Κομπίνα. Έφτιαξαν εταιρεία στην Πρέβεζα που θα νοίκιαζε Ferrari αξίας 256.000.

medlabnews.gr 

Ferrari και φοροαπαλλαγή δύσκολα συνδυάζονται, όπως αποδεικνύει πρόσφατη υπόθεση που εξέτασε η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών. Το όνειρο της απόκτησης ενός υπερπολυτελούς αυτοκινήτου είναι κοινό για πολλούς, ωστόσο το να επιχειρεί κανείς να κάνει το κράτος να του «πληρώσει» τον φόρο, παρουσιάζοντας το όχημα ως «επαγγελματικό εργαλείο», αποδείχθηκε ριψοκίνδυνο εγχείρημα.

Η υπόθεση ξεκίνησε όταν εταιρεία που ιδρύθηκε στα τέλη του 2024 στην Πρέβεζα αγόρασε από τη Γερμανία μια Ferrari αξίας 256.000 ευρώ. Κατά την εισαγωγή του οχήματος, καταβλήθηκε στο τελωνείο ΦΠΑ περίπου 62.000 ευρώ.

Οι ιδιοκτήτες της εταιρείας ζήτησαν από την Εφορία επιστροφή του ποσού, υποστηρίζοντας: «Είμαστε εταιρεία ενοικίασης αυτοκινήτων· η Ferrari αποτελεί εμπορεύσιμο είδος, άρα δικαιούμαστε επιστροφή ΦΠΑ». Αν και το αίτημα θα μπορούσε θεωρητικά να έχει βάση, οι φορολογικές αρχές αποφάσισαν να διενεργήσουν έλεγχο πριν εγκρίνουν την επιστροφή.

Η επιχείρηση κατέβαλε στο τελωνείο ΦΠΑ ύψους 61.752,72 ευρώ για την αγορά του οχήματος και στη συνέχεια ζήτησε την επιστροφή του ποσού. Ωστόσο, μετά από έλεγχο, η ΔΟΥ Πρέβεζας απέρριψε το αίτημα. Ακολούθησε ενδικοφανής προσφυγή, με τον σχετικό φάκελο να διαβιβάζεται στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ).

Σύμφωνα με την απόφαση 3045/13.11.2025, η εταιρεία είχε συσταθεί τον Οκτώβριο του 2024, με αρχικό αντικείμενο τη διαχείριση ακινήτων. Λίγους μήνες αργότερα, τον Δεκέμβριο, προχώρησε σε αύξηση κεφαλαίου και τροποποίηση του καταστατικού, προσθέτοντας τη δραστηριότητα ενοικίασης αυτοκινήτων χωρίς οδηγό.

Το αίτημα για επιστροφή ΦΠΑ κινητοποίησε τη Διεύθυνση Επιχειρησιακού Σχεδιασμού Ελέγχων, η οποία ζήτησε τη διενέργεια προληπτικού ελέγχου. Κατά τον επιτόπιο έλεγχο που πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 2025, διαπιστώθηκε ότι η δηλωμένη έδρα της επιχείρησης ήταν ένας χώρος περίπου 10 τετραγωνικών μέτρων σε γκαράζ πολυκατοικίας, ιδιοκτησίας εταίρου της εταιρείας.

Στον χώρο δεν υπήρχε καμία σήμανση, ούτε ενδείξεις λειτουργίας επιχείρησης ενοικίασης αυτοκινήτων. Παράλληλα, η Ferrari δεν βρισκόταν στο σημείο, με τους εκπροσώπους της εταιρείας να δηλώνουν ότι το όχημα βρισκόταν στην Αθήνα.

Ο έλεγχος επαναλήφθηκε τον Ιούνιο του 2025, χωρίς να εντοπιστεί ούτε το αυτοκίνητο ούτε στοιχεία πραγματικής επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Πέρα από τα παραστατικά αγοράς και εκτελωνισμού, καθώς και τα έγγραφα του Υπουργείου Τουρισμού για την ένταξη του οχήματος σε καθεστώς εκμίσθωσης, η εταιρεία δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο χρήσης της Ferrari. Δεν υπήρχαν συμβάσεις ενοικίασης, τιμολόγια, φωτογραφικό υλικό ή οποιαδήποτε ένδειξη ότι το όχημα χρησιμοποιήθηκε έστω και μία φορά για φορολογητέα πράξη.

Με βάση τα παραπάνω, η φορολογική διοίκηση προχώρησε σε οριστική πράξη διορθωτικού προσδιορισμού, απορρίπτοντας την επιστροφή του ΦΠΑ.

Η εταιρεία υποστήριξε ενώπιον της ΔΕΔ ότι είχε λάβει όλες τις απαιτούμενες άδειες και ότι η αγορά του οχήματος εντασσόταν στον επιχειρηματικό της σχεδιασμό. Ωστόσο, η ΔΕΔ έκρινε ότι το δικαίωμα έκπτωσης και επιστροφής ΦΠΑ δεν θεμελιώνεται στην πρόθεση ή στην καταστατική πρόβλεψη, αλλά στην πραγματική χρήση των αγαθών για πράξεις που υπάγονται στον φόρο.

Σε περιπτώσεις αμφισβήτησης, επισημαίνεται, το βάρος της απόδειξης φέρει ο φορολογούμενος, κάτι που, στη συγκεκριμένη υπόθεση, δεν κατέστη δυνατό.