Το ότι αδειάζουν οι πόλεις και γεμίζουν τα χωριά το Πάσχα ΔΕΝ σημαίνει ότι δεν υπάρχει φτώχεια

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, διευθυντή σύνταξης του medlabnews.gr iatrikanea

Κάθε χρόνο το ίδιο θέατρο. Βγαίνουν στα πάνελ, σηκώνουν τα φρύδια και ρωτάνε – σχεδόν ειρωνικά:

«Ποια κρίση; Αφού δεν βρίσκεις να μείνεις ούτε στο πιο απομονωμένο χωριό. Αφού γεμίζουν τα διόδια. Άρα λεφτά υπάρχουν. Άρα φτώχεια δεν υπάρχει. Υπερβάλλουμε.»

Ε, λοιπόν όχι μόνο υπερβάλλουν αυτοί – αλλά προσβάλλουν κιόλας.

Είναι ντροπή, σε μια χώρα με εκατοντάδες χιλιάδες φτωχούς εργαζόμενους, ανέργους, συνταξιούχους που επιβιώνουν με κουπόνια, να παριστάνεις ότι «δεν υπάρχει φτώχεια» επειδή κάποιοι καταφέρνουν να πάνε στο πατρικό τους για 2 μέρες.

Είναι ντροπή να εξισώνεις τον άνθρωπο που φιλοξενείται στο σπίτι των γονιών του με τον επιχειρηματία που πληρώνει 500€ τη βραδιά σε resort. Είναι ντροπή να κοιτάς μόνο αυτούς που φεύγουν, και να κάνεις πως δεν βλέπεις αυτούς που μένουν πίσω, αθόρυβοι, αόρατοι, ξεχασμένοι.

Πότε ακριβώς αποφασίσαμε πως η φτώχεια πρέπει να φοράει κουρέλια και να πεινάει μπροστά στην κάμερα για να είναι "αληθινή"; Ο κόσμος σήμερα στερείται για να κρατήσει τα προσχήματα. Για να μη ντροπιαστεί μπροστά στα παιδιά του. Για να κάνει Ανάσταση με λίγο αξιοπρέπεια. Και κάποιοι τολμούν να το παίρνουν αυτό και να το γυρνάνε σε επιχείρημα άρνησης της πραγματικότητας;

Αυτό δεν είναι απλώς λάθος.

Είναι προσβολή. Είναι εμπαιγμός. Είναι απόσταση από την κοινωνία που πονάει.

Η Ελλάδα υποφέρει σιωπηλά. Το ότι κάποιοι ξεφεύγουν λίγες μέρες δεν αναιρεί την πίεση των υπόλοιπων 360 ημερών. Και όποιος το αγνοεί, ή χειρότερα, το χλευάζει, δεν είναι απλώς εκτός τόπου. Είναι επικίνδυνα εκτός συνείδησης.

Όχι, δεν θα μας πείσουν με πλάνα από γεμάτες καφετέριες και κρατήσεις σε booking.

Η πραγματική φτώχεια δεν βγαίνει στις ειδήσεις.

Αλλά υπάρχει. Και δεν ξεχνά.