Πλήρωσε 7.186 ευρώ για διακοπές στην Κω και δεν έβρισκε ξαπλώστρα: Πήγε στα δικαστήρια και δικαιώθηκε

 medlabnews.gr 

Μια υπόθεση που μοιάζει με καλοκαιρινό ανέκδοτο, αλλά κατέληξε σε δικαστική απόφαση, φέρνει ξανά στο προσκήνιο τον γνωστό «πόλεμο της ξαπλώστρας» στα ξενοδοχεία. Γερμανός τουρίστας, που είχε πληρώσει 7.186 ευρώ για οργανωμένες οικογενειακές διακοπές στην Κω, προσέφυγε στη Δικαιοσύνη επειδή, όπως υποστήριξε, η οικογένειά του δεν μπορούσε να βρει διαθέσιμες ξαπλώστρες στην πισίνα του ξενοδοχείου. Το δικαστήριο στο Αννόβερο τον δικαίωσε εν μέρει και του αναγνώρισε επιστροφή 986,70 ευρώ.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, ο άνδρας είχε ταξιδέψει στην Κω τον Αύγουστο του 2024 μαζί με τη σύζυγό του και τα δύο παιδιά τους. Το πρόβλημα, όπως ανέφερε, δεν ήταν ότι κάποια στιγμή απλώς δεν βρέθηκε ξαπλώστρα. Ήταν ότι καθημερινά, ήδη από τις 6 το πρωί, οι ξαπλώστρες της πισίνας ήταν «κρατημένες» με πετσέτες, χωρίς όμως να χρησιμοποιούνται πραγματικά από τους επισκέπτες που τις είχαν καταλάβει.

Ο Γερμανός τουρίστας υποστήριξε ότι απευθύνθηκε τόσο στην ταξιδιωτική καθοδήγηση όσο και στο προσωπικό του ξενοδοχείου, χωρίς αποτέλεσμα. Το ζήτημα είχε ιδιαίτερη σημασία, όπως δέχθηκε το δικαστήριο, επειδή η πισίνα ήταν βασικό στοιχείο των διακοπών για την οικογένεια και τα παιδιά. Λέγεται ότι η οικογένεια αναγκαζόταν να ψάχνει καθημερινά για αρκετή ώρα, ενώ τα παιδιά συχνά δεν είχαν πού να καθίσουν.

Το Amtsgericht Hannover έκρινε ότι οι διακοπές παρουσίαζαν «ταξιδιωτικό ελάττωμα» όταν οι ξαπλώστρες ήταν συστηματικά δεσμευμένες με πετσέτες και το ξενοδοχείο ή ο tour operator δεν παρενέβαιναν. Για τις 10 ημέρες που αφορούσε η καταγγελία, το δικαστήριο δέχθηκε μείωση της τιμής κατά 15% ημερησίως, ποσό που αντιστοιχεί συνολικά σε 986,70 ευρώ. Ο διοργανωτής είχε ήδη καταβάλει 350 ευρώ, αλλά το δικαστήριο έκρινε ότι όφειλε να πληρώσει και τα υπόλοιπα 636,70 ευρώ.

Η απόφαση δεν σημαίνει ότι κάθε τουρίστας δικαιούται αυτόματα αποζημίωση επειδή δεν βρήκε ξαπλώστρα. Το κρίσιμο στοιχείο είναι η συστηματική αδυναμία χρήσης των παροχών που αποτελούσαν μέρος του πακέτου διακοπών και η αδράνεια του ξενοδοχείου ή του tour operator μετά τις διαμαρτυρίες. Η γερμανική νομική ανάλυση της υπόθεσης αναφέρει ότι ο διοργανωτής δεν είναι υποχρεωμένος να εξασφαλίζει μία ξαπλώστρα για κάθε επισκέπτη ανά πάσα στιγμή, αλλά πρέπει να υπάρχει εύλογη αναλογία ξαπλωστρών προς επισκέπτες και παρέμβαση όταν οι ξαπλώστρες μπλοκάρονται χωρίς πραγματική χρήση.

Το θέμα έχει και τουριστική διάσταση για την Ελλάδα. Η Κως δεν κρίθηκε ως προορισμός, ούτε η υπόθεση αφορά γενικά τις ελληνικές παραλίες ή τα ελληνικά ξενοδοχεία. Αφορά συγκεκριμένο οργανωμένο πακέτο, συγκεκριμένο ξενοδοχείο και συγκεκριμένη αδράνεια απέναντι σε πρακτική που φέρεται να απαγορευόταν από τους κανόνες του ίδιου του ξενοδοχείου. Παρ’ όλα αυτά, η υπόθεση δείχνει πόσο εύκολα μια καθημερινή ενόχληση των διακοπών μπορεί να πάρει νομικές διαστάσεις όταν ο πελάτης έχει πληρώσει ακριβό πακέτο και θεωρεί ότι δεν έλαβε τις υπηρεσίες που δικαιούται.

Η απόφαση έρχεται να προστεθεί σε προηγούμενη νομολογία του ίδιου δικαστηρίου. Το Amtsgericht Hannover είχε ήδη αποφανθεί το 2023, σε υπόθεση με αριθμό 553 C 5141/23, ότι οι μονίμως δεσμευμένες ξαπλώστρες μπορούν να αποτελέσουν ελάττωμα οργανωμένου ταξιδιού όταν ο ταξιδιωτικός διοργανωτής ή το ξενοδοχείο δεν παρεμβαίνουν.

Με απλά λόγια: η πετσέτα στην ξαπλώστρα μπορεί να φαίνεται μικρή λεπτομέρεια των διακοπών. Όταν όμως γίνεται σύστημα, στερεί από άλλους επισκέπτες μια παροχή που έχουν πληρώσει και κανείς δεν βάζει τάξη, μπορεί πλέον να κοστίσει ακριβά και στον tour operator.