Χρυσός τα οφέλη του στην υγεία όταν τρώγεται. Κάνει καλό σε αρθρίτιδα, ακμή, γήρανση.

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

Ο χρυσός, μαζί και με άλλα μέταλλα όπως ο χαλκός και ο ψευδάργυρος, διαδραματίζουν καίριο ρόλο στο «μέτωπο» της ιατρικής τεχνολογίας.

Ενδεικτικά, ο χαλκός αποτελεί βασικό υλικό για εξειδικευμένο διαγνωστικό εξοπλισμό και μεθόδους, όπως οι αξονικοί τομογράφοι και η ραδιοθεραπεία, ενώ ο ψευδάργυρος έχει διαπιστωμένα αντι-ιϊκές και αντιδιαβρωτικές ιδιότητες και θεωρείται πολύτιμος για το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα.

Τι μπορεί να κάνει όμως ο χρυσός στην υγεία;

Ο ρόλος - «κλειδί» του χρυσού στην Ιατρική

Σύμφωνα με το Montly Index of Medical Specialities (MIMS), «η χρυσοθεραπεία, δηλαδή η χρήση αλάτων χρυσού για τη θεραπεία ασθενειών, χρονολογείται στο 1890, όταν ο Γερμανός βακτηριολόγος Ρόμπερτ Κοχ ανακάλυψε ότι οι χημικές ενώσεις του χρυσού μπορούν να “φρενάρουν” την ανάπτυξη του βάκιλου που προκαλεί φυματίωση (σ.σ. Mycobacterium tuberculosis).»

Το πολύτιμο μέταλλο έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες και βοηθάει στην αναγέννηση των κυττάρων αλλά και στην ψυχική ευεξία. Ο χρυσός μεταφέρεται μέσω της ουσίας γ-PGA, της οποίας η ισχυρή ενυδατική φόρμουλα συγκρατεί την υγρασία για ένα υγιές και απαλό δέρμα. Ο χρυσός προλαμβάνει την πρόωρη γήρανση, αντιμετωπίζοντας δραστικά τις ελεύθερες ρίζες.

Ιστορικά, ο χρυσός ήταν γνωστός για τις θεραπευτικές, αλλά και τις καλλυντικές του ιδιότητες. Στα χρόνια της Κλεοπάτρας, ο καθαρός χρυσός ήταν ένα πολύτιμο εργαλείο για τη διατήρηση του νεανικού δέρματος. Οι ιστορικοί αναφέρουν ότι η Κλεοπάτρα κοιμόταν με μάσκα χρυσού κάθε βράδυ. Στην αρχαία Ρώμη βάλσαμα χρυσού χρησιμοποιούνταν για την αντιμετώπιση διαφόρων δερματικών προβλημάτων.

Επιπρόσθετα, ο χρυσός θεωρείτο φάρμακο και κλειδί για τη νεότητα στην αρχαία Κίνα, καθώς η βασίλισσα της δυναστείας Ch' ing χρησιμοποιούσε τον χρυσό στο πρόσωπό της κάθε ημέρα. Καθώς και οι Τσάροι στην Ρωσία τον χρησιμοποιούσαν σε όλα τα τρόφιμα και εδέσματα τους, ως συλλέκτη μικροβίων και δηλητηρίων.

Σύμφωνα με επίσημες έρευνες ο βρώσιμος χρυσός επιδρά θετικά στον ανθρώπινο οργανισμό .

Βοηθά στην μείωση της φλεγμονής των αρθρώσεων

Δρα προληπτικά στην ακμή κάθε τύπου δέρματος

Μειώνει την εμφάνιση λεπτών γραμμών και ρυτίδων

Μειώνει τα σημάδια γήρανσης

Εξισώνει τον τόνο του δέρματος

Βοηθά και αποτρέπει μελανώματα

Κάνει το δέρμα να φαίνεται πιο λείο και απαλό

Καταπολεμά τις ελεύθερες ρίζες

Βοηθά στην πρόληψη κατά της πρόωρης γήρανσης

Επιβραδύνει την εξάντληση του κολλαγόνου

Έχει άμεσα ορατά αποτελέσματα

Αυξάνει την ελαστικότητα του δέρματος

Παρέχει μια χρυσή λάμψη και βοηθά ως ένα φυσικό αντηλιακό

Επανορθώνει τα κατεστραμμένα κύτταρα του δέρματος

Και τέλος αυξάνει σημαντικά την διάρκεια της λάμψης του δέρματος

Σήμερα, μετά από δεκαετίες σχετικών μελετών, η αξιοποίηση του χρυσού στην ιατρική επιστήμη έχει διευρυνθεί. 

Τρεις εκ των πλέον βασικών εφαρμογών του χρυσού είναι οι εξής:

α) θεραπεία του καρκίνου

β) ανίχνευση HIV/AIDS

γ) θεραπεία ρευματοειδούς αρθρίτιδας

Πώς επιδρά ο χρυσός σε περιπτώσεις καρκίνου

Το σχετικό δημοσίευμα του MIMS επισημαίνει ότι οι ενώσεις χρυσού χρησιμοποιούνται ολοένα και πιο συχνά για τη θεραπεία διαφόρων τύπου καρκίνου, με πιο εντυπωσιακή τη χρήση του στη χημειοθεραπεία για όγκους.

«Αν και δεν περιέχουν όλα τα φάρμακα για καρκίνο κάποιου τύπου μέταλλο, οι πιο διαδεδομένες θεραπείες για πολλών τύπων καρκίνους είναι φάρμακα όπως η σισπλατίνη. Η συγκεκριμένη χημική φόρμουλα περιέχει πλατίνα» εξηγεί ο Ρίτσαρντ Χάλιντεϊ από το World Gold Council. Όπως συμβαίνει, ωστόσο, με πολλά αντικαρκινικά φάρμακα, κατά τη θεραπεία σκοτώνονται και πολλά υγιή κύτταρα, μαζί με τα καρκινικά, με συνέπεια να υπάρχουν παρενέργειες, όπως η απώλεια μαλλιών.

Σύμφωνα με το MIMS, μια πολλά υποσχόμενη ανακάλυψη είναι η χρήση νανοσωματιδίων χρυσού. Πως λειτουργεί αυτό; Λόγω της βιοσυμβατότητας του χρυσού, τα νανοσωματίδια μπορούν να εγχυθούν ενδοφλεβίως και να συσσωρευτούν σε συγκεκριμένη περιοχή, όπως είναι οι καρκινικοί όγκοι.

Ο Χάλιντεϊ υποστήριξε ότι «τρέχουν» ήδη κλινικές δοκιμές για φάρμακα στοχευμένης χρήσης, τα οποία θα βασίζονται σε μικροσωματίδια χρυσού. Με τον τρόπο αυτό εκτιμάται ότι θα μειωθούν σημαντικά οι παρενέργειες.

Η χρήση χρυσού έχει ήδη δώσει ενθαρρυντικά αποτελέσματα στη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη, με τα μικροσωματίδια χρυσού να επιτυγχάνουν την αναστολή της ανάπτυξης των όγκων. «Η θέση των κόκκων χρυσού μπορεί να ανιχνευτεί χρησιμοποιώντας ακτίνες Χ, επιτρέποντας, έτσι, στους γιατρούς να στοχεύσουν σε συγκεκριμένο σημείο του προστάτη με ακρίβεια χιλιοστών» τονίζει ο Χάλιντεϊ.

Η εφαρμογή του χρυσού στη ρευματοειδή αρθρίτιδα

Μια από τις πλέον δοκιμασμένες εφαρμογές του χρυσού, ως θεραπευτικού μέσου, αφορά τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Το φάρμακο τύπου DMARD, που τροποποιεί τη νόσο, χρησιμοποιείται λιγότερο τις δυο τελευταίες δεκαετίες, λόγω της χρήσης πιο ανεκτών φαρμάκων, όπως η μεθοτρεξάτη.

Η χρυσο-θεραπεία γινόταν μέσω ένεσης, ωστόσο υπήρχε η δυνατότητα και η λήψη χρυσού από στόματος. Οι ασθενείς συνήθως λαμβάνουν εβδομαδιαίες ενέσεις που, σταδιακά, μειώνονται σε μια το μήνα. Οι σχετικές έρευνες -και με placebo φάρμακο- είχαν δείξει ότι με τη θεραπεία χρυσού επιτύγχαναν μείωση κατά 30% στα πρηξίματα που προκαλούνταν στις αρθρώσεις.

Να σημειωθεί ότι τα κοιτάσματα της Ελλάδας σε χρυσό, άργυρο, μόλυβδο, χαλκό και ψευδάργυρο εντοπίζονται στα Μεταλλεία Κασσάνδρας, στην περιοχή της ΒΑ Χαλκιδικής. Εκεί βρίσκονται τα γνωστά μεταλλεία της Ολυμπιάδας και των Μαύρων Πετρών στο Στρατώνι, που βρίσκονται σε φάση παραγωγής και εξαγωγών, καθώς και εκείνο των Σκουριών, που τελεί υπό καθεστώς ανάπτυξης.

Τρόποι για να φάτε τον χρυσό.

Σκόνη χρυσού χρησιμοποιείται στην ζαχαροπλαστική αλλά και ακόμα σε μαγειρευτά φαγητά.

Πρόσφατα κυκλοφόρησε ελληνικό ελαιόλαδο που περιέχει βρώσιμο χρυσό και το κόστος του για μια συσκευασία των 250 ml αγγίζει τα 1.050 ευρώ.

Διαβάστε επίσης

• Ψευδάργυρος, η έλλειψή του προκαλεί λοιμώξεις, δερματοπάθειες, λευκά σημάδια στα νύχια, τριχόπτωση, υπογονιμότητα, διαταραχές στον ύπνο
• Βόριο ένα ιχνοστοιχείο απαραίτητο για την οστεοπόρωση, την οστεοαρθρίτιδα, την εμμηνόπαυση, το στρες, τη μνήμη
• Μην ξεχνάτε να ελέγχετε το μαγνήσιο. Η έλλειψη του προκαλεί μουδιάσματα, κράμπες, ημικρανίες, κόπωση. Σε ποιες τροφές υπάρχει το μαγνήσιο;
• Αντιμετώπιση της σιδηροπενικής αναιμίας. Τροφές με σίδηρο. Ο ρόλος της βιταμίνης C

Αφροδισιακές τροφές και ποτά που αυξάνουν την ερωτική επιθυμία. Τροφές και ποτά που σκοτώνουν την λίμπιντο. Ασκήσεις Kegel

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

Η ερωτική επιθυμία είναι προϋπόθεση για να εμπλακούμε σε μια σεξουαλική πράξη. Κυριαρχείται από την έλξη για τον άλλον άνθρωπο και την προσδοκία να πάρουμε και να δώσουμε ηδονή. Η λίμπιντο μπορεί να περιγραφεί ως αυτή η ενστικτώδης ερωτική ορμή, η διάθεση για σεξ αλλά και όλη η ενέργεια που ξεχειλίζει από αυτή Η λίμπιντο έχει τις ρίζες της στα πιο βαθιά συναισθήματα πριν επηρεάσει και το σώμα σου.

Σε γενικές γραμμές η επιθυμία είναι κυρίως σεξουαλική: είναι η παρορμητική αντίδραση που μας σπρώχνει στο σεξ. Από την άλλη μεριά, η λίμπιντο είναι μια πολυδιάστατη λέξη που μπορεί να σημαίνει πολλά πράγματα. Η πιο δημοφιλής χρήση της αναφέρεται στη σεξουαλική επιθυμία και μόνο οι ψυχολόγοι τη χρησιμοποιούν ως ευρύτερη έννοια σήμερα.

Μπορεί να προκληθεί από εξωτερικά ερεθίσματα, όπως μια λέξη, ένα βλέμμα, μια μυρωδιά, ή από εσωτερικούς παράγοντες, όπως ένα συναίσθημα ή μια ευχάριστη ανάμνηση. Κατευθείαν ενεργοποιούνται συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου και έτσι ορμόνες και νευροδιαβιβαστές αναλαμβάνουν δράση. Ντοπαμίνη, τεστοστερόνη και οκυτοκίνη δημιουργούν ένα αίσθημα ευφορίας και αναμονής της ευχαρίστησης. Η λίμπιντο, όμως, δεν εξαρτάται μόνο από βιολογικούς παράγοντες, σημαντικό ρόλο παίζει και η ψυχολογία. Ο τρόπος που έχουμε μεγαλώσει, οι απόψεις μας σχετικά με το τι είναι σωστό και λάθος στο πλαίσιο της σεξουαλικής πράξης, αλλά και οι προσδοκίες μας από το άτομο απέναντί μας (δηλαδή οι ανάγκες που περιμένουμε να καλύψουμε μέσω της σεξουαλικής πράξης), επηρεάζουν την ερωτική μας επιθυμία. Αισθανόμαστε, λοιπόν, έλξη για ένα άτομο, η σεξουαλική επιθυμία μάς κυριεύει και εμείς δεν έχουμε παρά να περιμένουμε από το «αντικείμενο του πόθου μας» να ανταποκριθεί. Όλα καλά μέχρι εδώ. Διαβάστε για τις ορμόνες του έρωτα σε προηγούμενο άρθρο μας εδώ

Τι γίνεται, όμως, όταν η σεξουαλική επιθυμία αρχίζει να εξασθενεί;

Η χαμηλή σεξουαλική λίμπιντο ή διαταραχή μειωμένης σεξουαλικής επιθυμίας, όπως είναι ιατρικά γνωστή, είναι αντικείμενο μελέτης εδώ και δεκαετίες.

Οι αιτίες της μειωμένης λίμπιντο είναι πολλές και ποικίλες και κυμαίνονται από βιολογικές και παθολογικές έως συναισθηματικές. Το στρες, η διατροφή, οι αυξομειώσεις βάρους ενοχοποιούνται για την μειωμένη διάθεση για σεξ τόσο σε άντρες όσο και σε γυναίκες. Από την άλλη η δραστήρια ερωτική ζωή είναι ευεργετική για την καρδιά, τη μνήμη, το ανοσοποιητικό σύστημα και βέβαια και για τη φυσική κατάσταση.

Γνωρίζετε ότι υπάρχουν τροφές που αυξάνουν τη λίμπιντο και λειτουργούν αφροδισιακά;

Μια από αυτές είναι τα σπαράγγια. Είναι πλούσια σε βιταμίνη Ε, η οποία διεγείρει την παραγωγή των ορμονών που είναι απαραίτητες για μια δραστήρια σεξουαλική ζωή. Ένας Άγγλος βοτανολόγος του 17ου αιώνα, ο Νίκολας Κουλπέπερ (Nicholas Culpepper), έγραψε πως τα σπαράγγια "διεγείρουν τον πόθο στους άνδρες και στις γυναίκες".

Τα αμύγδαλα από την αρχαιότητα τα αμύγδαλα θεωρούνται σύμβολα γονιμότητας. Το άρωμα του αμύγδαλου διεγείρει το πάθος στις γυναίκες, ή τουλάχιστον αυτό περιγράφουν οι ποιητές και οι συγγραφείς.

Οι μπανάνες είναι επίσης αφροδισιακές. Η κατανάλωση μιας μπανάνας καθημερινά είναι πολύ αποτελεσματική στην αύξηση της λίμπιντο. Περιέχουν το ένζυμο βρομελίνη, το οποίο πιστεύεται ότι βελτιώνει την ερωτική επιθυμία των ανδρών αφού βελτιώνει την παραγωγή της τεστοστερόνης. Η μπανάνα περιέχει υψηλά επίπεδα καλίου και ριβοφλαβίνης (βιταμίνη Β2). Και τα δύο παίζουν σημαντικό ρόλο στην αύξηση της σεξουαλικής επιθυμίας και τη σεξουαλική. Το κάλιο ρυθμίζει τους θυρεοειδείς αδένες των γυναικών, ενώ η βιταμίνη Β αυξάνει τα επίπεδα ενέργειας

Λάχανο. Περιέχει ουσίες που βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος και έτσι την αιμάτωση των γεννητικών οργάνων.


Σέλερι. Περιέχει ανδοστερόνη, μια ανδρική ορμόνη που πιστεύεται ότι διεγείρει ερωτικά τις γυναίκες.


Κρόκος (Saffron)
Από τους αρχαίους χρόνους ο κρόκος θεωρείται ως ένα αποτελεσματικό φυσικό αφροδισιακό. Ο κρόκος είναι στην πραγματικότητα ένα μπαχαρικό που χρησιμοποιείται συνήθως στην ιταλική, ισπανική και ινδική κουζίνα. Δημιουργεί μια θετική επίδραση στο κεντρικό νευρικό σύστημα, καθώς επίσης και δίνει το αίσθημα της ευεξίας και ανεβάζει τη διάθεση. Επιπλέον ο κρόκος περιέχει μια χημική ουσία που ονομάζεται Picrocrocin που κάνει το σώμα πολύ πιο ευαίσθητο στην αφή.

Αυγά
 Τα αυγά είναι πλούσια σε βιταμίνη Β5 και βιταμίνη Β6, η οποία μειώνει το επίπεδο του στρες στον οργανισμό. Το άγχος είναι μια από τις αιτίες που επηρεάζουν τη λίμπιντο. Διατηρούν επίσης την ισορροπία των επιπέδων των ορμονών, που είναι πολύ σημαντικό για μια υγιή λίμπιντο. Τα αυγά είναι μια καλή πηγή της βιταμίνης Α και βοηθάει στην υγεία του δέρματος στον κόλπο. Ο κρόκος αυγού έχει υψηλά επίπεδα ψευδαργύρου (το οποίο βελτιώνει την παραγωγή υγιούς σπέρματος και τεστοστερόνης) και ντοπαμίνη (που βελτιώνει την σεξουαλική ευχαρίστηση). Μπορείτε να συμπεριλάβετε τα αυγά στο καθημερινό πρωινό σας.

Άγρια γλυκοπατάτα. Περιέχει χημικές ουσίες που αυξάνουν την ευαισθησία των γεννητικών οργάνων.


Σύκα. Τα σύκα είναι επίσης πολύ χρήσιμα για την τόνωση της λίμπιντο στις γυναίκες. Αυξάνουν την λίμπιντο και βελτιώνουν την σεξουαλική αντοχή, επειδή είναι πλούσια σε αμινοξέα – τους θεμέλιους λίθους των πρωτεϊνών που είναι απαραίτητες στον εγκέφαλο για την παραγωγή της χημικής ουσίας ντοπαμίνη.


Δαμάσκηνο: Φρούτο που εμποδίζει την συσσώρευση πλάκας στα αιμοφόρα αγγεία σύμφωνα με την British Journal of Nutrition. Οι καθαρές αρτηρίες, όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες είναι το μονοπάτι που μας οδηγεί στην ευχαρίστηση, καθώς η καλή κυκλοφορία του αίματος οδηγεί στην διέγερση. 


Ρεβίθια: Όσο κι αν μας φαίνεται περίεργο, τα ρεβίθια περιέχουν το λεγόμενο «φυσικό Viagra», ένα αμινοξύ που ονομάζεται αργινίνη. Με την αργινίνη απελευθερώνεται νιτρικό οξύ, διαδικασία την οποία ακολουθεί και το γνωστό μπλε χαπάκι, το οποίο επιταχύνει την φυσική λίπανση των αγγείων, διευκολύνοντας την ροή του αίματος στα γεννητικά όργανα.


Ελαιόλαδο: Το φυτικό λίπος του ελαιολάδου, που συνήθως αποκαλείται καλό λίπος, βοηθά στην παραγωγή της τεστοστερόνης. Κι αν νομίζετε ότι η τεστοστερόνη είναι αποκλειστικά «ανδρική ορμόνη», κάνετε λάθος. Οι επιστήμονες τονίζουν ότι είναι συνδεδεμένη με την σεξουαλική ορμή και των δύο φύλων. Μόλις δύο κουταλιές της σούπας σε καθημερινή βάση ρυθμίζουν το υγιές λίπος που μας είναι απαραίτητο.


Κόκκινο κρασί: Έρευνα του Πανεπιστημίου της Φλωρεντίας απέδειξε ότι οι γυναίκες που έπιναν ένα με δύο ποτηράκια κόκκινο κρασί την ημέρα είχαν καλύτερη φυσική λίπανση στον οργανισμό τους από εκείνες που δεν έπιναν καθόλου. Πιείτε ένα ποτηράκι με το βραδινό σας και θα έχετε ένα θερμότερο βράδυ. 


Λεβάντα: Το φυτό αυτό έχει την ικανότητα να διεγείρει τις αισθήσεις μόνο με το άρωμά του. Έρευνα σε γυναίκες που μύρισαν αιθέριο έλαιο λεβάντας στην διάρκεια του δείπνου τους έδειξε ότι το άρωμά της αύξησε κατά 11% την ροή του αίματος στα γεννητικά τους όργανα. Μια πιθανή εξήγηση είναι ότι ο εγκέφαλος συνδέει το άρωμα της λεβάντας με χαλαρωτικές αναμνήσεις. Βάλτε στην ζωή σας το μέλι από άνθη λεβάντας ή αρωματίστε το τραπέζι και τα κεριά σας με αιθέριο έλαιο λεβάντας, χαλαρώστε και απολαύστε το.

Bασιλικός. Όχι μόνο ενισχύει το άρωμα και τη γεύση των γευμάτων, αλλά εμφανίζει και μία πληθώρα ευεργετικών επιδράσεων στο ανθρώπινο σώμα.

Στρείδια. Είναι πλούσια σε ψευδάργυρο, ο οποίος είναι απαραίτητος για την παραγωγή τεστοστερόνης (είναι η κύρια ορμόνη του ανδρικού φύλου και παίζει καθοριστικό ρόλο στην ερωτική επιθυμία και στην στύση). Περιέχουν επίσης ντοπαμίνη.


Tα θαλασσινά έχουν χαρακτηριστεί ως οι πλέον αφροδισιακές τροφές. Ειδικά τα όστρακα (στρείδια, μύδια) και τα μαλάκια (όπως το χταπόδι) είναι πλούσια σε αμινοξέα και ψευδάργυρο, στοιχεία απαραίτητα για την παραγωγή διαφόρων ορμονών, όπως τα ανδρογόνα και η τεστοστερόνη. H έλλειψη του ψευδάργυρου είναι πολλές φορές η αιτία για την ανδρική ανικανότητα. Tα θαλασσινά είναι επίσης καλή πηγή νιασίνης (βιταμίνης B3), η οποία δρα στα άκρα του αγγειακού συστήματος, προκαλώντας τη διαστολή τους και συμβάλλοντας στην καλύτερη αιμάτωση του ανδρικού αναπαραγωγικού συστήματος.

Φύκια. Περιέχουν ασβέστιο, ιώδιο και σίδηρο, που πιστεύεται ότι τονώνουν την ερωτική επιθυμία

Αβοκάντο. Οι Αζτέκοι το αποκαλούσαν 'ahuacuatl', ή "δέντρο των γεννητικών οργάνων". Περιέχει ποτάσιο που «ξυπνάει» τις ορμές σας και φολικό οξύ για διατήρηση της ενέργειας. Στην Ισπανία του μεσαίωνα, οι ιερείς θεωρούσαν τη συγκεκριμένη τροφή τόσο αισχρά σεξουαλική που είχαν απαγορέψει την κατανάλωσή της.

Τέλος η αγαπημένη όλων σοκολάτα που είναι η βασίλισσα των αφροδισιακών τροφών. Η σοκολάτα περιέχει διάφορες ενώσεις: την ανανδαμίδη, μια ψυχοδραστική ουσία που επάγει την ευφορία, και τη φαινυλαιθυλαμίνη, την "ουσία του έρωτα", που απελευθερώνει ντοπαμίνη στο κέντρο ηδονής του εγκεφάλου που παρουσιάζεται κατά την κορύφωση της δραστηριότητάς του στη διάρκεια του οργασμού.

Τροφές για αύξηση της ερωτικής επιθυμίας


Η έλλειψη της ερωτικής επιθυμίας να οφείλεται σε έλλειψη ντοπαμίνης. Τα τρόφιμα που διεγείρουν την παραγωγή της είναι τα πρωτεϊνούχα, δηλαδή: κρέας, πουλερικά, γαλακτοκομικά και το φύτρο του σταριού. Γι’ αυτό κάθε ένα από τα τρία κύρια γεύματα της ημέρας θα πρέπει να περιέχει πρωτεΐνες. Την παραγωγή της μπορεί επίσης να τονώσουν επίσης: ο βασιλικός, το μαύρο πιπέρι, το πιπέρι καγιέν, οι καυτερές πιπεριές, (Αυξάνουν την κυκλοφορία του αίματος στα γεννητικά όργανα και βοηθούν την έκκριση ενδορφίνης.), το μάραθο,

το σκόρδο, Πλούσιο σε θειούχες ενώσεις όπως η αλλισίνη έχει την ιδιότητα να αυξάνει την κυκλοφορία του αίματος στα γεννητικά όργανα.

η πιπερόριζα, Διεγείρει τα συναισθήματα ευφορίας και έξαψης που συνδέονται με το σεξ.

το δεντρολίβανο, το κύμινο, το σουσάμι, ο καφές και το τσάι. Όσον αφορά τα συμπληρώματα, αυτά που μπορεί να βοηθήσουν είναι το φυλλικό οξύ, η θειαμίνη και ο ψευδάργυρος, το τζίνσενγκ.  Το ginseng είναι εξαιρετικά δημοφιλές βότανο για ενίσχυση της λίμπιντο. Το ginseng περιέχει τζινσενοσίδες, τα οποία βοηθούν να απελευθερωθεί το νιτρικό οξείδιο στο σώμα και συνεπώς, αυξάνει τη ροή του αίματος σε όλο το σώμα και της πυελικής περιοχής για την καλύτερη διέγερση αλλά και του οργασμού. Επίσης, μειώνει το επίπεδο του στρες στον οργανισμό. Έτσι, βάζοντας στην διατροφή σας ginseng μπορεί να αυξήσει την λίμπιντο σας και τη σεξουαλική σας απόδοση.

Αφροδισιακά ποτά

Εκτός από τα φαγητά και γλυκά που έχουν αφροδισιακές ιδιότητες, αρκετά ποτά έχουν επίσης αυτό το προνόμιο. Τα αφροδισιακά ποτά γίνονται από φυσικά υλικά, που μπορούν να αναμειχθούν με (λίγο) αλκοόλ δημιουργώντας αισθήματα ψυχικής και σωματικής ευφορίας. Το προοίμιο, με άλλα λόγια, της ερωτικής διάθεσης. Στα υλικά τους περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, ο χυμός πορτοκαλιού, τα πράσινα λεμόνια, το «μπαστουνάκι» βανίλιας, τα λίτσις, το μέλι, το σιρόπι ζαχαροκάλαμου, η κανέλλα σε σκόνη, το μοσχοκάρυδο, ψιλοκομμένο φρέσκο τζίντζερ κ.ά.
 Στα αλκοολούχα αφροδισιακά ποτά ξεχωριστή θέση έχει το αψέντι. Ενα δυνατό απεριτίφ που προέρχεται από την αρωματική αψιθιά (Artemisia absinthium) και έγινε θρύλος για τις «μαγικές» ιδιότητές του. Ταυτόχρονα όμως, κατηγορήθηκε για πρόκληση εθισμού και παραισθήσεων. Στα τέλη του 19ου αιώνα χρησιμοποιόταν ευρύτατα ως διεγερτικό, κυρίως από τους Γάλλους διανοούμενους και καλλιτέχνες. Στην μποέμικη κουλτούρα του αψεντιού εντάχθηκαν με ενθουσιασμό και... πριαπική διάθεση ο Τουλούζ-Λοτρέκ, ο Βερλέν, ο Ρεμπό, ο Μποντλέρ, αργότερα ο Πικάσο, ο Χεμινουγέι και άλλοι.


Και οι τεχνικές......

Μασάζ
 Το μασάζ είναι από τους καλύτερους τρόπους για την ενίσχυση της λίμπιντο και τη διέγερση στις γυναίκες. Αυτή η τεχνική λειτουργεί καλύτερα ειδικά, όταν είστε θυμωμένοι ή ανήσυχοι. Αιθέρια έλαια όπως το τριαντάφυλλο, φασκόμηλο, ylang, γιασεμί και σανταλόξυλο αποτελούν άριστα λάδια για μασάζ. Ο σύντροφός σας μπορεί να σας κάνει ένα μασάζ με απαλό φωτισμό, αρωματικά κεριά και απαλή μουσική. Τα αρωματικά κεριά βοηθηθούν να αυξηθεί η σεξουαλική διάθεση. Το μασάζ ζεσταίνει και χαλαρώνει το σώμα. Αυξάνει επίσης τη ροή του αίματος προς τα γεννητικά όργανα, και ως εκ τούτου βελτιώνει την ευαισθησία τους.

Ασκήσεις Kegel
 

Οι ασκήσεις Kegel μπορεί επίσης να βοηθήσουν μαζί με όλα τα παραπάνω έλαια, βότανα και τα φρούτα. Αν κάνετε ασκήσεις Kegel τακτικά σας βοηθούν να βελτιώσετε τη λίμπιντο και να γυμνάσετε τους «μυς του σεξ».
Οι «μύες του σεξ» (ηβοκοκκυγικοί) είναι οι μύες που χρησιμοποιούμε όταν θέλουμε να διακόψουμε την ούρηση. Προσπαθήστε να τους συστέλλεται, σαν να θέλετε να καθυστερήσετε την ούρηση, και κρατηθείτε σε αυτή τη θέση για 2-3˝. Εισπνεύστε σε κάθε σφίξιμο και εκπνεύστε χαλαρώνοντας τους μυς. Ξαπλώστε ανάσκελα με τα γόνατα λυγισμένα. Τα πέλματα να ακουμπάνε στο έδαφος και τα χέρια να βρίσκονται στο πλάι. Εισπνεύστε, σφίγγοντας τους κοιλιακούς μυς και τους γλουτούς, και σηκώστε τη λεκάνη μέχρι να φτάσει η πλάτη σας σε ευθεία γραμμή. Αναπνέετε, μένοντας στην ίδια θέση για 10˝. Εκπνεύστε επιστρέφοντας στο πάτωμα και επαναλάβετε 10 φορές. Στην τελευταία επανάληψη, παραμείνετε με τη λεκάνη ψηλά και κάντε μικρές πιέσεις προς τα πάνω για 10˝.

Τροφές  και άλλα…που ρίχνουν τη λίμπιντο

• Άσπρο ψωμί. Η υπερβολική κατανάλωση άσπρου ψωμιού και άλλων επεξεργασμένων υδατανθράκων μπορεί να βουλιάξει την ερωτική επιθυμία, σύμφωνα με έρευνες της βρετανικής διαιτητικής εταιρείας. Τα επεξεργασμένα τρόφιμα αυξάνουν πολύ γρήγορα τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, τα οποία με τη σειρά τους σχετίζονται με κατακόρυφη πτώση της ενεργητικότητας, με συνέπεια να μην έχει διάθεση κανείς να κάνει σεξ. Επιπλέον, το πολύ σάκχαρο από την μια μας παχαίνει και από την άλλη αυξάνει τα επίπεδα οιστρογόνων στον οργανισμό με συνέπεια να ελαττώνονται τα επίπεδα της τεστοστερόνης. 
• 
Ανεπάρκεια σιδήρου. Οι ανεπαρκείς ποσότητες σιδήρου μέσω της διατροφής μπορεί να κάνει την ερωτική επιθυμία να καταποντιστεί. Τα χαμηλά επίπεδα σιδήρου μειώνουν την ποιότητα της κυκλοφορίας του αίματος και έτσι ελαττώνουν την ενεργητικότητα. Όταν νιώθει κανείς εξάντληση, το τελευταίο που τον απασχολεί είναι το σεξ.

• Αλκοόλ. Το πολύ αλκοόλ μπορεί να προκαλέσει παροδική στυτική δυσλειτουργία στους άντρες και απώλεια αισθητικότητας και στα δύο φύλα.

Οι “απαγορευμένες” τροφές πριν από το σεξ είναι οι εξής:

Καφές: Ο καφές έχουν δείξει οι έρευνες ότι μπορεί να έχει επιπτώσεις στα επινεφρίδια. Και όπως γνωρίζουμε καλά, τα επινεφρίδια παράγουν ορισμένες ορμόνες που ευθύνονται για το στρες. Εάν λοιπόν το παρακάνετε με τον καφέ πριν το σεξ, μάλλον θα σας καταλάβει νευρικότητα και άγχος, μπορεί και ταχυπαλμία για λόγο που δεν θα γνωρίζετε.

Κρέας: Το κόκκινο κρέας είναι ένα κρέας λιπαρό και όταν ξεκινήσει η πέψη, ο οργανισμός καταβάλλει μεγαλύτερη προσπάθεια από τις άλλες τροφές, για να το διασπάσει. Η ενέργεια που καταναλώνει είναι μεγάλη και είναι πολύ πιθανό (εάν έχετε πιει και αρκετό κρασί) να σας πιάσει μια υπνηλία που θα είναι τόσο γλυκιά όσο θα ήταν το γλυκό κορμί της /του συντρόφου σας. Μάλλον θα θέλετε να κοιμηθείτε, παρά να κάνετε σεξ.

Τυριά: Υπάρχουν άνθρωποι (πολλοί από αυτούς μάλιστα δεν το γνωρίζουν) που έχουν δυσανεξία στη λακτόζη. Δηλαδή ο οργανισμός τους έχει δυσκολία στο να διασπά τρόφιμα με λακτόζη όπως το γάλα, τα τυριά κ.α Αυτό φέρνει φούσκωμα και δυσφορία.

Αλκοόλ: Η πιο ύπουλη παγίδα για το σεξ. Σε λίγες και μικρές ποσότητες μας φτιάχνει την ερωτική διάθεση, οι αναστολές υποχωρούν, απελευθερωνόμαστε. Σε μεγάλες ποσότητες, χάνουμε τη γη κάτω από τα πόδια μας. Συχνά οι άνδρες που έχουν πιει πολύ, δεν έχουν στύση, ή τουλάχιστον παρουσιάζουν μια στύση όχι ικανή για διείσδυση, ενώ οι γυναίκες που έχουν πιει πολύ προτιμούν να κοιμηθούν, αφού πρώτα αδειάσουν το περιεχόμενο του στομάχου του.

Το σεξ είναι ένα σημαντικό μέρος της ζωής του κάθε ζευγαριού. Αυτό εξηγεί γιατί οι άνθρωποι έχουν ψάξει τόσο πολύ για να βρουν τα καλύτερα τρόφιμα για να βελτιώσουν τις σεξουαλικές επιθυμίες τους. Τα αφροδισιακά είναι φθηνότερα σε σύγκριση με της φαρμακευτικές λύσεις, μπορούν να τα βρουν εύκολα και θέλει λήγει προσπάθεια για να παραχθούν. Δεδομένου ότι το σεξ και η διατροφή είναι τόσο σημαντικοί, υπάρχει πάντα ένας καλός λόγος για να τους εξομοιώσετε και τις δύο. Αυτό σημαίνει ότι η επίδραση των τροφίμων δεν περιορίζεται μόνο στη σωματική τροφή. Πράγματι, σε ορισμένες περιπτώσεις, έχει αποδειχθεί ότι τα τρόφιμα ενισχύουν και άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες όπως το σεξ.

Διαβάστε επίσης

• Οι ορμόνες του έρωτα και η ερωτική συμπεριφορά στις φάσεις της λαγνείας, της έλξης και της προσκόλλησης
• Σύκα, φρέσκα ή αποξηραμένα, για το έντερο, την αναιμία, την οστεοπόρωση, την πίεση, τον διαβήτη και την λίμπιντο.
• Καρπούζι, για την καρδιά, τον καρκίνο, την δίαιτα αλλά και τη λίμπιντο
• Αβοκάντο, για την χοληστερίνη, την πίεση, την καρδιά, τα μάτια, την γήρανση, κατά του καρκίνου και δεν παχαίνει.

Ορμόνες του έρωτα και ερωτική συμπεριφορά. Φερομόνες, τεστοστερόνη, ντοπαμίνη, οξυτοκίνη, βασοπρεσίνη, κορτιζόνη.

Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

Τα τελευταία χρόνια η νευροενδοκρινολογία έχει εξηγήσει σχεδόν ολοκληρωτικά την ερωτική συμπεριφορά.

Όπως αποδεικνύεται από τις μελέτες και έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί πάνω στο θέμα, η ερωτική αγάπη και οι ερωτικοί δεσμοί είναι προϊόν νευροχημικών διαδικασιών. Συγκεκριμένα κάθε ερωτική έκφραση έχει και ανάλογο ορμονικό υπόβαθρο.

Η φύση παίζει μαζί μας παράξενα ερωτικά παιχνίδια με όπλο τις ορμόνες που εκκρίνονται, ιδίως από κάποιους νευρώνες του νωτιαίου μυελού. Η στιγμή της κορύφωσης της ερωτικής πράξης παρομοιάζεται από τους νευροεπιστήμονες με θύελλα που ξεσπά στον εγκέφαλο κάτι σαν έκρηξη πυροτεχνημάτων στο κέντρο του εγκεφάλου , στον υποθάλαμο, που δημιουργείται λόγω της μαζικής παραγωγής ορμονών. Υπάρχουν, επίσης, κάποιες ορμόνες, οι φερομόνες, από τις οποίες ξεκινά το παιχνίδι της σαγήνης επειδή σχετίζονται με την ερωτική ορμή. Είτε το θέλουμε είτε όχι, είμαστε δέσμιοι της χημείας και της φύσης. Κι αυτή η δέσμευση, που άρχισε εκατομμύρια χρόνια πριν, εξακολουθεί να ασκεί την ίδια έντονη επιρροή «τραβώντας» μας κυριολεκτικά από τη μύτη! Γι αυτό, άλλωστε, έχουμε την τάση να φοράμε κολόνιες και αρώματα. Θέλουμε να εκπέμπει το σώμα μας μυρωδιές και αρώματα για να είμαστε πιο ελκυστικοί και αρεστοί στους άλλους. Οι εταιρίες καλλυντικών δημιουργούν αρώματα και κολόνιες που είναι πραγματικά ακαταμάχητα. Όχι επειδή απλώς μυρίζουν ωραία αλλά επειδή περιέχουν παράγωγα φερομονών όπως η ανδροστενόνη, η γαλακτολίνη και εξαλτονίνη. Αυτού του τύπου οι κολόνιες μας κάνουν να νιώθουμε μια ευχάριστη έλξη για τους ανθρώπους που τα φορούν μόνο και μόνο γιατί μας άγγιξε το άρωμά τους!
Η παραγωγή φερομονών σχετίζεται και με το ανοσοποιητικό σύστημα. Θεωρείται ότι πρόκειται για μια προσπάθεια του οργανισμού να επιλέξει -βάσει της μυρωδιάς- τον ιδανικό σύντροφο, ώστε να υπάρχει η μεγαλύτερη δυνατή συμβατότητα των ανοσοποιητικών συστημάτων των δύο ατόμων, με απώτερο σκοπό να αποκτήσουν γερά παιδιά.
Όταν κάποιος είναι ερωτευμένος, το σώμα του βιώνει πραγματικές αλλαγές. Από πλευράς νευροχημείας, το ερωτικό φαινόμενο περιγράφεται ως διακρινόμενο σε τρεις φάσεις: τη φάση της Λαγνείας, τη φάση της Έλξης και τη φάση της Προσκόλλησης. Τα έντονα συναισθήματα που βιώνει ο ερωτευμένος σε κάθε μία από αυτές τις φάσεις οφείλονται σε συγκεκριμένες – ανά φάση – νευροχημικές ουσίες.

Η φάση της Λαγνείας οφείλεται στην παραγωγή τεστοστερόνης στους άντρες και οιστρογόνων στις γυναίκες, γεγονός που τους ωθεί να συνάψουν σεξουαλικές σχέσεις. Η τεστοστερόνη, πρόκειται για μια ορμόνη που αυξομειώνεται ανεβοκατεβάζοντας έτσι και την επιθυμία στο ερωτικό παιχνίδι. Η έλλειψή της είναι και καταλυτική για την εμφάνιση της κατάθλιψης. Πράγμα που συνοδεύεται και από την έλλειψη της επιθυμίας. Στους άνδρες, η ορμόνη τεστοστερόνη που μεταξύ άλλων αυξάνει την επιθετικότητα και τη σεξουαλική ορμή, μειώνεται. Αντίθετα στις γυναίκες, η τεστοστερόνη που συνήθως βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα και είναι υπεύθυνη για τη σεξουαλική ορμή των γυναικών, αυξάνεται. Το γεγονός ότι η τεστοστερόνη μειώνεται στους άνδρες ενώ αυξάνεται στις γυναίκες, ερμηνεύεται ως μια προσπάθεια της φύσης να μειώσει τις διαφορές μεταξύ των δύο. Η μείωση των διαφορών συμβάλλει στη σύναψη στενών και ισχυρών σχέσεων μεταξύ των ερωτευμένων. Ερευνητές μέτρησαν τα επίπεδα τεστοστερόνης στα ερωτευμένα ζευγάρια από ένα μέχρι δύο χρόνια μετά την έναρξη του έρωτά τους και βρήκαν ότι η τεστοστερόνη επέστρεψε στα φυσιολογικά της επίπεδα.

Η ερωτική έλξη είναι καθαρά θέμα βιοχημικών μεταβολών στο σώμα μας. Η φάση της Έλξης χαρακτηρίζεται από παραγωγή φαινυλεθυλαμίνης που απελευθερώνει ντοπαμίνη και σεροτονίνη, νευροδιαβιβαστές που ευθύνονται για τη ρύθμιση συναισθημάτων χαράς, ευτυχίας και ενθουσιασμού. Το αποτέλεσμα είναι ένα αίσθημα ευδαιμονίας. Τα προβλήματα προσωρινά εξαφανίζονται, το ίδιο και αισθήματα άγχους ή στρες, και κάποιες φορές παρατηρείται και αναλγητική δράση. Αξίζει επίσης να σημειωθεί εδώ πως, χημικά, τα αποτελέσματά της σεροτονίνης στην ερωτική τρέλα, είναι παρόμοια με τα συμπτώματα ανθρώπων με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, πράγμα που μπορεί να εξηγήσει γιατί οι ερωτευμένοι δεν μπορούν να σκεφτούν τίποτε άλλο. Το ερωτικό πάθος, το «κουμαντάρει» η ορμόνη ντοπαμίνη. Είναι ο νευροδιαβιβαστής που έχει άμεση πρόσβαση στο κέντρο «επιβράβευσης – ικανοποίησης» του εγκεφάλου. Ανάλογα με την ποσότητα της ντοπαμίνης έχουμε και την μεγαλύτερη ή μικρότερη αίσθηση της ηδονής.
Στο στάδιο της καταπληκτικής εκείνης περίοδου που αισθανόμαστε πραγματικά ερωτοχτυπημένοι και δεν μπορούμε να σκεφτούμε τίποτα άλλο τρεις βασικοί νευροδιαβιβαστές, η αδρεναλίνη, η ντοπαμίνη και η σεροτονίνη, αποτελούν τους κύριους υπαίτιους για τα ακραία, αλλά υπέροχα αισθήματά μας.
Η αρχική κατάσταση κατά την οποία κάποιος αισθάνεται ότι ερωτεύεται συνδέεται με το άγχος που προκαλεί η επικείμενη συνάντηση με το αγαπημένο του πρόσωπο, που επιφέρει αύξηση των επιπέδων αδρεναλίνης και κορτιζόλης στο αίμα του. Αυτός είναι και ο λόγος που αισθανόμαστε την καρδιά μας να χτυπάει δυνατά, να ιδρώνουμε και να στεγνώνει το στόμα μας, όταν συναντηθούμε αναπάντεχα με το πρόσωπο που μας ενδιαφέρει.
Η ντοπαμίνη προκαλεί μία έντονη ορμή προς ευχαρίστηση, η οποία διεγείρει την επιθυμία και την ανάγκη ανταμοιβής, προκαλώντας στον εγκέφαλο τα ίδια αποτελέσματα που έχει η κοκαΐνη. Η αυξημένη έκκριση ντοπαμίνης ευθύνεται για το γεγονός ότι οι ερωτευμένοι νιώθουν μικρότερη ανάγκη για ύπνο και φαγητό, καθώς η προσοχή τους εστιάζεται και αντλεί ευχαρίστηση από τις πιο μικρές λεπτομέρειες της νέας σχέσης.
Ο τρίτος νευροδιαβιβαστής που συνθέτει την εικόνα του ερωτευμένου ατόμου, η σεροτονίνη, είναι μία από τις πιο σημαντικές χημικές ουσίες του έρωτα που μπορεί να εξηγήσει το γεγονός ότι το πρόσωπο με το οποίο είμαστε ερωτευμένοι εμφανίζεται συνεχώς στις σκέψεις μας.
Επίσης, με τη βοήθεια πλέον και μηχανημάτων, όπως ο μαγνητικός τομογράφος, οι επιστήμονες μπορούν να αντλήσουν στοιχεία για τη λειτουργία του εγκεφάλου την ώρα της διέγερσης τους. Έρευνες σε ερωτευμένα ζευγάρια έδειξαν ότι υπάρχει ενεργοποίηση ενός πολύπλοκου συστήματος στον εγκέφαλο, που προσομοιάζει με αυτό που συμβαίνει όταν γίνεται λήψη κοκαΐνης.

Η φάση της Προσκόλλησης έρχεται συνήθως ως μοιραία κατάληξη των δύο προηγούμενων σταδίων. Κατά την φάση αυτή, δημιουργούνται συναισθηματικοί δεσμοί ανάμεσα στο ζευγάρι ενώ οι συσχετιζόμενες χημικές ουσίες εκκρίνονται σε περίοδο από 90 μέρες έως και 3 χρόνια μετά τη φάση της Έλξης. Τα χημικά αυτά συνιστούν η ορμόνες οκυτοκίνη και βασοπρεσσίνη. Μια ηδονή που γίνεται σιγά – σιγά συναίσθημα όταν ενεργοποιείται η ορμόνη του έρωτα που είναι η οκυτοκίνη. Η οξυτοκίνη εκκρίνεται από τον υποθάλαμο στο κεντρικό νευρικό σύστημα και αποθηκεύεται στην υπόφυση. Είναι η ορμόνη της αφής και της αγάπης. Διεγείρει τα άτομα στο να είναι μαζί και να συνυπάρχουν αγαπημένα. Από αυτή την ορμόνη δημιουργείται και η αίσθηση της στοργής.

Η οκυτοκίνη είναι μία ισχυρή ορμόνη που παράγεται στους άντρες και τις γυναίκες κατά τη διάρκεια του οργασμού και ενισχύει το αίσθημα της σύνδεσης, της εγγύτητας και της οικειότητας που δημιουργείται ανάμεσα στο ζευγάρι. Συμβάλλει αποφασιστικά στη δημιουργία των συσπάσεων της μήτρας (οργασμό), την αγγειοδιαστολή (ξάναμμα), και στο θηλασμό (στοργική μητέρα).
Θεωρείται πάντως ως η ορμόνη της προσκόλλησης και της δέσμευσης, δημιουργεί αισθήματα ικανοποίησης, ασφάλειας και ηρεμίας και είναι επίσης εκείνη η οποία βοηθά, μέσω της έκκριση της κατά το θηλασμό, στο να δημιουργηθούν και να εδραιωθούν δεσμοί αγάπης μεταξύ μητέρας και παιδιού. Με παρόμοιο και ανάλογο τρόπο ενεργεί και μεταξύ των ερωτευμένων.
Η βασοπρεσσίνη ενισχύει τη μακροπρόθεσμη δέσμευση του ζευγαριού και επίσης εκλύεται μετά την ερωτική συνεύρεση. Πρόκειται για την ορμόνη που σχετίζεται με τα νεφρά και ελέγχει το αίσθημα της δίψας. Η ίδια αυτή ορμόνη αυξάνει την αφοσίωση του ενός ατόμου στο άλλο και ενισχύει την τάση τους να προστατεύουν το σύντροφό τους από άλλους επίδοξους διεκδικητές.
Σύμφωνα με έρευνα που έγινε το 2004, φέρεται να είναι υπεύθυνη για τη θεμελίωση της πίστης ανάμεσα σε ένα ζευγάρι που έχει εισέλθει στη φάση Προσκόλλησης. Σύμφωνα με τους ερευνητές, κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης συμβαίνει στη γυναίκα έκλυση βασοπρεσσίνης, η οποία κατόπιν συλλαμβάνεται από τον άνδρα μέσω ειδικών υποδοχέων, δίνοντας του αίσθημα πληρότητας και ικανοποίησης, και άρα την επιθυμία να παραμείνει με τη σύντροφο που έχει. Εντυπωσιακό εύρημα αποτελεί το ότι μια γενετική διαφοροποίηση σε έναν από αυτούς τους υποδοχείς βασοπρεσσίνης συνδέεται με το φόβο της δέσμευσης και κατά συνέπεια την απιστία. Θα μπορούσαμε λοιπόν να πούμε ότι η βασοπρεσσίνη σχετίζεται με το συναισθηματικό δέσιμο και την ερωτική πίστη στους άντρες.

Και στα δύο φύλα αυξάνεται σημαντικά η κορτιζόνη που είναι η κατ’ εξοχήν ορμόνη του στρες.

O συντονισμός όλων αυτών των ορμονών γίνεται από τον εγκέφαλο με βάση την μνήμη και καθοδήγηση από διάφορα γονίδια.
Όπως αποδεικνύεται, η ερωτική αγάπη και οι ερωτικοί δεσμοί είναι προϊόν νευροχημικών διαδικασιών. Αντίθετα με ό,τι πιστεύουμε και μας κάνει πολύ συχνά να απογοητευόμαστε και να εγκαταλείπουμε, φαίνεται πως η αντίληψη ότι όταν ο έρωτας σβήνει, δεν ξανανάβει, δεν είναι και τόσο σωστή. Το ερωτικό πάθος, αν και λιγότερο έντονο από ό,τι στην αρχή, μπορεί να αναβιώσει ξανά και ξανά σε μια σχέση στην οποία έχει αναπτυχθεί εμπιστοσύνη και οικειότητα. Διότι, επίσης αντίθετα με αυτό που πιστεύεται, δεν είναι η σεξουαλική επιθυμία που τροφοδοτεί το ερωτικό συναίσθημα, αλλά τα τρυφερά συναισθήματα που ξυπνούν την επιθυμία για τον άλλον.

Διαβάστε επίσης

• Ο έρωτας μπορεί να κάνει καλό στην υγεία;
• Γνωρίζετε ότι υπάρχουν τροφές που αυξάνουν τη λίμπιντο και λειτουργούν αφροδισιακά;
• Αφροδισιακές τροφές, ποτά και τεχνικές που αυξάνουν την ερωτική επιθυμία και τροφές και ποτά που σκοτώνουν την λίμπιντο

Προσοχή στο καρβουνιασμένο κρέας, είναι καρκινογόνο. Η σημασία της μαρινάδας με λεμόνι, ξίδι και ρίγανη

 

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

Τα καμένα κρέατα, παρόλο που δεν έχουν υψηλή συγκέντρωση σε υδατάνθρακες, είναι επικίνδυνα για την υγεία…

Οι υψηλές θερμοκρασίες που αναπτύσσονται κατά το ψήσιμο στη σχάρα μπορούν να μετατρέψουν τις πρωτεΐνες του κόκκινου κρέατος, πουλερικών και ψαριών σε ετεροκυκλικές αμίνες (HCAs). 

Αυτές οι χημικές ουσίες έχουν συνδεθεί με καρκίνο του μαστού, στομάχου, προστάτη και παχέος εντέρου. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι η υψηλή θερμοκρασία μπορεί να αλλάξει το σχήμα της δομής των πρωτεϊνών του κρέατος έτσι ώστε να γίνουν επικίνδυνες για τον οργανισμό και να θεωρούνται καρκινογόνες ουσίες. Ένας άλλος καρκινικός παράγοντας που βρίσκεται στον καπνό από το μπάρμπεκιου είναι οι πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες (PAHs). Οι πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες (PAHs) δημιουργούνται όταν το λίπος και οι χυμοί από το μαγείρεμα του κρέατος στη σχάρα πέφτουν στάγδην πάνω στην πηγή θερμότητας.

Το κρέας είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στις υψηλές θερμοκρασίες, με συνέπεια κάθε μέθοδος που τις εμπεριέχει να οδηγεί στον σχηματισμό ετεροκυκλικών αμινών. Έτσι, η πιο επιβλαβής μέθοδος είναι το ψήσιμο στα κάρβουνα, ενώ ακολουθούν το τηγάνισμα και το ψήσιμο στην ηλεκτρική σχάρα, σύμφωνα με το Αμερικανικό Ίδρυμα Έρευνας του Καρκίνου (AICR). Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως πρέπει να πάψουμε να τρώμε κρέας ψημένο στα κάρβουνα. Απλώς, πρέπει να υιοθετούμε ορισμένα μέτρα που μπορούν να προστατεύσουν την υγεία μας.

Όταν το κρέας καίγεται, τα αμινοξέα που περιέχονται στις πρωτεΐνες του, μπορούν να αλλάξουν χημικώς και να γίνουν καρκινογόνες. Το ίδιο ισχύει και για τα κρέατα που ψήνονται στη σχάρα και στα κάρβουνα, κι ας μην έχουν καεί.

Η διατροφή που είναι πλούσια σε κρέατα, αυξάνει τον κίνδυνο νεφροκυτταρικού καρκινώματος, ιδίως αν το κρέας μαγειρεύεται σε δυνατή φωτιά ή σε υψηλή θερμοκρασία (π.χ. ψησταριά, τηγάνισμα με ελάχιστο λάδι κ.α.), σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος για όσους έχουν συγκεκριμένες γονιδιακές μεταλλάξεις στο DNA τους.

Οι ερευνητές του Αντικαρκινικού Κέντρου «'Αντερσον» του Πανεπιστημίου του Τέξας, με επικεφαλής την επιδημιολόγο Στεφανί Μελκονιάν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα καρκίνου "Cancer", ανέλυσαν στοιχεία από 660 ασθενείς με νεφροκυτταρικό καρκίνωμα και 700 υγιείς για λόγους σύγκρισης, συσχετίζοντας τη διατροφή με τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου.

Η μελέτη διαπίστωσε αυξημένο κίνδυνο τόσο όσον αφορά την αυξημένη κατανάλωση κρέατος, όσο και όσον αφορά τον τρόπο μαγειρέματος. Οι ασθενείς με τη συγκεκριμένη μορφή καρκίνου κατανάλωναν περισσότερο κόκκινα και λευκά κρέατα σε σχέση με τους υγιείς. Επιπλέον, είχαν προτίμηση στο μπάρμπεκιου και στα τηγανισμένα.

Ακόμη, διαπιστώθηκε ότι ρόλο παίζουν και οι γενετικοί παράγοντες, καθώς όσοι είχαν μετάλλαξη στο γονίδιο ITPR2 (που έχει συσχετιστεί με τον καρκίνο των νεφρών), ήσαν πιο ευάλωτοι στις συνέπειες από τις διατροφικές συνήθειές τους.

Οι ερευνητές συνέστησαν τόσο μικρότερη κατανάλωση κρέατος, όσο και αποφυγή κατανάλωσης κρεάτων που έχουν μαγειρευτεί σε υψηλές θερμοκρασίες ή πάνω από φλόγες σε ανοιχτό χώρο. Ιδιαίτερα, συνέστησαν να αποφεύγει κανείς να τρώει κρέατα καρβουνιασμένα από το πολύ ψήσιμο, επειδή αυτά είναι δυνητικά πιο καρκινογόνα.

Το νεφροκυτταρικό καρκίνωμα είναι η πιο συχνή μορφή καρκίνου των νεφρών και εμφανίζει ανοδική τάση τις τελευταίες δεκαετίες. Πολλοί γιατροί αποδίδουν την εξέλιξη αυτή εν μέρει στη δυτική διατροφή, κυρίως στη μεγάλη κατανάλωση προϊόντων κρέατος.

Το καμένο φαγητό (τοστ - πατάτες κλπ)

Το καμένο φαγητό είναι πολύ καρκινογόνο καθώς μέσα του δημιουργείται μεγάλη συγκέντρωση μιας καρκινογόνας ουσίας, που ονομάζεται ακρυλαμίδια (acrylamides).

Αυτό συμβαίνει ακόμα πιο έντονα σε φαγητά που έχουν μεγάλη συγκέντρωση υδατανθράκων, όπως οι πατάτες, τα μακαρόνια το ψωμί, κλπ.

Όσο περισσότερο τα ψήνουμε, τόσο μεγαλύτερη και η συγκέντρωση.

Θα ήταν αδύνατον να αποφύγουμε την κατανάλωσή τους όμως μπορούμε να προσέξουμε να αποφύγουμε τη μεγάλη συγκέντρωσή τους, απλά ψήνοντας λιγότερη ώρα, αποφεύγοντας το ψήσιμο στο τηγάνι (πχ της πατάτας μιας και στο τηγάνι πολλές φορές «αρπάζουν» στις άκρες), κλπ.

Ειδικοί συνιστούν αφ’ ενός να μην τρώμε συχνά τηγανητά και ψητά κρέατα, αφ’ ετέρου να τα μαρινάρουμε με χυμό λεμονιού, σκόρδο και κρεμμύδι ή με δεντρολίβανο, καθώς έχει αποδειχθεί πως οι πικάντικες μαρινάδες μειώνουν την παραγωγή ετεροκυκλικών αμινών σε ποσοστό που μπορεί να υπερβεί και το 80%.

Τι μπορεί να κάνετε όταν ψήνετε στα κάρβουνα;

• Φροντίστε να είναι η σχάρα πεντακάθαρη. Πριν και μετά το ψήσιμο πρέπει να τις καθαρίζετε με σκληρή βούρτσα, ούτως ώστε να απομακρύνεται κάθε καρβουνιασμένο υπόλειμμα κρέατος.

• Να μαρινάρετε το κρέας για τουλάχιστον μία ώρα, φροντίζοντας η μαρινάδα σας να περιέχει άφθονα καρυκεύματα (όπως σκόρδο, κρεμμύδι, πάπρικα) και όξινα συστατικά (όπως το λεμόνι ή το ξίδι). Εάν δεν είναι εφικτό το μαρινάρισμα πριν το ψήσιμο, φροντίστε να το αλείφετε συνεχώς με μίγμα που θα περιέχει άφθονο λεμόνι και ρίγανη.

• Φροντίστε να γυρνάτε το κρέας που ψήνετε πάνω σε σχάρα τουλάχιστον μία φορά το λεπτό.

• Πριν αρχίσετε το ψήσιμο, αφαιρέστε τα ορατά λίπη από το κρέας, ούτως ώστε να αποφύγετε τις αναζωπυρώσεις της φωτιάς και τις μεγάλες φλόγες και προτιμήστε κομμάτια κρέατος με λιγότερο λίπος και χωρίς πέτσα.

• Όταν ψήνουμε το κρέας σε χαμηλότερη φωτιά, είναι λιγότερο πιθανό να καεί, ενώ έτσι μειώνονται και οι ποσότητες των ετεροκυκλικών αμινών και των πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων που φτάνουν στο πιάτο μας.

• Για να μη καρβουνιάσετε το κρέας θα πρέπει να υπάρχει μια απόσταση περίπου 15 εκ. από τη πηγή θερμότητας.

• Βράστε λίγο το κρέας σε μια κατσαρόλα ή μισοψήστε το στον φούρνο μικροκυμάτων και μετά βάλτε το στα κάρβουνα, ούτως ώστε να ελαττωθεί ο χρόνος έκθεσής του στις υψηλές θερμοκρασίες.

• Μην αφήνετε χυμούς να πέφτουν στα κάρβουνα και να παράγουν επιβλαβή καπνό, βάζοντας ένα αλουμινόχαρτο πάνω στην πηγή θερμότητας.

• Ψήστε λαχανικά, ψάρια, πουλερικά, ακόμα και φρούτα, είναι πολύ λιγότερο ευάλωτα στις επιδράσεις των υψηλών θερμοκρασιών.

Διαβάστε επίσης

• Προσέχουμε το καρκινογόνο Ακρυλαμίδιο στις τηγανητές πατάτες, πατατάκια, τοστ

• Είναι υγιεινό το μαγείρεμα με φριτέζα αέρος; Βοηθά η φριτέζα αέρος στο αδυνάτισμα;

• Τι προσέχουμε τρώγοντας - τσικνίζοντας, την Τσικνοπέμπτη; Πόσες θερμίδες έχουν τα διάφορα ψητά;
• Έχετε δυσφορία, βαρυστομαχιά από το πολύ φαγητό; Τι μπορεί να κάνετε;
• Υποφέρετε από καούρες; Τι είναι η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και τι πρέπει να κάνετε;

Ραβέντι, βότανο για την χολή, το συκώτι, το έντερο, τονωτικό, ισχυρό αντικαρκινικό.

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής Βιολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

Το ραβέντι είναι ένα φαρμακευτικό φυτό, που η επίσημη ονομασία του είναι ρήον. Eπιστημονική Oνομασία: Rheum officinale.

Είναι ποώδες φυτό που μοιάζει με πλατύφυλλο ραδίκι. Τα νεύρα των φύλλων είναι κοκκινωπά και διακλαδώνονται σε όλες τις πλευρές του φύλλου. Το χαρακτηριστικό του φυτού είναι πως όταν πάρει όλη του την ανάπτυξη δεν έχει σχεδόν ρίζες. Αυτές καταστρέφονται και ζει από τα παράριζα που στο μεταξύ έχει αναπτύξει. Οι βλαστοί του και τα κλαδιά του είναι πολύ χοντρά και ο φλοιός του ρουφάει πολύ νερό. Τα άνθη βγαίνουν στην κορυφή του φυτού, πολλά μαζί σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο. Τα ριζώματα του είναι εκείνα που χρησιμοποιούν για φαρμακευτικούς σκοπούς. Είναι ιθαγενές φυτό του Θιβέτ. Εκεί μπορεί να φτάσει σε ύψος τα δύο μέτρα.

Τα φύλλα ραβέντι δεν μπορείτε να τα καταναλώσετε. Και αυτός είναι και o λόγος που πουλούν μόνο το κάτω μέρος του ραβέντι. Τα φύλλα του συγκεκριμένου λαχανικού περιέχουν υψηλά επίπεδα οξαλικού οξέος, το οποίο προκαλεί σοβαρότατα προβλήματα στο ήπαρ. Σε σημείο μάλιστα που μπορεί να οδηγήσουν ακόμα και στο θάνατο. 

Η αγγλική του ονομασία είναι rhubarb, και είναι ελληνικής αρχής. Πράγματι, οι αρχαίοι, το φαρμακευτικό ρήον, προϊόν της Άπω Ανατολής, το έφερναν από τα μέρη του Βόλγα, ο οποίος στα αρχαία ελληνικά ονομαζόταν Ρα, οπότε το ονόμασαν ρα βάρβαρον, δηλαδή «ξένο ρήον». Αυτό το ρα βάρβαρον έγινε στα λατινικά rha barbarum και στη συνέχεια rheubarbarum, απ’ όπου στα γαλλικά reubarbe (σήμερα rhubarbe), στα αγγλικά rhubarb, ενώ στα ιταλικά rabarbaro. 

 

Το ραβέντι είναι ένα λαχανικό της άνοιξης και των αρχών του καλοκαιριού που γενικά αντιμετωπίζεται ως φρούτο. Μοιάζει σαν ποικιλία σέλινου. 
Υπάρχουν δυο είδη ραβεντιού. 
Το πρώτο είναι εκείνο που καλλιεργείται σε σκοτεινά θερμοκήπια και βγαίνει τον χειμώνα, και το δεύτερο είναι αυτό που καλλιεργείται στα χωράφια και εμφανίζεται στις αγορές στις αρχές της άνοιξης. Το ανοιξιάτικο ραβέντι έχει πιο έντονο χρώμα και περισσότερο ξινή γεύση από το χειμωνιάτικο. Έχοντας αυτή την έντονη και όξινη γεύση που το κάνει αδύνατο να φαγωθεί χωρίς την προσθήκη κάποιας γλυκαντικής ουσίας, το ραβέντι έχει επονομαστεί «φυτό για πίτες» επειδή κατά κύριο λόγο χρησιμοποιείται στη γέμιση γλυκών πιτών. 

Ως προς την χρήση του ως βότανο, είναι γνωστό για την ιδιότητά του να ομαλοποιεί τις εντερικές κενώσεις, ενώ ταυτόχρονα καθαρίζει το ήπαρ και αποτοξινώνει τα έντερα. Ασφαλές και αποτελεσματικό καθαρτικό, παρουσιάζει επίσης αντιφλεγμονώδη, αντισηπτική, αντιοξειδωτική, και αντι ιική δράση Μια ακόμα ιδιότητά του είναι ότι βοηθά στην έκκριση σιέλου και γαστρικών υγρών βελτιώνοντας με αυτόν τον τρόπο την διαδικασία της πέψης. Στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική, οι ρίζες του ραβέντι έχουν χρησιμοποιηθεί ως καθαρτικό. Το ραβέντι εμφανίζεται στις μεσαιωνικές αραβικές και ευρωπαϊκές συνταγογραφήσεις. Ήταν ένα από τα πρώτα κινεζικά φάρμακα που εισήχθη στη Δύση από την Κίνα.

Φαρμακευτικές ιδιότητες του ραβεντιού

• ήπιο υπακτικό, διεγείρει τους σπασμούς των εντέρων
• διεγείρει την έκκριση βλέννας στο παχύ έντερο
• καθαρίζει το ήπαρ
• διεγείρει την έκκριση χολής (χολαγωγό)
• γενικά ενισχυτικό (τονωτικό)
• ενδυναμώνει το στομάχι
• αυξάνει την όρεξη
• στυπτικό
• αντιβιοτικό
• αντικαρκινικό
• καταπολεμά τα εντερικά παράσιτα (ανθελμινθικό)
• βελτιώνει την πέψη

Ρυθμίζει τις εκκρίσεις της χολής και βοηθάει στην δυσπεψία και την δυσκοιλιότητα, που οφείλεται στην ατονία των εντέρων. Όταν το καβουρδίσουμε χάνει τις καθαρτικές του ιδιότητες και γίνεται απλά τονωτικό. Χρησιμοποιείται σε πάρα πολλά φαρμακευτικά παρασκευάσματα, όπως βάμμα, κρασί, σιρόπια.

Οι ρίζες και οι μίσχοι του είναι πλούσιοι σε ανθρακουινόνες, όπως εμοδίνη και ρεΐνη. Αυτά τα συστατικά είναι καθαρτικά και υπακτικά, κάτι που εξηγεί τη σποραδική χρήση του ραβέντι ως διαιτητικού βοηθήματος. 

Τα συστατικά των ανθρακουινόνων έχουν απομονωθεί από τη σκόνη της ρίζας του ραβέντι για φαρμακευτικούς σκοπούς. Τα ριζώματα περιέχουν στιλβενοειδή συστατικά (συμπεριλαμβανομένης της ραποντικίνης), τα οποία φαίνεται ότι μειώνουν τα επίπεδα της γλυκόζης του αίματος σε διαβητικά ποντίκια.

Σε 100 γραμμάρια ωμού και αμαγείρευτου ραβεντιού θα βρείτε 93,6 γραμμάρια νερό, 21 θερμίδες, 4,5 υδατάνθρακες, σχεδόν 2% φυτικές ίνες και όπως προείπαμε 1,1% γλυκαντικές ύλες.  Θα βρείτε ασβέστιο, κάλιο το οποίο βοηθάει την αποβολή του αλατιού από το σώμα, περιέχει και ελάχιστο σελήνιο λίαν χρήσιμο για τον οργανισμό, βιταμίνη Α, καροτίνη Β, λουτεΐνη και βιταμίνη Κ.  Όπως και με άλλα πράσινα λαχανικά, το ραβέντι περιέχει μεγάλες ποσότητες βιταμίνης Κ. 100 γραμμάρια φρέσκων κοτσανιών παρέχουν 29,3 mg ή το 24% της ημερήσιας συνιστώμενης δόσης αυτής της βιταμίνης. Τα κοτσάνια περιέχουν επίσης καλά επίπεδα μετάλλων, όπως σίδηρο, χαλκό, ασβέστιο, κάλιο και φώσφορο. Περιέχει μερικά πολύτιμα φυτοθρεπτικά συστατικά, όπως φυτικές ίνες, πολυφαινολικά αντιοξειδωτικά, μέταλλα και βιταμίνες. Τα κοτσάνια είναι πλούσια σε διάφορες βιταμίνες του συμπλέγματος Β, όπως φολικό οξύ, ριβοφλαβίνη, νιασίνη, βιταμίνη Β6 (πυριδοξίνη), θειαμίνη και παντοθενικό οξύ. Περιέχουν βήτα καροτίνη, ζεαξανθίνη και λουτεΐνη.
Τα περισσότερα όμως από αυτά τα μέταλλα δεν απορροφώνται στο σώμα, διότι μετατρέπονται σε μη διαλυτά συμπλέγματα από το οξαλικό οξύ που περιέχεται στο φυτό, με αποτέλεσμα να εκκρίνονται έξω από το σώμα.

Βρετανοί επιστήμονες ανακάλυψαν ότι το κοινό ραβέντι, το αγαπημένο ζαρζαβατικό των Βρετανών, περιέχει συστατικά που καταπολεμούν τα καρκινικά κύτταρα και ότι το ψήσιμό του για 20 λεπτά, π.χ. για να φτιάξουμε κομπόστα ή πίτα με ραβέντι, μπορεί να αυξήσει δραστικά την περιεκτικότητά του σε αυτές τις δραστικές ουσίες. Η έρευνα, που διενεργήθηκε από το Πανεπιστήμιο Sheffild Hallam στο Νότιο Γιορκσάιρ της Μεγάλης Βρετανίας, σε συνεργασία με  το Σκοτσέζικο Ερευνητικό Ινστιτούτο Καλλιέργειας, είναι η πρώτη που διερευνά τις θεραπευτικές ιδιότητες της κοινής ποικιλίας του συγκεκριμένου φυτού και ιδιαίτερα μίας που φύεται στο Νότιο Γιορκσάιρ. 
Παλαιότερες έρευνες είχαν εστιάσει περισσότερο την προσοχή τους στο φαρμακευτικό ραβέντι που φύεται στην Άπω Ανατολή, του οποίου οι θεραπευτικές ιδιότητες ήταν ήδη γνωστές από την παραδοσιακή κινεζική ιατρική. Τώρα οι ειδικοί ελπίζουν ότι αν καταφέρουν να εξαγάγουν τα πολύτιμα συστατικά από το φυτό, θα μπορέσουν να
παρασκευάσουν καινούργια φάρμακα κατά του καρκίνου, π.χ. κατά της λευχαιμίας. Η έρευνα έδειξε ότι οι πολυφαινόλες που περιέχονται στο συγκεκριμένο φυτό, μπορούν να δράσουν προληπτικά κατά της ανάπτυξης των καρκινικών κυττάρων και να συμβάλουν στην παρασκευή νέων, λιγότερο τοξικών αντικαρκινικών φαρμάκων. 

Το ραβέντι μπορείτε να το βρείτε σε σκόνη ή σε βάμμα. Η δοσολογία για το βάμμα είναι 30-40 σταγόνες σε λίγο νερό δύο ή τρεις φορές την ημέρα.

ΠΡΟΣΟΧΗ
Τα φύλλα περιέχουν υψηλά επίπεδα του οξαλικού οξέος, το οποίο μπορεί επίσης να βρεθεί στα λευκαντικά, τα παρασιτοκτόνα και τα χημικά προϊόντα αφαίρεσης βαφής.  Τα συμπτώματα, μετά από κατανάλωση, από τη δηλητηρίαση είναι τα εξής: δυσκολία στην αναπνοή, κάψιμο στο στόμα, κάψιμο στο λαιμό, κώμα, διάρροια, πόνος στα μάτια, ναυτία, ούρα κόκκινου χρώματος, επιληπτικές κρίσεις, στομαχόπονος, εμετός και αδυναμία.
Είναι εύκολο να πετάξετε τα φύλλα και, συνεπώς, να φάτε το ραβέντι με ασφάλεια. Αλλά αν το ραβέντι σας έχει υποστεί παγετό ή αν το έχετε καταψύξει εσείς, είναι καλύτερο να το πετάξετε ολόκληρο, καθώς το υπερβολικό κρύο προκαλεί χημικές αντιδράσεις μέσα στο ίδιο το φυτό, απελευθερώνοντας τις επικίνδυνες τοξίνες και στον βρώσιμο καρπό.

Διαβάστε επίσης

• Πιπερόριζα (τζίντζερ) βότανο για βαρυστομαχιά, κρυολόγημα, χοληστερίνη, αρθρίτιδα, διαβήτη, δίαιτες
• Κουρκουμάς ή κιτρινόριζα ως αντιφλεγμονώδες, αντικαρκινικό, για τον διαβήτη, την χοληστερινη, το Αλτσχάιμερ, την ακμή, τις πανάδες
• Βάλσαμο ή βαλσαμόχορτο ή σπαθόχορτο για την κατάθλιψη, τα τραύματα, το στομάχι, το άσθμα, τον καρκίνο. 
• Ρόφημα από τζίντζερ (πιπερόριζα) με λεμόνι και κανέλα για το στομάχι, αποτοξίνωση και απώλεια βάρους
• Ρόφημα με κουρκουμά για χαλάρωση και με θεραπευτικές ιδιότητες
• Σταμναγκάθι για το συκώτι, την καρδιά, το στομάχι, το δέρμα