Δικαίωση για την Ιωάννα Τούνη: 4 και 3 χρόνια φυλάκιση στους δύο ενόχους για το revenge porn

 medlabnews.gr

Ένοχοι κρίθηκαν οι δύο κατηγορούμενοι στην υπόθεση revenge porn με θύμα την Ιωάννα Τούνη, σε μια υπόθεση που απασχόλησε επί χρόνια τη δημοσιότητα και επανέφερε στο προσκήνιο το ζήτημα της σεξουαλικής κακοποίησης μέσω διαρροής προσωπικού υλικού χωρίς συναίνεση. Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία, το δικαστήριο επέβαλε ποινή φυλάκισης 4 ετών στον πρώην σύντροφό της, χωρίς να του αναγνωρίσει ελαφρυντικά, ενώ ο δεύτερος κατηγορούμενος, που φέρεται να είχε τραβήξει το βίντεο, καταδικάστηκε σε 3 χρόνια φυλάκιση, με αναγνώριση ελαφρυντικού πρότερου σύννομου βίου.

Παρότι καταδικάστηκαν, τα μέχρι στιγμής ρεπορτάζ αναφέρουν ότι οι δύο άνδρες παραμένουν ελεύθεροι, καθώς δόθηκε αναστολή στην εκτέλεση των ποινών ή μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό. Αυτό είναι ένα σημείο που συζητείται ήδη έντονα, καθώς σε τέτοιες υποθέσεις η κοινωνική απαίτηση για ουσιαστική προστασία των θυμάτων είναι ιδιαίτερα ισχυρή.

Η Ιωάννα Τούνη, εμφανώς συγκινημένη μετά την απόφαση, δήλωσε ότι αισθάνεται «λύτρωση και δικαίωση» για όσα έχει περάσει όλα αυτά τα χρόνια. Σε άλλες δηλώσεις της ανέφερε ακόμη ότι ελπίζει η απόφαση να λειτουργήσει ως μήνυμα και για άλλες γυναίκες ώστε να μιλούν και να διεκδικούν το δίκιο τους.

Η υπόθεση ξεκίνησε από βίντεο του 2017 που κυκλοφόρησε χωρίς τη συναίνεσή της, με την ίδια να έχει καταγγείλει ότι η διαρροή στόχευε να καταστρέψει τη ζωή και την αξιοπρέπειά της. Η σημερινή απόφαση δεν σβήνει όσα προηγήθηκαν, αλλά συνιστά μια σημαντική δικαστική εξέλιξη σε μια υπόθεση που έχει συνδεθεί με τη συζήτηση για τα όρια της ιδιωτικότητας, της ψηφιακής βίας και της έμφυλης κακοποίησης στην Ελλάδα

Τεράστια Ανατροπή. Εμεινε άδικα στην φυλακή 18 μήνες για φόνο άδικα. Αθώα ομόφωνα η οικιακή βοηθός

 medlabnews.gr

Μία από τις πιο ηχηρές ανατροπές των τελευταίων ετών καταγράφηκε στην υπόθεση της δολοφονίας της 84χρονης γυναίκας στα Καμένα Βούρλα. Η οικιακή βοηθός που είχε κατηγορηθεί για την ανθρωποκτονία και είχε προφυλακιστεί, κρίθηκε τώρα ομόφωνα αθώα από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Άμφισσας, ύστερα από σχεδόν 18 μήνες στη φυλακή.

Η ηλικιωμένη είχε βρεθεί νεκρή στο σπίτι της στα Καμένα Βούρλα στις 12 Οκτωβρίου 2024, φέροντας τραύμα από μαχαίρι στην πλάτη. Η αστυνομική έρευνα είχε οδηγήσει στη σύλληψη της οικιακής βοηθού, η οποία κατηγορήθηκε για ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση και προφυλακίστηκε με τη σύμφωνη γνώμη ανακριτή και εισαγγελέα.

Όμως η δικαστική εξέλιξη ήταν εντελώς διαφορετική. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, η δίκη άρχισε στις 4 Μαρτίου 2026 και μετά από επτά πολύωρες συνεδριάσεις, δικαστές και ένορκοι κατέληξαν σε ομόφωνη αθώωση, ανοίγοντας την πόρτα της φυλακής για μια γυναίκα που είχε περάσει ενάμιση χρόνο κρατούμενη.

Ιδιαίτερο βάρος έχει και η δήλωση του συνηγόρου της, Παναγιώτη Φώσκολου, ο οποίος εμφανίζεται στα ρεπορτάζ να μιλά για μία από τις μεγαλύτερες ανατροπές των τελευταίων χρόνων και να υποστηρίζει ότι από την αρχή δεν υπήρχαν επαρκή στοιχεία που να συνδέουν την εντολέα του με το έγκλημα.

Η υπόθεση, πέρα από το ανθρώπινο δράμα, επαναφέρει με οξύ τρόπο ένα κρίσιμο ερώτημα: πώς μια κατηγορία για τόσο βαρύ έγκλημα μπορεί να οδηγήσει σε τόσο μακρά προφυλάκιση και τελικά σε πλήρη αθώωση; Χωρίς ακόμη να έχει δημοσιευθεί το πλήρες σκεπτικό της απόφασης, δεν μπορεί να ειπωθεί με νομική βεβαιότητα ποιο ακριβώς στοιχείο κατέρρευσε στο ακροατήριο. Αυτό που είναι ήδη σαφές είναι ότι το δικαστήριο δεν πείστηκε για την ενοχή της κατηγορούμενης.

Για την κοινή γνώμη, τέτοιες υποθέσεις αφήνουν πάντα ένα διπλό σοκ: πρώτα από το ίδιο το έγκλημα και μετά από την πιθανότητα μια γυναίκα να στερήθηκε την ελευθερία της επί 18 μήνες χωρίς τελικά να αποδειχθεί η ενοχή της. Και αυτό είναι το σημείο που κάνει τη σημερινή απόφαση να ξεχωρίζει όχι μόνο ως δικαστική είδηση, αλλά και ως υπόθεση με ισχυρό ανθρώπινο και θεσμικό αποτύπωμα.

Ιστορική απόφαση. Για πρώτη φορά δικαστήριο δείχνει το Δημόσιο για τα Τέμπη – 400.000 ευρώ σε συγγενείς

επιμελεια medlabnews.gr 

Μια απόφαση με ιδιαίτερο νομικό και πολιτικό βάρος εκδόθηκε για την τραγωδία των Τεμπών, καθώς το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών επιδίκασε συνολικά 400.000 ευρώ σε τέσσερις συγγενείς θύματος, αναγνωρίζοντας για πρώτη φορά ευθύνη του Ελληνικού Δημοσίου για τις συνθήκες που οδήγησαν στο πολύνεκρο δυστύχημα. Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα δημοσιευμένα στοιχεία, το ποσό αντιστοιχεί σε 100.000 ευρώ για κάθε έναν από τους τέσσερις συγγενείς που προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη.

Η σημασία της απόφασης δεν είναι μόνο οικονομική. Είναι κυρίως θεσμική. Για πρώτη φορά, δικαστική κρίση αποδίδει ευθέως ευθύνη στο κράτος, κρίνοντας ότι η κατάσταση του σιδηροδρομικού δικτύου και η πλημμελής εποπτεία του δεν ήταν απλώς ένα διοικητικό πρόβλημα, αλλά παράγοντας που συνέβαλε αιτιωδώς στο τραγικό αποτέλεσμα. Στο δημοσιευμένο περιεχόμενο της απόφασης, όπως μεταφέρεται από τα μέσα ενημέρωσης, επισημαίνεται ότι το αρμόδιο Υπουργείο γνώριζε επί μακρόν την επικίνδυνη και ανεπαρκή κατάσταση του δικτύου, χωρίς να ασκήσει αποτελεσματική εποπτεία.

Η υπόθεση είχε κατατεθεί, σύμφωνα με τα σχετικά ρεπορτάζ, τον Απρίλιο του 2024, εκδικάστηκε μετά από αναβολές στις 27 Μαρτίου 2026 και πλέον δημιουργεί ένα νέο νομικό δεδομένο. Όχι επειδή «κλείνει» το θέμα των Τεμπών, αλλά επειδή ανοίγει έναν νέο δρόμο: αυτόν των αστικών και διοικητικών διεκδικήσεων από οικογένειες θυμάτων και ενδεχομένως από επιζώντες. Με απλά λόγια, η απόφαση αυτή δείχνει ότι η αναζήτηση ευθυνών δεν περιορίζεται μόνο στα φυσικά πρόσωπα ή στην ποινική διαδικασία, αλλά αγγίζει πλέον και την ίδια τη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού.

Το ενδιαφέρον είναι ότι η δικαστική αυτή εξέλιξη έρχεται σε μια περίοδο όπου η υπόθεση των Τεμπών παραμένει ανοιχτή πληγή για την ελληνική κοινωνία. Η συγκεκριμένη απόφαση δεν ανατρέπει από μόνη της το σύνολο των νομικών και πολιτικών ισορροπιών, όμως λειτουργεί ως σαφές μήνυμα ότι οι χρόνιες παραλείψεις, όταν οδηγούν σε τραγωδίες τέτοιου μεγέθους, μπορούν να μεταφραστούν και σε ευθύνη του Δημοσίου με δικαστική σφραγίδα. Αυτό, από μόνο του, έχει ιστορική βαρύτητα.

Για τις οικογένειες των θυμάτων, βέβαια, κανένα ποσό δεν ισοδυναμεί με δικαίωση. Οι 400.000 ευρώ δεν μπορούν να αποτιμήσουν την ανθρώπινη απώλεια. Μπορούν όμως να καταγραφούν ως η πρώτη επίσημη αναγνώριση, σε δικαστικό επίπεδο, ότι το κράτος δεν στάθηκε στο ύψος της ευθύνης του. Και αυτό ίσως είναι το στοιχείο που κάνει την απόφαση αυτή πραγματικά ιστορική.

Σοκ. Πήγε για ένα παγωτό και κατέληξε στο χειρουργείο. Γυναίκα κατάπιε καρφιά, έμεινε στείρα και πήρε αποζημίωση-μαμούθ (video)

 medlabnews.gr iatrikanea

Αυτό που ξεκίνησε ως μια απλή στάση για παγωτό μετατράπηκε σε εφιάλτη με συνέπειες ζωής για μια γυναίκα στη Φλόριντα των ΗΠΑ. Η υπόθεση, που προκαλεί σοκ ακόμη και σε μια εποχή όπου οι ειδήσεις μοιάζουν όλο και πιο ακραίες, κατέληξε σε δικαστική απόφαση-μαμούθ: αποζημίωση άνω των 14 εκατομμυρίων δολαρίων για μια πελάτισσα που, σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα και τα τοπικά ΜΜΕ, κατανάλωσε παγωτό μέσα στο οποίο υπήρχαν μεταλλικά καρφιά και μικρά μεταλλικά θραύσματα.

Η γυναίκα, που ταυτοποιείται ως Brandy Buckley, είχε αγοράσει το παγωτό το 2018 από κατάστημα Bruster’s Ice Cream στο Palm Bay της Φλόριντα. Σύμφωνα με όσα παρουσιάστηκαν στη δίκη, δεν αντιλήφθηκε αμέσως τι είχε συμβεί και κατάπιε μέρος των μεταλλικών αντικειμένων. Ακολούθησε επείγουσα ιατρική αντιμετώπιση, κατά την οποία οι γιατροί αφαίρεσαν ένα καρφί και πολλαπλά μεταλλικά κομμάτια από το σώμα της.

Όμως ο εφιάλτης δεν σταμάτησε εκεί. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η γυναίκα εμφάνισε σοβαρές επιπλοκές, μεταξύ των οποίων θρόμβωση της πυλαίας φλέβας και σημαντική εσωτερική αιμορραγία. Οι επιπλοκές αυτές οδήγησαν σε ιατρική πράξη ablation και, όπως αναφέρθηκε στο δικαστήριο από τους δικηγόρους της, το αποτέλεσμα ήταν μόνιμη αδυναμία τεκνοποίησης.

Η υπόθεση οδηγήθηκε στα δικαστήρια το 2019, αλλά η δίκη ολοκληρώθηκε τον Μάρτιο του 2026. Οι ένορκοι έκριναν υπεύθυνη όχι μόνο την τοπική επιχείρηση αλλά και την εθνική εταιρική οντότητα του franchise, αποδίδοντας ευθύνη για το προϊόν που έφτασε στον καταναλωτή με αυτά τα επικίνδυνα ξένα σώματα. Το ποσό που επιδικάστηκε ήταν περίπου 14,1 εκατομμύρια δολάρια.

Η υπόθεση ξαναφέρνει στο προσκήνιο ένα ερώτημα που αφορά εκατομμύρια καταναλωτές: πόσο ασφαλές είναι τελικά αυτό που φτάνει στο πιάτο — ή στο χέρι — του πελάτη; Γιατί εδώ δεν μιλάμε για ένα απλό «λάθος στην παραγωγή», αλλά για ένα περιστατικό που, αν επιβεβαιωθεί σε όλη του την έκταση όπως περιγράφηκε στη δικαστική αίθουσα, άλλαξε οριστικά τη σωματική ακεραιότητα, την ψυχική ισορροπία και τον οικογενειακό σχεδιασμό μιας γυναίκας.

Το πιο ανατριχιαστικό στοιχείο είναι ίσως αυτό: ένα προϊόν που συνδέεται με ανεμελιά, παιδικές αναμνήσεις και χαλάρωση, μετατράπηκε σε αιτία χειρουργείων, επιπλοκών και μόνιμης βλάβης. Και γι’ αυτό η ετυμηγορία δεν διαβάστηκε απλώς ως μία μεγάλη αποζημίωση, αλλά ως μήνυμα ότι η αλυσίδα ευθύνης στα τρόφιμα δεν σταματά στον πάγκο πώλησης. Φτάνει μέχρι εκείνον που οργανώνει, επιβλέπει και εγγυάται την ασφάλεια του τελικού προϊόντος.

Σε μια εποχή όπου τα περιστατικά με ξένα σώματα σε τρόφιμα γίνονται αμέσως viral, η συγκεκριμένη υπόθεση ξεχωρίζει επειδή δεν μιλά μόνο για αμέλεια, αλλά για βλάβη με μόνιμο αποτύπωμα στη ζωή ενός ανθρώπου. Το δικαστήριο δεν μπορούσε να αναιρέσει ό,τι συνέβη. Μπορούσε όμως να βάλει ένα τίμημα στην καταστροφή που, σύμφωνα με την απόφαση, προκλήθηκε από ένα παγωτό που δεν έπρεπε ποτέ να είχε σερβιριστεί.

Χρωστούσε 20.000 και του είπαν 60.000; Τι σημαίνει εκκαθαρισμένη οφειλή και πότε το “φούσκωμα” του χρέους δεν στέκει νομικά

του Γιάννη Γιαντζουράκη, δικηγόρου για το medlabnews.gr   

Για χρόνια χιλιάδες δανειολήπτες άκουγαν το ίδιο τρομακτικό σενάριο: ένα χρέος που ξεκίνησε από 15.000 ή 20.000 ευρώ, μέσα σε λίγα χρόνια εμφανιζόταν ξαφνικά να έχει γίνει 40.000, 50.000 ή και 60.000 ευρώ. Και το χειρότερο δεν ήταν μόνο το “φούσκωμα” του ποσού. Ήταν ότι πίσω από αυτό το ποσό μπορούσε να στηθεί ολόκληρη διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης, να ενεργοποιηθούν παλιές προσημειώσεις, να βγει ακίνητο σε πλειστηριασμό και στο τέλος ο οφειλέτης όχι μόνο να μη δει ούτε ένα ευρώ, αλλά να του λένε ότι χρωστά και από πάνω.

Εδώ ακριβώς αρχίζει η μεγάλη παρεξήγηση, αλλά και η μεγάλη αλήθεια. Άλλο είναι να υπάρχει μια πραγματική, αποδεδειγμένη και νόμιμα υπολογισμένη οφειλή και άλλο να εμφανίζεται ένα ποσό αυθαίρετα, χωρίς καθαρή ανάλυση για το πώς προέκυψε. Η εκκαθαρισμένη οφειλή δεν είναι ένα απλό “υπόλοιπο” σε ένα χαρτί. Είναι μια απαίτηση που πρέπει να είναι σαφής, συγκεκριμένη και αποδείξιμη. Δηλαδή ο δανειστής οφείλει να δείξει επίσημα πώς ξεκίνησε το δάνειο, ποιο ήταν το αρχικό κεφάλαιο, ποιες δόσεις πληρώθηκαν, πότε δημιουργήθηκε καθυστέρηση, ποιοι τόκοι μπήκαν, ποια έξοδα προστέθηκαν, πότε καταγγέλθηκε η σύμβαση και πώς ακριβώς διαμορφώθηκε το τελικό ποσό.

Αν αυτή η αλυσίδα δεν υπάρχει, τότε μπαίνουμε στην περιοχή της μη εκκαθαρισμένης οφειλής. Δηλαδή μιας απαίτησης που μπορεί να προβάλλεται ως δεδομένη, αλλά στην πραγματικότητα δεν εξηγείται επαρκώς. Και εκεί είναι που βρίσκονταν επί χρόνια το μεγάλο πεδίο αυθαιρεσίας. Ο πολίτης έβλεπε έναν αριθμό, αλλά δεν έβλεπε ποτέ την πλήρη διαδρομή του αριθμού αυτού.

Έτσι δημιουργήθηκε και το φαινόμενο των διογκωμένων χρεών. Ένα αρχικό ποσό μετατρεπόταν σε κάτι πολύ μεγαλύτερο, με πρόσθεση τόκων υπερημερίας, εξόδων, επιβαρύνσεων, κεφαλαιοποιήσεων, δικαστικών δαπανών και λοιπών χρεώσεων, χωρίς πάντοτε να είναι σαφές ποιο μέρος αυτών ήταν νόμιμο και ποιο όχι. Ο οφειλέτης βρισκόταν αντιμέτωπος όχι με έναν λογαριασμό που μπορούσε να ελέγξει, αλλά με μια λογιστική μαύρη τρύπα. Κι όμως, το δίκαιο δεν λέει ότι ο δανειστής μπορεί να γράφει ό,τι θέλει. Δεν αρκεί να λέει “τόσα χρωστάς”. Πρέπει να το αποδείξει.

Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί αυθαίρετα ένας servicer ή ένα fund να ισχυρίζεται πως μια οφειλή είναι 20.000, 30.000, 50.000 ή 60.000 ευρώ, αν δεν προσκομίζει επίσημα στοιχεία για τη διαμόρφωσή της. Πρέπει να εξηγεί πότε ακριβώς το δάνειο κατέστη ληξιπρόθεσμο, πότε καταγγέλθηκε, με ποιο έγγραφο, τι χρεώθηκε πριν από την καταγγελία, τι μετά από αυτή, ποιες πληρωμές έχουν ληφθεί υπόψη και ποιο είναι τελικά το καθαρό υπόλοιπο. Αν αυτό δεν αποδεικνύεται, τότε η απαίτηση είναι νομικά τρωτή.

Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο σκληρό όταν στη μέση μπαίνει μια παλιά προσημείωση. Πολλοί θεωρούν ότι μια προσημείωση που γράφτηκε πριν από χρόνια είναι κάτι σχεδόν ξεχασμένο. Στην πράξη, όμως, μπορεί να μετατραπεί σε όπλο κατά του ακινήτου. Έτσι, για σχετικά μικρές οφειλές, ενεργοποιούνται παλιές εμπράγματες ασφάλειες και μπαίνουν στο στόχαστρο ακίνητα με πολύ μεγαλύτερη αξία. Το αποτέλεσμα είναι συχνά σοκαριστικό: για μια απαίτηση που ο ίδιος ο οφειλέτης αμφισβητεί ως προς το ύψος της, απειλείται ένα σπίτι ή άλλο ακίνητο που αξίζει δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.

Και όταν φτάσει η ώρα του πλειστηριασμού, ο κόσμος περιμένει ότι τουλάχιστον, αν το ακίνητο πουληθεί, θα κλείσει η υπόθεση. Όμως πολλές φορές δεν συμβαίνει αυτό. Από το ποσό του πλειστηριασμού αφαιρούνται πρώτα τα έξοδα της εκτέλεσης, μετά ικανοποιούνται όσοι έχουν δικαιώματα κατάταξης, και μόνο αν περισσέψει κάτι μπορεί να φτάσει στον οφειλέτη. Σε πολλές περιπτώσεις δεν περισσεύει τίποτα. Ακόμη χειρότερα, ο οφειλέτης ενημερώνεται μετά ότι, παρά το ότι έχασε το ακίνητό του, παραμένει υπόχρεος για υπόλοιπο χρέους. Δηλαδή έχασε την περιουσία και δεν απελευθερώθηκε ούτε από την οφειλή.

Αυτό ακριβώς είναι που για χρόνια γέννησε την αίσθηση πλήρους αδικίας. Ότι ο οφειλέτης δεν είχε απέναντί του έναν διαφανή μηχανισμό είσπραξης, αλλά μια διαδικασία όπου όλα μπορούσαν να διογκωθούν: η απαίτηση, οι επιβαρύνσεις, τα έξοδα, η πίεση, και τελικά η ζημιά που υφίστατο ο ίδιος. Όμως τα τελευταία χρόνια αυτή η εικόνα αρχίζει να σπάει. Τα δικαστήρια ελέγχουν πιο αυστηρά αν η απαίτηση είναι πράγματι εκκαθαρισμένη, αν η καταγγελία του δανείου αποδεικνύεται, αν οι τόκοι και οι κεφαλαιοποιήσεις είναι νόμιμες, αν η εκτέλεση είναι ανάλογη προς το ύψος της οφειλής και αν τελικά υπάρχει καταχρηστικότητα.

Με απλά λόγια, μπαίνει φρένο στην ασυδοσία. Δεν αρκεί πια να εμφανίζεται ένας αριθμός ως αδιαμφισβήτητος. Ο δανειστής πρέπει να δίνει λογαριασμό για το πώς προέκυψε. Πρέπει να εξηγεί επίσημα την πορεία της οφειλής από την αρχή μέχρι το τέλος. Διαφορετικά, η απαίτηση δεν είναι απλώς αμφισβητήσιμη. Μπορεί να είναι άκυρη ως προς τον τρόπο που προβάλλεται δικαστικά ή εκτελεστικά.

Αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό μήνυμα για τους πολίτες: δεν σημαίνει ότι κάθε χρέος σβήνει επειδή αμφισβητείται. Σημαίνει όμως ότι κανείς δεν έχει δικαίωμα να ζητά ό,τι θέλει χωρίς πλήρη απόδειξη. Δεν μπορεί να σου λέει “τόσα χρωστάς” και εσύ να μένεις με τον φόβο, χωρίς να ξέρεις από πού προέκυψε το ποσό. Οφείλει να αποδείξει το δάνειο, την πορεία του, την καταγγελία του και τη νόμιμη διαμόρφωση της απαίτησης. Αν δεν το κάνει, τότε το “φουσκωμένο” χρέος δεν είναι νόμος. Είναι διεκδίκηση που πρέπει να ελεγχθεί.

Και αυτή ακριβώς είναι η μεγάλη αλλαγή της τελευταίας περιόδου. Ότι όλο και περισσότερο γίνεται αντιληπτό πως η οικονομική ισχύς των funds και των servicers δεν τους δίνει δικαίωμα αυθαιρεσίας. Το κράτος δικαίου απαιτεί λογαριασμό. Και όταν λείπει ο λογαριασμός, λείπει και η νομιμότητα

Έβαλαν γαστρικό δακτύλιο και πέθαναν. Ο γιατρός καταδικάστηκε και συνεχίζει να χειρουργεί (video)

medlabnews.gr iatrikanea 

Ο 24χρονος Νίκος και η 14χρονη Γωγώ χειρουργήθηκαν από τον ίδιο γιατρό για λαπαροσκοπική τοποθέτηση γαστρικού δακτυλίου αλλά πέθαναν αμφότεροι μετά τη επέμβαση.

Ο γιατρός δικάστηκε και καταδικάστηκε σε 4ετή φυλάκιση, ενώ ο συνεργάτης του, επίσης χειρουργός, σε 20 μήνες, καθώς κρίθηκαν ένοχοι για την ανθρωποκτονία του 24χρονου Νίκου Σινιώρη από την Κεραμωτή Καβάλας εξ αμελείας διά παραλείψεως.

Ο βασικός χειρουργός είχε προηγούμενη καταδίκη, ξανά για την εμπλοκή του σε θανατηφόρο περιστατικό τοποθέτησης γαστρικού δακτυλίου. Η ποινή ορίστηκε ως εξαγοράσιμη προς 5 ευρώ ανά ημέρα κι ενώ εκκρεμεί εναντίον του μήνυση για τον θάνατο της 14χρονης Γωγώς από την Επανομή, ο εν λόγω ιατρός συνεχίζει να ασκεί κανονικά το λειτούργημα.

«Οι επεμβάσεις αυτού του είδους είναι γενικώς επικίνδυνες. Για να περιοριστεί ο κίνδυνος, θα πρέπει να τις αναλαμβάνουν γιατροί με υψηλό επίπεδο ικανοτήτων και εξειδικευμένη εμπειρία», σχολιάζει γιατρός με εποπτεία του χώρου και μακρά εμπειρία, μιλώντας στο Πρώτο Θέμα για τον μηχανισμό και τη λειτουργία της σχετικής αγοράς.

Ωστόσο, όπως εξηγεί, «το πρόβλημα είναι ότι αυτά τα "προσεκτικά χέρια" δεν αναλαμβάνουν πολλούς ασθενείς, ακριβώς επειδή έχουν πλήρη επίγνωση των κινδύνων. Κι εδώ εμφανίζονται οι "καουμπόηδες". Αυτοί είναι οι χειρουργοί που αναλαμβάνουν όλους τους ασθενείς που απορρίπτουν οι σοβαροί και υπεύθυνοι γιατροί».

«Ο ενδιαφερόμενος, αφού ακούσει ότι δεν πρέπει να χειρουργηθεί γιατί οι επιπλοκές μπορεί να τον στείλουν ακόμη και στον τάφο, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα αγνοήσει την άποψη του κατεξοχήν ειδικού. Και αμέσως θα τρέξει να βρει τον πρώτο "καουμπόη", ο οποίος θα τον καθησυχάσει ότι αυτά που του λένε οι άλλοι περί επικινδυνότητας είναι υπερβολές και ότι ο ίδιος αναλαμβάνει πρόθυμα να κάνει την επέμβαση. Αυτή είναι η αλήθεια για τις χειρουργικές επεμβάσεις κατά της παχυσαρκίας στην Ελλάδα σήμερα», λέει.

«Εξακολουθεί να εξασκεί την Ιατρική»

Ο πρόεδρος του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου Αθανάσιος Εξαδάκτυλος, αναφορικά με την περίπτωση του κατάδικου χειρουργού, εξήγησε ότι «προκειμένου ένας ιατρός να σταματήσει να ασκεί το λειτούργημά του, θα πρέπει να του αφαιρεθεί η άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, είτε προσωρινά είτε μόνιμα. Για τη μόνιμη αφαίρεση της άδειας απαιτείται απόφαση του υπουργού Υγείας και για την προσωρινή πρέπει να προηγηθεί απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου του Ιατρικού Συλλόγου στον οποίον ανήκει κάθε ιατρός».

Ωστόσο πρόσθεσε πως οι νομικές και πειθαρχικές διαδικασίες απαιτούν χρόνο και πως ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος δεν έχει ενημερωθεί ακόμη ότι υπάρχει εν εξελίξει πειθαρχική διαδικασία για τους δύο ιατρούς που καταδικάστηκαν στη Θεσσαλονίκη.

«Ακόμη και η καταδίκη κάποιου για συγκεκριμένο λόγο επισύρει την αντίστοιχη ποινή, είτε πειθαρχική είτε ποινική. Και βεβαίως δεν είναι όλες οι ποινές αποκεφαλισμός, φυλάκιση κ.λπ. Άρα το γεγονός ότι κάποιος εξακολουθεί να ασκεί την Ιατρική, εμπίπτει στο γενικότερο ζήτημα του τι γίνεται μετά από ένα δικαστήριο, με κάθε κατηγορούμενο, πώς επιστρέφει στην κοινωνία την επαύριο της δίκης, όποια και εάν είναι η ετυμηγορία, υπέρ ή εις βάρος του», τόνισε.

Υποψίες ότι η 14χρονη χειρουργήθηκε με πλαστή εξουσιοδότηση

Ο πατέρας της 14χρονης Γωγώς, ιερέας Βησσαρίων Καντούνης πιστεύει ότι η κόρη του παραπλανήθηκε και αμφισβητεί τη γνησιότητα της υπογραφής της στο σχετικό έντυπο, επισημαίνοντας επίσης ότι, η υπογραφή ήταν ανήλικου ατόμου, ακόμη και εάν η Γωγώ υπέγραψε με τη θέλησή της.

Προκειμένου να γίνει η χειρουργική πράξη θα έπρεπε να ζητηθεί η συγκατάθεση του κατά τον νόμο κηδεμόνα της, κάτι που ουδέποτε συνέβη - τουλάχιστον σύμφωνα με τα λεγόμενα του κ. Καντούνη.

«Το βασικό πρόβλημα της Γωγώς ήταν ψυχολογικό»

Σύμφωνα με τον Χαρίλαο Παππή, γενικό χειρουργό και διευθυντή στην Κλινική Λαπαροενδοσκοπικής Χειρουργικής Ογκολογίας και Παχυσαρκίας μεγάλου ιδιωτικού νοσοκομείου των Αθηνών, «στην ηλικία που ήταν η Γωγώ δεν επιτρέπεται γενικώς να γίνονται τέτοιου είδους επεμβάσεις. Ο ασθενής θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 18 ετών για να αρχίσουμε να εξετάζουμε το ενδεχόμενο του χειρουργείου. Ο γενικός κανόνας είναι ότι οι έφηβοι πρέπει να κατανοήσουν πως το υπερβάλλον βάρος τους είναι ψυχογενές. Αυτό που οφείλουν να κάνουν είναι να αλλάξουν τρόπο ζωής, να ακολουθήσουν διατροφικές συνήθειες μη επιβαρυντικές και να τις εφαρμόζουν με συνέπεια».

Ο κ. Παππής εκτιμά ότι «το βασικό πρόβλημα της Γωγώς ήταν ψυχολογικό, πιθανότατα εξαιτίας της παρενόχλησης την οποία υφίστατο από τους συνομηλίκους της. Θα έπρεπε λοιπόν να καθοδηγηθεί πρωτίστως προς την κατεύθυνση της ψυχολογικής υποστήριξης, έτσι ώστε να πατήσει στα πόδια της απέναντι στο bullying και όχι να καταφύγει στο χειρουργείο. Μάλιστα, η συγκεκριμένη μέθοδος που επελέγη στην περίπτωσή της, δηλαδή ο γαστρικός δακτύλιος ή “δαχτυλίδι”, τείνει να υποχωρήσει. Πλέον έχουν αναπτυχθεί άλλες, πολύ πιο σύγχρονες και αποτελεσματικές λύσεις».

Ιερέας έχασε την 14χρονη κόρη του μετά από επέμβαση γαστρικού δακτυλίου.

medlabnews.gr iatrikanea

 Συγκλονίζει ο ιερέας από τη Θεσσαλονίκη, ο οποίος έχασε τη 14χρονη κόρη του – η οποία προσπαθούσε να απαλλαγεί από την παχυσαρκία – από ιατρικό λάθος, όπως καταγγέλλει, μετά από χειρουργική επέμβαση σε ιδιωτική κλινική.

Η έφηβη είχε μεταφερθεί εκεί προκειμένου να της τοποθετήσουν γαστρικό δακτύλιο, ώστε να χάσει βάρος. Όπως υποστηρίζει ο πατέρας της, ο γιατρός που διενέργησε την επέμβαση έκανε πιθανόν κάποιο ιατρικό λάθος, αφού η 14χρονη πέθανε δύο ημέρες μετά.

Μέσα στον αβάσταχτο πόνο του, ο χαροκαμένος πατέρας ζητάει την παραδειγματική τιμωρία όσων ευθύνονται και ετοιμάζεται να κινηθεί νομικά.

«Το μόνο που ήθελα ήταν να σώσω το παιδί μου»

Με την εξέταση μαρτύρων άρχισε η δίκη για τον θάνατο της 14χρονης Γεωργίας από την Επανομή Θεσσαλονίκης, έπειτα από χειρουργική επέμβαση για αδυνάτισμα. Κατηγορούμενος είναι ο χειρουργός ο οποίος της τοποθέτησε γαστρικό δακτύλιο τον Ιούνιο του 2021. Ο γιατρός διώκεται μεταξύ άλλων για θανατηφόρο έκθεση.

Η δίκη διεξάγεται στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Γιαννιτσών. Στο βήμα τού μάρτυρα ανέβηκε ο πατέρας της 14χρονης, ο οποίος είναι ιερέας. Απευθυνόμενος προς τους δικαστές ζήτησε να απονεμηθεί δικαιοσύνη.

Ο χειρουργός έχει δύο προηγούμενες καταδίκες για ανάλογα περιστατικά, έπειτα από παρόμοιο χειρουργείο. Η πρώτη κατέστη αμετάκλητη, ενώ η δεύτερη τελεσιδίκησε. Γι’ αυτό τον λόγο, μετά την ολοκλήρωση της ανάκρισης και έως ότου ολοκληρωθεί η παρούσα δίκη, το αρμόδιο Δικαστικό Συμβούλιο απαγόρευσε στον γιατρό να συμμετέχει σε χειρουργικές επεμβάσεις.

Εκτός από την κατηγορία της θανατηφόρου εκθέσεως, ο χειρουργός αντιμετωπίζει τις πράξεις της πλαστογραφίας και της υπεξαγωγής εγγράφου, σε βαθμό πλημμελήματος.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, φέρεται να πλαστογράφησε την υπογραφή της ανήλικης εν όψει του χειρουργείου. Η υπεξαγωγή εγγράφου σχετίζεται με το οπτικό υλικό (βίντεο) από την επέμβαση, όταν αυτό ζητήθηκε από τους γονείς της ενόψει της προσφυγής τους στην Ποινική Δικαιοσύνη.

Ο Μπιλ Κόσμπι κρίθηκε ένοχος για σεξουαλική κακοποίηση γυναίκας και θα καταβάλει 60 εκατ. δολάρια αποζημίωση

medlabnews.gr 

Το σκάνδαλο Μπιλ Κόσμπι έσκασε δύο χρόνια πριν το #metoo. Κι αυτό γιατί, όσο κι αν οι αντιρρησίες εξεγείρονται, όχι δεν είναι trend: τα κακουργήματα εναντίον των γυναικών υπήρχαν ακόμα και όταν δεν τους βάζαμε hashtags μπροστά.

Ένοχο έκρινε τον διάσημο ηθοποιό Μπιλ Κόσμπι δικαστήριο στην Καλιφόρνια για σεξουαλική κακοποίηση γυναίκας το 1972, επιδικάζοντάς της συνολική αποζημίωση υψους σχεδόν 60 εκατ. δολαρίων, μετά από δύο εβδομάδες που διήρκεσε η ακροαματική διαδικασία.

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει το CNN, ο 88χρονος σήμερα Κόσμπι είχε ναρκώσει και στη δυνέχεια βιάσει την Ντόνα Μότσινγκερ

Συγκεκριμένα, το δικαστήριο επιδίκασε στο θύμα 17,5 εκατ. δολάρια για ζημίες που υπέστη στο παρελθόν και 1,75 εκατομμύρια δολάρια για μελλοντικές επιπτώσεις, οι οποίες περιλαμβάνουν «ψυχικό πόνο, απώλεια της απόλαυσης της ζωής, ταλαιπωρία, θλίψη, άγχος, ταπείνωση και συναισθηματική δυσφορία».

Σε δεύτερη φάση της διαδικασίας το απόγευμα της ίδιας ημέρας, οι ένορκοι επιδίκασαν επιπλέον 40 εκατομμύρια δολάρια ως αποζημίωση.

Απογοητευμένος ο Κόσμπι από την απόφαση, θα ασκήσει έφεση

Η συνήγορος υπεράσπισης του Κόσμπι, Τζένιφερ Μπονζιάν, ανέφερε με γραπτή της δήλωση μετά την αρχική απόφαση ότι ο Μπιλ Κόσμπι είναι ιδιαίτερα απογοητευμένος από την απόφαση και σκοπεύει να ασκήσει έφεση κατά της ετυμηγορίας.

Σημειώνεται ότι οι διαβουλεύσεις των ενόρκων που πήραν την τελική απόφαση διήρκεσαν περίπου δύο ημέρες.

Ο πρώην σταρ της stand-up κωμωδίας και της τηλεόρασης, που είχε γίνει ευρέως γνωστός ως «ο μπαμπάς της Αμερικής», αποτέλεσε έναν από τους πρώτους διάσημους που δικάστηκαν και καταδικάστηκαν κατά την περίοδο του κινήματος #MeToo, για αρκετές υποθέσεις σεξουαλικής επίθεσης και κακοποίησης σε βάρος γυναικών.

Η απόφαση για τη συγκεκριμένη υπόθεση εκδόθηκε σχεδόν πέντε χρόνια μετά την αποφυλάκιση του Κόσμπι από φυλακή στην Πενσιλβάνια, όταν το Ανώτατο Δικαστήριο της Πολιτείας ανέτρεψε ποινική καταδίκη που βασιζόταν σε παρόμοιες κατηγορίες. Ο Κόσμπι έχει προχωρήσει σε εξωδικαστικούς συμβιβασμούς σε ορισμένες παρόμοιες υποθέσεις, ενώ σε άλλες έχει υποχρεωθεί να καταβάλει αποζημιώσεις, ωστόσο το ποσό που επιδικάστηκε τη Δευτέρα θεωρείται πιθανότατα το υψηλότερο που έχει κληθεί να πληρώσει.

«Κουβαλάω αυτό το βάρος για 50 χρόνια»

«Αυτή η ετυμηγορία δεν αφορά μόνο εμένα, αφορά το ότι επιτέλους ακούστηκε η φωνή μου και ότι ο κύριος Κόσμπι λογοδότησε», ανέφερε η Μότσινγκερ σε ανακοίνωσή της. «Κουβαλώ το βάρος αυτού που μου συνέβη για περισσότερα από 50 χρόνια. Δεν φεύγει ποτέ. Σήμερα, ένα σώμα ενόρκων είδε την αλήθεια και τον έκρινε υπεύθυνο. Αυτό σημαίνει τα πάντα. Ελπίζω αυτό να δώσει δύναμη και σε άλλους επιζώντες που περιμένουν ακόμη τη δική τους στιγμή να ακουστούν».

Η Μότσινγκερ εργαζόταν ως σερβιτόρα σε εστιατόριο στο Σοσαλίτο, κοντά στο Σαν Φρανσίσκο, και υποστήριξε στην αγωγή της, που κατατέθηκε το 2023, ότι ο Κόσμπι την είχε προσκαλέσει σε παράσταση stand-up comedy σε θέατρο στο κοντινό Σαν Κάρλος. Και οι δύο βρίσκονταν τότε στην τρίτη δεκαετία της ζωής τους. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, ο Κόσμπι της έδωσε κρασί και δύο χάπια που πίστευε ότι ήταν ασπιρίνη, ενώ η ίδια ανέφερε ότι λιποθύμησε επανέκτησε την επαφή με το περιβάλλον, καθώς δύο άνδρες την τοποθετούσαν σε λιμουζίνα.

«Ξύπνησε στο σπίτι της με όλα της τα ρούχα αφαιρεμένα, εκτός από τα εσώρουχα, χωρίς μπλούζα, χωρίς σουτιέν και χωρίς παντελόνι», αναφέρεται στην αγωγή. «Κατάλαβε ότι είχε ναρκωθεί και βιαστεί από τον Μπιλ Κόσμπι».

Σε δικαστικά έγγραφα, οι δικηγόροι του Κόσμπι υποστήριξαν ότι οι κατηγορίες βασίζονται σχεδόν αποκλειστικά σε εικασίες και υποθέσεις, επισημαίνοντας ότι η Μότσινγκερ «παραδέχεται ότι δεν γνωρίζει τι ακριβώς συνέβη».

Η αγωγή της Μότσινγκερ προχώρησε με ταχύτερο ρυθμό από άλλες υποθέσεις εις βάρος του Κόσμπι, καθώς χρειάστηκαν μόλις δυόμισι χρόνια από την κατάθεσή της μέχρι την έκδοση της απόφασης, ενώ άλλες διαδικασίες παρέμειναν σε εκκρεμότητα.

Τουλάχιστον 60 κατηγορίες σε βάρος του

«Είμαστε ευγνώμονες προς το σώμα των ενόρκων για την προσεκτική εξέταση των αποδεικτικών στοιχείων και προς την κυρία Μότσινγκερ για το εξαιρετικό θάρρος που επέδειξε προχωρώντας στη δημόσια καταγγελία», δήλωσε ο συνήγορος της καταγγέλλουσας, ενώ ο Κόσμπι δεν κατέθεσε στη δίκη.

Υπενθυμίζεται ότι το 2022, δικαστήριο στη Σάντα Μόνικα είχε επιδικάσει αποζημίωση 500.000 δολαρίων σε γυναίκα που υποστήριξε ότι ο Κόσμπι της επιτέθηκε σεξουαλικά στην έπαυλη Playboy, όταν εκείνη ήταν έφηβη το 1975.

Η αγωγή της Μότσινγκερ περιέχεται στη μακρά λίστα με κατηγορίες για βιασμό, σεξουαλική επίθεση και σεξουαλική παρενόχληση που έχουν διατυπώσει τουλάχιστον 60 γυναίκες εις βάρος του Κόσμπι, τις οποίες ο ίδιος αρνείται.

Πάσχει από σεξυπνία και το δικαστήριο τον αθώωσε, για τη σεξουαλική κακοποίηση της κόρης του.

medlabnews.gr iatrikanea

Ένας άντρας, ο οποίος αντιμετώπιζε κατηγορίες για σεξουαλική κακοποίηση -δύο φορές- της νεαρής κόρης του, κρίθηκε και σε δεύτερο βαθμό από τη Δικαιοσύνη αθώος, καθώς, όπως αναφέρθηκε στο δικαστήριο, οι πράξεις του συνέβησαν ενώ βρισκόταν σε κατάσταση βαθύ ύπνου.

Ο -γνωστός μόνο με τα αρχικά- DB, είχε καταθέσει στο District Court της Νέας Νότιας Ουαλίας πέρυσι ότι ήταν σε κατάσταση «σεξυπνίας» (sexsomnia) και πως οι σεξουαλικές επιθέσεις που έλαβαν χώρα το 2023 ήταν εντελώς ακούσιες (completely involuntary).

Δήλωσε αθώος στις κατηγορίες αναφέροντας πως οι ενέργειές του προκλήθηκαν από παραϋπνία (parasomnia), η οποία είναι παρόμοια με την υπνοβασία (sleepwalking).

Την περασμένη εβδομάδα, επεσήμανε το ABC, το Court of Criminal Appeal (CCA) επιβεβαίωσε την ετυμηγορία μη ενοχής, όπως είχε ανακοινωθεί τον Απρίλιο του 2025. Δύο από τις τρεις δικαστές έκριναν πως είναι η σωστή απόφαση.

Η κατηγορούσα Αρχή είχε υποβάλει έφεση με το επιχείρημα πως κατά την πρώτη δίκη, κρίθηκε λανθασμένα ότι ο DB δεν έπασχε από διανοητική βλάβη, που προκαλούσε «διαταραχή της βούλησης», όταν προέβη στην κακοποίηση του παιδιού του.

Ζητήθηκε μία ειδική ετυμηγορία πως ναι μεν η πράξη τελέσθηκε, αλλά ο δράστης δεν είναι ποινικά υπεύθυνος, υπό το νόμο περί Ιατροδικαστικών Διατάξεων για την Ψυχική Υγεία και Γνωστικές Διαταραχές (Mental Health and Cognitive Impairment Forensic Provisions Act).

Η ακαδημαϊκός Δρ Elyse Methven, λέκτορας της Νομικής Σχολής του University of Technology Sydney, εξήγησε στο ABC πως υπάρχει μία «σημαντική» διαφορά μεταξύ αθώωσης και ειδικής ετυμηγορίας, που μπορεί να έχει ως συνέπεια κάθειρξη επ’ αόριστο, καθώς ο κατηγορούμενος μπορεί κριθεί πως αποτελεί κίνδυνο για την κοινωνία.

«Πιστεύω ότι η κοινή γνώμη θα σοκαριστεί να μάθει τι κάνουν ορισμένοι στον ύπνο τους και τα αποτελέσματα σε κάποιες από αυτές τις υποθέσεις», σχολίασε η ίδια.

Κατά τη δίκη του DB, δεν αμφισβητήθηκε πως άγγιξε την κόρη του σεξουαλικά σε τουλάχιστον δύο διαφορετικές περιπτώσεις, τον Ιούνιο και το Νοέμβριο του 2023. Ούτε υπήρξε διαφωνία για το αν κοιμόταν και δεν είχε έλεγχο επί των πράξεών του.

Και τις δύο φορές άγγιξε την κόρη του, που τότε ήταν 9 ετών, ενώ ήταν στο ίδιο κρεβάτι μαζί της.

Στη δεύτερη περίπτωση το παιδί είχε πάει στο δωμάτιο του πατέρα της στη μέση της νύχτας αφού είχε ξυπνήσει λόγω δυνατών θορύβων έξω.

Του ζήτησε να κοιμηθεί μαζί του, εκείνος απάντησε ναι, πριν, όπως φαίνεται αποκοιμηθεί εκ νέου και την κακοποιήσει.

Εκείνη έφυγε σοκαρισμένη από το δωμάτιο και επέστρεψε στο κρεβάτι της.

Ο άντρας συνελήφθη την επόμενη, όταν το παιδί γύρισε στο σπίτι της μητέρας της και το συμβάν αναφέρθηκε στην Αστυνομία.

Το κορίτσι είπε ότι ο πατέρας της ροχάλιζε σε τουλάχιστον μία από τις δύο περιπτώσεις.

Η κατηγορούσα Αρχή ισχυρίστηκε πως η «σεξυπνία» του DB ήταν μία συνεχιζόμενη διαταραχή ψυχικής υγείας, η οποία μπορεί να συμβεί εκ νέου στο μέλλον.

Η υπεράσπιση επεσήμανε πως όποιος πάσχει από παραϋπνία (parasomnia) έχει απόλυτη «απουσία βούλησης» (absence of volition) και κατά τα άλλα υγιή νου.

Η Δρ Methven είπε πως η πλειοψηφία των δικαστών έκανε «τεχνική» ερμηνεία του Mental Health and Cognitive Impairment Forensic Provisions Act, κάτι που μπορεί να θέσει δικαστικό προηγούμενο για παρόμοιες υποθέσεις στη Ν.Ν.Ο.

Εκτίμησε δε πως, ενδεχομένως, θα ακολουθήσει έφεση και στο High Court.

«Προφανώς ορισμένοι θα ανησυχούν πως η αθώωση δεν ήταν η σωστή ετυμηγορία γι’ αυτόν τον άντρα», ανέφερε. «Η υπόθεση εκθέτει ένα, πιθανό, κενό στο γράμμα του νόμου. Και συγκεκριμένες πράξεις βίας ή σεξουαλικής φύσης μπορεί να ‘πέσουν μέσα σε αυτό’ (το κενό)».

Πηγή neoskosmos.com

Έκανε χημειοθεραπείες και του έβγαλαν το σπίτι για 14.000 ευρώ – Τι είδε το δικαστήριο την τελευταία στιγμή;

 επιμέλεια Γιάννης Γιαντζουράκης, δικηγόρος για το medlabnews.gr  

Υπάρχουν στιγμές που η κοινωνία κοιτάζει μια υπόθεση και καταλαβαίνει ότι κάτι έχει σπάσει βαθιά μέσα στο σύστημα. Όχι απλώς νομικά. Ανθρώπινα. Γιατί πώς αλλιώς να περιγράψει κανείς την περίπτωση ενός ανθρώπου που βρέθηκε να χάνει την πρώτη κατοικία του για οφειλή 14.000 ευρώ, την ώρα που έδινε μάχη με μεταστατικό καρκίνο και μόλις είχε ολοκληρώσει τις χημειοθεραπείες του;

Όσο εκείνος προσπαθούσε να κρατηθεί όρθιος, να σταθεί δίπλα στην οικογένειά του και να αντέξει το βάρος της ασθένειας, η άλλη πλευρά προχωρούσε ψυχρά. Ο servicer και το fund που υπερθεμάτισε δεν στάθηκαν ούτε για μια στιγμή στο αυτονόητο ερώτημα: τι θα απογίνει αυτός ο άνθρωπος αν βρεθεί στον δρόμο; Πώς θα συνεχίσει τη θεραπεία του; Πώς θα σταθεί η οικογένειά του; Ποιος θα επωμιστεί το κόστος της κατάρρευσης ενός ήδη εξαντλημένου ασθενούς;

Η ιστορία είναι σοκαριστική και για έναν ακόμη λόγο. Ο πλειστηριασμός αφορούσε πρώτη κατοικία αξίας περίπου 170.000 ευρώ για μια απαίτηση 14.000 ευρώ. Δηλαδή ένα σπίτι πολλαπλάσιας αξίας από την οφειλή. Ένα μέτρο εξόντωσης για ένα ποσό που, σε μια πολιτεία με πραγματικές δικλείδες προστασίας, θα έπρεπε να οδηγεί πρώτα σε εξαντλητική αναζήτηση ηπιότερων λύσεων και όχι σε βίαιη απώλεια στέγης.

Ο δικηγόρος του κατέθεσε ασφαλιστικά μέτρα και ζήτησε προσωρινή προστασία μέχρι τη συζήτηση της αποβολής. Στο στάδιο της προσωρινής διαταγής, όμως, δεν του δόθηκε η άμεση ασπίδα που χρειαζόταν. Και τότε άρχισε ένας πραγματικός Γολγοθάς. Δύο μήνες ασφυκτικού άγχους, με την αγωνία αν από τη μια στιγμή στην άλλη θα βρεθεί έξω από το σπίτι του. Δύο μήνες στους οποίους ο άνθρωπος αυτός, αντί να αναρρώνει, έπρεπε να αποδεικνύει ότι δεν είναι απλώς ένας αριθμός σε φάκελο.

Αναζήτησε βοήθεια παντού. Στην Τράπεζα της Ελλάδος, στη Διεύθυνση Ιδιωτικού Χρέους, στον Συνήγορο του Πολίτη. Και εκεί φάνηκε ξανά το μεγάλο πρόβλημα του ελληνικού μοντέλου προστασίας: ο ένας φορέας παραπέμπει στον άλλον, αλλά όταν έρχεται η κρίσιμη ώρα σχεδόν κανείς δεν μπορεί να σταματήσει αποτελεσματικά μια άδικη εξέλιξη σε πραγματικό χρόνο. Η διοικητική εποπτεία υπάρχει, οι καταγγελίες κατατίθενται, οι πλατφόρμες λειτουργούν, οι πολίτες παραπέμπονται σε διαδικασίες. Όμως όταν ένας άνθρωπος κινδυνεύει να βγει από το σπίτι του μέσα σε συνθήκες ακραίας υγειονομικής και ψυχικής επιβάρυνσης, η πραγματική προστασία κρίνεται στο δικαστήριο και συχνά μόνο εκεί.

Στο Πρωτοδικείο, ευτυχώς, η εικόνα αποτυπώθηκε καθαρά. Ο μάρτυρας περιέγραψε τη σοβαρότητα της κατάστασης, εξήγησε ότι ο άνθρωπος βρισκόταν σε θεραπεία, ότι όλοι γύρω του έτρεχαν να τον στηρίξουν και ότι ο servicer συνέχισε τη διαδικασία χωρίς να υπολογίσει ούτε την ασθένεια ούτε την οικογενειακή κατάρρευση που θα προκαλούσε. Το σημαντικότερο: αναδείχθηκε ότι μιλάμε για απώλεια πρώτης κατοικίας δυσανάλογης αξίας σε σχέση με το χρέος.

Και τότε συνέβη το αυτονόητο που όμως στις μέρες μας μοιάζει σχεδόν με θαύμα: η δικαστής είδε άνθρωπο και όχι μόνο αριθμούς. Βλέποντας ότι υπάρχουν σοβαροί και βάσιμοι λόγοι να ευδοκιμήσει η ανακοπή κατά της κατακυρωτικής έκθεσης, έκρινε ότι η αποβολή δεν μπορεί να προχωρήσει μέχρι να συζητηθεί η κύρια υπόθεση, η οποία έχει προσδιοριστεί για το 2035. Δεν έλυσε οριστικά το πρόβλημα. Έδωσε όμως ανάσα. Και κάποιες φορές, για έναν βαριά ασθενή άνθρωπο, η ανάσα αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στην κατάρρευση και στην επιβίωση.

Το ερώτημα, βέβαια, παραμένει ανατριχιαστικό: θα ζει ως τότε για να δει την οριστική δικαίωση; Είναι δυνατόν σε ένα ευρωπαϊκό κράτος δικαίου ένας άνθρωπος με τόσο βαριά κατάσταση υγείας να κρεμιέται για χρόνια από μια δικαστική εκκρεμότητα, επειδή το σύστημα δεν έχει μηχανισμό ταχείας ουσιαστικής προστασίας σε περιπτώσεις προφανούς υπέρμετρης εκτέλεσης;

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία. Η υπόθεση αυτή δεν είναι μία εξαίρεση. Είναι καθρέφτης μιας σκληρής πραγματικότητας. Υπάρχουν πολλοί πολίτες που δεν πληρούν τα στενά οικονομικά κριτήρια του «ευάλωτου οφειλέτη», αλλά είναι ουσιαστικά ευάλωτοι για λόγους υγείας, αναπηρίας, οικογενειακής κατάρρευσης ή εξαιρετικών κοινωνικών συνθηκών. Για αυτούς τους ανθρώπους η Πολιτεία δεν έχει ακόμη δημιουργήσει ένα πραγματικά αποτελεσματικό φίλτρο προστασίας πριν φτάσει το κακό στο σημείο μηδέν.

Τα τελευταία δύο χρόνια, πάντως, όλο και περισσότερες δικαστικές αποφάσεις δείχνουν ότι οι δικαστές αρχίζουν να βάζουν φρένο σε περιπτώσεις όπου η αναγκαστική εκτέλεση ξεπερνά τα όρια της αναλογικότητας και μετατρέπεται σε κατάχρηση. Υπάρχουν ήδη αποφάσεις που ακύρωσαν κατασχέσεις ή πλειστηριασμούς όταν η απαίτηση ήταν εμφανώς μικρή σε σχέση με την αξία του ακινήτου ή όταν η συμπεριφορά του επισπεύδοντος κρίθηκε καταχρηστική. Αυτό δεν σημαίνει ότι το πρόβλημα λύθηκε. Σημαίνει, όμως, ότι η Δικαιοσύνη αρχίζει να στέλνει μήνυμα: ακόμη και στην αναγκαστική εκτέλεση, υπάρχουν όρια.

Το ακόμη πιο πικρό στοιχείο της υπόθεσης ήρθε μετά την έκδοση της δικαστικής απόφασης. Τότε επικοινώνησαν από τον Συνήγορο για να ενημερώσουν ότι δεν μπορούν να βοηθήσουν, επειδή δεν έχουν αρμοδιότητα. Δηλαδή, αφού ο άνθρωπος είχε περάσει τον εφιάλτη, αφού είχε τρέξει από υπηρεσία σε υπηρεσία, αφού τελικά σώθηκε προσωρινά μόνο από το δικαστήριο, το σύστημα του είπε επισήμως αυτό που ήδη είχε βιώσει στην πράξη: ότι δεν υπήρχε θεσμός έτοιμος να παρέμβει έγκαιρα και αποτελεσματικά.

Τελικά, ποιος μπορεί να παρέμβει σε τέτοιες περιπτώσεις; Στην πράξη, ο μόνος φορέας που μπορεί να μπλοκάρει άμεσα την αποβολή ή να αναστείλει την εξέλιξη είναι το δικαστήριο, μέσω ασφαλιστικών μέτρων, προσωρινής διαταγής, ανακοπών και αιτήσεων αναστολής. Η Τράπεζα της Ελλάδος έχει εποπτικό ρόλο για τους servicers και για την τήρηση του Κώδικα Δεοντολογίας, αλλά δεν λειτουργεί ως δικαστήριο που σταματά πλειστηριασμούς. Η Γενική Γραμματεία για το Ιδιωτικό Χρέος παρέχει εργαλεία ρύθμισης και πλατφόρμες, κυρίως για όσους εντάσσονται στα προβλεπόμενα καθεστώτα. Ο Συνήγορος του Πολίτη δεν επιλαμβάνεται ιδιωτικών διαφορών αυτού του είδους με τον τρόπο που φαντάζεται ο πολίτης. Ο Συνήγορος του Καταναλωτή μπορεί να εξετάσει αναφορές για χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, αλλά και πάλι δεν είναι ο μηχανισμός που θα σηκώσει φρένο την ύστατη ώρα στην αποβολή από την κατοικία. Όταν προκύπτουν ενδείξεις παρανομίας, εξαπάτησης, καταχρηστικότητας ή παράκαμψης υποχρεώσεων ενημέρωσης, ο δρόμος προς τον εισαγγελέα και τα πολιτικά δικαστήρια γίνεται αναπόφευκτος.

Αν η Πολιτεία θέλει πραγματικά να μιλά για κοινωνική συνοχή, οφείλει να θεσπίσει κάτι απλό αλλά κρίσιμο: ειδική διαδικασία ταχείας προστασίας για περιπτώσεις μη οικονομικής ευαλωτότητας, ιδίως όταν συντρέχουν σοβαρά προβλήματα υγείας, μεταστατική νόσος, βαριά αναπηρία ή αποδεδειγμένες εξαιρετικές περιστάσεις. Γιατί ένας άνθρωπος μπορεί να μην είναι «ευάλωτος» με βάση ένα εισοδηματικό κουτάκι, αλλά να είναι απολύτως αδύναμος απέναντι σε έναν απρόσωπο μηχανισμό εκτέλεσης.

Η υπόθεση αυτού του ανθρώπου δεν είναι απλώς μια δικαστική μάχη. Είναι προειδοποίηση. Για το πού μπορεί να φτάσει ένα σύστημα όταν χάνει την επαφή του με την αναλογικότητα, τη λογική και τελικά με την ίδια την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Πρώτη δημοσίευση: Μάρτιος 2026 — MEDLABNEWS.GR | Επιμέλεια: Γιάννης Γιαντζουράκης

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 24 Μαρτίου 2026

Οργισμένη απάντηση του Νίκου Πλακιά σε ανώνυμο χρήστη των social που του επιτέθηκε και τον χαρακτήρισε "ραγιά"

 

 

  medlabnews.gr 

Με μια οργισμένη ανάρτηση στα social media, ο Νίκος Πλακιάς λίγες ώρες πριν ξεκινήσει η δίκη για το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη, ξεκαθαρίζει ότι «όποιος προσπαθήσει να σπιλώσει τη μνήμη των παιδιών μου με ψέματα και παραμύθια, θα ισοπεδωθεί, όποιος και να είναι». Η ανάρτηση του πατέρα απευθύνεται και σε θεωρίες συνωμοσίας που έχουν αναπτυχθεί ενόψει της δίκης, με τον ίδιο να διερωτάται: «Δηλαδή όσοι συγγενείς δεν πιστέψαμε στα λαθρεμπορία στα παράνομα φορτία και στα παραμύθια είμαστε γελοίοι;»

Όλα ξεκίνησαν όταν ανώνυμος χρήστης του Twitter, με το ψευδώνυμο Βαλ Καμεϊνι, εξαπέλυσε δριμεία επίθεση κατά του Νίκου Πλακιά, χαρακτηρίζοντάς τον «Γκιαούρη ραγιά ψηφοφόρο δεξιάς» και επιτιθέμενος για σχόλιο που είχε κάνει ο Πλακιάς για άλλο χρήστη. Η απάντηση του Νίκου Πλακιά είναι καυστική: «Ραγιάς δεν ήμουν ούτε είμαι ούτε θα γίνω όπως εσύ!!! Ένα δειλό ανθρωπάκι που κρύβεται πίσω από ένα ψεύτικο προφίλ. Αυτό είναι να είσαι ραγιά! Να ντρέπεσαι να βγαίνεις και να τα λες με ονοματεπώνυμο.» Στην ανάρτησή του, ο πατέρας αναφέρεται εκτενώς στα γεγονότα που οδήγησαν στο θάνατο των παιδιών και στην ανάγκη υπεράσπισης της μνήμης τους από ψευδείς ισχυρισμούς και παραπληροφόρηση. Τονίζει ότι όποιος προσπαθήσει να σπιλώσει τη μνήμη των παιδιών του θα αντιμετωπιστεί με αποφασιστικότητα, τονίζοντας τη σημασία της αλήθειας και της δικαιοσύνης. Ο ίδιος καταλήγει με έντονο ύφος, υπενθυμίζοντας ότι «ο καθένας θα υπερασπιστεί τον συγγενή του όπως αυτός θέλει και επιθυμεί. Εάν ακούσω ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟ! δηλαδή τα παιδιά μου… Τελείωσε εκείνη τη στιγμή», αφήνοντας ξεκάθαρο μήνυμα για την προστασία της οικογενειακής μνήμης ενόψει της δίκης.

Ολόκληρη η απάντηση του Νίκου Πλακιά στον χρήστη "Βαλ Καμεϊνι"

«Ραγιάς δεν ήμουν ούτε είμαι ούτε θα γίνω όπως εσύ !!! Ένα δειλό ανθρωπάκι που κρύβεται πίσω από ένα ψεύτικο προφίλ.

Αυτό είναι να είσαι ραγιάς !!! Να ντρέπεσαι να βγαίνεις και να τα λες με ονοματεπώνυμο.

Με μάσκα βγαίνανε οι δωσίλογοι παλιά και οι ρουφιάνοι τώρα .

Για το συγκεκριμένο θέμα που σχολιάζεις διάβασε πάλι την ανάρτηση της Ντόλκα πήγαινε εκεί που λέει για τα baby oil και ότι όσοι πιστεύουν σε αυτά ότι είναι ΓΕΛΟΙΟΙ.

Δηλαδή όσοι συγγενείς δεν πιστέψαμε στα λαθρεμπορία στα παράνομα φορτία και στα παραμύθια είμαστε γελοίοι .

Όπου baby oil είναι τα έλαια σιλικόνης

Η συγκεκριμένη δεν έχασε το παιδί της ούτε από τα baby oil ούτε από τις πούδρες ( χημικοί διαλύτες ) που αναφέρει .

Και ούτε αναφέρθηκε νομικά ποτέ στον μηχανισμό θανάτου της κόρης της ,

μιας και δεν υπάρχει καμμία μήνυση σχετικά με αυτόν .

Αντιθετα ασχολήθηκε συνέχεια με την φωτιά και με τις πούδρες ( χημικοί διαλύτες ).

Απο την φωτιά χάθηκαν άλλα παιδιά και είμαστε εδώ εμείς οι γονείς αυτών να τα υπερασπιστούμε και να τα κλάψουμε και να ψάξουμε την αλήθεια και το γιατί !!!

Είμαι εδώ όρθιος !!!

Σακατεμένος αλλά όρθιος !!!!

Και όποιος πλέον ξεκινώντας η δίκη βρεθεί μπροστά μου και προσπαθήσει να σπιλώσει την μνήμη των παιδιών μου με ψέμματα και παραμύθια,όποιος και να είναι, θα ισοπεδωθεί .

Ο καθένας θα υπερασπιστεί τον συγγενή του όπως αυτός θέλει και επιθυμεί.

Εάν ακούσω ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟ!!! δηλαδή τα παιδιά μου !!! και όχι το παιδί μου !!! Τελείωσε εκείνη την στιγμή .

Χαιρετίσματα και τα λέμε όταν πάψεις να είσαι ραγιάς και ρουφιάνος .

Και που είσαι ;

Εμείς εδώ στα μέρη μου ακόμα τους ρουφιάνους τους πετροβολούν».

Μυτιλήνη: 3,5 χρόνια στη φυλακή ενώ ήταν αθώοι – Δικαστήριο επιδίκασε αποζημίωση σε τρεις νέους

 medlabnews.gr

Μια δικαστική εξέλιξη από τη Μυτιλήνη έρχεται να υπενθυμίσει με τον πιο σκληρό τρόπο πόσο βαρύ μπορεί να είναι το τίμημα ενός δικαστικού λάθους. Το Τριμελές Δικαστήριο Ανηλίκων Μυτιλήνης επιδίκασε αποζημίωση σε τρεις νέους, αναγνωρίζοντας την ηθική βλάβη που υπέστησαν, αφού είχαν περάσει περίπου 3,5 χρόνια στη φυλακή, παρότι στη συνέχεια αθωώθηκαν αμετάκλητα. Η υπόθεση συνδέεται με τον εμπρησμό στο πρώην Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης της Μόριας, τον Σεπτέμβριο του 2020.

Η ουσία της υπόθεσης δεν είναι μόνο νομική. Είναι βαθιά ανθρώπινη. Οι τρεις νέοι στερήθηκαν την ελευθερία τους για χρόνια, εκτίοντας ποινή σε καταστήματα κράτησης ενηλίκων, ενώ το δικαστήριο είχε κρίνει ότι ήταν ανήλικοι κατά τον χρόνο των γεγονότων. Η μεταγενέστερη αμετάκλητη αθώωσή τους, που ήρθε τον Απρίλιο του 2025, άνοιξε τον δρόμο για τη διαδικασία αποζημίωσης, η οποία πλέον κατέληξε σε δικαστική αναγνώριση της βλάβης που υπέστησαν.

Πίσω από τη λέξη «αποζημίωση» κρύβονται χαμένα χρόνια, κοινωνικό στίγμα, ψυχολογική φθορά και μια ολόκληρη νεότητα που δεν επιστρέφει. Όταν κάποιος φυλακίζεται και αργότερα αποδεικνύεται αθώος, το κράτος δεν καλείται απλώς να πληρώσει ένα ποσό. Καλείται να αντιμετωπίσει το ηθικό βάρος μιας αδικίας που γράφτηκε πάνω στη ζωή ανθρώπων οι οποίοι βρέθηκαν στο πιο αδύναμο σημείο: νέοι, ευάλωτοι και χωρίς πραγματική δυνατότητα να προστατευθούν.

Η συγκεκριμένη απόφαση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή αφορά πρόσωπα που, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, είχαν παραμείνει κρατούμενα επί μακρόν, παρά το γεγονός ότι τελικά κρίθηκε πως δεν έπρεπε να είχαν καταδικαστεί. Το δικαστήριο αναγνώρισε ρητά την ηθική βλάβη από την άδικη στέρηση της ελευθερίας τους και την παρατεταμένη δικαστική τους ταλαιπωρία. Πρόκειται για μια εξέλιξη που δεν σβήνει το παρελθόν, αλλά στέλνει ένα καθαρό μήνυμα: ακόμη και όταν η Δικαιοσύνη αργεί, οφείλει στο τέλος να αναγνωρίζει το βάρος της αδικίας.

Αυτό που μένει τώρα δεν είναι μόνο η είδηση της αποζημίωσης. Είναι το ανατριχιαστικό ερώτημα που μένει πίσω από κάθε τέτοια υπόθεση: πόσο κοστίζουν 3,5 χρόνια χαμένης ζωής για έναν αθώο άνθρωπο; Και μπορεί άραγε οποιαδήποτε απόφαση να επιστρέψει τα χρόνια που χάθηκαν πίσω από τα κάγκελα;

«Φρένο» στην αυθαιρεσία των Funds: Ιστορική απόφαση ακυρώνει πλειστηριασμό 170.000€ για χρέος... ψίχουλα!

επιμέλεια medlabnews.gr 

Το κλίμα στα ελληνικά δικαστήρια αλλάζει: Η Δικαιοσύνη υψώνει τείχος προστασίας απέναντι στις επιθετικές πρακτικές των servicers.

Τις τελευταίες ημέρες, μια δικαστική απόφαση έρχεται να ταράξει τα νερά και να δώσει ελπίδα σε χιλιάδες δανειολήπτες που βρίσκονται εγκλωβισμένοι στις συμπληγάδες των funds και των εταιρειών διαχείρισης (servicers). Το Μονομελές Πρωτοδικείο έβγαλε «κίτρινη κάρτα» στην ακραία δυσαναλογία μεταξύ οφειλής και αξίας ακινήτου, ακυρώνοντας πλειστηριασμό που προκάλεσε το κοινό αίσθημα.

Η υπόθεση που σοκάρει

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ένας servicer επέσπευσε πλειστηριασμό ακινήτου αξίας 173.700 ευρώ για μια οφειλή που δεν ξεπερνούσε τα 14.000 ευρώ. Δηλαδή, η αξία της περιουσίας που θα χανόταν ήταν 12 φορές μεγαλύτερη από το χρέος! Μάλιστα, στο ακίνητο διέμενε η υπέργηρη μητέρα του οφειλέτη, γεγονός που προσδίδει στην υπόθεση έντονη κοινωνική διάσταση.

Γιατί η απόφαση αυτή είναι «σταθμός»;

Το δικαστήριο έκρινε ότι η στάση του servicer ήταν προδήλως καταχρηστική. Παρά το γεγονός ότι ο οφειλέτης είχε προτείνει ρυθμίσεις, η εταιρεία διαχείρισης αρνήθηκε κάθε συμβιβασμό, επιμένοντας στην εκποίηση του ακινήτου. Η Δικαιοσύνη όμως αποφάνθηκε

Παραβίαση της Αρχής της Αναλογικότητας: Δεν μπορείς να στερείς από έναν πολίτη την περιουσία του για ένα ποσό που θα μπορούσε να καλυφθεί με άλλους, λιγότερο επαχθείς τρόπους.

Κατάχρηση Δικαιώματος: Το δικαίωμα της τράπεζας ή του fund να εισπράξει το χρέος σταματά εκεί που αρχίζει η εξόντωση του οφειλέτη χωρίς ουσιαστικό όφελος για την ικανοποίηση της απαίτησης.

Αλλάζει το «σκορ» στα δικαστήρια

Είναι πλέον φανερό ότι το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μια στροφή των δικαστηρίων. Μετά από μια περίοδο «ασυλίας» των funds, οι δικαστές αρχίζουν πλέον να εξετάζουν την ουσία των υποθέσεων και να τιμωρούν την άκαμπτη και ανάλγητη στάση των servicers.

Οι αποφάσεις αυτές στέλνουν ένα ηχηρό μήνυμα: Οι δανειολήπτες δεν είναι απροστάτευτοι. Η Δικαιοσύνη δείχνει ότι υπάρχουν όρια και ότι οι servicers υποχρεούνται να εξαντλούν κάθε περιθώριο ρύθμισης πριν φτάσουν στο έσχατο μέσο του πλειστηριασμού.

Στο εδώλιο για κακούργημα ο πατέρας Αντώνιος της Κιβωτού. «Επιθυμώ να δικαστώ, έχω κουραστεί»

 medlabnews.gr

Μετά την καταδίκη του ιδρυτή της Κιβωτού του Κόσμου για κακοποιητικές συμπεριφορές σε βαθμό πλημμελήματος, πλέον ξεκινά η ακροαματική διαδικασία και για το κακούργημα της κατάχρησης ανηλίκου με παθόντα που δεν είχε συμπληρώσει τα 14 έτη αλλά και με παθόντα που είχε συμπληρώσει τα 14 έτη, κατά συρροή και κατ´ εξακολούθηση.

Κατά την έναρξη της διαδικασίας, απορρίφθηκε αίτημα αναβολής της υπεράσπισης, ενώ παράσταση προ υποστήριξη της κατηγορίας δήλωσαν δύο καταγγέλλοντες. Παρών στο δικαστήριο ήταν ο ίδιο ο πατέρας Αντώνιος ο οποίος δήλωσε τα εξής: «Επιθυμώ να δικαστώ. Έχω κουραστεί πάρα πολύ με αυτήν την κατάσταση και σας παρακαλώ να αρχίσουμε».

Το δικαστήριο προχώρησε στο διορισμό ενός ψυχίατρου πραγματογνώμονα ο οποίος θα εξετάσει τον πρώτο παθόντα που πρόκειται να καταθέσει πρώτος, και να κρίνει ότι εάν είναι σε θέση να καταθέσει στο ακροατήριο καθώς και να συμπαρίσταται στην κατάθεση του.

Για τις 7 Μαΐου διακόπηκε η δίκη του πατέρα Αντώνιου, ιδρυτή της Κιβωτού του Κόσμου, για τις καταγγελίες σε βάρος του για ασελγείς πράξεις σε δύο ανήλικα αγόρια και τροφίμους δομών της Οργάνωσης.

Ο πρώην επικεφαλής της Κιβωτού του Κόσμου, κάθισε στο εδώλιο του κατηγορούμενου και ζήτησε να «δικαστεί», λέγοντας ότι έχει κουραστεί από την πολύχρονη εμπλοκή του με τη δικαιοσύνη. «Επιθυμώ να δικαστώ. Έχω κουραστεί πάρα πολύ με αυτήν την κατάσταση και σας παρακαλώ να αρχίσουμε» είπε ο πατέρας Αντώνιος στους δικαστές του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Αθηνών.

Φρίκη. Δίκη για τον φόνο του μικρού Άγγελου. Καταπέλτης ο πρώτος μάρτυρας. Ήταν το γκλομπ στον καναπέ.

 medlabnews.gr iatrikanea

Μετά από πολύωρη διαδικασία στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Ηρακλείου, η δίκη για την υπόθεση θανάτου του 3χρονου Άγγελου διακόπηκε και θα συνεχιστεί στις 12 Μαΐου

Κατά την έναρξη της διαδικασίας, και οι τρεις κατηγορούμενοι – η 27χρονη μητέρα, ο 45χρονος τότε σύντροφός της και ο βιολογικός πατέρας του παιδιού – δήλωσαν αρνητικοί απέναντι στις κατηγορίες που τους αποδίδονται.

Κατάθεση αστυνομικού: «Οι γιατροί είχαν από την αρχή υποψία κακοποίησης - Η μητέρα ήταν ψύχραιμη»

Συγκλονιστική ήταν η κατάθεση αστυνομικού που κλήθηκε στο νοσοκομείο όταν μεταφέρθηκε ο 3χρονος Άγγελος σε κρίσιμη κατάσταση. Όπως κατέθεσε στο δικαστήριο, οι γιατροί από την πρώτη στιγμή ενημέρωσαν τις αρχές ότι υπήρχε υποψία κακοποίησης, καθώς το παιδί είχε μεταφερθεί σε κωματώδη κατάσταση και έφερε χτυπήματα στο κεφάλι, την κοιλιά και σε ολόκληρο το σώμα.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η μητέρα αρχικά ισχυρίστηκε ότι όταν έφυγε από το σπίτι για να πάρει καφέ, το παιδί ήταν καλά και πως όταν επέστρεψε το βρήκε σε αυτή την κατάσταση. Όπως ανέφερε ο αστυνομικός, η 27χρονη βρισκόταν σε ήρεμη κατάσταση, ενώ του είπε ότι η ίδια φώναξε τη γειτόνισσα, η οποία κάλεσε το ασθενοφόρο.

Κατά τη μεταφορά της στο Αστυνομικό Μέγαρο, η γυναίκα φέρεται να άλλαξε τα λεγόμενά της και να ανέφερε ότι ο σύντροφός της ήταν εκείνος που χτυπούσε το παιδί.

Ο αστυνομικός περιέγραψε επίσης τη στάση της μητέρας κατά τη διάρκεια της συνομιλίας τους, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Οι απαντήσεις της ήταν ξερές και η ίδια χωρίς ταραχή, παρότι της είπα ότι το παιδί της ήταν σε κρίσιμη κατάσταση. Ήταν σαν αναίσθητη».

Στη συνέχεια, ο ίδιος αστυνομικός κατέθεσε ότι κατά την έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο σπίτι εντοπίστηκε ένα γκλομπ κρυμμένο μέσα στον καναπέ. Παράλληλα, βρέθηκαν δύο ξύλινα κομμάτια από βρεφική κούνια, τα οποία - σύμφωνα με όσα φέρεται να είπε η μητέρα - χρησιμοποιούνταν για να δέχεται χτυπήματα το παιδί. Το ένα από τα αντικείμενα βρέθηκε μέσα στο σπίτι και το δεύτερο εκτός της οικίας.

Στον χώρο υπήρχαν επίσης δύο σκυλιά, γεγονός που ο αστυνομικός ανέφερε στην κατάθεσή του επισημαίνοντας ένα περιστατικό που, όπως είπε, του έκανε ιδιαίτερη εντύπωση: «Δεν με ρώτησε για το παιδί της. Με ρώτησε αν έφαγαν τα σκυλιά!».

Κατάθεση πρώην συζύγου: «Όλα φαινόντουσαν φυσιολογικά»

Η πρώην σύζυγος του 45χρονου κατέθεσε ότι, κατά τη διάρκεια της κοινής τους ζωής, όλα φαινόντουσαν φυσιολογικά και ότι ο πρώην άντρας της δεν κακοποιούσε ούτε εκείνη ούτε το παιδί τους. Ανέφερε ότι ο 45χρονος ήθελε να αναγνωρίσει το παιδί ως δικό του και ότι το παιδί φώναζε τον πατέρα του «μπαμπά», ενώ παράλληλα απευθυνόταν στη μητέρα του και τη φώναζε «π....α».

Σύμφωνα με την ίδια, η μητέρα συχνά επέβαλε τιμωρίες, όμως εκείνη δεν παρατήρησε σημάδια κακοποίησης. Όταν ο μικρός λιποθύμησε, όπως είπε, την πήρε τηλέφωνο και εκείνη ενημέρωσε τον βιολογικό πατέρα ώστε να παρέμβει και να βοηθήσει, καθώς το παιδί μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο.

Η μάρτυρας τόνισε ότι όταν τη ρώτησε η μητέρα είπε πως δεν είχε πράξει τίποτα λανθασμένο, αλλά η ίδια δεν ζήτησε να μάθει λεπτομέρειες για το συμβάν. Είπε ακόμη πως επικοινώνησε και με τον βιολογικό πατέρα και τον ρώτησε για τη μητέρα, λέγοντάς του παράλληλα για την κατάσταση του παιδιού. Σύμφωνα με τη μάρτυρα, μίλησε και ο σύντροφος της μάνας με τον βιολογικό πατέρα και του είπε ότι έμπαινε ο ίδιος και η μητέρα του στη μέση για να μη χτυπάει το παιδί η 27χρονη».

«Δεν πιστεύω ότι θα μπορούσε να χτυπήσει ένα παιδί. Ήταν πολύ προστατευτικός με τα παιδιά. Εάν το χτυπούσε η μητέρα του, κακώς που δεν μίλησε», τόνισε η μάρτυρας για τον 45χρονο.

Η πρώην σύζυγος ανέφερε ότι όσο ήταν κοντά τους, δεν ασχολούνταν ενεργά με το παιχνίδι του παιδιού, περιοριζόμενη σε καθημερινές δραστηριότητες όπως καφέ, μαγείρεμα και τακτοποίηση του σπιτιού, ενώ οι εκδηλώσεις τρυφερότητας το παιδί τις είχε περισσότερο με άλλα μέλη της οικογένειας.

Υποστήριξε επίσης ότι η μάνα είχε πει ότι το παιδί δεν είχε πατέρα, και πως είχε πεθάνει. Μετά, όπως είπε, ανακάλυψαν ότι ζει και πως ο 45χρονος σύντροφός της είχε βρει στο ίντερνετ τον βιολογικό πατέρα γιατί ήθελε να έχουν σχέσεις και τον προέτρεπε να έρθει να δει το παιδί.

Τέλος, η πρώην σύζυγος ισχυρίστηκε ότι η μητέρα του Άγγελου της είχε πει ότι σκεφτόταν να δώσει το παιδί στον βιολογικό πατέρα γιατί είχε κουραστεί.

Βαρύ κατηγορητήριο

Το ζευγάρι αντιμετωπίζει κατηγορίες για ανθρωποκτονία με δόλο σε ήρεμη ψυχική κατάσταση κατά συναυτουργία, καθώς και για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης σε ανήλικο. Παράλληλα, στο εδώλιο βρίσκεται και ο βιολογικός πατέρας του Άγγελου, κατηγορούμενος για προγενέστερη κακοποίηση, μαζί με το ζευγάρι για την έκθεση του παιδιού σε κίνδυνο και τη συστηματική πρόκληση σωματικών βλαβών, με άτομα που είχαν υποχρέωση να το φροντίζουν.

Το κατηγορητήριο περιλαμβάνει συνολικά 39 μάρτυρες, ανάμεσά τους παιδίατροι του ΠΑΓΝΗ που παρέλαβαν το βαριά τραυματισμένο παιδί, διασώστες του ΕΚΑΒ που κλήθηκαν στο σπίτι στην οδό Λεβήνου, καθώς και αστυνομικοί, γείτονες και συγγενείς των κατηγορουμένων.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, η μητέρα και ο σύντροφός της φέρονται να χτυπούσαν το παιδί καθημερινά, από την 1η Νοεμβρίου 2024 έως την 26η Ιανουαρίου 2025, προκαλώντας του σοβαρές σωματικές κακώσεις, πόνο και ψυχικό τραύμα. Το ζευγάρι φέρεται ακόμη να χορηγούσε ηρεμιστικά και φαρμακευτικά σκευάσματα στον τρίχρονο, για να καταστέλλει τα κλάματα και να μην γίνονται αντιληπτές οι κακοποιήσεις από τους γείτονες. Ο 45χρονος - σήμερα - σύντροφος κατηγορείται επιπλέον ότι βιντεοσκοπούσε και φωτογράφιζε το παιδί, στο πλαίσιο του εξευτελισμού και της πλήρους απαξίωσης της προσωπικότητάς του.

Το παιδί διακομίστηκε σε κωματώδη κατάσταση στο ΠΑΓΝΗ στις 26 Ιανουαρίου 2025, με επίπεδο συνείδησης 3/15 στην Κλίμακα Γλασκώβης, μυδρίαση και ταχυπνοϊκό, εξαιτίας μη αναστρέψιμης εγκεφαλικής βλάβης, και κατέληξε επτά ημέρες αργότερα. Ωστόσο, χάρισε τη ζωή του σε άλλους, καθώς η καρδιά του μεταμοσχεύθηκε σε ένα τρίχρονο παιδί στο Βερολίνο και ένας νεφρός του σε έναν 37χρονο ασθενή.

Ο βιολογικός πατέρας, σύμφωνα με το παραπεμπτικό βούλευμα, φέρεται ότι είχε επίσης χτυπήσει επανειλημμένα το παιδί το 2023, μαζί με τη μητέρα, προκαλώντας σοβαρά τραύματα σε όλο του το σώμα. Ο ίδιος αρνείται κατηγορηματικά κάθε κατηγορία, ισχυριζόμενος ότι ουδέποτε κακοποίησε το παιδί και δεν ήταν μάρτυρας κακοποίησής του από τη μητέρα.

Η δίκη συνεχίζεται με την εξέταση μαρτύρων και ειδικών, ενώ η κοινή γνώμη παρακολουθεί συγκλονισμένη τις αποκαλύψεις για το μέγεθος της κακοποίησης που οδήγησε στον θάνατο του Άγγελου.