Γιώργος Μαζωνάκης. Πότε επιστρέφει επαγγελματικά. Πώς έγινε η αίτηση εγκεισμού. Τι ισχύει για τις ακούσιες νοσηλίες;

medlabnews.gr iatrikanea 

 

Οργισμένος και πικραμένος από την συμπεριφορά μελών της οικογένειάς του είναι ο Γιώργος Μαζωνάκης που βρίσκεται στο Δρομοκαΐτειο, κατόπον εισαγγελικής εντολής σύμφωνα με τα όσα δήλωσε ο δικηγόρος του. Όπως λέει ο ίδιος αρχές Σεπτεμβρίου επρόκειτο να καταθέσει μηνύσεις σε κάποια μέλη της οικογένειάς του.

Ο Γιώργος Μαζωνάκης εισήχθηκε στην δημόσια ψυχιατρική κλινική «Δρομοκαΐτειο» παρά την θέλησή του, όπως έκανε γνωστό το βράδυ της Πέμπτης 14 Αυγούστου με ανακοίνωση που εξέδωσε μέσω του δικηγόρου του.

Η εισαγωγή του τραγουδιστή στο Δρομοκαΐτειο με εισαγγελική εντολή, έγινε το πρωί της Πέμπτης (14/8), με τον ίδιο να ισχυρίζεται μέσω του δικηγόρου του, πως πρόκειται για καλοστημένη παγίδα, φωτογραφίζοντας πρόσωπα από το οικογενειακό του περιβάλλον.

Μιλώντας στο μεσημβρινό δελτίο ειδήσεων του Star την Παρασκευή 15 Αυγούστου, συνήγορος του Γιώργου Μαζωνάκη, Γιώργος Μερκουλίδης, αποκάλυψε σε τι κατάσταση βρίσκεται ο πελάτης του, καθώς και τι μεσολάβησε μέχρι τη νοσηλεία του στο ψυχιατρικό νοσοκομείο.

Οργισμένος και πικραμένος από την συμπεριφορά μελών της οικογένειάς του είναι ο Γιώργος Μαζωνάκης που βρίσκεται στο Δρομοκαΐτειο, κατόπον εισαγγελικής εντολής σύμφωνα με τα όσα δήλωσε ο δικηγόρος του. Όπως λέει ο ίδιος αρχές Σεπτεμβρίου επρόκειτο να καταθέσει μηνύσεις σε κάποια μέλη της οικογένειάς του.

Ο Γιώργος Μαζωνάκης εισήχθηκε στην δημόσια ψυχιατρική κλινική «Δρομοκαΐτειο» παρά την θέλησή του, όπως έκανε γνωστό το βράδυ της Πέμπτης 14 Αυγούστου με ανακοίνωση που εξέδωσε μέσω του δικηγόρου του.

Η εισαγωγή του τραγουδιστή στο Δρομοκαΐτειο με εισαγγελική εντολή, έγινε το πρωί της Πέμπτης (14/8), με τον ίδιο να ισχυρίζεται μέσω του δικηγόρου του, πως πρόκειται για καλοστημένη παγίδα, φωτογραφίζοντας πρόσωπα από το οικογενειακό του περιβάλλον.

Μιλώντας στο μεσημβρινό δελτίο ειδήσεων του Star την Παρασκευή 15 Αυγούστου, συνήγορος του Γιώργου Μαζωνάκη, Γιώργος Μερκουλίδης, αποκάλυψε σε τι κατάσταση βρίσκεται ο πελάτης του, καθώς και τι μεσολάβησε μέχρι τη νοσηλεία του στο ψυχιατρικό νοσοκομείο.

«Ο Γιώργος Μαζωνάκης είναι πολύ καλά, είναι πικραμένος και αγανακτισμένος για την άθλια μεθόδευση που υπήρξε από στενά μέλη της οικογένειάς του, για αυτή την εξέλιξη, αλλά είναι δυνατός και υγιής και πιστεύουμε σύντομα ότι θα τελειώσει αυτή η περιπέτεια», ανέφερε αρχικά.

«Τα τελευταία δυόμιση χρόνια δεν υπάρχει φυσική παρουσία του Γιώργου με τα στενά μέλη της οικογένειάς του. Έχει ξεκινήσει μια δικαστική διαμάχη. Η μόνη συνάντηση που έγινε, έγινε πριν από τέσσερις μήνες με την αδερφή του γαμπρού του και τον δικηγόρο τους, στο σπίτι του Γιώργου, παρουσία μου, όπου τέθηκαν κάποια θέματα, δε βρέθηκε λύση και τους δηλώσαμε λοιπόν με περιφράσεις ότι θα τα πούμε στις έδρες των δικαστηρίων», αποκάλυψε.

Και συνέχισε: «Εμείς ετοιμαζόμασταν αρχές Σεπτεμβρίου να καταθέσουμε κάποιες μηνύσεις για σοβαρά ποινικά αδικήματα που έχει διαπράξει η αδερφή του, κακουργηματικού μάλιστα χαρακτήρα και αντ’ αυτού λοιπόν συνέβη αυτό που συνέβη χθες, παραμονή Δεκαπενταύγουστου, με δεδομένο ότι σήμερα είναι αργία και μεσολαβεί μάλιστα και το Σαββατοκύριακο».

«Καταλαβαίνετε, δεν μπορούσε να υπάρξει διερεύνηση και εξέταση των θεμάτων που έθεσαν με την αίτησή τους οι συγγενείς. Αυτός ο νόμος προβλέπει ότι οποιοσδήποτε πολίτης μπορεί να προσφύγει στον εισαγγελέα με αίτησή του και να ζητήσει ότι κάποιος συγγενής του πρώτου ή δεύτερου βαθμού χρήζει ψυχιατρικής φροντίδας, ότι είναι ψυχικά διαταραγμένος και μπορεί να είναι επικίνδυνος για τον εαυτό του ή για τρίτους. Στα πλαίσια λοιπόν αυτά που προβλέπει ο νόμος έκαναν την αίτηση.

Η αίτηση έγινε χωρίς περαιτέρω διερεύνηση

Δυστυχώς έγινε δεκτή χωρίς περαιτέρω διερεύνηση και σας είπα ότι δείτε τον χρόνο που έγινε, έγινε παραμονή Δεκαπενταύγουστου με δεδομένο ότι την επόμενη θα ήταν αργία και θα μεσολαβούσε και το Σαββατοκύριακο.

Όπως καταλαβαίνετε δεν μπορούσαν να διερευνηθούν όλα αυτά αλλά ο εγκλεισμός είναι υποχρεωτικός, είναι αναγκαστική η παραμονή του εκεί. Δε ζητείται σε αυτές τις περιπτώσεις η συναίνεση του φερόμενου ως αρρώστου. Οι γιατροί δεν έχουν αποφανθεί.

Αποφασίζει ο εισαγγελέας, κάνει δεκτή την αίτηση και πρέπει να οδηγηθεί αναγκαστικά ο φερόμενος ασθενής σε δημόσια ψυχιατρική δομή για να διερευνηθούν τα θέματα που αναπτύσσουν με την αίτησή τους οι στενοί συγγενείς», συμπλήρωσε ο κ. Μερκουλίδης για το τι προβλέπει ο νόμος σε τέτοιες περιπτώσεις.

«Ενόψει λοιπόν της δικαστικής διαμάχης και των σοβαρών θεμάτων που θα άνοιγαν τον Σεπτέμβριο, έγινε αυτή η άθλια μεθόδευση», κατέληξε ο ίδιος.

Ακούσιες νοσηλείες

Το κοινωνικό στίγμα

Οι ακούσιες νοσηλείες αφορούν στο 50% των ψυχιατρικών νοσηλειών, όπερ σημαίνει τη μία στις δύο. Πρόκειται για ένα από τα πιο βασικά ζητήματα στη φροντίδα της ψυχικής υγείας. Ουσιαστικά είναι η εισαγωγή σε κάποιο ψυχιατρικό ίδρυμα με εισαγγελική εντολή.

Οι ψυχικές νόσοι εξακολουθούν να συνοδεύονται από κοινωνικό στίγμα εν έτει 2025. Η ταμπέλα του «τρελού» συνοδεύει ες αεί τον ασθενή.

Πόσες φορές, εξάλλου, πολίτες, που έχουν διαπράξει κάποια ειδεχθή πράξη, αποκτούν ελαφρυντικό, επειδή οι συνήγοροι υπεράσπισης επικαλούνται ότι οι πελάτες τους «πάσχουν» από κάποιο ψυχικό νόσημα, εντείνοντας το στίγμα…

Οι ακούσιες νοσηλείες

Οι ακούσιες νοσηλείες είναι σκληρές. Όσοι εισάγονται χωρίς τη θέλησή τους σε κάποιο ψυχιατρικό ίδρυμα, περνούν μια δοκιμασία, που, συχνά, επιδεινώνει την ήδη δύσκολη κατάσταση, στην οποία έχουν περιέλθει.

Μελέτη για τις ακούσιες νοσηλείες έδειξε πως στην Αττική και στη Θεσσαλονίκη τα ποσοστά των ατόμων, που εγκλείονται με εισαγγελική εντολή σε ψυχιατρικές κλινικές, είναι διπλάσια σε σύγκριση με τον μέσο όρο της Ευρώπης, που βρίσκεται περίπου στο 23%.

Tα στοιχεία που καταγράφονται στις δημόσιες ψυχιατρικές δομές είναι αποκαλυπτικά. Στην Αθήνα, περίπου το 57% των νοσηλειών είναι ακούσιες, δηλαδή τα άτομα καταλήγουν χωρίς τη θέληση τους στα νοσοκομεία ενώ στη Θεσσαλονίκη το ποσοστό φτάνει το 53%.

Αυτά τα νούμερα

είναι πολλαπλάσια σε σύγκριση με πολλές ευρωπαϊκές χώρες και φανερώνουν σοβαρά προβλήματα όπως έλλειψη εναλλακτικών δομών, αδυναμία πρώιμης παρέμβασης, και συχνά κατάχρηση του μέτρου ως «λύση ανάγκης» σε συνθήκες πίεσης. Πρόκειται για μια πρακτική που δεν δοκιμάζει απλά τα όρια της νομιμότητας, αλλά παραβιάζει θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα.

Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, τα ποσοστά ακούσιων νοσηλειών είναι πολύ χαμηλότερα. Στη Γαλλία κυμαίνονται στο 24%, ενώ η απαιτούμενη νομοθεσία προβλέπει αυστηρούς όρους για να διαφυλαχτούν τα δικαιώματα του ασθενή. Αντιθέτως, στην Ελλάδα, οι εισαγωγές χωρίς συναίνεση αντιμετωπίζονται συχνά ως διαδικασία ρουτίνας, όχι ως έσχατο μέσο.

Είναι τραγικό το γεγονός, ότι καταλήγουν συχνά σε ψυχιατρικά νοσοκομεία ευάλωτα άτομα για λόγους κληρονομικών διαφορών, εκδίκησης, ή αδιαφορίας. Στην Ελλάδα, υπάρχουν καταγεγραμμένες περιπτώσεις όπου άνθρωποι οδηγήθηκαν σε ακούσια νοσηλεία χωρίς να πληρούν τα ιατρικά κριτήρια για ψυχική ασθένεια.

Ανάμεσα στα θύματα, αρκετές γυναίκες που έχουν ζητήσει διαζύγιο όπως έχουν καταγράψει δικηγόροι και οργανισμοί.

Κάποιος μπορεί να χαρακτηριστεί «επικίνδυνος» απλώς επειδή είναι ιδιόρρυθμος, εκκεντρικός ή έχει συγκρουστεί έντονα με το περιβάλλον του καθώς το κοινωνικό στίγμα γύρω από την ψυχική υγεία κάνει εύκολο να «κολλήσει η ταμπέλα» του ασθενή.

Στην Ελλάδα, η διαδικασία αμφισβήτησης της ακούσιας νοσηλείας είναι δυσκίνητη. Ο ασθενής συνήθως δεν έχει άμεση πρόσβαση σε ανεξάρτητο δικηγόρο ή σε δική του ιατρική αξιολόγηση.

Δεν υπάρχουν συστηματικοί έλεγχοι για το αν οι λόγοι της νοσηλείας εξακολουθούν να ισχύουν. Έτσι, ακόμα κι αν η εισαγωγή έγινε με αμφισβητήσιμα κριτήρια, μπορεί να περάσουν μέρες ή εβδομάδες πριν αποδεσμευτεί το άτομο. Επιστημονικές μελέτες στην Ελλάδα δείχνουν ότι σημαντικό ποσοστό ακούσιων νοσηλειών γίνεται με πολύ γενικές ή ανεπαρκείς αιτιολογήσεις.

Δεν υπάρχουν επίσημα νούμερα για το πόσες είναι εντελώς αδικαιολόγητες, αλλά ψυχίατροι και νομικοί παραδέχονται ότι το σύστημα αφήνει μεγάλο χώρο για κατάχρηση.

Αυτή η δραματική πραγματικότητα είναι η πραγματική είδηση. Όχι το όνομα του καλλιτέχνη ούτε η πληροφορία ότι κατέληξε σε ψυχιατρικό νοσοκομείο.

Η πολυσυζητημένη ψυχιατρική μεταρρύθμιση έχει ένα τεράστιο κενό, όσον αφορά στις ακούσιες νοσηλείες. Η περίπτωση Μαζωνάκη ίσως είναι μία καλή αφορμή, για να ανοίξει ο δημόσιος διάλογος και επίσημα.