10 χρόνια μετά τη διάγνωση με οστεοσάρκωμα και την επιστροφή στη νέα της καθημερινότητα, η Πέτρα Καλαμπόκα – η νέα μας muse of the week – δεν θέλει να μιλά πια μόνο για την ασθένεια που τη σημάδεψε. Θέλει να μιλά και για τη ζωή που έχτισε μετά από αυτήν. Για την επάνοδο στην εργασία, το δικαίωμα στις ίσες ευκαιρίες, αλλά και για το τι σημαίνει πραγματική συμπερίληψη στην Ελλάδα του 2026. Η Πέτρα Καλαμποκά μοιράστηκε σε εκπομπή την ιστορία της ζωής της και τον δύσκολο αγώνα που έκανε, όταν το 2016 της ανακοίνωσαν ότι έχει καρκίνο.
Καλεσμένη σε εκπομπή παλαιότερα η Πέτρα Καλαμποκά, μίλησε για τη μάχη της με τον καρκίνο, όταν στα 29 της διαγνώστηκε με οστεοσάρκωμα, αλλά και για την απόφαση ακρωτηριασμού του ποδιού της, προκειμένου να σώσει τη ζωή της. 
Η ιστορία της ξεκινά με ένα τραγικό γεγονός που χώρισε τη ζωή της στο πριν και το μετά. Συνεχίζεται όμως με χαμόγελο και μεγάλα όνειρα. Μαθήματα αισιοδοξίας από τη γυναίκα που στα δύσκολα αποφάσισε να ξαναγεννηθεί - και να εμφανιστεί ακόμα και σε ταινία, με την ίδια άνεση που εμψυχώνει το κοινό της σε κατάμεστες αίθουσες και social media
Η ζωή της έχει μέσα όλες εκείνες τις εμπειρίες που χρειάζονται για το επόμενο πιο δυνατό limited series του Netflix. Είναι ένα παραμύθι με τα όλα του. Ειδυλλιακά τοπία, ανεμελιά, μια όμορφη πριγκίπισσα, δράκους, ανατροπές, περιπέτειες, δάκρυα κι ένας ήλιος που ανατέλλει ξανά. Ομως εκείνη δεν αφήνει κανέναν άλλον να γράψει την ιστορία της ζωής της. Ισως γιατί κινδύνεψε να τη χάσει. Της δόθηκε μια δεύτερη ευκαιρία και αποφάσισε να τη ζήσει στο έπακρο. Το είδα στα μάτια της, το αναγνώρισα στη δύναμή της και, όπως μου είπε και η ίδια, είναι ένα είδος σκοπού απέναντι στην ύπαρξή της.
Η Πέτρα Καλαμπόκα γεννήθηκε και μεγάλωσε στο χωριό Καστανιώτισσα, στην Εύβοια. Η παιδική ηλικία της ήταν γεμάτη παιχνίδι. Ζούσε μέσα στη φύση. Το προνόμιο του να μεγαλώνεις έτσι σήμερα αναγνωρίζει πως είναι κάτι το ανεκτίμητο. «Η Καστανιώτισσα είναι το ησυχαστήριό μου και κάθε φορά που βρίσκομαι εκεί αισθάνομαι αυτή τη σύνδεση με τον εαυτό μου, με το παιδί που κρύβεται μέσα μου». Στα 17 της βρέθηκε στην Αθήνα για σπουδές. Σπούδασε Φιλολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και ειδικεύτηκε στη Γλωσσολογία. Ο προφορικός λόγος της είναι πράγματι σπουδαίος, μιλάει χωρίς να μονολογεί.
Έπειτα, ασχολήθηκε με τα social media και το digital marketing: «Είχα αναλάβει την επικοινωνία ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού που έχει κοινωνικό χαρακτήρα, με δράσεις που έχουν ουσιαστικό αντίκτυπο στις ζωές των ανθρώπων. Δεν σταματώ να πειραματίζομαι και να εξελίσσομαι».
"Ήμουν ανθεκτική"
«Νομίζω ότι ήμουν ανθεκτική, όχι δυνατή. Όλα ξεκίνησαν το 2016 όταν μου ανακοίνωσαν ότι έχω καρκίνο. Ήμουν στο νοσοκομείο "‘Άγιος Σάββας" έναν χρόνο και μέσα στο διάστημα αυτό, 6 μήνες στο κρεβάτι. Ο καρκίνος είχε μετατρέψει το μηριαίο μου οστό σε φλοίδα», ανέφερε η Πέτρα Καλαμποκά.
«Όταν βρίσκεσαι εκεί, ο θάνατος είναι κοντά σου, ωστόσο υπήρχε και ένα είδος ελπίδας. Δεν έφυγε κάποιος άνθρωπος από κοντά μου αντίθετα ήρθαν πολλοί».
Όπως είπε η ίδια, η απόφαση για ακρωτηριασμό του ποδιού της ήρθε προκειμένου να σώσει τη ζωή της.
«Μετά του 6 μήνες πήραμε την απόφαση με τους γιατρούς να ακρωτηριαστεί το πόδι μου για να σωθεί η ζωή μου. Ήταν η πιο γενναία και σοφή απόφαση της ζωής μου. Πήραμε μεγάλη ευθύνη, υπήρξαν αμφιβολίες και σκέψεις και σκέφτεσαι ‘αν θυσιάσω κάτι δικό μου θα κερδίσω τη ζωή μου, θα δώσω το τίμημα αλλά τι θα γίνει μετά;'», εξομολογήθηκε η νεαρή γυναίκα.
"Πρέπει να κάνουμε βήματα για τη συμπερίληψη"
«Στην αρχή με επηρέαζαν τα βλέμματα. Ως ένα σημείο το δικαιολογώ, αλλά δεν μπορώ να ζω με τα βλέμματα των άλλων. Πρέπει να γίνει μεγάλη αλλαγή στον τρόπο σκέψης. Δεν μπορείς να ζεις τη ζωή σκεπτόμενος το πώς σε βλέπουν οι άλλοι», σημείωσε για τις άβολες στιγμές που έχει βιώσει.
«Δεν ήξερα ότι είχα τόσο μεγάλη δύναμη. Ανακάλυψα τον εαυτό μου, ήμουν και τυχερή. Ήδη είχε υποστεί το σώμα μου μεγάλη ταλαιπωρία, φτάνοντας σε οριακές καταστάσεις. Για 20 μέρες ήμουν σε τόσο οριακή κατάσταση που με περίμεναν από ώρα σε ώρα», είπε.
Πλέον, η Πέτρα είναι υγιής και δημιουργική. Εργάζεται σε μια εταιρεία παραγωγής, ενώ κάνει συνεργασίες και με διάσημα brands. Αν μου έλεγε κάποιος τότε ότι 10 χρόνια μετά θα εργάζομαι σε δύο διαφορετικούς τομείς, θα αθλούμαι, θα ταξιδεύω, θα μιλάω δημόσια για την εμπειρία μου και θα εμπνέω άλλους ανθρώπους, πιθανότατα δεν θα τον πίστευα. Σήμερα νιώθω ευγνωμοσύνη. Όχι γιατί όλα είναι εύκολα, αλλά γιατί συνεχίζω να ζω μια γεμάτη ζωή. Όταν δεν χρειάζεται να ζητάς ειδική μεταχείριση για πράγματα που θα έπρεπε ήδη να υπάρχουν. Όταν η προσβασιμότητα, η ευελιξία και ο σεβασμός είναι ενσωματωμένα στην κουλτούρα του οργανισμού. Η ευγένεια είναι σημαντική, αλλά η συμπερίληψη είναι δομή, πολιτική και καθημερινή πρακτική. Γίνονται βήματα, αλλά έχουμε ακόμη δρόμο. Βλέπω μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση από ό,τι πριν 10 χρόνια, όμως συχνά μένουμε στη θεωρία. Η πραγματική συμπερίληψη φαίνεται στις προσλήψεις, στις ευκαιρίες εξέλιξης, στην προσβασιμότητα και στην εκπροσώπηση. Η συμπερίληψη δεν αφορά μόνο τα άτομα με αναπηρία. Αφορά κάθε άνθρωπο που κινδυνεύει να μείνει εκτός. Είναι μια στάση ζωής και όχι μια λέξη της μόδας.
Πρώτη δημοσίευση: 31 Μαρτίου 2023 — MEDLABNEWS.GR | Συντάκτης: medlabnews.gr iatrikanea
Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 11 Ιουνίου 2026




Δεν υπάρχουν σχόλια
Δημοσίευση σχολίου