Responsive Ad Slot

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δέρμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δέρμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Καλόγερος στο δέρμα, δοθιήνας, θυλακίτιδα, κριθαράκι και ψευδάνθρακας: πότε ένα σπυρί με πύον θέλει γιατρό

Δεν υπάρχουν σχόλια 0

Ο καλόγερος ή δοθιήνας είναι ένα επώδυνο, κόκκινο οζίδιο του δέρματος που περιέχει πύον και συχνά οφείλεται σε λοίμωξη από χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο. Το άρθρο εξηγεί πώς διαφέρει από τη θυλακίτιδα, το κριθαράκι και τον ψευδάνθρακα, ποια σημεία δείχνουν σοβαρότερη λοίμωξη και πότε χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση. 

Το δέρμα παρέχει προστασία από τα μικρόβια, αλλά δυνατό να προσβληθεί από βακτήρια, ιούς, ή μύκητες. Για να συμβεί αυτό πρέπει να υπάρχει ένα άνοιγμα η μια αμυχή από όπου θα μπουν τα μικρόβια. Φυσικά «ανοίγματα» όπως αυτά του θυλάκου της τρίχας ή των ιδρωτοποιών αδένων, αποτελούν την είσοδο των μικροβίων.
Τα αποστήματα των ιδρωτοποιών αδένων και των ριζών των τριχών παρατηρούνται ως επί το πλείστον στους καμπτήρες των αρθρώσεων και στις ρυτίδες του δέρματος και μπορούν να εμφανιστούν σε οποιαδήποτε ηλικία.
Αρχικά, δημιουργούνται μικρές κοκκινωπές διογκώσεις (οζίδια), από τις οποίες σχηματίζονται γρήγορα φυσαλίδες που ξεραίνονται και μοιάζουν με λέπια (εφελκίδες). Εάν δεν αντιμετωπιστούν, τα αποστήματα αυτά εξαπλώνονται ταχύτατα και συνενώνονται σε δοθιήνες. 

Δοθιήνας ή καλόγηρος (furuncle ή boil) είναι ένα ερυθρό, επώδυνο οζίδιο που περιέχει πύο, που ρέει αυτόματα και θεραπεύεται χωρίς  ή με σχηματισμό ουλής ανάλογα με το βάθος της βλάβης, σε μερικές ημέρες. 

Το κριθαράκι (κριθή) είναι μικρός δοθιήνας με σταφυλοκοκκική λοίμωξη των βλεφαρίδων.

Ο ψευδάνθρακας είναι μια λοίμωξη τριχικών θυλάκων που γειτνιάζουν (συλλογή πολλών δοθιήνων) και αρχίζει σαν οζίδιο, αυξάνει σε μέγεθος με ταυτόχρονη φλεγμονή και εξέρχεται πύο από πολλές θυλακικές οροφές. Ο ψευδάνθρακας δηλαδή είναι μια συλλογή δοθιήνων.

Ελκωτική πυοδερματίτιδα είναι η επιπλοκή της δοθιήνωσης από αντίδραση στον σταφυλόκοκκο μετά από τραυματισμό. Κλινικά παρουσιάζεται σαν ανώδυνη έλκωση με ελεύθερα όρια.

Η δοθιήνωση διαφέρει από την θυλακίτιδα στο ότι παρουσιάζει μεγαλύτερο βαθμό φλεγμονής, που επεκτείνεται πέρα από τον τριχικό θύλακο στο γύρω χόριο.

Η θυλακίτιδα συμβαίνει όταν τα τριχοθυλάκια πάθουν βακτηριακή μόλυνση. Το συχνότερο αίτιο της θυλακίτιδας είναι ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος (μπορεί να οφείλεται και σε μύκητες ή ιό)  ο οποίος προκαλεί είτε την επιπολής θυλακίτιδα (θυλακικό κηρίο του Bockhart ), είτε την εν τω βάθει.  Σοβαρές λοιμώξεις μπορούν να προκαλέσουν μόνιμη απώλεια μαλλιών και ουλές, ακόμη και ήπια θυλακίτιδα μπορεί να είναι δυσάρεστη και άσχημη 

Μπορεί ο ασθενής να πάσχει έντονα και να εμφανίζει και πυρετό.

Προκαλείται από λοίμωξη με χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο.

Εντοπίζεται συνήθως στη μύτη, στις μασχάλες και το περίνεο. Συχνότερη στους ενήλικες και τους εφήβους.

O  χρυσίζων σταφυλόκοκκος (Staphylococcus aureus) είναι ένα μικρόβιο που μπορεί να «ζει» στο δέρμα πολλών παιδιών και ενηλίκων, χωρίς να προκαλεί προβλήματα (φορείς σταφυλοκόκκου). Η «φωλιά» του είναι στα ρουθούνια της μύτης.

Υπό ορισμένες συνθήκες, ο σταφυλόκοκκος που «ζει ήσυχα» στο δέρμα, μπορεί να «φουντώσει» και να προκαλέσει λοίμωξη στο δέρμα

Οι σταφυλοκοκκικές λοιμώξεις οφείλονται στο σταφυλόκοκκο, ένα μικρόβιο που «κατοικεί» στο δέρμα μας και στους βλεννογόνους. Η προσβολή από σταφυλόκοκκο μπορεί να προσβάλλει ζωτικά όργανα.

Τι λοιμώξεις προκαλεί ο σταφυλόκοκκος στο δέρμα

Οι πιο συχνές είναι:

– η θυλακίτιδα, που είναι το κοινό “σπυράκι με πύον”

– το μολυσματικό κηρίο, όπου το παιδί έχει πολλές βλάβες στο δέρμα του, σε διάφορα σημεία του σώματος.  Το μολυσματικό κηρίο ξεχωρίζει από ένα κιτρινωπό λέπι, που κολλάει πάνω στην υγρή βλάβη.

– ο δοθιήνας, που μοιάζει με ένα μεγάλο σπυράκι με πύον, πιο βαθειά στο δέρμα

– η κυτταρίτιδα, που είναι έντονη φλεγμονή πιο βαθιά στο δέρμα. Το δέρμα φαίνεται κόκκινο και πρησμένο και πονάει.

– σύνδρομο τοξικού σοκ, που είναι σοβαρή κατάσταση (με πυρετό και εξάνθημα), αλλά ευτυχώς σπάνια.

Η πιο σοβαρή επιπλοκή είναι η μόλυνση του αίματος από το βακτήριο.   Σε αποστήματα, δοθιήνες, και ψευδάνθρακες ελλοχεύει ο κίνδυνος της σηψαιμίας, καθώς η μόλυνση μπορεί να εξαπλωθεί μέσω των αρτηριών του αίματος σε ολόκληρο το σώμα. 
Επίσης υπάρχει πιθανότητα να ξανασχηματιστούν αποστήματα σε εσωτερικά όργανα με πολύ μικρά αιμοφόρα αγγεία, για παράδειγμα, σε εγκέφαλο, νεφρούς, πνεύμονες και οστά. Για το λόγο αυτό, εφόσον κάνουν την εμφάνιση τους τέτοιες βλάβες, θα πρέπει να επισκεφτείτε, το συντομότερο, κάποιο γιατρό.

Θεραπεία
Οι εν τω βάθει δοθιήνες απαιτούν χειρουργική επέμβαση ενώ όταν υποτροπιάζουν χρειάζεται αντιβίωση.

Επιφανειακά αποστήματα και δοθιήνες ανοίγουν τότε από μόνα τους εξωτερικά και αποβάλλουν υποκίτρινο παχύρρευστο πύον.

Όταν ο δοθιήνας ωριμάσει, πρέπει να παροχετεύεται το πύον που περιέχει.

Σε πολλαπλούς δοθιήνες ή σε ανοσοκαταστολή πρέπει να λαμβάνεται υλικό για καλλιέργεια (πύου) για να γίνει αντιβιόγραμμα και ο ασθενής πρέπει να πάρει τα ευαίσθητα αντιβιοτικά.
Η ερυθρομυκίνη και η φλουκλοξακιλλίνη είναι συνήθως αποτελεσματικές, αλλά τα αντιβιοτικά μπορούν να δοθούν αναλόγως της καλλιέργειας.
Μπορεί να χρειαστεί ο έλεγχος όλης της οικογένειας σε υποτροπιάζοντες δοθιήνες για ύπαρξη πηγής σταφυλόκοκκου. Σε υποτροπιάζοντες δοθιήνες ο ασθενής παίρνει αντιβιοτικά για 3 μήνες.
Τοπικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί μουπιροκίνη, για 5-7 ημέρες
Επίσης, στο καθημερινό λουτρό χρησιμοποιείται εξαχλωροφαίνιο. Πλύσεις ολόσωμα με χλωρεξιδίνη 2% ή 4%, ή μπάνιο σε νερό που έχει διαλυθεί χλωρίνη (1 κουταλάκι του τσαγιού για κάθε 4 λίτρα νερού), διάρκειας 15 λεπτών, δύο φορές την εβδομάδα, όσο διαρκεί η θεραπεία.

Πρόληψη

  • Οι οδηγίες που δίδονται για την αποφυγή λοιμώξεων από σταφυλόκοκκο έχουν να κάνουν με την τήρηση των κανόνων καθαριότητας και ατομικής υγιεινής, με συχνό και σχολαστικό πλύσιμο των χεριών επί 2 λεπτά, ώστε να απομακρυνθούν όλοι οι λοιμογόνοι παράγοντες.
  • Εκτός από τη χρήση ξυριστικών μηχανών και χρήση στενών ρούχων ενοχοποιούνται και παθολογικές καταστάσεις όπως ο διαβήτης, η παχυσαρκία αλλά και λήψη ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων.
  • Τους καλοκαιρινούς μήνες όπου υπάρχει εκτεταμένη έκθεση στον ήλιο, λόγω της έκπτωσης της άμυνας του οργανισμού που προκαλείται από την επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας, πρέπει να επιταθεί η προσοχή στην ορθή περιποίηση των μολύνσεων και των τραυματισμών του δέρματος.
  • Επίσης υγιείς άνθρωποι, λόγω της διαταραχής της ανοσίας που προκαλεί η γρίπη, μπορεί να πάθουν σταφυλοκοκκικές πνευμονίες. Η κλινική εικόνα εισβάλλει απότομα με ρίγος, πυρετό (μέχρι 41οC), κακουχία, παραγωγικό βήχα και πλευρικό πόνο. Οι πολίτες που παρουσιάζουν αυτά τα συμπτώματα πρέπει να απευθύνονται στον θεράποντα γιατρό τους.
  • Σε οποιαδήποτε αμυχή ή τραυματισμό του δέρματος, είναι αναγκαία η αντισηπτική περιποίηση του τραύματος. 
  • Ανάπτυξη εμπυρέτου ή επέκταση της ερυθρότητας μετά από μόλυνση ή τραυματισμού του δέρματος πρέπει να οδηγήσει τον πάσχοντα στον κλινικό ιατρό (δερματολόγο, παθολόγο, παιδίατρο, γενικό ιατρό, κλπ), ώστε να τεθεί η διάγνωση και η θεραπεία της νόσου.
  • Τέλος πρέπει να αποφεύγεται η κατάχρηση αντιβιοτικών φαρμάκων στις συνήθεις ιώσεις, λόγω ανάπτυξης ανθεκτικότητας των μικροβίων σε αυτά.
  • Στο πλαίσιο της εκστρατείας ενημέρωσης του κοινού για την ορθή και ασφαλή χρήση των φαρμάκων, ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων τονίζει ότι τα αντιβιοτικά πρέπει πάντοτε να χορηγούνται με συνταγή και την καθοδήγηση του θεράποντος ιατρού. Ο ιατρός θα επιλέξει το συγκεκριμένο αντιβιοτικό που είναι ενδεδειγμένο για κάθε περίπτωση, θα καθορίσει τον τρόπο που πρέπει να λαμβάνεται, τη δοσολογία και θα υποδείξει το χρονικό διάστημα που θα διαρκέσει η θεραπεία.
  • Τα αντιβιοτικά είναι πολύτιμα φάρμακα και η διαφύλαξη της αποτελεσματικότητάς τους μας αφορά όλους.
  • Η κατανάλωση των αντιβιοτικών συνδέεται άμεσα με την δημιουργία της μικροβιακής αντοχής. Η επίδραση των αντιβιοτικών στις φυσιολογικές χλωρίδες του ανθρώπινου οργανισμού έχει ως αποτέλεσμα την δημιουργία αλλά και επικράτηση για μακρό χρονικό διάστημα ανθεκτικών μικροβίων.
Καλόγερος στο δέρμα: επώδυνο σπυρί με πύον από σταφυλόκοκκο – τι είναι ο δοθιήνας | MEDLABNEWS.GR

Πρώτη δημοσίευση: Νοέμβριος 2014 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Αλέξανδρος Γιατζίδης, M.D.

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 17 Ιουνίου 2026

Απόστημα στη μασχάλη, ιδραδενίτιδα μασχάλης: απόστημα, επώδυνο σπυρί, αίτια και αντιμετώπιση

Δεν υπάρχουν σχόλια 0
Απόστημα μασχάλης, ιδρωταδενίτιδα ή ιδραδενίτις. Αιτίες και τρόποι αντιμετώπισης


Η ιδραδενίτιδα ή ιδρωταδενίτιδα είναι φλεγμονώδης δερματοπάθεια που συχνά εμφανίζεται ως επώδυνο σπυρί ή απόστημα στη μασχάλη. Μπορεί να ξεκινήσει με απλό πρήξιμο, να διογκωθεί, να πονά έντονα και σε ορισμένες περιπτώσεις να υποτροπιάζει, αφήνοντας ουλές ή συρίγγια. Το άρθρο εξηγεί τα αίτια, τα συμπτώματα, τα στάδια και τις διαθέσιμες επιλογές αντιμετώπισης. 
Μπορεί να σας έχει συμβεί να πρηστεί η μασχάλη σας. Στην αρχή ξεκινά με ένα απλό σπυράκι και στην συνέχεια διογκώνεται και συνοδεύεται με έντονο πόνο. 
Αν μάλιστα προσπαθήσετε να το πειράξετε τότε μπορεί να διαπιστώσετε ότι γίνεται πιο επώδυνο και ίσως να αναπτύσσεται και δεύτερο και τρίτο σπυρί κάνοντας ακόμα πιο επώδυνη την κατάσταση.  Η διαπυητική ιδρωταδενίτιδα είναι μία χρόνια φλεγμονώδης δερματοπάθεια που εκτιμάται ότι επηρεάζει το 1% του ενήλικου πληθυσμού παγκοσμίως.

 Η ιδραδενίτιδα ή ιδρωταδενίτιδα (hidradenitis), είναι μικροβιακή φλεγμονή των ιδρωτοποιών αδένων, που εντοπίζεται συνήθως στις μασχάλες, τις μηροβουβωνικές χώρες και την περιπρωκτική χώρα ως ερυθρή, επώδυνη, και ψηλαφητή διόγκωση.

Ποια είναι η αιτία της ιδραδενίτιδας;

Αν και τα ακριβή αίτια της διαπυητικής ιδρωταδενίτιδας παραμένουν ασαφή, είναι πλέον γνωστό ότι πρόκειται για νόσημα με αυτοφλεγμονώδη χαρακτηριστικά. Μπορεί να εκδηλωθεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά συνήθως εμφανίζεται πρώτη φορά μετά την εφηβεία. Η ασθένεια προσβάλλει και τα δύο φύλα, ωστόσο οι γυναίκες έχουν διπλάσιες έως πενταπλάσιες πιθανότητες να νοσήσουν σε σχέση με τους άνδρες.
Έρευνες, επίσης, τη συσχετίζουν με το κάπνισμα και την παχυσαρκία, ενώ περίπου το ένα τρίτο των ασθενών έχει οικογενειακό ιστορικό. Υπάρχουν φορές που παρατηρείται σε άτομα συγγενικά, φανερώνοντας μια γενετική προδιάθεση. Ενοχοποιούνται το ξύρισμα, η χρήση αποτριχωτικών αλοιφών και η εφαρμογή αποσμητικών, χωρίς όμως να έχει αποδειχθεί η απευθείας συσχέτισή τους με την πάθηση. Το μεγάλο ποσοστό γυναικών ανάμεσα στα προσβεβλημένα άτομα φανερώνει ότι σημαντικό ρόλο για την πάθηση έχουν οι ορμόνες, ενώ σε πολλές περιπτώσεις η νόσος προσβάλλει καταθλιπτικά άτομα. Τέλος αρκετές φορές εμφανίζεται παράλληλα με αυτοάνοσα νοσήματα.

Πώς εκδηλώνεται;
Οι ασθενείς συχνά εκδηλώνουν επώδυνα και ενοχλητικά συμπτώματα, που ενδέχεται να έχουν ολέθρια αποτελέσματα στη ζωή τους. Αρχικά προκαλεί κνησμό στην περιοχή ή ήπιο κάψιμο, για να εμφανιστεί στη συνέχεια μία ή περισσότερες φλεγμονώδεις, επώδυνες, εξέρυθρες μάζες. Αυτές μπορεί στη συνέχεια να υποχωρήσουν με αγωγή ή αυτόματα, μπορεί όμως και να αποστηματοποιηθούν απελευθερώνοντας δύσοσμο έκκριμα. Όταν υποχωρήσουν οι φλεγμονές αφήνουν πίσω τους πεπαχυμένο δέρμα και δύσμορφες ουλές, οι οποίες με αλλεπάλληλες προσβολές πολλαπλασιάζονται.

Χαρακτηριστικά αναφέρονται τρία στάδια της ιδραδενίτιδας:

1.Μονήρες ή πολλαπλά αποστήματα χωρίς παρουσία συριγγίων ή ουλών.
   
2.Ένα ή περισσότερα υποτροπιάζοντα αποστήματα με παρουσία συριγγίων και ουλών σε μια ή   περισσότερες θέσεις
3.Διάχυτη ή σχεδόν διάχυτη προσβολή σε μεγάλη έκταση με διαπλεκόμενα συρίγγια κι αποστήματα

Πώς αντιμετωπίζεται;
Η αντιμετώπιση δεν είναι εύκολη, εξαρτάται από το στάδιο της νόσου και διαφέρει από άτομο σε άτομο. Μερικές φορές χρειάζεται απλή αναμονή για μία-δύο εβδομάδες. Ως συντηρητικά μέτρα συστήνονται:
•   Εφαρμογή θερμών κομπρεσσών
•   Πλύσεις με αντισηπτικά διαλύματα
•   Αποφυγή στενού συνθετικού ρουχισμού
•   Αποφυγή άγχους
•   Άσκηση και ξεκούραση
•   Λήψη αντιβιοτικών
•   Λήψη στεροϊδών για τη φλεγμονή

 Τελευταία φαρμακευτική θεραπεία μειώνει τα συμπτώματα της διαπυητικής ιδρωταδενίτιδας, δηλαδή τα οζίδια, τα αποστήματα αλλά και τον πόνο.


Εφόσον δεν υποχωρεί με τα παραπάνω θα απαιτηθεί χειρουργική παρέμβαση. Εφαρμόζεται απλή σχάση των αποστηματικών κοιλοτήτων μέχρι εκτεταμένη αφαίρεση των αποστηματικών κοιλοτήτων μαζί με τους συριγγώδεις πόρους και του υπερκείμενου δέρματος της προσβεβλημένης περιοχής. 

Επίσης εφαρμόζεται τοπική ακτινοθεραπεία με πολύ καλά αποτελέσματα ως προς της ύφεση του πόνου, αλλά και την υποστροφή των βλαβών.

Πολύ καλά αποτελέσματα προσφέρει η φωτοδυναμική θεραπεία στην αρχή στα 430nm για υποχώρηση της φλεγμονής και στην συνέχεια στα 630 nm για αντιμετώπιση και ανάπλαση των ουλών.

Διαβάστε επίσης:

Ιδραδενίτιδα μασχάλης: απόστημα, επώδυνο σπυρί, αίτια και αντιμετώπιση | MEDLABNEWS.GR

Πρώτη δημοσίευση: 20 Ιουνίου 2012 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Αλέξανδρος Γιατζίδης, M.D.

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 17 Ιουνίου 2026

Κόκκινες ελιές στο δέρμα: τι είναι τα κερασοειδή αιμαγγειώματα και πότε ανησυχούμε (Φωτογραφίες)

Δεν υπάρχουν σχόλια 0
του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Οι κόκκινες ελιές στο δέρμα είναι συνήθως κερασοειδή ή κερασόχροα αιμαγγειώματα, δηλαδή καλοήθεις αγγειακές βλάβες που εμφανίζονται ως μικρά κόκκινα ή μπορντό στίγματα. Μπορεί να είναι επίπεδες ή ελαφρά υπερυψωμένες και συχνά αυξάνονται με την ηλικία. Το άρθρο εξηγεί πότε είναι ακίνδυνες, γιατί μπορεί να ματώσουν και πότε χρειάζεται δερματοσκοπικός έλεγχος για να αποκλειστούν άλλες βλάβες. 

Πολλοί είναι εκείνοι που ανησυχούν για τις «κόκκινες ελιές» που εμφανίζονται σε διάφορα σημεία του σώματος. Πρόκειται για αγγειακές δομές, ερυθρές, επίπεδες ή θολωτές. Μπορούν να εμφανιστούν οπουδήποτε στο σώμα. Συνήθως, εμφανίζονται με την πάροδο της ηλικίας. 


Αυτές οι «κόκκινες ελιές» λέγονται κερασοειδή ή κερασόχροα αιμαγγειώματα (Cherry angioma ή Red spot) και είναι κληρονομούμενες καλοήθεις αγγειακές βλάβες  που αποτελούν μόνο αισθητικό πρόβλημα. Λέγονται επίσης και στίγματα του Morgan, από το όνομα του Άγγλου χειρουργού που τα πρωτοπεριέγραψε τον 19ο αιώνα.
Είναι έκτοπες δυσπλασίες αγγειακής φύσης του δέρματος. Είναι όλα τα σκούρα κόκκινα στίγματα που μπορεί να εντοπίζονται σε διάφορα σημεία του σώματος μας.
Κόκκινες ελιές στο δέρμα. Είναι επικίνδυνα τα κερασοειδή αιμαγγειώματα; Πώς αντιμετωπίζονται; (Φωτογραφίες)
Τα κερασοειδη αιμαγγειώματα αποτελούνται από συστάδες τριχοειδών αγγείων στην επιφάνεια του δέρματος , σχηματίζοντας ένα μικρό στρογγυλό θόλο (« βλατίδα »), η οποία μπορεί να έχει επίπεδη κορυφή. Κυμαίνονται σε χρώμα από ανοιχτό κόκκινο έως βαθύ μπορντό ή μωβ. Στην αρχική τους εμφάνιση μπορεί να είναι μόνο το ένα δέκατο του χιλιοστού σε διάμετρο και σχεδόν επίπεδα, που εμφανίζονται ως μικρές κόκκινες κουκκίδες. Ωστόσο, στη συνέχεια, συνήθως αναπτύσσονται σε περίπου ένα ή δύο χιλιοστά μήκος, και μερικές φορές σε ένα ή περισσότερα εκατοστά σε διάμετρο. Καθώς μεγαλώνουν, τείνουν να μεγαλώνουν σε πάχος, και μπορεί να πάρουν υπερυψωμένο και στρογγυλεμένο σχήμα θόλου. Επειδή τα αιμοφόρα αγγεία που περιλαμβάνει κερασοειδές αιμαγγείωμα είναι τόσο κοντά στην επιφάνεια του δέρματος, μπορεί με τριβή με κάποιο ρούχο ή σε σεντόνι να αιμορραγήσουν. Ο αριθμός τους κυμαίνεται κατά περίπτωση από ελάχιστα έως εκατοντάδες και είναι σπάνιο να εξαφανιστούν μόνα τους.

Τα κερασοειδή αιμαγγειώματα εμφανίζονται συνήθως σε άτομα μέσης ή και νεαρής ηλικίας και η συχνότητα και το μέγεθός τους αυξάνεται με τα χρόνια. Μπορούν επίσης να εμφανιστούν με πιο επιθετικό τρόπο σε οποιαδήποτε ηλικία.

 Η αιτία για την ανάπτυξη του κερασοειδούς αιμαγγειώματος δεν είναι κατανοητός. Σπάνια προκαλούνται από μια εσωτερική κακοήθεια. Το αιμαγγείωμα μπορεί να έχει αναπτυχθεί μέσω δύο διαφορετικών μηχανισμών: αγγειογένεση (ο σχηματισμός νέων αγγείων) και φλεβογένεση (ο σχηματισμός νέων φλεβών)
Έχει αποδειχτεί ότι στην εμφάνισή τους έχουν ρόλο μοριακοί και γενετικοί μηχανισμοί. Στα γεροντικά αιμαγγειώματα βρέθηκε ότι τα επίπεδα του ΜicroRNA ήταν σημαντικά μειωμένα σε σύγκριση με το κανονικό δέρμα.
Επίσης χημικές ουσίες και ενώσεις έχουν παρατηρηθεί ότι προκαλούν κερασοειδή αιμαγγείωματα. Τέτοιες είναι το αέριο μουστάρδας, η βουτοξυαιθανόλη, βρωμίδια και η κυκλοσπορίνη. 
Τα κερασόχροα αιμαγγειώματα μερικές φορές σχετίζονται με τις ορμονικές αλλαγές στη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ενώ η μόνη και ευτυχώς σπάνια περίπτωση που θα πρέπει να μας κινητοποιήσουν είναι όταν εμφανιστούν πάρα πολλά μαζί σε μικρό χρονικό διάστημα, οπότε ίσως να σχετίζονται με κάποια εσωτερική νεοπλασία του οργανισμού και ειδικότερα με όγκους που εκκρίνουν προλακτίνη ή άλλες ορμόνες, οπότε θα πρέπει να γίνεται ο σχετικός έλεγχος.
Τέλος είναι ακόμη πιθανό να προκληθούν από την κακή διατροφή ενός ατόμου, με τη συσσώρευση πολλών τοξίνων στο έντερο ή στο συκώτι.

Θεραπεία
Σε σπάνιες περιπτώσεις απαιτείται η αφαίρεσή τους. Αυτή μπορεί να γίνει με κρυοχειρουργική ή ηλεκτροχειρουργική όπου επιτυγχάνεται με καταστροφή/κάψιμο του ιστού με έναν καθετήρα που έχει ηλεκτρικό ρεύμα. Επίσης αποτελεσματική είναι η χρήση λέιζερ, με πολύ καλά αισθητικά αποτελέσματα και χωρίς να μένουν ουλές ή υπερμελαγχρώσεις. Πάντα πρέπει όμως πριν την εφαρμογή κάποιας τεχνικής καυτηριασμού να ελέγχονται με δερματοσκόπιο και κατά προτίμηση με ψηφιακό δερματοσκόπιο, για αποκλεισμό πιο σοβαρών βλαβών που μπορεί να προσομοιάζουν σε κερασόχροα αιμαγγειώματα, όπως το πυογόνο κοκκίωμα και κυρίως το αμελανωτικό μελάνωμα, οπότε η αντιμετώπιση είναι τελείως διαφορετική και σύνθετη.

 Γενικά τα κερασοειδή αιμαγγειώματα είναι ακίνδυνα, εκτός από πολύ σπάνιες περιπτώσεις που περιλαμβάνουν μια ξαφνική εμφάνιση πολλών αγγειωμάτων, το οποίο μπορεί να είναι ένα σημάδι μιας εσωτερικής ανάπτυξης κακοήθειας.

 Διαβάστε επίσης:


ΨΗΦΙΑΚΗ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΜΕ ΕΛΕΓΧΟ 
ΤΩΝ ΣΠΙΛΩΝ (ΕΛΙΩΝ) ΤΟΥ ΔΕΡΜΑΤΟΣ

ΣΤΟ ΜΕDLAB IATΡΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ




Κόκκινες ελιές στο δέρμα: τι είναι τα κερασοειδή αιμαγγειώματα και πότε ανησυχούμε | MEDLABNEWS.GR

Πρώτη δημοσίευση: 22 Αυγούστου 2012 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Αλέξανδρος Γιατζίδης

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 16 Ιουνίου 2026

Δερματοΐνωμα: το σκληρό «σπυράκι» στο δέρμα που μοιάζει να έχει κάτι μέσα (φωτο)

Δεν υπάρχουν σχόλια 0
Δερματοΐνωμα. Μοιάζει με σπυράκι, είναι σκληρό σαν να έχει κάτι μέσα (Φωτογραφίες)

Το δερματοΐνωμα είναι μια συχνή καλοήθης βλάβη του δέρματος που συχνά μοιάζει με μικρό, σκληρό σπυράκι ή εξόγκωμα. Συνήθως δεν πονάει, αλλά μπορεί να δίνει την αίσθηση ότι «έχει κάτι μέσα» και να ανησυχεί όταν είναι σκουρόχρωμο ή αλλάζει εμφάνιση. Το άρθρο εξηγεί πώς αναγνωρίζεται, ποια συμπτώματα μπορεί να έχει και πότε χρειάζεται δερματολογικός έλεγχος ή αφαίρεση. 

Πολύ συχνά τυχαίνει να εμφανίζεται στο δέρμα ένα μικρό εξόγκωμα, που στο μέσο έχει λευκό χρώμα, είναι σκληρό και μοιάζει με σπυράκι. Δεν πονάει, αλλά επειδή δίνει την αίσθηση ότι κάτι έχει μέσα, δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο να προσπαθεί κανείς να βγάλει αυτό που περιέχει, χωρίς επιτυχία. 

Περιγράφοντας το, πολλές φορές, λέγεται από αυτόν που το έχει ότι, βγήκε όταν τον τσίμπησε κάτι, βγήκε όταν καρφώθηκε η μύτη από μολύβι, μπήκε ένα αγκάθι κλπ.. 
Συνήθως όταν υπάρχει, υπάρχουν και άλλα. 

Το δερματοΐνωμα ή ινώδες ιστιοκύτωμα είναι μια συχνή καλοήθης ινώδης δερματική βλάβη που οφείλεται σε μη καρκινωματώδη ανάπτυξη των ιστιοκυττάρων του δέρματος.

Πρόκειται γενικά για μονήρη στρογγυλή ή ωοειδή, καστανέρυθρη ή μερικές φορές κιτρινωπή βλατίδα ή οζίδιο διαμέτρου 0,5 ως 1 cm. Το σαφώς περιγεγραμμένο οζίδιο είναι καλύτερα αντιληπτό με την ψηλάφηση παρά με την επισκόπηση. 

Η αιτία του δερματοϊνώματος – καλοήθους ινώδους ιστιοκυτώματος είναι άγνωστη και είναι συζητήσιμο αν πρόκειται για καλόηθες νεόπλασμα ή για μια διαδικασία αντίδρασης του οργανισμού σε κάποιο ερέθισμα
Είναι αρκετά συνηθισμένο να υπάρχουν αρκετά δερματοϊνώματα σε ένα άτομο. Εμφανίζεται στα άκρα – πόδια ή χέρια κυρίως στις γυναίκες σε αναλογία 4:1.
 Επίσης μπορεί να εμφανιστούν πολλά σε διάστημα λίγων μηνών σε καταστάσεις που εμφανίζονται ασθένειες ή θεραπείες που προκαλούν ανοσοκαταστολή.

Τα συμπτώματα του δερματοϊνώματος είναι:

  • Συνήθως κοκκινωπό-καφέ χρώμα
  • Χρώμα που μπορεί να αλλάξει με την πάροδο του χρόνου
  • Φαίνεται πιο συχνά στα πόδια, αλλά μπορεί επίσης να εμφανιστεί στα χέρια ή τον κορμό
  • Μικρό μέγεθος (3-10 mm)
  • Πολύ σταθερό στην αφή
  • Περιστασιακά μπορεί να εκδηλώσει φαγούρα ή ευαισθησία στο άγγιγμα 
  • Εξόγκωμα στο δέρμα που μπορεί να αιμορραγήσει εάν υποστεί ζημιά (π.χ., ξύρισμα).

Οι πιο μεγάλες βλάβες μπορεί να εμφανίσουν αιφνίδια ανύψωση των ορίων τους ώστε να σχηματίσουν έναν εξωφυτικό όγκο επί καθηλωμένης βάσης. Μπορεί να είναι επηρμένες ή να εμφανίζουν κοίλανση. Οι πιο σκληρές βλάβες μπορεί να είναι σταθερά προσκολλημένες στην υπερκείμενη επιδερμίδα η οποία μπορεί να είναι λεπτότερη λόγω πίεσης ή ακόμη με αυλάκωση ώστε να σχηματίζεται πάνω από τον όζο μια κοίλανση. 


Μερικές φορές ειδικά τα πλέον σκουρόχρωμα μπορεί να δημιουργήσουν ανησυχία για πιθανόν μελάνωμα. Γι' αυτό καλύτερα να το δει γιατρός. 
Σπάνια προκαλεί ενοχλήματα και συνήθως δημιουργεί αισθητικής φύσεως προβλήματα, ειδικά όταν η παρουσία του εντοπίζεται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η διαβεβαίωση ότι πρόκειται για καλοήθη δερματική βλάβη είναι συνήθως αρκετή για την αντιμετώπισή του.
Οι βλάβες είναι συνήθως ασυμπτωματικές και δεν χρήζουν θεραπείας. 
Όταν η παρουσία τους εντοπίζεται για μεγάλο χρονικό διάστημα δημιουργεί προβλήματα αισθητικής φύσεως τα οποία μπορούν να αντιμετωπιστούν χειρουργικά. Επίσης αφαίρεση και βιοψία της περιοχής μπορεί να απαιτείται σε περιπτώσεις που χρειάζεται επιβεβαίωση της διάγνωσης. 
Συχνά μετά την αφαίρεση επανεμφανίζεται.

Διαβάστε επίσης:


Δερματοΐνωμα: το σκληρό «σπυράκι» στο δέρμα που μοιάζει να έχει κάτι μέσα | MEDLABNEWS.GR

Πρώτη δημοσίευση: 1 Ιουνίου 2016 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Αλέξανδρος Γιατζίδης

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 16 Ιουνίου 2026

Προσοχή, μοιάζει με σπυράκι. Νόσος Bowen: συμπτώματα, διάγνωση και θεραπεία του ενδοεπιδερμιδικού καρκίνου δέρματος

Δεν υπάρχουν σχόλια 0
Προσοχή, μοιάζει με σπυράκι. Νόσος του Bowen, ενδοεπιδερμιδικός ακανθοκυτταρικός καρκίνος του δέρματος.
του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Η νόσος Bowen είναι ένας ενδοεπιδερμιδικός καρκίνος του δέρματος, δηλαδή αρχόμενη μορφή ακανθοκυτταρικού καρκινώματος, που μπορεί να μοιάζει με επίμονο σπυράκι, έκζεμα ή ψωρίαση. Συνήθως εμφανίζεται ως ερυθρή, λεπιδώδης πλάκα που δεν υποχωρεί και χρειάζεται δερματολογική αξιολόγηση. Το άρθρο εξηγεί τα αίτια, τα χαρακτηριστικά σημεία, τη διάγνωση και τις διαθέσιμες θεραπείες. 

Πρόκειται για ένα ενδοεπιδερμικό καρκίνο του δέρματος που κάποτε μπορεί να μεταπίπτει σε ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα. Εκδηλώνεται ως επιμένουσα ερυθρόφαιη, λεπιδώδη πλάκα που μοιάζει σαν ψωρίαση ή έκζεμα. Εάν δεν αντιμετωπιστεί είναι πιθανόν να διηθήσει βαθύτερα στρώματα.

Περιγράφτηκε το 1912 από τον John Templeton Bowen ως προκαρκινική κατάσταση ενδοεπιδερμιδικού τύπου ακανθοκυτταρικού καρκινώματος.
Είναι πάθηση όχι ιδιαίτερα συχνή, η οποία προσβάλλει ισότιμα τα δύο φύλα και κυρίως τους ενήλικες.
Ουσιαστικά πρόκειται για έναν αρχόμενο ακανθοκυτταρικό καρκίνο του δέρματος. Προκαλείται από την επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας στο δέρμα και για αυτό εντοπίζεται κυρίως στο πρόσωπο, τα χέρια και το κάτω τμήμα των κνημών.
Στο παρελθόν που το αρσενικό χρησιμοποιείτο για τη θεραπεία της ψωρίασης και της σύφιλης υπήρχαν ασθενείς που εμφάνιζαν πολλαπλές βλάβες σαν συνέπεια της λήψης αρσενικού.

 Να σημειωθεί ότι το αρσενικό βρίσκεται σε πολλά παρασκευάσματα της ομοιοπαθητικής, χρησιμοποιείται σαν μυκητοκτόνο και παρασιτοκτόνο και τελευταία ευρίσκεται και σε παιδικές τροφές. Το αρσενικό μπορεί να προδιαθέτει στην ανάπτυξη κακοήθειας και των εσωτερικών οργάνων όπως και πολλαπλών επιφανειακών βασικοκυτταρικών καρκίνων του δέρματος.


Άλλοι παράγοντες, που αποτελούν αιτία της νόσου Bowen είναι χημικά καρκινογόνα, ακτινοβολία, γενετικοί παράγοντες και τραύματα. Ο ανθρώπινος ιός των θηλωμάτων (HPV), ο οποίος μεταδίδεται κυρίως μέσω της σεξουαλικής επαφής, αποτελεί μία από τις εκδηλώσεις της νόσου Bowen στα γεννητικά όργανα. Η ασθένεια αυτή, πιθανόν να εκδηλωθεί στους βλεννογόνους της μύτης ή του στόματος όπως και στο δέρμα. 

Η νόσος Bowen συνήθως εμφανίζεται σαν μια σαφώς αφοριζόμενη επηρμένη ερυθρά πλάκα με ανώμαλα καλά προσκολλημένα λέπια. Όταν η βλάβη αρχίσει να παχύνεται και να σκληραίνει στη σύσταση και η επιφάνειά της εμφανίσει έλκωση τότε θεωρείται ότι πιθανόν υφίσταται κακοήθη εξαλλαγή σε ακανθοκυτταρικό καρκίνο του δέρματος.

Διάγνωση
Η διάγνωση μπορεί να γίνει με ψηφιακή δερματοσκόπηση και αν κρίνει ο γιατρός θα γίνει λήψη τεμαχίου ιστού (βιοψίας) που θα ελεγχθεί στο μικροσκόπιο. Σε περίπτωση κατά την οποία, παρατηρηθούν καρκινικά κύτταρα απαιτείται θεραπεία.


Θεραπεία
Όταν το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα (SCC) εντοπίζεται σε πρώιμο στάδιο και αφαιρείται άμεσα, σχεδόν πάντα θεραπεύεται και στην περίπτωση που έχει προκαλέσει βλάβη, είναι αμελητέα. Εάν όμως δεν αντιμετωπιστεί, τότε τελικά κατατρώει τους υποκείμενους ιστούς και γίνεται δύσμορφο. Ένα μικρό ποσοστό δύναται να κάνει μετάσταση σε απομακρυσμένους ιστούς και όργανα και μπορεί ακόμη να αποβεί και θανατηφόρο. 

 Η θεραπευτική αντιμετώπιση της νόσου του Bowen περιλαμβάνει την κρυοθεραπεία με υγρό άζωτο, την χειρουργική αφαίρεση, την τοπική θεραπεία με 5 φλοουρακίλη και imiquimod όπως και την ακτινοθεραπεία. 
H φωτοδυναμική θεραπεία σε συνδυασμό με Ala έχει εκπληκτικά αποτελέσματα.

 Διαβάστε επίσης:

Νόσος Bowen: σημάδι στο δέρμα που μοιάζει με σπυράκι, έκζεμα ή ψωρίαση | MEDLABNEWS.GR

Πρώτη δημοσίευση: 1 Σεπτεμβρίου 2014 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Αλέξανδρος Γιατζίδης, M.D.

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 17 Ιουνίου 2026

Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)
Copyright © 2015-2022 MEDLABNEWS.GR / IATRIKA NEA All Right Reserved. Τα κείμενα είναι προσφορά και πνευματική ιδιοκτησία του medlabnews.gr
Kάθε αναδημοσίευση θα πρέπει να αναφέρει την πηγή προέλευσης και τον συντάκτη. Aπαγορεύεται η εμπορική χρήση των κειμένων