε τον γιατρό τον Σεπτέμβριο του 2024 με «αφόρητους» κοιλιακούς πόνους. Αρχικά, σύμφωνα με την Daily Mail, η κατάστασή της αποδόθηκε σε σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS), καθώς η πρώτη εξέταση δεν έδειξε κάτι ανησυχητικό.

Δύο μήνες αργότερα ο πόνος επέμεινε και η κοιλιά της πρήστηκε τόσο πολύ, που έμοιαζε σαν να είναι εννέα μηνών έγκυος. Η 32χρονη πήγε στο νοσοκομείο και μια δεύτερη εξέταση αποκάλυψε έναν όγκο 25 εκατοστών σε μία από τις ωοθήκες της.

Της έκαναν υστερεκτομή μετά από λάθος διάγνωση

Τον Δεκέμβριο η μητέρα δύο παιδιών υποβλήθηκε σε ολική υστερεκτομή, ενώ αφαιρέθηκαν επίσης η σκωληκοειδής απόφυση και το περιτόναιο του εντέρου της, καθώς εμφάνισαν σημάδια οιδήματος. Στη συνέχεια, της έκαναν βιοψίες και στα τρία όργανα. Η ανάρρωσή της ήταν δύσκολη, καθώς υπέφερε από συσσώρευση υγρών αλλά και σηψαιμία, και τέθηκε σε ιατρικά προκλημένο κώμα.

Όταν βγήκαν τα αποτελέσματα της βιοψίας, δεν βρέθηκε καρκίνος στα όργανα που αφαιρέθηκαν. Οι γιατροί πίστευαν ότι είχε ενδομητρίωση, που στις εξετάσεις μπορεί να μοιάζει με καρκίνο.

Ο καρκίνος ήταν αλλού...

Ωστόσο, όταν τα συμπτώματα επέστρεψαν και η Butlin αναζήτησε νέα ιατρική γνώμη, οι γιατροί ανακάλυψαν ότι είχε μια σπάνια μορφή καρκίνου στη σκωληκοειδή απόφυση, ο οποίος είχε ήδη εξαπλωθεί στην πύελο και στους λεμφαδένες της. Ο καρκίνος διαγνώστηκε πλέον ως τελικού σταδίου και ως «ανίατος». «Είμαι απλώς συναισθηματικά εξαντλημένη. Ζω συνεχώς με τον φόβο και κάποιες νύχτες μετά βίας κοιμάμαι», δήλωσε η Butlin. «Ήταν ένα πολύ τρομακτικό ταξίδι, για να είμαι ειλικρινής. Προφανώς, υποβλήθηκα σε ολική υστερεκτομή χωρίς να είναι απαραίτητο».

Η Butlin ξεκίνησε εντατική χημειοθεραπεία στις 8 Απριλίου, έξι μήνες μετά τα αρχικά συμπτώματα. Η οικογένειά της εκφράζει την απογοήτευσή της για τον τρόπο με τον οποίο οι γιατροί αντιμετώπισαν την κατάστασή της.

Ηχηρό μήνυμα προς τις γυναίκες ασθενείς με καρκίνο του μαστού και προς τις γυναίκες καρδιολόγους

medlabnews.gr iatrikanea

Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας αποτελεί μια ουσιαστική ευκαιρία ανάδειξης κρίσιμων ζητημάτων που αφορούν στην υγεία της γυναίκας. Με αφορμή την ημέρα αυτή, τα μέλη του πυρήνα της Ομάδας Εργασίας Καρδιο-Ογκολογίας της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας απευθύνουν ένα σαφές και ηχηρό μήνυμα τόσο προς τις γυναίκες ασθενείς με καρκίνο του μαστού όσο και προς τις γυναίκες καρδιολόγους όλης της χώρας, υπογραμμίζοντας τον καθοριστικό τους ρόλο στην πρόληψη, την έγκαιρη ανίχνευση και τη μακροχρόνια διαχείριση της καρδιοτοξικότητας που σχετίζεται με την αντικαρκινική θεραπεία.

Ο καρκίνος του μαστού αποτελεί το συχνότερο κακόηθες νεόπλασμα στις γυναίκες παγκοσμίως. Εκτιμάται ότι περί τα 2,3 εκατομμύρια νέες περιπτώσεις διαγιγνώσκονται κάθε χρόνο διεθνώς, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 24% όλων των νέων καρκίνων στις γυναίκες. Η σημαντική πρόοδος της σύγχρονης αντινεοπλασματικής θεραπευτικής έχει οδηγήσει σε σαφή βελτίωση της επιβίωσης. Ωστόσο, πολλές από τις διαθέσιμες θεραπευτικές παρεμβάσεις ενδέχεται να επηρεάσουν το καρδιαγγειακό σύστημα, καθιστώντας την καρδιοτοξικότητα κρίσιμο παράγοντα της συνολικής έκβασης της νόσου. Η καρδιακή δυσλειτουργία μπορεί να εκδηλωθεί τόσο πρώιμα όσο και όψιμα, υπονομεύοντας την απρόσκοπτη ολοκλήρωση της αντικαρκινικής αγωγής, αλλά και τη μακροχρόνια πρόγνωση και την ποιότητα ζωής των ασθενών.

Η Καρδιο-Ογκολογία αποτελεί ένα σύγχρονο, εξειδικευμένο πεδίο που εστιάζει στην πρόληψη, την έγκαιρη ανίχνευση και τη θεραπευτική αντιμετώπιση της καρδιοτοξικότητας που σχετίζεται με τη σύγχρονη αντικαρκινική θεραπεία (χημειοθεραπεία, στοχεύουσες θεραπείες, ανοσοθεραπεία ,ακτινοθεραπεία). Βασίζεται στη συστηματική διαστρωμάτωση του καρδιαγγειακού κινδύνου πριν από την έναρξη της θεραπείας, καθώς και στη διαχρονική καρδιολογική παρακολούθηση κατά τη διάρκειά της αλλά και μετά την ολοκλήρωσή της. Η παρακολούθηση αυτή αξιοποιεί σύγχρονες απεικονιστικές τεχνικές και καρδιαγγειακούς βιοδείκτες, επιτρέποντας την έγκαιρη αναγνώριση υποκλινικής καρδιακής βλάβης και τη χορήγηση καρδιοπροστατευτικής αγωγής.

Η συχνότητα και η διάρκεια της καρδιολογικής παρακολούθησης καθορίζονται από το αρχικό προφίλ καρδιαγγειακού κινδύνου, με ιδιαίτερη έμφαση στις γυναίκες υψηλού κινδύνου. Σε αυτές περιλαμβάνονται γυναίκες με προϋπάρχουσα καρδιοπάθεια ή επιβαρυμένο καρδιαγγειακό προφίλ, καθώς και εκείνες που υποβάλλονται σε αντινεοπλασματικές θεραπείες με αυξημένη ή αθροιστική καρδιοτοξική δυναμική. Στις περιπτώσεις αυτές απαιτείται μακροχρόνια επαγρύπνηση για την έγκαιρη ανίχνευση τόσο πρώιμων όσο και όψιμων καρδιαγγειακών επιπλοκών.

Παράλληλα με την ανάγκη μεγιστοποίησης και μονιμοποίησης των προγραμμάτων πρόληψης σε ολοένα και ευρύτερο ηλικιακό φάσμα, καθώς και με τη διασφάλιση της απρόσκοπτης πρόσβασης όλων των γυναικών που πάσχουν από καρκίνο του μαστού σε όλες τις σύγχρονες και καινοτόμες θεραπείες, καθίσταται αναγκαία και η ουσιαστική ενσωμάτωση της καρδιαγγειακής φροντίδας στον συνολικό θεραπευτικό σχεδιασμό.

Η προ της θεραπείας καρδιολογική εκτίμηση, η τακτική καρδιολογική παρακολούθηση καθ’ όλη τη διάρκεια, αλλά και μετά το πέρας της αντικαρκινικής αγωγής, συμβάλλουν ουσιαστικά στη μείωση της καρδιαγγειακής νοσηρότητας, στη διατήρηση της καρδιακής λειτουργικότητας και στη βελτιστοποίηση της μακροχρόνιας πρόγνωσης των ασθενών.

Υπάρχει λόγος να είμαστε αισιόδοξοι: ο μεγαλύτερος εχθρός της γυναίκας, ο καρκίνος του μαστού δεν είναι πια ανίκητος. Η θεραπευτική επιτυχία όμως δεν θεωρείται πλήρης όταν η ογκολογική επιβίωση επιτυγχάνεται εις βάρος της καρδιαγγειακής λειτουργίας. Καρκίνος και καρδιαγγειακή νόσος αντιμετωπίζονται πλέον από κοινού. Με διεπιστημονικό συντονισμό όλων των επαγγελματιών υγείας, πρόληψη και συνολική ευθύνη.

Η πρόεδρος

Έλενα –Διοτίμα Μιχαλοπούλου

Η αντιπρόεδρος

Έλενα Αγγελοπούλου

Τα μέλη του πυρήνα

Δωροθέα Τσεκούρα,Πέγκυ Κωστάκου, Σωτήρης Καλιαμπάκος

Ομάδα Εργασίας της Καρδιο-Ογκολογίας Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας

Οι Απαραίτητες Διαγνωστικές Εξετάσεις για κάθε γυναίκα, γιατί προέχει η πρόληψη.

MSc

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, medlabnews.gr iatrikanea

Η Ημέρα της Γυναίκας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου και αρχικά ονομαζόταν «Διεθνής Ημέρα της Εργαζόμενης Γυναίκας». Ο εορτασμός ποικίλει από χώρα σε χώρα, από την έκφραση σεβασμού, εκτίμησης και αγάπης προς τις γυναίκες, μέχρι τον εορτασμό των οικονομικών, πολιτικών και κοινωνικών επιτευγμάτων της γυναίκας.

Το medlabnews.gr αφιερώνει την ημέρα αυτή στην υγεία της γυναίκας και σας ενημερώνει για τα απαραίτητα διαγνωστικά τεστ που κάθε γυναίκα πρέπει να κάνει και για τις συχνότερες ασθένειες που απειλούν τις γυναίκες.

Γιατί η πρόληψη είναι σημαντική;

Είναι ευρέως γνωστή η φράση «η πρόληψη είναι καλύτερη από τη θεραπεία». Η πρόληψη μας βοηθά να ανιχνεύσουμε ασθένειες όπως ο διαβήτης, ο καρκίνος και η οστεοπόρωση σε αρχικά στάδια οπότε και είναι ευκολότερη η αντιμετώπισή τους. Τα διαγνωστικά τεστ μπορούν να ανιχνεύσουν το πρόβλημα πριν καν εμφανιστούν τα συμπτώματα. Υπάρχουν ασθένειες που είναι «γυναικείο προνόμιο» όπως ο καρκίνος του μαστού και του τραχήλου. Άλλες πάλι επηρεάζουν περισσότερο της γυναίκες λόγω της φύσης τους, όπως η οστεοπόρωση και η σιδηροπενική αναιμία.

Καρκίνος του μαστού

Όσο νωρίτερα διαγνωστεί ο καρκίνος του μαστού, τόσο υψηλότερα είναι τα ποσοστά επιτυχούς θεραπείας. Εάν βρεθεί σε αρχικό στάδιο είναι μικρότερες οι πιθανότητες ο καρκίνος να έχει επεκταθεί στους λεμφαδένες και σε ζωτικά όργανα όπως οι πνεύμονες και ο εγκέφαλος. Στις ηλικίες των 20 και των 30 ετών, ο έλεγχος των μαστών πρέπει να συμπεριλαμβάνεται στο τακτικό σας check up, κάθε 1-3 χρόνια, ή και συχνότερα εάν υπάρχουν άλλοι παράγοντες όπως το βεβαρημένο ιστορικό που το απαιτούν. Ο Υπέρηχος Μαστού είναι μία διαγνωστική μέθοδος ανώδυνη και ακίνδυνη (δεν υπάρχει κανενός είδους ακτινοβολία) και μπορεί να επαναλαμβάνεται όσο συχνά χρειάζεται άφοβα. Αφορά τη χρήση υπερήχων για τον πλήρη έλεγχο του μαστού και της μασχαλιαίας χώρας (έλεγχος λεμφαδένων αυτής). Σε ηλικίες άνω των 40 ετών κάθε χρόνο απαιτείται μαστογραφία. Βέβαια την συχνότητα με την οποία θα πρέπει να ελέγχονται οι μαστοί σας θα την καθορίσει ο γιατρός σας ανάλογα με το ιστορικό σας.

Εξέταση για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

Οι εξετάσεις, που θα πρέπει να γίνουν κομμάτι της ζωής μιας γυναίκας, με το που θα αποκτήσει σεξουαλική ζωή, είναι εκείνες που ελέγχουν την εμφάνιση σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων. Κολπική καλλιέργεια, εξετάσεις αίματος και ούρων είναι οι κυριότεροι τρόποι ανίχνευσης τέτοιων νοσημάτων, από τα οποία η γονόρροια και τα χλαμύδια είναι οι πιο συχνές περιπτώσεις.

Καρκίνος του παχέος εντέρου

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι ένας από τους τρεις πιο συνηθισμένους τύπους καρκίνου, γι’ αυτό οι εξετάσεις για την πρόληψή του θα πρέπει να είναι και αυτές στη λίστα των τακτικών ελέγχων. Για όσες γυναίκες έχουν ιστορικό στην οικογένεια οι εξετάσεις θα πρέπει να ξεκινούν από πολύ νωρίς (13-18 ετών), για όσες γυναίκες είναι υψηλού κινδύνου λόγω κάποιας χρόνιας ασθένειας όπως είναι η νόσος του Crohn, οι εξετάσεις θα πρέπει να ξεκινούν μετά τα 20, ενώ από την ηλικία των 50 και μετά, η κολονοσκόπηση θα πρέπει να γίνεται ανά έτος.

Καρκίνος του τραχήλου

Ο τράχηλος είναι ένα στενό πέρασμα ανάμεσα στην μήτρα και τον κόλπο. Το γνωστό σε όλους ΤΕΣΤ ΠΑΠ μπορεί να ανιχνεύσει μη φυσιολογικά κύτταρα στον τράχηλο τα οποία μπορούν να αφαιρεθούν πριν μεταλλαχθούν σε καρκινικά. Η βασική αιτία ανάπτυξης καρκίνου του τραχήλου είναι ο ιός HPV. Κατά το ΤΕΣΤ ΠΑΠ λαμβάνονται κύτταρα από τον τράχηλο τα οποία και αναλύονται εργαστηριακά. Το ΤΕΣΤ ΠΑΠ συστήνεται να γίνεται σε ετήσια βάση σε γυναίκες που έχουν ξεκινήσει να έχουν σεξουαλικές επαφές. Επίσης εκτός από το ΤΕΣΤ ΠΑΠ υπάρχουν μοριακά τεστ που ανιχνεύουν τον ιό HPV και προτείνονται κυρίως σε γυναίκες άνω των 30 ετών.

Οστεοπόρωση

Η οστεοπόρωση είναι μία ασθένεια που χαρακτηρίζεται από κακή ποιότητα οστού και αυξημένο κίνδυνο πρόκλησης κατάγματος. Χαρακτηρίζεται ως η «σιωπηλή επιδημία» της εποχής μας καθώς αναπτύσσεται χωρίς πόνους και συμπτώματα μέχρι να εμφανιστεί το πρώτο κάταγμα. Επηρεάζει κυρίως τις γυναίκες και μπορεί να προληφθεί πλήρως εάν η οστεοπενία (χαμηλότερη οστική πυκνότητα από το φυσιολογικό) ανιχνευθεί σε νεαρή ηλικία. Η εξέταση Μέτρησης Οστικής Πυκνότητας μετρά την αντοχή του οστού και προτείνεται να γίνεται από νεαρή ηλικία ώστε να υπάρξει πραγματική πρόληψη της νόσου, και όχι απλά πρόληψη των καταγμάτων.

Πρόληψη του καρκίνου του δέρματος

Υπάρχουν αρκετοί τύποι καρκίνου του δέρματος και όλοι μπορούν να θεραπευτούν εάν ανιχνευθούν εγκαίρως. Ο πιο επικίνδυνος είναι το μελάνωμα, που επηρεάζει τα μελανοκύτταρα και μπορεί να μεταφερθεί σε άλλα όργανα του σώματος επιφέροντας τον θάνατο. Η πρόληψη του καρκίνου του δέρματος γίνεται με τη σωστή προστασία από τον ήλιο και την τακτική παρακολούθηση των σπίλων (ελιών). Οποιαδήποτε αλλαγή σε προϋπάρχουσα ελιά (όπως στο χρώμα, το μέγεθος, το σχήμα, ή την αίσθησή της – ματώνει, φαγουρίζει, πονάει κλπ) πρέπει να εξετάζεται, όπως και η εμφάνιση μίας καινούριας ελιάς σε καθαρό δέρμα. Η ολοκληρωμένη πρόληψη περιλαμβάνει την χαρτογράφηση σπίλων με ψηφιακή δερματοσκόπηση μία φορά τον χρόνο (ή και συχνότερα ανάλογα με το ιστορικό) όπου όλες οι ελιές του σώματος ελέγχονται, φωτογραφίζονται με το ειδικό μηχάνημα και αρχειοθετούνται για να υπάρχει σωστή παρακολούθηση.

Υψηλή πίεση

Όσο μεγαλώνουμε ο κίνδυνος εμφάνισης υψηλής πίεσης αυξάνεται, ειδικά σε γυναίκες με μεγαλύτερο βάρος ή με κακή διατροφή και ανθυγιεινές συνήθειες. Η υψηλή πίεση μπορεί να απειλήσει τη ζωή προκαλώντας καρδιακή ανακοπή ή εγκεφαλικό χωρίς καμία προειδοποίηση. Έτσι ο σωστός χειρισμός της πίεσης μαζί με τον γιατρό σας μπορεί να σώσει τη ζωή σας, ενώ επίσης μπορεί να αποτρέψει κινδύνους όπως οι καρδιακές παθήσεις και η ανεπάρκεια νεφρών.
Η καταγραφή της πίεσης περιλαμβάνει δύο αριθμούς. Η συστολική πίεση ή συχνά αναφερόμενη ως «μεγάλη» είναι η πίεση που προκαλεί το αίμα στα τοιχώματα των αγγείων κατά τη στιγμή της συστολής της καρδιάς. Η διαστολική πίεση ή συχνά αναφερόμενη ως «μικρή» είναι η πίεση κατά τη στιγμή διαστολής της καρδιάς, όταν δηλαδή ετοιμάζεται για το επόμενο κτύπημα. Η φυσιολογική πίεση για τους ενήλικες είναι μικρότερη από 120/80. Υψηλή πίεση ή «υπέρταση» θεωρείται η πίεση 140/90 ή μεγαλύτερη. Οι ανάμεσες τιμές θεωρούνται «προϋπέρταση» ένα πρώιμο προειδοποιητικό στάδιο που πρέπει να παρακολουθηθεί. Συζητήστε με τον γιατρό σας για το πόσο συχνά πρέπει να ελέγχετε την πίεσή σας.

Επίπεδα χοληστερίνης

Η υψηλή χοληστερόλη μπορεί να δημιουργήσει πλάκα που συσσωρεύεται στις αρτηρίες (όπως φαίνεται και με πορτοκαλί χρώμα στην εικόνα). Η πλάκα μπορεί να συσσωρεύεται για πολλά χρόνια χωρίς συμπτώματα, προκαλώντας τελικά καρδιακή ανακοπή ή εγκεφαλικό. Η υψηλή πίεση, ο διαβήτης και το κάπνισμα μπορούν να προκαλέσουν επίσης συσσώρευση πλάκας στις αρτηρίες. Είναι μία κατάσταση που ονομάζεται αρτηριοσκλήρωση. Οι αλλαγές στον τρόπο ζωής και η σωστή φαρμακευτική αντιμετώπιση μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο. Ο έλεγχος της χοληστερόλης γίνεται με λήψη αίματος, μετά από νηστεία 12 ωρών. Μετράται η ολική χοληστερόλη, η LDL (γνωστή ως «κακή χοληστερόλη») η HDL (γνωστή ως «καλή χοληστερόλη») και τα τριγλυκερίδια.

Διαβήτης τύπου 2

Ο διαβήτης μπορεί να προκαλέσει καρδιακά και νεφρικά προβλήματα, εγκεφαλικό, τύφλωση από τη βλάβη των αγγείων στον αμφιβληστροειδή (όπως φαίνεται και στην εικόνα) και άλλα σοβαρά προβλήματα. Ο διαβήτης μπορεί να ελεγχθεί με τη διατροφή, την άσκηση, την απώλεια βάρους και τη φαρμακευτική αντιμετώπιση, ειδικά εάν ανιχνευθεί νωρίς.

Σιδηροπενική αναιμία

Η σιδηροπενική αναιμία οφείλεται συνήθως σε κατανάλωση τροφών που έχουν μικρή περιεκτικότητα σε σίδηρο, καθώς και σε τακτικές απώλειες μικρών ποσοτήτων αίματος, όπως συμβαίνει στις γυναίκες κατά την έμμηνο ρύση. Επίσης μπορεί να παρατηρηθεί κατά την εγκυμοσύνη, επειδή αυξάνονται οι ανάγκες του οργανισμού σε σίδηρο. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν: αίσθηση κόπωσης, ωχρότητα δέρματος, δύσπνοια μετά από κόπωση, ζάλη, κεφαλαλγία, ανορεξία, αδυναμία πνευματικής συγκέντρωσης, αίσθημα παλμών. Η διάγνωση γίνεται με μία απλή εξέταση αίματος, που περιλαμβάνει την γενική αίματος, την μέτρηση του σιδήρου και της φερριτίνης.

Διαταραχές του θυρεοειδούς αδένα

Ο θυρεοειδής είναι ένας πολύ σημαντικός αδένας του σώματος. Διαχειρίζεται με ακρίβεια σημαντικές λειτουργίες του οργανισμού, ρυθμίζοντας τις καύσεις, την ανάπτυξη, τον μεταβολισμό και έμμεσα την ψυχική μας υγεία και ισορροπία. Επιτελεί τις βασικές βιολογικές δράσεις μέσω των ορμονών που παράγει. Οι πιο συχνές παθήσεις του θυρεοειδούς είναι ο υποθυρεοειδισμός, ο υπερθυρεοειδισμός και η βρογχοκήλη. Η διάγνωση των διαταραχών γίνεται με μία απλή αιματολογική εξέταση που περιλαμβάνει την μέτρηση των θυρεοειδικών ορμονών και των αντισωμάτων, καθώς και με τον υπέρηχο θυρεοειδούς.

Συζητήστε με τον γιατρό σας
Είναι σημαντικό να συζητάμε με τον γιατρό μας για τα απαραίτητα για εμάς διαγνωστικά τεστ. Κάποια από αυτά, όπως το ΤΕΣΤ ΠΑΠ και ο έλεγχος των μαστών πρέπει να είναι μέρος της ρουτίνας κάθε γυναίκας όσον αφορά την φροντίδα της υγείας της, ενώ κάποια άλλα είναι απαραίτητα με βάση και το ιατρικό ιστορικό. Η σωστή πρόληψη δεν μπορεί να αποτρέψει πάντα την εμφάνιση μίας ασθένειας αλλά βοηθά στην έγκαιρη ανίχνευση που αυξάνει τις πιθανότητες επιτυχούς αντιμετώπισης.

Διαβάστε επίσης

• Πως αναπτύσσεται ο καρκίνος της μήτρας; Η σημασίας της πρόληψης. Το τεστ ΠΑΠ και η θεραπεία.
• ΠΑΠ ΤΕΣΤ, ΓΙΑ ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΤΟΥ ΤΡΑΧΗΛΟΥ ΤΗΣ ΜΗΤΡΑΣ
• Human Papillomaviruses (HPV). Kονδυλώματα - μυρμηκιες
• Πόσο σοβαρή μπορεί να είναι η τραχηλίτιδα της μήτρας, τι την προκαλεί και πώς αντιμετωπίζεται;

Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας: Από τη Σιωπή στη Δύναμη

medlabnews.gr iatrikanea

Της Αθανασίας Παππά, Επισκέπτρια Υγείας, Πρόεδρος Ελληνικής Εταιρείας Εμμηνόπαυσης (ΕΛΕΤΕΜ)

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, ένα ταξίδι μέσα στον χρόνο για το πώς η κοινωνία αντιμετώπισε — και επιτέλους αρχίζει να κατανοεί — ένα από τα πιο φυσικά στάδια της γυναικείας ζωής.

Στις 8 Μαρτίου, όταν ο κόσμος γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, συνήθως συζητάμε για ισότητα στον χώρο εργασίας, για δικαιώματα, για εκπροσώπηση. Σπάνια όμως φτάνουμε σε μια συνομιλία που αφορά εκατομμύρια γυναίκες παγκοσμίως και παραμένει, ακόμα και σήμερα, βαριά φορτωμένη με στίγμα και σιωπή: την εμμηνόπαυση.

Κι όμως, η ιστορία αυτής της σιωπής λέει πολλά για το πώς οι κοινωνίες έβλεπαν — και εξακολουθούν σε μεγάλο βαθμό να βλέπουν — τη γυναίκα.

Η Αρχαιότητα: Η Γυναίκα μέσα από το Πρίσμα της Αναπαραγωγής

Στην αρχαία ελληνική σκέψη, όπως αποτυπώνεται σε φιλοσοφικά και ιατρικά κείμενα της εποχής, η γυναίκα αντιμετωπιζόταν κατά κύριο λόγο μέσα από τη βιολογική της λειτουργία. Η γόνιμη ηλικία ήταν το αποκλειστικό μέτρο της κοινωνικής της αξίας. Οι αρχαίοι ιατροί, ακολουθώντας τη χημική θεωρία που κυριαρχούσε στην ιατρική σκέψη για αιώνες, ερμήνευαν κάθε γυναικεία βιολογική αλλαγή ως ανισορροπία — τοποθετώντας πάντα τη γυναίκα σε μειονεκτική θέση απέναντι στον «ισορροπημένο» άνδρα.

Στη Ρώμη, γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας ήταν πρακτικά αόρατες στη δημόσια ζωή· η ταυτότητά τους εξαντλούνταν στη μητρότητα, και μετά από αυτήν, η κοινωνία δεν τις αναγνώριζε με τον ίδιο τρόπο.

Μεσαίωνας και Αναγέννηση: Ο Φόβος απέναντι στο Άγνωστο Κατά τον Μεσαίωνα, σύμφωνα με ιστορικές μελέτες της εποχής, η παύση της εμμήνου ρύσεως δεν αντιμετωπιζόταν ως φυσιολογική βιολογική μετάβαση. Μεσαιωνικά ιατρικά και θεολογικά κείμενα απέδιδαν σε γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας ιδιότητες που σήμερα φαίνονται εξωφρενικές, συνδέοντάς τες με σκοτεινές δυνάμεις ή επικίνδυνες επιρροές. Ιστορικοί έχουν επισημάνει ότι η κοινωνική περιθωριοποίηση γυναικών που δεν εντάσσονταν πλέον στον αναπαραγωγικό ρόλο ήταν ένα διαδεδομένο φαινόμενο στη μεσαιωνική Ευρώπη, αν και οι ερμηνείες των ιστορικών διαφέρουν ως προς την έκταση και τις αιτίες του.

Η Αναγέννηση έφερε πρόοδο στις επιστήμες, αλλά η γυναίκα παρέμεινε αντικείμενο μελέτης και όχι υποκείμενο της δικής της ιστορίας. Οι πρώτοι συστηματικοί ιατρικοί κώδικες που περιέγραψαν την εμμηνόπαυση την αντιμετώπιζαν ως απώλεια και φθορά — μια γλώσσα που αποκαλύπτει πολλά για την οπτική εκείνης της εποχής.

19ος και 20ός Αιώνας: Η Ιατρικοποίηση της Γυναίκας.

Ο 19ος αιώνας έφερε την «επίσημη» ιατρική αναγνώριση της εμμηνόπαυσης — Γάλλοι γιατροί επινόησαν τον όρο «ménopause» — αλλά και πάλι με τρόπο που σήμερα θα μας φαινόταν εξωφρενικός. Τα συμπτώματα που βίωναν οι γυναίκες, απολύτως εξηγήσιμα από βιολογικές αλλαγές, συνδέθηκαν με νευρασθένεια, υστερία και ψυχική αστάθεια. Γυναίκες κλείνονταν σε σανατόρια ή αντιμετωπίζονταν ως ψυχικά ασθενείς, αντί να λαμβάνουν την ιατρική φροντίδα που τους άξιζε.

Στα μέσα του 20ού αιώνα, ο Αμερικανός γυναικολόγος Robert Wilson δημοσίευσε το βιβλίο «Feminine Forever» (1966) — ένα από τα πιο τεκμηριωμένα παραδείγματα της αντίληψης εκείνης της εποχής. Υποστήριζε ότι η εμμηνόπαυση είναι «ασθένεια από ανεπάρκεια ορμονών» και ότι χωρίς ορμονοθεραπεία η γυναίκα καταδικάζεται σε «ζωντανό θάνατο». Η γλώσσα ήταν αποκαλυπτική: η γυναίκα ως ατελής χωρίς τη βιολογική της «λειτουργία». Αν και η ορμονική θεραπεία υποκατάστασης έφερε αργότερα πραγματική ανακούφιση σε πολλές γυναίκες, το αρχικό πλαίσιο παρέμενε βαθιά προβληματικό.

Σήμερα: Η Στροφή που Αρχίζει — Αλλά Δεν Έχει Ολοκληρωθεί

Το 2026, η συνομιλία αλλάζει. Διάσημες γυναίκες — από ηθοποιούς έως επιχειρηματίες και αθλήτριες — μιλούν δημόσια για την εμμηνόπαυσή τους. Χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία εισήγαγαν νόμους για την προστασία των εργαζόμενων γυναικών που βιώνουν συμπτώματα εμμηνόπαυσης στον χώρο εργασίας. Η επιστήμη επενδύει περισσότερο από ποτέ σε έρευνες για γυναικεία υγεία. Η αφήγηση μεταβάλλεται: από «παρακμή» σε «μετάβαση», από «ανεπάρκεια» σε «νέα φάση».

Ωστόσο, ο δρόμος παραμένει μακρύς. Σε πολλές κοινωνίες, συμπεριλαμβανομένης και της ελληνικής, η εμμηνόπαυση εξακολουθεί να συζητείται ψιθυριστά. Γυναίκες αντιμετωπίζουν συμπτώματα για χρόνια χωρίς να ζητούν βοήθεια, από ντροπή ή άγνοια. Γιατροί δεν έχουν εκπαιδευτεί επαρκώς σε θέματα εμμηνοπαυσιακής υγείας. Εργοδότες αδυνατούν να κατανοήσουν τι σημαίνει για μια γυναίκα στα πενήντα της να εργάζεται με έντονες εξάψεις, χωρίς ύπνο και με επηρεασμένη συγκέντρωση.

Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας μάς υπενθυμίζει ότι η ισότητα δεν αφορά μόνο τον μισθό ή την πρόσβαση στην εξουσία. Αφορά και το δικαίωμα κάθε γυναίκας να βιώνει κάθε στάδιο της ζωής της με αξιοπρέπεια, ενημέρωση και υποστήριξη. Η εμμηνόπαυση δεν είναι το τέλος κάποιου πράγματος — είναι μια μετάβαση που, αν αντιμετωπιστεί σωστά, μπορεί να είναι αρχή μιας βαθύτερης αυτογνωσίας και ελευθερίας.

Ήρθε η ώρα να σπάσουμε τη σιωπή. Για όλες τις γυναίκες που πέρασαν μόνες αυτή τη διαδρομή, και για εκείνες που έρχονται.

Επιστημονική Ημερίδα με θέμα «ΓΥΝΑΙΚΑ & ΚΑΡΚΙΝΟΣ», προς τιμήν της Ημέρας της Γυναίκας

medlabnews.gr iatrikanea

O Σύλλογος Καρκινοπαθών, Εθελοντών, Φίλων, Ιατρών «Κ.Ε.Φ.Ι.» σε συνεργασία με την Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού διοργανώνουν Επιστημονική Ημερίδα με θέμα «Γυναίκα & καρκίνος» την Κυριακή 8 Μαρτίου 2026 και ώρα 18:00 - 20:30 στον φιλόξενο χώρο της Λέσχης Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων (Λ.Α.Ε.Δ.).

Τιμώντας την Ημέρα της Γυναίκας, ο Σύλλογος μας διοργανώνει αυτή την Επιστημονική Ημερίδα με στόχο να αναδείξει όλες τις πτυχές αντιμετώπισης των μορφών καρκίνου που αφορούν τη γυναίκα, τη χαρτογράφηση της ζωής των ασθενών μετά τη διάγνωση και τη θεραπεία και τη συζήτηση των τρόπων επίλυσης και βελτίωσης της διαχείρισης της ασθένειας από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς.
Σε όλα αυτά η κοινωνική ασφάλιση πρέπει να είναι σύμμαχος με τρεις βασικούς πυλώνες: Να στηριχθεί η γυναίκα με καρκίνο, να μπορέσει να πραγματοποιήσει τις απαραίτητες αλλαγές στη ζωή της και να θωρακίσει τον εαυτό της προστατεύοντας τη μελλοντική της υγεία.

Διακεκριμένες επιστήμονες συμμετέχουν ως ομιλήτριες.

Στην Ημερίδα θα προεδρεύσουν, ο κ Νικόλαος Θωμάκος, Αναπληρωτής Καθηγητής Μαιευτικής Γυναικολογίας & Γυναικολογικής Ογκολογίας, ΕΚΠΑ, ο κ Νικόλαος Τσουκαλάς, MD, MSc, PhD, Παθολόγος - Ογκολόγος, MSc Βιοπληροφορική, Διευθυντής, Ογκολογικό Τμήμα, 417 ΝΙΜΤΣ, Επιστημονικός Συνεργάτης Νοσοκομείο «Ερρίκος Ντυνάν», Αθήνα και ο κ Γιώργος Πισσάκας, Ακτινοθεραπευτής Ογκολόγος, Συντονιστής Διευθυντής Ακτινοθεραπευτικού Ογκολογικού Τμήματος, Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα».

Χαιρετισμό θα απευθύνουν ο κ Ιωάννης Δεβούρος, Πρόεδρος Δ.Σ. Ένωσης Αποστράτων αξιωματικών Στρατού (ΕΑΑΣ), Υποστράτηγος Ε.Α. και η κα Μαίρη Χήναρη, Πρόεδρος Δ.Σ. Συλλόγου «Κ.Ε.Φ.Ι.».

Στην Ημερίδα θα υπάρχει στρογγυλό τραπέζι ασθενών, το οποίο θα συντονίζει η κα Μοσχούλα Μπέστα, Αντιπρόεδρος Δ.Σ. Συλλόγου «Κ.Ε.Φ.Ι.» & Υπεύθυνη της Ομάδας Γυναικολογικού Καρκίνου.

Ομιλήτριες θα είναι:

· Η κα Κατερίνα Παπακωνσταντίνου, Μαιευτήρας Χειρούργος Γυναικολόγος, Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, Μετεκπαιδευθείσα στη Γυναικολογική Ογκολογία Κολποσκόπηση, Διευθύντρια Γυναικολογικής Κλινικής Ναυτικού Νοσοκομείου,

· Η κα Άρτεμις Αλεξοπούλου, Διευθύντρια Γυναικολογικής Κλινικής 401 ΓΣΝΑ, υπ. Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, Master of Surgery - University College London στην Ελάχιστα Επεμβατική Λαπαροσκοπική και Ρομποτική Χειρουργική, Επιστημονικός Συνεργάτης Νοσοκομείου ΕΡΡΙΚΟΣ ΝΤΥΝΑΝ, ΑΣΩ, ΜΗΤΕΡΑ,

· Η κα Μαρνέρη Αλεξία, Χειρουργός Μαστού, Επιμελήτρια Β' ΕΣΥ, Α' Προπαιδευτική Χειρουργική Κλινική, ΕΚΠΑ

· Η κα Μαρία Θεοχάρη, Παθολόγος - Ογκολόγος, Συντονίστρια Διευθύντρια, Ογκολογική Μονάδα, Γ.Ν.Α. «Ιπποκράτειο»,

· Η κα Μαρία Τόλια, Αναπλ. Καθηγήτρια Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Κρήτης,

· Η κα Ελεονώρα Σαΐκου, Clinical Operations Head GSK

· Η κα Γεωργία Καραντάνα, Ψυχολόγος Συλλόγου «Κ.Ε.Φ.Ι.»

· Η κα Ανδρεάνα Ανδριώτη, Κλινική Εργοφυσιολόγος / Γυμνάστρια

Ενδεικτικά, στις θεματικές συμπεριλαμβάνονται:

· «Το βίωμα με τον καρκίνο»

· «Ο ρόλος των εμβολίων και των διαγνωστικών τεστ στην πρόληψη των γυναικολογικών καρκίνων»

· «Διατήρηση της γονιμότητας μετά τον καρκίνο»

· «Οι νέες εξελίξεις στον καρκίνο του μαστού: Που βρισκόμαστε το 2026;»

· «Σταδιοποίηση του καρκίνου και προσφερόμενες υπηρεσίες»

· «Ο ρόλος της ακτινοθεραπείας και της βραχυθεραπείας στους γυναικείους καρκίνους»

· «Η σημασία των κλινικών μελετών»

· «Όταν έρχεται ο καρκίνος…Ψυχολογική υποστήριξη γυναικών με καρκίνο και επανένταξη στην εργασία»

· «Η σημασία της άσκησης πριν και μετά τον καρκίνο»

Οι διακεκριμένοι Επιστήμονες θα μιλήσουν σε κατανοητή γλώσσα στο ευρύ γυναικείο κοινό το οποίο αποτελεί και τον πρωταρχικό στόχο της εκδήλωσης.

Στο τέλος της Ημερίδας θα υπάρχει χρόνος για το κοινό να εκφράσει απορίες και ερωτήματα στους διακεκριμένους επιστήμονες.

Η είσοδος είναι ελεύθερη!

Για πληροφορίες μπορείτε να καλέσετε στο Σύλλογο Κ.Ε.Φ.Ι. στα τηλέφωνα 2106468222 και 2106447002, να στείλετε email στο info@anticancerath.gr και να επισκεφθείτε το Website και το Facebook.

Καρκίνος του Τραχήλου της μήτρας. Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου. Τα εμβόλια και το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών.

του Γιώργου Μονεμβασίτη, M.D. *, medlabnews.gr

Η τελευταία εβδομάδα του Ιανουαρίου έχει αφιερωθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τον Καρκίνο του Τραχήλου στην υπενθύμιση όλων των δυνατοτήτων, που υπάρχουν σήμερα για την πρόληψη αυτής της σοβαρότατης και δυστυχώς πολύ συχνά εμφανιζόμενης νόσου σε παγκόσμια κλίμακα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση από το 2007 με σκοπό την εκστρατεία πληροφόρησης και πρόληψης κατά του Καρκίνου του τραχήλου (ECCA) ξεκίνησε την Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Πρόληψης του Καρκίνου του Τραχήλου, και αφορά τις γυναίκες της Ευρώπης, ώστε να μάθουν τι χρειάζεται να κάνουν για να προλάβουν την ασθένεια και να έχουν πρόσβαση στις υπηρεσίες, όπου αυτές είναι απαραίτητες, και τους έχοντες εξουσία, αλλά και εργαζόμενους σε κάθε βαθμίδα στη δημόσια υγεία στην Ευρώπη, για να καταλάβουν τα οφέλη των προγραμμάτων πρόληψης και να δώσουν προτεραιότητα στην εφαρμογή τους ή στην εντατικοποίηση αυτής.

Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας είναι ο τρίτος πιο συχνός καρκίνος στις γυναίκες.Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), o καρκίνος του τραχήλου της μήτρας είναι ο τέταρτος πιο συχνός καρκίνος στις γυναίκες παγκοσμίως με περίπου 604.000 νέες περιπτώσεις το 2020. Από τους εκτιμώμενους 342.000 θανάτους από καρκίνο του τραχήλου της μήτρας το 2020, περίπου το 90% αυτών συμβαίνουν σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος ενώ το 80% των περιπτώσεων παγκοσμίως εντοπίζεται στις αναπτυσσόμενες χώρες. Η διαφορά αυτή οφείλεται κυρίως σε περιορισμένη πρόσβαση των γυναικών σε υπηρεσίες φροντίδας υγείας, πρόληψης με συνέπεια την καθυστερημένη διάγνωση και τη μη έγκαιρη παρέμβαση. Όσον αφορά στην Ευρωπαϊκή Περιφέρεια του ΠΟΥ και την Ελλάδα ειδικότερα, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Παγκόσμιου Παρατηρητηρίου Καρκίνου (Global Cancer Observatory) του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και του Διεθνούς Οργανισμού Έρευνας για τον Καρκίνο, το 2020 υπολογίστηκε ότι ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας αποτελεί τη 10η πιο συχνή κακοήθεια στις γυναίκες, ενώ για τις γυναίκες ηλικίας μεταξύ 15-44 ετών αποτελεί την 3η πιο συχνή κακοήθεια.

Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας είναι μία νόσος που προλαμβάνεται και θεραπεύεται αρκεί να διαγνωστεί εγκαίρως. Πάνω από το 80% των γυναικών στις οποίες ο καρκίνος διαγνώστηκε σε ένα πρώιμο στάδιο θεραπεύονται πλήρως.

Η βασική αιτία του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας είναι η λοίμωξη από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV ιός) και συγκεκριμένα η λοίμωξη από περίπου 15 τύπους του συγκεκριμένου ιού (υπάρχουν πάνω από 120 τύποι συνολικά). Ο ιός μεταδίδεται μέσω της σεξουαλικής επαφής αλλά και μέσω δερματικής επαφής με οποιοδήποτε μολυσμένο σημείο του σώματος.

Εκτιμάται ότι το 80% των σεξουαλικά ενεργών γυναικών έρχονται σε επαφή με τον ιό, τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους. Οι περισσότερες γυναίκες αναπτύσσουν αντισώματα εναντίον του ιού, αλλά στο 20-30% αυτών ο ιός μπορεί να παραμείνει και να δημιουργήσει προκαρκινικές βλάβες. Κάποιες από αυτές τις βλάβες είναι δυνατό να μετατραπούν σε καρκίνο αν δε διαγνωστούν έγκαιρα. Τα καλά νέα είναι ότι ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας εξελίσσεται αργά, και ως εκ τούτου μπορεί να ανιχνευθεί αρκετά έγκαιρα, όταν η αλλοίωση βρίσκεται ακόμα σε προ-καρκινικό στάδιο.

Τη λοίμωξη από HPV δε μπορεί κανείς να την αντιληφθεί άμεσα και χωρίς εξετάσεις, καθώς προκαλεί «σιωπηλή» λοίμωξη, δεν εμφανίζει δηλαδή συμπτώματα.

Κι όμως, οι γυναίκες στην Ελλάδα, συνεχίζουν να αδιαφορούν, λόγω ελλιπούς ενημέρωσης κι αβεβαιότητας.

Ειδικότερα, στη χώρα μας, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, το 25-30% των Ελληνίδων κάνει τακτικό προληπτικό έλεγχο για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, με τεστ Παπανικολάου και HPV DNA test, ενώ το ποσοστό των εμβολιασμένων κατά του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων, ο οποίος ενοχοποιείται για τη νόσο, είναι μόνο 35% σε όλες τις ηλικίες.

Υπάρχουν όμως και κάποιοι άλλοι παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου. Οι παράγοντες αυτοί είναι:


• Η πρώιμη έναρξη σεξουαλικών σχέσεων

• Ο μεγάλος αριθμός των σεξουαλικών συντρόφων
• 
Η συνύπαρξη άλλων σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων (π.χ. χλαμύδια)

• Το κάπνισμα

• Η μακροχρόνια χρήση αντισυλληπτικών

• Ο μεγάλος αριθμός κυήσεων και τοκετών
Ανοσοκαταστολή (πτώση της άμυνας του οργανισμού)

Στα πρώτα στάδια ο καρκίνος του τραχήλου δεν έχει κανένα σύμπτωμα. Στα μεταγενέστερα στάδια μπορεί να ευθύνεται για:


• Υδαρή, αιμορραγικά δύσοσμα υγρά από τον κόλπο

• Αιμορραγία του κόλπου μετά από σεξουαλική επαφή ή μεταξύ εμμήνων ρύσεων

• Πυελικό πόνο ή πόνο κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής

Η πρόληψη εξακολουθεί να είναι η καλύτερη θεραπεία και στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας και έχει ονοματεπώνυμο: Παπ-Τεστ, το γνωστό τεστ Παπανικολάου. Καλοήθεις παθήσεις, όπως φλεγμονές (τραχηλίτιδες), φυματίωση ή κονδυλώματα, προκαλούν αλλοιώσεις στον τράχηλο της μήτρας. Γι’ αυτό όλες οι γυναίκες, με την έναρξη των ερωτικών τους επαφών, πρέπει οπωσδήποτε να κάνουν κάθε χρόνο Pap-test, εξέταση χαμηλού κόστους μέσω της οποίας εντοπίζονται – αν υπάρχουν- καρκινικά κύτταρα.

Η πρόληψη παίζει καθοριστικό ρόλο καθώς αν διαγνωστεί δυσπλασία ή προκαρκινική αλλοίωση, η γυναίκα έχει την δυνατότητα να επέμβει πρόωρα και αποτελεσματικά καθώς η εξέλιξή των παραπάνω σε διηθητικό καρκίνο απαιτεί χρόνια. Σε αντίθεση με τους άλλους καρκίνους για την πρόληψη αυτού του καρκίνου έχουμε στη διάθεσή μας ένα πανίσχυρο όπλο που λέγετε κυτταρολογική εξέταση κατά Παπανικολάου (pap test), (πήρε το όνομα του Έλληνα γιατρού Γ. Παπανικολάου ο οποίος το επινόησε). Το συγκεκριμένο τεστ είναι ανώδυνο, παίρνετε σε πολύ μικρό χρόνο, και στοιχίζει ελάχιστα. Παρά το γεγονός ότι το test έχει οδηγήσει σε σημαντική μείωση εμφάνισης της νόσου, αλλά και της θνησιμότητας από αυτήν, μπορούμε σήμερα για καλύτερα αποτελέσματα να το συνδυάσουμε και με το HPV test. 

Το HPV test γνωστό και ως HPV DNA test είναι πιο ευαίσθητο κι ανιχνεύει απευθείας το DNA 14 τύπων υψηλού κινδύνου του ιού, ενώ διαχωρίζει τους πιο επικίνδυνους τύπους 16 και 18 του HPV. Μπορούμε επί πλέον να προσδιορίσουμε τις γυναίκες εκείνες που διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου κι οποίες θα πρέπει να αντιμετωπισθούν έγκαιρα. Το test Pap μόνο του η σε συνδυασμό και ταυτόχρονα με το HPV test πρέπει να γίνετε από όλες τις γυναίκες που έχουν σεξουαλικές σχέσεις ανεξαρτήτως ηλικίας μία φορά το χρόνο, η τουλάχιστον κάθε δύο χρόνια.

Τα εμβόλια «κατά του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας»

Από το 2002 έχει ξεκινήσει η εφαρμογή εμβολιασμού για την πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Φαίνεται ότι τα εμβόλια έχουν άριστη αποτελεσματικότητα και είναι απόλυτα ασφαλές

Σαφέστατα, το μεγαλύτερο όφελος μπορεί να επιτευχθεί όταν ο εμβολιασμός προγραμματιστεί και ολοκληρωθεί πριν από την έναρξη των σεξουαλικών επαφών. Για το σκοπό αυτό, έχουν ενταχθεί στο πλαίσιο του τακτικού προληπτικού εμβολιασμού στα παιδιά. Σε κάθε όμως περίπτωση, υπάρχει όφελος για όλες τις γυναίκες σχεδόν σε όλες τις ηλικίες. Έτσι συνιστάται ο εμβολιασμός και για τις ηλικίες έως και 26 ετών. Για μεγαλύτερες σε ηλικία γυναίκες η χρησιμότητα του εμβολίου είναι αντικείμενο συζήτησης μεταξύ γυναίκας και Γυναικολόγου.

Το 9δύναμο εμβόλιο HPV έχει ενταχθεί στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών και χορηγείται δωρεάν σε 2 δόσεις με μεσοδιάστημα 6 μηνών σε κορίτσια ηλικίας 11 έως 15 ετών. Σε περίπτωση που οι 2 δόσεις γίνουν σε μεσοδιάστημα μικρότερο των 5 μηνών απαιτείται και 3^η δόση 6 μήνες μετά την πρώτη δόση και τουλάχιστον 3 μήνες μετά τη 2^η δόση. Εφόσον η έναρξη του εμβολιασμού γίνει μετά τη συμπλήρωση του 15^ου έτους,  χορηγούνται 3 δόσεις εμβολίου (1, 2, 6 μήνες). Το εμβόλιο προστατευει έναντι των νοσημάτων που προκαλούνται από τους τύπους 6, 11, 16, 18, 31, 33, 45, 52 και 58 του Ιού των Ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV)

Παράταση, έως τις 31 Δεκεμβρίου του 2024 έλαβε, με απόφαση του Υπουργείου Υγείας, η πλήρης αποζημίωση για το εμβόλιο ενάντια στον επικίνδυνο ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων. Το εμβόλιο θα μπορεί να χορηγείται δωρεάν σε κορίτσια και σε αγόρια ηλικίας από 15 έως 18 ετών.

Το Υπουργείο Υγείας προχώρησε στην τροποποίηση της υπουργικής απόφασης με θέμα «Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών Παιδιών και Εφήβων 2023», παρατείνοντας την κάλυψη του κόστους του εμβολίου έως το τέλος του 2024. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η νέα υπουργική απόφαση, ο εμβολιασμός έναντι του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων ενδείκνυται σε αγόρια και δκορίτσια για την πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, καθώς επίσης και των καρκίνων του στοματοφάρυγγα, του πρωκτού και του πέους, όπως και καλοήθων νοσημάτων σχετιζόμενων με τον ιό. Η μέγιστη προστασία επιτυγχάνεται εφόσον ο εμβολιασμός ολοκληρωθεί πριν την έναρξη της σεξουαλικής δραστηριότητας. Στη χώρα μας διατίθεται το εννεαδύναμο (HPV9) εμβόλιο HPV.

Ο εμβολιασμός HPV συστήνεται για αγόρια και κορίτσια στην ηλικία 9–11 ετών. Σε περίπτωση που ο εμβολιασμός δεν γίνει στη συνιστώμενη ηλικία, μπορεί να γίνει αναπλήρωση έως την ηλικία των 18 ετών. Επισημαίνεται ότι το εμβόλιο HPV αποζημιώνεται πλήρως σε αγόρια και κορίτσια ηλικίας 15 – 18 ετών μέχρι 31.12.2024.

Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, στην Ελλάδα, ο εμβολιασμός κατά του HPV παραμένει χαμηλός, αφού η μέση εμβολιαστική κάλυψη στα κορίτσια εκτιμάται ότι αγγίζει το 55,4% στις ηλικίες 11-18 ετών και το 43,8% στις ηλικίες 11-14 ετών. Στα αγόρια τα ποσοστά εμβολιασμού είναι ακόμη χαμηλότερα.

Οι ειδικοί ευελπιστούν ότι η παράταση της πλήρους κάλυψης του εμβολίου, σε συνδυασμό με την ενημέρωση, θα φέρουν αύξηση στα ποσοστά εμβολιασμών. Στόχος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) είναι το 90% των κοριτσιών να είναι πλήρως εμβολιασμένο μέχρι τα 15 χρόνια της ηλικίας του.

Μεγάλο ποσοστό των ασθενών δεν εμφανίζουν συμπτώματα, με τον ιό να εξαφανίζεται φυσικά μέσα σε διάστημα 12-24 μηνών. Ωστόσο, σύμφωνα με τους ειδικούς, τουλάχιστον μία στις δέκα λοιμώξεις HPV μπορεί να παραμείνει και να εξελιχθεί σε χρόνια λοίμωξη, προκαλώντας δυνητικά προκαρκινικές καταστάσεις, που, αν δεν γίνουν έγκαιρα αντιληπτές, είναι πιθανό να εξελιχθούν σε καρκίνο.

Στο σημείο αυτό πρέπει να τονίσουμε ότι σε καμία περίπτωση, ακόμα και μετά από εμβολιασμό, οι γυναίκες δεν πρέπει να σταματούν την προληπτική εξέταση κατά Παπανικολάου, με στόχο την πρόληψη βλαβών από τους υπόλοιπους τύπους του ιού.

Τέλος, μακρινή ελπίδα όλων μας αποτελεί η κατασκευή και εφαρμογή και θεραπευτικού εμβολίου για τις γυναίκες εκείνες που ήδη έχουν έρθει σε επαφή ή έχουν αναπτύξει βλάβες στον τράχηλο της μήτρας, λόγω της HPV λοίμωξης.

Με τον συνδυασμό του εννιαδύναμου εμβολίου και του ΗPV DNA test ο κίνδυνος ελαττώνεται από 91% έως 98%. Να σημειωθεί ότι μία γυναίκα που θα εμβολιαστεί κατά του HPV θα χρειαστεί να κάνει σε όλη τη διάρκεια της ζωής της μόνο τέσσερις-πέντε φορές το ΗPV DNA test χωρίς να χρειάζεται να κάνει πλέον το τεστ Παπανικολάου. Το ΗPV DNA test καλύπτεται πλέον από τον ΕΟΠΥΥ για γυναίκες κάθε ηλικίας.

* Ο Γιώργος Μονεμβασίτης είναι Μαιευτήρας-Γυναικολόγος.

Επ. Καθηγητής Παν/μίου Cornell, H.Π.Α., 
Εξειδικευτής στην Ουρογυναικολογία και Χειρουργική Χαλάρωσης Πυέλου.

Τηλ. 210 8053176 Μαρούσι, τηλ 210 7777787 Δορυλαίου 10-12 Αθήνα

Διαβάστε επίσης

• Είμαι 23 ετών μου βρήκαν ότι μολύνθηκα από HPV, να κάνω το εμβόλιο;
• Πως αναπτύσσεται ο καρκίνος της μήτρας; Η σημασίας της πρόληψης. Το τεστ ΠΑΠ και η θεραπεία.
• ΠΑΠ ΤΕΣΤ, ΓΙΑ ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΤΟΥ ΤΡΑΧΗΛΟΥ ΤΗΣ ΜΗΤΡΑΣ
• Human Papillomaviruses (HPV). Kονδυλώματα - μυρμηκιες
• Πόσο σοβαρή μπορεί να είναι η τραχηλίτιδα της μήτρας, τι την προκαλεί και πώς αντιμετωπίζεται;