MEDLABNEWS.GR / IATRIKA NEA: Κλεοπατρα Ζουμπουρλη

Responsive Ad Slot

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κλεοπατρα Ζουμπουρλη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κλεοπατρα Ζουμπουρλη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Mοσχοκάρυδο. Μπαχαρικό για στομάχι, ναυτία, δυσπεψία, διάρροια, διαβήτη, κατάθλιψη. Αρωματικό αφέψημα. Προσοχή είναι παραισθησιογόνο

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

Ο γνωστός καρπός του μοσχοκάρυδου προέρχεται από δέντρο που καλλιεργείται στις τροπικές χώρες από το οποίο παίρνουν το μοσχοκάρυδο και το μασίς που αν και λανθασμένα, είναι γνωστό ως άνθος μοσχοκάρυδου και είναι μπαχαρικό εξαιρετικής ποιότητας. Το μοσχοκάρυδο ως μπαχαρικό δίνει μοναδικό άρωμα και γεύση στα φαγητά.
Το παίρνουμε από ένα αειθαλές, τροπικό δέντρο με πατρίδα τα νησιά Banda της Ινδονησίας. Οι πρώτες ιστορικές γραπτές αναφορές που υπάρχουν είναι από το Ρωμαίο συγγραφέα Πλίνιο και τοποθετούνται χρονικά στον 1ο αιώνα. Οι Ινδοί το χρησιμοποιούσαν για πυρετό, κακή αναπνοή και πονοκεφάλους και οι Άραβες ως αφροδισιακό και για τη θεραπεία του στομάχου. Το μοσχοκάρυδο ήρθε στην υπόλοιπη Ευρώπη το Μεσαίωνα από τους Άραβες διαμέσου της Βενετίας. Ήταν εξαιρετικά ακριβό μπαχαρικό. Ενδεικτικό της πολύ υψηλής τιμής του είναι το γεγονός ότι την περίοδο αυτή κάποιοι απατεώνες πλούτιζαν πουλώντας ψεύτικες απομιμήσεις μοσχοκάρυδου στο δρόμο.  Στα τέλη του 1400 οι Πορτογάλοι έφτασαν στο Ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας και πήραν τον έλεγχο του εμπορίου μοσχοκάρυδου. Οι Πορτογάλοι ναύτες το έφεραν στην Ευρώπη, γύρω στο 1512, αποκτώντας τη φήμη ως μπαχαρικό το οποίο θεραπεύει ενώ το έτρωγαν πολύ για τονωτικό. Κατάφεραν να ρίξουν τις τιμές και να υπερισχύσουν στον ανταγωνισμό, διότι μείωσαν το κόστος του μοσχοκάρυδου. Μετά τη διάνοιξη θαλάσσιων οδών κόστιζε πολύ λιγότερο η μεταφορά μπαχαρικών από τη θάλασσα παρά από την ξηρά. Όταν απέκτησαν οι Βρετανοί τον έλεγχου του νησιού Run, άρχισαν να φυτεύουν μοσχοκαρυδιές στη Γρενάδα και τη Ζανζιβάρη. Κατά αυτό τον τρόπο, αυξήθηκε η παραγωγή μοσχοκάρυδου παγκοσμίως και μειώθηκε η τιμή του. Προέλευση Ασία (Ινδία, Ινδονησία, Μαλαισία, Σρι Λάνκα), Νέα Γουινέα και Γρενάδα ή όπως αλλιώς καλείται «το Νησί του Μοσχοκάρυδου».  

Στην Κίνα, γνωστό ως rou dou kou, χρησιμοποιείται από τον 7ο αιώνα για στομαχικά προβλήματα. Χρησιμοποιείται πολύ στην Ευρώπη όπου ενισχύει μοναδικά πλήθος εδεσμάτων από τη Γαλλική μπεσαμέλ και τα ραγκού μέχρι το Σκανδιναβικό κρασί glogg, στο οποίο χαρίζει το ζεστό άρωμά του. Είναι ιδανικό μπαχαρικό για το σπανάκι, γιατί ισορροπεί τη μεταλλική του γεύση. Συνδυάζεται άψογα με μπαχάρι, κανέλα, γαρίφαλο, κόλιανδρο (σπόροι) και τζίντζερ.
Οι Άραβες το χρησιμοποιούν σε πιάτα με αρνίσιο κρέας και στη Βόρεια Αφρική αποτελεί συστατικό στο περίφημο Μαροκινό μίγμα μπαχαρικών Ras el hanout. 

Η μοσχοκαρυδιά είναι ένα ψηλό δέντρο ύψους 7‐10 μέτρα, το οποίο έχει γυαλιστερά φύλλα. Χρειάζεται 15 χρόνια για να ωριμάσει πλήρως και παράγει καρπούς για 40 χρόνια. Έχει κιτρινωπούς καρπούς που μοιάζουν με βερίκοκα. Η συγκομιδή των καρπών γίνεται όταν ωριμάσουν. Απομακρύνεται η εξωτερική φλούδα του καρπού, η λευκή σάρκα και το πορτοκαλοκόκκινο δαντελωτό περίβλημα που είναι γνωστό ως «ανθός του μοσχοκάρυδου» ή «μασίς» (mace). Στη συνέχεια, οι σπόροι, οι οποίοι καλύπτονται από ένα καστανόμαυρο, σκληρό κέλυφος, αποξηραίνονται για 6‐8 εβδομάδες μέχρι ο πυρήνας, δηλαδή το μοσχοκάρυδο, να κροταλίσει ενώ βρίσκεται μέσα στο κέλυφός του. Όταν συμβεί αυτό σπάει το κέλυφος και απομακρύνεται το μοσχοκάρυδο που είναι έτοιμο για χρήση. 


Ευεργετικές ιδιότητες

Το μοσχοκάρυδο έχει αποδεδειγμένα ισχυρή αντιοξειδωτική δράση και εξουδετερώνει παθογόνα βακτήρια του στομάχου, ενώ από μελέτες σε πειραματόζωα φαίνεται ότι μπορεί να έχει και αντικαταθλιπτική δράση. Επιπλέον, νδοί ερευνητές από το Sinhgad College of Pharmacy μελέτησαν (σε πειραματόζωα) το μοσχοκάρυδο σε σχέση με το διαβήτη και διαπίστωσαν ότι συμβάλλει στη μείωση της γλυκόζης του αίματος και τη βελτίωση του λιπιδαιμικού προφίλ. 

Ο καρπός του μοσχοκάρυδου χαρακτηρίζεται ως γιατρικό του πεπτικού για τη ναυτία, τον έμετο, τη δυσπεψία και για τη διάρροια, ιδίως αν οφείλεται σε τροφική δηλητηρίαση. Συγχρόνως, κλινικές μελέτες απέδειξαν την επιτυχία του στη θεραπεία της νόσου του Crohn.


Το αιθέριο έλαιο και οι αλοιφές που φτιάχνονται από το μοσχοκάρυδο θεωρείται ότι έχουν αναλγητικές και αντισηπτικές ιδιότητες αλλά και εμμηναγωγό και χωνευτική δράση. Θεωρούνται επίσης χρήσιμα στην αντιμετώπιση των ρευματικών πόνων, των κολικών του νεφρού και της πέτρας της χολής αλλά και για την τόνωση του νευρικού συστήματος, καθώς και για την ανακούφιση από χρόνια κόπωση.  

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επείγουσα θεραπεία για να κατευνάσει τον πονόδοντο.


Αρωματικό αφέψημα
Μουλιάστε μισό κουταλάκι τριμμένο μοσχοκάρυδο σε ένα φλιτζάνι νερό για δέκα λεπτά και σουρώστε ή εναλλακτικά ρίξτε δύο-τρεις σταγόνες από το αιθέριο έλαιο του μοσχοκάρυδου σε μέλι ή σε αφέψημα άλλων βοτάνων.


ΠΡΟΣΟΧΗ
Το μοσχοκάρυδο δεν πρέπει να λαμβάνεται σε μεγάλες δόσεις (έως 3 γρ. στο φαγητό ημερησίως), επειδή είναι παραισθησιογόνο και τοξικό. Η ουσία μυριστικίνη που περιέχει ανήκει σε μια οικογένεια σύνθετων ουσιών με ψυχοδραστικές ιδιότητες.

Διαβάστε επίσης

Αποτελεσματικό ρόφημα κουρκουμά με λεμόνι για απώλεια βάρους και αποτοξίνωση


της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου, medlabnews.gr iatrikanea


Ο κουρκουμάς βοηθά στη διάσπαση του λίπους και ρυθμίζει το μεταβολισμό του σώματος. 
Για να κάνουμε αποτοξίνωση του οργανισμού μας υπάρχουν πολλοί τρόποι ένας από όλους είναι και ο χυμός του λεμονιού με τον κουρκουμά η αποτοξίνωση η οποία είναι μια από τις πιο ιδανικές και αποτελεσματικές αποτοξινωτικές κούρες που μπορούμε να προσφέρουμε στον οργανισμό μας. 

Τι θα χρειαστούμε:
• το χυμό από ένα μεγάλο λεμόνι
• μιά κουταλιά της σούπας μέλι
•  μισό κουταλάκι του γλυκού κουρκουμά και
• ένα φλιτζάνι καθαρό νερό σε θερμοκρασία δωματίου  -περίπου 500 ml

για να ετοιμάσουμε το ρόφημά ο τρόπος είναι πολύ απλός απλά ρίχνουμε μέσα στο νερό όλα  τα υλικά και ανακατεύουμε πολύ  καλά και πίνουμε το ρόφημά μας το πρωί. 

Το  ρόφημα αυτό είναι ότι πολύτιμο μπορούμε να προσφέρουμε στον οργανισμό μας για να ξεκινήσει με πλήρη ενέργεια και ευχάριστα την ημέρα!

Διαβάστε περισσότερα για τον κουρκουμά εδώ
Διαβάστε επίσης


Τι να προσέξετε στο εορταστικό τραπέζι για να ΜΗΝ πάρετε βάρος

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

Η περίοδος των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς αποτελεί αναμφισβήτητα ένα «πάρτι» θερμίδων. Κι αυτό έχει ως αποτέλεσμα η ζυγαριά όσων είναι επιρρεπείς στις λιχουδιές να δείχνει κατά μέσο όρο δύο με τρία κιλά περισσότερα.

Φυσικά διουρητικά για την κατακράτηση υγρών. Τι να φάτε για να υποχωρήσει το πρήξιμο;

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου,  medlabnews.gr iatrikanea

Η κατακράτηση υγρών μπορεί να προκληθεί από το παρατεταμένο καθισιό, από την ορθοστασία, από ορισμένα φάρμακα, το ήπαρ, τη νόσο του θυρεοειδούς ή από μια διατροφή υψηλής περιεκτικότητας σε νάτριο.

Τα διουρητικά βοηθούν το σώμα σας να αποβάλει το πλεονάζον υγρό, παρακινώντας τα νεφρά σας να παράγουν περισσότερα ούρα. Θα διαπιστώσετε ότι ουρείτε περισσότερο (αποβάλλετε περισσότερα ούρα) όταν τα παίρνετε -αυτό όμως δεν πρέπει να σας ανησυχήσει. Ίσως χρειαστεί να προγραμματίζετε τα ταξίδια σας ανάλογα με τις ώρες λήψης των χαπιών σας.

Η αποβολή αυτού του πλεονάζοντος υγρού θα διευκολύνει την καρδιά σας, καθώς μειώνεται η ποσότητα υγρού που χρειάζεται να αντλεί. Αυτό θα μετριάσει τη συμφόρηση στους πνεύμονες, διευκολύνοντας την αναπνοή σας. Επίσης, το πρήξιμο (οίδημα) στα πόδια και σε άλλα μέρη του σώματός σας θα υποχωρήσει. Αυτό μπορεί να προκαλέσει απώλεια βάρους.

Φυσικά Διουρητικά

Ορισμένα τρόφιμα είναι φυσικά διουρητικά, που σημαίνει ότι αυξάνουν και ενθαρρύνουν την παραγωγή ούρων, που μπορεί να προσφέρει ανακούφιση από την κατακράτηση υγρών. Να είστε προσεκτικοί όταν προχωράτε σε αυτο-θεραπεία για την κατακράτηση υγρών, γιατί αν καταναλώσετε πάρα πολλά διουρητικά μπορεί να πάθετε αφυδάτωση που με τη σειρά της μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγείας.
Τα φάρμακα, αποστερούν τον οργανισμό από μεταλλικά στοιχεία, που χάνονται με τα ούρα. Αντίθετα, τα διουρητικά, βότανα – φρούτα, προσθέτουν ανόργανα άλατα, που χάνονται από απώλεια βάρους ή από την αποτοξίνωση.

Ας δούμε ποια είναι τα τρόφιμα και τα ποτά που μπορούν να δράσουν ως φυσικά διουρητικά:

Τα καφεϊνούχα ποτά
Ποτά που περιέχουν καφεΐνη, όπως το τσάι και ο καφές, είναι διουρητικά επειδή η καφεΐνη, εκτός του ότι ανεβάζει την ενέργεια, ενθαρρύνει το σώμα να ουρεί συχνά. Το πράσινο τσάι έχει υψηλά επίπεδα καφεΐνης με διουρητικές ιδιότητες. Οι ενήλικες δεν θα πρέπει όμως να υπερβαίνουν καθημερινά τις πέντε μερίδες τσάι ή αναψυκτικά που περιέχουν καφεΐνη, ενώ όσον αφορά τον καφέ, δύο έως τρία φλιτζάνια που περιέχουν από 200-300mg καφεΐνης, είναι αρκετά σε καθημερινή βάση.

Επιλογές φρούτων

Τα φρούτα και οι χυμοί των φρούτων που είναι πλούσιοι σε ηλεκτρολύτες καλίου, είναι φυσικά διουρητικά. Ειδικότερα, τα φρούτα και οι χυμοί των εσπεριδοειδών, όπως ο χυμός λεμονιού, είναι φυσικά διουρητικά. Ομοίως, ο ανανάς, παρόλο που δεν ανήκει στα εσπεριδοειδή, είναι ένα φυσικό διουρητικό. Το καρπούζι έχει υψηλή περιεκτικότητα σε νερό και βοηθά τον οργανισμό να αποβάλλει το υπερβολικό νερό του. Δεν αφυδατώνει, όπως τα φάρμακα, αλλά απομακρύνει τα περιττά υγρά του οργανισμού. Στην παραδοσιακή αφρικανική ιατρική, η ρίζα ανανά ξηραίνεται και κονιορτοποιείται για να χρησιμοποιηθεί ως μια φυσική θεραπεία για οίδημα ή κατακράτηση υγρών. Το Πανεπιστήμιο του Maryland συνιστά, επίσης, βατόμουρα, σταφύλια και κεράσια ως βοηθητικά στη θεραπεία του φουσκώματος.

Τα λαχανικά ως διουρητικά

Ορισμένα λαχανικά είναι φυσικά διουρητικά, όπως τα σπαράγγια, τα παντζάρια, τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως το μαρούλι και το σπανάκι και ακόμα τα φύκια, η κολοκύθα και τα πράσινα φασόλια. 
Τα Παντζάρια είναι άριστα διουρητικά, καθαρίζουν τα αιμοσφαίρια, από τις λιπαρές ουσίες, βοηθούν στην καλή λειτουργία του συκωτιού και των νεφρών.
Οι ντομάτες λειτουργούν όπως και τα καρπούζια. Η υψηλή περιεκτικότητά τους σε νερό, κάνει τα νεφρά να απελευθερώνουν περισσότερα υγρά και αυτό επιτρέπει στο σώμα να αποτοξινώνεται. Αν πάσχετε από οποιοδήποτε πρόβλημα στα νεφρά, τότε θα πρέπει να τις αποφύγετε, καθώς το οξαλικό οξύ που περιέχουν οι σπόροι της ντομάτας μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση.
Το Αγγούρι, με την φλούδα, περιέχει νερό, θείο, πυρίτιο, που ενεργοποιούν τα νεφρά την έκκριση ουρικού οξέος, ιδανικό σε όσους πάσχουν από ουρική αρθρίτιδα, χοληστερίνη, ψαμμίαση. 
Κρεμμύδια, σκόρδα και πράσα αν ενσωματωθούν στην καθημερινή σας διατροφή μπορούν να βοηθήσουν στην μείωση της κατακράτησης υγρών. Αυτά τα λαχανικά έχουν το πρόσθετο πλεονέκτημα πως μπορούν να ενισχύσουν τη γεύση, χωρίς να χρειάζεται επιπλέον αλάτι.  Αυτό μπορεί να βοηθήσει στο πρόβλημα της κατακράτησης υγρών.
Ωστόσο, επειδή μερικά λαχανικά μπορούν να αλληλεπιδράσουν με ορισμένα φάρμακα, θα πρέπει να ρωτήσετε το γιατρό σας προτού αλλάξετε δραστικά τη διατροφή σας, ώστε να περιλαμβάνει περισσότερα φυσικά διουρητικά, αν ήδη παίρνετε διουρητικά φάρμακα.

Επιλογή από βότανα

Ο μαϊντανός είναι επίσης ένα βότανο πλούσιο σε κάλιο και είναι ένα φυσικό διουρητικό. Εχει ήπιες διουρητικές ιδιότητες, αλλά βοηθάει στο καθάρισμα των νεφρών από τις τοξίνες.
Τα cranberries (κράνα), έχουν πλούσια περιεκτικότητα σε βιταμίνη Β και ο χυμός τους είναι ένα αποτελεσματικό διουρητικό που μπορεί να βοηθήσει στην καταπολέμηση του οιδήματος. Διατηρούν το επίπεδο pH των ούρων, ενώ μελέτες έχουν δείξει ότι θεραπεύουν τις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος στις γυναίκες. Είναι ένα από τα πιο γρήγορα φυσικά διουρητικά.
Ο Μάραθος είναι διουρητικό, απομακρύνει τις τοξίνες από το σώμα, δρα κατά της κυτταρίτιδας και της κατακράτησης υγρών..

Ωστόσο, ο καλύτερος τρόπος για να ξεπεράσει κανείς το πρόβλημα της κατακράτησης υγρών είναι να δώσει στο σώμα ακριβώς αυτό που χρειάζεται, άφθονο νερό. Μόνο τότε το αποθηκευμένο νερό θα αποβληθεί. Όσο λιγότερο νερό πίνετε τόσο μεγαλύτερη θα είναι και η κατακράτηση υγρών!
Μπορεί να ακούγεται περίεργο, αλλά όταν αισθάνεστε, ότι έχετε κατακράτηση υγρών, πιείτε ένα ποτήρι νερό. Λογικά, θα είναι το τελευταίο πράγμα που θέλετε να κάνετε, αλλά η αλήθεια είναι, ότι το νερό ξεπλένει τον οργανισμό καλύτερα από οτιδήποτε άλλο και μπορεί να μειώσει το φούσκωμα. Στις περιπτώσεις προεμμηνορροϊκού συνδρόμου ενδείκνυνται 8 με 10 ποτήρια νερό την ημέρα και περισσότερα εάν ασκείστε. Ωστόσο, αν η κατακράτηση υγρών προκαλείται από οποιαδήποτε άλλη πάθηση, φροντίστε να ρωτήσετε το γιατρό σας αν μπορείτε να πίνετε τόσο νερό.

Για να χάσετε ποσότητα νερού από το σώμα σας, θα πρέπει να αλλάξετε διατροφή, με φυσικές τροφές, χωρίς παρενέργειες.

Αμύγδαλα για χοληστερίνη, οστεοπόρωση, κρυολόγημα, μνήμη, δίαιτα, καρδιακών παθήσεων. Αμυγδαλέλαιο, Αμυγδαλόγαλο

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

Η αμυγδαλιά, Prunus amygdalus

Καρποφόρο δένδρο φυλλοβόλο της οικογένειας ροδιδών (Rosaceae) που περιλαμβάνει επίσης το μήλο, το αχλάδι, το ροδάκινο, το κεράσι, το δαμάσκηνο, το νεκταρίνι, το βερίκοκο, και τη φράουλα.

Διοξίνες οι εξαιρετικά καρκινογόνες ουσίες, που βρίσκονται στο πιάτο μας

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

Στο περιβάλλον υπάρχουν ουσίες που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν δηλητήρια και πολλές φορές είναι καρκινογόνες. Κάποιες από αυτές είναι οι διοξίνες. 

Τι είναι η τοξική καρκινογόνος ουσία ακρυλαμίδιο; Γιατί σχετίζεται με τις τηγανητές πατάτες, τοστ, καφέ, μπισκότα;


της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

Το ακρυλαμίδιο (Acrylamide) είναι μια άοσμη λευκή κρυσταλλική ουσία η οποία όταν θερμαίνεται πολυμερίζεται. Χρησιμοποιείται κυρίως στις βιομηχανίες πετρελαίου και χάρτου λόγω της ικανότητάς του να πολυμερίζεται σε παχύρρευστα υγρά και να δημιουργεί ζελέ.

Παράλληλα όμως είναι παρόν σε ένα ευρύ φάσμα τροφίμων που έχουν υποστεί θερμική επεξεργασία, όπως οι τηγανητές πατάτες και τα πατατάκια, ο καφές, το ψωμί και τα υπόλοιπα αρτοσκευάσματα, τα μπισκότα και τα αμυλούχα snacks. Λόγω του ότι τα προϊόντα αυτά είναι ευρείας κατανάλωσης, η ανησυχία για την δημόσια υγεία είναι αυξημένη, ενώ ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στα παιδιά επειδή αποτελούν πιο ευάλωτη ομάδα καταναλωτών λόγω της μεγαλύτερης έκθεσης ανά μονάδα βάρους.
Τροφές αλλά και ροφήματα που καταναλώνονται από εκατοντάδες εκατομμύρια πολίτες καθημερινά, και που ενδέχεται να προκαλούν ακόμα και καρκίνο, μπαίνουν στο στόχαστρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία ενισχύει περαιτέρω τη νομοθεσία για την ασφάλεια τροφίμων.

Η αιτία ανησυχίας είναι η ουσία ακρυλαμίδιο η οποία, μετά από μακροχρόνιες επιστημονικές έρευνες, χαρακτηρίζεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως χημική πηγή κινδύνου. Το ακρυλαμίδιο σχηματίζεται σε ορισμένα τρόφιμα όταν αυτά παρασκευάζονται σε θερμοκρασίες συνήθως υψηλότερες από 120 βαθμούς κελσίου και υπό συνθήκες χαμηλής υγρασίας. Σχηματίζεται κυρίως σε πλούσια σε υδατάνθρακες ψημένα ή τηγανισμένα τρόφιμα (πατάτες, τσιπς, δημητριακά, μπισκότα, φρυγανιές, καφές κ.ά).



Τι είναι η τοξική ουσία ακρυλαμίδιο;

Το ακρυλαμίδιο είναι ένα ενδιάμεσο μονομερές χρησιμοποιούμενο στη σύνθεση των πολύ-ακρυλαμιδίων τα οποία χρησιμοποιούνται ως πρόσθετα στον καθαρισμό του προς πόση ύδατος καθώς και στη βιομηχανική παραγωγή χάρτου. Το ακρυλαμίδιο ευρίσκεται υπό μορφή λευκής άοσμης κρυσταλλικής σκόνης και είναι διαλυτό στο νερό, την αιθανόλη, τη μεθανόλη τον αιθέρα και την ακετόνη ενώ είναι αδιάλυτο στο επτάνιο και το βενζόλιο. Η κύρια μέθοδος παραγωγής του ακρυλαμιδίου είναι χημική και συνίσταται στην υδάτωση του ακρυλονιτριλίου από θειικό οξύ με παρουσία ανηγμένου χαλκού ως καταλύτη ενώ έχει αναφερθεί και βιοτεχνολογική παραγωγή ακρυλαμιδίου με τη χρήση στελεχών διαφόρων βακτηρίων (γένη Rhodococcus sp., Pseudomonas spp.) (Food Standards Agency Report, 2002; Food Safety Authority of Ireland Report, 2002; Kim and Hyun 2002). Η χρήση του ακρυλαμιδίου στη χημική βιομηχανία ως κροκκιδωτικός παράγοντας, εμποτιστική ουσία κλπ θεωρείται ιδιαιτέρως ευρεία. Ετησίως, με τη χρήση χημικών και βιοτεχνολογικών μεθόδων, σε επίπεδο Ε.Ε. υπολογίζεται η παραγωγή του ακρυλαμιδίου σε ένα ποσό της τάξης των 80000-100000 tn (Food Safety Authority of Ireland Report, 2002).

Πως σχετίζεται το ακρυλαμίδιο με τα τρόφιμα;

Σε πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης σε συνεργασία με το Σουηδικό Φορέα Ελέγχου Τροφίμων μετρήθηκαν πολύ υψηλές ποσότητες ακρυλαμιδίου (250-3900 μg ανά kg τροφίμου) σε δείγματα τροφίμων πλουσίων σε υδατάνθρακες, τα οποία και θεωρούνται ευρείας κατανάλωσης (π. χ. τηγανητές πατάτες, τσιπς, ψωμί, φρυγανιές) και είχαν υποστεί υψηλή θερμική επεξεργασία (τηγάνισμα ή ψήσιμο σε υψηλή θερμοκρασία για μεγάλο χρονικό διάστημα) (Tareke et al. 2002). Οι ποσότητες αυτές είναι κατά πολύ μεγαλύτερες από το ανώτατο ημερήσιο ανεκτό όριο το οποίο δύναται να προσλάβει ο άνθρωπος (κατά μέσο όρο οι ποσότητες αυτές είναι της τάξης των 15-50 μικρογραμμαρίων (μg=10-6 g) την ημέρα αναλόγως με το σωματικό βάρος του κάθε ανθρώπου). Αντίθετα μπισκότα, γλυκά και άλλα βραστά τρόφιμα εμφάνιζαν χαμηλές συγκεντρώσεις ακρυλαμιδίου (< 30 μg/kg). Οι διάφοροι Ευρωπαϊκοί Φορείς Ελέγχου Τροφίμων (π. χ. Φινλανδικός, Ολλανδικός, Βρετανικός κλπ) έδωσαν αντίστοιχα αποτελέσματα με αυτά του Σουηδικού αναφορικά με τις τηγανητές πατάτες και τσιπς, αναφέροντας όμως ελαφρώς χαμηλότερες τιμές για το ψωμί (30-60 μg/kg) και τα διάφορα δημητριακά που χρησιμοποιούνται ως πρωινό (30-180 μg/kg). Παρόλα τούτα, και λόγω του Ευρωπαϊκού τύπου Διαιτολογίου και της αυξημένης κατανάλωσης του σε ημερήσια βάση, θεωρείται ότι το πιο σοβαρό πρόβλημα αναφορικά με την παρουσία ακρυλαμιδίου έγκειται σε αυτό το προϊόν (ψωμί) (SANCO/2002/999/2; SANCO/2002/03216/00/00).

Ποιες είναι οι τοξικές επιπτώσεις του ακρυλαμιδίου στον οργανισμό;

Το ακρυλαμίδιο, λόγω της χημικής του δομής, εμφανίζει δραστικότητα έναντι διαφόρων βιολογικών μορίων με απόρροια πρόκληση μεταλλάξεων στους οργανισμούς. Επίσης, ενώ το μόριο αυτό πιθανότατα δεν αντιδρά με το DNA, το μεταβολιζόμενο στον οργανισμό παράγωγο του, γλυσιδαμίδιο, όντας πολύ περισσότερο δραστικό, αντιδρά, με προφανείς αρνητικές επιδράσεις για τον οργανισμό. Πέρα των μεταλλαξιογόνων χαρακτηριστικών του, το ακρυλαμίδιο έχει αποδεδειγμένες καρκινογόνους ιδιότητες σε πειραματόζωα, αφού έχει δειχθεί ότι προάγει τη δημιουργία αδενωμάτων και αδενωκαρκινωμάτων στο θυρεοειδή καθώς και στα γεννητικά όργανα αρσενικών και θηλυκών ποντικιών. Σε ό,τι αφορά τον άνθρωπο, το ακρυλαμίδιο θεωρείται πιθανός (probable) καρκινογόνος παράγοντας (έγγραφο SANCO/2002/999/1) και κατηγοριοποιείται στο Group 2A της IARC (International Agency for Research on Cancer), με το δεδομένο ότι ακόμη υπάρχουν ανεπαρκή δεδομένα για να καταταγεί η ουσία αυτή στο Group 1 (παράγοντας καρκινογόνος για τον άνθρωπο) αλλά αρκετά δεδομένα που δεικνύουν καρκινογένεση στα ζώα, ούτως ώστε να καταταγεί σε κατηγορία ανώτερη του Group 2Β (δυνατός - possible καρκινογόνος παράγοντας για τον άνθρωπο). Τέλος πρόσληψη μεγάλων ποσών ακρυλαμιδίου, έχει άμεσα νευροτοξικά και ορμονολογικά αποτελέσματα, τα οποία είναι καλύτερα τεκμηριωμένα από τις μελέτες αναφορικά με την καρκινογένεση (FAO/WHO 2002, Final report. Acrylamide in food; EFSA 2003, White paper on acrylamide).

Ποιοι είναι οι μηχανισμοί σχηματισμού του ακρυλαμίδιο στα τρόφιμα;

Αναφορικά με τους τρόπους σχηματισμού του ακρυλαμιδίου στα διάφορα τρόφιμα, ήδη σε δημοσιεύματα στον διεθνή Επιστημονικό τύπο αποδεικνύεται ύπαρξη συσχετισμού της σύνθεσης του ακρυλαμιδίου με τα πρώτα στάδια της αντίδρασης μη-ενζυμικής αμαύρωσης των σακχαρούχων και αμυλούχων τροφίμων (αντίδραση Maillard) (Mottram et al. 2002; Stadler et al. 2002). Πιο συγκεκριμένα, ένα προτεινόμενο μονοπάτι συνθετικού μηχανισμού εμπλέκει την παρουσία ελευθέρων αμινοξέων (και κυρίως την ασπαραγίνη και τη μεθειονίνη) τα οποία αντιδρούν με διάφορα ενεργά ενδιάμεσα της αντίδρασης Maillard (Swedish Scientific Committee Acrylamide in Food, 5/2002; SANCO/2002/03288; Mottram et al. 2002). Παρόλα αυτά, και άλλοι εμπλεκόμενοι μηχανισμοί σύνθεσης ακρυλαμιδίου στα τρόφιμα είναι πιθανόν να υφίστανται και σχετικές μελέτες προς την κατεύθυνση αυτή ήδη λαμβάνουν χώρα. Αν και οι μηχανισμοί σύνθεσης του ακρυλαμιδίου δεν είναι ακόμη αποσαφηνισμένοι, τα πρώτα συμπεράσματα τα οποία μπορούν να εξαχθούν, είναι τα εξής: Σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της αντίδρασης και στην τελική συγκέντρωση των προϊόντων παίζει η θερμοκρασία της αντίδρασης, ο χρόνος κατά τον οποίο λαμβάνει χώρα αυτή καθώς και η αρχική συγκέντρωση και το profile των αναγωγικών σακχάρων και ελευθέρων αμινοξέων στο τρόφιμο, ενώ μέχρι της στιγμής αυτής παραμένουν άγνωστα τα στάδια τα οποία μπορούν να περιορίσουν την ταχύτητα της σύνθεσης του προϊόντος αυτού.

Τι μπορεί να προταθεί στους καταναλωτές αναφορικά με τους τρόπους μείωσης σχηματισμού του ακρυλαμίδιο στα διάφορα είδη των τροφίμων;

Μέχρι της στιγμής αυτής, παρότι η προβληματική αναφορικά με το συγκεκριμένο θέμα είναι ιδιαιτέρως μεγάλη, δεν έχει προταθεί σε Ευρωπαϊκό Επίπεδο η θέσπιση ενός "μέγιστου προτεινόμενου ορίου" ("maximum suggested limit") τουλάχιστον για κάποια προϊόντα (π. χ. τσιπς, crispies κλπ) τα οποία σχετίζονται με την παρουσία ακρυλαμιδίου σε αυτά. Θα πρέπει επίσης να ειπωθεί ότι ήδη υπάρχουν κάποια δεδομένα τα οποία αποδεικνύουν ότι μείωση της συγκέντρωσης του ακρυλαμιδίου στα διάφορα τηγανητά τρόφιμα (π. χ. πατάτες, σνακς, τσίπς κλπ) είναι δυνατόν να επιτευχθεί εάν αυξηθεί ο λόγος πατάτες/λάδι τηγανίσματος από 1/10 σε 1/15 - 1/20, προκειμένου να μειωθεί ο χρόνος τηγανίσματος. Περαιτέρω, προτείνεται στους καταναλωτές, οι πατάτες τις οποίες θα τηγανίσουν, πριν από το τηγάνισμα να τις έχουν εμβαπτιστεί για αρκετή ώρα σε νερό, προκειμένου να έχει μειωθεί η περιεκτικότητα των ιστών σε ελεύθερα σάκχαρα και αμινοξέα. Επίσης, θα ήταν καλό οι πατάτες αρχικά να βράζονται και κατόπιν να υφίστανται σύντομο τηγάνισμα, καθόσον στα διάφορα αμυλούχα βραστά τρόφιμα δεν έχει αναφερθεί σύνθεση ακρυλαμιδίου. Για την μείωση της έκθεσης σε ακρυλαμίδιο, πέρα από όλα τα άλλα, ο Ε.Φ.Ε.Τ. συνιστά την τήρηση των γενικών κανόνων της υγιεινής διατροφής και του "μέτρου" και της "μεσότητας", δηλαδή τον περιορισμό της υπερβολικής κατανάλωσης τροφίμων που έχουν υποστεί τηγάνισμα ή ψήσιμο για παρατεταμένο χρονικό διάστημα, την προτίμηση νωπών φρούτων και λαχανικών, το βρασμό ως τρόπο μαγειρέματος ορισμένων τροφίμων και την εν γένει "Μεσογειακή δίαιτα" ως τρόπο διατροφής. Οι επιστημονικές πληροφορίες οι οποίες ήδη υπάρχουν αναφορικά με την παρουσία ακρυλαμιδίου στα διάφορα τρόφιμα, τέλος, θα τύχουν περαιτέρω μελέτης από τα αρμόδια Κοινοτικά όργανα, ώστε να αξιολογηθεί ο ενδεχόμενος διατροφικός κίνδυνος της αθροιστικής έκθεσης του ανθρώπου στην πρόσληψη ακρυλαμιδίου και να παρθούν τα ανάλογα μέτρα.

Τι συμπεράσματα εξάγονται αναφορικά με την παρουσία της τοξικής ουσίας του ακρυλαμιδίου στα διάφορα είδη των τροφίμων; Ποιες είναι οι ενέργειες του Ε.Φ.Ε.Τ.;

Το θέμα του ακρυλαμιδίου θεωρείται μεγάλης σοβαρότητας τόσο σε επίπεδο ακαδημαϊκό όσο και σε επίπεδο βιομηχανικό, και Δημόσιας Υγείας, χρήζει δε ιδιαίτερης ερευνητικής μελέτης και σημασίας. Ήδη πληροφορίες παρέχονται στους ενδιαφερομένους φορείς αναφορικά με το ακρυλαμίδιο μέσω του διαδικτύου (στο site www.acrylamide-food.org) ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θεωρεί σκόπιμη τη δημιουργία βάσης δεδομένων για την καταγραφή των σχετικών δραστηριοτήτων των Κρατών-Μελών αναφορικά με αυτό το θέμα. 
Ήδη οι φορείς ελέγχου τροφίμων του εξωτερικού ασχολούνται με τις διάφορες μεθόδους ποσοτικού προσδιορισμού του ακρυλαμιδίου, τη μελέτη των σταδίων που περιορίζουν την ταχύτητα σύνθεσης του προϊόντος αυτού (rate-limiting steps) στα διάφορα ήδη τροφίμων τα οποία εμπλέκονται με την παρουσία ακρυλαμιδίου, καθώς επίσης και σε μελέτες Επιδημιολογίας και Έκθεσης στο προϊόν αυτό. 
Ο Ε.Φ.Ε.Τ., σε συνεργασία με το Γ.Χ.Κ., υλοποιεί ένα ερευνητικό πρόγραμμα παρακολούθησης της συγκέντρωσης του ακρυλαμιδίου στα διάφορα είδη των τροφίμων. Ο συνολικός αριθμός των δειγμάτων στα οποία θα μελετηθεί η παρουσία του ακρυλαμιδίου είναι 55 και περιλαμβάνει ποικίλων τύπων προϊόντα όπως πατατάκια (chips), τηγανιτές πατάτες (από εστιατόρια, fast-foods κλπ), διαφόρων ειδών ψημένα δημητριακά (breakfast cereals), ψωμί, φρυγανιές, μπισκότα, καφέ, καθώς και διάφορα είδη snacks. Τα αποτελέσματα του ελέγχου θα καταχωρηθούν στην ήδη υπάρχουσα Τράπεζα Δεδομένων της Ε.Ε. σχετιζόμενη με το επίπεδο του ακρυλαμιδίου στα διάφορα είδη των τροφίμων, με σκοπό να χρησιμοποιηθούν αυτά για τον υπολογισμό των επιπέδων ημερήσιας πρόσληψης, η οποία θα είναι απαραίτητη για τη θεσμοθέτηση ορίων. Τα αποτελέσματα του ελέγχου που διεξάγεται από τον Ε.Φ.Ε.Τ. και το Γ.Χ.Κ. θα ανακοινωθούν σε εύλογο χρονικό διάστημα.


Ο κανονισμός της ΕΕ θα ισχύει για κάθε εκμετάλλευση που παράγει, μεταποιεί ή εμπορεύεται προϊόντα πατάτας, ψωμί, ζαχαροπλαστικής, δημητριακών για πρωινό, παιδικές τροφές, προϊόντα καφέ ή υποκατάστατα καφέ. Ο κανονισμός αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής με στόχο τη μείωση των επιπέδων ακρυλαμιδίου στα τρόφιμα.
Παράλληλα προβλέπονται συγκεκριμένες διαδικασίες για τις εταιρείες τροφίμων, καθώς και συστάσεις για τους καταναλωτές που μαγειρεύουν στο σπίτι.
Βιβλιογραφία

EFSA, 2003, White paper on acrylamide. pp 1-8

FAO/WHO (2002) Final report. Acrylamide in food. pp 4-14
Food Standards agency (2002) Study of Acrylamide in Food. Background information and research findings. pp 3-7
Food Safety Authority of Ireland Report (2002) Food safety authority comment on Swedish study into cancer chemicals in food. pp 1-2
B.Y. Kim, H.H. Hyun (2002) Production of acrylamide usinf immobilized cells of Rhodococcus rhodochrus M33. Biotechnol Bioproc Eng 7, 194-200
D. Mottram, B. Wedzicha, A. Dodson (2002) Acrylamide is formed in the Maillard reaction. Nature 419, 448
SANCO/2002/999/1 (2002) Opinion of the scientific comitee on food on new finding regarding the presence of acrylamide in food. pp 3-11
SANCO/2002/999/2 (2002) Report of Finnish Food Agency. pp 1
SANCO/2002/03216/00/00 (2002) Report of the National Commodity Inspectorate. Acrylamide in grain and potato products. pp 3-7
SANCO-2002-03288 (2002) French Food Safety Authority Report. Acrylamide: Information point. pp 1-3
Swedish Scientific Committee (2002) Acrylamide in Food: Mechanisms of formation and influencing factors during heating of foods. pp 7-18
R. Stadler, I. Blank, N. Varga, F. Robert, J. Hau, P. Guy, M.C. Robert, S. Riediker (2002) Acrylamide from Maillard reaction products. Nature 419, 449
Ε. Tareke, P. Rydberg, P. Karlsson, S. Eriksson, M. Torquist (2002) Analysis of acrylamide, a carcinogen formed in heated foodstuffs. J Agric Food Chem 50, 4998-5006
Πηγή ΕΦΕΤ

Διαβάστε επισης
Γιατί όταν τρώτε πατατάκια, τσιπς κινδυνεύει η υγεία σας

Ακτινίδια για πέψη, πίεση, χοληστερίνη, όραση, δέρμα, πλούσια σε βιταμίνες και αντιοξειδωτικά

ακτινίδιο

της Κλεοπάτρα Ζουμπουρλή, μοριακή βιολόγος, medlabnews.gr iatrikanea

Το ακτινίδιο είναι ένα εξωτικό φρούτο το οποίο μπορούμε να βρούμε στη χώρα μας σε κάθε εποχή. Το ακτινίδιο είναι ένα φρούτο γεμάτο βιταμίνες και πολύτιμα για το σώμα μας στοιχεία. Τρώγεται ευχάριστα όλο το χρόνο. 

Το ακτινίδιο είναι θάμνος με άνθη χρώματος κόκκινου ή λευκού. Τα φύλλα του έχουν ωοειδές σχήμα και στο κάτω μέρος τους έχουν χνούδι. Ο καρπός του είναι ράγα και είναι εδώδιμος, με γλυκόξινη γεύση. Το εξωτερικό του μέρος είναι χρώματος καφέ και το εσωτερικό είναι χυμώδες, με πράσινο χρώμα και μικρά σποράκια, χρώματος μαύρου. Η Κίνα θεωρείται επικρατέστερη πατρίδα του ακτινιδίου, από τα αρχαία χρόνια. Το γνωστότερο είδος που καλλιεργείται στην Ελλάδα ονομάζεται ακτινίδιον το σινικό

Το φυτό ήταν αυτοφυές στην Κίνα και ταξίδεψε μετά το 19ο αιώνα στη Βρετανία και το 1906 στη Νέα Ζηλανδία. Η ονομασία του όμως κίουι (Kiwi) προέρχεται από το ομώνυμο πτηνό, το οποίο είναι εθνικό σύμβολο της Νέας Ζηλανδίας, όπου ζει αποκλειστικά. Την ονομασία αυτή την πήρε το ακτινίδιο από το φυτοκόμο Hayward Wright (1873-1959), ο οποίος πειραματίστηκε με τα φυτά και κατόρθωσε να δημιουργήσει την ποικιλία που είναι γνωστή σήμερα. Με τη σημερινή μορφή του, το ακτινίδιο καλλιεργείται από το 1950.

Από τα πρώτα κιόλας χρόνια της κατανάλωσής του, άρχισαν να διαφαίνονται οι θεραπευτικές του ιδιότητες, οι οποίες κυρίως οφείλονται στα υψηλής περιεκτικότητάς του θρεπτικά συστατικά, όπως βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και νερό. Στη σημερινή εποχή, η κατανάλωσή του έχει αυξηθεί σημαντικά λόγω των πολύτιμων συστατικών που περιέχει, αλλά και λόγω της χαμηλής θερμιδικής του αξίας.
Ο καρπός του ακτινιδίου είναι πλούσιος σε κάλιο, μαγνήσιο, φώσφορο, φυτικές ίνες και ιχνοστοιχεία. Επίσης, διαθέτει περισσότερη βιταμίνη C σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο φρούτο, αρκεί μόνο να καταναλωθεί αμέσως μετά την κοπή, για να μη χαθούν οι βιταμίνες. Η βιταμίνη C αποτελεί ισχυρό αντιοξειδωτικό, το οποίο βοηθά στην καταπολέμηση των ελευθέρων ριζών, καθώς επίσης και στην παραγωγή κολλαγόνου, για τη διατήρηση της υγείας του δέρματος. Η ύπαρξη πολλών βιταμινών καθιστά το ακτινίδιο ως το καλύτερο μέσο για την άμυνα κατά των μικροβίων. Επίσης, απομακρύνει τον κίνδυνο θρομβώσεων στο κυκλοφορικό σύστημα και διασφαλίζει τη σωστή πέψη και την εύρυθμη λειτουργία του εντέρου. Τέλος, συντελεί στη βελτίωση της όρασης, εξαιτίας του αντιοξειδωτικού λουτεΐνη που περιέχει.

Το ακτινίδιο αποτελεί εξαίρετη πηγή των λιποδιαλυτών βιταμινών Α και Ε, οι οποίες με την σειρά τους επιβραδύνουν την διαδικασία της γήρανσης και προστατεύουν τα κύτταρα από φθορές. Άλλες πολύ σημαντικές βιταμίνες που βρίσκουμε στο ακτινίδιο, είναι οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β, οι οποίες βοηθούν σε μεγάλο βαθμό στην υγιή λειτουργία του εγκεφάλου αλλά και το φυλλικό οξύ, το οποίο παρεμποδίζει τις γενετικές ανωμαλίες στα έμβρυα.
Παράλληλα με τις βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία κατέχουν υψηλή θέση στην θρεπτική αξία του ακτινιδίου. Τα πιο σημαντικά από αυτά είναι το κάλιο, το μαγνήσιο, το ασβέστιο, ο φώσφορος, ο σίδηρος, ο χαλκός και ο ψευδάργυρος. Το κάλιο βοηθάει στη μείωση της αρτηριακής πίεσης και περιέχεται στο ακτινίδιο σχεδόν στην ίδια ποσότητα που περιέχεται και στην μπανάνα. Ο φώσφορος και το μαγνήσιο δρουν συνεργικά, για την καλύτερη υγεία των οστών και των δοντιών. Επιπλέον, η βιταμίνη C που περιέχει το ακτινίδιο, βοηθάει στην καλύτερη απορρόφηση του σιδήρου.


Άλλα συστατικά τα οποία περιέχονται στα ακτινίδια, είναι οι φυτικές ίνες, το νερό, τα ω3 και ω6 λιπαρά και πολλά ισχυρά αντιοξειδωτικά. Μια από τις πιο διαδεδομένες ευεργετικές ιδιότητες του ακτινιδίου είναι η διουρητική δράση του, η οποία οφείλεται κατά κύριο λόγο στις φυτικές ίνες που περιέχει.
Οι φυτικές ίνες βοηθούν στην διατήρηση της υγείας του εντέρου και στην απομάκρυνση των τοξικών ουσιών από αυτό. Μια μερίδα ακτινιδίου (76γρ.) παρέχει το 10% της ημερήσιας συνιστώμενης ποσότητας σε φυτικές ίνες (3γρ). Επομένως, η συστηματική κατανάλωση του ακτινιδίου, μπορεί να βοηθήσει αποτελεσματικά στην καταπολέμηση της δυσκοιλιότητας αλλά και του φουσκώματος.

Αυτό το μοναδικό φρούτο αποτελεί μια πολύτιμη πηγή ω3 και ω6 λιπαρών οξέων, τα οποία είναι ευρέως διαδεδομένα για την πρόληψη αλλά και την αντιμετώπιση των καρδιαγγειακών παθήσεων, όπως επίσης και για τον καλύτερο έλεγχο των φλεγμονών στο σώμα. Τα λιπαρά αυτά οξέα, συναντώνται κυρίως στα μικρά μαύρα σπόρια του ακτινιδίου.

Η λουτεΐνη είναι ένα ακόμη συστατικό που ξεχωρίζει στο ακτινίδιο. Είναι μια χρωστική ουσία, η οποία προστατεύει την όραση και βοηθά στην καλύτερη υγεία του δέρματος. Αξίζει να αναφέρουμε πως, όπως όλα τα φρούτα και τα λαχανικά, έτσι και η συστηματική κατανάλωση ακτινιδίου, έχει αποδειχθεί από έρευνες ότι βοηθά στην πρόληψη των καρδιαγγειακών παθήσεων, της παχυσαρκίας, του διαβήτη τύπου 2, στη μείωση της χοληστερόλης, καθώς και άλλων χρόνιων εκφυλιστικών ασθενειών.

Το ακτινίδιο κάνει καλό στην επιδερμίδα.

Το ακτινίδιο είναι πλούσιο σε βιταμίνη Ε, ένα πολύ σημαντικό αντιοξειδωτικό που προστατεύει και χαρίζει ένα υγιές και φωτεινό δέρμα, αποτρέποντας την εμφάνιση τυχόν ανεπιθύμητων παθήσεων

Οι πολυφαινόλες είναι φυτικές ουσίες που βρίσκονται κάτω από την φλούδα του φυτού και συμβάλλουν στην άμυνά του απέναντι στις μολύνσεις από παθογόνους παράγοντες. Πολλές μελέτες τα τελευταία χρόνια έχουν δείξει ότι οι ουσίες αυτές λειτουργούν προστατευτικά και στον άνθρωπο, προάγοντας την καλή κατάσταση της υγείας και παρατείνοντας τον μέσο όρο ζωής. 

Αναστέλλουν ή περιορίζουν την οξείδωση των λιπιδίων του αίματος, αυξάνουν τα επίπεδα της «καλής» (προστατευτικής για την υγεία) χοληστερόλης HDL ενώ ταυτόχρονα ρίχνουν τα επίπεδα της «κακής» χοληστερόλης LDL, η οποία συνδέεται με την δημιουργία αθηρωματικών πλακών. Οι πολυφαινόλες μειώνουν την πιθανότητα δημιουργίας θρόμβων, έχουν αντιφλεγμονώδη δράση και περιορίζουν σε σημαντικό βαθμό τις οξειδωτικές βλάβες στους ιστούς, απομακρύνοντας έτσι κατά την εκτίμηση των επιστημόνων και την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου.



Διατροφική αξία καρπού ακτινιδίου (ανά 100 gr)


Νερό
81.2%
Θερμίδες
66
Πρωτεΐνη
0.79gr
Λίπη
0.07gr
Υδατάνθρακες
17.5gr
Βιταμίνη Α
174(I.U)
Βιταμίνη Β1
0.02mg
Βιταμίνη Β2
0.05mg
Βιταμίνη C
150mg
Ασβέστιο
16mg
Φώσφορος
64mg
Σίδηρος
0.51mg
Νάτριο
7mg
Κάλιο
264mg

Επιλέξτε ακτινίδια με ανέπαφη επιδερμίδα, χωρίς κηλίδες ή σχιμές. Τα ώριμα ακτινίδια πιέζονται εύκολα και είναι πολύ μαλακά. Έχουν μικρή διάρκεια ζωής αν παραμείνουν ανοικτά σε θερμοκρασία δωματίου. Διατηρείστε τα στο ψυγείο.
Η κατανάλωση των ακτινιδίων πρέπει να γίνεται αμέσως μετά την κοπή του φρούτου διότι αν το αφήσετε πολύ ώρα οξειδώνονται οι βιταμίνες του και κυρίως η βιταμίνη C με αποτέλεσμα να καταστρέφονται!
Διαβάστε επίσης

Τροφές που μας προστατεύουν από τις ιώσεις, πλούσιες σε βιταμίνες, μέταλλα, αντιοξειδωτικά

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

Για πρόληψη και αντιμετώπιση της γρίπης και του κρυολογήματος διάφορα τρόφιμα προσφέρουν ένα πλούσιο οπλοστάσιο ισχυρών παραγόντων που θωρακίζουν το σύστημα άμυνας μας. Τα τρόφιμα που διαλέγουμε να τρώμε κάθε μέρα σε συνδυασμό με τα εμβόλια, την ξεκούραση, τον καλό ύπνο και την τακτική σωματική άσκηση είναι ασπίδες προστασίας από τη γρίπη και άλλες σοβαρές ασθένειες.

Ποιες τροφές μας προστατεύουν από τις ιώσεις;


Αρχικά θα πρέπει να ενισχύσουμε το ανοσοποιητικό μας σύστημα με τροφές πλούσιες σε συγκεκριμένα θρεπτικά συστατικά.
Μανιτάρια



Τα λευκά μανιτάρια (button mushrooms) είναι πλούσια σε σελήνιο και αντιοξειδωτικά. Τα χαμηλά επίπεδα σελήνιου έχει βρεθεί ότι συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης γρίπης. Περιέχουν επίσης ριβοφλαβίνη και νιασίνη, οι οποίες είναι βιταμίνες Β και έχουν σημαντικό ρόλο στη διατήρηση ενός υγιούς ανοσοποιητικού συστήματος. Έρευνες έχουν δείξει επίσης ότι τα μανιτάρια πιθανόν έχουν αντιϊκές, αντιβακτηριακές καθώς και αντικαρκινικές ιδιότητες.

Στρείδια




Τα στρείδια είναι πλούσια σε ψευδάργυρο, ένα ιχνοστοιχείο που προσφέρει ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος αλλά και της λίμπιντο. Τα χαμηλά επίπεδα ψευδαργύρου έχουν συνδεθεί με την ανδρική υπογονιμότητα ενώ επίσης φαίνεται ότι προσφέρει και κάποια αντιϊκή προστασία, αν και οι ερευνητές δεν μπορούν να εξηγήσουν ακόμα το γιατί. Ωστόσο είναι γνωστό ότι ο ψευδάργυρος έχει σημαντικό ρόλο σε αρκετές λειτουργίες του ανοσοποιητικού συστήματος, συμπεριλαμβανόμενης της επούλωσης των πληγών.

Λάχανο




Το λάχανο είναι μία καλή πηγή γλουταμίνης που επίσης ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα. Το βρίσκουμε άφθονο τον χειμώνα, σε διάφορες ποικιλίες, και προσφέρεται για διάφορες παρασκευές, όπως σαλάτες, σούπες κ.α.

Μπρόκολο




Άλλο ένα λαχανικό που βρίσκουμε σε αφθονία τον χειμώνα. Έρευνα έδειξε ότι το μπρόκολο μπορεί να ενισχύσει το ανοσοποιητικό σύστημα ενώ επίσης είναι πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά που συμβάλλουν στη διατήρηση της υγείας, όπως Βιταμίνες Α & C και γλουταθειόνη.


Σπανάκι




Ανήκει στις «υπερτροφές», και είναι πλούσιο σε φολλικό οξύ που βοηθά την παραγωγή νέων κυττάρων και την επιδιόρθωση του DNA. Είναι επίσης πλούσιο σε φυτικές ίνες και αντιοξειδωτικά όπως η βιταμίνη C. Προτιμήστε να το καταναλώσετε ωμό ή ελαφρά μαγειρεμένο ώστε να αποκομίσετε το μέγιστο των θρεπτικών συστατικών.

Elderberry




Τα σκουρόχρωμα αυτά μούρα έχει δειχθεί ότι καταπολεμούν τον ιό της γρίπης σε in vitro έρευνα, εάν και απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση για την ευεργετική τους δράση. Είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά και πιθανόν ενισχύουν την καταπολέμηση των φλεγμονών.

Acai Berry




Το Acai Berry είναι φρούτο που ανήκει στις «υπερτροφές» και το σκούρο χρώμα του υποδεικνύει την μεγάλη περιεκτικότητα του σε αντιοξειδωτικά και συγκεκριμένα σε ανθοκυανίνες. Δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμα επιστημονικά ότι το Acai Berry προσφέρει προστασία έναντι συγκεκριμένων παθήσεων, ωστόσο τα αντιοξειδωτικά που περιέχει μπορούν να ενισχύσουν το σώμα στην αντιμετώπιση της γήρανσης αλλά και διάφορων ασθενειών. 

Αμύγδαλα




Μία χούφτα αμύγδαλα μπορεί να βοηθήσει το ανοσοποιητικό σας να ανακάμψει από τις βλαβερές  επιπτώσεις του στρες. ¼ της κούπας αμύγδαλα περιέχουν περίπου το 50% της συνιστώμενης ημερήσιας ποσότητας Βιταμίνης Ε, ενώ επίσης είναι πλούσια σε ριβοφλαβίνη και νιασίνη.

Γκρέϊπφρουτ




Το γκρέϊπφρουτ είναι πλούσιο σε Βιταμίνη C, γνωστή για την δράση της ενάντια στην γρίπη και στο κρύωμα, καθώς επίσης και σε φλαβονοειδή, φυσικές ενώσεις που έχει δειχθεί ότι  ενισχύουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού. Εναλλακτικές επιλογές για όσους δεν συμπαθούν τα γκρέϊπφρουτ είναι τα πορτοκάλια και τα μανταρίνια.

Φύτρα σιταριού




Το φύτρο του σιταριού είναι το  μέρος του σπόρου που τρέφει τον νεαρό βλαστό κατά την ανάπτυξή του, και είναι εξαιρετικά πλούσιο σε θρεπτικά στοιχεία. Περιέχει πλειάδα βιταμινών και μετάλλων όπως ψευδάργυρο, αντιοξειδωτικά και βιταμίνες Β. Είναι επίσης μία καλή πηγή φυτικών ινών, πρωτεϊνών και καλών λιπαρών.

Γιαούρτι




Η καθημερινή κατανάλωση γιαουρτιού μπορεί να μειώσει τις πιθανότητες κρυώματος. Τα προϊόντα που αναγράφουν ότι περιέχουν «ζωντανές και ενεργές καλλιέργειες» θεωρείται από τους ερευνητές ότι ενισχύουν την λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος στην μάχη κατά των ασθενειών. Η Βιταμίνη D, που επίσης πολλές φορές προστίθεται στα προϊόντα γιαουρτιού, φαίνεται ότι συνδέεται με τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης γρίπης ή κρυώματος.

Σκόρδο




Το σκόρδο είναι πλούσιο σε πολύτιμα αντιοξειδωτικά. Ανάμεσα στα μικρόβια που καταπολεμούνται από το σκόρδο περιλαμβάνεται το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, ένα βακτήριο που έχει βρεθεί ότι συνδέεται με την εμφάνιση έλκους και καρκίνου στο στομάχι. Για την ενεργοποίηση των ωφέλιμων ενζύμων που περιέχει, συνιστάται αφού το καθαρίσετε και το ψιλοκόψετε, να περιμένετε 15-20 λεπτά πριν το μαγειρέψετε.

Τσάι




Τόσο το κοινό όσο και το πράσινο τσάι είναι πλούσια σε πολυφαινόλες και φλαβονοειδή. Οι αντιοξειδωτικές αυτές ουσίες μάχονται τις ελεύθερες ρίζες που βλάπτουν τα κύτταρα.

Γλυκοπατάτες




Όπως και τα καρότα, οι γλυκοπατάτες περιέχουν β-καροτένιο, ένα αντιοξειδωτικό που καταπολεμά τις ελεύθερες ρίζες. Είναι επίσης πλούσιες σε Βιταμίνη Α, η οποία έχει συνδεθεί με την επιβράδυνση της γήρανσης καθώς και με την πιθανή μείωση του κινδύνου ανάπτυξης κάποιων τύπων καρκίνου.

Καρπούζι




Εκτός από δροσιστικό και αναζωογονητικό, το ώριμο καρπούζι είναι πλούσιο σε γλουταθειόνη, ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό. Η γλουταθειόνη είναι γνωστή για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος στην αντιμετώπιση των λοιμώξεων. 

Copyright © 2015-2022 MEDLABNEWS.GR / IATRIKA NEA All Right Reserved. Τα κείμενα είναι προσφορά και πνευματική ιδιοκτησία του medlabnews.gr
Kάθε αναδημοσίευση θα πρέπει να αναφέρει την πηγή προέλευσης και τον συντάκτη. Aπαγορεύεται η εμπορική χρήση των κειμένων
-->