Άθλιοι. Της έφαγαν το σπίτι με πλειστηριασμό και της είπαν ότι συνεχίζει να χρωστάει. Δεν άντεξε και έπαθε εγκεφαλικό και τώρα παλεύει για τη ζωή της

 επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea

Ήταν μια γυναίκα απλή, περήφανη, που δεν ζήτησε ποτέ τίποτα από κανέναν. Μια μάνα που μεγάλωσε τα παιδιά της με κόπο, που έραβε τα ρούχα τους για να περισσεύει το ψωμί, που χαμογελούσε ακόμη κι όταν όλα γύρω σκοτείνιαζαν. Το μικρό της σπίτι ήταν το καταφύγιο, ο κόσμος της ολόκληρος. Εκεί γιόρταζε γενέθλια, εκεί αποχαιρέτησε τον άντρα της, εκεί έβαζε στοργή και αγάπη σε κάθε γωνιά.

Όταν το σπίτι χάθηκε στον πλειστηριασμό, πόνεσε σαν να έχασε ένα κομμάτι του εαυτού της. Έκλαψε σιωπηλά, αλλά προσπάθησε να πείσει τον εαυτό της: «Τουλάχιστον ξεμπέρδεψα…» Πίστεψε πως το δράμα τελείωσε, πως μπορεί πια να σηκώσει ξανά κεφάλι, έστω και χωρίς στέγη.

Όμως η ζωή της φύλαγε κι άλλο χτύπημα. Ένα χαρτί, ένα ακόμα χαρτί που έγραφε ότι το δάνειο δεν είχε σβήσει. Ότι είχε μεταβιβαστεί σε άλλο fund, που τώρα τη ζητούσε να πληρώσει ξανά, λες και το σπίτι που χάθηκε δεν έφτανε. Εκείνη τη στιγμή, τα πόδια της λύγισαν. Η καρδιά της σφίχτηκε. Ένα εγκεφαλικό την ξάπλωσε στο κρεβάτι και την άφησε μισή, με το βλέμμα χαμένο και το σώμα προδομένο.

Οι μέρες της άλλαξαν για πάντα. Από τη γυναίκα που περπατούσε περήφανη στη γειτονιά, έγινε σκιά που παλεύει να κρατηθεί όρθια. Οι γείτονες τη βλέπουν και δακρύζουν. Τα παιδιά της στέκονται δίπλα της, αλλά κι εκείνα νιώθουν αβοήθητα μπροστά σε μια αδικία που δεν έχει τέλος.

Δεν είναι πια μόνο το σπίτι που χάθηκε. Είναι η αξιοπρέπεια, η ελπίδα, η υγεία. Κι όλα αυτά για μια υπόθεση που θα έπρεπε να είχε τελειώσει. Γιατί όταν χάνεις το σπίτι σου, τουλάχιστον πρέπει να ξέρεις ότι δεν θα σε κυνηγούν άλλο. Εκείνη όμως βρέθηκε να πληρώνει ξανά και ξανά το τίμημα μιας ζωής που της έκλεψαν.

Αυτή είναι η αλήθεια που σπάνια φαίνεται πίσω από τους αριθμούς και τα οικονομικά σχέδια. Δεν είναι «κόκκινα δάνεια», δεν είναι «funds». Είναι άνθρωποι. Είναι μια γυναίκα που από το σοκ κατέρρευσε, που παλεύει τώρα όχι για τα λεφτά αλλά για να μείνει ζωντανή.

Και αυτό είναι το πιο σκληρό μήνυμα: ότι σε μια χώρα που υπόσχεται προστασία στους αδύναμους, τελικά οι πιο αδύναμοι πληρώνουν το μεγαλύτερο τίμημα.