Σκάνδαλο στη Wall Street: Πρώην στέλεχος της JPMorgan καταγγέλλει ότι γυναίκα executive τον μετέτρεψε σε «σεξουαλικό σκλάβο»

 medlabnews.gr 

Μια ιδιαίτερα σοβαρή δικαστική υπόθεση απασχολεί τη Wall Street, καθώς πρώην στέλεχος της JPMorgan, ο Chirayu Rana, έχει καταθέσει αγωγή κατά της Lorna Hajdini, στελέχους της τράπεζας, υποστηρίζοντας ότι υπέστη σεξουαλική κακοποίηση, εξαναγκασμό και επαγγελματικές απειλές. Σύμφωνα με το Reuters, η Hajdini αρνείται πλήρως τις καταγγελίες, ενώ και η JPMorgan υποστηρίζει ότι η εσωτερική της έρευνα δεν βρήκε βάση στους ισχυρισμούς.

Η υπόθεση έχει λάβει μεγάλη δημοσιότητα επειδή αντιστρέφει το συνηθισμένο στερεότυπο των υποθέσεων σεξουαλικής παρενόχλησης στον χώρο εργασίας: εδώ ο καταγγέλλων είναι άνδρας και η φερόμενη ως δράστις γυναίκα σε υψηλή εταιρική θέση. Η πλευρά του Rana υποστηρίζει ότι υπάρχουν στοιχεία και μαρτυρίες, ενώ η πλευρά της Hajdini κάνει λόγο για κατασκευασμένες κατηγορίες.

Ιδιαίτερη συζήτηση έχει προκαλέσει και το γεγονός ότι, πριν η υπόθεση δημοσιοποιηθεί, η JPMorgan φέρεται να είχε επιχειρήσει εξωδικαστική διευθέτηση, με προσφορά 1 εκατ. δολαρίων, κάτι που η τράπεζα αποδίδει στην προσπάθεια αποφυγής μακράς δικαστικής διαμάχης και φθοράς της φήμης της, όχι σε παραδοχή ευθύνης.

Ο άνθρωπος που κατέθεσε την αγωγή εμφανίζεται στα δικαστικά έγγραφα ως «John Doe», ωστόσο αμερικανικά μέσα αναφέρουν ότι πρόκειται για τον 35χρονο Chirayu Rana, πρώην αντιπρόεδρο στην ομάδα Leveraged Finance της JPMorgan. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, η άμεση προϊσταμένη του, η 37χρονη Lorna Hajdini, τον μετέτρεψε ουσιαστικά σε «σεξουαλικό σκλάβο», ασκώντας πάνω του ψυχολογική, επαγγελματική και σεξουαλική πίεση επί μήνες.

Η υπόθεση έγινε viral σχεδόν αμέσως μόλις δημοσιοποιήθηκαν τα δικαστικά έγγραφα. Και όχι μόνο λόγω των κατηγοριών, αλλά επειδή αντιστρέφει το κλασικό μοτίβο των υποθέσεων παρενόχλησης στη Wall Street: εδώ, ο καταγγέλλων είναι άνδρας junior στέλεχος και η κατηγορούμενη γυναίκα υψηλόβαθμη τραπεζική διευθύντρια.

Στην αγωγή του, ο Chirayu Rana περιγράφει μια εφιαλτική σχέση εξάρτησης και εξευτελισμού. Υποστηρίζει ότι η Lorna Hajdini τον εξανάγκαζε σε «μη συναινετικές και ταπεινωτικές σεξουαλικές πράξεις», τον αποκαλούσε «ιδιοκτησία» της και χρησιμοποιούσε ρατσιστικούς χαρακτηρισμούς όπως «little brown boy» και «my curry in a hurry».

Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι δεχόταν απειλές για την καριέρα και το bonus του αν δεν υπάκουε. Σύμφωνα με την περιγραφή του, η ισορροπία εξουσίας μέσα στην τράπεζα ήταν τόσο άνιση ώστε θεωρούσε αδύνατο να αντιδράσει χωρίς να καταστραφεί επαγγελματικά.

Οι λεπτομέρειες που περιλαμβάνονται στην αγωγή είναι τόσο ακραίες ώστε αρκετά αμερικανικά μέσα απέφυγαν να τις αναπαράγουν πλήρως. Ο Chirayu Rana υποστηρίζει ότι σε περιστατικό μέσα σε ιδιωτικό members club της Νέας Υόρκης το 2024, η προϊσταμένη του τον παρενόχλησε σεξουαλικά μπροστά σε συναδέλφους, αγγίζοντάς τον κάτω από το τραπέζι και φτύνοντας στα χέρια της πριν αγγίξει το πρόσωπο και τον λαιμό του.

Σε άλλο σημείο της αγωγής, αναφέρει ότι δέχθηκε σεξουαλική επίθεση σε διαμέρισμα της Νέας Υόρκης, ενώ ισχυρίζεται ότι η Lorna Hajdini παραδέχθηκε αργότερα πως είχε ρίξει στο ποτό του ουσία τύπου «date rape drug» [χάπι του βιασμού].

Οι καταγγελίες δεν σταματούν εκεί. Ο Chirayu Rana ισχυρίζεται επίσης ότι η προϊσταμένη του χρησιμοποιούσε τη θέση της για να αποκτά παράνομα πρόσβαση στους τραπεζικούς λογαριασμούς του και να παρακολουθεί την καθημερινότητά του — από τα εστιατόρια που επισκεπτόταν μέχρι γιατρούς και συνταγογραφήσεις φαρμάκων.

Παράλληλα, κατηγορεί και άλλα μέλη της ομάδας Leveraged Finance ότι συμμετείχαν σε ρατσιστική συμπεριφορά εναντίον του, αποκαλώντας τον «brown boy» και «smelly Indian», ενώ - όπως λέει - του ανέθεταν περισσότερο φόρτο εργασίας από τους λευκούς συναδέλφους του.

Ωστόσο, όσο γρήγορα εξαπλώθηκε η ιστορία, τόσο γρήγορα άρχισαν να εμφανίζονται και ερωτήματα γύρω από την αξιοπιστία του καταγγέλλοντος. Η New York Post αποκάλυψε ότι ο Chirayu Rana φέρεται να είχε πει ψέματα στην JPMorgan, υποστηρίζοντας ότι ο πατέρας του είχε πεθάνει για να πάρει άδεια πένθους. Δημοσιογράφοι της εφημερίδας επισκέφθηκαν το πατρικό του σπίτι στη Virginia και βρήκαν τον πατέρα του ζωντανό και υγιή.

Ακόμη πιο περίεργο θεωρήθηκε το γεγονός ότι ο πατέρας του φέρεται να δήλωσε άγνοια για την υπόθεση. «Δεν ξέρω τίποτα γι’ αυτό. Δεν μας είπε τίποτα», είπε στην εφημερίδα.

Παράλληλα, άλλα δημοσιεύματα αμφισβητούν βασικά στοιχεία της αφήγησης του Rana, υποστηρίζοντας ότι σύμφωνα με τα εσωτερικά οργανωτικά διαγράμματα της τράπεζας, ο ίδιος ίσως να μην αναφερόταν καν απευθείας στην Lorna Hajdini.

Η ίδια και οι δικηγόροι της απορρίπτουν κατηγορηματικά κάθε ισχυρισμό. Σε δήλωσή τους προς τον Τύπο αναφέρουν: «Η Lorna αρνείται κατηγορηματικά τις κατηγορίες. Δεν είχε ποτέ καμία ρομαντική ή σεξουαλική σχέση με αυτό το άτομο και ουδέποτε του έδωσε οποιαδήποτε ουσία. Οι ισχυρισμοί είναι πλήρως κατασκευασμένοι και καταστρέφουν τη φήμη της».

Σε παρόμοιο τόνο κινείται και η ίδια η JPMorgan Chase. Εκπρόσωπος της τράπεζας δήλωσε πως μετά από εσωτερική έρευνα «δεν προέκυψε κανένα στοιχείο που να επιβεβαιώνει τις καταγγελίες». Η JPMorgan υποστηρίζει ότι πολλοί εργαζόμενοι συνεργάστηκαν με την εσωτερική έρευνα, αλλά ο ίδιος ο καταγγέλλων αρνήθηκε να συμμετάσχει ουσιαστικά ή να παρουσιάσει στοιχεία.

Κι όμως, παρά τη δημόσια απόρριψη των κατηγοριών, αποκαλύφθηκε ότι η τράπεζα επιχείρησε να έρθει σε εξωδικαστικό συμβιβασμό με τον Rana πριν η υπόθεση γίνει viral. Σύμφωνα με δημοσίευμα της The Wall Street Journal, η JPMorgan φέρεται να του πρόσφερε περίπου 1 εκατομμύριο δολάρια για να αποφευχθεί η δικαστική διαμάχη.

Η τράπεζα υποστηρίζει ότι η πρόταση δεν αποτελούσε παραδοχή ενοχής αλλά προσπάθεια αποφυγής «του κόστους και της φθοράς μιας δημόσιας δικαστικής διαδικασίας».

Η υπόθεση περιπλέχθηκε ακόμη περισσότερο όταν τα δικαστικά έγγραφα αποσύρθηκαν προσωρινά λίγες ημέρες μετά την κατάθεσή τους. Σύμφωνα με τα αρχεία του δικαστηρίου της Νέας Υόρκης, οι φάκελοι «επιστράφηκαν για διορθώσεις» και επανυποβλήθηκαν αργότερα, πυροδοτώντας νέα θεωρία συνωμοσίας γύρω από την υπόθεση.

Στο μεταξύ, ο Chirayu Rana φαίνεται να έχει εξαφανιστεί από τα social media και να έχει διαγράψει το προφίλ του στο LinkedIn. Το βιογραφικό του πάντως δείχνει μια εντυπωσιακή πορεία στη Wall Street. Απόφοιτος του Rutgers University, είχε εργαστεί σε κορυφαίους χρηματοοικονομικούς κολοσσούς όπως η Credit Suisse, η Morgan Stanley και η The Carlyle Group πριν μετακινηθεί στην JPMorgan το 2024.

Μετά την αποχώρησή του από την τράπεζα το 2025, εμφανιζόταν ως εργαζόμενος της επενδυτικής εταιρείας Bregal Sagemount, η οποία επιβεβαίωσε πάντως ότι έφυγε από την εταιρεία λίγο πριν κατατεθεί η αγωγή.

Ηλιούπολη: Το σημείωμα της 17χρονης και η κραυγή των παιδιών — «Δεν θέλω να ζω άλλο έτσι»

medlabnews.gr iatrikanea

Η τραγωδία στην Ηλιούπολη με τις δύο 17χρονες έχει συγκλονίσει την κοινή γνώμη. Η μία ανήλικη έχασε τη ζωή της, ενώ η φίλη της νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση. Η υπόθεση αντιμετωπίζεται πλέον ως αυτοχειρία και απόπειρα αυτοχειρίας, ενώ οι αρχές ερευνούν τις συνθήκες, τα αίτια και το ψυχολογικό υπόβαθρο που οδήγησαν τα δύο κορίτσια στην απόγνωση.

Σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιευθεί, η μία από τις δύο ανήλικες είχε αφήσει σημείωμα προς την οικογένειά της. Δημοσιεύματα αναφέρουν ότι στο σημείωμα υπήρχαν αποχαιρετιστικές φράσεις, αλλά και αναφορές σε άγχος, πίεση και φόβο αποτυχίας.

Η υπόθεση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο ως αστυνομικό συμβάν. Είναι μια βαθιά κοινωνική και ψυχική τραγωδία, που αναδεικνύει ξανά το πόσο εύθραυστη μπορεί να είναι η εφηβική ψυχολογία, ιδίως όταν συνυπάρχουν άγχος, πίεση για επιδόσεις, μοναξιά, καταθλιπτική διάθεση ή αίσθημα αδιεξόδου.

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η φράση που ακούγεται όλο και συχνότερα από παιδιά και εφήβους είναι: «Δεν θέλω να ζω άλλο έτσι». Δεν είναι μια φράση που πρέπει να υποτιμάται. Είναι προειδοποιητικό σήμα. Είναι κραυγή βοήθειας. Και χρειάζεται άμεση, ψύχραιμη και ουσιαστική ανταπόκριση από γονείς, εκπαιδευτικούς και ειδικούς ψυχικής υγείας.

Η εφηβεία είναι περίοδος έντονων συναισθηματικών μεταβολών. Ένα παιδί μπορεί να δείχνει «λειτουργικό», να πηγαίνει σχολείο, να μιλά με φίλους, να προετοιμάζεται για εξετάσεις, αλλά ταυτόχρονα να βιώνει εσωτερικά ένα αίσθημα απόγνωσης. Γι’ αυτό οι αλλαγές στη συμπεριφορά, η απόσυρση, η έντονη θλίψη, οι φράσεις απελπισίας, η αϋπνία, η παραίτηση από δραστηριότητες ή η ξαφνική ηρεμία μετά από περίοδο έντασης δεν πρέπει να περνούν απαρατήρητες.

Το «Χαμόγελο του Παιδιού», με αφορμή την τραγωδία, απηύθυνε έκκληση να μη μετατρέπεται ο πόνος ενός παιδιού σε περιεχόμενο και υπενθύμισε ότι η Εθνική Γραμμή SOS 1056 λειτουργεί δωρεάν, ανώνυμα και 24 ώρες το 24ωρο, με εξειδικευμένους ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς.

Η ασφαλής δημοσιογραφική κάλυψη τέτοιων περιστατικών έχει μεγάλη σημασία. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας τονίζει ότι ο τρόπος παρουσίασης περιστατικών αυτοχειρίας μπορεί να επηρεάσει ευάλωτα άτομα και συστήνει αποφυγή λεπτομερειών, αποφυγή εξιδανίκευσης, προσοχή στους τίτλους και πάντα αναφορά σε διαθέσιμες γραμμές βοήθειας.

Η τραγωδία της Ηλιούπολης πρέπει να γίνει αφορμή για μια σοβαρή συζήτηση: όχι για το πώς ακριβώς έγινε το περιστατικό, αλλά για το πώς μπορεί να προληφθεί το επόμενο. Τα παιδιά χρειάζονται ενήλικες που ακούν χωρίς να κρίνουν, σχολεία που αναγνωρίζουν την ψυχική πίεση, οικογένειες που δεν αντιμετωπίζουν την απόγνωση ως «υπερβολή» και ένα σύστημα ψυχικής υγείας που να είναι προσβάσιμο πριν η κρίση γίνει τραγωδία.

Αν ένα παιδί ή έφηβος λέει ότι δεν αντέχει, ότι δεν θέλει να ζει ή ότι δεν βλέπει διέξοδο, χρειάζεται άμεση βοήθεια. Στην Ελλάδα, παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικοί μπορούν να απευθύνονται στην Εθνική Γραμμή SOS 1056 του Χαμόγελου του Παιδιού, δωρεάν και 24 ώρες το 24ωρο. Για άμεσο κίνδυνο καλείται το 112 ή το 166.

Κατάθλιψη: συμπτώματα, σημάδια κινδύνου και βασικοί κανόνες αντιμετώπισης

της Βικτωρίας Πολύζου, συμβούλου ψυχικής υγείας, medlabnews.gr iatrikanea

Η κατάθλιψη δεν είναι απλή στενοχώρια ούτε κάτι που περνά πάντα «με λίγη θέληση». Μπορεί να επηρεάσει τη διάθεση, τον ύπνο, την όρεξη, τη σκέψη, τη μνήμη, τη σεξουαλική επιθυμία, την κοινωνική ζωή και τη λειτουργικότητα. Αν συμπτώματα όπως θλίψη, απελπισία, εσωτερικό κενό, εξάντληση, διαταραχές ύπνου, απώλεια ενδιαφέροντος ή αρνητικές σκέψεις επιμένουν για δύο έως τρεις εβδομάδες ή περισσότερο, χρειάζεται αξιολόγηση από ψυχολόγο ή ψυχίατρο. Το άρθρο παρουσιάζει τα βασικά σημάδια της κατάθλιψης και τους κανόνες που βοηθούν στην αντιμετώπισή της. 

Μία στις πέντε γυναίκες και ένας στους οκτώ άνδρες αναπτύσσουν κατάθλιψη κάποια στιγμή της ζωής τους σύμφωνα με τα υπάρχοντα διεθνή στοιχεία, ενώ στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι 25% των ανδρών (περίπου 850.000 Έλληνες) και το 33% των γυναικών (περίπου 1,1 εκ Ελληνίδες) πάσχουν από ήπια έως σοβαρή κατάθλιψη. 

Ιδιαίτερος προβληματισμός προκύπτει από την ραγδαία αύξηση των αυτοκτονιών (κατά 35%) εξαιτίας της πανδημίας, της οικονομικής κρίσης και της ακρίβειας.

Οι καταθλιπτικές διαταραχές συνήθως ξεκινούν σε νεαρή ηλικία, μειώνουν τη λειτουργικότητα του ατόμου και συχνά υποτροπιάζουν. Γι’ αυτούς τους λόγους, η κατάθλιψη αποτελεί την μεγαλύτερη αιτία αναπηρίας παγκοσμίως όσον αφορά στο σύνολο των ετών που χάνονται λόγω αναπηρίας. Οι καταθλιπτικές διαταραχές συγκαταλέγονται στις πιο βαρύνουσες και σημαντικές ασθένειες παγκοσμίως. Εμφανίζονται με διάφορες μορφές στο 20 % του πληθυσμού. Επηρεάζουν τη σκέψη, τα συναισθήματα, το σώμα, τις κοινωνικές σχέσεις – με λίγα λόγια όλους τους τομείς της ζωής. Η κατάθλιψη είναι μια βαριά ασθένεια η οποία σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή του ασθενή και χρήζει ειδικής θεραπείας. 

Η κατάθλιψη εκδηλώνεται κυρίως με συμπτώματα όπως το αίσθημα θλίψης ή η αίσθηση εσωτερικού κενού, η αίσθηση εξάντλησης, η υπερκόπωση, οι φοβικές καταστάσεις, η εσωτερική ανησυχία, οι διαταραχές σκέψης και ύπνου. Τα άτομα που πάσχουν από κατάθλιψη δεν νιώθουν χαρά και δυσκολεύονται να πάρουν απλές αποφάσεις. Οι καταθλιπτικές διαταραχές συνοδεύονται συχνά από επίμονες σωματικές ενοχλήσεις, όπως για παράδειγμα πόνους στο στομάχι και το έντερο, πονοκεφάλους, πόνους στην κοιλιά ή πόνους στην πλάτη. Σε ορισμένους ασθενείς τα συμπτώματα αυτά είναι πολύ έντονα. Η κατάθλιψη είναι βαριά ασθένεια, σε ορισμένες δε περιπτώσεις εξαιρετικά επικίνδυνη για τη ζωή. Εάν δεν θεραπευτεί, μπορεί να οδηγήσει στον θάνατο. Η αυτοκτονία λόγω κατάθλιψης αποτελεί τη δεύτερη πιο συχνή αιτία θανάτου στα άτομα ηλικίας έως 40 ετών μετά τον θάνατο από τροχαία ατυχήματα. Σχεδόν όλοι οι ασθενείς που πάσχουν από βαριές καταθλιπτικές διαταραχές έχουν σκεφτεί την αυτοκτονία. Μόλις διαγνωσθεί η κατάθλιψη και αντιμετωπιστεί με την κατάλληλη αγωγή, εξαφανίζεται και η έντονη επιθυμία του θανάτου.
Αν έχετε διαπιστώσει, όμως, ότι μερικά από τα συμπτώματα που ακολουθούν εμφανίζονται για δύο ή τρεις εβδομάδες ή και περισσότερο, επισκεφτείτε τον ψυχολόγο σας ή τον ψυχίατρο, για να αξιολογήσει αν έχετε κατάθλιψη.

Δείτε πιο αναλυτικά τα ερωτήματα που ακολουθούν και αναρωτηθείτε αν όντως σας συμβαίνουν τα παρακάτω:

Αλλαγή στη διάθεση

 Νιώθετε συνεχώς λυπημένος, απογοητευμένος, απελπισμένος, άκεφος. Δακρύζετε με το παραμικρό, εκνευρίζεστε εύκολα. Είστε ανήσυχος, αγχωμένος, χωρίς πολλές φορές να ξέρετε το γιατί. Σας απασχολούν μικροπράγματα, για τα οποία στο παρελθόν θα αδιαφορούσατε. Δε χαίρεστε, δεν απολαμβάνετε πια δραστηριότητες και χόμπι που κάποτε σας ευχαριστούσαν. Τίποτα δε σας ευχαριστεί «σα να στέρεψε η χαρά της ζωής».

Αλλαγές στη σωματική ευεξία

 Δυσκολεύεστε να κοιμηθείτε, ξυπνάτε συχνά τη νύχτα ή πολύ νωρίς το πρωί ή έχετε υπερβολική υπνηλία στη διάρκεια της μέρας. Η όρεξή σας και το βάρος έχουν μειωθεί, κάποιες φορές όμως μπορεί και να αυξηθούν. Έχετε πονοκεφάλους και ναυτία, ζαλάδες, πόνους στα πόδια στα χέρια. Δεν έχετε επιθυμία για σεξουαλικές σχέσεις. Όταν ξυπνάτε το πρωί, δεν νιώθετε την ευεξία που ο ύπνος επιφέρει. Νιώθετε νευριασμένος και κουράζεστε εύκολα. Δραστηριότητες που πριν λίγο καιρό τις πραγματοποιούσατε εύκολα, τώρα σας φαίνονται «βουνό». Πολλές φορές δεν έχετε διάθεση να σηκωθείτε από το κρεβάτι.

Αλλαγές στον τρόπο σκέψης

 Όλα σας φαίνονται μάταια. Κατακλύζεστε από ιδέες ενοχής, τα βάζετε με τον εαυτό σας, νιώθετε ότι δεν αξίζετε, νιώθετε μόνος, αβοήθητος, εγκλωβισμένος σε αδιέξοδα. Το μέλλον σας τρομάζει, φαντάζει ζοφερό και απειλητικό. Νιώθετε τη σκέψη σας σα να μη λειτουργεί. Δυσκολεύεστε να συγκεντρωθείτε, με πολύ κόπο ανακαλείτε πληροφορίες που προσφάτως έχετε δεχθεί. Σκέπτεστε μόνο τις δυσάρεστες πτυχές των πραγμάτων και τις διογκώνετε. 

Αλλαγές στην καθημερινότητα

 Δεν επιθυμείτε, πλέον, τη συναναστροφή με ανθρώπους που κάποτε σας ευχαριστούσαν. Δεν έχετε διάθεση να μιλήσετε. Όλα μοιάζουν πληκτικά, ανιαρά, χωρίς νόημα. Κλείνεστε στο σπίτι. Αδιαφορείτε για την προσωπική σας υγιεινή, δε μεριμνάτε για την εμφάνισή σας.

Οι καταθλιπτικές διαταραχές είναι ιάσιμες. Για την αντιμετώπισή τους έχουμε στη διάθεσή μας διάφορες δοκιμασμένες μορφές ψυχοθεραπείας, σύγχρονα φάρμακα για τη βελτίωση της διάθεσης (αντικαταθλιπτικά), μεθόδους αντιμετώπισης του άγχους, τεχνικές χαλάρωσης, καθώς και εναλλακτικές ιατρικές προσεγγίσεις (όπως είναι για παράδειγμα η φυτοθεραπεία). Τα αντικαταθλιπτικά επιδρούν στα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου. Πιο συγκεκριμένα αλλάζουν τη δράση των χημικών ουσιών (νευροδιαβιβαστές) οι οποίες χρησιμοποιούνται για να επικοινωνούν τα νευρικά κύτταρα μεταξύ τους. Σημαντικοί νευροδιαβιβαστές τους οποίους προσπαθούμε να επηρεάσουμε για τη θεραπεία της κατάθλιψης είναι η σεροτονίνη και η νοραδρεναλίνη.
Τα αντικαταθλιπτικά είναι σχετικά αθώα φάρμακα. Δεν προκαλούν εξάρτηση, δεν έχουν σημαντικές παρενέργειες και είναι δυνατόν να μας προσφέρουν ουσιαστική βοήθεια.

Βασικοί κανόνες για τη θεραπεία της κατάθλιψης

• Κάνετε υπομονή! Η κατάθλιψη εξελίσσεται συνήθως αργά και θεραπεύεται επίσης σταδιακά. Δώστε στον εαυτό σας τον απαιτούμενο χρόνο – αξίζει!
• Εάν κριθεί απαραίτητη η λήψη φαρμάκων, τηρήστε κατά γράμμα τις οδηγίες του γιατρού. Να είσαστε υπομονετικοί. Ίσως χρειαστεί να περάσει κάποιο χρονικό διάστημα έως ότου γίνει αισθητή η δράση τους.
• Τα αντικαταθλιπτικά δεν έχουν εθιστική δράση και δεν αλλοιώνουν την προσωπικότητα.
• Είναι σημαντικό να ενημερώνετε τον γιατρό σας για όλες τις μεταβολές της διάθεσής σας και να συζητάτε μαζί του ανοιχτά και με ειλικρίνεια όλους τους προβληματισμούς, τους φόβους και τις αμφιβολίες που ενδεχομένως σας δημιουργηθούν στο πλαίσιο της θεραπείας.
• Σε περίπτωση που εμφανιστούν παρενέργειες ενημερώστε αμέσως τον γιατρό σας. Συνήθως είναι ακίνδυνες και παροδικές.
• Aκόμη και αν νιώθετε καλύτερα, μην σταματάτε τη λήψη φαρμάκων! Πρέπει να σχεδιάσετε με προσοχή τη διακοπή τους.
• Σχεδιάστε με ακρίβεια το πρόγραμμα της επόμενης ημέρας (για παράδειγμα με χρονοδιάγραμμα). Προσθέστε κατά τη διάρκεια της ημέρας δραστηριότητες που σας ευχαριστούν.
• Θέστε μικρούς και εφικτούς στόχους. Ο γιατρός ή ο θεραπευτής σας θα σας βοηθήσουν.
• Τηρήστε ημερολόγιο όπου θα καταγράφετε τη διάθεσή σας. Ο γιατρός ή ο θεραπευτής σας θα σας εξηγήσει με ποιον τρόπο και θα σας καλεί τακτικά προκειμένου να συζητήσετε μαζί του τις καταχωρήσεις σας.
• Μόλις ξυπνήσετε, σηκωθείτε αμέσως από το κρεβάτι σας. Το να παραμείνετε ξύπνιοι στο κρεβάτι σας, όταν πάσχετε από κατάθλιψη, εξελίσσεται σε παγίδα αρνητικών σκέψεων. Συχνά είναι πολύ δύσκολο να το επιτύχετε. Σε αυτήν την περίπτωση, επεξεργαστείτε στρατηγικές μαζί με τον θεραπευτή σας.
• Δραστηριοποιηθείτε: η κίνηση δρα αντικαταθλιπτικά και ενισχύει την παραγωγή νέων νευρικών κυττάρων.
• Όταν νιώσετε καλύτερα: ανακαλύψτε με τη βοήθεια του γιατρού ή του θεραπευτή σας πώς θα ελαχιστοποιήσετε τον κίνδυνο υποτροπής. Επεξεργαστείτε τις προειδοποιητικές ενδείξεις και το πρόγραμμα αντιμετώπισης κρίσης που θα ακολουθήσετε

Τα συμπτώματα της Κατάθλιψης είναι συγκεκριμένα, αλλά μπορεί να διαφέρουν σε ένταση ή συχνότητα. Η θεραπεία της Κατάθλιψης περιλαμβάνει μια πολύπλευρη αντιμετώπιση του θέματος, σε επίπεδο τόσο νοητικό, όσο και συναισθηματικό και μπορεί να αποφέρει σημαντικές αλλαγές στον άνθρωπο, σε όλους τους τομείς της ζωή του.

Διαβάστε επίσης

Νιώθετε συνεχώς κούραση, δυσφορία, υπνηλία; Κοινά αίτια, που μπορεί να οφείλεται αυτό.
Μπορεί να έχετε κατάθλιψη; Τι θα μπορούσατε να κάνετε για την θεραπεία της κατάθλιψης;
Νιώθετε έντονη κούραση, εξάντληση, πονοκεφάλους, διαταραχές ύπνου; Πολύ πιθανό να έχετε Σύνδρομο Χρόνιας Κόπωσης (ΣΧΚ)
Έχω κατάθλιψη; Τι μπορώ να κάνω; Που μπορώ να απευθυνθώ για βοήθεια; Χρήσιμα τηλέφωνα.

Πρώτη δημοσίευση: Μάρτιος 2013 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Βικτώρια Πολύζου, σύμβουλος ψυχικής υγείας

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 12 Μαΐου 2026

Αυτοκτονία: προειδοποιητικά σημάδια, μύθοι και πώς βοηθάμε κάποιον σε κρίση

της Βικτώριας Πολύζου, σύμβουλος ψυχικής υγείας, medlabnews.gr iatrikanea

Η αυτοκτονία δεν είναι «αδυναμία χαρακτήρα» ούτε απλή αναζήτηση προσοχής. Συνήθως συνδέεται με έντονη ψυχική οδύνη, αίσθηση αδιεξόδου, απελπισία και, συχνά, με ψυχικές διαταραχές όπως η κατάθλιψη. Το άρθρο εξηγεί ποια είναι τα προειδοποιητικά σημάδια μιας πιθανής απόπειρας, ποιοι μύθοι για την αυτοκτονία είναι επικίνδυνοι και πώς μπορούμε να βοηθήσουμε έναν άνθρωπο που βρίσκεται σε κρίση, με ψυχραιμία, άμεση συζήτηση και παραπομπή σε ειδικό. 

Η αυτοκτονία αποτελεί μια προσωπική απόφαση-επιλογή του ατόμου για τη συνέχιση της ύπαρξής του: καλείται να κρίνει εάν οι συνθήκες, εξωτερικές ή εσωτερικές, της ζωής του αξίζουν τη συνέχισή της.

Σύμφωνα με νεότερα επιδημιολογικά δεδομένα, στις περισσότερες χώρες οι γυναίκες αποπειρώνται 3 με 4 φορές πιο συχνά από τους άνδρες, αλλά αντιστρόφως οι άνδρες αυτοκτονούν 2 με 4 φορές συχνότερα από τις γυναίκες.

Για να δούμε όμως γιατί αυτοκτονούν οι άνθρωποι; Πάσχουν άραγε από κάποια ψυχική διαταραχή;

Η πιο καταστροφική συνέπεια της κατάθλιψης είναι συχνά η αυτοκτονία. Ένας στους δύο ανθρώπους που αυτοκτονούν είχε ιστορικό κατάθλιψης και ένα μικρότερο ποσοστό είχαν σχιζοφρένεια ή εξάρτηση από αλκοόλ/ουσίες.

Ωστόσο η αυτοκτονία συχνά απορρέει από την απελπισία που βιώνει ένας άνθρωπος, η οποία υπερβαίνει την ψυχική διαταραχή και τον κάνει να μην αντέχει την οδύνη της ζωής του. Ορισμένοι φιλόσοφοι θεωρούν την αυτοκτονία μία ελεύθερη επιλογή του ανθρώπου.

Κάθε απόπειρα αυτοκτονίας είναι μια πράξη σοβαρή, που χρήζει άμεσης ψυχολογικής – ψυχιατρικής παρέμβασης. Μία προηγούμενη απόπειρα αυτοκτονίας συνήθως προβλέπει και μια επόμενη.

Ακόμη και να συνυπάρχει ο παράγοντας «κραυγή για βοήθεια» ή η ανάγκη του ατόμου για προσοχή, οφείλουμε να καταλάβουμε ότι ο άνθρωπος αυτός υποφέρει, έχει ανάγκη για βοήθεια και μπορεί να αποπειραθεί σε έναν άλλο χρόνο να δώσει τέρμα στη ζωή του και να το πετύχει.

Η αυτοκτονία δεν είναι θέμα χαρακτήρα, αλλά πράξη απελπισίας και έντονης ψυχικής δυσφορίας, που εγκλωβίζει το άτομο σε νοητικά, συναισθηματικά και υπαρξιακά αδιέξοδα, τα οποία το εμποδίζουν να βρει άλλες λύσεις.

Το άτομο που αποπειράται να αυτοκτονήσει βρίσκεται σε αδιέξοδο και σε απόλυτη ψυχική οδύνη. Δεν επιθυμεί τον θάνατό του, αλλά εύχεται να σταματήσει να υποφέρει, εξαναγκαζόμενος μέσα από την απελπισία του να σκεφτεί μία ακραία πράξη λύτρωσης.

Η αναζήτηση παραγόντων κινδύνου για αυτοκτονία, αλλά και πιθανών προστατευτικών έναντι της αυτοκτονικής συμπεριφοράς παραγόντων μπορεί να συμβάλλει στην πρόληψη της αυτοκτονικής συμπεριφοράς. Βεβαίως δεν πιστεύουμε ότι όλες οι αυτοκτονίες μπορούν να προληφθούν μολονότι η πρόληψη αποτελεί τον κυριότερο ιατρικό στόχο.

Το να καταλήξει κάποιος να σκεφθεί και να αποφασίσει το θάνατό του σημαίνει συνήθως ότι έφτασε στο τέλος μιας μεγάλης πορείας γεμάτης αγωνία, ανάμικτα συναισθήματα για τον εαυτό του και τη ζωή του και ότι βρίσκεται σ’ ένα αδιέξοδο. Συχνά η αυτοκτονία δεν είναι μια ξεκάθαρη απόφαση για θάνατο, αλλά μια βασανιστική αδυναμία να ανακαλύψει το άτομο τον ίδιο του τον εαυτό ή τη ζωή του, ώστε να μπορέσει να συνεχίσει να ζει. Για να μπορέσει να βοηθηθεί το άτομο με αυτοκτονική συμπεριφορά, πρέπει κάποιος να το οδηγήσει να επανεκτιμήσει τη ζωή και τους στόχους του και όχι να του επιβάλλει στο όνομα οποιασδήποτε πρόληψης την επιβίωσή του.

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

• Μείωση του ενδιαφέροντος για δραστηριότητες που δημιουργούν ευχαρίστηση
• Αλλαγές στις συνήθειες ύπνου και διατροφής
• Ασυνήθιστη παραμέληση της προσωπικής εμφάνισης
• Αξιοπρόσεκτες αλλαγές της προσωπικότητας
• Μείωση της ποιότητας της σχολικής ή επαγγελματικής εργασίας
• Βίαιες πράξεις, αντιδραστική συμπεριφορά ή ακόμη φυγή από το σπίτι
• Χρήση ναρκωτικών και αλκοόλ
• Ποιήματα, δοκίμια, ζωγραφιές ή σχέδια που αναφέρονται στο
• θάνατο
• Έμμονες ιδέες για το θάνατο.
• Παρουσιάζει σημεία ψύχωσης, για παράδειγμα: ψευδαισθήσεις, φαντασιώσεις, περίεργες σκέψεις.

Μύθοι και αλήθειες για την αυτοκτονία

Υπάρχουν κάποιες στερεότυπες απόψεις σχετικά με την αυτοκτονία που μας εμποδίζουν να αναγνωρίσουμε το άνθρωπο που διατρέχει κίνδυνο. Παρακάτω αναφέρονται συνοπτικά οι κυριότεροι μύθοι σχετικά με την αυτοκτονία.

1ος μύθος: «Οι άνθρωποι που λένε ότι θ’ αυτοκτονήσουν δεν πρόκειται ποτέ να το κάνουν»

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι όταν κάποιος λέει ότι θ’ αυτοκτονήσει στην πραγματικότητα προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή των άλλων. Αρκετές φορές οι έφηβοι κάνουν αυτοκαταστροφικές πράξεις με σκοπό να προσελκύσουν το ενδιαφέρον των άλλων. Ωστόσο, αυτό δε σημαίνει ότι δεν διατρέχουν κίνδυνο να τραυματιστούν σοβαρά ή να πεθάνουν. Όταν κάποιος αποκαλύπτει ότι σκοπεύει να αυτοκτονήσει πρέπει πάντα να τον αντιμετωπίζουμε με σοβαρότητα.

2ος μύθος: «Μιλώντας σε κάποιον για την αυτοκτονία, του δίνουμε την ιδέα να αυτοκτονήσει»

Δεν υπάρχει περίπτωση να ωθήσουμε κάποιον στην αυτοκτονία απλά και μόνο ρωτώντας τον αν σκέφτεται να κάνει κακό στον εαυτό του. Αντίθετα, σε περίπτωση που κάνουμε αυτή την ερώτηση μπορεί να τον διευκολύνουμε να μιλήσει γι’ αυτά που νιώθει και σκέφτεται. Η άμεση προσέγγιση του θέματος είναι ο μόνος τρόπος να καταλάβουμε αν κάποιος κινδυνεύει ν’ αυτοκτονήσει.

3ος μύθος: «Η αυτοκτονία δεν αφορά τους περισσότερους από εμάς. Συμβαίνει σπάνια, σε ανθρώπους που είναι “περίεργοι”»

Στην πραγματικότητα, η αυτοκτονία είναι αρκετά συχνή και ο καθένας από εμάς μπορεί να βρεθεί σε αυτή τη θέση.

4ος μύθος: «Όποιος θέλει ν’ αυτοκτονήσει είναι τρελός»

Σύμφωνα με τον Π.Ο.Υ. το 90% των ανθρώπων που αποπειρώνται ν’ αυτοκτονήσουν έχουν κάποια ψυχική διαταραχή. Ωστόσο, οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν ψυχική διαταραχή κι αποπειρώνται ν’ αυτοκτονήσουν έχουν κατάθλιψη κι όχι σχιζοφρένεια.

Η κατάθλιψη είναι συχνή πάθηση: 10-20% των γυναικών κι ελαφρώς μικρότερο ποσοστό αντρών θα πάθουν κατάθλιψη κάποια στιγμή στη ζωή τους. Ωστόσο αυτό δε σημαίνει ότι όλοι οι καταθλιπτικοί άνθρωποι είναι αυτοκαταστροφικοί. Οι περισσότεροι δεν αποπειρώνται ν’ αυτοκτονήσουν ποτέ στη ζωή τους.

5ος μύθος: «Οι άνθρωποι που αυτοκτονούν το έχουν αποφασίσει από καιρό»

Πολλοί από τους ανθρώπους που αυτοκτονούν έχουν προσχεδιάσει την πράξη τους. Ωστόσο σε πολλές περιπτώσεις, ειδικά στην παιδική ηλικία και την εφηβεία, η αυτοκτονία είναι μια παρορμητική πράξη.

6ος μύθος: «Οι άνθρωποι που αυτοκτονούν θέλουν πραγματικά να πεθάνουν»

Οι άνθρωποι που αυτοκτονούν αισθάνονται ότι βρίσκονται σε αδιέξοδο κι ότι ο θάνατος είναι η μόνη λύση που έχουν. Ωστόσο τις περισσότερες φορές έχουν αμφιθυμικά συναισθήματα, δηλαδή η επιθυμία για θάνατο κι η επιθυμία για ζωή συνυπάρχουν.

7ος μύθος: «Τα παιδιά δεν αυτοκτονούν»

Η συχνότητα των αυτοκτονιών στην παιδική ηλικία είναι μικρή. Ωστόσο, σε κάποιες περιπτώσεις έχουν αναφερθεί αυτοκτονίες παιδιών. Στις μεγαλύτερες ηλικίες η συχνότητα των αυτοκτονιών αυξάνει. Όπως αναφέρεται παρακάτω, αυτό έχει σχέση με τον τρόπο που αντιλαμβάνονται το θάνατο τα παιδιά και οι έφηβοι.

Δε θα μπορούσαμε να υποτιμήσουμε τους λόγους για τους οποίους νιώθει κάποιος πως θέλει να αυτοκτονήσει. Γι’ αυτό το άτομο οι λόγοι αυτοί είναι σοβαροί και πολύ σημαντικοί, ακόμα κι αν σε εμάς φαίνονται κάτι λιγότερο. Άλλωστε, για κάθε άνθρωπο διαφοροποιείται το τι είναι σοβαρό, «βαρύ», άσχημο και δύσκολο να αντιμετωπιστεί ψυχικά, καθώς και τα επίπεδα αντοχής στον πόνο. Για το λόγο αυτό, οι σκέψεις για αυτοκτονία δεν είναι απαραίτητα καλές ή κακές. Είναι όμως ενδεικτικές πως η συγκεκριμένη περίοδος χαρακτηρίζεται από έλλειψη ισορροπίας ανάμεσα στα επίπεδα του πόνου και την ενέργεια του να αντιμετωπίσει κανείς τον πόνο αυτό.

Ο τρόπος για να αντιμετωπιστούν τα αυτοκτονικά συναισθήματα και οι σκέψεις αυτές, είναι ο ακόλουθος : είτε να βρεθεί ένας τρόπος να μειωθεί ο πόνος είτε /και να βρεθεί ένας τρόπος να αυξηθεί η ενέργεια με την οποία θα αντιμετωπιστεί αυτός ο πόνος. Και τα δύο βέβαια είναι δυνατό να συμβούν. Απαιτείται ωστόσο αρκετή δουλειά, καθώς το μέσο γι’ αυτά τα επιτεύγματα είναι ο ψυχισμός του ίδιου του ανθρώπου που υποφέρει και που τη δεδομένη στιγμή είναι τόσο ευάλωτος.

Κάποιες φορές, όσο κι αν υπάρχει καλή πρόθεση στην προσπάθειά μας να βοηθήσουμε κάποιον άνθρωπο με αυτοκτονικά συναισθήματα και σκέψεις, μπορεί να πούμε ή να κάνουμε κάποια απερίσκεπτα πράγματα τα οποία μπορεί να πληγώσουν και να θυμώσουν αυτόν τον άνθρωπο και να τον ωθήσουν να αντιδράσει πιο άσχημα. Αυτό μπορεί να συμβεί καθώς οι ιδέες αυτοκτονίας κάποιου ατόμου, κυρίως
 ενός κοντινού μας ανθρώπου, συνήθως μας ξενίζουν, μας φοβίζουν και μας κάνουν να νιώθουμε μπερδεμένοι και πως δεν ξέρουμε πώς να χειριστούμε την κατάσταση. Ίσως μάλιστα αυτή η κατάσταση να μας φαίνεται ακατανόητη ώστε να μην μπορούμε να την αποδώσουμε κάπου, να προκαλεί και σε εμάς συναισθήματα ντροπής και να θέλουμε να την κρατήσουμε κρυφή από τον κοινωνικό μας περίγυρο. Έτσι, προσπαθούμε να την αντιμετωπίσουμε μόνοι μας, στα πλαίσια του στενού οικογενειακού κύκλου, χωρίς όμως να γνωρίζουμε το πώς.

Αρκετές αυτοκτονίες μπορούν να προληφθούν αν οι αντιδράσεις μας προς το άτομο που αντιμετωπίζει μία κρίση διακρίνονται από ευαισθησία. Αν νομίζετε ότι κάποιος που γνωρίζετε έχει τη τάση να αυτοκτονήσει, θα πρέπει να:

• Διατηρήσετε τη ψυχραιμία σας. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν υπάρχει βιάση. Καθίστε και ακούστε – πραγματικά ακούστε αυτά που έχει να σας πει. Δείξτε κατανόηση και υποστήριξη.
• Θίξτε άμεσα το θέμα της αυτοκτονίας. Οι περισσότεροι άνθρωποι βιώνουν ανάμεικτα συναισθήματα για το θάνατο και επιζητούν να τα συζητήσουν και να βοηθηθούν. Μη φοβάστε να ρωτήσετε ή να μιλήσετε άμεσα για την αυτοκτονία.
• Ενθαρρύνετε την επίλυση προβλημάτων και τις θετικές κινήσεις προς αυτή την κατεύθυνση. Θυμηθείτε πως ο άνθρωπος που βρίσκεται σε κρίση δεν σκέφτεται καθαρά. Αποθαρρύνετε τον από το πάρει σοβαρές αποφάσεις που δεν θα μπορεί να τις αλλάξει αργότερα. Συζητήστε μαζί του για πιθανές εναλλακτικές λύσεις που μπορούν να δώσουν ελπίδα για το μέλλον.
• Παροτρύνετε το άτομο να δει το συντομότερο κάποιον ειδικό. Αναγνωρίστε ότι η βοήθεια που προσφέρετε είναι περιορισμένη και μη παίρνετε την αποκλειστική ευθύνη να το σώσετε.

Ελάχιστες χώρες έχουν συμπεριλάβει την πρόληψη της αυτοκτονίας στις προτεραιότητες τους.
 Η πρόληψη απαιτεί παρεμβάσεις καινοτόμες και μεγάλου εύρους με πολυτομεακή προσέγγιση η οποία θα περιλαμβάνει εκτός από τον τομέα της υγείας και άλλους όπως την εκπαίδευση, την απασχόληση, τη δικαιοσύνη, τη θρησκεία, τη νομολογία, την πολιτική και τα ΜΜΕ. Επιπλέον η αναφορά και η καταγραφή σε σταθερή βάση αποτελεί ένα ζήτημα που επιδέχεται βελτίωση. Εξάλλου το κόστος της αυτοκτονίας είναι τεράστιο καθώς εκτός από την απώλεια σε ανθρώπινες ζωές υπάρχουν και σημαντικές ψυχολογικές επιπτώσεις για την οικογένεια και το φιλικό περιβάλλον αλλά και οικονομικές επιπτώσεις στην κοινωνία.

Η Ευρώπη μαστίζεται από την κρίση. Η οικονομική κρίση έχει αγγίξει όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής ένωσης. Ακόμα και στην “ακμαία” Γερμανία, η κρίση έχει φέρει σε απελπισία κόσμο. Η Ευρώπη οδεύει προς την αυτοκτονία, αν δεν πάρει εγκαίρως μέτρα για την εξαθλίωση του πληθυσμού της.

ΠΡΟΣΟΧΗ
Αν εσείς ή κάποιος κοντινός σας βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο, καλέστε άμεσα το 112 ή απευθυνθείτε στο πλησιέστερο Τμήμα Επειγόντων. Στην Ελλάδα λειτουργεί η 24ωρη Γραμμή Παρέμβασης για την Αυτοκτονία 1018 της ΚΛΙΜΑΚΑ, για άτομα που βιώνουν αυτοκτονικές σκέψεις, συγγενείς και επαγγελματίες 

Γραμμή Παρέμβασης για την Αυτοκτονία 1018 
Το Συντονιστικό Επιχειρησιακό
Κέντρο «CYBERALERT» της Διεύθυνσης Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος μέσω της νέας εφαρμογής (Application) «Cyberkid»

Τηλεφωνικά στον αριθμό : 210-647 64 64

Μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: ccu@cybercrimeunit.gov.gr

Διαβάστε επίσης

• Παγκόσμια Ημέρα κατά της Αυτοκτονίας για το 1 εκατ. ανθρώπων που χάνονται κάθε χρόνο. Χρήσιμα τηλέφωνα
• Έχω κατάθλιψη; Τι μπορώ να κάνω; Που μπορώ να απευθυνθώ για βοήθεια; Χρήσιμα τηλέφωνα.
• 3214 Αυτοκτονίες, στην Ελλάδα λόγω κρίσης, από το 2009 έως τον Αύγουστο του 2012
• Μεταπτώσεις διάθεσης, κυκλοθυμία, μπορεί να οφείλονται σε κατάθλιψη. Αιτίες και τρόποι αντιμετώπισης της διπολικής διαταραχής.

Πρώτη δημοσίευση: Ιούλιος 2012 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Βικτώρια Πολύζου, σύμβουλος ψυχικής υγείας

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 12 Μαΐου 2026

Μαθήτριες από τα Χανιά κατέκτησαν την πρώτη θέση στην Ευρώπη με AI συσκευή κατά του σχολικού άγχους (video)

 

medlabnews.gr iatrikanea

Τέσσερις μαθήτριες Γυμνασίου από τα Χανιά κατάφεραν να φέρουν την Ελλάδα στην πρώτη θέση ευρωπαϊκού διαγωνισμού, δημιουργώντας μία καινοτόμο συσκευή Τεχνητής Νοημοσύνης που στοχεύει στη μείωση του σχολικού άγχους.

Οι μαθήτριες Εύα Γκολίκοβα, Ελευθερία Τζαγκαράκη, Αλεξάνδρα Παπαδογιωργάκη και Ζουλιέν Χαραλαμπάκη, με επιβλέποντα εκπαιδευτικό τον Άλκη Μπακαρό, σχεδίασαν το CALMify AI, μία «έξυπνη» συσκευή που αναγνωρίζει σημάδια στρες κατά τη διάρκεια της μελέτης και ενεργοποιεί χαλαρωτική μουσική, ώστε ο μαθητής να ηρεμήσει χωρίς να διακόψει το διάβασμά του.

Η ομάδα εκπροσώπησε την Ελλάδα στον ευρωπαϊκό τελικό του Skills Upload Jr Challenge και απέσπασε την πρώτη θέση, αποδεικνύοντας ότι η καινοτομία μπορεί να ξεκινήσει από τη σχολική τάξη.

Σύμφωνα με τις ίδιες τις μαθήτριες, η ιδέα γεννήθηκε από την καθημερινή πίεση που βιώνουν οι μαθητές για μαθήματα, εξετάσεις και βαθμούς. Όπως ανέφεραν, ήθελαν να δημιουργήσουν ένα εργαλείο που δεν απαντά μόνο στο «τι να διαβάσω», αλλά και στο «πώς νιώθω όσο διαβάζω».

Πώς λειτουργεί το CALMify AI

Η συσκευή αξιοποιεί κάμερα AI, αισθητήρες και ειδικό προγραμματισμό για να εντοπίζει ενδείξεις άγχους, όπως εκφράσεις προσώπου και στάση σώματος. Όταν αναγνωρίζει αυξημένη ένταση, ενεργοποιεί αυτόματα χαλαρωτική μουσική και λειτουργίες υποστήριξης, με στόχο να βοηθήσει τον μαθητή να επανακτήσει ηρεμία και συγκέντρωση.

Η καινοτομία της συσκευής βρίσκεται στο ότι δεν λειτουργεί ως απλή εφαρμογή μελέτης, αλλά ως υποστηρικτικός «σύμμαχος» του μαθητή την ώρα που διαβάζει. Δεν υποκαθιστά, βέβαια, τη βοήθεια ειδικού ψυχικής υγείας όταν υπάρχει έντονο ή επίμονο άγχος, αλλά δείχνει πώς η τεχνολογία μπορεί να αξιοποιηθεί προληπτικά και υποστηρικτικά μέσα στο σχολικό περιβάλλον.

Γιατί έχει σημασία

Το σχολικό άγχος δεν είναι μικρό πρόβλημα. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναφέρει ότι οι αγχώδεις διαταραχές είναι από τα συχνότερα συναισθηματικά προβλήματα στην εφηβεία, με εκτιμώμενη συχνότητα 4,1% στις ηλικίες 10-14 ετών και 5,3% στις ηλικίες 15-19 ετών.

Παράλληλα, έκθεση του WHO/Europe και της μελέτης HBSC κατέγραψε αύξηση της σχολικής πίεσης στους εφήβους, ιδιαίτερα στα κορίτσια, καθώς και μείωση της αναφερόμενης οικογενειακής υποστήριξης σε σχέση με το 2018.

Η επιτυχία των μαθητριών από τα Χανιά αναδεικνύει δύο σημαντικά μηνύματα: πρώτον, ότι οι ίδιοι οι μαθητές μπορούν να εντοπίσουν πραγματικές ανάγκες της σχολικής ζωής και να προτείνουν λύσεις· δεύτερον, ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη, όταν χρησιμοποιείται με ασφάλεια, διαφάνεια και παιδοκεντρικό σχεδιασμό, μπορεί να γίνει εργαλείο υποστήριξης και όχι απλώς τεχνολογικός εντυπωσιασμός. Η UNICEF επισημαίνει ότι τα συστήματα AI που αφορούν παιδιά πρέπει να σχεδιάζονται με έμφαση στην ασφάλεια, την προστασία προσωπικών δεδομένων και το συμφέρον του παιδιού.

Η πρωτιά των τεσσάρων μαθητριών αποτελεί μία από τις πιο αισιόδοξες ειδήσεις για την ελληνική εκπαίδευση: παιδιά που δεν μένουν παθητικοί χρήστες της τεχνολογίας, αλλά τη μετατρέπουν σε εργαλείο φροντίδας, δημιουργικότητας και κοινωνικής χρησιμότητας.

Ο μικρός «Χάτσικο» της Γαυρολίμνης: Το σκυλάκι που περιμένει έξω από την εκκλησία εκείνον που το άφησε πίσω

 

medlabnews.gr 

Μια εικόνα γεμάτη τρυφερότητα αλλά και θλίψη συγκινεί τις τελευταίες ημέρες τη Γαυρολίμνη Ναυπακτίας.

Ένα μικρό σκυλάκι παραμένει έξω από τον Ιερό Ναό Αγίων Αναργύρων, κοιτάζοντας κάθε περαστικό και κάθε αυτοκίνητο που περνά, σαν να περιμένει τον άνθρωπο που το άφησε πίσω. Σύμφωνα με τοπικά δημοσιεύματα, το σκυλάκι βρίσκεται στο σημείο εδώ και περίπου πέντε ημέρες, αρνούμενο ουσιαστικά να απομακρυνθεί.

Οι κάτοικοι της περιοχής έχουν συγκινηθεί από την παρουσία του και προσπαθούν να το φροντίσουν, προσφέροντάς του νερό και τροφή. Παρά τη φροντίδα, το σκυλάκι παραμένει κοντά στην εκκλησία, παρακολουθώντας με αγωνία ό,τι κινείται γύρω του.

Η εικόνα του έχει ήδη κάνει πολλούς να το παρομοιάσουν με τον «Χάτσικο», τον σκύλο που έγινε παγκόσμιο σύμβολο αφοσίωσης, επειδή περίμενε για χρόνια τον άνθρωπό του.

Η ιστορία του μικρού σκύλου της Γαυρολίμνης ανοίγει ξανά τη συζήτηση για την εγκατάλειψη ζώων, αλλά και για τη βαθιά συναισθηματική σύνδεση που μπορούν να αναπτύξουν τα ζώα με τους ανθρώπους τους. Πίσω από μια εικόνα που συγκινεί, υπάρχει και μια σκληρή πραγματικότητα: ένα ζώο που δεν καταλαβαίνει γιατί εγκαταλείφθηκε και συνεχίζει να περιμένει.

Οι κάτοικοι ελπίζουν να βρεθεί ο ιδιοκτήτης του ή, αν έχει πράγματι εγκαταλειφθεί, να βρεθεί ένας άνθρωπος που θα του προσφέρει ασφάλεια και φροντίδα.

Μαμά του ογκολογικού: ένα συγκινητικό κείμενο για τον αγώνα σου

medlabnews.gr iatrikanea

Γράφει η μαμά Κυριακή Β.

Η μαμά του ογκολογικού είναι η μητέρα που στέκεται δίπλα στο παιδί της σε έναν άνισο αγώνα με τον καρκίνο, ξενυχτώντας σε θαλάμους, μαθαίνοντας φροντίδες, φάρμακα, αποστειρώσεις και πρωτόκολλα. Το άρθρο είναι ένα συγκινητικό αφιέρωμα σε αυτές τις μητέρες που γίνονται νοσηλεύτριες, ψυχολόγοι, φύλακες και στήριγμα, ενώ μέσα τους κουβαλούν φόβο, πόνο και ατέλειωτη αγάπη. Είναι ένα κείμενο αναγνώρισης για τον αόρατο αγώνα τους. 

Μαμά του ογκολογικού, θα γράψω για σένα σήμερα και για τον αγώνα σου…

Μερικές μανάδες κουβαλάνε έναν σταυρό τεράστιο και αξίζουν τον σεβασμό, την συμπαράσταση και την αγάπη όλων μας. Είναι οι μαμάδες του ογκολογικού, που παλεύουν να ξαναγίνουν τα παιδιά τους υγιή και δυνατά.

«Να κρατήσεις το παιδί σου ζωντανό, απέναντι σε ένα τέρας ύπουλο, σκληρό που κατατρώει το μέσα του κι εσύ είσαι άοπλη, αδύναμη, απελπισμένη και απροετοίμαστη…

Στη φαρέτρα σου, μάνα, υπάρχει μόνο η δύναμη της αγάπης σου για το σπλάχνο σου και ρίχνεσαι σε έναν αγώνα άνισο και άδικο και επίπονο!!!

Έγινες νοσηλεύτρια, αλλάζεις γάζες στο hickman καθημερινά , όταν χρειαστεί τραβάς μονή σου το αίμα από το σωληνάκι, έμαθες να αποστειρώνεις τα πάντα , σταματάς και να ανασαίνεις κοντά του για να μην πάρει μικρόβιο…

Έμαθες και να βάζεις ηπαρίνη, για να μη βουλώσει.

Έγινες ψυχολόγος, για το παιδί σου, για τον εαυτό σου για την υπόλοιπη οικογένεια σου. Ξημεροβραδιάζεσαι για μήνες πάνω σε μια πολυθρόνα με έναν υπολογιστή για να βρεις κάπου την ελπίδα, έστω και στην άλλη άκρη του κόσμου.

Έμαθες τα πρωτόκολλα, τι λέει το Αγγλικό, τι το Αμερικανικό… έμαθες τα φάρμακα, τις δόσεις.

Έμαθες να επικοινωνείς με γιατρούς σε όλο τον κόσμο.

Παρακολουθείς τα φάρμακα που ρέουν στις καταπονημένες φλέβες του, στα αδύναμα κιτρινωπά χεράκια του… Γιατί ξέρεις ότι λίγες σταγόνες λάθος, θα σκοτώσουν το παιδί σου. Άγρυπνη διπλά στο κρεβάτι του πόνου του παιδιού σου.

Έγινες κλόουν και χαμογελάς όλη μέρα και μόλις το παίρνει ο ύπνος βγαίνεις στο διάδρομο ή πας στο εκκλησάκι του νοσοκομείου και γίνεσαι ένα με το πάτωμα. Και πνίγεις μέσα σου εκείνη τη κραυγή που θες να αφήσεις να βγει και να σκίσει τον ουρανό για να εκτονώσεις τον πόνο που ξεσκίζει την καρδιά σου.

Έγινες και ζωγράφος και τραγουδίστρια και ηθοποιός. Δίνεις παραστάσεις και ο μονάκριβος σου θεατής σε χειροκροτεί και σε αγκαλιάζει με όση δύναμη του έχει απομείνει.

Σοκαρίστηκες όταν έχασε τα μαλλιά του, όταν έχασε όλα εκείνα τα κιλά και το χρώμα του. Άλλαξε τόσο πολύ που δυσκολευόσουν να το αναγνωρίσεις… Και θυμώνεις, θυμώνεις πολύ, που μήνες στο νοσοκομείο οι περισσότεροι σας ξέχασαν, λες και δεν υπάρχετε.

Και πονάς που ελάχιστοι θυμούνται να σηκώσουν το τηλέφωνο τους να καλέσουν. Και αγαλλιάζει η καρδιά σου με τη λάμψη στα μάτια του κάθε φορά που ένας αληθινός φίλος του τηλεφωνεί και μιλάνε. Βλέπεις, εκείνο το τηλεφώνημα του δίνει δύναμη, του θυμίζει ότι εκεί έξω η ζωή συνεχίζεται και πρέπει να παλέψει, να αντέξει, να τα δώσει όλα για να ζήσει. Και το κάνει!!! Παλεύει σαν λιοντάρι.

Κι εσύ μάνα ογκολογικού, που όλοι σε φωνάζουν απλά “μαμά” κι έχεις ξεχάσει και το όνομα σου ντρέπεσαι που είσαι τόσο μικρή, λίγη και δειλή μπροστά στο μεγαλείο και τη δύναμη της ψυχής του παιδιού σου. Αφιερωμένο στις μαμάδες ογκολογικού.

Όσες πέρασαν από εκεί όλα αυτά τα χρόνια, κι αυτές που σήμερα είναι μέσα με τα παιδιά τους. Ποτέ δεν ξεχνώ, ποτέ!!! Οι προσευχές μου είναι μαζί σου μαμά του ογκολογικού. Με σένα και το παιδί σου.

cancergr.blogspot.com

Διαβάστε επίσης

• 300 παιδιά κάθε χρόνο προσβάλλονται στην χώρα μας από καρκίνο, κυρίως λευχαιμία. Τι περιλαμβάνουν τα ασυνήθιστα συμπτώματα;
• Η αύξηση του παιδικού καρκίνου οφείλεται στην περιβαλλοντολογική μόλυνση και στις μεταλλάξεις των χρωματοσωμάτων του ανθρώπου.
• Τι είναι η λευχαιμία; Ποιοι κινδυνεύουν; Υπάρχει θεραπεία και πώς είναι η ζωή του αρρώστου μετά την ίαση;
• Τι είναι το λέμφωμα; Ποια τα συμπτώματα; Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για το Λέμφωμα (video)
• Τι είναι η ασθένεια Hodgkin’s, ποια η διαφορά από την μη Hodgkin’s, πώς γίνεται η διάγνωση και ποια η θεραπεία;

Πρώτη δημοσίευση: Μάιος 2020 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Κυριακή Β.

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 8 Μαΐου 2026

Πάρε τη μάνα σου αγκαλιά, όσο ακόμα προλαβαίνεις και είναι εδώ

medlabnews.gr iatrikanea 

Η μάνα είναι συχνά ο άνθρωπος που θεωρούμε δεδομένο, μέχρι να τη δούμε αδύναμη, άρρωστη ή να φοβηθούμε ότι μπορεί να τη χάσουμε. Το άρθρο είναι ένα συγκινητικό κείμενο για την αγάπη, τις ενοχές και όλα όσα δεν λέμε στη μητέρα μας όσο είναι ακόμη δίπλα μας. Είναι μια υπενθύμιση να της πούμε «σ’ αγαπώ», να της κρατήσουμε το χέρι και να την πάρουμε αγκαλιά όσο ακόμα προλαβαίνουμε. 

Έλα να σου πω πότε ακριβώς θα νιώσεις πως το κλάμα που έριξες για ανούσιους έpωτες, για ανθρωπάρια που έπαιξαν με την καλοσύνη σου ήταν τελικά χωρίς λόγο.

Όταν βιώσεις τον πόνο για τον γονιό σου που τον βλέπεις να κείτεται ανήμπορος σε ένα κρεβάτι ενός άχαρου νοσοκομείου που βρομάει θάνατο.

Τις στιγμές εκείνες σαν ταινία θα περάσουν από το μυαλό σου, όλες οι στιγμές που αρνήθηκες το ενδιαφέρον της μάνας σου, που σε περίμενε ξενυχτώντας σε μια καρέκλα μόνο να δει πως έφτασες σπίτι και είσαι καλά.

Την ειρωνεία στις κουβέντες σου, όταν την πλήγωνες λέγοντας την να μην ανακατεύεται στη ζωή σου, γιατί ξέρεις τι κάνεις.

Όταν οι επίδοξοι μνηστήρες σου έφευγαν προς αναζήτηση καινούργιας Πηνελόπης στη μάνα σου έτρεχες και έκλαιγες σαν μικρό παιδί.

Κι εκείνη σου άνοιγε την αγκαλιά της και σε έκλεινε μέσα με στοργή κι έκλαιγε πιο πολύ από εσένα.

Και όταν εκείνη πόναγε θυμάσαι;

Εσύ βιαζόσουν γιατί είχες ραντεβού για καφέ.

Ίσως γιατί νομίζεις σαν και εμένα, πως η μάνα σου θα είναι πάντα εκεί.

Και δίναμε απλόχερα την αδιαφορία μας. Ντρεπόσουν και εσύ να την πας μια βόλτα; Εγώ να δεις. Αναβολή στην αναβολή.

Και κοίτα που εκείνη άφηνε τα πάντα όλα να σε πάει στη παιδική χαρά.

Μήπως ξεχνάς πως πάντα ήταν παρούσα ακόμα και πίσω από την κουΐντα της τόσο ανεξάρτητης ζωής σου;

Πνοή σου έδωσε θυμάσαι; Ή μήπως τώρα έτσι όπως την κοιτάς με θολωμένα μάτια από το κλάμα ντρέπεσαι;

Προλαβαίνεις. Πιάστης το χέρι και δωστης ένα φιλί στο μέτωπο.

Μη ζητήσεις καμία συγνώμη. Ξέρει η μάνα. Δεν θέλει συγνώμη γιατί αν τη ρωτήσεις δεν την πλήγωσες ποτέ.

Πήγαινε και δώστης ένα φιλί και ένα σε αγαπώ.

Κάντο τώρα που έχεις την ευκαιρία. Κάντο και για εξιλέωση εκείνων που δεν πρόλαβαν.

Γράφει η Ιωάννα Νικολαντωνάκη

citypatras.gr

Διαβάστε επίσης

Κάντε στη μαμά σας ένα δώρο υγείας! Iδέες για εύκολα και ανέξοδα ή οικονομικά δώρα που θα βελτιώσουν την υγεία των μαμάδων μας!

Πρώτη δημοσίευση: Οκτώβριος 2019 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Ιωάννα Νικολαντωνάκη

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 8 Μαΐου 2026