Πέθανε η θρυλική θεία Μπεμπέκα των ΤΡΙΩΝ ΧΑΡΙΤΩΝ, η Αννα Κυριακού σε ηλικία 95 ετών. Όλο το έργο της (video)

 medlabnews.gr

Θλίψη σκόρπισε στον καλλιτεχνικό -και όχι μόνο- χώρο, ο θάνατος της ηθοποιού, Άννας Κυριακού, η οποία έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό από τον ρόλο της “Μπεμπέκας” στις “Τρεις Χάριτες”. Την είδηση του θανάτου της, έκανε γνωστή με μία ανάρτησή του ο Σπύρος Μπιμπίλας.

“Ένα αντίο γεμάτο αγάπη στην λατρεμένη μας Αννα Κυριακου που έφυγε σήμερα το πρωί από τη ζωή στα 95 της.. Ένας τόσο ζεστός, χαρισματικός και ταλαντούχος άνθρωπος της τέχνης μας που κόσμησε με την παρουσία της το θέατρό μας, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση πάνω από 70 χρονιά…

Η θρυλική θεία Μπεμπέκα των ΤΡΙΩΝ ΧΑΡΙΤΩΝ που αγαπήθηκε από το κοινό και η τελευταία επιζώσα από τις θρυλικές ταινίες του σπουδαίου Βασίλη Λογοθετίδη. Θα την έχουμε πάντα στην καρδιά μας όλοι οι άνθρωποι του θεάτρου και του κοινό. Πρόσφατα ολοκλήρωσε και το βιβλίο της ζωής της..θα την αποχαιρετήσουμε την Τετάρτη 15 Οκτωβρίου στο Α κοιμητήριο της Αθήνας στις 11 το πρωί.

Θερμά συλλυπητήρια στον φίλο μας, τον αγαπημένο της γιο Χρήστο” γράφει ο Σπύρος Μπιμπίλας.

Άννα Κυριακού – Όχι μόνο “θεία Μπεμπέκα”

Γεννήθηκε το 1929 στην Αθήνα. Η Άννα Κυριακού σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, καθώς και στη Σχολή Σαρλ Ντιλέν (Charles Dullin) στο Παρίσι (1954-1956), έχοντας καθηγητή τον Ζαν Βιλάρ (Jean Vilar). Έκανε την πρώτη της θεατρική εμφάνιση σε εφηβική ηλικία στο Θέατρο ΡΕΞ με το θίασο Μαρίκας Κοτοπούλη στο έργο “Κάρμεν”. Ακολούθησε συνεργασία με τους θιάσους Μανωλίδου-Παππά, Βασίλη Λογοθετίδη, Κατερίνας, Μάνου Κατράκη.

Το 1953-1954 συνεργάστηκε με τον θίασο του Δημήτρη Μυράτ. Επιστρέφοντας από το Παρίσι συνεργάστηκε σε πρωταγωνιστικούς ρόλους με τους θιάσους των Ντίνου Ηλιόπουλου, Μίμη Φωτόπουλου και Αλέκου Αλεξανδράκη.

Το 1959 πρωταγωνίστησε στο “Πειραϊκό Θέατρο” του Δημήτρη Ροντήρη στα έργα “Η λοκαντιέρα”, “Γάμοι του Φίγκαρο” και “Ηλέκτρα” για να ακολουθήσει μία περίοδος πλέον των 20 ετών συνεργασίας με το Εθνικό Θέατρο, ξεκινώντας με μία μεγάλη επιτυχία ως Καλλιόπη στον “Πειρασμό” του Γρηγόριου Ξενόπουλου.

Στο Εθνικό Θέατρο συμμετείχε σε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε 34 έργα από το 1960 έως το 1981! Το 1982 συνεργάστηκε με το “Απλό Θέατρο” των Αντώνη Αντύπα – Χρήστου Πολίτη στο εναρκτήριο έργο του θεάτρου “Τα γούστα του Κυρίου Σλόαν” και το 1988 στα μονόπρακτα του Χάρολντ Πίντερ, “Άλλοι τόποι”. Το 1998 πρωταγωνιστεί στο “Μποζό” του Βασίλη Ζιώγα στο θέατρο Μαριέττα Ριάλδη.

Στον κινηματογράφο

Αξιόλογη ήταν η εμφάνισή της και στον κινηματογράφο: Ο μεθύστακας (1950), Τα τέσσερα σκαλοπάτια (1951), Η Αγνή του λιμανιού (1952), Να πεθερός να μάλαμα (1959), Ζητείται ψεύτης (1961), Αλέξης Ζορμπάς (1964), Ζητείται επειγόντως γαμπρός (1971), Safe Sex (1999), Το κλάμα βγήκε απ’ τον παράδεισο (2001), Οξυγόνο (2003) κ.ά.

Έλαβε μέρος σε πολλές τηλεοπτικές σειρές, από το Εκείνος κι εκείνος, τη Γειτονιά μας και τον Γιούγκερμαν της δεκαετίας του 1970, έως τις Οι τρεις Χάριτες (1989 – 1992) που ενσάρκωσε τη θρυλική θεία Μπεμπέκα. Εμφανίστηκε σε γκεστ ρόλο στο Κωνσταντίνου και Ελένης, ερμηνεύοντας το ρόλο της θείας Μάρως, καθώς και στις Επτά θανάσιμες πεθερές, όπου έκανε την κακιά πεθερά. Ιδιαίτερα πλούσιο είναι και το θεατρικό ρεπερτόριο της στο ραδιόφωνο, στις γνωστές εκπομπές “Το θέατρο στο ραδιόφωνο”, “Το θέατρο της Δευτέρας” κ.ά.

Το 1949 γράφτηκε στο Σ.Ε.Η. Παντρεύτηκε τον γνωστό μοντερνιστή αρχιτέκτονα Μαργαρίτη Αποστολίδη, με τον οποίο απέκτησαν έναν γιο, τον πολιτικό μηχανικό Χρήστο Αποστολίδη, Πρόεδρο της Ελληνικής Μένσα (Mensa) από το 2009 μέχρι και σήμερα.

Μια ηθοποιός μια εποχή

Τον Σεπτέμβριο του 2025 κυκλοφόρησε βιβλίο του Λευτέρη Λαμπράκη με τη βιογραφία της, και τίτλο “Μια ηθοποιός, μια εποχή”.

Στην περιγραφή/περίληψη του βιβλίου διαβάζουμε:

Η Άννα Κυριακού μεγάλωσε απέναντι από την Ακρόπολη. Μητέρα ενός γιού και γιαγιά ενός εγγονού, δηλώνει το «απολωλός» πρόβατο της οικογένειας, επειδή ασχολήθηκε με το Θέατρο. Είναι «αντάρτισσα», παρόλο που δεν της φαίνεται. Ίσως δίνει μια άλλη εικόνα, αλλά έχει πολλή δύναμη μέσα της. Υπήρξε διαχρονική ηθοποιός, με μακρά θητεία. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και παρακολούθησε μαθήματα στη Σχολή του Σαρλ Ντιλλέν στο Παρίσι, με καθηγητή τον Ζαν Βιλλάρ.

Υπηρέτησε το «Ελεύθερο – μυθικό πια – Θέατρο». Έπαιξε πλάι στους Βασίλη Λογοθετίδη, Κατερίνα Ανδρεάδη, Βάσω Μανωλίδου, Μελίνα Μερκούρη, Δημήτρη Μυράτ, Μάνο Κατράκη και ηγήθηκε θιάσων με τους Αλέκο Αλεξανδράκη, Ντίνο Ηλιόπουλο, Μίμη Φωτόπουλο, Κούλη Στολίγκα. Υπήρξε πρωταγωνίστρια του Δημήτρη Ροντήρη στο Πειραϊκό Θέατρο.

Ακολούθησαν 19 χρόνια στο δυναμικό του Εθνικού Θεάτρου, δίπλα στους Αλέξη Μινωτή, Κυβέλη, Μαίρη Αρώνη, Δημήτρη Χορν, Έλλη Λαμπέτη, Αντιγόνη Βαλάκου, Βέρα Ζαβιτσιάνου, Νέλλη Αγγελίδου και άλλων. Ερμήνευσε μεταξύ άλλων, τον «Πειρασμό», την «Τρισεύγενη», τη Χρυσόθεμη στην «Ηλέκτρα», την Κλεονίκη στη «Λυσιστράτη» και έλαβε διθυραμβικές κριτικές.

Ακολούθησαν επιλεκτικές συνεργασίες με το «Απλό Θέατρο» του Αντώνη Αντύπα, το «Πειραιώς 131» και το «Πειραματικό Θέατρο της Πόλης, Μαριέττας Ριάλδη» ερμηνεύοντας το «Μποζό» που χαρακτηρίζεται θεατρικό επίτευγμα. Συμμετείχε ερμηνεύοντας σημαντικούς ρόλους στον Ελληνικό Κινηματογράφο, μεταξύ άλλων: «Ζητείται ψεύτης», «Ο Μεθύστακας», «Η Αγνή του λιμανιού», «Ζητείται επειγόντως γαμπρός», «Τα τέσσερα σκαλοπάτια», «Γυναίκες δηλητήριο», «Το κλάμα βγήκε από τον παράδεισο», «Οξυγόνο».

Πρωταγωνίστησε στην ελληνική τηλεόραση, σε πάρα πολλά σήριαλ και «μεταφορές» θεατρικών έργων. Σταθμός στην τηλεοπτική της πορεία, στάθηκε η συνεργασία της με τον Θανάση Παπαθανασίου και τον Μιχάλη Ρέππα στη πολύ επιτυχημένη σειρά «Οι τρεις Χάριτες», ερμηνεύοντας τον κλασικό – πια – ρόλο της Θείας Μπεμπέκας.

Συγκλονίζει ο γιος της

Ο γιος της, Χρήστος Αποστολίδης, μίλησε στην εκπομπή του ΣΚΑΪ, «Το ΄χουμε» για την απώλεια της μητέρας του, ενώ αποκάλυψε την τελευταία της επιθυμία.

«Η καρδιά της σταμάτησε. Στο σπίτι της, δίπλα μου. Μου έμαθε να αγαπάω τη ζωή. Πρώτη ήταν παντού και στη διασκέδαση και σε όλα. Την αγαπούσαν όλοι. Το αγαπημένο της σπίτι ήταν στις Μηλιές, το εξοχικό της και πήγαινε κάθε χρόνο στο Πήλιο, 50 χρόνια από το 75. Την αγαπούσαν όλοι, ακόμη και οι χωριανοί εκεί πέρα».

Στη συνέχεια, περιέγραψε τις εικόνες που έχει από τη μητέρα του, ο λέγοντας: «Πρώτα – πρώτα την έχω εδώ μπροστά μου. Ήτανε γέννημα θρέμμα της Αθήνας. Γεννήθηκε και πέθανε εδώ στο ίδιο σπίτι απέναντι από τον Παρθενώνα. Και αυτό τη γέμιζε ζωή».

Για την τελευταία της επιθυμία, ο γιος της Άννα Κυριακού Χρήστος Αποστολίδης, αποκάλυψε: «Ναι, ήταν δική της επιθυμία να καεί, γιατί ήθελε να είναι βαζάκι και να κοιτάει τον Παρθενώνα».

Δήλωση της Υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη για την απώλεια της Άννας Κυριακού

Πληροφορούμενη την απώλεια της Άννας Κυριακού, η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Με θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια της Άννας Κυριακού, η οποία διέγραψε, επί πολλές δεκαετίες, μια εξαιρετικά γόνιμη πορεία στην Τέχνη. Με στιβαρή θεατρική σκευή, η Άννα Κυριακού αναμετρήθηκε με επιτυχία, στη μακρόχρονη πορεία της, μεγάλους ρόλους από το κλασικό και το σύγχρονο ρεπερτόριο. Ερμηνεύτρια μεγάλης γκάμας που έδινε πνοή και ιδιαιτερότητα σε κάθε ρόλο, συνεργάστηκε με όλους τους μεγάλους θιάσους, ηθοποιούς και σκηνοθέτες πολλαπλών γενεών αφήνοντας ανεξίτηλο το αποτύπωμά της, στη σκηνή. Τα επιλεκτικά της περάσματα, από τη μεγάλη και τη μικρή οθόνη, ήρθαν να την καταστήσουν ακόμη πιο αγαπητή στο μεγάλο κοινό.

Η Άννα Κυριακού δεν υπήρξε μόνο εξαίρετη ηθοποιός, αλλά και μια σεβαστή φυσιογνωμία στον χώρο της, με προσήλωση στη δουλειά και την τέχνη και όχι στην περιττή δημοσιότητα. Επάξια κατέκτησε και διατήρησε την εκτίμηση και την αγάπη των ομοτέχνων της και του κοινού. Η απώλειά της μας ταξιδεύει και πάλι σε μια ολόκληρη εποχή, της οποίας ήταν ενεργή και εξέχουσα προσωπικότητα. Στην οικογένειά της, τους φίλους και τους συναδέλφους της απευθύνω ειλικρινέστατα συλλυπητήρια».