ΠΕΦ και Υπουργείο Παιδείας συμπράττουν για την πρώτη Ακαδημία Επαγγελματικής Κατάρτισης φαρμάκου στην Τρίπολη

medlabnews.gr iatrikanea

Υπογράφηκε την Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2026, στο Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, η πρώτη συμφωνία για την ίδρυση Ακαδημίας Επαγγελματικής Κατάρτισης στον τομέα του φαρμάκου, στο πλαίσιο της ειδικότητας «Παρασκευαστής Φαρμάκων». Η Ακαδημία ιδρύεται κατόπιν σύμπραξης της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας (ΠΕΦ) και του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, αποτελώντας ορόσημο για τη διασύνδεση της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης με τις ανάγκες της παραγωγής και της αγοράς εργασίας.

Τη συμφωνία υπέγραψαν η Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, κα Σοφία Ζαχαράκη, ο Υφυπουργός Παιδείας, κ. Κώστας Βλάσης, καθώς και από την πλευρά της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου, κ. Θεόδωρος Τρύφων, και ο Αντιπρόεδρος, κ. Δημήτριος Δέμος.

Η «Ακαδημία Επαγγελματικής Κατάρτισης Φαρμάκου – Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας (ΠΕΦ)» είναι η πρώτη του είδους που ιδρύεται στη χώρα και θα ξεκινήσει τη λειτουργία της εντός των επόμενων εβδομάδων στην Τρίπολη Αρκαδίας, ως παράρτημα της ΣΑΕΚ που ήδη λειτουργεί στην περιοχή. Η ίδρυσή της συνιστά μια καινοτόμο θεσμική παρέμβαση, η οποία ανταποκρίνεται στις αυξανόμενες ανάγκες της εγχώριας φαρμακοβιομηχανίας —δύο από τις μεγαλύτερες ελληνικές φαρμακοβιομηχανίες, η Win Medica του Ομίλου ELPEN και η DEMO — για εξειδικευμένο και άρτια καταρτισμένο ανθρώπινο δυναμικό.

Η πρωτοβουλία για τις Ακαδημίες Επαγγελματικής Κατάρτισης ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της θητείας του τότε Υπουργού Παιδείας, κ. Κυριάκου Πιερρακάκη, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση ενός σύγχρονου πλαισίου που ενισχύει τη σύνδεση της επαγγελματικής εκπαίδευσης με τις ανάγκες της παραγωγής και της φαρμακοβιομηχανίας.

Η Πανελλήνια Ένωση Φαρμακοβιομηχανίας, εκπροσωπώντας έναν από τους πλέον δυναμικούς και εξαγωγικούς κλάδους της ελληνικής βιομηχανίας, επενδύει στρατηγικά στο ανθρώπινο κεφάλαιο, αναγνωρίζοντας ότι η βιώσιμη ανάπτυξη, η ενίσχυση της



παραγωγικής βάσης και η τεχνολογική αναβάθμιση της χώρας προϋποθέτουν σύγχρονες δεξιότητες και συνεχή κατάρτιση. Μέσα από τη λειτουργία της Ακαδημίας, η ΠΕΦ συμβάλλει καθοριστικά στη δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας, στην ενίσχυση της απασχόλησης των νέων και στη θωράκιση της εγχώριας φαρμακοπαραγωγής.

Ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας, κ. Θεόδωρος Τρύφων, δήλωσε:
«Η ίδρυση της πρώτης Ακαδημίας Επαγγελματικής Κατάρτισης στον τομέα του φαρμάκου στην Τρίπολη σηματοδοτεί μια ξεχωριστή και ουσιαστική στιγμή. Αποτελεί ένα ζωντανό παράδειγμα του πώς η εκπαίδευση μπορεί να συναντήσει την παραγωγή και να μετατραπεί σε πραγματική επένδυση για το ανθρώπινο δυναμικό και το μέλλον της χώρας μας. Η σημερινή συμφωνία, σε στενή συνεργασία με την Υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, κα. Σοφία Ζαχαράκη, τον Υφυπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, κ. Κώστα Βλάση, και τη Γενική Γραμματέα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Διά Βίου Μάθησης, κα Όλγα Καφετζοπούλου, καθώς και τους αρμόδιους υπηρεσιακούς του Υπουργείου Παιδείας, αποδεικνύει ότι όταν η Πολιτεία και ο παραγωγικός τομέας συντονίζουν τις δυνάμεις τους, μπορούν να παράγουν μετρήσιμα αποτελέσματα για την οικονομία, την απασχόληση και την κοινωνία. Η ΠΕΦ επενδύει διαχρονικά στη γνώση, στις δεξιότητες και στους ανθρώπους, γιατί πιστεύουμε ότι η βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας περνά μέσα από την ισχυρή παραγωγική βάση και τη διασφάλιση υψηλής ποιότητας ανθρώπινου κεφαλαίου. Δημιουργούμε σε όλη τη χώρα χιλιάδες νέες, καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας».

Ο Αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας, κ. Δημήτρης Δέμος, δήλωσε:

«Σήμερα είναι μια ιδιαίτερα σημαντική μέρα, όχι μόνο για την Πανελλήνια Ένωση Φαρμακοβιομηχανίας και το Υπουργείο Παιδείας, αλλά κυρίως για την περιοχή της Τρίπολης. Πριν από μερικά χρόνια ξεκινήσαμε τις επενδύσεις μας σε μια περιοχή που αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα ανεργίας. Ως κλάδος, είδαμε μια ευκαιρία – να συμβάλλουμε στην ανάπτυξη της περιοχής και να υλοποιήσουμε τα επενδυτικά μας σχέδια με όραμα και συνέπεια. Πριν από τρία χρόνια δώσαμε τη δέσμευση ότι η Τρίπολη θα αναμορφωθεί και θα γίνει το κέντρο της φαρμακοβιομηχανίας, όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά ένα από τα πιο σημαντικά της Ευρώπης. Σήμερα βρισκόμαστε στη φάση ολοκλήρωσης αυτού του σχεδίου. Οι νέες θέσεις εργασίας που δημιουργούνται θα συμβάλλουν ουσιαστικά στη μείωση της ανεργίας σε μια περιοχή που από το 2019 βρισκόταν στην κορυφή των δεικτών ανεργίας. Στόχος μας είναι να δώσουμε στους νέους της περιοχής τα εφόδια για να κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα, να χτίσουν το μέλλον τους και να παραμείνουν κοντά στον τόπο τους. Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά το Υπουργείο Παιδείας για τη στενή συνεργασία και την υποστήριξή του σε αυτή την προσπάθεια».

Η Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, κα Σοφία Ζαχαράκη, δήλωσε:
«Με τον πρόσφατο νόμο για τις Ακαδημίες Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης, βάλαμε τις βάσεις για μια σύγχρονη επαγγελματική εκπαίδευση, άμεσα συνδεδεμένη με την πραγματική οικονομία και την περιφερειακή ανάπτυξη.
Η σημερινή συμφωνία δίνει απτό περιεχόμενο σε αυτή τη νομοθετική πρωτοβουλία. Σε συνεργασία με την Πανελλήνια Ένωση Φαρμακοβιομηχανίας, ιδρύουμε Ακαδημία Φαρμάκου στην Τρίπολη, ενισχύοντας ουσιαστικά τη σύνδεση της εκπαίδευσης με την παραγωγή και την αγορά εργασίας. Οι νέοι μας, μέσα από τη δωρεάν φοίτηση, θα αποκτήσουν σύγχρονες δεξιότητες και πραγματικές προοπτικές απασχόλησης».

Ο Υφυπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, κ. Κώστας Βλάσης, δήλωσε:
«Η ίδρυση της Ακαδημίας Επαγγελματικής Κατάρτισης Φαρμάκου στην Τρίπολη σηματοδοτεί μια βαθιά τομή στο ελληνικό εκπαιδευτικό και παραγωγικό μοντέλο. Μέσω του θεσμού των Ακαδημιών Ε.Κ. αναβαθμίζουμε ουσιαστικά την Επαγγελματική Εκπαίδευση και Κατάρτιση, συνδέοντάς τη άμεσα με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας».

Η ίδρυση της Ακαδημίας Φαρμάκου επιβεβαιώνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας στη διαμόρφωση πολιτικών που ενισχύουν την παραγωγή, την απασχόληση και τη βιώσιμη ανάπτυξη της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας.

Συγκινητικό. 83 χρόνια μετά του παρέδωσαν κειμήλια του πατέρα του που πέθανε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης

 medlabnews.gr

Μια ασπρόμαυρη φωτογραφία μπροστά στον Λευκό Πύργο ήταν για δεκαετίες το μόνο απομεινάρι ενός πατέρα που χάθηκε στα ναζιστικά στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας.

Ογδόντα τρία χρόνια αργότερα, τα χέρια του Αντώνη Τακτικού κρατούν επιτέλους κάτι περισσότερο από μια εικόνα. Κρατούν τη βέρα και το δαχτυλίδι του πατέρα του -μικρά, σιωπηλά αντικείμενα, φορτωμένα με μια ζωή που χάθηκε.

Χάρη σε μια ομάδα μαθητριών και μαθητών του Γυμνασίου Νεοχωρίου Άρτας, που συμμετείχαν στη διεθνή εκστρατεία #StolenMemory των Αρχείων Arolsen, τα προσωπικά αντικείμενα του κρατούμενου στο ναζιστικό στρατόπεδο Neuengamme επέστρεψαν εκεί όπου ανήκαν. Όχι απλώς ως κειμήλια, αλλά ως μια καθυστερημένη, εύθραυστη δικαίωση της μνήμης.

«Ήταν σαν να είδα τον πατέρα μου», έλεγε, καταφανώς συγκινημένος, ο Αντώνης Τακτικός, λίγο μετά την απόδοση των αντικειμένων από την επικεφαλής δημοσίων σχέσεων των Αρχείων Arolsen (Arolsen Archives – International Center on Nazi Persecution), Dr. Anke Münster, στη σημερινή εκδήλωση, που διοργάνωσαν, στη Θεσσαλονίκη, η Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας και η Υπηρεσία Διπλωματικού και Ιστορικού Αρχείου του Υπουργείου Εξωτερικών, στο πλαίσιο της διεθνούς καμπάνιας των Αρχείων Arolsen.

«Για εμένα είναι μεγάλη τιμή. Είμαι 83 χρόνων και για 83 χρόνια δεν είχα τον πατέρα μου. Η εύρεση αυτών των αντικειμένων είναι σημεία ζωής», είχε δηλώσει λίγο νωρίτερα στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Τακτικός, ο οποίος, όπως λέει, έπεσε από τα σύννεφα όταν δέχτηκε το σχετικό τηλεφώνημα. «Δεν το περίμενα, μετά από 83 χρόνια. Μόνο μία φωτογραφία είχα», είπε, ευχαριστώντας με δάκρυα στα μάτια όλους όσοι βοήθησαν.

Ο Αντώνης Τακτικός, 83 ετών, μεγάλωσε στο σκοτάδι μιας απουσίας, με μοναδική ανάμνηση του πατέρα του, Χρήστου, μια ασπρόμαυρη φωτογραφία. Ο Χρήστος Τακτικός, που οδηγήθηκε στα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και δεν γύρισε ποτέ, έμενε για πάντα παγωμένος στον χρόνο σε εκείνη τη φωτογραφία.

Σήμερα όμως, τα χέρια του Αντώνη κρατούν κάτι περισσότερο από μια εικόνα - κρατούν τη βέρα και το δαχτυλίδι του πατέρα του, μικρά, σιωπηλά αντικείμενα φορτωμένα με μια ζωή που χάθηκε.

Αυτή η συγκινητική επιστροφή έγινε δυνατή χάρη στη συμμετοχή μαθητών και μαθητριών από το Γυμνάσιο Νεοχωρίου Άρτας, που εντάχθηκαν στην εκστρατεία #StolenMemory των Arolsen Archives - International Center on Nazi Persecution, έναν οργανισμό που εδώ και χρόνια αναζητεί και εντοπίζει προσωπικά αντικείμενα ναζιστικών θυμάτων και τα επιστρέφει στους απογόνους τους.

Οι μαθητές, μέσα από ενδελεχή έρευνα σε αρχειακά τεκμήρια, ληξιαρχεία και δημοτολόγια, κατάφεραν να εντοπίσουν τα στοιχεία που οδηγούσαν πίσω στην οικογενειακή ιστορία του Χρήστου Τακτικού.

Βήμα-βήμα ξετύλιξαν το νήμα της ζωής του, από τον Βόλο και τη Θεσσαλονίκη μέχρι το στρατόπεδο Neuengamme, από όπου προέρχονται και τα αντικείμενα που σήμερα επέστρεψαν στη μνήμη της οικογένειας.

Στην τελετή απόδοσης των αντικειμένων, που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη με τη συμμετοχή της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων και της Υπηρεσίας Διπλωματικού και Ιστορικού Αρχείου του Υπουργείου Εξωτερικών, η συγκίνηση ήταν διάχυτη.

Κεντρικό ρόλο σε αυτή την προσπάθεια έπαιξαν τα νεαρά μέλη της σχολικής ομάδας, οι οποίοι μέσα από την έρευνα και τις επαφές με αρχειακούς φορείς έμαθαν την ιστορία όχι ως αφηρημένο κεφάλαιο ενός βιβλίου, αλλά ως ανθρώπινη ιστορία με ονόματα, αντικείμενα και συναισθήματα.

Οι εκπαιδευτικοί τόνισαν ότι το πρόγραμμα αυτό απέδειξε πως η επικοινωνία με την ιστορία μπορεί να μετατραπεί σε μια βαθιά ατομική και συλλογική εμπειρία για τους μαθητές, που δεν θα λησμονηθεί.

Η επιστροφή των προσωπικών αντικειμένων ενός κρατουμένου από ναζιστικό στρατόπεδο στην οικογένειά του αποτελεί μια συνεχιζόμενη προσπάθεια να επανασυνδεθούν οι απογόνους με τις ρίζες, τις ιστορίες και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, θυμίζοντας ότι κάθε κομμάτι μνήμης που επιστρέφει φωτίζει την ιστορία και ενισχύει τη συλλογική συνείδηση απέναντι στις σκοτεινές σελίδες του παρελθόντος.

Παγκόσμια καινοτομία στη θεραπεία των Διατροφικών Διαταραχών από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και το Ελληνικό Κέντρο Διατροφικών Διαταραχών

medlabnews.gr iatrikanea

Το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας εγκαινιάζει μια παγκόσμια πρωτιά στον χώρο της υγείας και της εκπαίδευσης: την πρώτη διεθνώς επαγγελματική εκπαίδευση με τίτλο: “Επαγγελματική Κλινική Μετεκπαίδευση στο Πρωτόκολλο Temperament-Based Therapy with Support (TBT-S) στις Διαταραχές Πρόσληψης Τροφής Εφήβων και Ενηλίκων για Διαιτολόγους.”

Το πρόγραμμα υλοποιείται από το Κέντρο Επιμόρφωσης και Δια Βίου Μάθησης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (Κ.Ε.ΔΙ.ΒΙ.Μ. – Π.Θ.), σε συνεργασία με το TBT-S Training Institute (ΗΠΑ) και το Ελληνικό Κέντρο Διατροφικών Διαταραχών.

Καινοτόμο εκπαιδευτικό πρόγραμμα διεθνών προδιαγραφών

Η πιστοποιημένη μετεκπαίδευση φέρνει για πρώτη φορά τους διαιτολόγους στον πυρήνα της αντιμετώπισης των Διαταραχών Πρόσληψης Τροφής (ΔΠΤ), αναβαθμίζοντας τον ρόλο τους μέσα στη διεπιστημονική ομάδα.

Το πρόγραμμα έχει διάρκεια 303 ώρες (12 μήνες) εκπαίδευσης δια ζώσης, αντιστοιχεί σε 25 πιστωτικές μονάδες ECTS και καλύπτει τη διαχείριση ΔΠΤ σε:

· παιδιά και εφήβους (11–17 ετών),

· ενήλικες (17–60+),

· οικογένειες και υποστηρικτικά πρόσωπα

Απευθύνεται αποκλειστικά σε επαγγελματίες διαιτολόγους–διατροφολόγους, καλύπτοντας ένα σημαντικό κενό εξειδικευμένης κλινικής κατάρτισης στην Ελλάδα και διεθνώς.

Θεωρητική κατάρτιση και εποπτευόμενη κλινική πράξη

Η εκπαιδευτική διαδικασία βασίζεται σε ένα ολοκληρωμένο μοντέλο υψηλών προδιαγραφών που δεν περιορίζεται μόνο στη θεωρία, αλλά εστιάζει στην ουσιαστική κλινική πράξη. Περιλαμβάνει:

συνδυάζει:
σύγχρονη θεωρητική εκπαίδευση,
ανάλυση και σύνθεση ερευνητικών δεδομένων,
βιωματικές ασκήσεις και προσομοιώσεις κλινικών σεναρίων,
εις βάθος μελέτη πραγματικών περιστατικών,
εκτενή εποπτευόμενη κλινική πρακτική,

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην εκτενή εποπτευόμενη κλινική πρακτική, η οποία περιλαμβάνει παρακολούθηση συνεδριών μέσω μονόδρομου καθρέπτη –και σταδιακή ανάληψη ενεργού ρόλου στη διαιτολογική διαχείριση περιστατικών με ΔΠΤ με εποπτεία από τους εκπαιδευόμενους.
Διεθνής πιστοποίηση – Διεθνής αναγνώριση

Με την ολοκλήρωση όλων των επιπέδων αξιολόγησης, οι συμμετέχοντες λαμβάνουν διπλή πιστοποίηση από:

· το Κ.Ε.ΔΙ.ΒΙ.Μ. του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και

· το TBT-S Training Institute (ΗΠΑ),

ενώ εντάσσονται στο διεθνές δίκτυο πιστοποιημένων ειδικών TBT-S, αποκτώντας ισχυρό επαγγελματικό πλεονέκτημα στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Συμβολή στη δημόσια υγεία

Το πρόγραμμα αναδεικνύει τον καίριο ρόλο του διαιτολόγου στη διεπιστημονική αντιμετώπιση των Διαταραχών Πρόσληψης Τροφής, προσφέροντας σημαντικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στους αποφοίτους και συμβάλλοντας ουσιαστικά στη βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας σε έναν από τους πλέον απαιτητικούς τομείς της σύγχρονης κλινικής πράξης

Ολόκληρο το πρόγραμμα θα το βρείτε εδώ

Στο φως άγνωστα περιστατικά με την διευθύντρια γυμνασίου στις Σέρρες. Ο γάτος και η... μετεμψύχωση

 medlabnews.gr iatrikanea

Σε διαθεσιμότητα τέθηκε η διευθύντρια Γυμνασίου στις Σέρρες που φίμωσε 13χρονο μαθητή με κολλητική ταινία και έβαλε άλλον μαθητή να του δέσει τα χέρια. Η 60χρονη καθηγήτρια, που έχει καταδικαστεί σε ποινή φυλάκισης δύο ετών, σύμφωνα με καταγγελίες μαθητών και καθηγητών, είχε απασχολήσει πολλές φορές στο παρελθόν την σχολική κοινότητα με την συμπεριφορά της.

Αν και η ίδια ισχυρίζεται ότι όλα έγιναν για πλάκα, μαρτυρίες γονέων και παιδιών λένε ότι η συγκεκριμένη εκπαιδευτικός είχε δημιουργήσει πολλά θέματα τα τελευταία τρία χρόνια και τώρα απλώς ξεχείλισε το ποτήρι.

Τα τελευταία τρία χρόνια οι καυγάδες της διευθύντριας με τους καθηγητές που έφταναν στο σχολείο του χωριού των Σερρών για να διδάξουν, ήταν όπως καταγγέλλουν γονείς και μαθητές σχεδόν καθημερινό φαινόμενο. Στο χωριό ήταν κοινό μυστικό.

Το πρωί της Πέμπτης, το ποτήρι ξεχείλισε. Μαθητής που ήταν παρών στο απίστευτο περιστατικό, λέει:

«Μιλούσαμε για εργασίες και νομίζω αρχικά έφερε η κυρία την ταινία και του την έβαλε, αλλά την υπόλοιπη ταινία στα χέρια και στο στόμα την έβαλε ένα παιδί».

Μετά τη μήνυση της μητέρας του μαθητή και την καταδικαστική απόφαση του δικαστηρίου, η 60χρονη διευθύντρια τέθηκε σε διαθεσιμότητα. Η διευθύντρια πάντως μετά τις εξελίξεις, σύμφωνα με τον συνήγορό της, δηλώνει μετανιωμένη.

Ο σύζυγος της διευθύντριας φέρεται να ισχυρίστηκε ότι η 60χρονη αντιμετωπίζει ψυχολογικά προβλήματα.

«Η διευθύντρια έλεγε στα παιδιά να σέβονται τον γάτο γιατί είναι ο πατέρας της» Αίσθηση προκαλεί η καταγγελία κατοίκου του χωριού, ότι η διευθύντρια έλεγε στα παιδιά να σέβονται έναν γάτο γιατί είναι ο πατέρας της.

«Έφερε έναν γάτο από το σπίτι της και τους είπε ότι θα τον σέβεστε και θα τον ακούτε γιατί είναι η μετεμψύχωση του πατέρα της. Παράξενα πράγματα», λέει ο κάτοικος του χωριού.

Οι καταγγελίες για τη διευθύντρια και οι καυγάδες με καθηγητές

Η διευθύντρια ήταν σχεδόν 10 χρόνια στο συγκεκριμένο σχολείο. Τα πρώτα χρόνια φέρεται να είχε κάνει σημαντικό έργο - ήταν δραστήρια και κοινωνική, έβγαινε για καφέ με συναδέλφους της. Την τελευταία τριετία, ωστόσο, άρχισαν να συμβαίνουν περίεργα πράγματα Την περασμένη Παρασκευή, λίγο πριν τη συλλάβουν, είπε σε γονείς ότι σχεδιάζει να αγοράσει μια «γουρούνα» για να κάνει βόλτες με τους μαθητές, ζητώντας μάλιστα απο τα παιδιά να την φωνάζουν με το μικρό της όνομα.

Εξάλλου, πριν από λίγους μήνες έγινε καυγάς όταν η διευθύντρια φέρεται να κλείδωσε την καθαρίστρια του σχολείου έξω από το κτίριο. Μαρτυρίες λένε ότι της έκανε σκληρό μπούλινγκ, γιατί όπως της έλεγε δεν έχει σπουδάσει. Η καθαρίστρια φέρεται να μην μπορούσε να συνέλθει από το σοκ και τα κλάματα.

Σχεδον καθημερινοί ήταν οι καυγάδες και με καθηγητές και μάλιστα μπροστά στα παιδιά, συχνά με απρεπείς εκφράσεις.

Μάλιστα μια καθηγήτρια, από την πίεση, ανέβασε σάκχαρο και κλήθηκε ασθενοφόρο Μια άλλη καθηγήτρια κλείστηκε στο αμάξι της και έκλαιγε μην μπορώντας να συνέλθει. Όλα αυτά ερευνώνται.

Καταγγελία για βιαιοπραγία σε καθηγήτρια

Οι καβγάδες της διευθύντριας με τους καθηγητές ήταν συνεχείς, ενώ φέρεται να βιαιοπράγησε σε βάρος μιας συναδέλφου της.

«Αυτή την καθηγήτρια της είχε δώσει μπουνιά στο στήθος. Έχουμε μάρτυρες ήμουν και εδώ μπροστά αλλά και άλλα παιδιά το είδαν αυτό», ανέφερε μαθητής του σχολείου.

Εδώ και τρία χρόνια ο Σύλλογος γονέων και Κηδεμόνων και η τοπική κοινότητα έκαναν ενέργειες για αντικατάσταση της διευθύντριας και μάλιστα καθηγητές δεν αποδέχονταν το διορισμό τους.

«Επιβεβαίωση των καταγγελιών σημαίνει άμεσα από Δευτέρα με απόφαση Υπουργού παύση από τα καθήκοντα και απομάκρυνση από το σχολείο», τόνισε ο Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης Κ. Μακεδονίας, Αλέξανδρος Κόπτσης.

Σύμφωνα με τον Περιφερειακό Διευθυντή Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας στα χέρια του δεν είχαν φθάσει το προηγούμενο διάστημα ανεπίσημες ή γραπτές καταγγελίες για τη συμπεριφορά της διευθυντρίας. Το θέμα θα ελεγχθεί και θα επιβληθούν οι προβλεπόμενες κυρώσεις.

Και τέλος με τα καμώματα της καθηγήτριας μας ήρθε στο μυαλό η σκηνή από το Στραβόξυλο του 1969 με τον Γκιωνακη και τον Τσούκα

Τα έξυπνα κινητά στο σχολείο βλάπτουν την απόδοση, την μάθηση, την συμπεριφορά και την υγεία των μαθητών

Μαρία Χιόνη

της Μαρίας Χιόνη, εκπαιδευτικού, MSc φυσιολογίας Ιατρικής Σχολής Αθηνών, καθηγήτρια ιατρικής ορολογίας, medlabnews.gr iatrikanea

Τα έξυπνα κινητά smartphones, πρέπει να απαγορευτούν από όλα τα σχολεία. Υπάρχει μεγάλο πρόβλημα με τα κινητά στα σχολεία. Αν δεις το πρωί όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες που πάνε σχολείο, πάνε με τα ακουστικά στα αυτιά και τα κινητά στο χέρι.
Τώρα πια εμφανίζονται συσκευές ακόμη και στα χέρια μαθητών του Δημοτικού. Αφήστε που τελικά χρησιμοποιείται για καταγραφή, βιντεοσκόπιση, που χρησιμοποιούνται για εκδικητικούς σκοπούς ή για εκβιασμό, παρόλο που η φωτογράφιση, η βιντεοσκόπηση και η ηχογράφηση μαθητών ή καθηγητών χωρίς τη σχετική συγκατάθεσή τους αποτελούν ποινικό αδίκημα. 

Στο σχολείο η χρήση του κινητού τηλεφώνου δεν ωφελεί σε τίποτα. Αν ένα παιδί θέλει για σοβαρούς λόγους να επικοινωνήσει με την οικογένειά του, υπάρχουν τα τηλέφωνα του σχολείου. Τα smartphones αποσπούν την προσοχή των μαθητών ακόμα και όταν χτυπά ένας σύντομος ήχος μηνύματος. Οι μαθητές αντί να το αξιοποιούν το έξυπνο κινητό ως μέσο για να διευρύνουν τους εκπαιδευτικούς τους ορίζοντες, προτιμούν να το χρησιμοποιούν ως εργαλείο για την πρόσβασή τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και για να ακούν μουσική. Ο χρόνος που δαπανούν οι μαθητές στο smartphone τους κατά τη διάρκεια του σχολείου, ισοδυναμεί με μια επιπλέον ώρα μαθήματος τη μέρα, ή αλλιώς πέντε ημέρες επιπλέον γνώσης τον χρόνο.

Οι περισσότεροι θα περίμεναν πως η απρόσκοπτη πρόσβαση στην πληροφορία ανά πάσα στιγμή θα βοηθούσε έναν μαθητή να αποδώσει καλύτερα στις εξετάσεις, στο διάβασμα και στις εργασίες του. Ωστόσο φαίνεται ότι οι συσκευές αυτές βλάπτουν την ικανότητα μάθησής τους.  Οι δυνατότητες των σύγχρονων κινητών τηλεφώνων για άμεση διασύνδεση στα κοινωνικά δίκτυα μπορούν να αποβούν εις βάρος της συγκέντρωσης των μαθητών, να απορροφούν τον χρόνο τους και να τους στερούν από άλλες δραστηριότητες ή από τη μελέτη τους.

Τα κινητά νέας γενιάς, αποσπούν την προσοχή των παιδιών, δεν τα αφήνουν να συγκεντρωθούν, ενώ τα ερεθίσματα που δέχονται είναι άπειρα και ο εγκέφαλος τους, αδυνατεί να τα επεξεργαστεί όλα, συγχρόνως με τα μαθήματα τους. Επίσης έχει βρεθεί ότι πιο εύκολα αποσπάται η προσοχή των μαθητών με χαμηλές επιδόσεις, από τη χρήση κινητών τηλεφώνων, ενώ οι μαθητές που καταγράφουν υψηλές επιδόσεις μπορούν να συγκεντρωθούν στο μάθημα, ανεξάρτητα από την πολιτική που ακολουθείται για τα κινητά τηλέφωνα.

Σε μελέτες που έχουν γίνει βρέθηκε ότι όσοι πέταξαν το κινητό τους ανέβασαν τις επιδόσεις τους, ενώ οι μαθητές που έδιναν εισαγωγικές αύξησαν τις επιδόσεις. 

Τα παιδιά που έχουν διαρκώς μαζί τους κινητό τηλέφωνο δεν αναπτύσσουν την ικανότητα προγραμματισμού του χρόνου τους, αφού στηρίζονται στη δυνατότητα εντοπισμού τους οποιαδήποτε στιγμή. Το παιδί βιώνει έτσι έναν συνεχή έλεγχο και αισθάνεται ότι το παρακολουθούν παντού, αλλά ταυτόχρονα αναπτύσσει και εξάρτηση γιατί αντιλαμβάνεται ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή να τηλεφωνήσει στους γονείς του για να του λύσουν οποιοδήποτε πρόβλημα. Έτσι δεν μαθαίνει να παίρνει πρωτοβουλίες, να είναι αυτόνομο και να έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του.

Νέα επιστημονική μελέτη δείχνει ότι τα tablet και τα smartphones βλάπτουν τις τεχνολογικές δεξιότητες των παιδιών. Όπως αναφέρεται σε σχετικό δημοσίευμα του BBC, σε αναφορά του National Assessment Programme (Αυστραλία) σημειώνεται ότι έχει παρατηρηθεί σημαντική μείωση στον «υπολογιστικό/ ψηφιακό αλφαβητισμό/ εγγραμματοσύνη» μεταξύ κάποιων μαθητών από το 2011. Στο πλαίσιο της έρευνας εξετάστηκαν δύο γκρουπ παιδιών, μικρότερης και μεγαλύτερης ηλικίας – συνολικά πάνω από 10.500 μαθητές. Διαπιστώθηκε πτώση του επιπέδου ψηφιακού αλφαβητισμού σε σχέση με το 2011, με χαμηλότερα επίπεδα αυτά των 16χρονων. Οι δεξιότητες στις οποίες εξετάστηκαν ήταν η χρήση blogs και μηχανών αναζήτησης, η δημιουργία προσκλήσεων μέσω λογισμικού γραφικών, η δημιουργία online registration forms, η χρήση κοινωνικών δικτύων για προώθηση events, η ρύθμιση ενός tablet και η εγκατάσταση εφαρμογών, η δημιουργία ενός animated video για την ασφάλεια του νερού και το ανέβασμα αρχείων. Όπως φάνηκε, οι μαθητές πλέον προβαίνουν σε εκτεταμένη χρήση της τεχνολογίας φορητών συσκευών και φαίνεται πως επιδίδονται σε λιγότερη άσκηση των δεξιοτήτων που σχετίζονται με τον «κλασικό» ψηφιακό αλφαβητισμό (ICT literacy).

Θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι το κινητό χρειάζεται ιδίως στους μεγαλύτερους μαθητές για την επικοινωνία με τους γονείς (π.χ. για συνεννόηση για την ώρα που τελειώνουν το μάθημά τους, την ώρα συνάντησης με τους γονείς, τη διευθέτηση επειγόντων θεμάτων κλπ). Αυτές όμως οι περιπτώσεις δεν δικαιολογούν με τίποτα τη χρήση του κινητού κατά τη διάρκεια του μαθήματος. Αν χρειάζεται ένας μαθητής να τηλεφωνήσει στο σπίτι του, μπορεί (ή, μάλλον, επιβάλλεται) να χρησιμοποιήσει το τηλέφωνο του σχολείου. Αν συμβεί κάτι επείγον και κάποιος οικείος χρειαστεί τον μαθητή, το καλύτερο και αποτελεσματικότερο είναι να τηλεφωνήσει στο σχολείο και όχι στο τηλέφωνο του μαθητή, το οποίο, αν υπάρχει, θα βρίσκεται στην τσάντα και θα είναι ή απενεργοποιημένο ή στο αθόρυβο. Το να υποθέσουμε ότι οι μαθητές έχουν ενδιαφέροντα σχετικά με τις τρέχουσες εξελίξεις π.χ. στο χρηματιστήριο και χρειάζονται άμεση ενημέρωση, είναι μάλλον αστείο για τις περισσότερες περιπτώσεις.

Για τους γονείς το κινητό τηλέφωνο λειτουργεί τελικά ως υποκατάστατο της πραγματικής παρουσίας και του ενδιαφέροντός τους καθώς συνηθίζουν να θέτουν μέσω αυτής της μεθόδου τα συνήθη ερωτήματα:“Διάβασες;”, “Έφαγες;”, “Πώς πέρασες στο σχολείο;”

Με βάση τα παραπάνω καταλήγουμε ότι οι πραγματικοί λόγοι, για τους οποίους οι μαθητές έχουν μαζί τους κινητά, είναι άλλοι. Ένας κύριος και πραγματικός λόγος είναι ότι τα κινητά είναι μόδα και γι’ αυτό, μια και έχουν οι φίλοι τους, πρέπει να έχουν κι αυτοί. Σ’ αυτό το σημείο θα πρέπει να αναλογιστούμε τις δικές μας ευθύνες, τις υποχωρήσεις που κάνουμε στο συγκεκριμένο θέμα και τις αρνητικές συνέπειες που έχουν αυτές οι υποχωρήσεις. Άσε που η κατοχή ενός ακριβού ή «μοδάτου» κινητού προκαλεί την επιθυμία άλλων παιδιών για να το αποκτήσουν κι έτσι εμφανίζονται φαινόμενα κλοπής μεταξύ μαθητών (ακόμα και μικρών τάξεων), κάτι που δε συνάδει με τις αρχές και τα πρότυπα που προσπαθεί να μεταδώσει το σχολείο.

Τέλος η χρήση κινητού μπορεί να επιβαρύνει την υγεία των μαθητών. Ο κίνδυνος, μπορεί να είναι πιο μεγάλος στις μικρότερες ηλικίες, αλλά και οι μεγαλύτεροι μαθητές μπορούν να κινδυνεύουν, αν σκεφτούμε ότι βάζουν τα κινητά στις τσέπες του παντελονιού για πολλές ώρες, δηλαδή κοντά στα γεννητικά ή σε άλλα ζωτικά όργανα, όπως είναι η καρδιά. 

Η τεχνολογία είναι καλή για την εξέλιξη των μαθητών, όμως είναι απαραίτητη η καθοδήγησή τους ώστε να μην τη χρησιμοποιούν λάθος. Επειδή πάρα πολλοί γονείς ανησυχούν για αυτό το θέμα, λογικά πρέπει να μιλούν από μικρά στα παιδιά τους, για τους κινδύνους που κρύβουν τα κινητά, τονίζοντας παράλληλα ότι η λελογισμένη χρήση του είναι προς το δικό τους καλό.  Τα παιδιά σήμερα είναι περισσότερο ευαισθητοποιημένα σε σχέση με παλιότερες γενιές σε πολλά θέματα. Το κινητό πρέπει  να χρησιμοποιείται με ορθό τρόπο  από όλους όχι μόνο από τους μαθητές. Δεν μπορεί να απαγορευτεί τελείως η χρήση κινητών από τους μαθητές. Θα πρέπει όμως υποχρεωμένοι να τα έχουν κλειστά στη διάρκεια του μαθήματος. 

Θα πρέπει να μάθουμε το παιδί ότι δεν πρέπει να κάνει κάτι επειδή το κάνουν άλλοι. Αν ενισχύσουμε την τάση του παιδιού να έχει ό,τι έχουν οι άλλοι, γρήγορα θα το εισαγάγουμε σε έναν ατέρμονο αγώνα να αποκτήσει ό,τι και οι άλλοι. Η σημασία θα έπρεπε να είναι στο «τι είμαστε» και όχι στο «τι έχουμε». 

Το καλύτερο είναι οι μαθητές και γενικά τα παιδιά θα ήταν να έχουν (αν πρέπει να έχουν) ένα απλό παλαιάς τεχνολογίας κινητό και όχι της νέας γενεάς smartphone. Με αυτόν τον τρόπο δεν υπάρχει δυνατότητα αξιοποίησης του κινητού για διασύνδεση με τα κοινωνικά δίκτυα, περιήγησης στο διαδίκτυο και χρήσης κάμερας και βιντεοσκόπησης. Από την άλλη υπάρχει στα χέρια του παιδιού ένα μέσω επικοινωνίας με τον γονιό όποτε αυτό απαιτείται. Άσε που με ένα τέτοιο κινητό δεν μπορεί να μπει σε πειρασμό κανείς για κλοπή. 

Διαβάστε επίσης

• Bullying Πώς μπορεί να καταλάβετε ότι ένα παιδί είναι θύμα σχολικής βίας ή εκφοβίζεται;
• Το άγχος του αποχωρισμού, οι Μαθησιακές δυσκολίες, η σωστή Διατροφή, ο Αυτισμός, η Δυσλεξία, το Bullying, Ψείρες - κόνιδα. Άρθρα μας αφιερωμένα στην έναρξη της σχολικής χρονιάς
• Τελικά αποτελεί μειονέκτημα η δυσλεξία; Μύθοι και Αλήθειες

Γονείς, πώς θα καταλάβετε ότι ένα παιδί είναι θύμα bullying, σχολικής βίας και σχολικού εκφοβισμού;.

της Βικτωρίας Πολύζου, σύμβουλος ψυχικής υγείας, σύμβουλος σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού medlabnews.gr iatrikanea

Η πρώτη Πέμπτη του Νοεμβρίου έχει ανακηρυχτεί ως Διεθνής Ημέρα κατά της ενδοσχολικής βίας και του εκφοβισμού, συμπεριλαμβανομένου του κυβερνοεκφοβισμού (International day against violence and bullying at school including cyberbullying) με απόφαση της γενικής συνέλευσης της UNESCO.  

Ο εκφοβισμός είναι μακροχρόνια σωματική ή ψυχολογική βία που ασκείται από ένα άτομο ή ομάδα ατόμων εναντίον ενός ατόμου που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του στη συγκεκριμένη κατάσταση.

Ο σωματικός εκφοβισμός μπορεί να περιλαμβάνει κλοτσιές, σπρωξίματα ή ξύλο ενώ οι πιο συνηθισμένοι τρόποι ψυχολογικού εκβιασμού είναι τα πειράγματα και ο αποκλεισμός

Θα πρέπει να διακρίνουμε τις εκφοβιστικές πράξεις από τις απλές εκφράσεις επιθετικότητας μεταξύ των μαθητών, επισημαίνοντας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εκφοβισμού, διότι, όπως θα αναλύσουμε παρακάτω, οι εμπλεκόμενοι στην εκπαιδευτική διαδικασία, παρά τους ορισμούς των ειδικών, συχνά δυσκολεύονται να καθορίσουν ποιες συμπεριφορές είναι εκφοβιστικές. Για να χαρακτηριστεί, λοιπόν, μια επιθετική πράξη εκφοβισμός θα πρέπει να υπάρχει διαφορά δύναμης μεταξύ δράστη και θύματος, που καθιστά το θύμα αδύναμο να αμυνθεί και το τοποθετεί σε μειονεκτική θέση έναντι του δράστη.  Η διαφορά δύναμης μπορεί να είναι είτε σωματική είτε ψυχολογική. Οι δράστες είναι πολύ ικανοί στο να αναγνωρίζουν τους μαθητές που δεν διαθέτουν τις δεξιότητες, τις ικανότητες ή τα προσωπικά χαρακτηριστικά για να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Η διαφορά δύναμης μπορεί να αφορά από τη μεριά του δράστη ή των δραστών σε μεγαλύτερη σωματική ή αριθμητική δύναμη, περισσότερη αυτοπεποίθηση, σιγουριά, διεκδικητικότατα, μεγαλύτερη γλωσσική επιδεξιότητα, που δίνει τη δυνατότητα στο δράστη να πληγώσει ή να απειλήσει το θύμα με την επιλογή των λέξεων που κάνει ή τον τρόπο ομιλίας, ανώτερες κοινωνικές ή χειριστικές δεξιότητες (π.χ. ικανότητα να στρέψει κάποια άτομα εναντίον κάποιου ή να αποκλείσει κάποιον από μια ομάδα), υψηλότερη κοινωνική θέση και αντίστοιχη ικανότητα επιβολής. O εκφοβισμός διαφοροποιείται από άλλα είδη επιθετικότητας, όπως η αντιδραστική επιθετικότητα, η οποία προκαλείται ως αντίδραση σε κάτι ή η προμελετημένη επιθετικότητα, η οποία έχει ένα συγκεκριμένο στόχο, από το γεγονός ότι δεν υπάρχει άλλος προφανής στόχος πέρα από την απόκτηση κυριαρχίας. 

Μπορούμε να διακρίνουμε δύο είδη εκφοβισμού: τον άμεσο που εκφράζεται με ευθείες σωματικές ή λεκτικές επιθέσεις προς το θύμα και τον έμμεσο, που περιλαμβάνει τη συκοφαντία, τη χειραγώγηση των φιλικών σχέσεων και τον σκόπιμο αποκλεισμό από μια ομάδα. 

Το cyber bullying, δηλ. ο εκφοβισμός που πραγματοποιείται μέσω ηλεκτρονικών μέσων, όπως είναι τα κινητά τηλέφωνα, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, οι δικτυακοί τόποι και τα chat rooms, αποτελεί ένα πρόσφατο και ιδιαίτερα ανησυχητικό φαινόμενο. Ως «ρατσιστικός εκφοβισμός» ή «φυλετική παρενόχληση» χαρακτηρίζεται η επιθετική πράξη που κατευθύνεται προς ένα άτομο που ανήκει σε διαφορετική φυλή ή εθνικότητα, εφόσον αποδειχθεί ότι ο εκφοβισμός προέκυψε ακριβώς λόγω της διαφοράς εθνικότητας μεταξύ του δράστη και του θύματος.

Ο «σεξουαλικός εκφοβισμός» αναφέρεται στη χρήση λεκτικών εκφράσεων με σεξουαλικά υπονοούμενα. Μια άλλη μορφή εκφοβισμού λαμβάνει χώρα όταν μια ομάδα σε ένα πλαίσιο προβαίνει σε πράξεις επιβολής στα νεοφερμένα άτομα, σαν ένα είδος τελετών μύησης ή καψονιών. Σ’ αυτή την περίπτωση, οι δράστες φαίνεται να απαλλάσσονται από το αίσθημα προσωπικής ευθύνης καθώς η πρακτική του εκφοβισμού βασίζεται σε μια παράδοση.

Το ποσοστό των αγοριών που συμμετέχουν σε εκφοβιστικά περιστατικά, κυρίως άμεσου τύπου, είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό των κοριτσιών. Αγόρια και κορίτσια είναι θύματα του έμμεσου ή σχεσιακού εκφοβισμού σε παρόμοιο ποσοστό.

Στην χώρα μας περιστατικά βίας μένουν στην αφάνεια είτε γιατί θεωρείται ότι η δημοσιοποίησή τους θα στιγματίσει τους θύτες ή/και τα θύματα είτε γιατί θα μειώσει το κύρος του σχολείου. Έχει βρεθεί, επίσης, ότι συμπεριφορές του τύπου «δράση συμμοριών» βρίσκονται σε πολύ χαμηλά επίπεδα στη χώρα μας, ενώ πιο συχνά είναι τα περιστατικά επιθέσεων και ξυλοδαρμών μεταξύ μαθητών, με μεγαλύτερη συχνότητα στο Γυμνάσιο απ’ ό, τι στο Λύκειο. Βρέθηκε, επίσης, ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό παιδιών δεν ζητούν βοήθεια από τους εκπαιδευτικούς για προβλήματα που αντιμετωπίζουν στο χώρο του σχολείου.

Έχει υποστηριχθεί ότι και το ίδιο το σχολείο ως θεσμός ασκεί βία, μέσω της χειραγώγησης, της συναίνεσης, του προσεταιρισμού και της εσωτερίκευσης των κανόνων και προτύπων συμπεριφοράς, συμμετέχοντας σ’ έναν ευρύτερο κοινωνικό έλεγχο της εκπαίδευσης.

Μπορούμε να υποψιαστούμε ότι ένα παιδί εκφοβίζεται με βάση κάποια δευτερεύοντα σημάδια θυματοποίησης:

         -  ένα ασυνήθιστα ήσυχο παιδί γίνεται όλο και πιο απόμακρο 

         -  ένα παιδί, που, συνήθως, είναι συγκρατημένο, γίνεται επιθετικό (ως αποτέλεσμα της 
απογοήτευσης και της ανικανότητας να αντιμετωπίσει τη θυματοποίηση με άλλο 
τρόπο) 

         -  πτώση της σχολικής επίδοσης χωρίς προφανή λόγο 

         -  απροθυμία συμμετοχής σε εξωσχολικές δραστηριότητες 

         -  ασθένεια πριν από ομαδικές δραστηριότητες 

         -  στις ομαδικές σχολικές δραστηριότητες κανείς δεν θέλει να σχηματίσει ζευγάρι μ’ 
αυτό το παιδί 

         -  απουσίες από το σχολείο χωρίς πειστικές εξηγήσεις 

         -  τα προσωπικά αντικείμενα του παιδιού είναι μονίμως κατεστραμμένα ή έχουν χαθεί. 

Συμβουλευτικές τηλεφωνικές υπηρεσίες της Εταιρείας Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου (Ε.Ψ.Υ.Π.Ε.) στις οποίες απαντούν ειδικοί Ψυχικής Υγείας. Για γονείς, εκπαιδευτικούς,  ειδικούς ψυχικής υγείας: 801-801-1177.

Ευρωπαϊκή Γραμμή υποστήριξης Παιδιών 
Για παιδιά και εφήβους: 116-111

Διαβάστε επίσης

• Παραπονιέται το παιδί σας για πονοκεφάλους; Πόσο σοβαρό μπορεί να είναι και πότε πρέπει να πάτε στον γιατρό;
• Τι φταίει και κάνει ένα παιδί να παίρνει όπλο και σκοτώνει; Ο ρόλος της οικογένειας και των ΜΜΕ. Υπάρχει πρόληψη; 

• Τι είναι ο αυτισμός. Πώς γίνεται η διάγνωση; Υπάρχει θεραπεία; (video)
• Ψείρες και κόνιδα. Τι είναι, πώς προλαμβάνονται και πώς αντιμετωπίζονται;
• Το σύνδρομο Άσπεργκερ και οι διαφορές του με τον αυτισμό. Πώς γίνεται η διάγνωση; Υπάρχει θεραπεία

MSc
PhD

Mobbing (όχι bulling) ψυχολογική παρενόχληση, βία στην εργασία. Τρόποι συμβουλευτικής παρέμβασης

της Αυρηλίας Βούρου,  medlabnews.gr iatrikanea

Τα τελευταία χρόνια στους εργασιακούς χώρους αναπτύχθηκε ένα νέο απειλητικό φαινόμενο, το οποίο συνεπάγεται μείζονες προσωπικές, οικογενειακές, επαγγελματικές και κοινωνικές  επιπτώσεις. 

Το φαινόμενο είναι γνωστό ως «σύνδρομο Mobbing» και περιγράφει την κατ' επανάληψη υβριστική συμπεριφορά εντός ή εκτός της επιχείρησης, η οποία εκδηλώνεται με εκφοβιστικές ενέργειες, λόγια ή τρόπους οργάνωσης της εργασίας και στοχεύει στη διαμόρφωση ενός εχθρικού, ταπεινωτικού περιβάλλοντος που προσβάλει την προσωπικότητα, την αξιοπρέπεια ή τη σωματική-ψυχική ακεραιότητα του εργαζομένου, προκειμένου να προκαλέσει την παραίτησή του (Σάκουλα, Μπελαλή & Σταθαρού, 2014). 

Παρόλη τη σοβαρότητα του φαινομένου, το mobbing αντιμετωπίζεται με δυσπιστία από τα «θύματα» καθώς, υπό το βάρος των σύγχρονων οικονομικών συνθηκών, η ανάγκη επιβίωσης τίθεται σε προτεραιότητα, παραμερίζοντας τις ψυχολογικές διεκδικήσεις και αυξάνοντας την ανεκτικότητα στις εκδηλώσεις βίας. Στον αντίποδα υποστηρίζεται πως ειδικά σήμερα, υπό το πρίσμα των έντονων κοινωνικών πιέσεων, πρέπει να προστατεύονται και να προασπίζονται οι ασφαλείς συνθήκες εργασίας και διαβίωσης (Κωνσταντινίδης, 2011). Η εργασιακή ικανοποίηση άλλωστε είναι στενά συνδεδεμένη με την προσωπική ανάπτυξη, δεδομένου ότι η κοινωνική υποστήριξη που λαμβάνεται από το πλαίσιο απασχόλησης, συμβάλλει στην ενίσχυση της αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης (Khoo, 2010).

Η ηθική εργασιακή παρενόχληση -αν και προγενέστερης χρονολόγησης-  έχει αποτελέσει αντικείμενο μελέτης της επιστημονικής κοινότητας από τις αρχές του 1990, καθώς αξιολογήθηκε ως φαινόμενο που καταστρέφει το εργασιακό κλίµα και μειώνει την παραγωγικότητα, λόγω των ψυχολογικών προβλημάτων που επιφέρει (Κοΐνης & Σαρίδη, 2013). Στη διεθνή βιβλιογραφία συναντάται με ποικίλους ορισμούς (αλλά με την ίδια περίπου έννοια) όπως: Αποκλίνουσα εργασιακή συμπεριφορά, Εργασιακή παρενόχληση, Εργασιακή επιθετικότητα, Εργασιακή παραβίαση, Εργασιακή κακοποίηση, Συναισθηματική εργασιακή κακοποίηση κ.α. (Keashly & Jagatic, 2003).  Χώρες όπως Γερμανία, Σουηδία και Ιταλία αναγνωρίζουν την εργασιακή παρενόχληση ως επαγγελματική ασθένεια (Κωνσταντινίδης, 2011). 

Στην Ελλάδα το φαινόμενο εξαπλώνεται µε γρήγορους ρυθµούς, αφού οι έρευνες αποκαλύπτουν ότι ένας στους δέκα Έλληνες παραδέχεται συνθήκες εκφοβισµού, ενώ το 5% των εργαζομένων αναφέρουν περιστατικά σωµατικής βίας στη δουλειά τους (Κοΐνης & Σαρίδη, 2013). 

Οι ειδικοί πλέον, μέσω της κατανόησης των αιτιών και των μηχανισμών, είναι σε θέση να αναγνωρίσουν αυτήν την κοινωνική νόσο και κατά συνέπεια να υποστηρίξουν τους ασθενείς, ώστε να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες με πρακτικούς χειρισμούς, προλαμβάνοντας περεταίρω επιβλαβείς σωματικές ή ψυχολογικές επιδράσεις. Άλλωστε όπως υποστηρίζεται, η έγκαιρη διάγνωση του mobbing αποτελεί καταλυτικό εμπόδιο για την εξέλιξή του (Khoo, 2010). Σκοπός της εργασίας είναι η παρουσίαση του συνδρόμου εργασιακής παρενόχλησης, αλλά και των τρόπων συμβουλευτικής παρέμβασης, που συμβάλλουν στην ολιστική αντιμετώπισή του.

Γιατί ένα παιδί γίνεται δολοφόνος; Ο ρόλος της τηλεόρασης και των βιντεοπαιχνιδιών στην επιθετική συμπεριφορά.

της Βικτωρίας Πολύζου, σύμβουλος ψυχικής υγείας, σύμβουλος σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού,  medlabnews.gr iatrikanea




Πολλοί είναι αυτοί που θεωρούν πως η χρησιμοποίηση όπλων από τα παιδιά μπορεί να τα εξοικειώσει με τη βία και να καταστήσει εύκολη την πραγματική χρήση τους αργότερα στη ζωή. Ως παραδείγματα περί αυτού, αρκετοί επικαλούνται τα δεκάδες περιστατικά ανά τον κόσμο -και ιδιαίτερα στις Η.Π.Α.- όπου παιδιά και έφηβοι δολοφόνησαν -φαινομενικά εν αιθρία- δασκάλους, καθηγητές και συμμαθητές τους. 


Τι όμως, μπορεί να κάνει ένα παιδί να παίρνει όπλο και να σκοτώνει;

Έρευνες υποστηρίζουν πως 1 στα 7 παιδιά παιδικής και εφηβικής ηλικίας έχουν κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα, όπως προβλήματα στην επικοινωνία και στη γλώσσα, ελλειμματική προσοχή, υπερκινητικότητα, τικ, ενούρηση, προβλήματα προσαρμογής, προβλήματα διαγωγής, συναισθηματικά προβλήματα, ψύχωση.

Αυτά τα προβλήματα δημιουργούνται είτε από γενετική προδιάθεση είτε από προβληματικό περιβάλλον (π.χ. σπίτι, σχολείο κλπ), είτε από συνδυασμό και των δύο.




Όταν κάποιος αποφασίζει να σκοτώσει εκτός από χρόνια σκέψη και την ανάγκη να φτάσει στον στόχο του, κουβαλάει ένα παρελθόν που του φόρτωσαν οι γονείς του.




Συνήθως η κακοποίηση είναι ψυχική. Απών πατέρας, αλκοολικός πατέρας, αδιάφορη μανα, καταπιεστική και δεσποτική μητέρα κοκ.




Η δεσποτική μητέρα είναι αυτή που απομονώνει το παιδί από μικρή ηλικία και του μεταφέρει φυσικά τις δικές του πεποιθήσεις. Με την σειρά της εκείνη όταν ήταν μικρή είχε υποστεί παρόμοιες καταστάσεις οι οποίες εξελίχθηκαν και επεξεργάστηκαν στο μυαλό της σαν σωστές. Η δεσποτική μητέρα γαλουχεί το παιδί σύμφωνα με τις δικές της εμπειρίες και το μισεί επειδή θέλει να του στερήσει κάτι που κ εκείνη δεν είχε. Μερικές μητέρες μισούν οποιονδήποτε και θέλουν να εξωτερικευσουν επιτέλους τον συσσωρευμένο τους θυμό, τι πιο εύκολο λοιπόν από ένα παιδί.




Η δεσποτική μητέρα το μεγαλώνει κάνοντας του μαθήματα Ζωής με ξυλοφόρτωμα καμιά φορά, με τιμωρίες πολλές φορές και σεξιστικού περιεχομένου.




Η έλλειψη του δεσμού με την μητέρα και του πατέρα, προκαλεί ελλείψεις και μη φυσιολογικές συμπεριφορές! Βασανίζουν ζώα και βάζουν φωτιά σε πράγματα (αρχή σαδισμού).




Μερικά από τα παιδιά δολοφόνοι, γεννήθηκαν ψυχικά άρρωστα αλλά κακοποιήθηκαν και τραυματίστηκαν ενώ μεγάλωναν από το περιβάλλον τους.

Οι προβληματικές προσωπικότητές τους και τα διαταραγμένα μυαλά τους προκάλεσαν υπαρξιακή οργή που βρήκε χώρο έκφρασης στη μαζική δολοφονία. Είτε όμως γεννήθηκαν ψυχικά άρρωστα είτε είχαν τρομακτικές ανατροφές τους θα μπορούσαν να βοηθηθούν.

Τα βασικότερα αίτια που επηρεάζουν τα παιδιά και τους δημιουργούν μία πιο επιθετική συμπεριφορά είναι τα εξής:

α) συγκρούσεις που προκύπτουν μεταξύ γονέων και παιδιού για θέματα καθημερινής φροντίδας (το παιδί αρνείται επίμονα να φάει, να πλυθεί, να κοιμηθεί)

β) συγκρούσεις που προκαλούνται από τις απαγορεύσεις των γονέων προς το παιδί να εκτελέσει μία δραστηριότητα ή να σταματήσει κάποια ενέργεια

γ) συγκρούσεις που είναι αποτέλεσμα δυσκολιών στις διαπροσωπικές σχέσεις μεταξύ παιδιού και γονέων όπως 1) το παιδί πιστεύει ότι δεν το προσέχουν οι γονείς του όσο αυτό θέλει 2) το παιδί νιώθει παραμελημένο με την άφιξη του καινούριου μωρού στην οικογένεια ή 3) το παιδί δυσκολεύεται να εκφράσει εύκολα τις επιθυμίες του

Επίσης οι πιο συνήθεις χρονικές περίοδοι κατά τις οποίες «πυροδοτείται» η επιθετικότητα των παιδιών είναι:

α) κάποιες συγκεκριμένες ώρες της ημέρας, κυρίως πριν το φαγητό αλλά και πριν τον ύπνο, προφανώς λόγω κόπωσης του παιδιού

β) περίοδοι αδιαθεσίας του παιδιού (κρυολογήματα, πυρετός)

γ) συμμετοχή του παιδιού σε ποικίλες κοινωνικές δραστηριότητες (επισκέπτες στο σπίτι ή γιορτές)

Μελέτες, αντικρούουν την για χρόνια επικρατούσα άποψη ότι τα αίτια των περισσότερων σχολικών ενόπλων επιθέσεων είναι αποτέλεσμα του ''bullying'' της άσκησης δηλαδή σωματικής και ψυχολογικής βίας από συνομήλικους. Ασήμαντη επίδραση έχει το φαινόμενο του bullying στις ζωές των παιδιών αυτών. Τα ΜΜΕ επικεντρώνονται κάθε φορά μετά από ένα τέτοιο συμβάν σε αυτό. Αναδεικνύουν ότι αιτία για τα μακελειά στα σχολεία είναι ότι "τα παιδιά βρίσκονται συνέχεια στο στόχαστρο των συμμαθητών τους - θύματα ψυχολογικής και σωματικής βίας" και ότι αυτός ήταν ο λόγος που αποδεσμεύουν την οργή τους με τόσο ακραίο και βίαιο τρόπο. Η έρευνα όμως δείχνει ότι ενώ μερικοί ήταν αποδέκτες πειραγμάτων το bullying δεν ήταν ο λόγος που προκάλεσε το μακελειό. Εκτός από το bullying, τέτοια περιστατικά συχνά σχετίζονται από τον κόσμο με την βία των βιντεπαιχνιδιών. Τα καθιστούν υπεύθυνα για τέτοιες βίαιες εξάρσεις παιδιών. Καμία σχέση δεν υπάρχει μεταξύ της βίας των βιντεοπαιχνιδιών με τις μαζικές δολοφονίες από παιδιά σε σχολεία.




Παιδιά δολοφόνοι στην Αμερική και στην Ευρώπη ομολόγησαν την αποτρόπαια πράξη τους δηλώνοντας ότι ενσωμάτωσαν τους ρόλους που είχαν βιώσει και είχαν δει παρακολουθώντας ένα τηλεοπτικό σήριαλ με παρόμοιο μακάβριο περιεχόμενο!.




Τα παιδιά μαθαίνουν μέσα από τους μηχανισμούς της ταύτισης και της μίμησης, μέσα από επαναλαμβανόμενες στα ΜΜΕ στο διηνεκές και συχνά μέχρι αηδίας σκηνές βαρβαρότητας από άνθρωπο σε συνάνθρωπο χωρίς κανένα λόγο ή με την απίστευτη δικαιολογία της «ανθρωπιστικής-απελευθερωτικής παρέμβασης» και επαναλαμβάνουν, βιωματικά, χωρίς βαθύτερη συνειδητοποίηση.

Κατακερματίζεται έτσι η συστηματική προσπάθεια κάθε κοινωνίας από συστάσεως του πρώτου κοινωνικού συστήματος της ανθρωπότητας να μετουσιώσει τον άνθρωπο-ζώο σε άνθρωπο κοινωνικό με τη βοήθεια κλασικών δομών και θεσμών όπως η οικογένεια, η παιδεία, η θρησκεία, το σύστημα Δικαιοσύνης και το σύστημα ελέγχου και καταστολής.

Τι μπορεί να γίνει για να προληφθούν οι Ένοπλες Επιθέσεις σε Σχολεία;

• Οι γονείς οφείλουν να γνωρίζουν το παιδί τους.

• Να διατηρούν μία ανοιχτή και ζεστή σχέση με πολύ επικοινωνία.

• Να γνωρίζουν τους φίλους του, που πηγαίνει, τι κάνει, τι ιστοσελίδες επισκέπτεται, τι γράφει στο διαδίκτυο.

• Οι γονείς θα πρέπει να επιβλέπουν την ιδιωτικότητα του παιδιού τους.

• Να επαγρυπνούν για προειδοποιητικές ενδείξεις έκφρασης βίας. "Εάν διαβάσουν κάποια ανησυχητική ιστορία πρέπει να ξέρουν τι να κάνουν.

• Να αναφέρουν στο σχολείο το γεγονός, σε κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας και εάν χρειαστεί στις αρχές.

Διαβάστε επίσης

H βία στο σχολείο, ο εκφοβισμός και πώς μπορεί να γίνει αντιληπτός;

Νεύρα με το παραμικρό, εκνευρισμός, θυμός μπορεί να οφείλονται και σε πάθηση;

Απλοί τρόποι διαχείρισης του θυμού και των νεύρων, που φέρνουν οι καθημερινές απρόβλεπτες καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε.

Οι διαταραχές του θυρεοειδούς αδένα. Τι προκαλούν, πώς ανιχνεύονται και πώς αντιμετωπίζονται

Το εργασιακό άγχος προκαλεί φόβο, θυμό, πανικό και σοβαρά προβλήματα υγείας. Τρόποι αντιμετώπισης του

Φίμωσε μαθητή καθηγήτρια στις Σέρρες. Ζω απομονωμένος στο υπόγειο, πάσχει από χρόνια ψυχικά προβλήματα λέει ο σύζυγός της

medlabnews.gr 

Ποινή φυλάκισης δύο χρόνων, επέβαλε το Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Σερρών στη 60χρονη καθηγήτρια-διευθύντρια γυμνασίου που κατηγορείται ότι φίμωσε με κολλητική ταινία έναν 13χρονο μαθητή.

Η κατηγορούμενη κρίθηκε ένοχη για παράνομη βία και σωματική βλάβη αδύναμων ατόμων και αποφασίστηκε η ποινή της να είναι εξαγοράσιμη προς δέκα ευρώ ημερησίως, ενώ από την πλευρά της η διευθύντρια άσκησε έφεση κατά της απόφασης.

Παίζαμε, υποστήριξε η διευθύντρια για το περιστατικό 

«Την Πέμπτη παρουσιάζαμε εργασίες στην τάξη. Όλοι μιλούσαν το ίδιο και ο 13χρονος. Λέω στην αδερφή του μου επιτρέπεις να βάλω μια ταινία για να μη μιλάει; Γελούσαμε. Πάω παίρνω την ταινία και του τη βάζω στο στόμα για πλάκα. Για να συνεχίσουμε το μάθημα.

Στο μεσοδιάστημα εγώ βγήκα έξω να πάρω ένα μαρκαδόρο και όταν γύρισα ήταν δεμένα τα χέρια του. Δεν τους είπα εγώ να τον δέσουν. Δεν έδειξε ο 13χρονος ότι δυσανασχετούσε. Τελειώσαμε και τα παιδιά εξαφανίστηκαν. Ούτε ήρθαν να μου πουν ότι αυτό μας πείραξε ούτε η μητέρα επικοινώνησε μαζί μου.

Περίπου 10 λεπτά ήταν το παιδί με την ταινία στο στόμα. Δεν το φίμωσα. Δεν πήρα την ταινία να του τη βάλω γύρω γύρω από το στόμα. Ήταν μια συμβολική κίνηση επειδή δεν μπορούσα να συνεχίσω το μάθημα προς το τέλος. Με την συναίνεση των μαθητών το έκανα. Ρώτησα και είπα θέλετε να το κάνουμε αυτό (να βάλω την ταινία στο στόμα του). Δεν φαντάστηκα ότι θα τους ενοχλήσει αυτό. Γιατί τα παιδιά κάνουν πολύ χειρότερα. Αν έβλεπα τον 13χρονο να δυσανασχετεί και να μη γελάει δεν θα το έκανα».

Ο σύζυγος της καθηγήτριας και διευθύντριας του Γυμνασίου, μιλώντας στις «Εξελίξεις Τώρα» αναφέρει πως η σύζυγός του πάσχει από ψυχικά προβλήματα εδώ και χρόνια.

«Η γυναίκα μου πάσχει, έχει ψυχικά προβλήματα εδώ και χρόνια. Δεν μου είπε απολύτως τίποτα, ούτε την είδα, ούτε κατάλαβα ότι έφυγε γιατί εγώ επειδή δεν αντέχω ζω απομονωμένος στο υπόγειο του σπιτιού μου. Δεν κατάλαβα καν ότι ήρθαν και την πήραν. Το έμαθα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης σήμερα το μεσημέρι. Μάλιστα έχει πεθάνει ο αδελφός μου και ανέβαλα να πάω και στην κηδεία του στην Καρδίτσα» είπε αρχικά.

Και συνέχισε: «Η γυναίκα μου πάσχει, η διεύθυνση τα ξέρει, από σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας. Δεν καταλογίζω ευθύνη γι’ αυτά που μου κάνει όλη μέρα , φταίει η αρρώστια της. Αρνείται να πάει στον ψυχίατρο. Την έχω πάει 15 φορές στον ψυχίατρο και αρνείται. Έπαιρνε τα φάρμακά της 16 χρόνια. Το 2022 τα έκοψε και έκτοτε το χάος. Δεν μπορώ να πάρω τηλέφωνο την Αστυνομία για το bullying που δέχομαι γιατί αντιδράει ο γιος μου, ο οποίος πάσχει από τα ίδια προβλήματα. ''Μπήκατε'' σε ένα δράμα μέσα. Το περίμενα να συμβεί ανά πάσα στιγμή και απορώ πώς άργησε και τόσο».

Εκκρεμούσε ΕΔΕ σε βάρος της καθηγήτριας για προηγούμενα περιστατικά με μαθητές

Το παιδί απελευθερώθηκε από τη φιλόλογο, που μπήκε στην τάξη και τον βρήκε σε αυτήν την κατάσταση.

«Είδα το παιδί στο τελευταίο θρανίο με τα χέρια δεμένα. Τον πλησίασα και μου είπε ότι το έκανε η διευθύντρια, το ίδιο είπαν και άλλα παιδιά. Του έλυσα τα χέρια και μετά συνέχισα το μάθημα», είπε η καθηγήτρια που τον έλυσε.

Τo συγκεκριμένο περιστατικό δεν είναι το μοναδικό, σύμφωνα με τις μαρτυρίες των γονέων, που έχει καταγραφεί καθώς στο παρελθόν οι γονείς έχουν απευθυνθεί αρκετές φορές στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση για τη συμπεριφορά της διευθύντριας.

Μάλιστα, οι πληροφορίες αναφέρουν πως εκκρεμούσε ΕΔΕ σε βάρος της για προηγούμενα περιστατικά με μαθητές ενώ υπήρχαν και καταγγελίες εναντίον της πως έφευγαν καθηγητές από το σχολείο εξαιτίας της.

Μετά τα όσα συνέβησαν η καθηγήτρια τέθηκε εκτός σχολείου. Η μητέρα του μαθητή, μετά τη δικαστική απόφαση, νιώθει δικαιωμένη.