MEDLABNEWS.GR / IATRIKA NEA: ηθοποιος

Responsive Ad Slot

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ηθοποιος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ηθοποιος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ο ηθοποιός Αλμπέρτο Εσκενάζυ έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 73 ετών μετά από πολυετή μάχη με τον καρκίνο

 medlabnews.gr iatrikanea

Σε ηλικία 73 ετών έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός, Αλμπέρτο Εσκενάζυ, μετά από πολυετή μάχη με τον καρκίνο.

Σύμφωνα με πληροφορίες, εισήχθη στο ογκολογικό νοσοκομείο Άγιοι Ανάργυροι, όπου άφησε την τελευταία του πνοή στις 3:30 τα ξημερώματα της Δευτέρας 15 Δεκεμβρίου.

Ο Αλμπέρτο Εσκενάζυ ηταν Έλληνας ηθοποιός με μακρά πορεία στο θέατρο και στην τηλεόραση.

Πέρα όμως από την επαγγελματική του διαδρομή, ο ίδιος δεν έχει διστάσει να μιλήσει με ειλικρίνεια και συγκίνηση για την προσωπική του ζωή και την οικογένειά του, που αποτελούν σταθερό σημείο αναφοράς στη ζωή του. Σε συνεντεύξεις του έχει αναφερθεί πολλές φορές στη γυναίκα του και στα παιδιά του, τονίζοντας πόσοι σημαντικοί είναι για εκείνον.

Ο Αλμπέρτο Εσκενάζυ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, από οικογένεια με εβραϊκές ρίζες, όπου πέρασε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια. Ακολούθως σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (απόφοιτος του 1976).

Ο Εσκενάζυ πρωταγωνίστησε σε πολλές τηλεοπτικές σειρές, ιδιαίτερα κατά τη δεκαετία του 1980, ενώ συμμετείχε και σε θεατρικές παραστάσεις (στο Ηρώδειο κ.ά.), όπως και σε κινηματογραφικές ταινίες αλλά και βιντεοταινίες, με πιο χαρακτηριστική από όλες την βιντεοταινία παραγωγής 1988 με τίτλο: Ο δρόμος προς τη δόξα - το αστέρι.

Αλμπέρτο Εσκενάζυ: Οι συνεργασίες του

Από πολύ νέος συνεργάσθηκε επαγγελματικά με τους Κώστα Καζάκο και Τζένη Καρέζη. Ανάμεσα στις πολλές ερμηνείες του, ξεχωρίζουν οι παρουσίες του στη δραματική τηλεοπτική σειρά «Ο συμβολαιογράφος» μια μεταφορά του ομώνυμου έργου του Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή (όπου βασικός πρωταγωνιστής ήταν ο Βασίλης Διαμαντόπουλος) και στο Φως του Αυγερινού, όπου συμπρωταγωνίστησε με την Κοραλία Καράντη. Έχει δώσει και τη φωνή του στις μεταγλωττίσεις κινουμένων σχεδίων.

Ανάμεσα στις πολυάριθμες ερμηνείες του ξεχωρίζουν η συμμετοχή του στη δραματική τηλεοπτική σειρά «Ο συμβολαιογράφος», μεταφορά του ομώνυμου έργου του Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή με βασικό πρωταγωνιστή τον Βασίλη Διαμαντόπουλο, καθώς και στο «Φως του Αυγερινού», όπου συμπρωταγωνίστησε με την Κοραλία Καράντη.

Επίσης, είχε προσφέρει τη φωνή του σε μεταγλωττίσεις κινουμένων σχεδίων.

Δημιούργησε και διατήρησε για μια δεκαετία τη δική του θεατρική στέγη και σχολή, συμβάλλοντας ενεργά στη θεατρική παιδεία.

Από το γάμο του με τη Μαίρη, ο Εσκενάζυ απέκτησε ένα γιο, τον Λέοντα (1983) και μια κόρη, τη Σάρα (1987). Για δέκα έτη, από το 2001 έως το 2011 είχε δημιουργήσει τη δική του θεατρική στέγη, αλλά και σχολή.

Ασχολήθηκε και με την πολιτική, καθώς στις ευρωεκλογές του 2024 ήταν υποψήφιος με το κόμμα Κόσμος.

Πέθανε η θρυλική θεία Μπεμπέκα των ΤΡΙΩΝ ΧΑΡΙΤΩΝ, η Αννα Κυριακού σε ηλικία 95 ετών. Όλο το έργο της (video)

 medlabnews.gr


Θλίψη σκόρπισε στον καλλιτεχνικό -και όχι μόνο- χώρο, ο θάνατος της ηθοποιού, Άννας Κυριακού, η οποία έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό από τον ρόλο της “Μπεμπέκας” στις “Τρεις Χάριτες”. Την είδηση του θανάτου της, έκανε γνωστή με μία ανάρτησή του ο Σπύρος Μπιμπίλας.

“Ένα αντίο γεμάτο αγάπη στην λατρεμένη μας Αννα Κυριακου που έφυγε σήμερα το πρωί από τη ζωή στα 95 της.. Ένας τόσο ζεστός, χαρισματικός και ταλαντούχος άνθρωπος της τέχνης μας που κόσμησε με την παρουσία της το θέατρό μας, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση πάνω από 70 χρονιά…

Η θρυλική θεία Μπεμπέκα των ΤΡΙΩΝ ΧΑΡΙΤΩΝ που αγαπήθηκε από το κοινό και η τελευταία επιζώσα από τις θρυλικές ταινίες του σπουδαίου Βασίλη Λογοθετίδη. Θα την έχουμε πάντα στην καρδιά μας όλοι οι άνθρωποι του θεάτρου και του κοινό. Πρόσφατα ολοκλήρωσε και το βιβλίο της ζωής της..θα την αποχαιρετήσουμε την Τετάρτη 15 Οκτωβρίου στο Α κοιμητήριο της Αθήνας στις 11 το πρωί.

Θερμά συλλυπητήρια στον φίλο μας, τον αγαπημένο της γιο Χρήστο” γράφει ο Σπύρος Μπιμπίλας.

Άννα Κυριακού – Όχι μόνο “θεία Μπεμπέκα”

Γεννήθηκε το 1929 στην Αθήνα. Η Άννα Κυριακού σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, καθώς και στη Σχολή Σαρλ Ντιλέν (Charles Dullin) στο Παρίσι (1954-1956), έχοντας καθηγητή τον Ζαν Βιλάρ (Jean Vilar). Έκανε την πρώτη της θεατρική εμφάνιση σε εφηβική ηλικία στο Θέατρο ΡΕΞ με το θίασο Μαρίκας Κοτοπούλη στο έργο “Κάρμεν”. Ακολούθησε συνεργασία με τους θιάσους Μανωλίδου-Παππά, Βασίλη Λογοθετίδη, Κατερίνας, Μάνου Κατράκη.

Το 1953-1954 συνεργάστηκε με τον θίασο του Δημήτρη Μυράτ. Επιστρέφοντας από το Παρίσι συνεργάστηκε σε πρωταγωνιστικούς ρόλους με τους θιάσους των Ντίνου Ηλιόπουλου, Μίμη Φωτόπουλου και Αλέκου Αλεξανδράκη.

Το 1959 πρωταγωνίστησε στο “Πειραϊκό Θέατρο” του Δημήτρη Ροντήρη στα έργα “Η λοκαντιέρα”, “Γάμοι του Φίγκαρο” και “Ηλέκτρα” για να ακολουθήσει μία περίοδος πλέον των 20 ετών συνεργασίας με το Εθνικό Θέατρο, ξεκινώντας με μία μεγάλη επιτυχία ως Καλλιόπη στον “Πειρασμό” του Γρηγόριου Ξενόπουλου.

Στο Εθνικό Θέατρο συμμετείχε σε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε 34 έργα από το 1960 έως το 1981! Το 1982 συνεργάστηκε με το “Απλό Θέατρο” των Αντώνη Αντύπα – Χρήστου Πολίτη στο εναρκτήριο έργο του θεάτρου “Τα γούστα του Κυρίου Σλόαν” και το 1988 στα μονόπρακτα του Χάρολντ Πίντερ, “Άλλοι τόποι”. Το 1998 πρωταγωνιστεί στο “Μποζό” του Βασίλη Ζιώγα στο θέατρο Μαριέττα Ριάλδη.

Στον κινηματογράφο

Αξιόλογη ήταν η εμφάνισή της και στον κινηματογράφο: Ο μεθύστακας (1950), Τα τέσσερα σκαλοπάτια (1951), Η Αγνή του λιμανιού (1952), Να πεθερός να μάλαμα (1959), Ζητείται ψεύτης (1961), Αλέξης Ζορμπάς (1964), Ζητείται επειγόντως γαμπρός (1971), Safe Sex (1999), Το κλάμα βγήκε απ’ τον παράδεισο (2001), Οξυγόνο (2003) κ.ά.

Έλαβε μέρος σε πολλές τηλεοπτικές σειρές, από το Εκείνος κι εκείνος, τη Γειτονιά μας και τον Γιούγκερμαν της δεκαετίας του 1970, έως τις Οι τρεις Χάριτες (1989 – 1992) που ενσάρκωσε τη θρυλική θεία Μπεμπέκα. Εμφανίστηκε σε γκεστ ρόλο στο Κωνσταντίνου και Ελένης, ερμηνεύοντας το ρόλο της θείας Μάρως, καθώς και στις Επτά θανάσιμες πεθερές, όπου έκανε την κακιά πεθερά. Ιδιαίτερα πλούσιο είναι και το θεατρικό ρεπερτόριο της στο ραδιόφωνο, στις γνωστές εκπομπές “Το θέατρο στο ραδιόφωνο”, “Το θέατρο της Δευτέρας” κ.ά.

Το 1949 γράφτηκε στο Σ.Ε.Η. Παντρεύτηκε τον γνωστό μοντερνιστή αρχιτέκτονα Μαργαρίτη Αποστολίδη, με τον οποίο απέκτησαν έναν γιο, τον πολιτικό μηχανικό Χρήστο Αποστολίδη, Πρόεδρο της Ελληνικής Μένσα (Mensa) από το 2009 μέχρι και σήμερα.

Μια ηθοποιός μια εποχή

Τον Σεπτέμβριο του 2025 κυκλοφόρησε βιβλίο του Λευτέρη Λαμπράκη με τη βιογραφία της, και τίτλο “Μια ηθοποιός, μια εποχή”.

Στην περιγραφή/περίληψη του βιβλίου διαβάζουμε:

Η Άννα Κυριακού μεγάλωσε απέναντι από την Ακρόπολη. Μητέρα ενός γιού και γιαγιά ενός εγγονού, δηλώνει το «απολωλός» πρόβατο της οικογένειας, επειδή ασχολήθηκε με το Θέατρο. Είναι «αντάρτισσα», παρόλο που δεν της φαίνεται. Ίσως δίνει μια άλλη εικόνα, αλλά έχει πολλή δύναμη μέσα της. Υπήρξε διαχρονική ηθοποιός, με μακρά θητεία. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και παρακολούθησε μαθήματα στη Σχολή του Σαρλ Ντιλλέν στο Παρίσι, με καθηγητή τον Ζαν Βιλλάρ.

Υπηρέτησε το «Ελεύθερο – μυθικό πια – Θέατρο». Έπαιξε πλάι στους Βασίλη Λογοθετίδη, Κατερίνα Ανδρεάδη, Βάσω Μανωλίδου, Μελίνα Μερκούρη, Δημήτρη Μυράτ, Μάνο Κατράκη και ηγήθηκε θιάσων με τους Αλέκο Αλεξανδράκη, Ντίνο Ηλιόπουλο, Μίμη Φωτόπουλο, Κούλη Στολίγκα. Υπήρξε πρωταγωνίστρια του Δημήτρη Ροντήρη στο Πειραϊκό Θέατρο.

Ακολούθησαν 19 χρόνια στο δυναμικό του Εθνικού Θεάτρου, δίπλα στους Αλέξη Μινωτή, Κυβέλη, Μαίρη Αρώνη, Δημήτρη Χορν, Έλλη Λαμπέτη, Αντιγόνη Βαλάκου, Βέρα Ζαβιτσιάνου, Νέλλη Αγγελίδου και άλλων. Ερμήνευσε μεταξύ άλλων, τον «Πειρασμό», την «Τρισεύγενη», τη Χρυσόθεμη στην «Ηλέκτρα», την Κλεονίκη στη «Λυσιστράτη» και έλαβε διθυραμβικές κριτικές.

Ακολούθησαν επιλεκτικές συνεργασίες με το «Απλό Θέατρο» του Αντώνη Αντύπα, το «Πειραιώς 131» και το «Πειραματικό Θέατρο της Πόλης, Μαριέττας Ριάλδη» ερμηνεύοντας το «Μποζό» που χαρακτηρίζεται θεατρικό επίτευγμα. Συμμετείχε ερμηνεύοντας σημαντικούς ρόλους στον Ελληνικό Κινηματογράφο, μεταξύ άλλων: «Ζητείται ψεύτης», «Ο Μεθύστακας», «Η Αγνή του λιμανιού», «Ζητείται επειγόντως γαμπρός», «Τα τέσσερα σκαλοπάτια», «Γυναίκες δηλητήριο», «Το κλάμα βγήκε από τον παράδεισο», «Οξυγόνο».

Πρωταγωνίστησε στην ελληνική τηλεόραση, σε πάρα πολλά σήριαλ και «μεταφορές» θεατρικών έργων. Σταθμός στην τηλεοπτική της πορεία, στάθηκε η συνεργασία της με τον Θανάση Παπαθανασίου και τον Μιχάλη Ρέππα στη πολύ επιτυχημένη σειρά «Οι τρεις Χάριτες», ερμηνεύοντας τον κλασικό – πια – ρόλο της Θείας Μπεμπέκας.

Συγκλονίζει ο γιος της

Ο γιος της, Χρήστος Αποστολίδης, μίλησε στην εκπομπή του ΣΚΑΪ, «Το ΄χουμε» για την απώλεια της μητέρας του, ενώ αποκάλυψε την τελευταία της επιθυμία.

«Η καρδιά της σταμάτησε. Στο σπίτι της, δίπλα μου. Μου έμαθε να αγαπάω τη ζωή. Πρώτη ήταν παντού και στη διασκέδαση και σε όλα. Την αγαπούσαν όλοι. Το αγαπημένο της σπίτι ήταν στις Μηλιές, το εξοχικό της και πήγαινε κάθε χρόνο στο Πήλιο, 50 χρόνια από το 75. Την αγαπούσαν όλοι, ακόμη και οι χωριανοί εκεί πέρα».

Στη συνέχεια, περιέγραψε τις εικόνες που έχει από τη μητέρα του, ο λέγοντας: «Πρώτα – πρώτα την έχω εδώ μπροστά μου. Ήτανε γέννημα θρέμμα της Αθήνας. Γεννήθηκε και πέθανε εδώ στο ίδιο σπίτι απέναντι από τον Παρθενώνα. Και αυτό τη γέμιζε ζωή».

Για την τελευταία της επιθυμία, ο γιος της Άννα Κυριακού Χρήστος Αποστολίδης, αποκάλυψε: «Ναι, ήταν δική της επιθυμία να καεί, γιατί ήθελε να είναι βαζάκι και να κοιτάει τον Παρθενώνα».

Δήλωση της Υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη για την απώλεια της Άννας Κυριακού

Πληροφορούμενη την απώλεια της Άννας Κυριακού, η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Με θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια της Άννας Κυριακού, η οποία διέγραψε, επί πολλές δεκαετίες, μια εξαιρετικά γόνιμη πορεία στην Τέχνη. Με στιβαρή θεατρική σκευή, η Άννα Κυριακού αναμετρήθηκε με επιτυχία, στη μακρόχρονη πορεία της, μεγάλους ρόλους από το κλασικό και το σύγχρονο ρεπερτόριο. Ερμηνεύτρια μεγάλης γκάμας που έδινε πνοή και ιδιαιτερότητα σε κάθε ρόλο, συνεργάστηκε με όλους τους μεγάλους θιάσους, ηθοποιούς και σκηνοθέτες πολλαπλών γενεών αφήνοντας ανεξίτηλο το αποτύπωμά της, στη σκηνή. Τα επιλεκτικά της περάσματα, από τη μεγάλη και τη μικρή οθόνη, ήρθαν να την καταστήσουν ακόμη πιο αγαπητή στο μεγάλο κοινό.

Η Άννα Κυριακού δεν υπήρξε μόνο εξαίρετη ηθοποιός, αλλά και μια σεβαστή φυσιογνωμία στον χώρο της, με προσήλωση στη δουλειά και την τέχνη και όχι στην περιττή δημοσιότητα. Επάξια κατέκτησε και διατήρησε την εκτίμηση και την αγάπη των ομοτέχνων της και του κοινού. Η απώλειά της μας ταξιδεύει και πάλι σε μια ολόκληρη εποχή, της οποίας ήταν ενεργή και εξέχουσα προσωπικότητα. Στην οικογένειά της, τους φίλους και τους συναδέλφους της απευθύνω ειλικρινέστατα συλλυπητήρια».

Αποκαλύφθηκε η αιτία θανάτου της Νταϊάν Κίτον. Τι είχε μοιραστεί η ίδια για την κατάσταση της υγείας της

 medlabnews.gr iatrikanea

Η Νταϊάν Κίτον πέθανε από πνευμονία, γνωστοποίησε η οικογένεια της βραβευμένης με Οσκαρ ηθοποιού, εκφράζοντας τις ευχαριστίες της στον κόσμο για την «εκπληκτική» ανταπόκρισή του.

«Η οικογένεια Κίτον νιώθουμε μεγάλη ευγνωμοσύνη για τα εκπληκτικά μηνύματα αγάπης και υποστήριξης που λάβαμε τις τελευταίες αυτές ημέρες για την Νταϊάν, που έφυγε από τη ζωή στις 11 Οκτωβρίου από πνευμονία», αναφέρει η ανακοίνωση της οικογένειας που δημοσίευσε το People. Η οικογένεια απηύθυνε έκκληση σε όποιον επιθυμεί να κάνει δωρεά σε σκοπούς που πίστευε η ηθοποιός: «Αγαπούσε τα ζώα της και ήταν σταθερή στην υποστήριξή της προς την κοινότητα των αστέγων, οπότε οποιεσδήποτε δωρεές στη μνήμη της προς μια τοπική τράπεζα τροφίμων ή ένα καταφύγιο ζώων θα ήταν υπέροχες και πολύ εκτιμητέες».

Η αγαπημένη ηθοποιός Νταϊάν Κίτον έφυγε σε ηλικία 79 χρόνων κλείνοντας έτσι μια ολόκληρη εποχή του κινηματογράφου και ξαφνιάζοντας φίλους και συγγενείς που δεν περίμεναν ότι το τέλος θα έρθει τόσο γρήγορα.

Το τελευταίο διάστημα η υγεία της είχε επιδεινωθεί σημαντικά.

«Η υγεία της επιδεινώθηκε πολύ ξαφνικά, κάτι που ήταν σπαρακτικό για όλους όσους την αγαπούσαν», είπε συγκεκριμένα φίλη της.

«Τους τελευταίους μήνες της ζωής της, ήταν περιτριγυρισμένη μόνο από τους πιο στενούς συγγενείς της, οι οποίοι επέλεξαν να κρατήσουν την κατάσταση πολύ ιδιωτική. Ακόμη και οι παλιοί φίλοι δεν γνώριζαν πλήρως τι συνέβαινε» πρόσθεσε η φίλη της.

Ωστόσο, δύο ήταν τα σημάδια που είχαν ανησυχήσει τους γύρω της σχετικά με την πορεία της υγείας της. Το πρώτο είχε να κάνει με την πώληση του σπιτιού της στο Λος Άντζελες. Η οσκαρική ηθοποιός είχε αγοράσει το πανέμορφο σπίτι της για 29 εκατ. δολάρια και δήλωνε από την πρώτη στιγμή ότι θέλει να μείνει μόνιμα εκεί. Το γεγονός πως τον περασμένο Μάρτιο το έβγαλε προς πώληση για 29 εκατομμύρια δολάρια, δημιούργησε υποψίες.

Την ίδια στιγμή, φίλοι και συγγενείς απόρησαν όταν αντιλήφθηκαν πως η ηθοποιός δεν βγάζει πλέον τον αγαπημένο της σκύλο βόλτα.

Σύμφωνα με τα όσα δήλωσε μια πηγή στο People αν και η 79χρονη ηθοποιός έβγαζε καθημερινά βόλτα τον σκύλο της στη γειτονιά της στο Μπρέντγουντ, αυτό δεν είχε συμβεί τους τελευταίους δύο μήνες.

«Μέχρι πριν από λίγους μήνες, περπατούσε με τον σκύλο της κάθε μέρα. Μιλούσε στον σκύλο της σαν να ήταν άνθρωπος. Ήταν εκκεντρική και είχε αυτή την ατμόσφαιρα της παλιάς σχολής του Χόλιγουντ. Ήταν πολύ, πολύ ξεχωριστή» είπε η ίδια πηγή.

Η λατρεία που είχε στον σκύλο της, φαίνεται και από τις φωτογραφίες που ανέβαζε στα social media. Στην τελευταία της ανάρτηση στα social που ήταν τον περασμένο Απρίλιο,ανέβασε μία φωτογραφία με τον καλύτερο, τετράποδό της φίλο προκειμένου να του πει «χρόνια πολλά» λόγω της Παγκόσμιας Ημέρας των κατοικιδίων.

Από πολύ νέα ήρθε αντιμέτωπη με σοβαρά προβλήματα, καθώς στα 21 της διαγνώστηκε με καρκίνο του δέρματος. «Είναι θέμα οικογενειακής ιστορίας», είχε πει στο Los Angeles Times. «Η θεία μου είχε καρκίνο τόσο προχωρημένο που της αφαίρεσαν τη μύτη. Ο πατέρας και ο αδελφός μου είχαν επίσης. Πρέπει να φοράμε αντηλιακό».

Παραδέχτηκε ότι στα νιάτα της δεν ήταν προσεκτική: «Στα 20 μου δεν πρόσεχα καθόλου, κι αυτό ήταν ηλίθιο, με κυνηγά σε όλη μου τη ζωή». Η χαρακτηριστική της αγάπη για τα καπέλα δεν ήταν απλώς μια εκκεντρική στιλιστική επιλογή, αλλά και ένα σύμβολο αυτοπροστασίας, αποτέλεσμα των εμπειριών της με τον καρκίνο. Αργότερα στη ζωή της χρειάστηκε να αντιμετωπίσει ξανά τον καρκίνο του δέρματος, υποβαλλόμενη σε δύο χειρουργικές επεμβάσεις.

Πέρα όμως από τις σωματικές της δοκιμασίες, η Keaton είχε μιλήσει ανοιχτά και για τη μάχη της με τη βουλιμία — μια πάθηση που ξεκίνησε όταν της ζητήθηκε να χάσει βάρος για έναν ρόλο. «Το μόνο που έκανα ήταν να ταΐζω την πείνα μου», είχε εξομολογηθεί. «Είμαι εθισμένη, πάντα θα είμαι. Έτρωγα 20.000 θερμίδες τη μέρα — κουβάδες με κοτόπουλο, τηγανητές πατάτες, γλυκά, κέικ και πίτες και μετά τα έκανα εμετό». Η αναγνώριση του προβλήματος ήρθε με πόνο και αυτογνωσία: «Κάποιος μου είπε πως έχω ψυχικά θέματα, κι έτσι πήγα σε ψυχαναλυτή, πέντε φορές την εβδομάδα», είχε πει.

Στο αυτοβιογραφικό της βιβλίο Then Again, η ηθοποιός περιέγραψε αυτή τη διαδικασία ως ένα βαθύ ταξίδι συμφιλίωσης με τον εαυτό της. «Δεν έχω τίποτα να κρύψω. Νιώθω αδελφή όλων όσοι έχουν περάσει κάτι παρόμοιο. Είμαστε στην ίδια ομάδα», έγραψε. Μέσα από τη γενναιότητα, την αυτοειρωνεία και την αφοπλιστική της ειλικρίνεια, η Diane Keaton υπήρξε μια γυναίκα που μίλησε με θάρρος για την ευαλωτότητα, ανοίγοντας τον δρόμο για μια πιο ειλικρινή συζήτηση γύρω από την ψυχική και σωματική υγεία

Η κλήση στο 911 και η μεγάλη απώλεια βάρους

Όπως αποκαλύπτει το TMZ, την Κυριακή δόθηκε στη δημοσιότητα η ηχογράφηση της κλήσης στο 911, μέσω της οποίας ενεργοποιήθηκαν οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης. Η κλήση έγινε λίγο μετά τις 8 το πρωί του Σαββάτου, με τον τηλεφωνητή να ζητά την αποστολή ασθενοφόρου και διασωστικής μονάδας στη διεύθυνση της ηθοποιού στο Λος Άντζελες, για ένα «άτομο χωρίς τις αισθήσεις του».

Στην ηχογράφηση, ακούγεται χαρακτηριστικά το μήνυμα: «Rescue 19, person down» πριν ο τηλεφωνητής αναφέρει τη διεύθυνση.

Η Κίτον μεταφέρθηκε άμεσα σε κοντινό νοσοκομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός της. Σύμφωνα με πηγές του Associated Press, η ηθοποιός βρισκόταν με αγαπημένα της πρόσωπα τη στιγμή που έφυγε από τη ζωή. Η οικογένειά της ζήτησε από τα μέσα ενημέρωσης σεβασμό της ιδιωτικότητας, χωρίς να δώσει στη δημοσιότητα περισσότερες λεπτομέρειες για τα αίτια.

Παλιοί φίλοι και συνεργάτες της Νταϊάν Κίτον αναφέρουν πως η ηθοποιός είχε απομονωθεί το τελευταίο διάστημα, ενώ η υγεία της είχε επιδεινωθεί σημαντικά, ιδιαίτερα μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές που έπληξαν το Λος Άντζελες στις αρχές του έτους.

Η μακροχρόνια φίλη της, η βραβευμένη στιχουργός Κάρολ Μπέιερ Σέιγκερ, θυμάται: «Την είδα πριν από δύο ή τρεις εβδομάδες και ήταν πολύ αδύνατη. Είχε χάσει πάρα πολλά κιλά».

Όπως εξηγεί, η Κίτον είχε απομακρυνθεί προσωρινά από το σπίτι της στο Λος Άντζελες και μετακόμισε στο Παλμ Σπρινγκς λόγω εκτεταμένων ζημιών στο εσωτερικό της κατοικίας της, μετά τις φωτιές. «Όταν επέστρεψε, έμεινα άφωνη από την απώλεια βάρους. Ήταν πάντα λεπτή, αλλά τώρα φαινόταν εύθραυστη», δήλωσε η Σέιγκερ στο People, χαρακτηρίζοντας τη φίλη της ως «ένα μαγικό φως για όλους». «Ήταν ξεχωριστή. Φώτιζε κάθε χώρο με την παρουσία της», συμπλήρωσε με συγκίνηση.

«Η επιδείνωση ήταν απότομη»

Ένας ακόμη στενός φίλος της ηθοποιού, ο οποίος μίλησε ανώνυμα στο People, επιβεβαίωσε ότι η υγεία της Κίτον είχε επιδεινωθεί ραγδαία τους τελευταίους μήνες, προσθέτοντας: «Η επιδείνωσή της ήταν ξαφνική. Ήταν συνταρακτικό για όλους όσοι την αγαπούσαν. Ειδικά για κάποιον που είχε δείξει τόση αντοχή και δύναμη στη ζωή».

Ο ίδιος ανέφερε ότι το τελευταίο διάστημα, η ηθοποιός ήταν περιτριγυρισμένη μόνο από την άμεση οικογένειά της και τους στενότερους συνεργάτες της, ενώ ακόμη και παλιοί φίλοι της δεν γνώριζαν πλήρως την κατάσταση της υγείας της, καθώς είχε επιλέξει να τηρήσει απόλυτη εχεμύθεια.

Πέθανε η σπουδαία, οσκαρική ηθοποιός Νταιάν Κίτον σε ηλικία 79 ετών (video)

 medlabnews.gr

Η βραβευμένη με Oscar ηθοποιός, Diane Keaton, έφυγε από τη ζωή στα 79 της.

Η Νταϊάν Κίτον, μία από τις πιο αγαπημένες και αναγνωρίσιμες ηθοποιούς του Χόλιγουντ, πέθανε σε ηλικία 79 ετών στην Καλιφόρνια, αφήνοντας πίσω της μια καριέρα πέντε δεκαετιών γεμάτη εμβληματικούς ρόλους και διαχρονική γοητεία.

Η είδηση του θανάτου της επιβεβαιώθηκε από το περιοδικό People, ενώ η οικογένειά της ζήτησε διακριτικότητα.

Η Κίτον έγινε σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής με την ερμηνεία της στο «Annie Hall» (1977) του Γούντι Άλεν, για την οποία κέρδισε το Όσκαρ πρώτου γυναικείου ρόλου. Η ταινία της αυτή καθόρισε όχι μόνο την κινηματογραφική της πορεία αλλά και την εικόνα της ανεξάρτητης, εκκεντρικής γυναίκας του μοντέρνου αμερικανικού σινεμά.

Με το ιδιαίτερο στυλ της — φαρδιά παντελόνια, γραβάτες, καπέλα και ζιβάγκο — δημιούργησε μια εικαστική ταυτότητα που έγινε αμέσως αναγνωρίσιμη και ανεπιτήδευτα κομψή.

Η πρώτη της σημαντική κινηματογραφική εμφάνιση ήρθε το 1972 με τον ρόλο της Κέι, συζύγου του Μάικλ Κορλεόνε, στο «The Godfather» του Φράνσις Φορντ Κόπολα. Επανέλαβε τον ρόλο στα δύο σίκουελ, εδραιώνοντας τη φήμη της ως ηθοποιός με βάθος και δραματική ένταση. Ακολούθησαν τρεις ακόμη υποψηφιότητες για Όσκαρ, για τις ταινίες «Reds» (1981), «Marvin’s Room» (1996) και «Something’s Gotta Give» (2003).

Πέρα από τον Άλεν και τον Κόπολα, συνεργάστηκε με κορυφαίους δημιουργούς, ενώ η φιλμογραφία της ισορρόπησε ανάμεσα σε δραματικούς ρόλους και ελαφρύτερες, επιτυχημένες κωμωδίες όπως «Baby Boom», «Father of the Bride», «The First Wives Club» και «Book Club». Το σίκουελ «Book Club: The Next Chapter» (2023) φαίνεται να είναι από τις τελευταίες της συμμετοχές στη μεγάλη οθόνη.

Η Κίτον υπήρξε γυναίκα με έντονη προσωπικότητα και αστείρευτη δημιουργικότητα. Ασχολήθηκε με τη φωτογραφία, το design και τη συγγραφή, ενώ κυκλοφόρησε και το πρώτο της μουσικό single, «First Christmas», τον Δεκέμβριο του 2024.

Παρά τις γνωστές σχέσεις της με τον Άλ Πατσίνο και τον Γουόρεν Μπίτι, δεν παντρεύτηκε ποτέ, επιλέγοντας τη μητρότητα μέσα από την υιοθεσία των δύο παιδιών της, Ντέξτερ και Ντιουκ.

Η ζωή της σημαδεύτηκε από βαθιά ανθρωπιά — φρόντισε τη μητέρα της, που έπασχε από Αλτσχάιμερ, και τον αδελφό της, που αντιμετώπιζε ψυχικά προβλήματα. Το 2017 τιμήθηκε με βραβείο για τη συνολική της προσφορά από το American Film Institute, αναγνωριζόμενη ως μια αληθινή κινηματογραφική θρυλική φιγούρα — μια γυναίκα που με το ταλέντο, το χιούμορ και το στυλ της σφράγισε ανεξίτηλα το Χόλιγουντ.

Η Diane Keaton δεν παντρεύτηκε ποτέ και απέκτησε δύο παιδιά, την κόρη της Dexter και τον γιο της Duke, τα οποία υιοθέτησε το 1996 και το 2001 αντίστοιχα.

Πηγή Guardian

Διαψεύδει τον Μπισμπίκη η σύζυγος του Πάνου Ρούτσι, Μιρέλα. «Δεν τον καλέσαμε»

 medlabnews.gr

Με κατηγορηματικό τρόπο διέψευσε η σύζυγος του Πάνου Ρούτσι τον Βασίλη Μπισμπίκη, ο οποίος είχε δηλώσει δημόσια ότι η παρουσία του στο Σύνταγμα, στο πλευρό του απεργού πείνας, έγινε έπειτα από πρόσκληση εκ μέρους τους. Το πρωί της Κυριακής, η Μιρέλα Ρούτσι ήταν καλεσμένη στην εκπομπή «Χαμογέλα και πάλι» μιλώντας για τη δοκιμασία που βιώνει η οικογένειά της από τη μέρα που έχασε τη ζωή του ο 22χρονος γιος τους στο δυστύχημα των Τεμπών.

Η κυρία Ρούτσι αναφέρθηκε και στην απεργία πείνας που πραγματοποιεί ο σύζυγός της εδώ και 21 ημέρες έξω από τη Βουλή και συγκεκριμένα ξεκαθάρισε, πως η πρόσφατη επίσκεψη του Βασίλη Μπισμπίκη στον σύζυγό της, δεν έγινε ύστερα από δικό τους κάλεσμα.

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το αν έχουν απευθύνει κάλεσμα σε επώνυμους προκειμένου να στηρίξουν την κινητοποίηση του Πάνου Ρούτσι, με αφορμή τις σχετικές δηλώσεις του ηθοποιού, η Μιρέλα Ρούτσι ανέφερε: «Όχι. Κατηγορηματικά όχι» και συμπλήρωσε: «Εγώ δεν ήμουν στο Σύνταγμα. Με πήραν τηλέφωνο και μου είπαν ότι είναι εκεί. Δεν γνώριζα ότι θα πάει».

Όταν η Σίσσυ Χρηστίδου τη ρώτησε αν ενδεχομένως ο σύζυγός της να είχε καλέσει τον ηθοποιό, εκείνη απάντησε: «Δεν νομίζω. Τον ρώτησα και μου είπε όχι».

Γιατί η ηθοποιός Ναταλία Λιονάκη που έγινε μοναχή πήγε στην Κένυα και τι κάνει εκεί

medlabnews.gr

Η ιστορία της Ναταλίας Λιονάκη, γνωστής πλέον ως μοναχή Φεβρωνία, αποτελεί παράδειγμα αφοσίωσης και αποφασιστικότητας στην πνευματική ζωή. Αν και η απόφασή της να αφήσει πίσω τη δημοσιότητα είχε ήδη προκαλέσει έντονο ενδιαφέρον στην Ελλάδα, η ίδια επέλεξε να συνεχίσει το μοναχικό της ταξίδι εκτός συνόρων, εγκαταλείποντας το μοναστήρι στο Ηράκλειο της Κρήτης για να βρει νέα πνευματική στέγη στην Κένυα. Όπως ανέφερε ο δημοσιογράφος Ανδρέας Καραγιάννης στην εκπομπή «Super Κατερίνα», η υπερβολική δημοσιότητα στην Ελλάδα εμπόδιζε τη μοναχική ζωή που ήθελε να ζήσει, οδηγώντας την σε μια δραστική αλλαγή περιβάλλοντος και τρόπου ζωής.

Ο λόγος που η μοναχή Φεβρωνία εγκατέλειψε την Κρήτη

«Όταν είχε πάει στο Ηράκλειο Κρήτης σε ένα μοναστήρι είχε πάρει τόση δημοσιότητα το θέμα που απέτρεπε την μοναχική ζωή. Έτσι έφυγε και βρήκε καταφύγιο στην Κένυα», αποκάλυψε ο Ανδρέας Καραγιάννης. Η δημοσιότητα και η προσοχή των ΜΜΕ εμπόδιζαν την ήρεμη και απομονωμένη ζωή που είχε επιλέξει, αναγκάζοντάς την να αναζητήσει ένα νέο περιβάλλον όπου θα μπορούσε να ζήσει πιο αφοσιωμένα στο πνευματικό της έργο.

Στη νέα της πατρίδα, η μοναχή Φεβρωνία έχει αναλάβει πολλαπλούς ρόλους. Εκτός από τα θρησκευτικά της καθήκοντα, λειτουργεί και ως δασκάλα, διδάσκοντας τα παιδιά του μοναστηριού γραφή και ανάγνωση, ενώ στελεχώνει το μοναστήρι μαζί με άλλες τέσσερις μοναχές. Ζει σε δύσκολες συνθήκες, καθώς το μοναστήρι της Αγίας Κλεοπάτρας δεν έχει ολοκληρωθεί, και διαμένει σε παραπήγματα μέχρι να ολοκληρωθούν οι εργασίες. Παρά τις δυσκολίες, η μοναχή φαίνεται να έχει βρει την ηρεμία και τον σκοπό που έψαχνε, συνδυάζοντας την πνευματική ζωή με την προσφορά στην εκπαίδευση των παιδιών.

«Δεν είναι πλέον μόνο ανώτερη μοναχή, πλέον λειτουργεί και ως δασκάλα, διδάσκοντας σε παιδιά γραφή και ανάγνωση. Στελεχώνει το μοναστήρι μαζί με άλλες 4 μοναχές», τόνισε.

Σε ερώτηση της Κατερίνας Καινούργιου, ο Ανδρέας Καραγιάννης εξήγησε τους λόγους που η Ναταλία Λιονάκη επέλεξε να φύγει μόνιμα για την Κένυα: «Όταν είχε πάει στο Ηράκλειο Κρήτης σε ένα μοναστήρι, η δημοσιότητα που πήρε το θέμα απέτρεπε τη μοναχική ζωή. Έτσι έφυγε και βρήκε καταφύγιο στην Κένυα. Εκεί μένει σε παραπήγματα, γιατί δεν είναι έτοιμο το μοναστήρι της Αγίας Κλεοπάτρας. Έλαβε το όνομα Φεβρωνία όταν αποκάλυψε τη ζωή της. Επειδή είναι μια πολύ ωραία γυναίκα».

Η ζωή και το μαρτύριο της Αγίας Φεβρωνίας

Η Αγία Φεβρωνία έζησε τον 3ο αιώνα μ.Χ., στην περιοχή της Νισίβης της Μεσοποταμίας, κατά τη διάρκεια των διωγμών των Χριστιανών από τον αυτοκράτορα Διοκλητιανό. Από νεαρή ηλικία αφιέρωσε τη ζωή της στον Θεό και έγινε μοναχή, ζώντας υπό την καθοδήγηση της ηγουμένης θείας της, Βρυαίνης. Λόγω της εξαιρετικής ομορφιάς και της ακλόνητης πίστης της, ο διοικητής Σελήνος προσπάθησε να την πείσει να απαρνηθεί τη θρησκεία της προσφέροντάς της πλούτο και γάμο με τον ανιψιό του, Λυσίμαχο. Η Φεβρωνία αρνήθηκε κατηγορηματικά, υπομένοντας με σθένος φρικτά βασανιστήρια, μέχρι που τελικά αποκεφαλίστηκε. Η μνήμη της τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία κάθε χρόνο στις 25 Ιουνίου, αποτελώντας παράδειγμα πίστης και αντοχής.

Πέθανε η θρυλική σταρ του ιταλικού και του γαλλικού κινηματογράφου, Κλαούντια Καρντινάλε σε ηλικία 87 ετών

medlabnews.gr 

Η Γαλλοϊταλίδα ηθοποιός Κλαούντια Καρντινάλε, μορφή του κινηματογράφου της δεκαετίας του 1960 και ιδιαίτερα γνωστή για τους ρόλους της στις ταινίες «Ο Γατόπαρδος» και «Κάποτε στη Δύση», πέθανε την Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου σε ηλικία 87 ετών στη Νεμούρ, κοντά στο Παρίσι, όπου διέμενε, όπως ανακοίνωσε το βράδυ ο μάνατζέρ της στο Γαλλικό Πρακτορείο.

Η -γεννημένη στην Τύνιδα- αγαπημένη ηθοποιός του Βισκόντι και του Φελίνι στάθηκε δίπλα στους μεγαλύτερους ηθοποιούς του 20ού αιώνα -από τον Μπαρτ Λάνκαστερ και τον Αλέν Ντελόν μέχρι τον Χένρι Φόντα, τον Ζαν-Πολ Μπελμοντό και τον Μαρτσέλο Μαστρογιάννι.

Οι γονείς της, Γιολάντα και Φραντσέσκο, διατηρούσαν την ιταλική υπηκοότητα. Μιλούσε αραβικά, γαλλικά και σικελική διάλεκτο, ενώ τα ιταλικά τα έμαθε αργότερα, με δυσκολία.

Ακολούθησε πορεία που την έφερε στο επίκεντρο της ιταλικής και διεθνούς κινηματογραφικής σκηνής.

Το 1957 κέρδισε τον τίτλο «Η πιο ωραία Ιταλίδα της Τυνησίας» και βρέθηκε στο Φεστιβάλ Βενετίας, όπου προσεγγίστηκε από τον χώρο του κινηματογράφου.

Εγκαταστάθηκε στη Ρώμη, με συμβόλαιο στην εταιρεία παραγωγής του Φράνκο Κριστάλντι

Η πρώτη της εμφάνιση ήταν στην ταινία «Ο κλέψας του κλέψαντος» (1958), που την έκανε αμέσως αναγνωρίσιμη.

Σύντομα συνεργάστηκε με μεγάλους σκηνοθέτες, όπως ο Λουκίνο Βισκόντι («Ο Γατόπαρδος», 1963) και ο Φεντερίκο Φελίνι («8½», 1963), καθιερώνοντας τη θέση της ως διεθνές αστέρι.

Η φωνή της, ιδιαίτερα βραχνή και ξεχωριστή, έγινε σήμα κατατεθέν, αν και στις πρώτες της ταινίες ντουμπλαρίστηκε.

Από το 1963 συμμετείχε και σε αμερικανικές παραγωγές, όπως «Ο Ροζ Πάνθηρας», και συνεργάστηκε με ηθοποιούς όπως οι Μπαρτ Λάνκαστερ, Σον Κόνερι και Τζον Γουέιν.

Στη δεκαετία του 1970 στράφηκε περισσότερο σε ευρωπαϊκές παραγωγές. Ο δεσμός της με τον σκηνοθέτη Πασκουάλε Σκουιτιέρι καθόρισε προσωπικά και επαγγελματικά τη ζωή της. Μαζί απέκτησαν μια κόρη το 1979.

Τις επόμενες δεκαετίες έπαιξε σε ταινίες μεγάλων δημιουργών, όπως το «Φιτζκαράλντο» του Βέρνερ Χέρτζογκ (1982), και σε διεθνείς τηλεοπτικές παραγωγές, μεταξύ αυτών «Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ» (1977).

Από το 1989 ζούσε στο Παρίσι, συμμετέχοντας συχνά σε γαλλόφωνες ταινίες.

«Μας αφήνει την κληρονομιά μιας ελεύθερης και εμπνευσμένης γυναίκας, τόσο μέσα από τη διαδρομή της ως γυναίκα όσο και ως καλλιτέχνης» δήλωσε ο μάνατζέρ της Λοράν Σαβρί σε μήνυμα που εστάλη στο Γαλλικό Πρακτορείο.

Πράγματι, γράφει η γαλλική εφημερίδα Le Figaro, πώς να μην συμφωνήσει κανείς με τη φράση του Τζέισον Ρόμπαρντς, του θρυλικού Τσεγιέν στο «Κάποτε στη Δύση» του Σέρτζιο Λεόνε; Απευθυνόμενος στην εκθαμβωτική Κλαούντια Καρντινάλε, λίγο πριν ξεψυχήσει από μια σφαίρα στην κοιλιά, ο συμπαθής ληστής της λέει: «Δεν φαντάζεσαι πόση χαρά μπορεί να νιώσει ένας άντρας μόνο και μόνο κοιτάζοντας μια γυναίκα σαν εσένα. Μόνο να σε κοιτάζει… Κι αν κάποιος τολμήσει να σου τσιμπήσει τα οπίσθια, κάνε πως δεν τρέχει τίποτα -θα είναι ευτυχισμένος».

Κι ευτυχισμένοι ήταν όλοι όσοι χάθηκαν μέσα στο βαθύ μαύρο βλέμμα της, ίσως το πιο αισθησιακό στην ιστορία του σινεμά. Το 1968 η Καρντινάλε εμφανίζεται στο φιλμ ως σύμβολο του σεξ. Με ένα μικρό καπέλο που συγκρατεί αδέξια τις μπούκλες από τον πλούσιο κότσο της και με ένα μακρύ δαντελένιο φόρεμα να ανεμίζει στον αέρα. Οι βιολοντσελίστες του Ένιο Μορικόνε απογειώνονται. Εκείνη φέρνει τον πολιτισμό. Εκείνη είναι η θεά του.

«Μας αφήνει την κληρονομιά μιας ελεύθερης και εμπνευσμένης γυναίκας, τόσο μέσα από τη διαδρομή της ως γυναίκα όσο και ως καλλιτέχνης» δήλωσε ο μάνατζέρ της Λοράν Σαβρί σε μήνυμα που εστάλη στο Γαλλικό Πρακτορείο.

Στα 87 της χρόνια, η μελαχρινή καλλονή, που μόλις έφυγε από τη ζωή, κάθε άλλο παρά περνούσε απαρατήρητη. Ακόμη και δίπλα στη θρυλική ξανθιά Μπριζίτ Μπαρντό, στη γουέστερν σάτιρα «Les Pétroleuses» (1971), στεκόταν ισάξια.

Η παραγωγή εκείνη ήταν κοινό δημιούργημα Γαλλίας και Ιταλίας, όπως και η ίδια. Μια τέλεια μεσογειακή γυναίκα, την οποία μικρή αποκαλούσαν «η Βερβέρα». Πολύ γρήγορα έγινε «η αρραβωνιαστικιά της Ιταλίας». Με παππούδες και γιαγιάδες Σικελούς, η Κλοντ Ζοζεφίν Ροζ Καρντινάλε γεννήθηκε στις 15 Απριλίου 1938 στην Τύνιδα, τότε ακόμη υπό γαλλικό προτεκτοράτο. Ο πατέρας της εργαζόταν ως μηχανικός στους σιδηροδρόμους.

Ο βιασμός και ο κρυφός γιος

Ως πρωτότοκη από τέσσερα αδέλφια, έζησε αρχικά ανέμελα στον ήλιο, άγρια και ατίθαση σαν αγοροκόριτσο, έχοντας όλα όσα θα μπορούσαν να τη κάνουν ευτυχισμένη. Όμως η ζωή της ξεκίνησε με ένα τραύμα, για να καταλήξει σε θρίαμβο.

Το 1957, έπεσε θύμα βιασμού. Από εκείνη τη βαθιά τραυματική εμπειρία γεννήθηκε ο γιος της, Πάτρικ, γεγονός που κράτησε κρυφό, ώστε να μη σταθεί εμπόδιο στη λαμπρή καριέρα που ξεκινούσε. Από τη στιγμή που κέρδισε τον τίτλο της «Ομορφότερης Ιταλίδας της Τύνιδας» σε διαγωνισμό του ιταλικού κινηματογραφικού γραφείου και ταξίδεψε ως τουρίστρια στη Μόστρα της Βενετίας, όλα τα βλέμματα στράφηκαν πάνω της. «Κλαούντια! Κλαούντια!» φώναζαν οι φωτογράφοι βλέποντας το φρέσκο κορίτσι με το μπικίνι που είχε ράψει η μητέρα της. Το όνομα έμεινε.

Η πρώτη της εμφάνιση στην κάμερα ήρθε σε ένα φιλμ του Μάριο Μονιτσέλι, σε μια μικρή συμμετοχή στο «Le Pigeon», την ιταλική κωμωδία με τους Βιτόριο Γκάσμαν, Μαρτσέλο Μαστρογιάνι και Τοτό. Παρ’ όλα αυτά, επέστρεψε στα μαθήματά της, με προοπτική να γίνει δασκάλα σε κάποιο σχολείο στη νότια Τυνησία.

Από το 1961 και μετά, η παρουσία της σε ταινίες με τους Ζαν-Πολ Μπελμοντό, Ζακ Περρέν, Τζαν Μαρία Βολοντέ, την καθιέρωσε. Παρά τις δυσκολίες με τη γλώσσα, η λάμψη της ήταν αδιαμφισβήτητη. Με τον παραγωγό και σύζυγό της (1966-1975) Φράνκο Κριστάλντι, που την κατεύθυνε και ήλεγχε τα πάντα, έπαιξε σε έργα όπως το «Austerlitz» του Αμπέλ Γκανς και το «Ο Ρόκο και τα αδέλφια του», του Λουκίνο Βισκόντι.

Η θριαμβευτική καριέρα στη μεγάλη οθόνη

Ακολούθησαν θρίαμβοι όπως «Ο Γατόπαρδος» (1963), «8½» του Φελίνι και η «Ροζ Πάνθηρας» του Μπλέικ Έντουαρντς. Την ίδια χρονιά, ο Ντέιβιντ Νίβεν της είπε το αξέχαστο κομπλιμέντο: «Κλαούντια, μαζί με τα μακαρόνια, είσαι η ωραιότερη εφεύρεση των Ιταλών».

Στα χρόνια που ακολούθησαν, έπαιξε σε δεκάδες διεθνείς παραγωγές δίπλα στους Τζον Γουέιν, Ρίτα Χέιγουορθ, Λι Μάρβιν, Ρόμπερτ Ράιαν. Το 1972 ξανασυναντήθηκε με τον Μπελμοντό στη «Scoumoune», με φλογερά κόκκινα μαλλιά. Η προσωπική της ζωή σημαδεύτηκε από τον σκηνοθέτη Πασκουάλε Σκουιτιέρι, με τον οποίο έζησε από το 1974 έως το 2011 και απέκτησε την κόρη της, Κλαούντια.

Στη δεκαετία του ’80 έπαιξε με τον Κλάους Κίνσκι στο «Fitzcarraldo» του Χέρτσογκ. Η καριέρα της μετρούσε πάνω από 150 ταινίες, ενώ τιμήθηκε με βραβεία όπως ο Χρυσός Λέων στη Μόστρα της Βενετίας (1993) και η Χρυσή Άρκτος στο Βερολίνο (2002).

Ο ακτιβισμός

Εκτός από ηθοποιός, υπήρξε και ακτιβίστρια. Δραστηριοποιήθηκε υπέρ της UNESCO, κατά της μυοπάθειας και του AIDS, στάθηκε δίπλα στον Ροκ Χάντσον λίγο πριν τον θάνατό του, και υποστήριξε την Amnesty International. Αγωνίστηκε για τα δικαιώματα των γυναικών, την προστασία της φύσης και ενάντια στις υπερβολές της πλαστικής χειρουργικής.

Το 2023 δημιουργήθηκε το Ίδρυμα Claudia Cardinale για την ενίσχυση νέων καλλιτεχνών. Η Καρντινάλ, με το εκθαμβωτικό χαμόγελο και τη φωνή με τη χαρακτηριστική βραχνάδα, παρέμεινε μέχρι τέλους το αιώνιο σύμβολο της μεσογειακής ομορφιάς και της κινηματογραφικής λάμψης.

Συγκλονίζει ο Γιώργος Παράσχος για τη μάχη του με τον καρκίνο. Δεν πήγε καλά η χημειοθεραπεία

 medlabnews.gr iatrikanea

Ο Γιώργος Παράσχος βρέθηκε καλεσμένος στο πλατό του "Power Talk". Ο γνωστός ηθοποιός μίλησε ανοιχτά στην Τατιάνα Στεφανίδου για την δύσκολη μάχη που κλήθηκε να δώσει με τον καρκίνο.

"Ήταν διπλός καρκίνος. Καρκίνος στο αίμα και ο δεύτερος καρκίνος είναι σαν ξαδερφάκι του, που τους συναντάμε μερικές φορές μαζί. Όχι πάντα. Είναι η αμυλοείδωση. Κάποιοι έχουν μόνο αμυλοείδωση, κάποιοι μόνο πολλαπλό μυέλωμα. Κάποιοι άλλοι, όπως εγώ, έχουν και τα δύο. Έχω και τα δύο, αλλά ευτυχώς αντιμετωπίσιμα και τα δύο.

Είμαστε έναν χρόνο μετά. Δυστυχώς η χημειοθεραπεία δεν πήγε τόσο καλά, όσο θα θέλαμε ή όσο θα ονειρευόμασταν, αλλά δεν με απογοήτευσε αυτό. Γιατί ο γιατρός μου φρόντισε και μου είπε ότι υπάρχουν και άλλοι τρόποι θεραπείας και μου είπε «μην σε παίρνει από κάτω, να έχουμε καλή ψυχολογία, θα βρούμε τον ιδανικό τρόπο και θα το μηδενίσουμε όσο πιο πολύ μπορούμε». Μακάρι να πάει και εντελώς στο 0, να πούμε ότι το νικήσαμε και να βγούμε νικητές από όλο αυτό.

Η τιμή του πολλαπλού μυελώματος, όταν μπήκα μέσα στο νοσοκομείο, ήταν μεγάλη και την φέραμε σε ένα σημείο ώστε να μπορώ να κάνω την μεταμόσχευση μυελού. Στο 3,8. Μετά την χημειοθεραπεία αυτό κατέληξε να φτάσει στο 1,5 ενώ εμείς θα το θέλαμε πιο χαμηλά. Τώρα, όμως, βάλαμε μια θεραπεία με ένα χάπι. Μπορεί σε δύο με τρία χρόνια αυτό να υποτροπιάσει, να επανέλθει, αλλά έχουμε το πιστεύω μας.

Δεν θέλω να φανώ υπερβολικός, αλλά αυτή η ιστορία με άλλαξε κατά 99%. Μου έβγαλε κάποια γυαλιά που φορούσα, τράβηξε και ένα σεντόνι ταυτόχρονα, έδιωξε και την ομίχλη και είδα εντελώς διαφορετικά τα πράγματα. Είδα τι θα πει άγχος. Αναγνωρίζω το άγχος και το στρες, που παλιά το θεωρούσα φυσιολογικό και δεδομένο, γιατί νόμιζα ότι έτσι είναι η ζωή. Τώρα πλέον το αναγνωρίζω και το κρατάω σε απόσταση" εξομολογήθηκε ο Γιώργος Παράσχος.

Αποκάλυψε ότι διαγνώστηκε με καρκίνο και η σύντροφός του

Ο ηθοποιός περιέγραψε το σοκ που βίωσε όταν, ενώ ο ίδιος βρισκόταν στη διαδικασία να βοηθήσει τους γύρω του, έμαθε ότι και η σύντροφός του διαγνώστηκε με καρκίνο. «Την πρώτη φορά που μου ανακοίνωσε ο γιατρός το πρόβλημα υγείας, δε θα πω ψέματα, οι σκέψεις μου ήταν η κόρη μου, η αδελφή μου, η μάνα μου… Κοιτούσα να βοηθήσω τον κόσμο πάρα πολύ και μέσα σε όλο αυτό, στην προσπάθειά μου να βοηθήσω τον κόσμο διαπιστώνουμε ότι η σύντροφός μου έχει καρκίνο στο στήθος», είπε.

Παρά την αρχική δυσκολία, το ζευγάρι αντιμετωπίζει μαζί τις θεραπείες με αξιοθαύμαστη αισιοδοξία. «Εκεί ήταν μεγάλο σοκ… Σκέφτηκα πως τώρα είναι μια καλή δοκιμασία για να δοκιμάσω αυτά που έμαθα, σε δικό μου άνθρωπο. Θέλουμε όλοι τον χρόνο μας αλλά τώρα είμαστε σε ένα επίπεδο που είμαστε καλά, είναι όλα διαχειρίσιμα. Πηγαίνουμε για θεραπεία και γελάμε ακατάπαυστα κι εγώ και εκείνη. Οι γιατροί μου είπαν ότι συνεχίζω τη ζωή μου κανονικότατα. Δεν νιώθω πια τίποτα, ούτε πόνο, ούτε κόπωση.», αποκάλυψε ο Γιώργος Παράσχος.

Η μεταμόρφωσή του είναι ορατή και στον τρόπο που αντιμετωπίζει πλέον τη ζωή. Όπως είπε χαρακτηριστικά, «Είναι σαν να γεννήθηκα ξανά. Αν αλλάξει ο τρόπος σκέψης, αλλάζουν όλα. Δεν φοβάμαι πια. Το λέω και το εννοώ. Να φοβάμαι τι; Τον θάνατο; Όχι. Την αποτυχία; Καλώς να έρθει..».

Έφυγε ένας θρύλος — Πέθανε ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ σε ηλικία 89 ετών. Η ζωή και η καριέρα του (video)

medlabnews.gr 

Ο διάσημος ηθοποιός, σκηνοθέτης και κινηματογραφικός ακτιβιστής Ρόμπερτ Ρέντφορντ απεβίωσε σήμερα Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2025, σε ηλικία 89 ετών

Σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση, ο θάνατός του συνέβη στο σπίτι του στην πολιτεία της Γιούτα, “στον ύπνο του”. Δεν έχει γίνει ακόμη γνωστή η αιτία θανάτου

Η ζωή και η καριέρα του

Ο Ρέντφορντ γεννήθηκε στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνιας, στις 18 Αυγούστου του 1936. Ο πατέρας του ήταν, αρχικά, γαλατάς και, στη συνέχεια, λογιστής, ενώ η μητέρα του ήταν νοικοκυρά. Η καταγωγή των προγόνων του είναι βρετανική (Αγγλία και Σκωτία) και ιρλανδική, κάτι που εξηγεί, τα πυρόξανθα μαλλιά του, τα οποία είναι και το κύριο γνώρισμά του. Κατά τα σχολικά του χρόνια, ήταν συμμαθητής με το διάσημο παίκτη του μπέιζμπολ Ντον Ντιρσντέιλ. Λέγεται πως, όταν γύριζε από το σχολείο του στο σπίτι, σταματούσε έξω από τα στούντιο της Fox, για να παρακολουθήσει τους διάσημους ηθοποιούς της εποχής. Στην εφηβεία του, συνήθιζε να κάνει μικροκλοπές (τάσια αυτοκινήτων), ενώ κατανάλωνε πολύ αλκοόλ. Η συμπεριφορά του αυτή τον εμπόδισε να κερδίσει κάποια υποτροφία, ώστε να μπορέσει να σπουδάσει στο πανεπιστήμιο.

Μόλις αποφοίτησε από το σχολείο, κέρδισε, τελικά, υποτροφία για το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο, χάρις στην ικανότητά του στον αθλητισμό και -κυρίως- στο μπέιζμπολ. Εκείνο το χρονικό διάστημα δούλευε ως σερβιτόρος σε ένα εστιατόριο-μπαρ. Έπειτα, ξεκίνησε να δουλεύει στις πετρελαιοπηγές της Καλιφόρνιας, ώστε να μαζέψει χρήματα, για να μπορέσει να κάνει ένα ταξίδι στην Ευρώπη. Κατάφερε να μείνει στη Γηραιά Ήπειρο για ένα -περίπου- χρόνο. Τον περισσότερό του καιρό τον πέρασε στο Παρίσι, ενώ γράφτηκε και στη Σχολή Καλών Τεχνών της Φλωρεντίας. Όμως, οι κακές κριτικές των καθηγητών του, τον οδήγησαν στην επιστροφή του στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αργότερα, μετέβη στο Μπρούκλιν, για να κάνει μαθήματα ζωγραφικής στο Ινστιτούτο Πρατ, κάτι που επηρέασε αρκετά τη ζωή του και τον ίδιο, αφού για μια περίοδο είχε αποκτήσει ένα αρκετά μποέμικο στυλ.

Στη συνέχεια, πήγε στην Αμερικανική Ακαδημία Δραματικών Τεχνών της Νέας Υόρκης, μετά από παρότρυνση ενός φίλου του. Στην ακρόασή του, κατάφερε να εκπλήξει τους κριτές, οι οποίοι ανέφεραν πως: «διαθέτει μια φυσική άνεση στην έκφραση, ζωηρή φαντασία, ένα χάρισμα». Η επαφή του αυτή με την υποκριτική τον κέρδισε και τον έκανε να ασχοληθεί σοβαρά με το αντικείμενο.

Ιδρυτής του Sundance Institute και του Sundance Film Festival, προώθησε τον ανεξάρτητο κινηματογράφο και τη φωνή νέων δημιουργών.

Ως ηθοποιός, πρωταγωνίστησε σε ταινίες όπως το «Butch Cassidy and the Sundance Kid» (1969), το «Όλοι οι άνθρωποι του προέδρου» (1976), το «Three Days of the Condor» (1975) και το «The Sting» (1973), που του χάρισε την πρώτη και μοναδική του υποψηφιότητα για Όσκαρ ερμηνείας.

Το πάθος του για τον κινηματογράφο τον οδήγησε στη δημιουργία του Ινστιτούτου Sundance, ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού που στηρίζει τον ανεξάρτητο κινηματογράφο και το θέατρο και έχει καθιερωθεί διεθνώς μέσα από το ετήσιο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance.

Παράλληλα, υπήρξε ενεργός ακτιβιστής για το περιβάλλον και από το 1961 εγκαταστάθηκε στα βουνά της Γιούτα και πρωτοστάτησε σε δράσεις για την προστασία του φυσικού τοπίου της πολιτείας και της αμερικανικής Δύσης.

Αρχικά απορρίφθηκε ως «άλλος ένας ξανθός της Καλιφόρνια», όμως η γοητεία του και τα χαρακτηριστικά του τον κατέστησαν για μισό αιώνα έναν από τους πιο εμπορικούς πρωταγωνιστές του Χόλιγουντ και έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους και αγαπημένους σταρ του παγκόσμιου κινηματογράφου.

Μάγεψε το κοινό σε ρομαντικούς ρόλους όπως στο «Πέρα από την Αφρική», ανέδειξε την πολιτική πλευρά του στο «The Candidate» και στο «Όλοι οι άνθρωποι του προέδρου», ενώ αποδόμησε την εικόνα του «χρυσού αγοριού» σε ταινίες όπως το «The Electric Horseman», όπου υποδύθηκε έναν αλκοολικό πρώην καουμπόι του ροντέο, και το «Indecent Proposal», ως μεσήλικας εκατομμυριούχος που αγοράζει τον έρωτα.

Με τα εκατομμύρια που κέρδισε ίδρυσε τη δεκαετία του 1970 το Ινστιτούτο και το Φεστιβάλ Sundance, προωθώντας τον ανεξάρτητο κινηματογράφο πολύ πριν αυτός γίνει μόδα.

Δεν κέρδισε ποτέ Όσκαρ ερμηνείας, αλλά η πρώτη του σκηνοθετική δουλειά, το οικογενειακό δράμα «Ordinary People» (1980), απέσπασε τα Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας.

Ωστόσο, έμεινε περισσότερο γνωστός για τις δύο πρώιμες συνεργασίες του με τον Πολ Νιούμαν: το γουέστερν «Butch Cassidy and the Sundance Kid» (1969) και το «The Sting» (1973), που αναδείχθηκαν σε κλασικά του αμερικανικού σινεμά. Παρά τη χημεία τους και τη μακρόχρονη φιλία τους, δεν συνεργάστηκαν ξανά μέχρι τον θάνατο του Νιούμαν το 2008.

Το «Butch Cassidy» έκανε τον Ρέντφορντ αστέρι από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά εκείνος δεν αισθάνθηκε ποτέ άνετα με τη διασημότητα ούτε με την εικόνα του «αρσενικού ειδώλου», που τον ακολουθούσε ακόμα και μετά τα 60 του.

Ιδιαίτερα προσεκτικός με την προσωπική του ζωή, αγόρασε γη στη Γιούτα στις αρχές της δεκαετίας του 1970 για να φτιάξει ένα οικογενειακό καταφύγιο, απολαμβάνοντας ένα επίπεδο ιδιωτικότητας άγνωστο στους περισσότερους σταρ. Ο πρώτος του γάμος διήρκεσε περισσότερα από 25 χρόνια, μέχρι το διαζύγιό του το 1985. Το 2009 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά τη Γερμανίδα καλλιτέχνιδα και μακροχρόνια σύντροφό του, Σίμπιλ Ζάγκαρς.

Χρησιμοποίησε τη φήμη του για να επιλέγει απαιτητικά κινηματογραφικά πρότζεκτ, ενώ στήριξε διακριτικά περιβαλλοντικές οργανώσεις όπως το Natural Resources Defense Council και το National Wildlife Federation. «Μερικοί άνθρωποι έχουν αναλύσεις. Εγώ έχω τη Γιούτα», είχε σχολιάσει.

Αν και ποτέ δεν έδειξε ενδιαφέρον να εισέλθει στην πολιτική, εξέφραζε συχνά φιλελεύθερες απόψεις. Σε συνέντευξή του το 2017, κατά την προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ, είχε δηλώσει στο Esquire ότι «η πολιτική βρίσκεται σε πολύ σκοτεινό σημείο αυτή τη στιγμή» και ότι ο Τραμπ θα έπρεπε «να παραιτηθεί για το καλό μας».

Αποφασισμένος να γίνει καλλιτέχνης, μετακόμισε αρχικά στην Ιταλία και αργότερα στη Νέα Υόρκη για να σπουδάσει ζωγραφική. Εγγράφηκε σε δραματική σχολή με στόχο να ασχοληθεί με το σκηνικό σχέδιο («η υποκριτική μου φαινόταν γελοία», θυμόταν), όμως τελικά πείστηκε να ανέβει στη σκηνή και το 1959 ήταν ήδη μόνιμος ηθοποιός στο Μπρόντγουεϊ, ενώ σύντομα άρχισε να εμφανίζεται και στην τηλεόραση.

Πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1962 με την ταινία χαμηλού προϋπολογισμού «Warhunt», αλλά έγινε γνωστός το 1967 με το «Ξυπόλητοι στο πάρκο», δίπλα στην Τζέιν Φόντα.

Απέρριψε τον ρόλο που ενσάρκωσε ο Ντάστιν Χόφμαν στον «Πρωτάρη» («ποτέ δεν έμοιαζα με 21χρονο φοιτητή που δεν είχε κάνει ποτέ σεξ», σχολίασε αργότερα) και προτίμησε το «Butch Cassidy and the Sundance Kid». Τη δεκαετία του 1970 ακολούθησαν ταινίες όπως το «The Way We Were» και το «Ο μεγάλος Γκάτσμπι».

OΡόμπερτ Ρέντφορντ, ο εμβληματικός ηθοποιός και σκηνοθέτης που σφράγισε τον αμερικανικό κινηματογράφο, πέθανε σε ηλικία 89 ετών στο σπίτι του στη Γιούτα.

Τον θάνατό του ανακοίνωσε η Σίντι Μπέργκερ, διευθύνουσα σύμβουλος του γραφείου δημοσίων σχέσεων Rogers & Cowan PMK. Όπως ανέφερε, πέθανε στον ύπνο του, χωρίς όμως να αναφέρει συγκεκριμένη αιτία.

Ο Ρέντφορντ άφησε την τελευταία του πνοή στο σπίτι του στο Sundance, στα βουνά της Γιούτα, έχοντας στο πλευρό του τα αγαπημένα του πρόσωπα, ανέφερε στο Reuters η Σίντι Μπέργκερ.

Ως ηθοποιός, πρωταγωνίστησε σε ταινίες όπως το «Butch Cassidy and the Sundance Kid» (1969), το «Όλοι οι άνθρωποι του προέδρου» (1976), το «Three Days of the Condor» (1975) και το «The Sting» (1973), που του χάρισε την πρώτη και μοναδική του υποψηφιότητα για Όσκαρ ερμηνείας.

Το πάθος του για τον κινηματογράφο τον οδήγησε στη δημιουργία του Ινστιτούτου Sundance, ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού που στηρίζει τον ανεξάρτητο κινηματογράφο και το θέατρο και έχει καθιερωθεί διεθνώς μέσα από το ετήσιο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance.

Παράλληλα, υπήρξε ενεργός ακτιβιστής για το περιβάλλον και από το 1961 εγκαταστάθηκε στα βουνά της Γιούτα και πρωτοστάτησε σε δράσεις για την προστασία του φυσικού τοπίου της πολιτείας και της αμερικανικής Δύσης.

Αρχικά απορρίφθηκε ως «άλλος ένας ξανθός της Καλιφόρνια», όμως η γοητεία του και τα χαρακτηριστικά του τον κατέστησαν για μισό αιώνα έναν από τους πιο εμπορικούς πρωταγωνιστές του Χόλιγουντ και έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους και αγαπημένους σταρ του παγκόσμιου κινηματογράφου.

Μάγεψε το κοινό σε ρομαντικούς ρόλους όπως στο «Πέρα από την Αφρική», ανέδειξε την πολιτική πλευρά του στο «The Candidate» και στο «Όλοι οι άνθρωποι του προέδρου», ενώ αποδόμησε την εικόνα του «χρυσού αγοριού» σε ταινίες όπως το «The Electric Horseman», όπου υποδύθηκε έναν αλκοολικό πρώην καουμπόι του ροντέο, και το «Indecent Proposal», ως μεσήλικας εκατομμυριούχος που αγοράζει τον έρωτα.

Με τα εκατομμύρια που κέρδισε ίδρυσε τη δεκαετία του 1970 το Ινστιτούτο και το Φεστιβάλ Sundance, προωθώντας τον ανεξάρτητο κινηματογράφο πολύ πριν αυτός γίνει μόδα.

Δεν κέρδισε ποτέ Όσκαρ ερμηνείας, αλλά η πρώτη του σκηνοθετική δουλειά, το οικογενειακό δράμα «Ordinary People» (1980), απέσπασε τα Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας.

Ωστόσο, έμεινε περισσότερο γνωστός για τις δύο πρώιμες συνεργασίες του με τον Πολ Νιούμαν: το γουέστερν «Butch Cassidy and the Sundance Kid» (1969) και το «The Sting» (1973), που αναδείχθηκαν σε κλασικά του αμερικανικού σινεμά. Παρά τη χημεία τους και τη μακρόχρονη φιλία τους, δεν συνεργάστηκαν ξανά μέχρι τον θάνατο του Νιούμαν το 2008.

Το «Butch Cassidy» έκανε τον Ρέντφορντ αστέρι από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά εκείνος δεν αισθάνθηκε ποτέ άνετα με τη διασημότητα ούτε με την εικόνα του «αρσενικού ειδώλου», που τον ακολουθούσε ακόμα και μετά τα 60 του.

Ιδιαίτερα προσεκτικός με την προσωπική του ζωή, αγόρασε γη στη Γιούτα στις αρχές της δεκαετίας του 1970 για να φτιάξει ένα οικογενειακό καταφύγιο, απολαμβάνοντας ένα επίπεδο ιδιωτικότητας άγνωστο στους περισσότερους σταρ. Ο πρώτος του γάμος διήρκεσε περισσότερα από 25 χρόνια, μέχρι το διαζύγιό του το 1985. Το 2009 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά τη Γερμανίδα καλλιτέχνιδα και μακροχρόνια σύντροφό του, Σίμπιλ Ζάγκαρς.

Χρησιμοποίησε τη φήμη του για να επιλέγει απαιτητικά κινηματογραφικά πρότζεκτ, ενώ στήριξε διακριτικά περιβαλλοντικές οργανώσεις όπως το Natural Resources Defense Council και το National Wildlife Federation. «Μερικοί άνθρωποι έχουν αναλύσεις. Εγώ έχω τη Γιούτα», είχε σχολιάσει.

Αν και ποτέ δεν έδειξε ενδιαφέρον να εισέλθει στην πολιτική, εξέφραζε συχνά φιλελεύθερες απόψεις. Σε συνέντευξή του το 2017, κατά την προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ, είχε δηλώσει στο Esquire ότι «η πολιτική βρίσκεται σε πολύ σκοτεινό σημείο αυτή τη στιγμή» και ότι ο Τραμπ θα έπρεπε «να παραιτηθεί για το καλό μας».

Το όνειρο να γίνει ζωγράφος

Ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ γεννήθηκε στις 18 Αυγούστου 1937 στη Σάντα Μόνικα του Λος Άντζελες, σε μια οικογένεια που ο ίδιος χαρακτήριζε «κατώτερης εργατικής τάξης». Εξασφάλισε υποτροφία στο μπέιζμπολ, την οποία όμως έχασε εξαιτίας της έντονης κοινωνικής του ζωής.

Αποφασισμένος να γίνει καλλιτέχνης, μετακόμισε αρχικά στην Ιταλία και αργότερα στη Νέα Υόρκη για να σπουδάσει ζωγραφική. Εγγράφηκε σε δραματική σχολή με στόχο να ασχοληθεί με το σκηνικό σχέδιο («η υποκριτική μου φαινόταν γελοία», θυμόταν), όμως τελικά πείστηκε να ανέβει στη σκηνή και το 1959 ήταν ήδη μόνιμος ηθοποιός στο Μπρόντγουεϊ, ενώ σύντομα άρχισε να εμφανίζεται και στην τηλεόραση.

Πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1962 με την ταινία χαμηλού προϋπολογισμού «Warhunt», αλλά έγινε γνωστός το 1967 με το «Ξυπόλητοι στο πάρκο», δίπλα στην Τζέιν Φόντα.

Απέρριψε τον ρόλο που ενσάρκωσε ο Ντάστιν Χόφμαν στον «Πρωτάρη» («ποτέ δεν έμοιαζα με 21χρονο φοιτητή που δεν είχε κάνει ποτέ σεξ», σχολίασε αργότερα) και προτίμησε το «Butch Cassidy and the Sundance Kid». Τη δεκαετία του 1970 ακολούθησαν ταινίες όπως το «The Way We Were» και το «Ο μεγάλος Γκάτσμπι».

Από τη δεκαετία του 1980 αφιέρωσε περισσότερο χρόνο στην παραγωγή ταινιών και στην ίδρυση του Ινστιτούτου Sundance, ενός εργαστηρίου για νέους κινηματογραφιστές, καθώς και του Φεστιβάλ Sundance, που εξελίχθηκε σε ένα από τα σημαντικότερα βήματα για τον ανεξάρτητο κινηματογράφο παγκοσμίως.

Το 2001 τιμήθηκε με Τιμητικό Όσκαρ για τη συνολική του προσφορά.

Παρέμεινε ενεργός ως ηθοποιός και παραγωγός μέχρι το τέλος της ζωής του. Το 2017 συνεργάστηκε ξανά με την Τζέιν Φόντα για το Netflix στο δράμα «Our Souls at Night», μια ιστορία αγάπης ανάμεσα σε ένα χήρο και μια χήρα. «Ζω για τις ερωτικές σκηνές μαζί του», είχε δηλώσει τότε η Φόντα στη Βενετία.

Ο Ρέντφορντ είχε ανακοινώσει τότε ότι αυτή θα ήταν μια από τις τελευταίες του ερμηνείες, καθώς σκόπευε να αφοσιωθεί περισσότερο στη σκηνοθεσία και στην πρώτη του αγάπη — την τέχνη.

Η επιρροή και η κληρονομιά του

Ο Ρέντφορντ δεν έμεινε απλά ένας σταρ της μεγάλης οθόνης·

Έγινε σύμβολο ενός κινηματογράφου με βάθος της συνείδησης, που δεν φοβήθηκε να θίξει θέματα όπως η περιβαλλοντική κρίση, η κοινωνική και πολιτική διαφθορά.

Ήταν υποστηρικτής των ανθρώπινων δικαιωμάτων και της προστασίας του περιβάλλοντος.

Βραβεύσεις

Ως καλλιτέχνης

Βραβείο Όσκαρ για τη συνολική προσφορά του στον κινηματογράφο (2002) Ως ηθοποιός:

Βραβείο Emmy β' ανδρικού ρόλου για την τηλεοπτική σειρά Alcoa Premiere

Χρυσή Σφαίρα πιο πολλά υποσχόμενου ηθοποιού για την ταινία Inside Daisy Clover

Βραβείο BAFTA καλύτερου ηθοποιού για την ταινία Tell Them Willie Boy Is Here

Βραβείο BAFTA καλύτερου ηθοποιού για την ταινία Downhill Racer

Ως σκηνοθέτης:

Όσκαρ σκηνοθεσίας για την ταινία Ordinary People

Συγκλονίζει ο πατέρας του Στάθη Μαντζώρου μιλώντας για την κατάστασή του γιού του μετά το εγκεφαλικό

 medlabnews.gr iatrikanea

Πολύ δύσκολες ώρες περνάει ο Στάθης Μαντζώρος, ο οποίος βρίσκεται διασωληνωμένος στο νοσοκομείο Ερυθρός Σταυρός.

Μάχη για τη ζωή του δίνει ο Στάθης Μαντζώρος, έπειτα από βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο. Την είδηση για τον ηθοποιό που έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό από τη συμμετοχή του στη σειρά «Σασμός» του Alpha, έκανε γνωστή πριν λίγα 24ωρα ο Ιωάννης Παπαζήσης. 

Οι θεράποντες ιατροί καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για τη βελτίωση της κατάστασής του, την ώρα που η οικογένειά του απευθύνει δημόσια έκκληση μέσω των social media, ζητώντας οικονομική ενίσχυση για τη θεραπεία και την αποκατάστασή του. 

Στάθης Μαντζώρος: Κατέρρευσε μέσα στο μπάνιο του

Μιλώντας στην εκπομπή Power Talk το απόγευμα της Τρίτης 2 Σεπτεμβρίου, η Τατιάνα Στεφανίδου ανέφερε για εκείνον: «Θέλω να κάνω μια έκκληση για βοήθεια καθώς ένας πάρα πολύ γνωστός ηθοποιός, τον έχετε δει και στον Σασμό, ο Στάθης Μαντζώρος βρίσκεται σε δεινή θέση». 

Στη συνέχεια, στην εκπομπή μίλησε ο πατέρας του ηθοποιού τονίζοντας τη σοβαρότητα της κατάστασης. «Οι πιθανότητες να ξυπνήσει ο Στάθης είναι 50-50. Μπορεί να καταστραφεί και το επάγγελμα του γιατί μας έχουν πει ότι θα μείνουν κάτι κουσούρια στην ομιλία ή στο πόδι. Είναι μεγάλη η ζημιά που πάθαμε. Το συμβάν του Στάθη είναι εδώ και 3 μήνες. Το επεισόδιο του Στάθη ήταν και είναι πολύ σοβαρό. Θα αναγκαστώ να πουλήσω χωράφι, να δώσω τα πάντα για τον Στάθη», δήλωσε.

«Έσπασε το αγγείο και γέμισε το κεφάλι αίματα και μετά βάλαμε τους καλύτερους γιατρούς και οι γιατροί δεν μπόρεσαν να απορροφήσουν 100% το αίμα και απορρόφησαν ένα 50-60%. Αυτό που έχει μείνει, αυτό δεν τον αφήνει να ξυπνήσει», πρόσθεσε. 

Διαβάστε επίσης

Ο ηθοποιός Στάθης Μαντζώρος υπέστη σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο και νοσηλεύεται διασωληνωμένος

medlabnews.gr iatrikanea  

Ο ηθοποιός Στάθης Μαντζώρος, γνωστός στο ευρύ κοινό από τη συμμετοχή του στη δημοφιλή σειρά «Σασμός», δίνει τη δυσκολότερη μάχη της ζωής του.

Ο Στάθης Μαντζώρος τις τελευταίες εβδομάδες δίνει μια δύσκολη και απαιτητική μάχη με την υγεία του, πράγμα που έχει προκαλέσει μεγάλη αγωνία για τον αγαπημένο ηθοποιό της επιτυχημένης σειράς « Σασμός», στην οποία τον βλέπουμε στον ρόλο του καφετζή.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες της «Espresso», ο Στάθης Μαντζώρος τις τελευταίες εβδομάδες νοσηλεύεται στο Νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός», με τους θεράποντες ιατρούς να κάνουν τα πάντα προκειμένου ο ίδιος να βγει

Εκεί, «φύλακας άγγελος» στέκεται στο προσκεφάλι του η σύζυγός του Αντωνία, ελπίζοντας να τον δει να στέκεται και πάλι όρθιος, να παίζει με τους γιους τους και να ανεβαίνει ξανά στην αγαπημένη του μηχανή! Οι δυο τους άλλωστε είναι τρελά ερωτευμένοι, με τον Στάθη Μαντζώρο να λέει σε συνέντευξή του στο παρελθόν πως η Αντωνία τον στηρίζει πολύ, καθώς αγαπάει την τέχνη, και λειτουργούν συμπληρωματικά ο ένας στον άλλον στην καθημερινότητά τους, με τον ίδιο να δίνει στη γυναίκα του ασφάλεια και ειλικρίνεια.

Η ίδια, κάθε μέρα τις τελευταίες εβδομάδες, περιμένει να ακούσει ένα ευχάριστο νέο από τα χείλη των γιατρών για την πορεία της υγείας του λατρεμένου άντρα της. Όλοι ελπίζουν στη γερή κράση του ηθοποιού και προσεύχονται να γίνει αυτό που όλοι προσδοκούν: ο Στάθης Μαντζώρος να τους χαμογελάσει ξανά, δίνοντάς τους ελπίδα.

Σύμφωνα με την Espresso, το περιβάλλον του ηθοποιού προσπαθεί όλο αυτό το διάστημα να μην πάρει έκταση το θέμα της υγείας του, όμως αρκετοί συνάδελφοί του και από τη σειρά «Σασμός» γνωρίζουν τα άσχημα νέα και, μουδιασμένοι ακόμη από το σοκ, προσεύχονται και εκείνοι (όπως και εμείς) να ξεπεράσει ο αγαπημένος τους Στάθης τη σοβαρή περιπέτειά του.

Όπως αποκάλυψε ο φίλος και συνάδελφός του Ιωάννης Παπαζήσης, ο Μαντζώρος υπέστη βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο και νοσηλεύεται διασωληνωμένος στο νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός».

Η είδηση έχει προκαλέσει συγκίνηση στον καλλιτεχνικό κόσμο αλλά και στους τηλεθεατές που τον αγάπησαν μέσα από τον ρόλο του «καφετζή» στη δημοφιλή σειρά. Ο Ιωάννης Παπαζήσης, μέσα από ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα, απηύθυνε δημόσια έκκληση για στήριξη, δίνοντας στη δημοσιότητα αριθμό λογαριασμού προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για την αποκατάσταση της υγείας του συναδέλφου του.

«Εδώ και μερικούς μήνες ο φίλος, συνάδελφος και συνεργάτης Στάθης Μαντζώρος δίνει μία δύσκολη μάχη. Βρίσκεται διασωληνωμένος – μετά από ένα βαρύ εγκεφαλικό. Τώρα ήρθε η ώρα όλοι μας να βοηθήσουμε όσο μπορούμε για την αποκατάστασή του», έγραψε ο Παπαζήσης, υπογραμμίζοντας πως ο ηθοποιός είναι «σπουδαίος φίλος, συνάδελφος και πάνω από όλα πατέρας δύο μικρών παιδιών».

Στάθης Μαντζώρος: Η καριέρα, ο γάμος και τα δύο παιδιά 

Ο Στάθης Μαντζώρος αποτελεί από τους πιο διακριτικούς και ταπεινούς ηθοποιούς του χώρου, καθώς θέλει να απασχολεί τα ΜΜΕ με τη δουλειά του και όχι με την προσωπική του ζωή, γι’αυτό και οι πληροφορίες που έχουν γίνει γνωστές για εκείνον είναι ελάχιστες.

Όλα αυτά τα χρόνια που βρίσκεται στον χώρο της υποκριτικής έχει κάνει σταθερά βήματα στον κινηματογράφο και το θέατρο όπως οι: “Κοριολάνος”, “Μαρία Στιούαρτ”, “Ο Ηλίθιος” και “Το τρίτο στεφάνι”. Αξιοσημείωτες είναι και οι δουλειές του στην τηλεόραση, αφού τον έχουμε δει στις σειρές: “Έτσι Ξαφνικά”, “Μαζί σου”, “Αληθινοί έρωτες”,“Σασμός” και “Άγριες Μέλισσες”.

Ο Στάθης Μαντζώρος έχει δημιουργήσει μια πολύ όμορφη οικογένεια, καθώς είναι παντρεμένος και με τη σύζυγό του, Αντωνία, η οποία είναι γυμνάστρια και μαζί έχουν αποκτήσει δύο παιδιά, τον Γιάννο ο οποίος είναι 12 χρονών και τον Αλέξανδρο που είναι 9 χρονών. «Η Αντωνία είναι γυμνάστρια, με στηρίζει πολύ, αγαπάει την Τέχνη, λειτουργούμε αλληλοσυμπληρωματικά στην καθημερινότητά μας. Νιώθω πως δίνω στη γυναίκα μου ασφάλεια και ειλικρίνεια. Πιστεύω τουλάχιστον», είχε δηλώσει σε συνέντευξή του στο περιοδικό ΟΚ!

«Το να είσαι πατέρας είναι ο πιο σημαντικός ρόλος, και τα παιδιά μου είναι οι δάσκαλοί μου. Είμαι μπαμπάς που θέλει να είναι μπαμπάς, ζει με τα παιδιά, στενοχωριέται, κλαίει, γελάει, χαίρεται, μαθαίνουμε και προχωράμε μαζί. Το δεύτερο παιδί μου ήρθε και έδεσε την οικογένεια», πρόσθεσε σε άλλο σημείο της ίδιας συνέντευξης.

Η έκκληση έχει ήδη συγκινήσει δεκάδες συναδέλφους του και πλήθος θεατών που στέλνουν μηνύματα συμπαράστασης, ενώ η οικογένεια του ηθοποιού ζητά να παραμείνει το ενδιαφέρον στραμμένο στις ανάγκες αποκατάστασης της υγείας του.

Η υγεία του Μπρους Γουίλις έχει επιδεινωθεί «ο εγκέφαλός του τον εγκαταλείπει»

 medlabnews.gr iatrikanea

Η υγεία του διάσημου ηθοποιού Μπρους Γουίλις, ο οποίος εδώ και πάνω από δύο χρόνια δίνει μάχη με τη μετωποκροταφική άνοια, επιδεινώνεται συνεχώς, όπως αποκάλυψε η σύζυγός του, Έμμα Χέμινγκ Γουίλις.

Σε συνέντευξή της στην Νταϊάν Σόγιερ για το ABC News, η Χέμινγκ ανέφερε ότι, αν και ο 70χρονος σταρ παραμένει σε σχετικά καλή φυσική κατάσταση, «ο εγκέφαλός του τον εγκαταλείπει» και η δυνατότητά του να επικοινωνεί έχει πλέον περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό.

«Όταν είμαστε μαζί του, φωτίζεται. Μας κρατάει το χέρι, μας φιλά, μας αγκαλιάζει. Δεν χρειάζομαι να θυμάται ότι είμαι η σύζυγός του, αρκεί που νιώθω αυτή τη σύνδεση. Η γλώσσα (η ικανότητα του λόγου) υποχωρεί και, ξέρετε, έχουμε μάθει να προσαρμοζόμαστε. Και έχουμε έναν τρόπο επικοινωνίας μαζί του, ο οποίος είναι απλώς ένας… διαφορετικός τρόπος», είπε χαρακτηριστικά η σύζυγός του.

Με βαθιά συγκίνηση συμπλήρωσε: «Ημέρες δεν έχουμε… αλλά έχουμε στιγμές». Και πρόσθεσε: «Είναι το γέλιο του, έτσι δεν είναι; Έχει ένα τόσο δυνατό, πηγαίο γέλιο. Και, ξέρεις, μερικές φορές βλέπεις εκείνη τη λάμψη στα μάτια του ή εκείνο το χαμόγελο…Και είναι δύσκολο να το βλέπεις, γιατί τόσο γρήγορα όσο εμφανίζονται αυτές οι στιγμές, άλλο τόσο γρήγορα χάνονται. Είναι σκληρό. Αλλά είμαι ευγνώμων. Είμαι ευγνώμων που ο σύζυγός μου είναι ακόμη εδώ μαζί μας».

Η ίδια μίλησε επίσης για την απόφαση να μεταφερθεί ο ηθοποιός σε δεύτερο σπίτι, πλήρως προσαρμοσμένο στις ανάγκες του και με συνεχή φροντίδα. Όπως εξήγησε: «Ήταν από τις πιο σκληρές αποφάσεις, αλλά ήξερα ότι θα το ήθελε για τις κόρες μας. Να έχουν ένα περιβάλλον προσαρμοσμένο στις δικές τους ανάγκες».

Όταν ρωτήθηκε τι θα επιθυμούσε περισσότερο από εκείνον σήμερα, απάντησε: «Θα ήθελα απλώς μια συζήτηση μαζί του. Να ξέρω πώς αισθάνεται, αν είναι καλά, αν φοβάται. Να μπορώ να τον ακούσω».

Τι είναι η αφασία

Η αφασία είναι μια νευρολογική πάθηση που στερεί στον παθόντα την ικανότητα επικοινωνίας. Μπορεί να επηρεάσει την ικανότητά του να μιλάει, να γράφει και να κατανοεί τη γλώσσα, προφορική και γραπτή.

Συνήθως συμβαίνει μετά από βαρύ ισχαιμικό επεισόδιο όπου φράζει ένα αγγείο και εξαρτάται από το μέγεθος και την σημασία του αγγείου στο οποίο διεκόπη η αιματική ροή. Απόφραξη της καρωτίδας προκαλεί ημιπληγία, ημιαναισθησία, ημιανοψία, ολική αφασία (σε αριστερή βλάβη). Απόφραξη της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας μπορεί να προκαλέσει ημιπληγία, αφασία, διαταραχές της επικριτικής αισθητικότητας, ημιανοψία κ.α. Αφασία μπορεί να προκληθεί και από κτύπημα, αιμάτωμα, όγκο στον εγκεφάλου. Επίσης μπορεί να προκληθεί και από εκφυλιστική νόσο όπως η πολλαπλή σκλήρυνση.

Θεραπεία

Εάν η εγκεφαλική βλάβη είναι ήπια, ο ασθενής μπορεί να ανακτήσει τις γλωσσικές του δεξιότητες χωρίς θεραπεία. Ωστόσο, οι περισσότεροι υποβάλλονται σε λογοθεραπεία για να αποκαταστήσουν τις γλωσσικές τους δεξιότητες και να συμπληρώσουν τις επικοινωνιακές τους εμπειρίες.

Copyright © 2015-2022 MEDLABNEWS.GR / IATRIKA NEA All Right Reserved. Τα κείμενα είναι προσφορά και πνευματική ιδιοκτησία του medlabnews.gr
Kάθε αναδημοσίευση θα πρέπει να αναφέρει την πηγή προέλευσης και τον συντάκτη. Aπαγορεύεται η εμπορική χρήση των κειμένων