Σοβαρή καταγγελία για επίθεση ασθενή σε υγειονομικούς στο Νοσοκομείο Λήμνου προκαλεί ανησυχία, όχι μόνο για την ασφάλεια των εργαζομένων, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο τα νοσοκομεία διαχειρίζονται έναν διεγερτικό ή βίαιο ασθενή.
Το περιστατικό, σύμφωνα με τα ίδια δημοσιεύματα, σημειώθηκε το πρωί της Παρασκευής 26 Ιουνίου, όταν ο ηλικιωμένος επέστρεψε στα εξωτερικά ιατρεία μία ημέρα μετά την άρνησή του να εισαχθεί για νοσηλεία.
Η βία κατά των υγειονομικών δεν είναι «μεμονωμένο φαινόμενο» Η βία μέσα στα νοσοκομεία αποτελεί διεθνές πρόβλημα δημόσιας υγείας και ασφάλειας εργασίας. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναφέρει ότι οι εργαζόμενοι στην υγεία διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο βίας και ότι 8% έως 38% των υγειονομικών υφίστανται σωματική βία κάποια στιγμή στην καριέρα τους, ενώ πολύ περισσότεροι δέχονται απειλές ή λεκτική επιθετικότητα.
Μετα-ανάλυση του 2022 για τη βία στον χώρο της υγείας κατέγραψε συνολική έκθεση των υγειονομικών σε workplace violence στο 58,7%, σωματική βία στο 20,8%, λεκτική βία στο 66,8% και σεξουαλική παρενόχληση στο 10,5%.
Η ιατρική διάσταση: ο επιθετικός ηλικιωμένος ασθενής χρειάζεται άμεση εκτίμηση
Όταν ένας ηλικιωμένος ασθενής εμφανίζει αιφνίδια επιθετικότητα, διέγερση ή βίαιη συμπεριφορά, η πρώτη προσέγγιση δεν μπορεί να είναι μόνο διοικητική ή αστυνομική. Πρέπει να υπάρχει άμεση κλινική εκτίμηση για πιθανή οργανική αιτία.
Σε έναν ασθενή 87 ετών, τέτοια συμπεριφορά μπορεί να σχετίζεται με:
- οξύ συγχυτικό επεισόδιο / delirium,
- άνοια ή επιδείνωση γνωστικής διαταραχής,
- υποξία,
- λοίμωξη, ακόμη και χωρίς εμφανή πυρετό,
- υπογλυκαιμία ή ηλεκτρολυτικές διαταραχές,
- πόνο,
- αφυδάτωση,
- ανεπιθύμητες ενέργειες φαρμάκων,
- στέρηση αλκοόλ ή ηρεμιστικών,
- ψυχιατρική απορρύθμιση.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η βία «δικαιολογείται». Σημαίνει ότι το νοσοκομείο πρέπει να έχει πρωτόκολλο διπλής προστασίας: προστασία των εργαζομένων και ταυτόχρονα ασφαλή ιατρική αξιολόγηση του ασθενή.
Τι πρέπει να υπάρχει σε κάθε νοσοκομείο
Ένα σοβαρό περιστατικό βίας σε νοσοκομείο αναδεικνύει την ανάγκη για συγκεκριμένες διαδικασίες:
- Άμεση ενεργοποίηση ομάδας ασφαλείας όταν υπάρχει επιθετικός ασθενής ή συνοδός.
- Κουμπί πανικού ή άμεση ειδοποίηση στα ΤΕΠ και στα εξωτερικά ιατρεία.
- Εκπαίδευση προσωπικού στην αποκλιμάκωση λεκτικής και σωματικής έντασης.
- Πρωτόκολλο κλινικής εκτίμησης διεγερτικού ασθενή, ειδικά σε ηλικιωμένους.
- Καταγραφή κάθε περιστατικού βίας ως συμβάν ασφάλειας εργασίας και ασφάλειας ασθενών.
- Συνεργασία με την αστυνομία όταν υπάρχει κίνδυνος για τη ζωή ή τη σωματική ακεραιότητα εργαζομένων.
- Μετατραυματική υποστήριξη των υγειονομικών μετά από σοβαρή επίθεση.
Το κρίσιμο ερώτημα για τη Λήμνο
Το ερώτημα δεν είναι μόνο τι έκανε ο 87χρονος. Είναι αν το Νοσοκομείο Λήμνου είχε επαρκές προσωπικό, φύλαξη, πρωτόκολλο άμεσης επέμβασης και ασφαλές περιβάλλον στα εξωτερικά ιατρεία.
Σε ένα νησιωτικό νοσοκομείο, όπου οι ελλείψεις προσωπικού και οι καθυστερήσεις στην ενίσχυση δομών είναι συχνά πιο έντονες, τέτοια περιστατικά αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα. Η ΠΟΕΔΗΝ έχει στο παρελθόν αναδείξει προβλήματα στο Νοσοκομείο Λήμνου, κάνοντας λόγο για ελλείψεις διοίκησης και προσωπικού.
Συμπέρασμα
Η επίθεση σε γιατρούς και νοσηλευτές δεν είναι «ένα ατυχές επεισόδιο». Είναι καμπανάκι κινδύνου για την ασφάλεια στα νοσοκομεία.
Οι υγειονομικοί δεν μπορεί να εργάζονται με τον φόβο ότι θα δεχθούν επίθεση την ώρα που προσπαθούν να βοηθήσουν. Ταυτόχρονα, όταν ένας ηλικιωμένος ασθενής γίνεται αιφνίδια βίαιος, το σύστημα υγείας οφείλει να εξετάζει αν πίσω από τη συμπεριφορά υπάρχει οξεία ιατρική κατάσταση.
Το ζητούμενο είναι ένα νοσοκομείο που προστατεύει και τον ασθενή και τον γιατρό. Χωρίς ασφάλεια προσωπικού, δεν υπάρχει ασφαλής περίθαλψη.


















