Λιβαδειά: Ο πατέρας της 35χρονης που πέθανε μετά τη γέννα ζητά απαντήσεις. Η μαιευτική αιμορραγία και τα κρίσιμα ερωτήματα.

επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea 

Συγκλονίζει η τραγωδία στη Λιβαδειά με τον θάνατο της 35χρονης μητέρας, λίγες ώρες μετά τη γέννηση του δεύτερου παιδιού της. Η γυναίκα είχε μεταβεί την Τετάρτη 24 Ιουνίου 2026 στο Νοσοκομείο Λιβαδειάς για προγραμματισμένη καισαρική τομή. Το παιδί γεννήθηκε υγιές, όμως στη συνέχεια η μητέρα παρουσίασε σοβαρή επιπλοκή, με πληροφορίες να αναφέρουν ακατάσχετη αιμορραγία, χειρουργική επέμβαση και διακομιδή στο Θριάσιο Νοσοκομείο, όπου τελικά κατέληξε.

Ο πατέρας της 35χρονης, συντετριμμένος, ξέσπασε δημόσια ζητώντας απαντήσεις και απόδοση ευθυνών. «Το λουλούδι μου έφυγε… Θέλω να αποδοθούν ευθύνες. Είναι χασάπηδες, δεν είναι γιατροί. Τι να πω παραπάνω; Μου έφυγε το λουλούδι της ζωής μου. Άφησε πίσω της ένα μωρό», ανέφερε, σύμφωνα με όσα μετέδωσε το Star και αναδημοσιεύθηκαν από ελληνικά μέσα.

## Πώς έγινε η τραγωδία

Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, η 35χρονη γέννησε με προγραμματισμένη καισαρική στο Νοσοκομείο Λιβαδειάς. Λίγες ώρες μετά τον τοκετό παρουσίασε έντονη αιμορραγία. Ακολούθησε χειρουργική επέμβαση και στη συνέχεια κρίθηκε αναγκαία η διακομιδή της στο Θριάσιο Νοσοκομείο. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών, η γυναίκα δεν κατάφερε να κρατηθεί στη ζωή.

«Είχε υποβληθεί σε προγεννητικό έλεγχο»

Πότε και γιατί η αδικοχαμένη μητέρα παρουσίασε ακατάσχετη αιμορραγία; Τηρήθηκε το ιατρικό πρωτόκολλο; Χάθηκε χρόνος εκείνες τις ώρες; Γιατί δεν υπήρξε έγκαιρη και αναλυτική ενημέρωση του συζύγου της από την πρώτη στιγμή; Όλα αυτά τα ερωτήματα βασανίζουν τους δικούς της ανθρώπους.

«Φέρνουν το μωρό, και κατεβαίνει ο γιατρός. Τον ρωτάω για τη γυναίκα μου… Αλλά δεν μου έδωσε την εντύπωση ότι… ούτε καν την είδε. “Θα κατέβει σε λίγο, θα τη δείτε κι εσείς», αναφέρει ο σύζυγός της.

Η γυναίκα μεταφέρεται εσπευσμένα στο Θριάσιο και εκεί, όπως λέει ο σύζυγός της, γιατροί και νοσηλευτές, του δίνουν να καταλάβει πως η γυναίκα του κινδύνευε.

«Μου λέει ο γιατρός “Δεν ξέρω τι σας έχουν πει στη Λιβαδειά, αλλά η κοπέλα είναι πάρα πολύ βαριά. Η κατάστασή της είναι πάρα πολύ βαριά”».

Η νύχτα που ακολουθεί είναι δραματική. Η 35χρονη δίνει μάχη στα χέρια των γιατρών και ο σύζυγός της την βλέπει στην εντατική για τελευταία φορά.

«Με βάζουν μέσα. Πηγαίνω. Τη βλέπω σε κατάσταση… Καμία σχέση με αυτό που ήτανε λίγες ώρες πριν».

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, η 35χρονη δεν είχε παρουσιάσει το παραμικρό πρόβλημα. Τίποτα δεν προμήνυε αυτήν την εξαιρετικά σπάνια και τραγική επιπλοκή μετά τον τοκετό της. ω «Η 35χρονη είχε υποβληθεί σε όλο τον προβλεπόμενο προγεννητικό έλεγχο και, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, δεν είχε διαπιστωθεί κάποιο πρόβλημα». Μαρτυρίες για τον γυναικολόγο της 35χρονης Οι στενοί συγγενείς και οι φίλοι της 35χρονης αξιολογούν τις τελευταίες ώρες και τις μαρτυρίες άλλων ασθενών του γυναικολόγου της, που έχουν όπως φαίνεται δυσάρεστες αναμνήσεις από εκείνον. «Ουσιαστικά μου προκάλεσε πιο γρήγορα τον τοκετό, για να γίνουν πιο έντονοι οι πόνοι. Φώναζε από πάνω μου… “άντε, τέλειωνε, πώς κάνεις έτσι…”. Και επίσης είχαμε συμφωνήσει να αφήσει και τον σύζυγό μου μέσα. Και δεν τον άφησε». Το αν πάντως έγιναν λάθη από τον γυναικολόγο της 35χρονης και τους υπόλοιπους γιατρούς στο νοσοκομείο της Λιβαδειάς είναι κάτι που θα απαντήσουν οι αρμόδιες Αρχές. Ο σύζυγος της 35χρονης έχει ήδη κινηθεί νομικά και διαμηνύει πως δεν πρόκειται να κάνει πίσω μέχρι να μάθει όλη την αλήθεια. Μέσα στον πόνο του, καλείται να παραμείνει δυνατός για τα δύο παιδιά του που τον χρειάζονται, για τον 8χρονο γιο του και το νεογέννητο αγγελούδι του, που δεν πρόλαβε να γνωρίσει τη μητέρα του.

Για την υπόθεση έχει διαταχθεί ΕΔΕ, ώστε να διερευνηθούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες σημειώθηκε ο θάνατος της νέας μητέρας. Τα κρίσιμα ερωτήματα που καλείται να απαντήσει η έρευνα είναι: πότε αναγνωρίστηκε η αιμορραγία, ποια θεραπευτικά βήματα έγιναν, πόσο αίμα χάθηκε, πότε αποφασίστηκε η επανεπέμβαση, αν υπήρχε επάρκεια αίματος και παραγώγων αίματος, και αν η διακομιδή έγινε στον σωστό χρόνο.

## Η μαιευτική αιμορραγία είναι επείγον περιστατικό λεπτών

Η βαριά αιμορραγία μετά τον τοκετό, γνωστή διεθνώς ως postpartum haemorrhage, αποτελεί μία από τις σοβαρότερες μαιευτικές επιπλοκές. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας την χαρακτηρίζει ως την κύρια αιτία μητρικής θνησιμότητας παγκοσμίως, με περίπου 70.000 θανάτους γυναικών κάθε χρόνο.

Συνήθως ορίζεται ως απώλεια αίματος 500 ml ή περισσότερο μέσα στις πρώτες 24 ώρες μετά τον τοκετό, αν και στην πράξη η κλινική εικόνα, η ταχύτητα της αιμορραγίας, η πτώση πίεσης, η ταχυκαρδία, η ανάγκη μετάγγισης και τα σημεία shock είναι πιο κρίσιμα από τον αριθμό μόνο. Ο WHO έχει επισημάνει ότι οι θάνατοι από μαιευτική αιμορραγία είναι σε μεγάλο βαθμό προλήψιμοι όταν υπάρχει έγκαιρη διάγνωση και ταχεία, οργανωμένη αντιμετώπιση.

## Ποιες είναι οι συχνότερες αιτίες μετά από τοκετό ή καισαρική

Η μαιευτική αιμορραγία μπορεί να οφείλεται σε τέσσερις μεγάλες κατηγορίες αιτιών:

1. **Ατονία μήτρας**: η μήτρα δεν συσπάται επαρκώς μετά τον τοκετό ώστε να κλείσει τα αγγεία. Είναι η συχνότερη αιτία και ευθύνεται για περίπου 70–80% των περιστατικών αιμορραγίας μετά τον τοκετό, σύμφωνα με το ACOG.

2. **Τραυματισμός**: ρήξεις τραχήλου, κόλπου, μήτρας ή χειρουργική αιμορραγία μετά από καισαρική.

3. **Κατακράτηση ιστού ή πλακουντιακές ανωμαλίες**: τμήματα πλακούντα που παραμένουν ή ανώμαλη πρόσφυση πλακούντα.

4. **Διαταραχές πήξης**: συγγενείς ή επίκτητες διαταραχές που εμποδίζουν την πήξη του αίματος. Το ACOG αναφέρει ως βασικές αιτίες την ατονία μήτρας, τις ρήξεις γεννητικού σωλήνα, την κατακράτηση πλακουντιακού ιστού και, λιγότερο συχνά, την αποκόλληση πλακούντα ή τη διαταραχή πήξης.

Στην περίπτωση της Λιβαδειάς δεν μπορεί να αποδοθεί συγκεκριμένη ιατρική αιτία χωρίς ιατροδικαστικό πόρισμα, φάκελο νοσηλείας, χειρουργικά πρακτικά, εργαστηριακά δεδομένα και καταγραφή των χρόνων. Όμως η αναφορά σε «ακατάσχετη αιμορραγία» καθιστά αναγκαίο να εξεταστεί αν εφαρμόστηκε πλήρες πρωτόκολλο μαιευτικής αιμορραγίας.

## Τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν

Η έρευνα δεν πρέπει να περιοριστεί στο αν «έγινε χειρουργείο». Σε τέτοια περιστατικά, η ουσία βρίσκεται στη χρονική αλληλουχία και στην οργάνωση της αντιμετώπισης.

Πρέπει να απαντηθούν:

* Ποια ήταν η ακριβής ώρα της καισαρικής και ποια η ώρα εμφάνισης της αιμορραγίας;

* Πόση ήταν η εκτιμώμενη απώλεια αίματος;

* Υπήρξε άμεση ενεργοποίηση πρωτοκόλλου μαζικής αιμορραγίας;

* Πότε ζητήθηκαν αίμα, πλάσμα, αιμοπετάλια και παράγοντες πήξης;

* Έγινε εγκαίρως εργαστηριακός έλεγχος αιμοσφαιρίνης, αιματοκρίτη, αιμοπεταλίων, INR, aPTT, ινωδογόνου;

* Ποια φάρμακα χορηγήθηκαν για τον έλεγχο της αιμορραγίας;

* Υπήρξε επαρκής χειρουργική ομάδα και αναισθησιολογική κάλυψη;

* Πότε αποφασίστηκε η διακομιδή στο Θριάσιο;

* Η ασθενής ήταν αιμοδυναμικά σταθερή κατά τη μεταφορά;

* Υπήρχε γνωστό καρδιολογικό ή άλλο παθολογικό ιστορικό και είχε εκτιμηθεί προεγχειρητικά;

Η ύπαρξη πιθανών υποκείμενων προβλημάτων υγείας δεν αναιρεί την ανάγκη ελέγχου της μαιευτικής διαχείρισης. Αντίθετα, κάνει ακόμη πιο σημαντικό να φανεί αν είχε γίνει σωστή προεγχειρητική εκτίμηση και αν τα σημάδια επιδείνωσης αναγνωρίστηκαν εγκαίρως.

## Γιατί η υπόθεση αφορά τη δημόσια υγεία

Ο θάνατος μίας νέας μητέρας μετά από τοκετό είναι από τα πιο βαριά συμβάντα για ένα σύστημα υγείας. Δεν είναι μόνο οικογενειακή τραγωδία. Είναι δείκτης ποιότητας, ετοιμότητας και ασφάλειας των μαιευτικών υπηρεσιών.

Η τραγωδία στη Λιβαδειά έρχεται μάλιστα λίγες ημέρες μετά από άλλη υπόθεση θανάτου γυναίκας μετά τον τοκετό στη Μυτιλήνη, γεγονός που εντείνει την ανησυχία για το αν τα νοσοκομεία διαθέτουν ενιαία και αυστηρά πρωτόκολλα αντιμετώπισης μαιευτικών επειγόντων.

Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι η μαιευτική αιμορραγία σώζεται όταν αναγνωρίζεται νωρίς, όταν μετριέται αντικειμενικά η απώλεια αίματος και όταν ενεργοποιείται αμέσως οργανωμένη ομάδα αντιμετώπισης. Η FIGO επισημαίνει ότι η ακριβής και αποτελεσματική εκτίμηση της συνεχιζόμενης απώλειας αίματος κατά και μετά τον τοκετό είναι κρίσιμη για τη μείωση της μητρικής νοσηρότητας και θνησιμότητας.

## Δεν αρκεί η ΕΔΕ – Χρειάζεται διαφάνεια

Η οικογένεια ζητά απαντήσεις. Και σε τέτοιες υποθέσεις οι απαντήσεις δεν μπορεί να είναι γενικόλογες. Χρειάζεται πλήρης έλεγχος του ιατρικού φακέλου, των χρόνων, των χειρουργικών πράξεων, των μεταγγίσεων, της διακομιδής και της επικοινωνίας με το νοσοκομείο υποδοχής.

Η ΕΔΕ πρέπει να δείξει όχι μόνο αν υπήρξε ατομική ευθύνη, αλλά και αν υπήρξε συστημικό πρόβλημα: ελλείψεις προσωπικού, καθυστέρηση στη διάγνωση, ανεπάρκεια αίματος, απουσία πρωτοκόλλου ή καθυστερημένη διακομιδή.

Γιατί πίσω από τους ιατρικούς όρους υπάρχει μια νέα γυναίκα που πήγε να γεννήσει και δεν γύρισε στο σπίτι της. Υπάρχει ένα νεογέννητο που δεν θα γνωρίσει τη μητέρα του. Και υπάρχει μια οικογένεια που ζητά να μάθει αν ο θάνατος αυτός ήταν αναπόφευκτος ή αν μπορούσε να είχε αποφευχθεί.