MEDLABNEWS.GR / IATRIKA NEA: ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

Responsive Ad Slot

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Χριστούγεννα χωρίς σπίτι: Πώς μια πολύτεκνη οικογένεια έχασε την πρώτη της κατοικία για χρέος 30.000 ευρώ

 επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea,

Παραμονές Χριστουγέννων. Τα φώτα στα μπαλκόνια ανάβουν, τα παιδιά γράφουν γράμματα στον Άγιο Βασίλη και τα σπίτια γεμίζουν μυρωδιές από μελομακάρονα. Όχι όμως όλα τα σπίτια.

Για μια πολύτεκνη οικογένεια στην Αττική, τα φετινά Χριστούγεννα δεν θα έχουν τραπέζι, ούτε δέντρο, ούτε στέγη. Θα έχουν χαρτιά. Δικαστικά έγγραφα. Επιταγές. Αποφάσεις. Και μια πόρτα που έκλεισε οριστικά.

Η πρώτη κατοικία τους χάθηκε σε πλειστηριασμό για μια οφειλή περίπου 30.000 ευρώ.

Το “χρέος” και το σπίτι

Δεν πρόκειται για πολυτελή βίλα.

Δεν πρόκειται για επενδυτικό ακίνητο.

Πρόκειται για την πρώτη και μοναδική κατοικία μιας οικογένειας με παιδιά, όπου μεγάλωσαν, πήγαν σχολείο, έκαναν όνειρα.

Η οφειλή ήταν υπαρκτή.

Η απόγνωση, όμως, ήταν μεγαλύτερη.

Παρά τις προσπάθειες ρύθμισης, παρά τις προτάσεις αποπληρωμής, παρά το γεγονός ότι υπήρχαν άλλα μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης λιγότερο επαχθή, επιλέχθηκε το πιο ακραίο: ο πλειστηριασμός του σπιτιού.

Χριστουγεννιάτικη έξωση

Λίγες ημέρες πριν τις γιορτές, η οικογένεια ενημερώθηκε ότι πρέπει να φύγει.

Όχι “κάποτε”.

Όχι “μετά τις γιορτές”.

Τώρα.

Τα παιδιά ρωτούσαν:

«Πού θα πάμε;»

Και οι γονείς δεν είχαν απάντηση.

Ο πατέρας βρίσκεται πλέον σε κατάσταση ψυχολογικής κατάρρευσης. Άνεργος, χωρίς σπίτι, χωρίς βεβαιότητα για το αύριο. Η μητέρα προσπαθεί να κρατήσει τα παιδιά όρθια, όταν η ίδια δεν μπορεί να σταθεί.

Νόμιμο, αλλά είναι δίκαιο;

Το ερώτημα δεν είναι αν η διαδικασία ήταν “τυπικά νόμιμη”.

Το ερώτημα είναι αν ήταν ηθικά και κοινωνικά αποδεκτή.

Σε μια χώρα που:

δηλώνει ότι προστατεύει την οικογένεια,

μιλά για κοινωνική συνοχή

επικαλείται την ευαλωτότητα,

πώς είναι δυνατόν:

👉 να χάνεται πρώτη κατοικία πολύτεκνης οικογένειας για 30.000 ευρώ,

👉 εν μέσω Χριστουγέννων,

👉 χωρίς ουσιαστική κρατική ή κοινωνική παρέμβαση;

Όταν το σύστημα συνθλίβει τον άνθρωπο

Ο πλειστηριασμός δεν είναι απλώς μια οικονομική πράξη.

Είναι αφαίρεση ζωής, μνήμης και αξιοπρέπειας.

Το σπίτι δεν είναι “ακίνητο”.

Είναι:

το δωμάτιο του παιδιού,

το τραπέζι της Κυριακής,

το καταφύγιο στις δύσκολες μέρες.

Και αυτό το καταφύγιο χάθηκε.

Ένα ερώτημα που βαραίνει όλους μας

Αν τα Χριστούγεννα είναι η γιορτή της αγάπης,

αν είναι η γιορτή της οικογένειας,

αν είναι η γιορτή της ελπίδας,

τότε ποιο είναι το νόημά τους, όταν μια πολύτεκνη οικογένεια κοιμάται χωρίς σπίτι, επειδή χρωστούσε 30.000 ευρώ;

Σήμερα είναι αυτοί.

Αύριο μπορεί να είναι οποιοσδήποτε

Και τότε, τα φώτα των Χριστουγέννων θα μοιάζουν απλώς ειρωνικά.

Έσωσε το σπίτι του και ας είχε γίνει πλειστηριασμός. Ένας απίθανος παράγοντας που διαφεύγει ακόμα και από έμπειρους δικηγόρους

 του Γιάννη Γιαντζουράκη, δικηγόρου, για το medlabnews.gr και το ΙΕΚΕΤΥ

Στην Ελλάδα των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, όπου κάθε χρόνο χιλιάδες ακίνητα αλλάζουν χέρια, ένα στοιχείο που πολλοί αγνοούν αποδεικνύεται καθοριστικό: 

τα πραγματικά τετραγωνικά μέτρα του ακινήτου.

Ο λόγος;

Για να ολοκληρωθεί η μεταβίβαση της κυριότητας μετά από πλειστηριασμό, η περίληψη της κατακυρωτικής έκθεσης πρέπει υποχρεωτικά να μεταγραφεί στο Κτηματολόγιο

Αν το Κτηματολόγιο δεν μπορεί να καταχωρήσει την πράξη – για παράδειγμα επειδή το ακίνητο έχει διαφορετικά τετραγωνικά από αυτά που αναφέρονται στην έκθεση κατάσχεσης – τότε:

Ο πλειστηριασμός δεν ολοκληρώνεται

❗ Ο υπερθεματιστής δεν αποκτά κυριότητα

❗ Ο δανειολήπτης παραμένει κύριος του ακινήτου

❗ Και η όλη εκτέλεση νομικά «καταρρέει»

Αυτό δεν είναι θεωρητικό.

Συμβαίνει ήδη, και μάλιστα σώζει στην πράξη σπίτια που θεωρούνταν χαμένα.

1. Το κρυφό πρόβλημα των λανθασμένων ή παρωχημένων τετραγωνικών

Πάρα πολλοί πλειστηριασμοί στηρίζονται στα τετραγωνικά που είχε το ακίνητο:

  • όταν εκδόθηκε η άδεια (20, 30 ή 40 χρόνια πριν),
  • όταν συντάχθηκε η αρχική σύσταση οριζόντιας ιδιοκτησίας,
  • όταν συντάχθηκε η αρχική έκθεση κατάσχεσης.

Όμως, στα περισσότερα ακίνητα έχουν γίνει πράξεις όπως:

  • τακτοποίηση ημιυπαίθριων χώρων,
  • κλείσιμο εξωστών,
  • ενοποίηση βοηθητικών χώρων,
  • διόρθωση λαθών στη σύσταση,
  • προσάρτηση θέσεων στάθμευσης ή αποθηκών,
  • μονομερής διορθωτική πράξη από συμβολαιογράφο.

Αποτέλεσμα:

👉 Το πραγματικό εμβαδόν του ακινήτου δεν ταυτίζεται με το εμβαδόν που έχει καταγράψει ο δικαστικός επιμελητής.

Και εκεί αρχίζει το πρόβλημα – και η ευκαιρία.

2. Γιατί η ασυμφωνία τετραγωνικών «μπλοκάρει» τον πλειστηριασμό

Το Κτηματολόγιο, με βάση το άρθρο 16 του ν. 2664/1998, οφείλει να ελέγχει:

  • αν η περιγραφή του ακινήτου στην κατακυρωτική ταυτίζεται
  • με την ήδη καταχωρισμένη περιγραφή στο κτηματολογικό φύλλο.

Αν υπάρχει ουσιώδης διαφορά – και τα τετραγωνικά είναι ουσιώδη – τότε:

❌ Η καταχώριση απορρίπτεται

❌ Η κυριότητα δεν μεταβιβάζεται

❌ Ο υπερθεματιστής μένει χωρίς τίτλο

❌ Ο δανειολήπτης μένει κύριος

Και αυτό ακόμη κι αν ο πλειστηριασμός έγινε κανονικά, ακόμη κι αν πληρώθηκε το πλειστηρίασμα.

Το Συμβούλιο του Αρείου Πάγου έχει κρίνει κατ’ επανάληψη ότι:

Η μεταγραφή της κατακυρωτικής έκθεσης αποτελεί τον μοναδικό τρόπο μεταβίβασης κυριότητας μετά από πλειστηριασμό.

Χωρίς μεταγραφή → καμία κυριότητα δεν αλλάζει χέρια.

3. Το πραγματικό παράδειγμα: Πώς σώθηκε μια κύρια κατοικία

Σε πρόσφατη πραγματική υπόθεση:

  • Δανειολήπτης είχε ακίνητο που στην έκθεση κατάσχεσης εμφανιζόταν με 105 τ.μ.,
  • ενώ στην πραγματικότητα, μετά από τακτοποίηση ημιυπαίθριων και προσάρτηση δύο θέσεων στάθμευσης, το ακίνητο είχε 133 τ.μ. + 2 θέσεις parking.

Ο πλειστηριασμός έγινε, το ακίνητο «πουλήθηκε», το πλειστηρίασμα μοιράστηκε.

Όμως…

Όταν κατατέθηκε η κατακυρωτική για μεταγραφή:

Το Κτηματολόγιο την απέρριψε λόγω ασυμφωνίας περιγραφής.

❌ Αποφάνθηκε ότι το ακίνητο δεν είναι το ίδιο με αυτό που περιγράφεται στην πλειστηριασθείσα έκθεση.

❌ Ο υπερθεματιστής ΔΕΝ απέκτησε κυριότητα.

❌ Η CEPAL/Intrum ΔΕΝ μπορούσαν να προχωρήσουν σε αποβολή.

❌ Το σπίτι έμεινε στον δανειολήπτη.

Η νομική κατάληξη:

  •  Ο δανειολήπτης έσωσε την κατοικία του
  •  Η εκτέλεση κατέρρευσε
  •  Η προσημείωση θεωρείται εξαντλημένη
  •  Οι servicers δεν μπορούν να επανέλθουν με νέο πλειστηριασμό

4. Τα λάθη που οδηγούν σε πλειστηριασμό με «λάθος τετραγωνικά» – και πώς τα αντιμετωπίζουμε

Αυτό που φαίνεται απίστευτο, αλλά είναι εξαιρετικά συχνό:

🚨 Πλειστηριασμοί γίνονται με λάθος τετραγωνικά σε χιλιάδες ακίνητα.

Γιατί;

  • Οι εκτιμητές συχνά χρησιμοποιούν παλαιά στοιχεία.
  • Οι δικαστικοί επιμελητές βασίζονται σε παλιές συστάσεις.
  • Οι servicers δεν ελέγχουν ακριβείς διαστάσεις.
  • Οι συμβολαιογράφοι δεν ζητούν ενημερωμένο κτηματολογικό διάγραμμα.

Αποτέλεσμα:

Ολόκληρη η πράξη εκτέλεσης στηρίζεται σε λάθος δεδομένα.

Και αυτό οδηγεί:

  • σε άκυρη τιμή πρώτης προσφοράς,
  • σε παράνομη κατακύρωση,
  • σε ασυμφωνία περιγραφής,
  • σε μη δυνατότητα μεταγραφής,
  • σε κατάρρευση της εκτέλεσης.

5. Τι πρέπει να ελέγχει κάθε δανειολήπτης και κάθε δικηγόρος

Ο έλεγχος πριν από πλειστηριασμό ΔΕΝ είναι απλή διαδικασία.

Οι εξαιρετικά κρίσιμες ερωτήσεις είναι:

Συμπίπτουν τα τετραγωνικά της έκθεσης κατάσχεσης με την πραγματική κατάσταση;

✔ Έχουν γίνει νομιμοποιήσεις ημιυπαιθρίων;

✔ Έχουν προσαρτηθεί αποθήκες ή θέσεις στάθμευσης;

✔ Έχει γίνει μονομερής τροποποίηση σύστασης;

✔ Είναι ενημερωμένη η εγγραφή στο Κτηματολόγιο;

✔ Υπάρχει ουσιώδης διαφορά εμβαδού;

✔ Είναι η περιγραφή του ακινήτου στην έκθεση κατάσχεσης ακριβής;

✔ Το ακίνητο μπορεί να ταυτοποιηθεί νομικά με αυτό που πλειστηριάζεται;

Εάν υπάρχει ασυμφωνία, ακόμη και:

  • 10–15 τ.μ. σε διαμέρισμα,
  • ή μια θέση στάθμευσης,
  • ή ένας ημιυπαίθριος που έχει τακτοποιηθεί,

τότε:

❗Το Κτηματολόγιο θα απορρίψει τη μεταγραφή

❗Ο πλειστηριασμός δεν θα ολοκληρωθεί

❗Η κυριότητα δεν θα αλλάξει

❗Ο οφειλέτης μπορεί να κρατήσει το σπίτι του

6. Το μήνυμα προς τους πολίτες και προς τους νομικούς

Η υπόθεση αυτή δείχνει κάτι που μέχρι πρόσφατα παρέμενε άγνωστο:

Ένα τεχνικό λάθος στα τετραγωνικά μπορεί να είναι η γραμμή άμυνας που σώζει μια κατοικία.

Επομένως:

🔷 Οι δανειολήπτες πρέπει να ζητούν πλήρη τεχνικό και νομικό έλεγχο του ακινήτου.

🔷 Οι δικηγόροι οφείλουν να ελέγχουν όχι μόνο τις διαδικαστικές πράξεις, αλλά και τη νομική ταυτότητα του ακινήτου.

🔷 Οι συμβολαιογράφοι πρέπει να επιβεβαιώνουν ότι η περιγραφή της κατακυρωτικής είναι ακριβής.

🔷 Οι servicers οφείλουν να τηρούν τις εγγυήσεις του νόμου και να μην προωθούν εκτελέσεις σε ακίνητα με λανθασμένη περιγραφή.

Επίλογος

Η ιστορία ενός δανειολήπτη που κράτησε το σπίτι του επειδή το Κτηματολόγιο αρνήθηκε να μεταγράψει μια λανθασμένη κατακυρωτική έκθεση, δεν είναι απλώς ένα ευτυχές περιστατικό.

Είναι ένα καμπανάκι:

  • για την ποιότητα των πλειστηριασμών,
  • για την ανάγκη ακριβούς νομικής και τεχνικής αποτύπωσης,
  • και για το πόσο σημαντικό είναι ο πολίτης να γνωρίζει τα δικαιώματά του.

Σε μια εποχή που τα λάθη πληρώνονται ακριβά,

μερικές φορές…

τα “λάθος τετραγωνικά” μπορούν να σώσουν μια ολόκληρη ζωή.

Συγκλονίζει 75χρονος. Γύρισε μετά από ένα μήνα νοσηλεία στο νοσοκομείο και βρήκε το σπίτι του σφραγισμένο

επιμέλεια το νομικό τμήμα του medlabnews.gr

Ήταν 75 ετών. Εύθραυστος στο σώμα, πεισματάρης στην ψυχή. Εδώ και χρόνια ζούσε με το άσθμα να τον ταλαιπωρεί καθημερινά, κι όμως κρατούσε μια αξιοπρέπεια που δύσκολα συναντάς σήμερα. Πριν έναν μήνα, η δύσπνοια έγινε επικίνδυνη. Πνευμονία, του είπαν. «Χρειάζεται νοσηλεία». Το άκουσε χωρίς αντίρρηση—ήταν κουρασμένος. Από τις αναπνοές που δεν έβγαιναν σωστά, από τη μοναξιά, από τον χρόνο.

Στο νοσοκομείο έμεινε σχεδόν έναν μήνα. Μέρες με ορό και αντιβιοτικά, νύχτες με φως χαμηλό και τον ήχο των μηχανημάτων να τον νανουρίζει. Από τότε που έχασε τη γυναίκα του από καρκίνο, πριν δύο χρόνια, οι νύχτες ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι. Τα παιδιά του ζούσαν πια στο εξωτερικό. Μιλούσαν συχνά, αλλά η απόσταση δεν παρηγορεί πάντα.

Όταν επιτέλους πήρε εξιτήριο, γύρισε στο σπίτι του με ένα χαμόγελο συγκρατημένο—σαν να ήθελε να πει στον εαυτό του ότι όλα πάνε καλύτερα. Αλλά κάτι δεν πήγαινε.

Η πόρτα ήταν σφραγισμένη. Κόκκινη ταινία. Σφραγίδες. Ένα βλέμμα πάγωσε στο πρόσωπό του. Στην πρώτη στιγμή, πίστεψε πως έκανε λάθος. Πλησίασε στο γραμματοκιβώτιο με χέρια που έτρεμαν. Εκεί υπήρχαν τα επίσημα έγγραφα: Πρωτόκολλο κατάσχεσης. Δικαστική απόφαση. Εντολή εκτέλεσης.

Χρέη. Ένα γνωστό fund. Μια διαδικασία που κυλούσε αθόρυβα όσο εκείνος πάλευε να πάρει ανάσα, κλεισμένος σε έναν νοσοκομειακό θάλαμο. Ο δικαστικός επιμελητής είχε περάσει, είχε σφραγίσει, είχε αφήσει όσα έπρεπε. Όλα σύμφωνα με τον νόμο.

Μόνο που κανένας νόμος δεν προβλέπει το σοκ όταν ένας άνθρωπος, που μόλις βγήκε από το νοσοκομείο, βρίσκει τη ζωή του εγκλωβισμένη πίσω από μια ταινία σφράγισης.

Στάθηκε εκεί για αρκετή ώρα. Το κρύο του Νοέμβρη έμπαινε μέσα από το πανωφόρι, αλλά εκείνος δεν το ένιωθε. Σκεφτόταν τη γυναίκα του· πώς θα αντιμετώπιζε εκείνη αυτό το χτύπημα. Σκεφτόταν τα παιδιά του· πώς να τους το πει χωρίς να τους τρομάξει. Σκεφτόταν το σπίτι του· κάθε δωμάτιο, κάθε αναμνήση, κάθε γέλιο, κάθε ίχνος ζωής.

Και μετά συνέβη κάτι που δεν περίμενε.

Με τη φωνή σπασμένη, αλλά με βήμα σταθερό, πήγε στο κατώφλι. Άγγιξε τη σφραγίδα με τα δάχτυλά του.

Και είπε χαμηλόφωνα, σαν να απαντούσε σε κάποιον αόρατο αντίπαλο:

— Δεν θα μ’ έχετε έτσι. Θα σταθώ όρθιος.

Γιατί η πόρτα μπορεί να σφραγίστηκε, αλλά εκείνος όχι.

Η ιστορία του είναι από εκείνες που δεν κάνουν θόρυβο, αλλά αφήνουν βαθύ αποτύπωμα. Ένας άνθρωπος 75 ετών, μόνος, άρρωστος, χαμένος μέσα στις σφραγίδες και τα χαρτιά ενός συστήματος που δεν βλέπει πάντα τον άνθρωπο πίσω από τα νούμερα. Κι όμως, ακόμη στέκεται.

Με την ανάσα δύσκολη. Με την καρδιά βαριά.

Αλλά όρθιος.

Συγκινητικό. Ένας ασθενής μας γράφει: Πώς είναι να σου παίρνουν το σπίτι ενώ παλεύεις για τη ζωή σου

 επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea

Δεν είμαι άνθρωπος δυνατός.

Ούτε κάποιος που έχει μάθει να σηκώνει κεφάλι απέναντι σε τράπεζες, εταιρείες, δικηγόρους και χαρτιά.

Είμαι ένας απλός άνθρωπος, ένας ασθενής που παλεύει χρόνια με την υγεία του, με γιατρούς, εξετάσεις, θεραπείες, και το μόνο που ζητούσα ήταν λίγη ηρεμία.

Κι όμως, εκεί που νόμιζα πως τα χειρότερα της ζωής μου τα έχω ήδη περάσει στο νοσοκομείο, ανακάλυψα πως έξω, στον “πραγματικό κόσμο”, τα χειρότερα ήταν μπροστά.

Το σπίτι μου…

το σπίτι που μεγάλωσαν τα παιδιά μου…

το σπίτι που έζησα τα πιο δύσκολα βράδια της αρρώστιας μου…

το σπίτι που με κρατούσε όρθιο…

εκτιμήθηκε σαν να ήταν μια αποθήκη.

Ενώ είναι χρόνια τακτοποιημένο, με χώρους που υπήρχαν από τότε που το αγοράσαμε, με θέσεις στάθμευσης, με δουλειές, με κόπο, με αναμνήσεις… το έβγαλαν σε τιμή που δεν θα αγόραζες ούτε ένα μικρό διαμέρισμα.

Και το πήραν

Το πήραν μισοτιμής.

Και τα χρήματα αυτά, όλα, έφυγαν σε ένα fund στο εξωτερικό.

Κι εγώ

Εγώ, ο άνθρωπος που τους έδωσε το σπίτι του,

εμφανίζομαι ότι…

συνεχίζω να χρωστάω.

Σαν να μην έφτανε ο πόνος της αρρώστιας μου.

Σαν να μην έφτανε η ταπείνωση του να σε φωνάζουν “οφειλέτη”.

Σαν να μην έφτανε το να βλέπεις το σπίτι σου να φεύγει από τα χέρια σου.

Τώρα πρέπει να αποδείξω κιόλας ότι υπάρχω.

Ότι δεν είμαι ένας αριθμός.

Ότι δεν είμαι ένα «στοιχείο σε χαρτί».

Ότι είμαι άνθρωπος.

Και δεν είναι μόνο αυτό.

Με κυνηγούν ακόμη.

Ξανακάνουν αιτήσεις, ξαναπροσπαθούν να περάσουν χαρτιά που έχουν ήδη απορριφθεί.

Σαν να μην έφτασε αυτό που μου έκαναν.

Σαν να μην φτάνει η απώλεια.

Σαν να πρέπει να με λυγίσουν εντελώς.

Δεν είμαι ούτε δυνατός ούτε πλούσιος.

Είμαι κουρασμένος.

Είμαι τρομαγμένος.

Και νιώθω ότι αυτό που ζω δεν το αξίζει κανένας άνθρωπος.

Θέλω να πιστεύω ότι κάπου υπάρχει μια δικαιοσύνη για όσους δεν έχουν φωνή.

Ότι κάπου υπάρχει μια Ελλάδα που δεν αφήνει τον άρρωστο, τον αδύναμο, τον απλό πολίτη να τον πατάνε εταιρείες.

Γιατί όταν σου παίρνουν το σπίτι σε τιμή που δεν θα το δεχόταν ούτε μεσίτης για πλάκα…

και μετά σου λένε πως συνεχίζεις και να χρωστάς…

και επιμένουν, ξανά και ξανά…

τότε δεν είναι απλώς μια αδικία.

Είναι ένας δεύτερος πόνος, χειρότερος από τον πρώτο.

Και αυτό δεν θα έπρεπε να το ζει κανένας άνθρωπος,

ιδιαίτερα ένας ασθενής που απλώς ζητούσε να συνεχίσει τη ζωή του με αξιοπρέπεια. 

Ένας ασθενής που παλεύει να κρατήσει την αξιοπρέπειά του

Αθλιότητες. Πήγαν να κάνουν έξωση σε οικογένεια με καρκινοπαθή και παιδί ΑμεΑ στη Γλυφάδα. Ο κόσμος προστάτευσε το σπίτι από τα κοράκια

 medlabnews.gr iatrikanea

Να γλυτώσει την έξωση από το σπίτι της, προσπάθησε σήμερα μια τετραμελής οικογένεια με άρρωστο παιδί, με την βοήθεια γειτόνων και αλληλέγγυων. Δικαστικός επιμελητής, παρουσία ισχυρής αστυνομικής δύναμης, προσπάθησε να τους αποβάλει από το σπίτι που είχαν στον πλειστηριασμό, αλλά λόγω των αντιδράσεων κέρδισαν έναν μήνα παράταση.

Στη Γλυφάδα από το πρωί η «cairo real estate» έχει στείλει δικαστικό επιμελητή με συνοδεία της αστυνομίας, για να βγάλουν εκτός τον ιδιοκτήτη του σπιτιού, ο οποίος σημειωτέων έχει υποστεί εγκεφαλικό στο παρελθόν.

Οι αστυνομικοί δεν του επέτρεπαν να επιστρέψει μέσα την ώρα που του έπαιρναν το σπίτι, ένα σπίτι για το οποίο από το καλοκαίρι έχει ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με την Dovalue για να βρεθεί λύση. Παρ΄ όλα αυτά, η cairo δεν… πτοήθηκε και από τις 07:30 πήγε να κάνει την έξωση στον πατέρα δύο παιδιών, εκ των οποίο το ένα, νεαρής ηλικίας, πρόσφατα έδινε μάχη με τον καρκίνο…

Η οικογένεια υποστηρίζει ότι πλήρωνε κανονικά το δάνειο και είχε εξοφλήσει πάνω από το μισό, μέχρι την περίοδο που η κόρη διαγνώστηκε με καρκίνο. Τότε έχασαν τον έλεγχο των δόσεων, καθώς ο πατέρας - που έχει υποστεί εγκεφαλικό- είναι ο μόνος που μπορεί να εργάζεται, αλλά με δυσκολία και εκείνος.

Ευτυχώς στο κενό έπεσε η προσπάθεια των «κορακιών» των funds να ξεσπιτώσουν οικογένεια με παιδί ΑμεΑ χτες στη Γλυφάδα, αφού φορείς και κάτοικοι βρέθηκαν σε θέσεις «μάχης» από χτες το πρωί, ενώ και το απόγευμα οργάνωσαν κινητοποίηση έξω από το σπίτι.

«Βρισκόμαστε για άλλη μια φορά στην οδό Χίου στη Γλυφάδα, εκ μέρους της Λαϊκής Συσπείρωσης Γλυφάδας, μαζί με άλλους γείτονες, φορείς μαζικούς της γειτονιάς, για να αποτρέψουμε τα κοράκια που ήρθανε να ξεσπιτώσουν αξημέρωτα μια λαϊκή οικογένεια με καρκινοπαθή, με προβλήματα υγείας και μωρό παιδί. Η αστυνομία, μαζί με δικαστικούς επιμελητές, εκτελώντας τις αντιλαϊκές εντολές αυτής και των προηγούμενων κυβερνήσεων, λειτουργούν σαν εκπρόσωποι της εταιρείας και πετάνε στον δρόμο μια οικογένεια» λέει ο Αλέξης Στεφανίδης, επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Γλυφάδας και δημοτικός σύμβουλος.

«Τους λέμε ότι δεν πρόκειται να το επιτρέψουμε. Όχι μόνο ήρθαν να τους ξεσπιτώσουν, έχουν φέρει πάνοπλους αστυνομικούς αξημέρωτα, λες και είμαστε τρομοκράτες. Όχι μόνο έκαναν αυτό, χειροδίκησε ο δικαστικός επιμελητής. Ασκούν βία σε ένα κράτος βίαιο προς τις λαϊκές μας ανάγκες. Τους λέμε ότι το τιμωρό χέρι του λαού δεν θα τους επιτρέψει. Ότι ο οργανωμένος αγώνας, η αλληλεγγύη και η συλλογική δράση θα είναι τοίχος απέναντι σε αυτή τη βάρβαρη πολιτική. Τα αντανακλαστικά τους γρήγορα για να ξεσπιτώνουν τον λαό, όχι όμως για να τον προστατεύσουν. Δηλώνουμε πως το σπίτι στην οδό Χίου είναι και δικό μας σπίτι» προσθέτει.


Σύμφωνα με πληροφορίες, γίνονται εκκλήσεις προς την εταιρεία που διαχειρίζεται το δάνειο να υποχωρήσει, δίχως αντίκτυπο μέχρι στιγμής.

«Το σπίτι της οδού Χίου 99 στη Γλυφάδα είναι και δικό μας σπίτι! Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» ήταν το κάλεσμα των φορέων. «Δεν θα τους περάσει» ξεκαθάρισαν το Συνδικάτο Επισιτισμού - Τουρισμού, ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας, η Ομάδα Γυναικών Γλυφάδας και τα Σωματεία Συνταξιούχων που καλούσαν στη χθεσινή απογευματινή συγκέντρωση.

Από το πρωί λοιπόν οι δικαστικοί επιμελητές μαζί με την αστυνομία είχαν ζώσει την πολυκατοικία, σαν να είχαν να κάνουν με τίποτα εγκληματίες. Ηταν τέτοιο δε το θράσος τους, που έφτασαν στο σημείο να σπρώχνουν παρευρισκόμενους και να εμποδίζουν τον δικηγόρο της οικογένειας να ανέβει στο σπίτι!

Για αυτό το αίσχος παρέμβαση στον υπουργό Μιχάλη Χρυσοχοΐδη έκανε ο βουλευτής του ΚΚΕ Χρήστος Κατσώτης, ο οποίος βρέθηκε στο σημείο, στο πλευρό της οικογένειας και των ανθρώπων που πάλευαν για να μην πεταχτεί έξω από το σπίτι της. Μιλώντας στους συγκεντρωμένους τόνισε πως «θα είμαστε εδώ να στηρίξουμε τον αγώνα τους, έτσι ώστε να μην ξεσπιτωθούν οι άνθρωποι». Καλώντας σε ένταση της αλληλεγγύης και σε συντονισμό της δράσης σημείωσε ότι το κίνημα είναι που μπορεί να ασκήσει μεγάλη πίεση στην κυβέρνηση, με στόχο να αλλάξει το νομοθετικό πλαίσιο, έτσι ώστε να μην ξεσπιτώνεται ο κόσμος. «Δεν μπορεί να έχουν προγράμματα "Σπίτι μου 1", "2", "3", κοινωνική αντιπαροχή κ.λπ. και από την άλλη πλευρά 300.000 σπίτια να αλλάζουν χέρια, να ξεσπιτώνεται ο κόσμος. Αυτό είναι απαράδεκτο και χρειάζεται ο λαός να αντιδράσει και μπορεί να νικήσει», τόνισε ο Χρ. Κατσώτης.

Επίσης, αντιπροσωπεία της «Αγωνιστικής Συσπείρωσης Δικηγόρων», με τους Αντώνη Αντανασιώτη, Αγγελο Βρεττό και Κατερίνα Γεράκη, προχώρησαν σε παρέμβαση στην Εισαγγελία για να μην πεταχτεί η οικογένεια στον δρόμο, ενώ στο σημείο βρισκόταν και ο Αλέξης Στεφανίδης, δημοτικός σύμβουλος της «Λαϊκής Συσπείρωσης».

Το απόγευμα, εκ μέρους των συνταξιουχικών σωματείων μίλησε ο Παναγιώτης Κυριαζίδης, ενώ από την Ομάδα Γυναικών Γλυφάδας (μέλος ΟΓΕ) η πρόεδρός της Χριστίνα Λεβαντή, και ο Μάριος Καμακάρης, από τη Γραμματεία της ΣΕΑΑΝ.

Ο Αλέξης Στεφανίδης κάλεσε τον κόσμο της γειτονιάς να βρίσκεται σε επαγρύπνηση και τόνισε πως μόνο ο αποφασισμένος και οργανωμένος λαός μπορεί να βάλει φρένο, να εμποδίσει και τελικά να διώξει - όπως έγινε και χθες - τους εκπροσώπους του απάνθρωπου και εχθρικού, προς τις λαϊκές ανάγκες, κράτους, που εξυπηρετεί τους τραπεζίτες και τα «κοράκια» των funds. Καταλήγοντας κάλεσε σε νέο αγωνιστικό ραντεβού την ημέρα που θα κάτσουν στο τραπέζι οι εκπρόσωποι της «Do value» και θα βρουν λύση ώστε να μην πεταχτεί στον δρόμο η οικογένεια.

Πήγαν να του φάνε το σπίτι. Το πέταξαν με τα εσώρουχα έξω και χθες πέτυχε να παγώσει τον πλειστηριαμό

medlabnews.gr iatrikanea

«Το σπίτι μιας οικογένειας στα Χανιά σώθηκε». Αυτό ανακοίνωσε η Αγωνιστική Κίνηση κατά των Πλειστηριασμών – Χανιά, η οποία αναφέρει τα εξής:

«Με συντονισμένη προσπάθεια, με ανυποχώρητη στάση, με εμπιστοσύνη και αγωνιστικότητα, το Κίνημα από τα κάτω νίκησε!

Η INTRUM, γνωστό κοράκι –fund, έκανε πίσω και δέχθηκε την πρόταση της οικογένειας Μ, παρόλο που υπήρχαν συμμετοχές για να αρπάξουν το σπίτι.

Αυξάνονται ολοένα και περισσότερο οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας στα Χανιά γεγονός που προκαλεί έντονο προβληματισμό.

Με παρέμβασή τους μέλη της αγωνιστικής κίνησης κατά των πλειστηριασμών εκφράζουν στην κάμερα της Νέας Τηλεόρασης Κρήτης την ανησυχία τους γι’αυτήν την κατάσταση τονίζοντας πως μόνο με συλλογική προσπάθεια μπορούν να δοθούν λύσεις ώστε να μην βρίσκονται οικογένειες στον δρόμο από τη μία στιγμή στην άλλη.

Μάλιστα όπως έκαναν γνωστό μετά από πολλές προσπάθειες «πάγωσε» πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας που ήταν προγραμματισμένος για την Τετάρτη.

Το γεγονός, δυστυχώς, δεν αποτελεί είδηση. Χιλιάδες σπίτια στα Χανιά και σε όλη τη χωρα βγαίνουν στο σφυρί. Το πρόβλημα της στέγης για τους πολλούς γίνεται ασφυκτικό σε μια χωρα πτωχευμένη, σε μια πόλη για τουρίστες και όχι για τους κατοίκους-εργαζόμενους.

Τι καινούργιο, όμως, έχει αυτός ο πλειστηριασμός;

Γιατί επικεντρώνουμε τον αγώνα μας και την παρέμβασή μας σ αυτόν;

Πρόκειται για το σπίτι της οικογένειας Μ. η οποία έχει προσπαθήσει με κάθε τρόπο να πετύχει μια ρύθμιση της απαιτησης του fund (INTRUM), συγκεντρώνοντας το ποσό των 20.000€ (μετρητά) και προτείνοντας μηνιαία δόση άνω των 500€.

Παρ όλα αυτά το fund απέρριψε κάθε πρόταση και προχωρά στον πλειστηριασμό στις 12/11.

Είναι ξεκάθαρο πλέον ότι στόχος τους δεν είναι η ρεαλιστική και βιώσιμη εξυπηρέτηση του χρέους, αλλά η αρπαγή των σπιτιών μας, η ληστεία και η περιθωριοποίηση των πιο αδύναμων. Οι πρακτικές αυτές, το θράσος τους, η αναλγησία, η εξωφρενική άνεσή τους, η ασυδοσία με την οποία ενεργούν τα funds και οι servisers, η διασπορά του φόβου και της απελπισίας για το αύριο σε ένα πληθυσμό που δοκιμάζεται σκληρά, πάνω απο 15 χρόνια απο τις κυβερνητικές και ευρωπαϊκές πολιτικές, παραπέμπουν στην αποικιοκρατική μέθοδο που εφάρμοσαν διαχρονικά οι κυρίαρχοι αυτού του κόσμου καταστρεφοντας τόπους και εξαφανίζοντας πληθυσμούς Αυτά που ζούμε καθημερινά σε όλα τα επίπεδα (καταστολή, σκάνδαλα, βια, διαπλοκή, φτωχοποίηση), τα συναντάμε μόνο σε χώρες-αποικίες και σε λαούς που έχουν υποδουλωθεί στα ξένα και ντόπια συμφέροντα.

Τι και αν πρόσφεραν στο fund μετρητά τι και αν πρόφεραν μηνιαία δόση, αυτοί τους παίρνουν το σπίτι με πλειστηριασμό

 

medlabnews.gr

Τον πλειστηριασμό του σπιτιού μιας οικογένειας από τα Χανιά γνωστοποίησε η Αγωνιστική Κίνηση Κατά των Πλειστηριασμών στα Χανιά. Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της, παρά το γεγονός ότι η οικογένεια συγκέντρωσε 20.000 και πρότεινε ως δόση 500 ευρώ το μήνα, το fund δεν έκανε δεκτό το αίτημα και αποφάσισε να προχωρήσει στην κατάσχεση της οικίας:

«Τις επόμενες μέρες το σπίτι μιας οικογένειας στα Χανιά βγαίνει σε πλειστηριασμό. Το γεγονός, δυστυχώς, δεν αποτελεί είδηση. Χιλιάδες σπίτια στα Χανιά και σε όλη τη χωρα βγαίνουν στο σφυρί. Το πρόβλημα της στέγης για τους πολλούς γίνεται ασφυκτικό σε μια χωρα πτωχευμένη, σε μια πόλη για τουρίστες και όχι για τους κατοίκους-εργαζόμενους.

Τι καινούργιο, όμως, έχει αυτός ο πλειστηριασμός;

Γιατί επικεντρώνουμε τον αγώνα μας και την παρέμβασή μας σ αυτόν;

Πρόκειται για το σπίτι της οικογένειας Μ. η οποία έχει προσπαθήσει με κάθε τρόπο να πετύχει μια ρύθμιση της απαιτησης του fund (INTRUM), συγκεντρώνοντας το ποσό των 20.000€ (μετρητά) και προτείνοντας μηνιαία δόση άνω των 500€.

Παρ όλα αυτά το fund απέρριψε κάθε πρόταση και προχωρά στον πλειστηριασμό στις 12/11.

Είναι ξεκάθαρο πλέον ότι στόχος τους δεν είναι η ρεαλιστική και βιώσιμη εξυπηρέτηση του χρέους, αλλά η αρπαγή των σπιτιών μας, η ληστεία και η περιθωριοποίηση των πιο αδύναμων.

Οι πρακτικές αυτές, το θράσος τους, η αναλγησία, η εξωφρενική άνεσή τους, η ασυδοσία με την οποία ενεργούν τα funds και οι servisers, η διασπορά του φόβου και της απελπισίας για το αύριο σε ένα πληθυσμό που δοκιμάζεται σκληρά, πάνω απο 15 χρόνια απο τις κυβερνητικές και ευρωπαϊκές πολιτικές, παραπέμπουν στην αποικιοκρατική μέθοδο που εφάρμοσαν διαχρονικά οι κυρίαρχοι αυτού του κόσμου καταστρεφοντας τόπους και εξαφανίζοντας πληθυσμούς. Αυτά που ζούμε καθημερινά σε όλα τα επίπεδα (καταστολή, σκάνδαλα, βια, διαπλοκή, φτωχοποίηση), τα συναντάμε μόνο σε χώρες-αποικίες και σε λαούς που έχουν υποδουλωθεί στα ξένα και ντόπια συμφέροντα.

ΠΟΛΕΜΑΜΕ για την αποτίναξη της νέας αποικιοκρατίας.

ΠΟΛΕΜΑΜΕ για επιβίωση με αξιοπρέπεια.

ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΔΕΚΤΗ Η ΡΥΘΜΙΣΗ ΠΟΎ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.

ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΕΙ ΟΡΙΖΌΝΤΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΆ Η Α' ΚΑΤΟΙΚΙΑ.

ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ!!!»

zarpanews.gr

Η 35χρονη που δουλεύει ως μοντέλο χεριών και κερδίζει… εκατομμύρια

 medlabnews.gr 

Σε έναν κόσμο όπου οι διαφημίσεις και τα visual campaigns κυριαρχούν, ακόμα και τα… χέρια μπορούν να γίνουν αστέρια. Η 35χρονη Νεοϋορκέζα του άρθρου μας εργάζεται ως μοντέλο χεριών (hand model) για διεθνείς εταιρείες και φαίνεται να εισπράττει μεγάλα ποσά, καθώς η ζήτηση για «το σωστό χέρι» στις καμπάνιες αυξάνεται.

Ποιος είναι ο ρόλος του μοντέλου χεριών

Το μοντέλο χεριών χρησιμοποιείται σε διαφημίσεις προϊόντων όπως καλλυντικά, κοσμήματα, ρολόγια, τεχνολογία — όπου τα χέρια πρέπει να κρατούν, να αγγίζουν, να επιδεικνύουν με ακρίβεια.

Η ποιότητα των χεριών είναι εξαιρετικά σημαντική: καθαρό δέρμα, ομοιόμορφος τόνος, λεία υφή, σωστά νύχια — οποιοδήποτε σημάδι μπορεί να ακυρώσει τη δουλειά.

Τα ρεπό δεν είναι σταθερά — πρόκειται κυρίως για freelance συνεργασίες, ανά project.


Η περίπτωση της 35χρονης από τη Νέα Υόρκη

Ξεκίνησε την καριέρα της ως μοντέλο χεριών το 2020.

Έχει συνεργαστεί με μεγάλες εταιρείες όπως Dior, Chanel, Starbucks, Coca‑Cola, Kylie Cosmetics.

Τα έσοδά της μπορούν να κυμαίνονται από 300 έως 3.000 δολάρια την ημέρα για τις δουλειές αυτές.

Για να διατηρεί τα χέρια της σε άψογη κατάσταση, έχει αναγκαστεί να αλλάξει τον τρόπο ζωής της: έχει σταματήσει το ποδήλατο και το μποξ (λόγω κινδύνου τραυματισμού), φοράει γάντια σε δουλειές όπως τα πιάτα, και γενικά αποφεύγει δραστηριότητες που θα μπορούσαν να αφήσουν σημάδια.

Επεκτείνει την εργασία της πέρα από τα χέρια — πλέον δουλεύει και ως μοντέλο για πόδια, λαιμό, ώμους και αυτιά.

Γιατί αυτή η ειδίκευση «βγάζει χρήμα»

Οι εταιρείες επιζητούν λεπτομέρειες στις διαφημίσεις και ένα άψογο χέρι (ή πόδι) μπορεί να κάνει τη διαφορά στην εικόνα του προϊόντος — ειδικά σε close-up shots.

Τα κόστη παραγωγής για καμπάνιες υψηλού προφίλ είναι μεγάλα — και τα body-parts models (μόνο για χέρια, πόδια κ.λπ.) μπορούν να χρεώνονται πολύ υψηλά για χρήση της εικόνας τους.

Η «μοναδικότητα» του μοντέλου χεριών (σε σύγκριση με το «κλασικό» μοντέλο προσώπου) το καθιστά niche αλλά πολύτιμο — όποιος μπορεί να ανταποκριθεί «ιδανικά», εισπράττει περισσότερο.

Πρακτικά μαθήματα & συμβουλές

Αν κάποιος σκέφτεται να ακολουθήσει αυτή τη δουλειά, χρειάζεται: εξαιρετική περιποίηση χεριών, σωστή αντι-γήρανση, αποφυγή τραυματισμών, και portfolio με φωτογραφίες-καταλόγους.

Πρέπει να είναι έτοιμος για ακανόνιστους ρυθμούς εργασίας — μερικές εβδομάδες μπορεί να έχουν πολλά bookings, άλλες ελάχιστα.

Η χρήση σωστής αντιμικροβιακής/αντιγηραντικής φροντίδας για τα χέρια θεωρείται σημαντική — η «καλή εμφάνιση» είναι βασικό asset.

Συμβολή στο χαρακτήρα της δουλειάς: πέρα από «κρατάω» απλώς προϊόντα, το μοντέλο χρειάζεται να «παρουσιάζει» το προϊόν με τρόπο που φαίνεται αισθητικά ελκυστικός — κινήσεις, πόζες, εκφράσεις μέσω των χεριών.

Ενδεικτικά νούμερα – τι να περιμένει κανείς

Σύμφωνα με συναφή στοιχεία: η μέση ετήσια απολαβή των μοντέλων χεριών στις ΗΠΑ κυμαίνεται περίπου στα 69.000 δολάρια.

Η διακύμανση είναι μεγάλη: ημερήσια δουλειά μπορεί να αποφέρει από λίγα εκατοντάδες δολάρια έως μερικές χιλιάδες ανάλογα με τον πελάτη και τη χρήση της εικόνας.

Στην περίπτωση της Νεοϋορκέζας: η αναφορά «300 – 3.000 δολάρια ανά ημέρα» δίνει μια ιδέα για το «top end» της αγοράς στο niche αυτό.

Η ιστορία της 35χρονης από τη Νέα Υόρκη δείχνει πως, σε έναν κόσμο όπου η εικόνα “πουλάει”, και τα χέρια μπορούν να γίνουν επάγγελμα με υψηλές απολαβές — αρκεί να πληρούν πολύ υψηλά αισθητικά και επαγγελματικά κριτήρια. Εάν κάποιος διαθέτει τα κατάλληλα “εργαλεία” (καλά χέρια), μπορεί να «χτυπήσει» σε αυτό το ειδικό κομμάτι της αγοράς διαφημίσεων.

Αθλιότητες. Το σπίτι που έχτισε με τα χέρια του – και του το πήραν με μια υπογραφή

επιμελεια medlabnews.gr

Ο Δημήτρης δεν ήταν πλούσιος άνθρωπος. Ήταν από εκείνους που έμαθαν από μικροί να δουλεύουν σκληρά, να κρατούν τον λόγο τους και να μην ζητούν τίποτα παραπάνω από αυτό που τους αξίζει. Δούλευε σε οικοδομές από τα δεκαοκτώ του και, μετά από είκοσι χρόνια ιδρώτα, κατάφερε επιτέλους να χτίσει το δικό του σπίτι. Με τα χέρια του. Κυριολεκτικά.

Έβαλε κάθε του μεροκάματο σε εκείνη την μικρή μονοκατοικία στα προάστια. Ένα σπίτι απλό, αλλά γεμάτο ζωή, μυρωδιά από φρέσκο ψωμί και φωνές των παιδιών του στην αυλή. Πήρε κι ένα μικρό δάνειο για να το ολοκληρώσει — τίποτα υπερβολικό, ένα ποσό που πλήρωνε ευλαβικά κάθε μήνα.

Κι ύστερα ήρθε η κρίση. Μειώθηκαν τα μεροκάματα, τα έξοδα αυξήθηκαν, και για λίγους μήνες δεν τα κατάφερε. Ζήτησε ρύθμιση, υποσχέθηκε να καλύψει ό,τι χρωστούσε, αλλά δεν βρήκε καμία κατανόηση. Το δάνειο που είχε σχεδόν εξοφλήσει μεταβιβάστηκε σ’ ένα fund που δεν ήξερε ούτε ποιο είναι ούτε πού να απευθυνθεί.

Κι όταν ήρθε το χαρτί του πλειστηριασμού, ο Δημήτρης νόμιζε πως πρόκειται για λάθος. «Δεν γίνεται», έλεγε. «Χρωστάω λιγότερα απ’ όσα αξίζει η πόρτα του σπιτιού μου». Αλλά ο νόμος δεν μετράει με τη ζυγαριά της λογικής.

Το σπίτι βγήκε στο σφυρί για μια οφειλή 25.000 ευρώ — και πουλήθηκε για 180.000. Το αγόρασε η ίδια εταιρεία που του το πήρε. Την επόμενη εβδομάδα ήρθαν οι αστυνομικοί. Του έδωσαν διορία δέκα ημερών να το αδειάσει.

Το τελευταίο βράδυ κοιμήθηκε στο πάτωμα, εκεί όπου κάποτε έπαιζαν τα παιδιά του. Έγραψε ένα σημείωμα:

«Δεν έχασα το σπίτι. Το πήραν. Κι αυτό έχει διαφορά.»

Οταν αποτυχαίνει ένας διευθυντής παραιτείται. Εκτός αν είναι πολλά τα λεφτά ..

 επιμέλεια medlabnews.gr 

Οταν ανέλαβε τα ΕΛΤΑ το 2023 ο Γρηγόρης Σκλήκας ως διευθύνων σύμβουλος είπε, σε forum “Ο «κρυμμένος θησαυρός» των ελληνικών logistics”. Μιλούσε τότε πως στα επόμενα βήματα της εταιρείας εντάσσεται και η αξιοποίηση drones για τις μεταφορές και η επικαιροποίηση του δικτύου αποστολών, προκειμένου να αποδεσμευθούν δυνάμεις με τη βοήθεια των κατάλληλων συνεργατών για την περαιτέρω ανάπτυξη της εταιρείας.

Το 2020-2021, εν μέσω πανδημίας, τα ΕΛΤΑ έλαβαν κρατική ενίσχυση ύψους περίπου 280 εκατομμυρίων ευρώ για την κάλυψη υποχρεώσεων και την επανεκκίνηση του οργανισμού. Ήταν μια τεράστια ένεση δημοσίου χρήματος που θα έπρεπε να σηματοδοτήσει μια νέα αρχή.

Το πρόγραμμα εξυγίανσης ήταν φιλόδοξο, περιελάμβανε εθελούσια έξοδο 2.000 ατόμων, ψηφιακό μετασχηματισμό με νέες υπηρεσίες και συστήματα διαχείρισης, καθώς και εξορθολογισμό δικτύου και δαπανών. Στη θεωρία, όλα ήταν τέλεια σχεδιασμένα. Στην πράξη, όμως, το αποτέλεσμα είναι διαφορετικό…

Παρά την τεράστια αυτή κρατική ενίσχυση των 280 εκατομμυρίων ευρώ, τα ΕΛΤΑ κατέγραψαν ζημίες 15 εκατομμυρίων ευρώ το 2024.

Οι προσπάθειες εξυγίανσης και ο ορίζοντας του 2025, έλεγε το 2023

Ανοιχτή παραμένει η μαύρη τρύπα παραμένουν των ΕΛΤΑ με τη Grant Thornton να αναφέρει ευθέως στην έκθεση των οικονομικών αποτελεσμάτων για το 2022 ότι τίθεται σοβαρό ζήτημα βιωσιμότητας, εάν λάβει κανείς υπόψη τα ίδια κεφάλαια και τις βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις.

Πιο συγκεκριμένα τα ίδια κεφάλαια των ΕΛΤΑ είναι αρνητικά κατά 102 εκατ. Ευρώ, ενώ οι βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις διαμορφώνονται στα 257 εκατ. Ευρώ και αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος των συνολικών υποχρεώσεων (τουλάχιστον 55%) που διαμορφώνονται τα 468 εκατ. Ευρώ. Επιπλέον, σύμφωνα με τη Grant Thornton, που είναι ο ανεξάρτητος ορκωτός ελεγκτής, ανησυχητικές είναι και οι ζημίες (27,9 εκατ. ευρώ).

Να τονίσουμε σε αυτό το σημείο, ότι τα ΕΛΤΑ τα οποία είναι θυγατρική του Υπερταμείου, έχουν λάβει από το 2020 ένεση ρευστότητας 280 εκατ. Ευρώ που εξ΄όσων φαίνεται δεν έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα, ενώ ακόμα και η δημοσίευση των οικονομικών καταστάσεων ήταν κατά πολύ εκπρόθεσμη.

Από το ποσό αυτό τα μισά, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στα αποτελέσματα, δηλαδή τα 140 εκατ. Ευρώ αφορούν την αποζημίωση των ΕΛΤΑ για την καθολική υπηρεσία από το 2013 έως και το 2019.


Οι προσπάθειες εξυγίανσης και ο ορίζοντας του 2025

Τα ΕΛΤΑ βρίσκονται σε μία διαδικασία εξυγίανσης που έχει ξεκινήσει από τον Ιούλιο του 2023 και θα αποφέρει καρπούς από το 2025, προχωρώντας στην διακοπή λειτουργίας του 26% των καταστημάτων τους καθώς από το σύνολο των 556 καταστημάτων έχει παύσει η λειτουργία των 145.

Επίσης, έχει σημειωθεί σημαντική πτώση στο κόστος του προσωπικού (22%) καθώς έχει αποχωρήσει μέσω ενός προγράμματος εθελούσιας εξόδου που κόστισε στα ΕΛΤΑ 112 εκατ. Ευρώ. Εκτιμάται, δε, ότι με την κίνηση αυτή έχει μειωθεί σημαντικά το εργατικό κόστος (54%) σε ετήσια βάση, με αποτέλεσμα τα ΕΛΤΑ να συμμαζεύουν σημαντικά ένα μεγάλο κονδύλι. Αξίζει να σημειωθεί ότι με το πρόγραμμα εθελουσίας είχαν αποχωρήσει 2.000 υπάλληλοι με κόστος 137 εκατ. Ευρώ για τα ΕΛΤΑ.

Ωστόσο, η αποχώρηση του προσωπικού και κυρίων των υψηλών στελεχών έχει δημιουργήσει σημαντικές παρενέργειες. Αυτό συμβαίνει καθώς παρά το γεγονός ότι έχει προσληφθεί νέο «οικονομικότερο» προσωπικό, αυτό δεν έχει την εμπειρία των αποχωρησάντων με αποτέλεσμα δημιουργούνται σημαντικά προβλήματα στην καθημερινή εύρυθμη λειτουργία των ΕΛΤΑ. Εκτός, όμως από την εθελούσια έξοδο προσωπικού τα ΕΛΤΑ έχουν προχωρήσει και σε οριζόντια μείωση μισθών κατά 8%.

Όσον αφορά το τι έχουν λαμβάνειν τα ΕΛΤΑ εκτιμούν ότι εντός του 2023 ή τις αρχές του 2024 θα προστεθούν στα ταμεία τους συνολικά 20 εκατ. Ευρώ λόγω είσπραξης οφειλών για το 2020 και το 2021. Αξίζει να σημειωθεί ότι πραγματοποιείται διαχειριστικός έλεγχος για τα πεπραγμένα του 2021 και του 2022.

Επιπλέον, τα ΕΛΤΑ προχωρούν στην αντικατάσταση του στόλου τους με οχήματα νέας τεχνολογίας μέσω leasing, καθώς και η σταδιακή απεξάρτηση από εξωτερικούς συνεργάτες (outsourcing) και ενοικιαζόμενο προσωπικό.

Σχετικά με τα ΕΛΤΑ Courier, προκύπτει ότι έχουν δυσμενή οικονομική απόδοση η οποία οφείλεται στην αποδιοργάνωση λόγω της αποχώρησης σημαντικού αριθμού στελεχών. Για να βελτιωθεί η κατάσταση θα γίνει προσπάθεια επαναστελέχωσης της εταιρείας και επιδιώκεται τα ετήσια προ φόρων κέρδη να ανέρχονται στα 5 εκατ. ευρώ

Το 2024 τα ΕΛΤΑ διπλασιάσαν τις αμοιβές της διοίκησης, αλλά δεν είπαν τίποτα για την έρευνα της Deloitte

Διπλασιασμό των αμοιβών των στελεχών των ΕΛΤΑ υπόσχεται ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κωστής Χατζηδάκης, με το νέο νομοσχέδιο για το Υπερταμείο το οποίο θα εφαρμόσει «μοντέλο ΔΕΗ» σε ότι αφορά τις αμοιβές.

Η προοπτική είναι θετική για την διοικητική πυραμίδα από τον βαθμό του γενικού διευθυντή τον διευθύνοντα σύμβουλο, όπως και για του προέδρου των ΕΛΤΑ. Όμως, το παρελθόν των ΕΛΤΑ δεν δίνει εγγυήσεις για το μέλλον καθώς αξιοποιείται από τις κυβερνήσεις για τον διορισμό διοικήσεων των «φίλων» και των «γνωστών». Το νομοσχέδιο του ΥΠΕΘΟ με το καλημέρα θα αυξήσει τις αμοιβές των στελεχών σε βαθμό που διπλασιαστούν. Σήμερα, οι ετήσιες αποδοχές διαμορφώνονται στις 60.000 ευρώ για τους Γενικούς Διευθυντές και αναμένεται να ξεπεράσουν τις 120.000 ευρώ. Ο διευθύνων σύμβουλος και ο πρόεδρος με σημερινές ετήσιες αποδοχές των 200.000 ευρώ, θα ξεπεράσουν τις 300.000 ευρώ.

Ο τότε υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κωστής Χατζηδάκης όταν τέθηκαν τα θέματα για τα ΕΛΤΑ έδειξε τον υπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης Δημήτρης Παπαστεργίου, προσδιορίζοντας ότι η δική του δικαιοδοσία σταματά εδώ.

Προσδιόρισε ότι πολλές φορές έγιναν προσπάθειες ιδιωτικοποίησης των ΕΛΤΑ αλλά απέτυχαν, για να κλείσει το κύκλο λέγοντας, «τι να κάνουμε, να τα κλείσουμε» το οποίο τέθηκε ως φιλοσοφικό ερώτημα. Τέλος, να σημειωθεί ότι η διοίκηση με τους εργαζόμενους υπέγραψαν σύμβαση εργασίας που προβλέπει αύξηση των αποδοχών τους κατά 3,4% το 2024 και 3,2% το 2025.

Τι πέτυχε το 2024 από αυτά που έλεγε ο CEO των ΕΛΤΑ;

Σημαντικές αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας της και στην αξιοποίηση των υποδομών της σχεδιάζει η διοίκηση των ΕΛΤΑ, στοχεύοντας το 2024 να είναι μια χρονιά χωρίς ζημίες. Με αφορμή τη δημοσίευση των οικονομικών αποτελεσμάτων του 2023, όπως τόνισε χθες ο διευθύνων σύμβουλος των ΕΛΤΑ, Γρηγόρης Σκλήκας, «από το 2023 τα Ελληνικά Ταχυδρομεία υλοποιούν ένα ολοκληρωμένο στρατηγικό σχέδιο ανάκαμψης, με κύριους άξονες τη μείωση κόστους, την επικαιροποίηση δομών, τη βελτίωση του μείγματος προϊόντων & υπηρεσιών, την ανάδειξή τους σε βασικό πρωταγωνιστή του e-commerce στη ΝΑ Ευρώπη μέσα από συνεργασίες και εμπορική εξωστρέφεια. Πιστεύουμε ότι είναι μια επιχείρηση που μπορεί να ανακάμψει και να αναδειχθεί σε βασικό πρωταγωνιστή της μεσαίας οικονομίας, προσφέροντας ένα νέο ευρύτερο δίκτυο με ολοένα και περισσότερες ψηφιακές λύσεις για ιδιώτες και επιχειρήσεις».

Σε ό,τι αφορά τη συνένωση των ΕΛΤΑ και ΕΛΤΑ Courier, όπως είπε ο κ. Σκλήκας, από αύριο θα έχουμε μια εταιρεία, μια κουλτούρα ένα δυνατό brand.

Στα οφέλη από τη συνένωση ΕΛΤΑ Hellenic Post-ΕΛΤΑ Courier συμπεριλαμβάνονται, με βάση το νέο σχεδιασμό:

  • Μία εταιρεία, μία κουλτούρα, ένα δυνατό brand.
  • Ένα κοινό δυναμικό προϊοντικό χαρτοφυλάκιο.
  • Ένα κοινό διευρυμένο δίκτυο & third party συνεργασίες
  • Υβριδικά μοντέλα διανομής. Ψηφιακά εργαλεία & αναβαθμισμένες δυνατότητες για ιχνηλάτηση & Last Mile.
  • Κοινές διαδικασίες με βελτιωμένες υπηρεσίες και κοινό reporting.

Πέτυχε κάτι από όλα αυτά που έλεγε το 2024. Όχι; E τότε ή παραιτείται ή τον παραιτείς. Δεν τον αφήνεις να κλείσει τα ΕΛΤΑ για να δείς τι θα πρέπει να κάνεις;

 Και το χειρότερο η ελληνική ταχυδρομική αγορά δεν βυθίζεται – αντίθετα, βιώνει πρωτοφανή άνθηση, ιδιαίτερα μετά την περίοδο του κορονοϊού που επιτάχυνε την ανάπτυξη του ηλεκτρονικού εμπορίου. Η αγορά εκτοξεύεται, οι ιδιωτικές εταιρείες ταχυμεταφορών πολλαπλασιάζονται και κερδίζουν έδαφος. Τα ΕΛΤΑ, όμως, παρά το σημαντικό μερίδιο αγοράς που κατέχουν (249 εκατομμύρια ευρώ, περίπου 41% της αγοράς), όχι μόνο δεν καταφέρνουν να επωφεληθούν από αυτή την έκρηξη, αλλά συνεχίζουν να χάνουν σταθερά μερίδια υπέρ των ανταγωνιστών τους.

Από καρκινοπαθή ήθελαν να της φάνε το σπίτι για λίγες χιλιάδες ευρώ χρέος. Ιστορική απόφαση δικαστηρίου

επιμέλεια medlabnews.gr

Η Μαρία δεν είναι αριθμός. Είναι μια γυναίκα 62 ετών, με προβλήματα υγείας, που πάλεψε μια ζωή για να φτιάξει ένα μικρό σπίτι στη Θεσσαλονίκη — το σπίτι που της χάρισε λίγη ασφάλεια μετά από χρόνια αγώνα με μια χρόνια ασθένεια και χαμηλή σύνταξη.

Και όμως, για ένα χρέος μόλις 8.000 ευρώ προς την εφορία, έφτασε μια ανάσα πριν το χάσει. Η ΔΟΥ αποφάσισε να βγάλει σε πλειστηριασμό την κύρια κατοικία της, αξίας 37.500 ευρώ, αγνοώντας ότι υπήρχε άλλο μικρότερο ακίνητο, αξίας 18.000 ευρώ, που θα κάλυπτε πλήρως την οφειλή.

Η Μαρία δεν άντεξε το σοκ. Νοσηλεύτηκε για λίγες ημέρες, φοβούμενη ότι θα μείνει κυριολεκτικά στον δρόμο. Μέχρι που ήρθε η απόφαση 308/2025 του Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης — μια απόφαση-σταθμός, που έκρινε ότι η ενέργεια της ΔΟΥ παραβίαζε την αρχή της αναλογικότητας.

Το δικαστήριο έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα:

Δεν μπορείς να καταστρέφεις μια ζωή για λίγες χιλιάδες ευρώ.

Η υπόθεση της Μαρίας δεν είναι μοναδική. Είναι το πρόσωπο μιας ολόκληρης κοινωνίας που αγωνίζεται να κρατήσει την αξιοπρέπειά της, απέναντι σε ένα σύστημα που συχνά ξεχνά ότι πίσω από κάθε «ακίνητο» υπάρχει ένας άνθρωπος, μια ιστορία, μια ζωή.

Γιατί η δικαιοσύνη δεν μετριέται σε ευρώ — μετριέται σε ανθρωπιά.

Γλίτωσε στα 25 της από σοβαρό εγκεφαλικό, όμως για το σύστημα δεν είναι ευάλωτη και τη βγάζουν τα fund στο δρόμο. Η αναλγησία του κράτους στο μεγαλείο της

  του ειδικού νομικού συμβούλου του medlabnews.gr

Η αναλγησία του συστήματος έχει ξεπεράσει κάθε όριο.

Μια γυναίκα, που στα 25 της υπέστη βαρύ εγκεφαλικό, έμαθε από την αρχή να μιλά, να περπατά, να ζει. Έμεινε έναν χρόνο στο νοσοκομείο και άλλον έναν σε αποκατάσταση. Κι όμως, τα κατάφερε. Ξαναστάθηκε όρθια, έφτιαξε τη ζωή της, το σπίτι της, προσαρμοσμένο στις ανάγκες της: ράμπες, μπάνιο ασφαλές, χώροι εύκολης πρόσβασης. Ένα σπίτι που έγινε το στήριγμά της, το καταφύγιό της.

Μαζί με τον σύζυγό της πήραν ένα στεγαστικό δάνειο — όπως τόσοι άλλοι, τότε που οι τράπεζες μοίραζαν δάνεια «εύκολα». Το πλήρωναν κανονικά. Μέχρι που ήρθε η πανδημία. Οι δόσεις ανεστάλησαν προσωρινά και όταν έληξε η περίοδος αναστολής, η τράπεζα τους ζήτησε 10.000 ευρώ για να επανέλθει η σύμβαση. Δεν τα είχαν. Ζήτησαν ρύθμιση. Μπήκαν σε διαπραγματεύσεις. Όμως, την ίδια στιγμή, ο servicer κατήγγειλε το δάνειο.

Ακολούθησε διαταγή πληρωμής. Κατάσχεση. Πλειστηριασμός.

Και όλα αυτά, ενώ η υπόθεση είχε ήδη προσβληθεί νομικά.

Η δίκη για την ακύρωση του πλειστηριασμού έχει οριστεί — κρατηθείτε — για το 2036.

Κι όμως, η εταιρεία real estate της τράπεζας βιάζεται να τους πετάξει έξω.

Έχουν ζητήσει παρέμβαση από την Τράπεζα της Ελλάδος, τη Γενική Γραμματεία Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους, τον Συνήγορο του Πολίτη. Η απάντηση; Σιωπή.

Μόνο από τον Συνήγορο ήρθε έγγραφο που λέει πως «δεν παρεμβαίνουμε σε ιδιωτικές διαφορές».

Το σπίτι αυτό δεν είναι απλώς τέσσερις τοίχοι. Είναι το αποτέλεσμα ενός αγώνα ζωής. Είναι ο χώρος όπου μπορεί να κινηθεί, να αυτοεξυπηρετηθεί, να σταθεί όρθια.

Αν χαθεί, δεν υπάρχει εναλλακτική. Δεν υπάρχει άλλο σπίτι να προσαρμοστεί.

Δεν υπάρχουν χρήματα, δεν υπάρχει χρόνος, δεν υπάρχει δύναμη για νέα αρχή.

Και όμως, για το κράτος δεν θεωρείται «ευάλωτη».

Για το σύστημα είναι απλώς ένας ακόμα «οφειλέτης».

Για τους εκτελεστές είναι «ακίνητο προς αξιοποίηση».

Η ζωή της βρίσκεται ξανά στο χείλος του γκρεμού — όχι από αρρώστια αυτή τη φορά, αλλά από μια κοινωνία που έχει ξεχάσει τι σημαίνει ανθρωπιά.

Πίσω από κάθε πόρτα, μια ιστορία σαν κι αυτή.

Μέχρι να χτυπήσει η επόμενη.

Ίσως η δι   .


Διαβαστε επισης

Έχασε την βίλα του ο Παπαργυρόπουλος σε πλειστηριασμό και τώρα τον πέταξαν έξω

 medlabnews.gr

Απομακρύνθηκε από το σπίτι του ο επιχειρηματίας Αργύρης Παπαργυρόπουλος, έπειτα από εκτέλεση δικαστικής απόφασης για κατάσχεση ακινήτου λόγω χρεών.

Το πρωί της Πέμπτης, δικαστικός κλητήρας, συνοδευόμενος από αστυνομικούς, εισήλθε στο ακίνητο προκειμένου να προχωρήσει στην παράδοση του σπιτιού στον νέο ιδιοκτήτη. Σύμφωνα με πληροφορίες, η διαδικασία εξελίχθηκε χωρίς επεισόδια, με την παρουσία του ίδιου του Παπαργυρόπουλου, ο οποίος βρισκόταν στην αυλή την ώρα της απομάκρυνσης.

Το ακίνητο είχε ήδη περιέλθει εδώ και καιρό σε νέο ιδιοκτήτη, ύστερα από πλειστηριασμό που πραγματοποιήθηκε για την κάλυψη οικονομικών υποχρεώσεων.

Με την εκτέλεση της εντολής, ο κλητήρας προχώρησε στην τυπική διαδικασία παράδοσης του ακινήτου και απομάκρυνσης του πρώην κατόχου του.

Ο Αργύρης Παπαργυρόπουλος δήλωσε ότι ζήτησε μέσω εισαγγελέα παράταση, προκειμένου να συγκεντρώσει τα προσωπικά του αντικείμενα:«Το σπίτι το έχουν πάρει εδώ και καιρό. Μπήκε ο κλητήρας. Ζητάω μια παράταση με τον εισαγγελέα για να πάρω τα πράγματά μου από μέσα. Ένα μήνα ζητάω. Είμαι στην αυλή, είναι ο κλητήρας και οι αστυνομικοί. Έστω δέκα ημέρες. Είναι κρίμα και άδικο αυτό που κάνουν. Να κάτσω μερικές ημέρες σπίτι να σκεφτώ και να φύγω», ανέφερε. Η διαδικασία πραγματοποιήθηκε παρουσία αστυνομικών δυνάμεων για λόγους τήρησης της τάξης, ενώ, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν σημειώθηκαν εντάσεις.

Παπαργυρόπουλος: "Είναι ντροπή αυτό που κάνουν" Ο Αργύρης Παπαργυρόπουλος μίλησε στις τηλεοπτικές κάμερες και περιέγραψε τα όσα συμβαίνουν. Μάλιστα, ο ίδιος ζήτησε να του δώσουν λίγες ημέρες παράταση για να μαζέψει τα προσωπικά του αντικείμενα. Ο γνωστός επιχειρηματίας είπε: «Το σπίτι το ξέρει όλη η Ελλάδα. Προχτές είχαμε ένα δικαστήριο για να πάρουμε μια παράταση. Περιμένω ακόμα τον δικηγόρο για το χαρτί. Ήρθε o δικαστικός επιμελητής εδώ με τον κλειδαρά. Γίνεται ένας χαμός, θέλουν να με πάνε στο τμήμα, εγώ δεν πάω. Θέλανε να με βγάλουν έξω με τη φόρμα».

«Εγώ πήρα και τον ιδιοκτήτη, μου είπε “δεν σου δίνω παράταση”. Δεν με αφήνουν να μπω στο σπίτι. Θέλουν να με πάνε στο τμήμα. Ξέρω εγώ γιατί; Δεν με αφήνουν να μπω μέσα. Μπήκαν μέσα, αλλάξανε τις κλειδαριές. Δεν μπορώ να το καταλάβω αυτό. Είναι ντροπή αυτό που κάνουν. Ήρθαν 3-4 στην αρχή, μετά ήρθε η αστυνομία, λες και θα πιάνανε τον αρχιληστή. Πήγα μέσα να κατουρήσω και δεν μπορώ να μπω. Εδώ θα μείνω. Δεν θα βρεθεί ένας εισαγγελέας να μου δώσει παράταση για να μπω μέσα να μαζέψω τα πράγματά μου;», πρόσθεσε ο Αργύρης Παπαργυρόπουλος.

Εχασε το σπίτι του σε πλειστηριασμό

Ο γνωστός επιχειρηματίας της χρυσής εποχής για τη νυχτερινή διασκέδαση Αργύρης Παπαργυρόπουλος σε καθημερινή εφημερίδα την τιμή στην οποία πουλήθηκε το σπίτι του, μετά από μια δύσκολη περίοδο πίεσης από τις τράπεζες οι οποίες, όπως αναφέρει, «αρπάζουν το βίος του κοσμάκη».

«Το σπίτι μου βγήκε σε πλειστηριασμό (25/10/23) στη 1 το μεσημέρι, μέσω ηλεκτρονικής διαδικασίας. Ξεκίνησε στις 11:30 το πρωί, με τιμή εκκίνησης 3.500.000, για να πουληθεί τελικά 7.500.000 ευρώ. Εξευτελιστική τιμή για ένα υπέροχο σπίτι, αληθινό στολίδι, στο ωραιότερο σημείο της γης, στο ομορφότερο σημείο της Γλυφάδας. Στην οδό Τύχης 13.

Σε μια έκταση ενός στρέμματος και εμβαδόν οικήματος 500m2, με υπόγειο, ισόγειο και δύο επιπλέον ορόφους, με μια πισίνα και έναν υπέροχο κήπο. Η δε αξία του ξεπερνά κατά πολύ τα 10.500.000 ευρώ. Δεν με πειράζει όμως τίποτα. Δεν με ενοχλεί καν που μου άρπαξαν το σπίτι μέσα από τα χέρια μου, όπως του φτωχού το αρνί», είπε ο Αργύρης Παπαργυρόπουλος.

Ειχε πει τότε «Δεν ξέρω πού θα πάω και πού θα μετακομίσω. Είναι ακόμα πολύ νωρίς. Παρότι θεωρούσα δεδομένο και ευχόμουν να ολοκληρωθεί αυτός ο πλειστηριασμός και να μου πάρουν το σπίτι, ώστε να μπορέσω να αποπληρώσω τις υποχρεώσεις μου, δεν έψαξα ποτέ για κάτι άλλο. Ούτε σχεδίασα το επόμενο βήμα μου. Όπως όλοι οι Έλληνες, θα βρω κι εγώ ένα κεραμίδι να κάτσω από κάτω».

Σοκ. Τουλάχιστον 1000 είναι οι άστεγοι στην Αθήνα. Βράδυ με κρύο, με βροχή στους δρόμους

medlabnews.gr  

Φθινοπωρινό βράδυ Δευτέρας, ώρα 19.30 στη μητρόπολη, με μια σταθερή ψιλή βροχή να «συνοδεύει» τις δραστηριότητες της Αθήνας από το πρωί. Οι νύχτες είναι πια πιο κρύες.

Οι περισσότεροι βρίσκονται στα σπίτια τους. Οχι όλοι όμως. Οι άστεγοι, μια συχνά αόρατη, όμως υπαρκτή και αυξανόμενη σε πληθυσμό κοινωνική ομάδα της πόλης, βρίσκονται έξω, στον δρόμο, αναζητώντας μια προστατευμένη γωνιά μέχρι να κοπάσει η βροχή.

«H δράση μας πραγματοποιείται μια συγκεκριμένη στιγμή. Δεν καταγράφουμε που κοιμούνται οι άστεγοι καθ΄όλη τη διάρκεια της νύχτας της Δευτέρας 20 Οκτωβρίου, αλλά που βρίσκονται τη Δευτέρα 20 Οκτωβρίου, στις 19.30 συγκεκριμένα. Αυτό που αντικρίζουμε είναι μια φωτογραφία της αστεγίας της πρωτεύουσας μια δεδομένη στιγμή».

Με αυτά τα λόγια περιγράφει η Κατερίνα Μανούσου-Αλεξίου, δικηγόρος στον δήμο Αθηναίων, τη δράση καταγραφής των αστέγων που κινούνται και ζουν στον μεγαλύτερο δήμο της χώρας.

«Θέλουμε να ξέρουμε πόσοι είναι οι άστεγοι και γιατί αστεγούν» εξηγεί με τη σειρά της η Μαρία Στρατηγάκη, Αντιδήμαρχος (άμισθη), Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Ισότητας και Καθηγήτρια Κοινωνικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Η ίδια ήταν αντιδήμαρχος στο ίδιο πόστο και το 2018 όταν και είχε γίνει μια καταγραφή των αστέγων, με τη βοήθεια του διεθνούς οργανισμού Bloomberg. Η δράση το βράδυ της Δευτέρας, πραγματοποιείται με μεθοδολογία που έχει καταρτίσει το βελγικό πανεπιστήμιο του Λεβέν και με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση ταυτόχρονα σε 35 ευρωπαϊκές πόλεις.

Από τις 19.00 μέχρι τις 22.00, 60 ομάδες των δύο και τριών ατόμων – το ένα άτομο είναι κοινωνικός/ή λειτουργός που απασχολείται στον δήμο- κατέγραψαν τον αριθμό των αστέγων που διαβιούν στον ιστό της Αθήνας.

Στο πρόγραμμα συμμετείχε ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας και πλήθος εθελοντών, οι οποίοι «αντλήθηκαν» από τα μητρώα του δήμου, άνθρωποι που έχουν ζητήσει να συμμετέχουν σε δράσεις που αφορούν το κοινωνικό σύνολο.

Η δράση, έχει σκοπό να καταμετρηθούν οι άστεγοι που υπάρχουν στην πόλη. Ταυτόχρονα όμως να καταγραφούν οι συνθήκες που οδήγησαν αυτούς στους ανθρώπους στο δρόμο. Σε αυτό το πλαίσιο οι εθελοντές συμπλήρωσαν ειδικά ερωτηματολόγια με τις απαντήσεις που έδωσαν οι άστεγοι.

Στην δράση συμμετείχε και η Μαρία Στρατηγάκη, αντιδήμαρχος κοινωνικής Αλληλεγγύης και Ισότητας του Δήμου Αθηναίων, που δήλωσε ότι με την καταγραφή των αστέγων, μετά από το 2018, «προσπαθούμε να απορρίψουμε κάποιους μύθους για την αστεγία στην πόλη». Θέλουμε να ξέρουμε σημείωσε η ίδια «με ακρίβεια, πόσοι είναι οι άστεγοι, για ποιο λόγο αστεγούν, και πως μπορούμε να τους βοηθήσουμε».

Ταυτόχρονα η κ. Στρατηγάκη, τόνισε ότι στο Πολυδύναμο Κέντρο Αστέγων του Δήμου Αθηναίων, φιλοξενούνται 200 άτομα με ένα μεγάλο ποσοστό να είναι άνθρωποι μεγάλης ηλικίας.

Από την πλευρά της, η συντονίστρια της Ομάδας του street Work του ΚΥΑΔΑ, Κατερίνα Μανούσου Αλεξίου, επισήμανε, ότι κάθε μέρα το streetwork του Δήμου Αθηναίων, προσπαθεί να προσεγγίσει τους ανθρώπους, εκεί που μένουν εκεί που γυρίζουν το βράδυ, έτσι έστω να μάθουμε πόσοι ακριβώς είναι. Επιπλέον, πρόσθεσε: «Είναι ένα δύσκολα εγχείρημα. Οι άστεγοι μετακινούνται συνεχώς και δεν έχουν σταθερά σημεία. Οπότε τους προσεγγίζουμε τις βραδινές ώρες. Οταν έχουν γυρίσει στον χώρο που επιλέγουν να μείνουν για να μπορέσουμε να έχουμε μια όσο το δυνατόν καλύτερη προσέγγιση για τον αριθμό των ανθρώπων που μένουν στο δρόμο».

Από την πλευρά του, ο εντεταλμένος δημοτικός σύμβουλος «Εθελοντισμού και της κοινωνίας των Πολιτών» και πρόεδρος του Αθήνα 9.84, Νίκος Λαλιώτης ανέφερε ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη υπογραφή της ανθρώπινης ιδιότητας, από τον εθελοντισμό και την προσφορά στον συνάνθρωπο. Ο ίδιος ευχαρίστησε θερμά τους εθελοντές που πήραν μέρος στην δράση.

Αυξάνονται οι άστεγοι λόγω της τοξικοεξάρτησης

Στο ύψος της Αιόλου με τη Σοφοκλέους, η ομάδα streetwork συναντά έξω από ένα κατάστημα ρούχων, σε μια προφυλαγμένη στοά, έναν άστεγο που ζει στον δρόμο εδώ και 13 χρόνια. Δεν θέλει να μεταβεί στο υπνωτήριο του δήμου. Λέει πως δεν του αρέσει το γεγονός πως δεν κλειδώνουν τα δωμάτια στο υπνωτήριο, ενώ πιστεύει πως κανείς δεν μπορεί να καταλάβει πως ζει και τι περνά ένας άστεγος αν δεν ζήσει και ο ίδιος στον δρόμο. Σε αυτή τη «φέτα» της Αιόλου, η ομάδα καταμετρά τη Δευτέρα το βράδυ τέσσερις άστεγους πολίτες.

Ο γυναίκες πλήττονται από αυτό που αποκαλούμε ‘κεκαλυμμένη αστεγία’. Βρίσκουν κάποιον που τις εκμεταλλεύεται σεξουαλικά, κάποιον στον οποίον θα δώσουν το σώμα τους για να… κερδίσουν στέγη

Καθώς οι ομάδες εισέρχονται στα στενά της πόλης, στις στοές, τα προφανή και τα πιο κρυφά σημεία της Αθήνας, για να χαρτογραφήσουν την τωρινή εικόνα της αστεγίας στην ελληνική πρωτεύουσα, η κ. Στρατηγάκη αναφέρει πως το Πολυδύναμο Κέντρο Αστέγων φιλοξενεί 200 άτομα. Η ίδια δηλώνει βέβαιη πως οι άστεγοι έχουν αυξηθεί αρκετά από το 2018 όταν και καταγράφηκαν 700 άστεγοι στην Αθήνα.

«Πιστεύουμε πως τώρα έχουν γίνει τουλάχιστον 1.000. Η αίσθηση μου είναι ότι ο λόγος που θα καταγράψουμε περισσότερους άστεγους αυτή τη φορά, είναι γιατί έχουν αυξηθεί οι τοξικοεξαρτημένοι» σημειώνει η αντιδήμαρχος.

Η κεκαλυμμένη αστεγία των γυναικών

Η εικόνα που μεταφέρουν οι κοινωνικοί λειτουργοί που εργάζονται στις streetwork ομάδες του δήμου, είναι πως η συντριπτική πλειονότητα των «ορατών» άστεγων είναι άντρες.

Το γιατί συμβαίνει αυτό εξηγεί η κ. Μανούσου-Αλεξίου. «Οι γυναίκες δεν κοιμούνται ποτέ μόνες τους στον δρόμο, πάντα βρίσκουν κάποιον να κοιμηθούν σπίτι του. Πλήττονται από αυτό που αποκαλούμε ‘κεκαλυμμένη αστεγία’. Βρίσκουν κάποιον που τις εκμεταλλεύεται σεξουαλικά, κάποιον στον οποίον θα δώσουν το σώμα τους για να… κερδίσουν στέγη. Πολύ πιο δύσκολα καταγράφονται γυναίκες στον δρόμο, όμως σύμφωνα με τη βιβλιογραφία αυτό συμβαίνει γιατί κρύβονται. Και αυτό όμως, αστεγία είναι».

Λίγα λεπτά αργότερα, στη γωνία Αιόλου και Σταδίου, μία από τις ομάδες streetwork συναντά μια γυναίκα, που κουβαλά διαφορά υπάρχοντα σε δύο χαρτοσακούλες. Κάθεται με βλέμμα χαμένο στην είσοδο ενός πολυκαταστήματος. Η ομάδα των δύο κοινωνικών λειτουργών την πλησιάζει και τις απευθύνει μερικές ερωτήσεις.

«Μας είπε πως είναι άστεγη, αλλά πως ‘δεν πειράζει, δεν έχει σημασία’. Μας είπε πως δεν θέλει να το συζητήσουμε περαιτέρω» λέει, μεταφέροντας τον διάλογο που είχαν, η Σοφία Οικονομίδου, κοινωνική λειτουργός στην ομάδα Streetwork του ΚΥΑΔΑ (Κέντρο Υποδοχής και Αλληλεγγύης Δήμου Αθηναίων).

Η έμπειρη κοινωνική λειτουργός συμπληρώνει: «Κάποιες φορές οι άνθρωποι είναι καχύποπτοι. Δεν μας εμπιστεύονται από την αρχή. Πρέπει να πας ξανά και ξανά να τους βρεις. Κάποιοι θέλουν τον χρόνο τους».

Η γραφειοκρατία για να εισέλθει ένας άστεγος σε μια δομή Οπως μαθαίνουμε πάντως, ακόμα και να ήθελε να φιλοξενηθεί τη Δευτέρα το βράδυ η συγκεκριμένη κυρία στο υπνωτήριο του δήμου της Αθήνας, είναι πολύ πιθανό να μην τα κατάφερνε μιας και θα χρειαζόταν να πραγματοποιήσει πρώτα μια σειρά από ιατρικές εξετάσεις (θώρακος, δερματολογικές αλλά και εξετάσεις ψυχιατρικής εκτίμησης).

Οι εξετάσεις είναι προαπαιτούμενο, για να αποκλειστεί ότι το άτομο δεν πάσχει από κάποια μεταδοτική ασθένεια αλλά και ότι μπορεί να συμβιώσει αρμονικά με τους υπόλοιπους φιλοξενούμενους της δομής. Οπως σχολιάζει μία από τις κοινωνικές λειτουργούς: «Αν την είχαμε εντοπίσει πρωινές ώρες, τότε η συγκεκριμένη κυρία θα μπορούσε να κάνει τις απαραίτητες εξετάσεις σε ένα από τα ιατρεία του δήμου».

«Υπό κανονικές συνθήκες, δεν θα έπρεπε να υπάρχουν προϋποθέσεις εισόδου. Αυτές οι προδιαγραφές ορίζονται από ΚΥΑ του 2016, του υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας» αναφέρει η κ. Στρατηγάκη.

Οπως προσθέτει η αντιδήμαρχος σχολιάζοντας αυτήν την αστοχία του υποστηρικτικού, στους άστεγους, μηχανισμού: «Ο δήμος έχει κάνει αίτημα από τον Ιούνιο του 2024 στο εν λόγω υπουργείο, να ισχύσει αυτό το μοντέλο που στο εξωτερικό ονομάζεται Safe Haven (Ασφαλές Καταφύγιο). Με αυτό το μοντέλο, κάποιος εισέρχεται σε μια δομή με μόνες προϋποθέσεις να μην έχει πάνω του κάποιο είδος όπλου ή ναρκωτικές ουσίες».

Με το παραπάνω μοντέλο, τα άτομα εισέρχονται άμεσα σε μια δομή και πλαισιώνονται γρήγορα από ένα περιβάλλον που δεν υψώνει τείχη. «Είναι ένας τρόπος για να διευκολύνεις τη μετάβαση από το δρόμο σε ένα δομημένο πλαίσιο» εξηγεί η κ. Στρατηγάκη.

Υποκατάστατα των ανύπαρκτων κοινωνικών δομών του κράτους

Σε κάθε περίπτωση, τόσο οι διαθέσιμες δομές που απευθύνονται στους άστεγους όσο και ο τρόπος λειτουργίας τους, δεν είναι προς τη σωστή κατεύθυνση.

Η κ. Στρατηγάκη περιγράφει την εικόνα που επικρατεί. « Στο Πολυδύναμο Κέντρο Αστέγων με τα 54 διαμερίσματα, φιλοξενούνται 200 άνθρωποι. Οι μισοί εξ αυτών, δεν είναι επανεντάξιμα άτομα. Το 40% είναι άνω των 70 ετών. Πολλοί δεν θέλουν να φύγουν. Κάποιοι φτάνουν να κλειδώνουν το δωμάτιο τους».

»Το αποτέλεσμα είναι ο ξενώνας να μην λειτουργεί δυστυχώς ως ξενώνας μεταβατικής φιλοξενίας. Ο δήμος, όμως, και ο κάθε δήμος, δεν διαθέτει γηροκομεία, άσυλα ανιάτων ή κέντρα ψυχικής υγείας. Δεν ανήκουν στους δήμους οι εν λόγω δομές».

» Ετσι, πολλοί άνθρωποι, λόγω ηλικίας ή νοσηρότητας καθηλώνονται στις δημοτικές κοινωνικές δομές. Το αποτέλεσμα είναι τα υπνωτήρια να μετατρέπονται σε υποκατάστατα των κοινωνικών δομών του κράτους. Το πρόβλημα όμως με τις δημοτικές δομές είναι πως δεν διαθέτουν ούτε νοσηλευτές ούτε ψυχίατρους».

Η περίπλοκη συνθήκη της καταγραφής

Σύμφωνα με τους κοινωνικούς λειτουργούς, οι δρόμοι που σταθερά φιλοξενούν άστεγους στην πόλη είναι η Πανεπιστήμιου και η Σταδίου, η Αιόλου αλλά και πολλές στοές στο κέντρο της πρωτεύουσας.

«Υπάρχουν όμως και λιγότερο ορατά σημεία. Πολλά άτομα κοιμούνται σε προάστια της πόλης, όπως ο Κολωνός ή σε σημεία επικίνδυνα όπως κάτω από τις Τρεις Γέφυρες» αναφέρει ο Κωνσταντίνος Δημουλάς, Καθηγητής στο Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου.

Την ώρα που συνομιλούμε μαζί του στα γραφεία του ΚΥΑΔΑ, το κλίμα θυμίζει εκλογικό κέντρο, με κοινωνικούς λειτουργούς και εθελοντές που καταφθάνουν για να φέρουν αποτελέσματα.

«Στο συγκεκριμένο κομμάτι της Πανεπιστημίου, στα Προπύλαια καταγράψαμε 10 άτομα» λέει ένας εθελοντής. «Εμείς καταγράψαμε πολλούς στη Μάρνης» σημειώνει ένας άλλος.

«Κανονικά θα έπρεπε αυτή η καταγραφή να συμπεριλαμβάνει όλη τη μητρόπολη» σχολιάζει ο κ. Δημουλάς και εξηγεί: «Σήμερα που βρέχει για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι βρίσκονται σε άλλη περιοχή, εκτός των ορίων του δήμου. Πολλές φορές οι άστεγοι επισκέπτονται περιοχές όπου φτάνει ο ηλεκτρικός ή το μετρό- Μοσχάτο, Πειραιάς, Περιστέρι.

»Το 2018 είχαμε καταγράψει 20 άτομα στην Αθήνα και μετά από πέντε μέρες τα ίδια άτομα τα είδαμε στον Πειραιά. Εχουμε δημιουργήσει ερωτήσεις- κλειδιά για να μειώνουμε τις πιθανότητες διπλοεγγραφής. Με αρχικό ονόματος, επωνύμου και ηλικίας παίρνουμε σημαντικές πληροφορίες.

Από αύριο ξεκινάμε να καταγράφουμε και αυτούς που διαμένουν σε δομές. Το πρώτο που θα τους ρωτήσουμε είναι: ‘Πού βρισκόσασταν στις 20 Οκτωβρίου το βράδυ;’».

Ο κ. Δημουλάς, ξεκαθαρίζει πάντως, πως υπάρχει ένας συνδυασμός λόγων που ωθούν έναν άνθρωπο στο να βρεθεί στον δρόμο. «Οι λόγοι είναι συχνά οικονομικοί, σε συνδυασμό όμως με διάρρηξη οικογενειακών σχέσεων και χρήσης χρήσης ουσιών ή αλκοόλ. Παίζουν επίσης ρόλο οι ψυχολογικοί λόγοι. Οι αιτίες είναι συνήθως δύο ή και τρεις».

Η κοινωνική προσφορά, μια σημαντική ψηφίδα της καταγραφής

Οι εθελοντές που συμμετέχουν στην καταγραφή φέρνουν στα κεντρικά του ΚΥΑΔΑ, όπου καταφθάνουν με τα συμπληρωμένα ερωτηματολόγια, μια νότα αισιοδοξίας.

Ο Περικλής Χριστοφοράτος λέει πως εργάζεται ως υπάλληλος στο ΤΜΕΔΕ (Ταμείο Μηχανικών Εργοληπτών Δημοσίων Εργων), με έδρα την πλατεία Κλαυθμώνος. «Επειδή βλέπω κάθε μέρα τους άστεγους μπροστά μου και τους πονάω, αποφάσισα να γίνω εθελοντής στον δήμο.

Μου ήρθε ένα mail για την καταγραφή και θέλησα να συμμετάσχω στη δράση. Δουλεύω 09.00 με 17.00. Η κόρη μου σπουδάζει στην επαρχία. Εχω ελεύθερο χρόνο και θέλω σε αυτόν, να προσφέρω. Σε δύο ώρες, είχαμε γυρίσει δύο φορές την περιοχή που μας είχε δοθεί. Καταγράψαμε έξι άστεγους και μας έδωσαν συνέντευξη οι δύο. Οι δύο από τους έξι είναι γυναίκες. Η μία έχει παιδί. Δύο άτομα είναι περίπου 30 χρονών και οι άλλοι, άνω των 50 ετών. Καταλάβαμε πως οι τέσσερις από τους έξι είναι τοξικοεξαρτημένοι. Μακάρι να με φωνάξουν και σε άλλες δράσεις».

Μετά από αυτά τα λόγια, οι σκληρές, Γκόθαμ Σίτι γωνίες της Αθήνας, φαίνονται πιο στρογγυλές και οι άνθρωποι που ζουν δύσκολα σε αυτές, πιο εφικτό να υποστηριχθούν.

Copyright © 2015-2022 MEDLABNEWS.GR / IATRIKA NEA All Right Reserved. Τα κείμενα είναι προσφορά και πνευματική ιδιοκτησία του medlabnews.gr
Kάθε αναδημοσίευση θα πρέπει να αναφέρει την πηγή προέλευσης και τον συντάκτη. Aπαγορεύεται η εμπορική χρήση των κειμένων