Δίχως τέλος η βία ανηλίκων. Ξυλοκόπησαν 13χρονο μαθητή στον Άλιμο. Εγκαύματα από βεγγαλικό σε σχολείο στο Γαλάτσι

 medlabnews.gr iatrikanea

Νέο κύμα ανησυχίας προκαλούν τα συνεχόμενα περιστατικά βίας μεταξύ μαθητών με δύο σοβαρές υποθέσεις σε Άλιμο και Γαλάτσι να έρχονται στο φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ώρες.

Περιστατικό ωμής βίας με θύματα και θύτες ανήλικα παιδιά σημειώθηκε στην περιοχή του Αλίμου, εκεί όπου μία παρέα μαθητών ξυλοκόπησαν άγρια έναν 13χρονο, προκαλώντας του κάταγμα στο πρόσωπο.

Το απόγευμα της Παρασκευής 23 Ιανουαρίου, περίπου στις 19:15, ομάδα περίπου δέκα ατόμων επιτέθηκε και ξυλοκόπησε βάναυσα 13χρονο παιδί στη συμβολή των οδών Εθνικής Αντιστάσεως και Τραχώνων, στον Άλιμο.

Από την επίθεση, το παιδί υπέστη κάταγμα στο οστό κάτω από το δεξί μάτι, με αποτέλεσμα να μεταφερθεί εσπευσμένα στο Νοσοκομείο Παίδων για νοσηλεία.

Αυτόπτης μάρτυρας περιέγραψε σκηνές πανικού, αναφέροντας πως άκουσε φωνές, τρεχαλητά και εκκλήσεις για βοήθεια, ενώ οι δράστες τράπηκαν σε φυγή μόλις ακούστηκε η λέξη «Αστυνομία».

Την ίδια ώρα, ένα ακόμη αδιανόητο περιστατικό σημειώθηκε στο Γαλάτσι. 13χρονος μαθητής μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με εγκαύματα στο πόδι, όταν ομάδα οκτώ ανηλίκων πέταξε βεγγαλικά και πυροτεχνήματα στο προαύλιο σχολείου, την ώρα που οι μαθητές έκαναν γυμναστική.

Η μητέρα του παιδιού, μιλώντας στο Star, περιέγραψε με έντονη συναισθηματική φόρτιση τον φόβο και την αγωνία της: «Φοβάμαι κάθε μέρα που το παιδί μου πηγαίνει στο σχολείο. Κάποιος πρέπει να κάνει κάτι επιτέλους».

Όπως αποκάλυψε, το περιστατικό φαίνεται να συνδέεται με αντιπαλότητα μεταξύ μαθητών διαφορετικών σχολείων, ενώ ορισμένα βεγγαλικά φέρεται να είχαν τοποθετηθεί ακόμη και μέσα σε φρούτα.

Οι γονείς του 13χρονου μαθητή στο Γαλάτσι έχουν ήδη προχωρήσει σε μήνυση, ενώ το παιδί έλαβε εξιτήριο μετά την παροχή ιατρικής φροντίδας. Η ΕΛ.ΑΣ. βρίσκεται σε διαδικασία ταυτοποίησης και αναζήτησης των δραστών και στις δύο υποθέσεις.

Ένα φαινόμενο που ανησυχεί την κοινωνία

Τα διαδοχικά περιστατικά βίας μεταξύ ανηλίκων επαναφέρουν με ένταση το ζήτημα της ασφάλειας των παιδιών, τόσο στον δημόσιο χώρο όσο και στο σχολικό περιβάλλον. Εκπαιδευτικοί και γονείς ζητούν άμεσες παρεμβάσεις πρόληψης, ψυχοκοινωνική στήριξη και ουσιαστικό διάλογο για τα αίτια που οδηγούν σε τέτοιες επικίνδυνες συμπεριφορές.

Διαβάστε επίσης

Bullying Πώς μπορεί να καταλάβετε ότι ένα παιδί είναι θύμα σχολικής βίας ή εκφοβίζεται;

Τα έξυπνα κινητά στο σχολείο βλάπτουν την απόδοση, την μάθηση, την συμπεριφορά και την υγεία των μαθητών

Μαρία Χιόνη

της Μαρίας Χιόνη, εκπαιδευτικού, MSc φυσιολογίας Ιατρικής Σχολής Αθηνών, καθηγήτρια ιατρικής ορολογίας, medlabnews.gr iatrikanea

Τα έξυπνα κινητά smartphones, πρέπει να απαγορευτούν από όλα τα σχολεία. Υπάρχει μεγάλο πρόβλημα με τα κινητά στα σχολεία. Αν δεις το πρωί όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες που πάνε σχολείο, πάνε με τα ακουστικά στα αυτιά και τα κινητά στο χέρι.
Τώρα πια εμφανίζονται συσκευές ακόμη και στα χέρια μαθητών του Δημοτικού. Αφήστε που τελικά χρησιμοποιείται για καταγραφή, βιντεοσκόπιση, που χρησιμοποιούνται για εκδικητικούς σκοπούς ή για εκβιασμό, παρόλο που η φωτογράφιση, η βιντεοσκόπηση και η ηχογράφηση μαθητών ή καθηγητών χωρίς τη σχετική συγκατάθεσή τους αποτελούν ποινικό αδίκημα. 

Στο σχολείο η χρήση του κινητού τηλεφώνου δεν ωφελεί σε τίποτα. Αν ένα παιδί θέλει για σοβαρούς λόγους να επικοινωνήσει με την οικογένειά του, υπάρχουν τα τηλέφωνα του σχολείου. Τα smartphones αποσπούν την προσοχή των μαθητών ακόμα και όταν χτυπά ένας σύντομος ήχος μηνύματος. Οι μαθητές αντί να το αξιοποιούν το έξυπνο κινητό ως μέσο για να διευρύνουν τους εκπαιδευτικούς τους ορίζοντες, προτιμούν να το χρησιμοποιούν ως εργαλείο για την πρόσβασή τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και για να ακούν μουσική. Ο χρόνος που δαπανούν οι μαθητές στο smartphone τους κατά τη διάρκεια του σχολείου, ισοδυναμεί με μια επιπλέον ώρα μαθήματος τη μέρα, ή αλλιώς πέντε ημέρες επιπλέον γνώσης τον χρόνο.

Οι περισσότεροι θα περίμεναν πως η απρόσκοπτη πρόσβαση στην πληροφορία ανά πάσα στιγμή θα βοηθούσε έναν μαθητή να αποδώσει καλύτερα στις εξετάσεις, στο διάβασμα και στις εργασίες του. Ωστόσο φαίνεται ότι οι συσκευές αυτές βλάπτουν την ικανότητα μάθησής τους.  Οι δυνατότητες των σύγχρονων κινητών τηλεφώνων για άμεση διασύνδεση στα κοινωνικά δίκτυα μπορούν να αποβούν εις βάρος της συγκέντρωσης των μαθητών, να απορροφούν τον χρόνο τους και να τους στερούν από άλλες δραστηριότητες ή από τη μελέτη τους.

Τα κινητά νέας γενιάς, αποσπούν την προσοχή των παιδιών, δεν τα αφήνουν να συγκεντρωθούν, ενώ τα ερεθίσματα που δέχονται είναι άπειρα και ο εγκέφαλος τους, αδυνατεί να τα επεξεργαστεί όλα, συγχρόνως με τα μαθήματα τους. Επίσης έχει βρεθεί ότι πιο εύκολα αποσπάται η προσοχή των μαθητών με χαμηλές επιδόσεις, από τη χρήση κινητών τηλεφώνων, ενώ οι μαθητές που καταγράφουν υψηλές επιδόσεις μπορούν να συγκεντρωθούν στο μάθημα, ανεξάρτητα από την πολιτική που ακολουθείται για τα κινητά τηλέφωνα.

Σε μελέτες που έχουν γίνει βρέθηκε ότι όσοι πέταξαν το κινητό τους ανέβασαν τις επιδόσεις τους, ενώ οι μαθητές που έδιναν εισαγωγικές αύξησαν τις επιδόσεις. 

Τα παιδιά που έχουν διαρκώς μαζί τους κινητό τηλέφωνο δεν αναπτύσσουν την ικανότητα προγραμματισμού του χρόνου τους, αφού στηρίζονται στη δυνατότητα εντοπισμού τους οποιαδήποτε στιγμή. Το παιδί βιώνει έτσι έναν συνεχή έλεγχο και αισθάνεται ότι το παρακολουθούν παντού, αλλά ταυτόχρονα αναπτύσσει και εξάρτηση γιατί αντιλαμβάνεται ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή να τηλεφωνήσει στους γονείς του για να του λύσουν οποιοδήποτε πρόβλημα. Έτσι δεν μαθαίνει να παίρνει πρωτοβουλίες, να είναι αυτόνομο και να έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του.

Νέα επιστημονική μελέτη δείχνει ότι τα tablet και τα smartphones βλάπτουν τις τεχνολογικές δεξιότητες των παιδιών. Όπως αναφέρεται σε σχετικό δημοσίευμα του BBC, σε αναφορά του National Assessment Programme (Αυστραλία) σημειώνεται ότι έχει παρατηρηθεί σημαντική μείωση στον «υπολογιστικό/ ψηφιακό αλφαβητισμό/ εγγραμματοσύνη» μεταξύ κάποιων μαθητών από το 2011. Στο πλαίσιο της έρευνας εξετάστηκαν δύο γκρουπ παιδιών, μικρότερης και μεγαλύτερης ηλικίας – συνολικά πάνω από 10.500 μαθητές. Διαπιστώθηκε πτώση του επιπέδου ψηφιακού αλφαβητισμού σε σχέση με το 2011, με χαμηλότερα επίπεδα αυτά των 16χρονων. Οι δεξιότητες στις οποίες εξετάστηκαν ήταν η χρήση blogs και μηχανών αναζήτησης, η δημιουργία προσκλήσεων μέσω λογισμικού γραφικών, η δημιουργία online registration forms, η χρήση κοινωνικών δικτύων για προώθηση events, η ρύθμιση ενός tablet και η εγκατάσταση εφαρμογών, η δημιουργία ενός animated video για την ασφάλεια του νερού και το ανέβασμα αρχείων. Όπως φάνηκε, οι μαθητές πλέον προβαίνουν σε εκτεταμένη χρήση της τεχνολογίας φορητών συσκευών και φαίνεται πως επιδίδονται σε λιγότερη άσκηση των δεξιοτήτων που σχετίζονται με τον «κλασικό» ψηφιακό αλφαβητισμό (ICT literacy).

Θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι το κινητό χρειάζεται ιδίως στους μεγαλύτερους μαθητές για την επικοινωνία με τους γονείς (π.χ. για συνεννόηση για την ώρα που τελειώνουν το μάθημά τους, την ώρα συνάντησης με τους γονείς, τη διευθέτηση επειγόντων θεμάτων κλπ). Αυτές όμως οι περιπτώσεις δεν δικαιολογούν με τίποτα τη χρήση του κινητού κατά τη διάρκεια του μαθήματος. Αν χρειάζεται ένας μαθητής να τηλεφωνήσει στο σπίτι του, μπορεί (ή, μάλλον, επιβάλλεται) να χρησιμοποιήσει το τηλέφωνο του σχολείου. Αν συμβεί κάτι επείγον και κάποιος οικείος χρειαστεί τον μαθητή, το καλύτερο και αποτελεσματικότερο είναι να τηλεφωνήσει στο σχολείο και όχι στο τηλέφωνο του μαθητή, το οποίο, αν υπάρχει, θα βρίσκεται στην τσάντα και θα είναι ή απενεργοποιημένο ή στο αθόρυβο. Το να υποθέσουμε ότι οι μαθητές έχουν ενδιαφέροντα σχετικά με τις τρέχουσες εξελίξεις π.χ. στο χρηματιστήριο και χρειάζονται άμεση ενημέρωση, είναι μάλλον αστείο για τις περισσότερες περιπτώσεις.

Για τους γονείς το κινητό τηλέφωνο λειτουργεί τελικά ως υποκατάστατο της πραγματικής παρουσίας και του ενδιαφέροντός τους καθώς συνηθίζουν να θέτουν μέσω αυτής της μεθόδου τα συνήθη ερωτήματα:“Διάβασες;”, “Έφαγες;”, “Πώς πέρασες στο σχολείο;”

Με βάση τα παραπάνω καταλήγουμε ότι οι πραγματικοί λόγοι, για τους οποίους οι μαθητές έχουν μαζί τους κινητά, είναι άλλοι. Ένας κύριος και πραγματικός λόγος είναι ότι τα κινητά είναι μόδα και γι’ αυτό, μια και έχουν οι φίλοι τους, πρέπει να έχουν κι αυτοί. Σ’ αυτό το σημείο θα πρέπει να αναλογιστούμε τις δικές μας ευθύνες, τις υποχωρήσεις που κάνουμε στο συγκεκριμένο θέμα και τις αρνητικές συνέπειες που έχουν αυτές οι υποχωρήσεις. Άσε που η κατοχή ενός ακριβού ή «μοδάτου» κινητού προκαλεί την επιθυμία άλλων παιδιών για να το αποκτήσουν κι έτσι εμφανίζονται φαινόμενα κλοπής μεταξύ μαθητών (ακόμα και μικρών τάξεων), κάτι που δε συνάδει με τις αρχές και τα πρότυπα που προσπαθεί να μεταδώσει το σχολείο.

Τέλος η χρήση κινητού μπορεί να επιβαρύνει την υγεία των μαθητών. Ο κίνδυνος, μπορεί να είναι πιο μεγάλος στις μικρότερες ηλικίες, αλλά και οι μεγαλύτεροι μαθητές μπορούν να κινδυνεύουν, αν σκεφτούμε ότι βάζουν τα κινητά στις τσέπες του παντελονιού για πολλές ώρες, δηλαδή κοντά στα γεννητικά ή σε άλλα ζωτικά όργανα, όπως είναι η καρδιά. 

Η τεχνολογία είναι καλή για την εξέλιξη των μαθητών, όμως είναι απαραίτητη η καθοδήγησή τους ώστε να μην τη χρησιμοποιούν λάθος. Επειδή πάρα πολλοί γονείς ανησυχούν για αυτό το θέμα, λογικά πρέπει να μιλούν από μικρά στα παιδιά τους, για τους κινδύνους που κρύβουν τα κινητά, τονίζοντας παράλληλα ότι η λελογισμένη χρήση του είναι προς το δικό τους καλό.  Τα παιδιά σήμερα είναι περισσότερο ευαισθητοποιημένα σε σχέση με παλιότερες γενιές σε πολλά θέματα. Το κινητό πρέπει  να χρησιμοποιείται με ορθό τρόπο  από όλους όχι μόνο από τους μαθητές. Δεν μπορεί να απαγορευτεί τελείως η χρήση κινητών από τους μαθητές. Θα πρέπει όμως υποχρεωμένοι να τα έχουν κλειστά στη διάρκεια του μαθήματος. 

Θα πρέπει να μάθουμε το παιδί ότι δεν πρέπει να κάνει κάτι επειδή το κάνουν άλλοι. Αν ενισχύσουμε την τάση του παιδιού να έχει ό,τι έχουν οι άλλοι, γρήγορα θα το εισαγάγουμε σε έναν ατέρμονο αγώνα να αποκτήσει ό,τι και οι άλλοι. Η σημασία θα έπρεπε να είναι στο «τι είμαστε» και όχι στο «τι έχουμε». 

Το καλύτερο είναι οι μαθητές και γενικά τα παιδιά θα ήταν να έχουν (αν πρέπει να έχουν) ένα απλό παλαιάς τεχνολογίας κινητό και όχι της νέας γενεάς smartphone. Με αυτόν τον τρόπο δεν υπάρχει δυνατότητα αξιοποίησης του κινητού για διασύνδεση με τα κοινωνικά δίκτυα, περιήγησης στο διαδίκτυο και χρήσης κάμερας και βιντεοσκόπησης. Από την άλλη υπάρχει στα χέρια του παιδιού ένα μέσω επικοινωνίας με τον γονιό όποτε αυτό απαιτείται. Άσε που με ένα τέτοιο κινητό δεν μπορεί να μπει σε πειρασμό κανείς για κλοπή. 

Διαβάστε επίσης

• Bullying Πώς μπορεί να καταλάβετε ότι ένα παιδί είναι θύμα σχολικής βίας ή εκφοβίζεται;
• Το άγχος του αποχωρισμού, οι Μαθησιακές δυσκολίες, η σωστή Διατροφή, ο Αυτισμός, η Δυσλεξία, το Bullying, Ψείρες - κόνιδα. Άρθρα μας αφιερωμένα στην έναρξη της σχολικής χρονιάς
• Τελικά αποτελεί μειονέκτημα η δυσλεξία; Μύθοι και Αλήθειες

Γονείς, πώς θα καταλάβετε ότι ένα παιδί είναι θύμα bullying, σχολικής βίας και σχολικού εκφοβισμού;.

της Βικτωρίας Πολύζου, σύμβουλος ψυχικής υγείας, σύμβουλος σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού medlabnews.gr iatrikanea

Η πρώτη Πέμπτη του Νοεμβρίου έχει ανακηρυχτεί ως Διεθνής Ημέρα κατά της ενδοσχολικής βίας και του εκφοβισμού, συμπεριλαμβανομένου του κυβερνοεκφοβισμού (International day against violence and bullying at school including cyberbullying) με απόφαση της γενικής συνέλευσης της UNESCO.  

Ο εκφοβισμός είναι μακροχρόνια σωματική ή ψυχολογική βία που ασκείται από ένα άτομο ή ομάδα ατόμων εναντίον ενός ατόμου που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του στη συγκεκριμένη κατάσταση.

Ο σωματικός εκφοβισμός μπορεί να περιλαμβάνει κλοτσιές, σπρωξίματα ή ξύλο ενώ οι πιο συνηθισμένοι τρόποι ψυχολογικού εκβιασμού είναι τα πειράγματα και ο αποκλεισμός

Θα πρέπει να διακρίνουμε τις εκφοβιστικές πράξεις από τις απλές εκφράσεις επιθετικότητας μεταξύ των μαθητών, επισημαίνοντας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εκφοβισμού, διότι, όπως θα αναλύσουμε παρακάτω, οι εμπλεκόμενοι στην εκπαιδευτική διαδικασία, παρά τους ορισμούς των ειδικών, συχνά δυσκολεύονται να καθορίσουν ποιες συμπεριφορές είναι εκφοβιστικές. Για να χαρακτηριστεί, λοιπόν, μια επιθετική πράξη εκφοβισμός θα πρέπει να υπάρχει διαφορά δύναμης μεταξύ δράστη και θύματος, που καθιστά το θύμα αδύναμο να αμυνθεί και το τοποθετεί σε μειονεκτική θέση έναντι του δράστη.  Η διαφορά δύναμης μπορεί να είναι είτε σωματική είτε ψυχολογική. Οι δράστες είναι πολύ ικανοί στο να αναγνωρίζουν τους μαθητές που δεν διαθέτουν τις δεξιότητες, τις ικανότητες ή τα προσωπικά χαρακτηριστικά για να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Η διαφορά δύναμης μπορεί να αφορά από τη μεριά του δράστη ή των δραστών σε μεγαλύτερη σωματική ή αριθμητική δύναμη, περισσότερη αυτοπεποίθηση, σιγουριά, διεκδικητικότατα, μεγαλύτερη γλωσσική επιδεξιότητα, που δίνει τη δυνατότητα στο δράστη να πληγώσει ή να απειλήσει το θύμα με την επιλογή των λέξεων που κάνει ή τον τρόπο ομιλίας, ανώτερες κοινωνικές ή χειριστικές δεξιότητες (π.χ. ικανότητα να στρέψει κάποια άτομα εναντίον κάποιου ή να αποκλείσει κάποιον από μια ομάδα), υψηλότερη κοινωνική θέση και αντίστοιχη ικανότητα επιβολής. O εκφοβισμός διαφοροποιείται από άλλα είδη επιθετικότητας, όπως η αντιδραστική επιθετικότητα, η οποία προκαλείται ως αντίδραση σε κάτι ή η προμελετημένη επιθετικότητα, η οποία έχει ένα συγκεκριμένο στόχο, από το γεγονός ότι δεν υπάρχει άλλος προφανής στόχος πέρα από την απόκτηση κυριαρχίας. 

Μπορούμε να διακρίνουμε δύο είδη εκφοβισμού: τον άμεσο που εκφράζεται με ευθείες σωματικές ή λεκτικές επιθέσεις προς το θύμα και τον έμμεσο, που περιλαμβάνει τη συκοφαντία, τη χειραγώγηση των φιλικών σχέσεων και τον σκόπιμο αποκλεισμό από μια ομάδα. 

Το cyber bullying, δηλ. ο εκφοβισμός που πραγματοποιείται μέσω ηλεκτρονικών μέσων, όπως είναι τα κινητά τηλέφωνα, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, οι δικτυακοί τόποι και τα chat rooms, αποτελεί ένα πρόσφατο και ιδιαίτερα ανησυχητικό φαινόμενο. Ως «ρατσιστικός εκφοβισμός» ή «φυλετική παρενόχληση» χαρακτηρίζεται η επιθετική πράξη που κατευθύνεται προς ένα άτομο που ανήκει σε διαφορετική φυλή ή εθνικότητα, εφόσον αποδειχθεί ότι ο εκφοβισμός προέκυψε ακριβώς λόγω της διαφοράς εθνικότητας μεταξύ του δράστη και του θύματος.

Ο «σεξουαλικός εκφοβισμός» αναφέρεται στη χρήση λεκτικών εκφράσεων με σεξουαλικά υπονοούμενα. Μια άλλη μορφή εκφοβισμού λαμβάνει χώρα όταν μια ομάδα σε ένα πλαίσιο προβαίνει σε πράξεις επιβολής στα νεοφερμένα άτομα, σαν ένα είδος τελετών μύησης ή καψονιών. Σ’ αυτή την περίπτωση, οι δράστες φαίνεται να απαλλάσσονται από το αίσθημα προσωπικής ευθύνης καθώς η πρακτική του εκφοβισμού βασίζεται σε μια παράδοση.

Το ποσοστό των αγοριών που συμμετέχουν σε εκφοβιστικά περιστατικά, κυρίως άμεσου τύπου, είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό των κοριτσιών. Αγόρια και κορίτσια είναι θύματα του έμμεσου ή σχεσιακού εκφοβισμού σε παρόμοιο ποσοστό.

Στην χώρα μας περιστατικά βίας μένουν στην αφάνεια είτε γιατί θεωρείται ότι η δημοσιοποίησή τους θα στιγματίσει τους θύτες ή/και τα θύματα είτε γιατί θα μειώσει το κύρος του σχολείου. Έχει βρεθεί, επίσης, ότι συμπεριφορές του τύπου «δράση συμμοριών» βρίσκονται σε πολύ χαμηλά επίπεδα στη χώρα μας, ενώ πιο συχνά είναι τα περιστατικά επιθέσεων και ξυλοδαρμών μεταξύ μαθητών, με μεγαλύτερη συχνότητα στο Γυμνάσιο απ’ ό, τι στο Λύκειο. Βρέθηκε, επίσης, ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό παιδιών δεν ζητούν βοήθεια από τους εκπαιδευτικούς για προβλήματα που αντιμετωπίζουν στο χώρο του σχολείου.

Έχει υποστηριχθεί ότι και το ίδιο το σχολείο ως θεσμός ασκεί βία, μέσω της χειραγώγησης, της συναίνεσης, του προσεταιρισμού και της εσωτερίκευσης των κανόνων και προτύπων συμπεριφοράς, συμμετέχοντας σ’ έναν ευρύτερο κοινωνικό έλεγχο της εκπαίδευσης.

Μπορούμε να υποψιαστούμε ότι ένα παιδί εκφοβίζεται με βάση κάποια δευτερεύοντα σημάδια θυματοποίησης:

         -  ένα ασυνήθιστα ήσυχο παιδί γίνεται όλο και πιο απόμακρο 

         -  ένα παιδί, που, συνήθως, είναι συγκρατημένο, γίνεται επιθετικό (ως αποτέλεσμα της 
απογοήτευσης και της ανικανότητας να αντιμετωπίσει τη θυματοποίηση με άλλο 
τρόπο) 

         -  πτώση της σχολικής επίδοσης χωρίς προφανή λόγο 

         -  απροθυμία συμμετοχής σε εξωσχολικές δραστηριότητες 

         -  ασθένεια πριν από ομαδικές δραστηριότητες 

         -  στις ομαδικές σχολικές δραστηριότητες κανείς δεν θέλει να σχηματίσει ζευγάρι μ’ 
αυτό το παιδί 

         -  απουσίες από το σχολείο χωρίς πειστικές εξηγήσεις 

         -  τα προσωπικά αντικείμενα του παιδιού είναι μονίμως κατεστραμμένα ή έχουν χαθεί. 

Συμβουλευτικές τηλεφωνικές υπηρεσίες της Εταιρείας Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου (Ε.Ψ.Υ.Π.Ε.) στις οποίες απαντούν ειδικοί Ψυχικής Υγείας. Για γονείς, εκπαιδευτικούς,  ειδικούς ψυχικής υγείας: 801-801-1177.

Ευρωπαϊκή Γραμμή υποστήριξης Παιδιών 
Για παιδιά και εφήβους: 116-111

Διαβάστε επίσης

• Παραπονιέται το παιδί σας για πονοκεφάλους; Πόσο σοβαρό μπορεί να είναι και πότε πρέπει να πάτε στον γιατρό;
• Τι φταίει και κάνει ένα παιδί να παίρνει όπλο και σκοτώνει; Ο ρόλος της οικογένειας και των ΜΜΕ. Υπάρχει πρόληψη; 

• Τι είναι ο αυτισμός. Πώς γίνεται η διάγνωση; Υπάρχει θεραπεία; (video)
• Ψείρες και κόνιδα. Τι είναι, πώς προλαμβάνονται και πώς αντιμετωπίζονται;
• Το σύνδρομο Άσπεργκερ και οι διαφορές του με τον αυτισμό. Πώς γίνεται η διάγνωση; Υπάρχει θεραπεία

MSc
PhD

Mobbing (όχι bulling) ψυχολογική παρενόχληση, βία στην εργασία. Τρόποι συμβουλευτικής παρέμβασης

της Αυρηλίας Βούρου,  medlabnews.gr iatrikanea

Τα τελευταία χρόνια στους εργασιακούς χώρους αναπτύχθηκε ένα νέο απειλητικό φαινόμενο, το οποίο συνεπάγεται μείζονες προσωπικές, οικογενειακές, επαγγελματικές και κοινωνικές  επιπτώσεις. 

Το φαινόμενο είναι γνωστό ως «σύνδρομο Mobbing» και περιγράφει την κατ' επανάληψη υβριστική συμπεριφορά εντός ή εκτός της επιχείρησης, η οποία εκδηλώνεται με εκφοβιστικές ενέργειες, λόγια ή τρόπους οργάνωσης της εργασίας και στοχεύει στη διαμόρφωση ενός εχθρικού, ταπεινωτικού περιβάλλοντος που προσβάλει την προσωπικότητα, την αξιοπρέπεια ή τη σωματική-ψυχική ακεραιότητα του εργαζομένου, προκειμένου να προκαλέσει την παραίτησή του (Σάκουλα, Μπελαλή & Σταθαρού, 2014). 

Παρόλη τη σοβαρότητα του φαινομένου, το mobbing αντιμετωπίζεται με δυσπιστία από τα «θύματα» καθώς, υπό το βάρος των σύγχρονων οικονομικών συνθηκών, η ανάγκη επιβίωσης τίθεται σε προτεραιότητα, παραμερίζοντας τις ψυχολογικές διεκδικήσεις και αυξάνοντας την ανεκτικότητα στις εκδηλώσεις βίας. Στον αντίποδα υποστηρίζεται πως ειδικά σήμερα, υπό το πρίσμα των έντονων κοινωνικών πιέσεων, πρέπει να προστατεύονται και να προασπίζονται οι ασφαλείς συνθήκες εργασίας και διαβίωσης (Κωνσταντινίδης, 2011). Η εργασιακή ικανοποίηση άλλωστε είναι στενά συνδεδεμένη με την προσωπική ανάπτυξη, δεδομένου ότι η κοινωνική υποστήριξη που λαμβάνεται από το πλαίσιο απασχόλησης, συμβάλλει στην ενίσχυση της αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης (Khoo, 2010).

Η ηθική εργασιακή παρενόχληση -αν και προγενέστερης χρονολόγησης-  έχει αποτελέσει αντικείμενο μελέτης της επιστημονικής κοινότητας από τις αρχές του 1990, καθώς αξιολογήθηκε ως φαινόμενο που καταστρέφει το εργασιακό κλίµα και μειώνει την παραγωγικότητα, λόγω των ψυχολογικών προβλημάτων που επιφέρει (Κοΐνης & Σαρίδη, 2013). Στη διεθνή βιβλιογραφία συναντάται με ποικίλους ορισμούς (αλλά με την ίδια περίπου έννοια) όπως: Αποκλίνουσα εργασιακή συμπεριφορά, Εργασιακή παρενόχληση, Εργασιακή επιθετικότητα, Εργασιακή παραβίαση, Εργασιακή κακοποίηση, Συναισθηματική εργασιακή κακοποίηση κ.α. (Keashly & Jagatic, 2003).  Χώρες όπως Γερμανία, Σουηδία και Ιταλία αναγνωρίζουν την εργασιακή παρενόχληση ως επαγγελματική ασθένεια (Κωνσταντινίδης, 2011). 

Στην Ελλάδα το φαινόμενο εξαπλώνεται µε γρήγορους ρυθµούς, αφού οι έρευνες αποκαλύπτουν ότι ένας στους δέκα Έλληνες παραδέχεται συνθήκες εκφοβισµού, ενώ το 5% των εργαζομένων αναφέρουν περιστατικά σωµατικής βίας στη δουλειά τους (Κοΐνης & Σαρίδη, 2013). 

Οι ειδικοί πλέον, μέσω της κατανόησης των αιτιών και των μηχανισμών, είναι σε θέση να αναγνωρίσουν αυτήν την κοινωνική νόσο και κατά συνέπεια να υποστηρίξουν τους ασθενείς, ώστε να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες με πρακτικούς χειρισμούς, προλαμβάνοντας περεταίρω επιβλαβείς σωματικές ή ψυχολογικές επιδράσεις. Άλλωστε όπως υποστηρίζεται, η έγκαιρη διάγνωση του mobbing αποτελεί καταλυτικό εμπόδιο για την εξέλιξή του (Khoo, 2010). Σκοπός της εργασίας είναι η παρουσίαση του συνδρόμου εργασιακής παρενόχλησης, αλλά και των τρόπων συμβουλευτικής παρέμβασης, που συμβάλλουν στην ολιστική αντιμετώπισή του.

Γιατί ένα παιδί γίνεται δολοφόνος; Ο ρόλος της τηλεόρασης και των βιντεοπαιχνιδιών στην επιθετική συμπεριφορά.

της Βικτωρίας Πολύζου, σύμβουλος ψυχικής υγείας, σύμβουλος σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού,  medlabnews.gr iatrikanea




Πολλοί είναι αυτοί που θεωρούν πως η χρησιμοποίηση όπλων από τα παιδιά μπορεί να τα εξοικειώσει με τη βία και να καταστήσει εύκολη την πραγματική χρήση τους αργότερα στη ζωή. Ως παραδείγματα περί αυτού, αρκετοί επικαλούνται τα δεκάδες περιστατικά ανά τον κόσμο -και ιδιαίτερα στις Η.Π.Α.- όπου παιδιά και έφηβοι δολοφόνησαν -φαινομενικά εν αιθρία- δασκάλους, καθηγητές και συμμαθητές τους. 


Τι όμως, μπορεί να κάνει ένα παιδί να παίρνει όπλο και να σκοτώνει;

Έρευνες υποστηρίζουν πως 1 στα 7 παιδιά παιδικής και εφηβικής ηλικίας έχουν κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα, όπως προβλήματα στην επικοινωνία και στη γλώσσα, ελλειμματική προσοχή, υπερκινητικότητα, τικ, ενούρηση, προβλήματα προσαρμογής, προβλήματα διαγωγής, συναισθηματικά προβλήματα, ψύχωση.

Αυτά τα προβλήματα δημιουργούνται είτε από γενετική προδιάθεση είτε από προβληματικό περιβάλλον (π.χ. σπίτι, σχολείο κλπ), είτε από συνδυασμό και των δύο.




Όταν κάποιος αποφασίζει να σκοτώσει εκτός από χρόνια σκέψη και την ανάγκη να φτάσει στον στόχο του, κουβαλάει ένα παρελθόν που του φόρτωσαν οι γονείς του.




Συνήθως η κακοποίηση είναι ψυχική. Απών πατέρας, αλκοολικός πατέρας, αδιάφορη μανα, καταπιεστική και δεσποτική μητέρα κοκ.




Η δεσποτική μητέρα είναι αυτή που απομονώνει το παιδί από μικρή ηλικία και του μεταφέρει φυσικά τις δικές του πεποιθήσεις. Με την σειρά της εκείνη όταν ήταν μικρή είχε υποστεί παρόμοιες καταστάσεις οι οποίες εξελίχθηκαν και επεξεργάστηκαν στο μυαλό της σαν σωστές. Η δεσποτική μητέρα γαλουχεί το παιδί σύμφωνα με τις δικές της εμπειρίες και το μισεί επειδή θέλει να του στερήσει κάτι που κ εκείνη δεν είχε. Μερικές μητέρες μισούν οποιονδήποτε και θέλουν να εξωτερικευσουν επιτέλους τον συσσωρευμένο τους θυμό, τι πιο εύκολο λοιπόν από ένα παιδί.




Η δεσποτική μητέρα το μεγαλώνει κάνοντας του μαθήματα Ζωής με ξυλοφόρτωμα καμιά φορά, με τιμωρίες πολλές φορές και σεξιστικού περιεχομένου.




Η έλλειψη του δεσμού με την μητέρα και του πατέρα, προκαλεί ελλείψεις και μη φυσιολογικές συμπεριφορές! Βασανίζουν ζώα και βάζουν φωτιά σε πράγματα (αρχή σαδισμού).




Μερικά από τα παιδιά δολοφόνοι, γεννήθηκαν ψυχικά άρρωστα αλλά κακοποιήθηκαν και τραυματίστηκαν ενώ μεγάλωναν από το περιβάλλον τους.

Οι προβληματικές προσωπικότητές τους και τα διαταραγμένα μυαλά τους προκάλεσαν υπαρξιακή οργή που βρήκε χώρο έκφρασης στη μαζική δολοφονία. Είτε όμως γεννήθηκαν ψυχικά άρρωστα είτε είχαν τρομακτικές ανατροφές τους θα μπορούσαν να βοηθηθούν.

Τα βασικότερα αίτια που επηρεάζουν τα παιδιά και τους δημιουργούν μία πιο επιθετική συμπεριφορά είναι τα εξής:

α) συγκρούσεις που προκύπτουν μεταξύ γονέων και παιδιού για θέματα καθημερινής φροντίδας (το παιδί αρνείται επίμονα να φάει, να πλυθεί, να κοιμηθεί)

β) συγκρούσεις που προκαλούνται από τις απαγορεύσεις των γονέων προς το παιδί να εκτελέσει μία δραστηριότητα ή να σταματήσει κάποια ενέργεια

γ) συγκρούσεις που είναι αποτέλεσμα δυσκολιών στις διαπροσωπικές σχέσεις μεταξύ παιδιού και γονέων όπως 1) το παιδί πιστεύει ότι δεν το προσέχουν οι γονείς του όσο αυτό θέλει 2) το παιδί νιώθει παραμελημένο με την άφιξη του καινούριου μωρού στην οικογένεια ή 3) το παιδί δυσκολεύεται να εκφράσει εύκολα τις επιθυμίες του

Επίσης οι πιο συνήθεις χρονικές περίοδοι κατά τις οποίες «πυροδοτείται» η επιθετικότητα των παιδιών είναι:

α) κάποιες συγκεκριμένες ώρες της ημέρας, κυρίως πριν το φαγητό αλλά και πριν τον ύπνο, προφανώς λόγω κόπωσης του παιδιού

β) περίοδοι αδιαθεσίας του παιδιού (κρυολογήματα, πυρετός)

γ) συμμετοχή του παιδιού σε ποικίλες κοινωνικές δραστηριότητες (επισκέπτες στο σπίτι ή γιορτές)

Μελέτες, αντικρούουν την για χρόνια επικρατούσα άποψη ότι τα αίτια των περισσότερων σχολικών ενόπλων επιθέσεων είναι αποτέλεσμα του ''bullying'' της άσκησης δηλαδή σωματικής και ψυχολογικής βίας από συνομήλικους. Ασήμαντη επίδραση έχει το φαινόμενο του bullying στις ζωές των παιδιών αυτών. Τα ΜΜΕ επικεντρώνονται κάθε φορά μετά από ένα τέτοιο συμβάν σε αυτό. Αναδεικνύουν ότι αιτία για τα μακελειά στα σχολεία είναι ότι "τα παιδιά βρίσκονται συνέχεια στο στόχαστρο των συμμαθητών τους - θύματα ψυχολογικής και σωματικής βίας" και ότι αυτός ήταν ο λόγος που αποδεσμεύουν την οργή τους με τόσο ακραίο και βίαιο τρόπο. Η έρευνα όμως δείχνει ότι ενώ μερικοί ήταν αποδέκτες πειραγμάτων το bullying δεν ήταν ο λόγος που προκάλεσε το μακελειό. Εκτός από το bullying, τέτοια περιστατικά συχνά σχετίζονται από τον κόσμο με την βία των βιντεπαιχνιδιών. Τα καθιστούν υπεύθυνα για τέτοιες βίαιες εξάρσεις παιδιών. Καμία σχέση δεν υπάρχει μεταξύ της βίας των βιντεοπαιχνιδιών με τις μαζικές δολοφονίες από παιδιά σε σχολεία.




Παιδιά δολοφόνοι στην Αμερική και στην Ευρώπη ομολόγησαν την αποτρόπαια πράξη τους δηλώνοντας ότι ενσωμάτωσαν τους ρόλους που είχαν βιώσει και είχαν δει παρακολουθώντας ένα τηλεοπτικό σήριαλ με παρόμοιο μακάβριο περιεχόμενο!.




Τα παιδιά μαθαίνουν μέσα από τους μηχανισμούς της ταύτισης και της μίμησης, μέσα από επαναλαμβανόμενες στα ΜΜΕ στο διηνεκές και συχνά μέχρι αηδίας σκηνές βαρβαρότητας από άνθρωπο σε συνάνθρωπο χωρίς κανένα λόγο ή με την απίστευτη δικαιολογία της «ανθρωπιστικής-απελευθερωτικής παρέμβασης» και επαναλαμβάνουν, βιωματικά, χωρίς βαθύτερη συνειδητοποίηση.

Κατακερματίζεται έτσι η συστηματική προσπάθεια κάθε κοινωνίας από συστάσεως του πρώτου κοινωνικού συστήματος της ανθρωπότητας να μετουσιώσει τον άνθρωπο-ζώο σε άνθρωπο κοινωνικό με τη βοήθεια κλασικών δομών και θεσμών όπως η οικογένεια, η παιδεία, η θρησκεία, το σύστημα Δικαιοσύνης και το σύστημα ελέγχου και καταστολής.

Τι μπορεί να γίνει για να προληφθούν οι Ένοπλες Επιθέσεις σε Σχολεία;

• Οι γονείς οφείλουν να γνωρίζουν το παιδί τους.

• Να διατηρούν μία ανοιχτή και ζεστή σχέση με πολύ επικοινωνία.

• Να γνωρίζουν τους φίλους του, που πηγαίνει, τι κάνει, τι ιστοσελίδες επισκέπτεται, τι γράφει στο διαδίκτυο.

• Οι γονείς θα πρέπει να επιβλέπουν την ιδιωτικότητα του παιδιού τους.

• Να επαγρυπνούν για προειδοποιητικές ενδείξεις έκφρασης βίας. "Εάν διαβάσουν κάποια ανησυχητική ιστορία πρέπει να ξέρουν τι να κάνουν.

• Να αναφέρουν στο σχολείο το γεγονός, σε κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας και εάν χρειαστεί στις αρχές.

Διαβάστε επίσης

H βία στο σχολείο, ο εκφοβισμός και πώς μπορεί να γίνει αντιληπτός;

Νεύρα με το παραμικρό, εκνευρισμός, θυμός μπορεί να οφείλονται και σε πάθηση;

Απλοί τρόποι διαχείρισης του θυμού και των νεύρων, που φέρνουν οι καθημερινές απρόβλεπτες καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε.

Οι διαταραχές του θυρεοειδούς αδένα. Τι προκαλούν, πώς ανιχνεύονται και πώς αντιμετωπίζονται

Το εργασιακό άγχος προκαλεί φόβο, θυμό, πανικό και σοβαρά προβλήματα υγείας. Τρόποι αντιμετώπισης του

Φίμωσε μαθητή καθηγήτρια στις Σέρρες. Ζω απομονωμένος στο υπόγειο, πάσχει από χρόνια ψυχικά προβλήματα λέει ο σύζυγός της

medlabnews.gr 

Ποινή φυλάκισης δύο χρόνων, επέβαλε το Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Σερρών στη 60χρονη καθηγήτρια-διευθύντρια γυμνασίου που κατηγορείται ότι φίμωσε με κολλητική ταινία έναν 13χρονο μαθητή.

Η κατηγορούμενη κρίθηκε ένοχη για παράνομη βία και σωματική βλάβη αδύναμων ατόμων και αποφασίστηκε η ποινή της να είναι εξαγοράσιμη προς δέκα ευρώ ημερησίως, ενώ από την πλευρά της η διευθύντρια άσκησε έφεση κατά της απόφασης.

Παίζαμε, υποστήριξε η διευθύντρια για το περιστατικό 

«Την Πέμπτη παρουσιάζαμε εργασίες στην τάξη. Όλοι μιλούσαν το ίδιο και ο 13χρονος. Λέω στην αδερφή του μου επιτρέπεις να βάλω μια ταινία για να μη μιλάει; Γελούσαμε. Πάω παίρνω την ταινία και του τη βάζω στο στόμα για πλάκα. Για να συνεχίσουμε το μάθημα.

Στο μεσοδιάστημα εγώ βγήκα έξω να πάρω ένα μαρκαδόρο και όταν γύρισα ήταν δεμένα τα χέρια του. Δεν τους είπα εγώ να τον δέσουν. Δεν έδειξε ο 13χρονος ότι δυσανασχετούσε. Τελειώσαμε και τα παιδιά εξαφανίστηκαν. Ούτε ήρθαν να μου πουν ότι αυτό μας πείραξε ούτε η μητέρα επικοινώνησε μαζί μου.

Περίπου 10 λεπτά ήταν το παιδί με την ταινία στο στόμα. Δεν το φίμωσα. Δεν πήρα την ταινία να του τη βάλω γύρω γύρω από το στόμα. Ήταν μια συμβολική κίνηση επειδή δεν μπορούσα να συνεχίσω το μάθημα προς το τέλος. Με την συναίνεση των μαθητών το έκανα. Ρώτησα και είπα θέλετε να το κάνουμε αυτό (να βάλω την ταινία στο στόμα του). Δεν φαντάστηκα ότι θα τους ενοχλήσει αυτό. Γιατί τα παιδιά κάνουν πολύ χειρότερα. Αν έβλεπα τον 13χρονο να δυσανασχετεί και να μη γελάει δεν θα το έκανα».

Ο σύζυγος της καθηγήτριας και διευθύντριας του Γυμνασίου, μιλώντας στις «Εξελίξεις Τώρα» αναφέρει πως η σύζυγός του πάσχει από ψυχικά προβλήματα εδώ και χρόνια.

«Η γυναίκα μου πάσχει, έχει ψυχικά προβλήματα εδώ και χρόνια. Δεν μου είπε απολύτως τίποτα, ούτε την είδα, ούτε κατάλαβα ότι έφυγε γιατί εγώ επειδή δεν αντέχω ζω απομονωμένος στο υπόγειο του σπιτιού μου. Δεν κατάλαβα καν ότι ήρθαν και την πήραν. Το έμαθα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης σήμερα το μεσημέρι. Μάλιστα έχει πεθάνει ο αδελφός μου και ανέβαλα να πάω και στην κηδεία του στην Καρδίτσα» είπε αρχικά.

Και συνέχισε: «Η γυναίκα μου πάσχει, η διεύθυνση τα ξέρει, από σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας. Δεν καταλογίζω ευθύνη γι’ αυτά που μου κάνει όλη μέρα , φταίει η αρρώστια της. Αρνείται να πάει στον ψυχίατρο. Την έχω πάει 15 φορές στον ψυχίατρο και αρνείται. Έπαιρνε τα φάρμακά της 16 χρόνια. Το 2022 τα έκοψε και έκτοτε το χάος. Δεν μπορώ να πάρω τηλέφωνο την Αστυνομία για το bullying που δέχομαι γιατί αντιδράει ο γιος μου, ο οποίος πάσχει από τα ίδια προβλήματα. ''Μπήκατε'' σε ένα δράμα μέσα. Το περίμενα να συμβεί ανά πάσα στιγμή και απορώ πώς άργησε και τόσο».

Εκκρεμούσε ΕΔΕ σε βάρος της καθηγήτριας για προηγούμενα περιστατικά με μαθητές

Το παιδί απελευθερώθηκε από τη φιλόλογο, που μπήκε στην τάξη και τον βρήκε σε αυτήν την κατάσταση.

«Είδα το παιδί στο τελευταίο θρανίο με τα χέρια δεμένα. Τον πλησίασα και μου είπε ότι το έκανε η διευθύντρια, το ίδιο είπαν και άλλα παιδιά. Του έλυσα τα χέρια και μετά συνέχισα το μάθημα», είπε η καθηγήτρια που τον έλυσε.

Τo συγκεκριμένο περιστατικό δεν είναι το μοναδικό, σύμφωνα με τις μαρτυρίες των γονέων, που έχει καταγραφεί καθώς στο παρελθόν οι γονείς έχουν απευθυνθεί αρκετές φορές στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση για τη συμπεριφορά της διευθύντριας.

Μάλιστα, οι πληροφορίες αναφέρουν πως εκκρεμούσε ΕΔΕ σε βάρος της για προηγούμενα περιστατικά με μαθητές ενώ υπήρχαν και καταγγελίες εναντίον της πως έφευγαν καθηγητές από το σχολείο εξαιτίας της.

Μετά τα όσα συνέβησαν η καθηγήτρια τέθηκε εκτός σχολείου. Η μητέρα του μαθητή, μετά τη δικαστική απόφαση, νιώθει δικαιωμένη.

Απατεώνες με το γνωστό κόλπο του ΔΕΔΔΗΕ έκλεψαν από την Εύη Δρούτσα 22.000 ευρώ

 medlabnews.gr

Θύμα απατεώνων με το γνωστό κόλπο των δήθεν υπαλλήλων του ΔΕΔΔΗΕ έπεσε η γνωστή στιχουργός Εύη Δρούτσα, η οποία έχασε έτσι 22.000 ευρώ. Συγκεκριμένα, όπως εξήγησε η ίδια στον ΑΝΤ1, χθες, μετά την σφοδρή κακοκαιρία που χτύπησε την Γλυφάφα – όπου μένει - επικοινώνησαν μαζί της οι απατεώνες, προσποιούμενοι υπαλλήλους του ΔΕΔΔΗΕ, με το πρόσχημα ότι απαιτούνταν άμεσες εργασίες στο ηλεκτρικό ρεύμα

«Με παίρνει μία κυρία Αγρινοπούλου Αναστασία τομέας 4 εσωτερική βλαβών και μου λέει: "αυτή τη στιγμή εάν δεν καθίσουμε κάποιες ώρες να φτιάξουμε το ηλεκτρικό σας, θα είσαστε στα σκοτάδια τέσσερις μέρες"» είπε η Εύη Δρούτσα.

Αφού ήρθαν οι «τεχνικοί», προκάλεσαν σκοπίμως βλάβες στις ηλεκτρικές συσκευές του σπιτιού ενώ της ζήτησαν να τυλίξει σε αλουμινόχαρτα όσα κοσμήματα και χρήματα είχε επειδή «τα χρήματα επάνω έχουν μια ασημένια γραμμή. Αυτή η γραμμή εμποδίζει τη ΔΕΗ», όπως της είπαν.

Η Ευη Δρούτσα απορούσε με την όλη διαδικασία αλλά ακολουθούσε τις οδηγίες.

Στη συνέχεια της ζήτησαν να βάλει τα χρήματα και τα τιμαλφή κάτω από το χαλάκι της εξώπορτάς της, από όπου τα βούτηξαν οι απατεώνες.

Μετά από ώρα, και αφού αναβόσβηνε τα φώτα όπως της είχαν ζητήσει οι «τεχνικοί» η υπεύθυνη της είπε ότι τελειώσανε.

«Πάω να ανοίξω την πόρτα και της λέω, "δεν έχει τίποτα, έχουν εξαφανιστεί όλα". "Θα έρθουν" λέει, σε μια ώρα θα είναι εκεί. "Το φάντασμα λέω θα τα φέρει;"» είπε σοκαρισμένη η γνωστή στιχουργός.

Σε ερώτηση για το ποσό, η Εύη Δρούτσα απάντησε ότι είχε στο σπίτι «γύρω στις 22.000 ευρώ».

Φρίκη. Κυνηγούσε με τσεκούρι γυναίκα με παιδί στο Ηράκλειο και έλεγε «έχω εντολή να σκοτώσω»

 medlabnews.gr

Άγριες σκηνές φρικης εκτυλίχθηκαν το μεσημέρι της Τετάρτης (21.01.2026) στο Ηράκλειο, από την επίθεση 39χρονου σε μητέρα και το παιδί της, στη μέση του δρόμου. Ο δράστης σε κατάσταση αμοκ κυνηγούσε μητέρα και παιδί με τσεκούρι για να τους σκοτώσει. Όπως είπε στην αστυνομία, μία φωνή που άκουγε προσπαθούσε να τον πείσει να τους χτυπήσει θανάσιμα.

Η επίθεση έγινε στην περιοχή Γούβες του Ηρακλείου. Ο 39χρονος πριν ξεκινήσει να κυνηγά την μητέρα, προκάλεσε φθορές με το τσεκούρι του και στο αυτοκίνητό της. Λίγο μετά και αφού την συνάντηση στο δρόμο με το παιδί της, ξεκίνησε να κινείται απειλητικά προς το μέρος τους.

Η γυναίκα, για να προστατεύσει το παιδί, το έκρυψε σε σπίτι της περιοχής. Οι φωνές και τα ουρλιαχτά σήκωσαν στο πόδι την περιοχή, με τους κατοίκους να τρέχουν για να τη βοηθήσουν.

Ο 39χρονος, με το τσεκούρι στο χέρι, βρισκόταν σε κατάσταση αμόκ. Ακόμα και οι αστυνομικοί που έσπευσαν στην περιοχή δεν μπορούσαν να τον ηρεμήσουν.

Κατάφεραν να του περάσουν χειροπέδες και να τον μεταφέρουν στο Αστυνομικό Τμήμα Χερσονήσου.

«Είχα εντολή από μία φωνή να σκοτώσω»

Ο 39χρονος, βρισκόμενος σε υπερένταση, έλεγε και ξανάλεγε στους αστυνομικούς ότι πρέπει να σκοτώσει. «Έχω εντολή από μία φωνή να σκοτώσω», έλεγε χαρακτηριστικά. Οι αστυνομικοί μετέφεραν τον άνδρα στο νοσοκομείο για ιατρική βοήθεια.

Πληροφορίες από patris.gr

Γονείς κατηγορούν το TikTok για τον θάνατο των παιδιών τους από επικίνδυνη «πρόκληση»

 medlabnews.gr

Πέντε οικογένειες στη Βρετανία περιμένουν να εκδικαστεί στις ΗΠΑ η μήνυσή τους κατά του TikTok, κατηγορώντας την πλατφόρμα για τον θάνατο των παιδιών τους από μια επικίνδυνη διαδικτυακή «πρόκληση».

Τα πέντε παιδιά, ηλικίας 11 έως 14 ετών, πέθαναν σε διάστημα λίγων μηνών το 2022 με τους γονείς του να αποδίδουν τους θανάτους στο «blackout challenge», ή «πρόκληση λιποθυμίας», στο οποίο παιδιά ή έφηβοι αυτοστραγγαλίζονται ή κρατούν την ανάσα τους μέχρι να λιποθυμήσουν.

H ακόλουθη πτώση των επιπέδων οξυγόνου μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμες εγκεφαλικές βλάβες και θάνατο.

H Έλεν Ρουμ, μητέρα του 14χρονου Τζουλς Σουίνι που βρέθηκε νεκρός στο δωμάτιό του, εμφανίστηκε την Παρασκευή στην τηλεόραση του BBC ενόψει της ακροαματικής διαδικασίας.

Το Ανώτατο Δικαστήριο της πολιτείας του Ντέλαγουεαρ, όπου έχει έδρα το TikTok, καλείται να εξετάσει αίτημα της πλατφόρμας να απορρίψει την προσφυγή. Βασικό επιχείρημα είναι ότι η υπόθεση δεν μπορεί να εκδικαστεί στις ΗΠΑ επειδή αφορά θανάτους στη Βρετανία.

Οι πέντε οικογένειες δεν διαθέτουν αποδείξεις για τις ευθύνες του TikTok, υποστηρίζουν όμως ότι το κλειδί της υπόθεσης βρίσκεται στα δεδομένα των παιδιών τους, τα οποία η πλατφόρμα υποστηρίζει πως μπορεί να έχουν διαγραφεί. Εφόσον το αίτημα του TiTok απορριφθεί, η πλατφόρμα θα υποχρεωθεί να αποκαλύψει τα δεδομένα εφόσον υπάρχουν ακόμα.

Ήταν ένα ηλιόλουστο απόγευμα Τετάρτης, κατά τη διάρκεια των πασχαλινών διακοπών, όταν ο 14χρονος Τζουλς Σουίνι έπαιξε ποδόσφαιρο με φίλους και επισκέφθηκε μια λίμνη κοντά στο οικογενειακό του σπίτι στο Τσέλτεναμ. Όταν επέστρεψε, έφαγε πίτσα, άναψε το μπάρμπεκιου στον κήπο και έψησε marshmallows με έναν συμμαθητή του, πριν τον αποχαιρετήσει στην πόρτα του σπιτιού. Τίποτα εκείνη την ημέρα δεν προμήνυε το τραγικό τέλος που θα ακολουθούσε.

Όπως λέει σήμερα η μητέρα του, Έλεν Ρουμ, δεν υπήρχε απολύτως καμία ένδειξη ότι επρόκειτο να χάσει το μοναχοπαίδι της, ένα χαρούμενο, τρυφερό αγόρι, γεμάτο ζωή. Κι όμως, στις 10:13 εκείνο το βράδυ του Απριλίου του 2022, τον βρήκε η ίδια αναίσθητο στο πάτωμα του δωματίου του. Παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες διάσωσης, ο Τζουλς διαπιστώθηκε νεκρός επιτόπου.

«Δεν μπορούσα να καταλάβω αυτό που έβλεπα και δεν νομίζω ότι θα το ξεπεράσω ποτέ», λέει συντετριμμένη. Το ερώτημα που τη βασανίζει από τότε παραμένει ένα: «γιατί». Η Έλεν τονίζει ότι γνωρίζει κάθε λεπτομέρεια της τελευταίας ημέρας του γιου της, εκτός από τα τελευταία 30 λεπτά. Όπως λέει, δεν θα σταματήσει μέχρι να μάθει τι ακριβώς συνέβη σε εκείνα τα τελευταία λεπτά.

Η αναζήτηση αυτή καθόρισε τη ζωή της, καθώς η θλίψη της συνοδεύτηκε από την πεποίθηση ότι οι απαντήσεις δεν βρίσκονται στον φυσικό κόσμο, αλλά στις εφαρμογές κοινωνικής δικτύωσης του κινητού του παιδιού της. Στον απόηχο του θανάτου του, η 49χρονη μητέρα άρχισε να δίνει όλο και μεγαλύτερη προσοχή σε αναφορές που συνέδεαν θανάτους παιδιών με διαδικτυακές «προκλήσεις».

Μετά τον θάνατο του γιου της, η Ρουμ ξεκίνησε καμπάνια για τον λεγόμενο «νόμο του Τζουλς», ο οποίος θα έδινε στους γονείς πρόσβαση στους λογαριασμούς των παιδιών τους στα social media στην περίπτωση που πεθάνουν.

Σύμφωνα με την προσφυγή, οι πέντε θάνατοι ήταν «το αναμενόμενο αποτέλεσμα» του εθιστικού σχεδιασμού της πλατφόρμας, η οποία έχει ως προτεραιότητα «να κάνει τα παιδιά να περνούν όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο στο TikTok με κάθε τρόπο».

Το TikTok από την πλευρά του δηλώνει ότι απαγορεύει περιεχόμενο που προωθεί επικίνδυνες συμπεριφορές και ότι αφαιρεί τη συντριπτική πλειονότητα τέτοιου υλικού πριν καν υποβληθούν καταγγελίες.

Μαζί με την Ρουμ εμφανίστηκε στο BBC ο Λίαμ Ουόλς, ο οποίος κατηγορεί το TikTok για τον θάνατο της 13χρονης κόρης του Μάγια, η οποία βρέθηκε νεκρή στο σπίτι της λίγο πριν κλείσει τα 14.

Η προσφυγή είχε αρχικά κατατεθεί από τέσσερις οικογένειες, στη συνέχεια όμως προστέθηκε η Λουίζ Γκίμπσον, μητέρα του 11χρονου Νόα Γκίμπσον που επίσης βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του.

Το blackout challenge είναι γνωστό εδώ και δεκαετίες, πλέον όμως έχει απαγορευτεί στα social media, συμπεριλαμβανομένου του TikTοk, λόγω της επικινδυνότητάς του.

Καταγγέλλει άνδρα επίμονο και επικίνδυνο που την κάνει για 6 χρόνια να ζει έναν εφιάλτη (video)

 medlabnews.gr

Έξι χρόνια εφιάλτη καταγγέλλει ότι βιώνει η Δέσποινα Ψωμιάδου, κάτοικος Θεσσαλονίκης, η οποία, όπως εξηγεί , έχει πέσει θύμα επίμονης και επικίνδυνης παρακολούθησης από έναν άνδρα που γνώρισε στο παρελθόν μέσω κοινής παρέας, χωρίς ποτέ να αναπτυχθεί μεταξύ τους οποιαδήποτε φιλική ή ερωτική σχέση.

Ο συγκεκριμένος άνδρας την παρακολουθεί συστηματικά εδώ και χρόνια, της στέλνει απειλητικά και εμμονικά μηνύματα, ενώ έχει στραφεί ακόμη και κατά της οικογένειάς της και του συντρόφου της. Παρά το γεγονός ότι έχει απευθυνθεί επανειλημμένα στην Αστυνομία και έχει κινηθεί νομικά, μέχρι σήμερα -όπως λέει- δεν έχει βρει καμία ουσιαστική προστασία.

Η ίδια περιγράφει περιστατικά που θέτουν σε άμεσο κίνδυνο τη σωματική της ακεραιότητα. Όπως αναφέρει, μία φορά ο stalker έκανε επικίνδυνους ελιγμούς με το αυτοκίνητό του, την πλησίαζε στον δρόμο και της δημιουργούσε προβλήματα κατά την οδήγηση, ενώ της έστελνε συνεχώς μηνύματα, παρά τις εκκλήσεις και τα «όχι» της.

Ιδιαίτερα σοκαριστικό είναι περιστατικό που συνέβη στη Θεσσαλονίκη, όταν η Δέσποινα είχε παρκάρει στην οδό Τσιμισκή και βρήκε στο αυτοκίνητό της διασκορπισμένα λουλούδια. Όπως περιγράφει η 27χρονη, ο ίδιος βρισκόταν απέναντί της, την κοίταξε και της είπε: «Εγώ είμαι».

Άλλο περιστατικό σημειώθηκε πριν από περίπου δύο χρόνια στη Μύκονο. Η Δέσποινα βρισκόταν σε κατάστημα όπου εργαζόταν μαζί με μία φίλη της, όταν ο άνδρας εμφανίστηκε, της έστειλε σαμπάνια και φρουτοσαλάτα μέσω της φίλης και, όταν εκείνη αρνήθηκε, χρειάστηκε να φυγαδευτεί από τον χώρο. Σύμφωνα με την καταγγελία της, ο άνδρας μέθυσε και είπε στη φίλη της: «Πες της ότι θα την πετάξω στα βράχια», με τρίτο πρόσωπο να προειδοποιεί πως «πάρτε την κοπέλα γιατί θα γίνει κακό».

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στην αδυναμία του κράτους να της παράσχει ουσιαστική προστασία. Όπως καταγγέλλει, της αρνήθηκαν το «κουμπί πανικού», με το επιχείρημα ότι δεν καλύπτεται από τον νόμο περί ενδοοικογενειακής βίας. «Αυτό τι σημαίνει; Ότι στην Ελλάδα προστατευόμαστε μόνο υπό προϋποθέσεις;» αναρωτιέται.

Μάλιστα, όπως υποστηρίζει, σε επίσκεψή της σε Αστυνομικό Τμήμα της Θεσσαλονίκης, αστυνομικός φέρεται να της είπε παρουσία του πατέρα της «να πάρουν τον νόμο στα χέρια τους», προσθέτοντας πως «αν είχε συμβεί κάτι αντίστοιχο στο δικό του παιδί, ο συγκεκριμένος άνδρας δεν θα ζούσε».

Η υπόθεση πήρε ακόμη μεγαλύτερη διάσταση μετά από βίντεο που δημοσίευσε η Δέσποινα στο TikTok, στο οποίο εξιστορούσε τα όσα έχει βιώσει. Όπως λέει, μετά την ανάρτηση δέχθηκε νέα μηνύματα στο Viber από τον ίδιο άνδρα, γεμάτα εμμονικές αναφορές, συναισθηματική χειραγώγηση αλλά και έμμεσες απειλές. Σε αυτά, ο αποστολέας μιλά για «σπίτι μας», για το πώς «μόνο αν είμαστε μαζί μπορεί να ηρεμήσει», ενώ σε άλλο μήνυμα προειδοποιεί ότι οι «συνέπειες θα ήταν τραγικές» για εκείνη λόγω της δημοσιοποίησης της υπόθεσης.

Η ίδια τονίζει ότι το πιο σοκαριστικό στοιχείο μετά τη δημόσια καταγγελία της ήταν η ανταπόκριση άλλων γυναικών. «Κατέληξα στην τραγική διαπίστωση ότι είναι πάρα πολλές οι γυναίκες που έχουν περάσει ή περνούν κάτι αντίστοιχο. Πρέπει να προστατευτούμε. Πρέπει το κράτος να τροποποιήσει τους νόμους με τέτοιο τρόπο που να μας προστατεύει πραγματικά», καταλήγει.

To βίντεο που δημοσίευσε η Δέσποινα Ψωμιάδου στο TikTok:

@despoina_psomiadou Αυτή είναι όλη η αλήθεια! Για μένα ξεκινάει ένας αγώνας, αλλά νιώθω και είμαι πάρα πολύ δυνατή και θα τον δώσω μέχρι τέλους! ΔΕΝ ΣΕ ΦΟΒΑΜΑΙ! ΕΙΣΑΙ ένα απόβρασμα. Δυστυχώς υπάρχουν πολλά τέτοια τέρατα εκεί έξω. Κορίτσια μην τους φοβάστε! Οποια χρειάζεται βοήθεια, θέλω να μου στείλει προσωπικό μήνυμα!!! #foryou #foryoupage #fy #viral #stalker ♬ πρωτότυπος ήχος - despoina_psomiadou

Συνελήφθη άνδρας για διασπορά ψευδών ειδήσεων για την υπόθεση εξαφάνισης του 33χρονου γιατρού

 medlabnews.gr

Σε μία σύλληψη για διασπορά ψευδών ειδήσεων ως προς την πολύκροτη υπόθεση της εξαφάνισης του 33χρονου γιατρού, Αλέξη Τσικόπουλου προχώρησαν οι αστυνομικές αρχές στα Χανιά.

Σύμφωνα με πληροφορίες του zarpanews.gr οι αστυνομικοί συνέλαβαν έναν άνδρα ο οποίος είναι διαχειριστής σελίδας στο facebook για θέματα που αφορούν την Κίσσαμο και μετά από δημοσίευμά του που ανέφερε πως υπάρχουν νέες μαρτυρίες για τον 33χρονο γιατρό.

Το επίμαχο δημοσίευμα, το οποίο αναπαρήχθη ευρέως στο Facebook, ανέφερε ότι ο 33χρονος γιατρός, που αγνοείται από τις 7 Δεκεμβρίου 2025, εθεάθη τις τελευταίες ημέρες στην περιοχή της Κισσάμου, παραθέτοντας μάλιστα συγκεκριμένες περιγραφές για την εμφάνιση και τη συμπεριφορά του.

Την υπόθεση ανέλαβε προσωπικά ο Ταξίαρχος Νικόλαος Καννέλος, ο οποίος, μόλις ενημερώθηκε για την ανάρτηση, ζήτησε την άμεση διερεύνηση των πληροφοριών και την κινητοποίηση των αστυνομικών αρχών. Ο ίδιος επισήμανε ότι η ανάρτηση προκάλεσε έντονη αναστάτωση στην οικογένεια του αγνοούμενου και απαιτούσε άμεση παρέμβαση για να διαπιστωθεί η αλήθεια.

Με βάση την οδηγία του Ταξίαρχου, η Αστυνομία ενεργοποίησε όλες τις διαδικασίες ελέγχου και ταυτοποίησης των στοιχείων, προκειμένου να αποκαλυφθεί η προέλευση των πληροφοριών και η αξιοπιστία τους.

Έρευνα και έλλειψη επιβεβαίωσης

Μετά τη δημοσιοποίηση των πληροφοριών, οι αστυνομικές αρχές κινητοποιήθηκαν άμεσα, προκειμένου να εντοπίσουν τα άτομα που – σύμφωνα με την ανάρτηση – φέρονταν να έχουν δει τον αγνοούμενο.

Ωστόσο, όπως προέκυψε από την έρευνα, κανένα από τα πρόσωπα που επικαλούνταν ο δημοσιογράφος δεν προσήλθε στην Αστυνομία, ενώ δεν επιβεβαιώθηκε καμία πληροφορία που να στηρίζει το σενάριο παρουσίας του Αλέξανδρου Τσικόπουλου στην Κίσσαμο.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε το γεγονός ότι η μητέρα του Αλέξανδρου Τσικόπουλου παρενέβη δημόσια στα σχόλια της ανάρτησης, ζητώντας από όποιον έχει πραγματικές πληροφορίες να απευθυνθεί απευθείας στην Αστυνομία και όχι να διασπείρει ανεπιβεβαίωτους ισχυρισμούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Σύμφωνα με τις αρχές, η ανάρτηση προκάλεσε έντονη αναστάτωση τόσο στην οικογένεια όσο και στις δυνάμεις που εδώ και εβδομάδες συμμετέχουν στις έρευνες.

Ο δημοσιογράφος κλήθηκε στην Αστυνομική Διεύθυνση Χανίων για να δώσει εξηγήσεις σχετικά με την προέλευση των πληροφοριών. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι εξηγήσεις που έδωσε κρίθηκαν ανεπαρκείς, καθώς ισχυρίστηκε ότι τα στοιχεία προήλθαν από σχόλια πολιτών και από άλλες ιστοσελίδες.

Όταν του ζητήθηκε να προβεί σε σαφή διόρθωση ή ανάκληση, αρχικά άφησε το κείμενο ως είχε και περιορίστηκε αργότερα στην προσθήκη σημείωσης, στην οποία ανέφερε ότι οι πληροφορίες «δεν έχουν διασταυρωθεί» και βασίζονται σε αναδημοσίευση και σχόλια χρηστών.

Η κίνηση αυτή, σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, δεν θεωρήθηκε ουσιαστική ανασκευή, αλλά αντιθέτως επιβάρυνε τη θέση του, καθώς το αρχικό περιεχόμενο παρέμενε αναρτημένο.

Στο μικροσκόπιο η διασπορά ψευδών ειδήσεων

Αγνοείται από τις 7 Δεκεμβρίου Υπενθυμίζεται ότι τα ίχνη του 33χρονου γιατρού έχουν χαθεί από τις 7 Δεκεμβρίου 2025, ενώ οι έρευνες που ξεκίνησαν εκ νέου την Πέμπτη 15 Ιανουαρίου εστιάζουν στην περιοχή του Αποκόρωνα. Εκεί ομάδα εθελοντών, με drones αλλά και εκπαιδευμένους σκύλους χτενίζουν την περιοχή ώστε να βρουν κάποιο σημάδι που θα τους οδηγήσει στα ίχνη του 33χρονου γιατρού.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι εθελοντές διασώστες ερευνούν εξονυχιστικά εγκαταλελειμμένα σπίτια της περιοχής, πηγάδια ακόμα και πισίνες.

Η υπόθεση πλέον εντάσσεται στο πλαίσιο της διασποράς ψευδών ειδήσεων, με τις αρχές να εξετάζουν τον βαθμό ευθύνης όσων συνέβαλαν στη διάδοση ανυπόστατων πληροφοριών που επηρέασαν το κοινό αίσθημα και αναστάτωσαν μια οικογένεια που ζει με την αγωνία της εξαφάνισης.

Όπως τονίζουν αρμόδιες πηγές, τέτοιου είδους δημοσιεύσεις όχι μόνο δεν βοηθούν τις έρευνες, αλλά δημιουργούν σύγχυση, αποπροσανατολίζουν τις αρχές και επιβαρύνουν ψυχολογικά τους συγγενείς του αγνοούμενου.

Οι έρευνες για τον εντοπισμό του Αλέξανδρου Τσικόπουλου συνεχίζονται, με την Αστυνομία να απευθύνει έκκληση για υπεύθυνη στάση και άμεση επικοινωνία μόνο μέσω των επίσημων αρχών σε περίπτωση πραγματικών πληροφοριών. Ο άνδρας αφού οδηγήθηκε στον Εισαγγελέα, αφέθηκε ελεύθερος.