Καρκίνος πνεύμονα: Οι νέες θεραπείες που ξεχώρισαν στο Αμερικανικό Συνέδριο Ογκολογίας (ASCO) 2026.

medlabnews.gr iatrikanea 

 

Μελέτες που αλλάζουν το θεραπευτικό τοπίο του καρκίνου του πνεύμονα

Σημαντικές μελέτες για τον καρκίνο του πνεύμονα ανακοινώθηκαν στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Κλινικής Ογκολογίας, ASCO 2026, φέρνοντας νέα δεδομένα τόσο στην πρώιμη όσο και στην προχωρημένη νόσο.

Στο επίκεντρο βρέθηκαν δύο θεραπευτικές προσεγγίσεις: η επικουρική στοχευμένη θεραπεία με selpercatinib σε ασθενείς με πρώιμο μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα με αναδιάταξη του γονιδίου RET, και ο συνδυασμός του νέου διειδικού αντισώματος ivonescimab με χημειοθεραπεία σε ασθενείς με προχωρημένο πλακώδες μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα.

Τα στοιχεία προέρχονται από τις μελέτες LIBRETTO-432 και HARMONi-6, οι οποίες παρουσιάστηκαν στο ASCO 2026 και θεωρούνται ιδιαίτερα σημαντικές για την κλινική πράξη.

Selpercatinib: Μείωση του κινδύνου υποτροπής στον πρώιμο RET-θετικό καρκίνο πνεύμονα

Η μελέτη LIBRETTO-432 αξιολόγησε το selpercatinib ως επικουρική θεραπεία σε ασθενείς με πρώιμο μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα σταδίου IB–IIIA, των οποίων ο όγκος έφερε αναδιάταξη του γονιδίου RET.

Το selpercatinib είναι εκλεκτικός αναστολέας της κινάσης RET. Στοχεύει την παθολογικά ενεργοποιημένη RET σηματοδότηση, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε ογκογένεση και ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα που παρουσιάστηκαν, η επικουρική θεραπεία με selpercatinib μετά από χειρουργική εκτομή ή/και ριζική ακτινοθεραπεία μείωσε τον κίνδυνο υποτροπής, εξέλιξης ή θανάτου κατά 83% σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Στα δύο χρόνια, το 94% των ασθενών που έλαβαν selpercatinib παρέμεναν χωρίς υποτροπή, έναντι 70% στην ομάδα που δεν έλαβε το φάρμακο. Τα δεδομένα αυτά δημοσιεύθηκαν και στο New England Journal of Medicine.

Η σημασία της μελέτης είναι μεγάλη, διότι πρόκειται για την πρώτη θετική μελέτη φάσης III επικουρικής θεραπείας με εκλεκτικό αναστολέα RET στον πρώιμο RET-θετικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα.

Γιατί είναι σημαντικός ο μοριακός έλεγχος

Οι αναδιατάξεις του γονιδίου RET αφορούν μικρό ποσοστό των ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, περίπου 1–2%, αλλά έχουν ιδιαίτερη κλινική σημασία. Συχνότερα παρατηρούνται σε νεότερους ασθενείς, μη καπνιστές και σε αδενοκαρκινώματα.

Τα νέα δεδομένα ενισχύουν ακόμη περισσότερο την ανάγκη για πλήρη μοριακό έλεγχο, ιδανικά με τεχνολογίες νέας γενιάς, όπως το NGS, όχι μόνο στη μεταστατική νόσο αλλά και κατά τη διάγνωση της πρώιμης νόσου, όταν υπάρχει δυνατότητα ριζικής θεραπείας.

Μέχρι σήμερα, το selpercatinib είχε ήδη ένδειξη για προχωρημένο ή μεταστατικό RET fusion-positive μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα. Ο EMA έχει αναρτήσει επικαιροποιημένη ένδειξη για το Retsevmo σε προχωρημένο RET fusion-positive NSCLC, με επιλογή ασθενών βάσει βιοδείκτη.

Ivonescimab: Νέο διειδικό αντίσωμα στον προχωρημένο πλακώδη καρκίνο πνεύμονα

Η δεύτερη σημαντική μελέτη αφορά το ivonescimab, ένα νέο διειδικό αντίσωμα που στοχεύει ταυτόχρονα δύο κρίσιμους μηχανισμούς: τον άξονα PD-1, που σχετίζεται με τη διαφυγή του όγκου από το ανοσοποιητικό σύστημα, και τον VEGF, που σχετίζεται με την αγγειογένεση.

Στη μελέτη HARMONi-6, το ivonescimab σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία συγκρίθηκε με tislelizumab και χημειοθεραπεία σε ασθενείς με προχωρημένο πλακώδες μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα. Η ASCO αναφέρει ότι ο συνδυασμός ivonescimab και χημειοθεραπείας βελτίωσε τη συνολική επιβίωση και την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου σε σχέση με τον συγκριτικό βραχίονα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, το ivonescimab μείωσε τον κίνδυνο εξέλιξης της νόσου κατά περίπου 40% και τον κίνδυνο θανάτου κατά 34%. Στα δύο χρόνια, το 65% των ασθενών που έλαβαν ivonescimab παρέμεναν εν ζωή, έναντι 49% στην ομάδα σύγκρισης.

Τι πρέπει να κρατήσουν οι ασθενείς

Τα νέα δεδομένα δεν σημαίνουν ότι όλοι οι ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα θα λάβουν τις ίδιες θεραπείες. Δείχνουν όμως ότι η θεραπεία του καρκίνου του πνεύμονα γίνεται ολοένα και περισσότερο εξατομικευμένη.

Για τους ασθενείς με RET-θετική νόσο, η αναγνώριση της μοριακής αλλοίωσης μπορεί να καθορίσει την επιλογή μιας στοχευμένης θεραπείας. Για τους ασθενείς με πλακώδη μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, τα δεδομένα για το ivonescimab ανοίγουν έναν νέο δρόμο στην ανοσοθεραπεία, με ταυτόχρονη στόχευση ανοσολογικής διαφυγής και αγγειογένεσης.

Ωστόσο, το ivonescimab δεν αποτελεί ακόμη καθιερωμένη θεραπευτική επιλογή σε όλες τις χώρες. Η HARMONi-6 πραγματοποιήθηκε στην Κίνα και η διεθνής αξιολόγηση των δεδομένων, καθώς και οι εγκρίσεις από ρυθμιστικές αρχές όπως FDA και EMA, είναι κρίσιμα βήματα πριν από την ευρεία εφαρμογή του στην καθημερινή κλινική πράξη.

Συμπέρασμα

Οι μελέτες που παρουσιάστηκαν στο ASCO 2026 δείχνουν ότι ο καρκίνος του πνεύμονα περνά σε μια νέα φάση θεραπευτικής ακρίβειας.

Η μελέτη LIBRETTO-432 φέρνει τη στοχευμένη θεραπεία με selpercatinib στην πρώιμη RET-θετική νόσο, μειώνοντας εντυπωσιακά τον κίνδυνο υποτροπής. Παράλληλα, η HARMONi-6 δείχνει ότι τα διειδικά αντισώματα, όπως το ivonescimab, μπορεί να βελτιώσουν την επιβίωση στον προχωρημένο πλακώδη μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα.

Το βασικό μήνυμα είναι σαφές: ο μοριακός έλεγχος και η εξατομικευμένη θεραπεία δεν είναι πλέον πολυτέλεια, αλλά αναγκαίο εργαλείο στη σύγχρονη ογκολογία.

Μη μεταστατικός καρκίνος του προστάτη: Νέα μελέτη αλλάζει την θεραπευτική αντιμετώπιση

medlabnews.gr iatrikanea

Μία πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη που αλλάζει την θεραπευτική αντιμετώπιση του μη μεταστατικού καρκίνου προστάτη ανακοινώθηκε την 3η ημέρα του Αμερικανικού Συνεδρίου Ογκολογίας (ASCO) που διεξάγεται από τις 29 Μαΐου 2026 στο Σικάγο.

Συγκεκριμένα πρόκειται για την μελέτη PROTEUS η οποία εξετάζει την προσθήκη του νεότερου αντιανδρογόνου απαλουταμίδη στην ορμονοθεραπεία ως περιεγχειρητική θεραπεία σε ασθενείς υψηλού κινδύνου με εντοπισμένο ή τοπικά προχωρημένο καρκίνο προστάτη που επρόκειτο να υποβληθούν σε προστατεκτομή. Ο Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής, Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα», τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ) και η Δρ. Αγγελική Ανδρικοπούλου αναφέρουν ότι παρά τις θεραπευτικές εξελίξεις στην ριζική προστατεκτομή περίπου το 50% των ασθενών υψηλού κινδύνου τείνουν να υποτροπιάσουν εντός 5 ετών. Πρόκειται για ασθενείς με εντοπισμένο αλλά τοπικά προχωρημένο καρκίνο προστάτη υψηλού κινδύνου δηλαδή με Gleason score μεγαλύτερο από 8, PSA > 20ng/ml ή κλινικά νόσο σταδίου Τ3. Η μελέτη PROTEUS είναι η πρώτη μελέτη φάσης 3 που δείχνει κλινικό όφελος από την χρήση του νεότερου αντιανδρογόνου ως θεραπευτική αγωγή πριν την προστατεκτομή. Αξίζει να σημειωθεί ότι η απαλουταμίδη είναι ήδη εγκεκριμένη θεραπεία για το μη μεταστατικό ευνουχοάντοχο καρκίνο προστάτη με βάσει τα αποτελέσματα της μελέτης SPARTAN και για τον ορμονοευαίσθητο μεταστατικό καρκίνο προστάτη με βάσει τα θετικά αποτελέσματα της μελέτης TITAN. Η απαλουταμίδη είναι ένας από του στόματος αναστολέας του υποδοχέα των ανδρογόνων δηλαδή εμποδίζει την πρόσδεση των ανδρογόνων στον υποδοχέα τους. Συμπεριελήφθησαν 2109 ασθενείς οι οποίοι τυχαιοποιήθηκαν είτε να λάβουν το νεότερο αντιανδρογόνο απαλουταμίδη σε συνδυασμό με θεραπεία στέρησης ανδρογόνων είτε μόνο θεραπεία στέρησης ανδρογόνων για συνολικά ένα χρόνο περιεγχειρητικά, δηλαδή 6 μήνες πριν την προστατεκτομή και 6 μήνες μετά την προστατεκτομή. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 12% των ασθενών είχε απεικονιστική ένδειξη μεταστάσεων σε λεμφαδένες. Η μελέτη έδειξε πως οι ασθενείς που έλαβαν το νεότερο αντιανδρογόνο είχαν εννέα φορές μεγαλύτερη πιθανότητα για ελάχιστη υπολειπόμενη ή καθόλου νόσο μετά το χειρουργείο. Ακόμη πιο σημαντικό είναι πως μειώθηκε κατά 20% η πιθανότητα ανάπτυξης μεταστάσεων και παρατάθηκε ο χρόνος μέχρι την ανάγκη έναρξης επόμενης θεραπείας για περισσότερο από έξι χρόνια. Η θεραπεία ήταν καλά ανεκτή με μόλις το 7.4% των ασθενών να αναγκάζεται να σταματήσει την θεραπεία με απαλουταμίδη λόγω παρενεργειών.

Η μελέτη αυτή είναι η πρώτη μελέτη που δείχνει όφελος από την χορήγηση φαρμάκου αυτής της κατηγορίας ως περιεγχειρητική θεραπεία στον πρώιμο καρκίνο προστάτη και έρχεται να αλλάξει σημαντικά την κλινική πρακτική.

Νέα ελπίδα για ασθενείς με καρκίνο κεφαλής και τραχήλου: Το φάρμακο που συρρίκνωσε όγκους

 επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea

Τα τελευταία 24ωρα κυκλοφορούν εντυπωσιακοί τίτλοι για «εμβόλιο κατά του καρκίνου» που «εξαφανίζει όγκους» σε ασθενείς χωρίς άλλες θεραπευτικές επιλογές. Η πραγματικότητα είναι σημαντική, ελπιδοφόρα, αλλά χρειάζεται ακρίβεια: η θεραπεία δεν είναι κλασικό εμβόλιο, αλλά η αμιβανταμάμπη, ένα στοχευμένο διειδικό μονοκλωνικό αντίσωμα που χορηγείται υποδορίως και δοκιμάστηκε σε ασθενείς με υποτροπιάζοντα ή μεταστατικό καρκίνο κεφαλής και τραχήλου.

Η κλινική μελέτη OrigAMI-4 παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της American Society of Clinical Oncology και δημοσιεύθηκε στο Journal of Clinical Oncology. Αφορούσε 102 ασθενείς με υποτροπιάζον ή μεταστατικό ακανθοκυτταρικό καρκίνο κεφαλής και τραχήλου, μη σχετιζόμενο με HPV, οι οποίοι είχαν ήδη εμφανίσει εξέλιξη της νόσου μετά από ανοσοθεραπεία και χημειοθεραπεία με πλατίνα.

Τι έδειξε η μελέτη

Σύμφωνα με τα νεότερα δεδομένα, η αμιβανταμάμπη πέτυχε αντικειμενική ανταπόκριση στο 42% των ασθενών, με βάση ανεξάρτητη κεντρική αξιολόγηση, ενώ το ποσοστό πλήρους ανταπόκρισης αναφέρεται στο 15%. Η διάμεση επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου ήταν 6,8 μήνες, ενώ η διάμεση συνολική επιβίωση ήταν 12,5 μήνες.

Με πιο απλά λόγια, σε μια ομάδα ασθενών με πολύ δύσκολη νόσο και περιορισμένες επιλογές, αρκετοί είδαν σημαντική συρρίκνωση των όγκων και ένα ποσοστό εμφάνισε πλήρη εξαφάνιση των ανιχνεύσιμων βλαβών. Αυτό εξηγεί γιατί οι ερευνητές μιλούν για πολύ ισχυρό σήμα αποτελεσματικότητας.

Γιατί δεν πρέπει να λέγεται απλά «εμβόλιο»

Ο όρος «εμβόλιο κατά του καρκίνου» χρησιμοποιείται συχνά στους τίτλους, αλλά εδώ μπορεί να παραπλανήσει. Η αμιβανταμάμπη είναι διειδικό αντίσωμα EGFR–MET. Δηλαδή στοχεύει δύο μοριακές οδούς που σχετίζονται με την ανάπτυξη και τη διαφυγή των καρκινικών κυττάρων: τον EGFR και τον MET. Παράλληλα έχει ανοσολογική δράση, βοηθώντας το ανοσοποιητικό να αναγνωρίσει και να επιτεθεί στον όγκο.

Επομένως, πρόκειται για στοχευμένη ανοσο-ογκολογική θεραπεία, όχι για προληπτικό εμβόλιο όπως τα εμβόλια κατά του HPV ή της ηπατίτιδας Β, τα οποία μειώνουν τον κίνδυνο συγκεκριμένων καρκίνων μέσω πρόληψης λοιμώξεων.

Σε ποιους ασθενείς αφορά

Τα αποτελέσματα αφορούν συγκεκριμένα ασθενείς με:

• υποτροπιάζοντα ή μεταστατικό καρκίνο κεφαλής και τραχήλου,
• μη σχετιζόμενο με HPV,
• εξέλιξη της νόσου μετά από ανοσοθεραπεία με PD-1/PD-L1 αναστολέα,
• προηγούμενη χημειοθεραπεία με πλατίνα,
• χωρίς προηγούμενη αντι-EGFR θεραπεία στη συγκεκριμένη μελέτη.

Άρα, δεν αφορά «όλους τους καρκίνους» ούτε σημαίνει ότι βρέθηκε γενική θεραπεία για τον καρκίνο.

Τι σημαίνουν τα αποτελέσματα για τους ασθενείς

Τα δεδομένα είναι σημαντικά γιατί αφορούν μια κατηγορία ασθενών με φτωχή πρόγνωση και λίγες θεραπευτικές επιλογές μετά την αποτυχία ανοσοθεραπείας και χημειοθεραπείας. Στη μελέτη, οι προηγούμενες επιλογές, όπως η πακλιταξέλη ή η κετουξιμάμπη, είχαν αναφερθεί με ποσοστά αντικειμενικής ανταπόκρισης περίπου 21%–24%, ενώ η αμιβανταμάμπη έδειξε υψηλότερη αντικαρκινική δραστηριότητα.

Ωστόσο, η διάμεση συνολική επιβίωση των 12,5 μηνών δείχνει ότι, παρότι η θεραπεία μπορεί να δώσει σημαντικό κλινικό όφελος, δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως οριστική ίαση για όλους.

Υπήρχαν ανεπιθύμητες ενέργειες;

Το προφίλ ασφάλειας περιγράφηκε ως συμβατό με την προηγούμενη εμπειρία από την αμιβανταμάμπη, χωρίς νέα σήματα ασφάλειας. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με EGFR/MET περιλάμβαναν, μεταξύ άλλων, υπολευκωματιναιμία, εξάνθημα, ακνεϊφόρμη δερματίτιδα, παρωνυχία, στοματίτιδα και κόπωση. Οι διακοπές λόγω σχετιζόμενων ανεπιθύμητων ενεργειών ήταν χαμηλές, περίπου 8% στη δημοσιευμένη ανάλυση.

Πού βρίσκεται ήδη η αμιβανταμάμπη

Η αμιβανταμάμπη είναι ήδη γνωστή στην ογκολογία κυρίως από τον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα με μεταλλάξεις EGFR. Το 2026 εγκρίθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και η υποδόρια μορφή της για όλες τις προηγουμένως εγκεκριμένες ενδείξεις της ενδοφλέβιας μορφής, με στόχο πιο σύντομη και πρακτική χορήγηση.

Και τα άλλα «εμβόλια» που εξαφανίζουν όγκους;

Παράλληλα με την αμιβανταμάμπη, υπάρχουν και άλλες πρώιμες ανοσοθεραπευτικές προσεγγίσεις που έχουν προκαλέσει ενθουσιασμό. Μία από αυτές είναι το 2141-V11, ένα τροποποιημένο αντι-CD40 αντίσωμα που χορηγήθηκε ενδοογκικά σε μικρή μελέτη φάσης 1. Σε 12 ασθενείς με μεταστατικούς καρκίνους, έξι είχαν μείωση όγκων και δύο πλήρη ανταπόκριση. Πρόκειται όμως για πολύ μικρή μελέτη πρώιμης φάσης, άρα τα αποτελέσματα είναι υποσχόμενα αλλά όχι ακόμη οριστικά.

Συμπέρασμα

Οι «καλές ειδήσεις» στην ογκολογία πληθαίνουν επειδή οι θεραπείες γίνονται όλο και πιο στοχευμένες: δεν αντιμετωπίζουν απλώς τον καρκίνο ως μία ενιαία νόσο, αλλά αξιοποιούν τα μοριακά χαρακτηριστικά του όγκου και την ανοσολογική απάντηση του οργανισμού.

Η αμιβανταμάμπη δείχνει πολύ ισχυρά αποτελέσματα σε μια δύσκολη ομάδα ασθενών με καρκίνο κεφαλής και τραχήλου, με ποσοστό ανταπόκρισης που ξεχωρίζει σε σχέση με τις διαθέσιμες επιλογές. 

 Η θεραπεία είναι ελπιδοφόρα, αλλά αφορά συγκεκριμένες κατηγορίες ασθενών, βρίσκεται ακόμη υπό αξιολόγηση για νέες ενδείξεις και δεν αποτελεί γενική θεραπεία για όλους τους καρκίνους.

Νέα θεραπεία για τη σκλήρυνση κατά πλάκας: ο Στήβεν Πετράτος ξεκίνησε κλινικές δοκιμές σε Ελλάδα και Αυστραλία (video)

 medlabnews.gr iatrikanea

Είμαστε από τους πρώτους στο medlabnews.gr iatrikanea που πιστέψαμε και προβάλαμε το έργο του σπουδαίου Ελληνοαυστραλού ερευνητή Steven Petratos και την έρευνά του για την Σκλήρυνση κατά Πλάκας.

Μια πρωτοποριακή θεραπεία για τη Σκλήρυνση Κατά Πλάκας (ΣΚΠ) πρόκειται να ξεκινήσει κλινικές δοκιμές ταυτόχρονα στην Ελλάδα και την Αυστραλία τους επόμενους μήνες, στέλνοντας ένα μήνυμα ελπίδας σε εκατομμύρια ασθενείς με ΣΚΠ σε όλο τον κόσμο.

Ο Δρ. Στήβεν Πετράτος, έχει αφιερώσει 30 χρόνια έρευνας προς την ανακάλυψη μια ενδεχόμενης οριστικής θεραπείας για αυτή τη σοβαρή ασθένεια, η οποία έχει σημειώσει πάνω από 30% αύξηση σε περιστατικά τα τελευταία χρόνια, επηρεάζοντας ολοένα και πιο νέους ανθρώπους.

Σε μια συνέντευξη με τον «Νέο Κόσμο» ο ομογενής επιστήμονας μοιράζεται τον ενθουσιασμό και την αισιοδοξία του καθώς πλησιάζει τον πολυπόθητο στόχο μιας ενδεχόμενης οριστικής θεραπείας για τη Σκλήρυνση Κατά Πλάκας.

Μαζί με την ομάδα του στο Τμήμα Νευροεπιστημονικής Ιατρικής στο Νοσοκομείο Alfred, έχει μελετήσει και αναπτύξει ένα φάρμακο που ήδη υπάρχει στην αγορά.

Οι προκλινικές μελέτες που πραγματοποιήθηκαν σε ποντίκια, όχι μόνο σταμάτησε την εξέλιξη της Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας αλλά και αντέστρεψε τη ζημιά που είχε ήδη προκληθεί.

Εντυπωσιακά, ποντίκια που ήταν παράλυτα ανέκτησαν την ικανότητά τους να περπατούν μετά τη λήψη αυτής της νέας θεραπείας.

Προς το παρόν, δεν υπάρχει θεραπεία για τη Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, μια πάθηση που επηρεάζει το κεντρικό νευρικό σύστημα και παρεμβαίνει στα νευρικά ερεθίσματα στον εγκέφαλο. Η σοβαρότητα της πάθησης ποικίλλει, και συνδέεται με ένα ευρύ φάσμα εξουθενωτικών συμπτωμάτων, όπως προβλήματα συντονισμού, μυϊκή αδυναμία, κόπωση.

«Είμαι πολύ αισιόδοξος. Όλες οι προκλινικές δοκιμές ήταν πολύ επιτυχείς και έχουμε εξασφαλίσει και διεθνή πατέντα», δήλωσε στον «Νέο Κόσμο» ο Δρ Πετράτος.

Ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας στην Ελλάδα και την Αυστραλία θα λάβουν μέρος στη Φάση ΙΙ των κλινικών μελετών για να διαπιστωθεί η αποτελεσματικότητα του νέου αυτού φαρμάκου, πριν οι δοκιμές προχωρήσουν σε παγκόσμια κλίμακα.

«Είμαστε πολύ κοντά στην έναρξη αυτών των δοκιμών». λέει ο Δρ Πετράτος, ο οποίος πιστεύει ότι οι δοκιμές θα ξεκινήσουν πριν από το τέλος του έτους.

Σε στενή συνεργασία με τον καθηγητή Νευρολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και διευθυντή του Κέντρου Πολλαπλής Σκλήρυνσης ΑΧΕΠΑ, Νικόλαο Γρηγοριάδη, έχουν επιλεχθεί 14 κλινικές τοποθεσίες σε όλη την Ελλάδα για την έναρξη αυτών των δοκιμών ταυτόχρονα με τις δοκιμές στην Αυστραλία.

«Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε είναι να διασφαλίσουμε ότι τα κέντρα για τις κλινικές δοκιμές είναι έτοιμα να υποδεχθούν τους ασθενείς που θα μπουν στο πρόγραμμα».

Το φάρμακο που δοκιμάζεται, ήδη χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση μιας σπάνιας γενετικής πάθησης, οπότε έχει αποδειχθεί ασφαλές για χρήση σε ανθρώπους.

«Σκοπεύουμε να δοκιμάσουμε το φάρμακο σε έναν αριθμό ασθενών που δεν θα ξεπερνά τους 200. Θα είναι μια συμπληρωματική θεραπεία—όχι μονοθεραπεία—επιτρέποντας στους ασθενείς να συνεχίσουν τις συνήθεις θεραπείες τους επιπλέον του φαρμάκου που δοκιμάζεται», προσθέτει ο Δρ. Πετράτος, σημειώνοντας ότι αυτό απλουστεύει τη διαδικασία σε τεράστιο βαθμό.

Η συμπερίληψη της χώρας καταγωγής του σε αυτή τη σημαντική φάση της νέας θεραπείας έχει ιδιαίτερη σημασία για τον Δρ. Πετράτο.

Ο παππούς του στην Ελλάδα υπέφερε σημαντικά από αυτή τη νόσο για τη συντριπτική πλειονότητα της ζωής του, επηρεάζοντας βαθιά όλη την οικογένεια, και είναι ένας από τους λόγους (μαζί με το έντονο ενδιαφέρον του για τη νευροεπιστήμη και την ανοσολογία) που ο ομογενής επιστήμονας έχει αφιερώσει τόσα χρόνια ερευνώντας μια οριστική θεραπεία.

Η ΣΚΠ στην Ελλάδα είναι διαδεδομένη, εξηγεί. «Δεν το περιμέναμε, αλλά έτσι είναι. Στην ουσία, λίγο πάνω από 21.000 άτομα ζουν με ΣΚΠ στην Ελλάδα. Συνεπώς, ένα φάρμακο που μπορεί να σταματήσει την νευρολογική επιδείνωση θα είναι τεράστιο όφελος όχι μόνο για τους ασθενείς αλλά και για όλο το σύστημα Υγείας».

Αν και υπάρχουν πολλές θεωρίες για τους λόγους που η ΣΚΠ είναι σε έξαρση, καμία δεν έχει αποδειχθεί ουσιαστικά.

«Μια κρίσιμη πτυχή είναι η μαζική αλλαγή στις διατροφικές συνήθειες των ανθρώπων. Αυτή η αλλαγή είναι ιδιαίτερα εμφανής στην Ελλάδα, αν λάβουμε υπόψη ότι η μεσογειακή διατροφή θεωρείται η πανάκεια της καλύτερης διατροφικής πρακτικής. Όμως οι εύκολες και γρήγορες επιλογές διατροφής υπερισχύουν σήμερα, επηρεάζοντας την ικανότητά μας να διατηρούμε μια ισορροπημένη διατροφή, απαραίτητη για την προστασία της υγείας μας από ασθένειες», λέει ο Δρ Πετράτος.

Αυτό που προσπαθούν να διαπιστώσουν οι ερευνητές, είναι γιατί η ΣΚΠ εκδηλώνεται σε συγκεκριμένες περιόδους στη ζωή των ασθενών και γιατί προσβάλλει κυρίως τις γυναίκες.

«Τα δύο τρίτα των ατόμων που πάσχουν είναι γυναίκες. Και συνήθως τις πλήττει όταν βρίσκονται στην ακμή της ζωής τους», προσθέτει ο Δρ Πετράτος.

Ο στόχος είναι να σταματήσει η εξέλιξη και επιδείνωση της νόσου στους ασθενείς.

«Αυτό είναι το concept της νέας θεραπείας που θα δοκιμάσουμε. Είναι το μόνο φάρμακο που δοκιμάζεται αυτή τη στιγμή που είναι ικανό να διαπεράσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, επιτρέποντάς του να φτάσει και να προστατεύσει τα εγκεφαλικά κύτταρα, αποτρέποντας περαιτέρω βλάβες και μόνιμη νευρολογική ζημιά», εξηγεί.

Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια χρόνια φλεγμονώδης νευρολογική νόσος, που προσβάλει τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό. Πρόκειται για ένα αυτοάνοσο νόσημα, όπου το ανοσοποιητικό σύστημα δεν αναγνωρίζει το προστατευτικό περίβλημα των νεύρων – τη μυελίνη – ως δικό του ιστό και την καταστρέφει. Αυτή η βλάβη όχι μόνο εμποδίζει τα νευρικά ερεθίσματα να ταξιδέψουν στις νευρικές ίνες, αλλά αφήνει επίσης τα κύτταρα ευάλωτα στον εκφυλισμό.

Το φάρμακο που πρόκειται να δοκιμαστεί στην Ελλάδα και την Αυστραλία -ένα απλό δισκίο που οι ασθενείς θα μπορούν να παίρνουν καθημερινά- στοχεύει στο να σταματήσει και ενδεχομένως να αντιστρέψει την απώλεια της μυελίνης στον εγκέφαλο, και ακόμη και να αποκαταστήσει τη βλάβη της μυελίνης που προστατεύει τα νευρικά κύτταρα.

Η συνεργασία του ομογενούς επιστήμονα και της ομάδας του με τον διευθυντή του Κέντρου Πολλαπλής Σκλήρυνσης ΑΧΕΠΑ στη Θεσσαλονίκη, Νικόλαο Γρηγοριάδη, που ξεκίνησε πριν από μερικά χρόνια, συνεχίζεται με μεγάλη επιτυχία.

Αυτή η συνεργασία δεν ωφελεί μόνο το ερευνητικό έργο καθαυτό, αλλά παρέχει επίσης σε Έλληνες ασθενείς πρόσβαση σε καινοτόμες θεραπείες.

Μόλις ολοκληρωθεί αυτή η φάση των κλινικών δοκιμών, και είναι επιτυχής, οι δοκιμές θα συνεχιστούν σε παγκόσμιο επίπεδο προτού το φάρμακο καταφέρει να φτάσει στην αγορά.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Παρακολουθήστε συνέντευξη όπου ο ερευνητής για την Σκλήρυνση Κατά Πλάκας στο Νοσοκομείο Monash της Μελβούρνης Αυστραλίας κ Steven Petratos ο οποίος αναφέρεται :

- Από πότε ασχολείται με την έρευνα για την Σκλήρυνση κατά Πλάκας. - Για το Φάρμακο που θα προάγει την Επαναμυελίνωση των κυττάρων του Νευρικού συστήματος . - Για την συνεργασία του στην Ελλάδα και Παγκοσμίως και άλλα πολλά.

 

Πηγές: medlabnews.gr, neoskosmos.com, τηλεόραση του Αχελώου

A new therapeutic approach for brain repair in multiple sclerosis, 10/2023

Ακολουθήστε το medlabnews.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις

Πρώτη δημοσίευση: Αύγουστος 2024 — MEDLABNEWS.GR | Επιμέλεια: medlabnews.gr iatrikanea

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 11 Απριλίου 2026

Ο Ελληνοαυστραλός Στήβεν Πετράτος ξεκινά μεγάλη κλινική μελέτη στην Ελλάδα με το φάρμακό του για την Σκλήρυνση κατά Πλάκας

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., διευθυντή σύνταξης medlabnews.gr iatrikanea

Είμαστε από τους πρώτους στο medlabnews.gr iatrikanea που πιστέψαμε και προβάλαμε το έργο του σπουδαίου Ελληνοαυστραλού ερευνητή Steven Petratos και την έρευνά του για την Σκλήρυνση κατά Πλάκας.

Μια πρωτοποριακή θεραπεία για τη Σκλήρυνση Κατά Πλάκας (ΣΚΠ) πρόκειται να ξεκινήσει κλινικές δοκιμές ταυτόχρονα στην Ελλάδα και την Αυστραλία τους επόμενους μήνες, στέλνοντας ένα μήνυμα ελπίδας σε εκατομμύρια ασθενείς με ΣΚΠ σε όλο τον κόσμο.

Ο Δρ. Στήβεν Πετράτος, έχει αφιερώσει 30 χρόνια έρευνας προς την ανακάλυψη μια ενδεχόμενης οριστικής θεραπείας για αυτή τη σοβαρή ασθένεια, η οποία έχει σημειώσει πάνω από 30% αύξηση σε περιστατικά τα τελευταία χρόνια, επηρεάζοντας ολοένα και πιο νέους ανθρώπους.

O ομογενής επιστήμονας μοιράζεται τον ενθουσιασμό και την αισιοδοξία του καθώς πλησιάζει τον πολυπόθητο στόχο μιας ενδεχόμενης οριστικής θεραπείας για τη Σκλήρυνση Κατά Πλάκας.

Μαζί με την ομάδα του στο Τμήμα Νευροεπιστημονικής Ιατρικής στο Νοσοκομείο Alfred, έχει μελετήσει και αναπτύξει ένα φάρμακο που ήδη υπάρχει στην αγορά.

Οι προκλινικές μελέτες που πραγματοποιήθηκαν σε ποντίκια, όχι μόνο σταμάτησε την εξέλιξη της Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας αλλά και αντέστρεψε τη ζημιά που είχε ήδη προκληθεί.

Εντυπωσιακά, ποντίκια που ήταν παράλυτα ανέκτησαν την ικανότητά τους να περπατούν μετά τη λήψη αυτής της νέας θεραπείας.

Προς το παρόν, δεν υπάρχει θεραπεία για τη Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, μια πάθηση που επηρεάζει το κεντρικό νευρικό σύστημα και παρεμβαίνει στα νευρικά ερεθίσματα στον εγκέφαλο. Η σοβαρότητα της πάθησης ποικίλλει, και συνδέεται με ένα ευρύ φάσμα εξουθενωτικών συμπτωμάτων, όπως προβλήματα συντονισμού, μυϊκή αδυναμία, κόπωση.

«Είμαι πολύ αισιόδοξος. Όλες οι προκλινικές δοκιμές ήταν πολύ επιτυχείς και έχουμε εξασφαλίσει και διεθνή πατέντα», δήλωσε  ο Δρ Πετράτος.

Ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας στην Ελλάδα και την Αυστραλία θα λάβουν μέρος στη Φάση ΙΙ των κλινικών μελετών για να διαπιστωθεί η αποτελεσματικότητα του νέου αυτού φαρμάκου, πριν οι δοκιμές προχωρήσουν σε παγκόσμια κλίμακα.

Η θεραπεία, που φέρει την ονομασία Diaprotectome, στοχεύει στην αποκατάσταση των βλαβών στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα, όπως εξήγησε ο κ. Πετράτος σε συνέντευξη Τύπου.

Η θεραπεία Diaprotectome βασίζεται σε ένα μικρό μόριο που δρα σε δύο επίπεδα: πρώτον, προστατεύει τις νευρικές ίνες από περαιτέρω καταστροφή της μυελίνης, της προστατευτικής επικάλυψης των νευρώνων που επιτρέπει την ταχεία μετάδοση των νευρικών σημάτων, και δεύτερον, ενθαρρύνει την επαναδημιουργία μυελίνης (επαναμυελίνωση), μια διαδικασία απαραίτητη για την αποκατάσταση της νευρικής λειτουργίας.

«Τα προκλινικά αποτελέσματα από δοκιμές που έγιναν σε Ελλάδα, Αυστραλία και Ισραήλ είναι εντυπωσιακά. Σε πειραματικά μοντέλα, παράλυτα ζώα κατάφεραν να περπατήσουν ξανά, καθώς αποκαταστάθηκε η φυσιολογική λειτουργία του νευρικού τους συστήματος», δήλωσε ο κ. Πετράτος. Η θεραπεία Diaprotectome μπορεί να χορηγείται εύκολα από το στόμα και θα συνδυάζεται με τις υπάρχουσες θεραπείες των ασθενών, προσφέροντας μια συμπληρωματική επιλογή χωρίς την ανάγκη διακοπής άλλων φαρμάκων.

Στην Ελλάδα, όπου περίπου 21.200 ασθενείς πάσχουν από Πολλαπλή Σκλήρυνση, οι κλινικές δοκιμές θα διεξαχθούν με τη συνεργασία της NeuOrphan LTD, μιας εταιρείας με έδρα την Αυστραλία και υπό την καθοδήγηση του Καθηγητή Νευρολογίας του ΑΠΘ, Νικόλαου Γρηγοριάδη. Οι δοκιμές, με την επωνυμία «Odyssey», θα πραγματοποιηθούν σε τουλάχιστον 10 νοσοκομεία σε όλη την Ελλάδα, με στόχο να συμμετάσχουν έως και 400 ασθενείς σε διαφορετικά στάδια της νόσου.

«Η συμμετοχή της Ελλάδας σε αυτό το καινοτόμο ερευνητικό πρόγραμμα είναι μια σημαντική πρόοδος στον αγώνα για την Πολλαπλή Σκλήρυνση», υπογράμμισε ο καθηγητής Γρηγοριάδης. Οι δοκιμές αναμένεται να ξεκινήσουν στα μέσα του επόμενου έτους, μόλις ολοκληρωθούν οι απαραίτητες εγκρίσεις από τις ρυθμιστικές αρχές.

Εφόσον τα αποτελέσματα είναι επιτυχή, οι κλινικές δοκιμές θα συνεχιστούν σε διεθνές επίπεδο, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, με στόχο την έγκριση και τη μαζική παραγωγή του φαρμάκου, το οποίο ενδέχεται να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τη θεραπεία της Πολλαπλής Σκλήρυνσης παγκοσμίως.

Σε στενή συνεργασία με τον καθηγητή Νευρολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και διευθυντή του Κέντρου Πολλαπλής Σκλήρυνσης ΑΧΕΠΑ, Νικόλαο Γρηγοριάδη, έχουν επιλεχθεί 14 κλινικές τοποθεσίες σε όλη την Ελλάδα για την έναρξη αυτών των δοκιμών ταυτόχρονα με τις δοκιμές στην Αυστραλία.

«Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε είναι να διασφαλίσουμε ότι τα κέντρα για τις κλινικές δοκιμές είναι έτοιμα να υποδεχθούν τους ασθενείς που θα μπουν στο πρόγραμμα».

Το φάρμακο που δοκιμάζεται, ήδη χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση μιας σπάνιας γενετικής πάθησης, οπότε έχει αποδειχθεί ασφαλές για χρήση σε ανθρώπους.

«Σκοπεύουμε να δοκιμάσουμε το φάρμακο σε έναν αριθμό ασθενών που δεν θα ξεπερνά τους 200. Θα είναι μια συμπληρωματική θεραπεία—όχι μονοθεραπεία—επιτρέποντας στους ασθενείς να συνεχίσουν τις συνήθεις θεραπείες τους επιπλέον του φαρμάκου που δοκιμάζεται», προσθέτει ο Δρ. Πετράτος, σημειώνοντας ότι αυτό απλουστεύει τη διαδικασία σε τεράστιο βαθμό.

Η συμπερίληψη της χώρας καταγωγής του σε αυτή τη σημαντική φάση της νέας θεραπείας έχει ιδιαίτερη σημασία για τον Δρ. Πετράτο.

Ο παππούς του στην Ελλάδα υπέφερε σημαντικά από αυτή τη νόσο για τη συντριπτική πλειονότητα της ζωής του, επηρεάζοντας βαθιά όλη την οικογένεια, και είναι ένας από τους λόγους (μαζί με το έντονο ενδιαφέρον του για τη νευροεπιστήμη και την ανοσολογία) που ο ομογενής επιστήμονας έχει αφιερώσει τόσα χρόνια ερευνώντας μια οριστική θεραπεία.

Η ΣΚΠ στην Ελλάδα είναι διαδεδομένη, εξηγεί. «Δεν το περιμέναμε, αλλά έτσι είναι. Στην ουσία, λίγο πάνω από 21.000 άτομα ζουν με ΣΚΠ στην Ελλάδα. Συνεπώς, ένα φάρμακο που μπορεί να σταματήσει την νευρολογική επιδείνωση θα είναι τεράστιο όφελος όχι μόνο για τους ασθενείς αλλά και για όλο το σύστημα Υγείας».

Αν και υπάρχουν πολλές θεωρίες για τους λόγους που η ΣΚΠ είναι σε έξαρση, καμία δεν έχει αποδειχθεί ουσιαστικά.

«Μια κρίσιμη πτυχή είναι η μαζική αλλαγή στις διατροφικές συνήθειες των ανθρώπων. Αυτή η αλλαγή είναι ιδιαίτερα εμφανής στην Ελλάδα, αν λάβουμε υπόψη ότι η μεσογειακή διατροφή θεωρείται η πανάκεια της καλύτερης διατροφικής πρακτικής. Όμως οι εύκολες και γρήγορες επιλογές διατροφής υπερισχύουν σήμερα, επηρεάζοντας την ικανότητά μας να διατηρούμε μια ισορροπημένη διατροφή, απαραίτητη για την προστασία της υγείας μας από ασθένειες», λέει ο Δρ Πετράτος.

Αυτό που προσπαθούν να διαπιστώσουν οι ερευνητές, είναι γιατί η ΣΚΠ εκδηλώνεται σε συγκεκριμένες περιόδους στη ζωή των ασθενών και γιατί προσβάλλει κυρίως τις γυναίκες.

«Τα δύο τρίτα των ατόμων που πάσχουν είναι γυναίκες. Και συνήθως τις πλήττει όταν βρίσκονται στην ακμή της ζωής τους», προσθέτει ο Δρ Πετράτος.

Ο στόχος είναι να σταματήσει η εξέλιξη και επιδείνωση της νόσου στους ασθενείς.

«Αυτό είναι το concept της νέας θεραπείας που θα δοκιμάσουμε. Είναι το μόνο φάρμακο που δοκιμάζεται αυτή τη στιγμή που είναι ικανό να διαπεράσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, επιτρέποντάς του να φτάσει και να προστατεύσει τα εγκεφαλικά κύτταρα, αποτρέποντας περαιτέρω βλάβες και μόνιμη νευρολογική ζημιά», εξηγεί.

Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια χρόνια φλεγμονώδης νευρολογική νόσος, που προσβάλει τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό. Πρόκειται για ένα αυτοάνοσο νόσημα, όπου το ανοσοποιητικό σύστημα δεν αναγνωρίζει το προστατευτικό περίβλημα των νεύρων – τη μυελίνη – ως δικό του ιστό και την καταστρέφει. Αυτή η βλάβη όχι μόνο εμποδίζει τα νευρικά ερεθίσματα να ταξιδέψουν στις νευρικές ίνες, αλλά αφήνει επίσης τα κύτταρα ευάλωτα στον εκφυλισμό.

Το φάρμακο που πρόκειται να δοκιμαστεί στην Ελλάδα και την Αυστραλία -ένα απλό δισκίο που οι ασθενείς θα μπορούν να παίρνουν καθημερινά- στοχεύει στο να σταματήσει και ενδεχομένως να αντιστρέψει την απώλεια της μυελίνης στον εγκέφαλο, και ακόμη και να αποκαταστήσει τη βλάβη της μυελίνης που προστατεύει τα νευρικά κύτταρα.

Η συνεργασία του ομογενούς επιστήμονα και της ομάδας του με τον διευθυντή του Κέντρου Πολλαπλής Σκλήρυνσης ΑΧΕΠΑ στη Θεσσαλονίκη, Νικόλαο Γρηγοριάδη, που ξεκίνησε πριν από μερικά χρόνια, συνεχίζεται με μεγάλη επιτυχία.

Αυτή η συνεργασία δεν ωφελεί μόνο το ερευνητικό έργο καθαυτό, αλλά παρέχει επίσης σε Έλληνες ασθενείς πρόσβαση σε καινοτόμες θεραπείες.

Μόλις ολοκληρωθεί αυτή η φάση των κλινικών δοκιμών, και είναι επιτυχής, οι δοκιμές θα συνεχιστούν σε παγκόσμιο επίπεδο προτού το φάρμακο καταφέρει να φτάσει στην αγορά.

Ακολουθήστε το medlabnews.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις

ΕΣΟΟ: Πρωτοποριακή κλινική μελέτη για τον Καρκίνο του Πνεύμονα με την υποστήριξη του ΙΣΝ

medlabnews.gr iatrikanea

Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου από καρκίνο παγκοσμίως, ενώ μόνο στην Ελλάδα καταγράφονται περίπου 9.000 νέα περιστατικά ετησίως. Η ανάγκη για βελτιωμένη και εξατομικευμένη φροντίδα παραμένει επιτακτική. Σε αυτό το πλαίσιο πραγματοποιήθηκε η πρωτοποριακή κλινική μελέτη CLIMEDIN, με στόχο την αξιολόγηση της συνεισφοράς της τεχνολογίας στην ενίσχυση και εξατομίκευση των υπηρεσιών υγείας. Έτσι, προσέφερε δωρεάν, σύγχρονες και ολοκληρωμένες ογκολογικές υπηρεσίες σε ασθενείς με ανεγχείρητο μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα στην Ελλάδα. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα της Ελληνικής Συνεργαζόμενης Ογκολογικής Ομάδας (ΕΣΟΟ), με την υποστήριξη του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) στο πλαίσιο της Διεθνούς Πρωτοβουλίας για την Υγεία (ΔΠΥ) του ΙΣΝ.

Στη μελέτη συμμετείχαν 200 ασθενείς από 14 κλινικές σε όλη την Ελλάδα, στους οποίους προσφέρθηκαν οι βέλτιστες θεραπευτικές επιλογές (χημειοθεραπεία, ανοσοθεραπεία, στοχευμένες θεραπείες), με συνεχή καταγραφή της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας της εκάστοτε θεραπείας. Παράλληλα, κάθε ασθενής υπεβλήθη σε μοριακή ανάλυση του όγκου με χρήση τεχνολογίας NGS, μια προηγμένη διαγνωστική μέθοδος που ανιχνεύει γενετικές μεταλλάξεις, ενισχύοντας την εξατομίκευση της θεραπείας, με βάση το μοριακό προφίλ του όγκου κάθε ασθενούς. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να καταγραφεί το γονιδίωμα Ελλήνων ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα. Ψηφιακά, οι ασθενείς είχαν πρόσβαση σε ειδική ηλεκτρονική πλατφόρμα (CareAcross), μέσω της οποίας κατέγραφαν την εμφάνιση 22 διαφορετικών παρενεργειών. Καταγράφηκαν αναλυτικά οι παρενέργειες των φαρμάκων και τα συμπτώματα όλων των ασθενών. Στο επίκεντρο της ψηφιακής αυτής διαδικασίας ήταν η επιστημονικά τεκμηριωμένη υποστήριξη που παρέχεται αυτοματοποιημένα. Για να εκτιμηθεί καλύτερα η αποτελεσματικότητά της, όπως ορίζει το πλαίσιο των κλινικών μελετών, οι μισοί ασθενείς λάμβαναν αυτό το υποστηρικτικό υλικό, επιτρέποντας την σύγκριση με τους υπόλοιπους ασθενείς, οι οποίοι λάμβαναν γενικό υλικό.

Τα αποτελέσματα της μελέτης CLIMEDIN είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά. Πιο συγκεκριμένα:
Οι ασθενείς που λάμβαναν επιπλέον υποστήριξη μέσω της πλατφόρμας παρουσίασαν μεγαλύτερη βελτίωση σε 17 από τις 22 καταγεγραμμένες παρενέργειες, συγκριτικά με όσους δεν λάμβαναν υποστήριξη, χάρη στη συνεχή παρακολούθηση και την ταχύτερη διαχείριση των παρενεργειών.
Καταγράφηκε βελτίωση στην ποιότητα ζωής, μείωση των συμπτωμάτων και καλύτερη ανοχή στις θεραπείες.
Καταγράφηκε σημαντική μείωση των μη αναγκαίων επισκέψεων στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ), αλλά και λιγότερες διακοπές ή τροποποιήσεις της θεραπείας λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών.

Οι επαγγελματίες υγείας ανέφεραν βελτίωση στην επικοινωνία με τους ασθενείς και στην αποτελεσματικότητα του κλινικού έργου, ενώ η χρήση ψηφιακών εργαλείων ανακούφισε το σύστημα από περιττές μετακινήσεις και εισαγωγές.
Η παροχή υποστηρικτικού υλικού μείωσε σημαντικά το κόστος της υγειονομικής περίθαλψης. Συγκεκριμένα, για τους ασθενείς που έλαβαν επιπλέον υποστήριξη, το μέσο κόστος νοσηλείας μειώθηκε κατά 41%, ενώ το μέσο κόστος διαγνωστικών εξετάσεων μειώθηκε κατά 72%, σε σύγκριση με όσους δεν έλαβαν την υποστήριξη.

Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι οι εργασίες και τα αποτελέσματα της μελέτης έχουν ήδη παρουσιαστεί σε διεθνή συνέδρια, αποσπώντας εγκωμιαστικά σχόλια. Επίσης, τα αποτελέσματα πρόσφατα δημοσιεύτηκαν στο έγκριτο διεθνές επιστημονικό περιοδικό “Journal of Clinical Oncology – Clinical Cancer Informatics”.

Η θετική εμπειρία των ασθενών αποτυπώθηκε και μέσα από προσωπικές συνεντεύξεις. Ενδεικτικά, ένας ασθενής ανέφερε «…η ύπαρξη μιας τέτοιας πλατφόρμας επικοινωνίας μεταξύ ασθενούς και της ομάδας των γιατρών θεωρώ ότι είναι απολύτως χρήσιμη! Ιδιαίτερα σε περιπτώσεις που υπάρχουν παρενέργειες», ενώ άλλος τόνισε ότι «… θεωρώ ότι βοηθάει τον ασθενή να έχει μια επαφή με τα πράγματα, με τις παρενέργειες και όχι να παίρνει πληροφορίες πέρα δώθε γιατί συνήθως στην εποχή μας συμβαίνει και αυτό».

Για τους ιατρούς και τους νοσηλευτές, η μελέτη ανέδειξε νέες προοπτικές στην ογκολογική πράξη, όπου τα κλινικά δεδομένα συνδυάζονται με την ψηφιακή επικοινωνία για πιο ασφαλείς και τεκμηριωμένες αποφάσεις. Για το σύστημα υγείας, η μελέτη αποτελεί παράδειγμα καινοτομίας, αποδεικνύοντας πως η τεχνολογία, όταν εφαρμόζεται ορθά, μπορεί να προσφέρει οικονομικά οφέλη και ενισχυμένα θεραπευτικά αποτελέσματα. Όπως προκύπτει από τα πορίσματα της έρευνας, ενισχύεται η άποψη ότι για το μέλλον της ογκολογικής φροντίδας η ψηφιακή υποστήριξη και η εξατομικευμένη θεραπεία δεν είναι πλέον πολυτέλεια, αλλά αναγκαιότητα.

Θανατηφόρο τροχαίο στη Ρόδο: Ανατροπή από την τεχνική έκθεση – Το χαλασμένο φανάρι και τα κρίσιμα δευτερόλεπτα

 medlabnews.gr 

 

Νέα τροπή παίρνει η διερεύνηση του θανατηφόρου τροχαίου στη Ρόδο, στο οποίο έχασαν τη ζωή τους μία μητέρα και η κόρη της, μετά την τεχνική έκθεση πραγματογνώμονα μηχανικού που κατατέθηκε στην ανακριτική διαδικασία.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, η πλευρά του κατηγορουμένου υπέβαλε στον Β΄ Τακτικό Ανακριτή Πλημμελειοδικών Ρόδου τεχνική πραγματογνωμοσύνη από διπλωματούχο μηχανολόγο και αεροναυπηγό μηχανικό. Η ανάλυση βασίστηκε σε αυτοψία στον τόπο του δυστυχήματος, στο σχεδιάγραμμα της Τροχαίας Ρόδου και σε επεξεργασία του διαθέσιμου βιντεοληπτικού υλικού. Ο ίδιος ο πραγματογνώμονας, πάντως, διευκρινίζει ότι πρόκειται για προκαταρκτική τεχνική ανάλυση και ότι η ασφαλής εκτίμηση της ταχύτητας σύγκρουσης θεωρείται ακόμη πρόωρη.

Το σημείο και το όριο ταχύτητας

Το τροχαίο σημειώθηκε στην εθνική οδό Ρόδου – Λίνδου, στην περιοχή Αφάντου. Στο σημείο υπάρχει ρύθμιση της κυκλοφορίας με φωτεινούς σηματοδότες και στα δύο ρεύματα, ενώ το όριο ταχύτητας αναφέρεται στα 60 χλμ./ώρα. Το Peugeot στο οποίο επέβαιναν οι δύο γυναίκες είχε εισέλθει στη βοηθητική λωρίδα για να πραγματοποιήσει αριστερή στροφή.

Το βίντεο και η κίνηση του Peugeot

Κεντρικό στοιχείο της τεχνικής ανάλυσης είναι το βιντεοληπτικό υλικό από κοντινό σούπερ μάρκετ. Σύμφωνα με την έκθεση, το Peugeot εμφανίζεται να κινείται με χαμηλή ταχύτητα, να σταματά, να ξεκινά και να σταματά εκ νέου, ενώ ακολουθούν διορθωτικές κινήσεις και ένδειξη διστακτικότητας πριν από τη σύγκρουση.

Ο πραγματογνώμονας εκτιμά ότι η οδηγική συμπεριφορά δεν παραπέμπει απαραίτητα σε συνειδητή παραβίαση, αλλά πιθανόν σε αβεβαιότητα ή λανθασμένη αντίληψη των συνθηκών κυκλοφορίας και της σηματοδότησης.

Το κρίσιμο εύρημα για τον σηματοδότη

Ιδιαίτερη σημασία έχει το εύρημα για τον φωτεινό σηματοδότη. Κατά την άφιξη των αρχών, η κόκκινη ένδειξη του βέλους αριστερής στροφής δεν λειτουργούσε, ενώ λειτουργούσαν η πορτοκαλί και η πράσινη ένδειξη. Η έκθεση θεωρεί ότι η απουσία της απαγορευτικής ένδειξης ενδέχεται να επηρέασε την αντίληψη της οδηγού.

Αντίστοιχα, προηγούμενες πληροφορίες από την έκθεση αυτοψίας της Τροχαίας ανέφεραν ότι ο ειδικός σηματοδότης αριστερής στροφής πάνω στη διαχωριστική νησίδα δεν είχε λειτουργική κόκκινη ένδειξη, χωρίς όμως να έχει αποσαφηνιστεί αν η βλάβη υπήρχε πριν από τη σύγκρουση ή προκλήθηκε εξαιτίας της.

Τα ίχνη ολίσθησης της BMW

Στην έκθεση αυτοψίας της Τροχαίας είχε καταγραφεί ίχνος πλάγιας ολίσθησης της BMW μήκους 52,50 μέτρων. Το εύρημα αυτό θεωρήθηκε σημαντικό, καθώς σε ξηρό οδόστρωμα και με καλή ορατότητα τέτοιο αποτύπωμα συνδέεται με υψηλή κινητική ενέργεια κατά τη σύγκρουση.

Η τεχνική έκθεση, ωστόσο, φέρεται να επισημαίνει ότι η ακριβής εκτίμηση της ταχύτητας απαιτεί περαιτέρω συνδυαστική μελέτη και δεν μπορεί να θεωρηθεί οριστική σε αυτό το στάδιο.

Οι μαρτυρίες στο μικροσκόπιο

Η πραγματογνωμοσύνη εξετάζει και τις καταθέσεις δύο αυτοπτών μαρτύρων γερμανικής υπηκοότητας, οι οποίοι φέρονται να βρίσκονταν σε απόσταση περίπου 50–100 μέτρων από το σημείο. Ο πραγματογνώμονας επισημαίνει ότι η δυνατότητά τους να παρατηρήσουν με ακρίβεια τη λειτουργία των σηματοδοτών ενδέχεται να ήταν περιορισμένη.

Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με προηγούμενα δημοσιεύματα, ένας από τους αυτόπτες μάρτυρες είχε υποστηρίξει ότι ο οδηγός της BMW ήταν εκείνος που παραβίασε τον ερυθρό σηματοδότη, ενώ ο 44χρονος οδηγός αρνήθηκε τις κατηγορίες και ισχυρίστηκε ότι πέρασε με πράσινο.

Η ποινική διαδικασία

Για το δυστύχημα έχει ασκηθεί ποινική δίωξη σε βαθμό κακουργήματος σε βάρος του 44χρονου οδηγού. Η δίωξη αφορά επικίνδυνη οδήγηση, συνεπεία της οποίας προκλήθηκε θάνατος κατά συρροή δύο ατόμων.

Μετά την απολογία του, ο οδηγός αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους, μεταξύ των οποίων εγγύηση 50.000 ευρώ, απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, εμφάνιση στο αστυνομικό τμήμα και απαγόρευση οδήγησης.

Η τελική αποτίμηση των αιτίων του δυστυχήματος παραμένει αντικείμενο της δικαστικής διερεύνησης, καθώς κρίσιμα ερωτήματα εξακολουθούν να εξετάζονται: η ακριβής ταχύτητα της BMW, η λειτουργία των σηματοδοτών τη στιγμή της σύγκρουσης, η ορατότητα, οι αντιδράσεις των οδηγών και η αξιοπιστία των μαρτυρικών καταθέσεων.

«Η δυσοσμία δεν ήρθε από τη θάλασσα»: Τι δείχνει η μελέτη του ΕΛΚΕΘΕ για την περίεργη οσμή στην Αττική

 medlabnews.gr 

Νέα διάσταση παίρνει το μυστήριο με την έντονη δυσοσμία που έγινε αισθητή την Τρίτη 19 Μαΐου σε πολλές περιοχές της Αττικής, κυρίως κατά μήκος του παραλιακού μετώπου. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε το Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών, η οσμή δεν φαίνεται να προήλθε από φυσική διεργασία στη θάλασσα ή από τον Σαρωνικό Κόλπο.

Το ΕΛΚΕΘΕ, μετά τις αναφορές πολιτών για την έντονη οσμή, εξέτασε διαθέσιμα ωκεανογραφικά και περιβαλλοντικά δεδομένα. Τα στοιχεία δεν τεκμηριώνουν εκτεταμένη περιβαλλοντική υποβάθμιση, ούτε ανοξικά φαινόμενα στον Εσωτερικό Σαρωνικό, που θα μπορούσαν να εξηγήσουν ένα τόσο έντονο και εκτεταμένο φαινόμενο.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η δημόσια τοποθέτηση του διευθυντή Ερευνών του ΕΛΚΕΘΕ, Δημήτρη Σακελλαρίου, σύμφωνα με την οποία η προέλευση της οσμής φαίνεται να ήταν ανθρωπογενής και όχι θαλάσσια. Αυτό σημαίνει ότι, με βάση τα μέχρι τώρα δεδομένα, η αιτία αναζητείται σε δραστηριότητα ή πηγή που σχετίζεται με ανθρώπινη παρέμβαση και όχι με φυσική θαλάσσια διεργασία.

Το ωκεανογραφικό σκάφος «Αιγαίο» πραγματοποίησε αποστολές στον Σαρωνικό στις 10 και στις 19 Μαΐου 2026, με τη δεύτερη να συμπίπτει χρονικά με την ημέρα που έγινε αισθητή η δυσοσμία. Κατά τις μετρήσεις δεν καταγράφηκαν ενδείξεις σοβαρής θαλάσσιας υποβάθμισης, ούτε συγκεντρώσεις υδρόθειου ικανές να δικαιολογήσουν την ένταση και την έκταση της οσμής.

Το υδρόθειο είναι αέριο με χαρακτηριστική οσμή «κλούβιου αυγού» και μπορεί να παραχθεί από αναερόβια αποσύνθεση οργανικής ύλης, όπως σε αποχετεύσεις, έλη ή άλλες συνθήκες χωρίς οξυγόνο. Είναι επίσης τοξικό σε υψηλές συγκεντρώσεις, γι’ αυτό και η διερεύνηση τέτοιων περιστατικών απαιτεί μετρήσεις και όχι απλές εκτιμήσεις με βάση την οσμή.

Παρά τα ευρήματα, η ακριβής πηγή της δυσοσμίας δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί επισήμως. Το σημαντικό συμπέρασμα μέχρι στιγμής είναι ότι το σενάριο της θαλάσσιας προέλευσης αποδυναμώνεται σημαντικά, ενώ η έρευνα στρέφεται πλέον σε πιθανές ανθρωπογενείς πηγές.

Το ΕΛΚΕΘΕ αναμένεται να πραγματοποιήσει νέα δειγματοληψία στις 26 Μαΐου, ώστε να υπάρξουν νεότερα στοιχεία για την κατάσταση στον Σαρωνικό και για το εάν μπορεί να αποκλειστεί ακόμη πιο τεκμηριωμένα οποιαδήποτε θαλάσσια εμπλοκή.

Το μυστήριο, επομένως, παραμένει. Όμως η βασική επιστημονική ένδειξη μέχρι τώρα είναι σαφής: η έντονη δυσοσμία που ανησύχησε κατοίκους της Αττικής δεν φαίνεται να προήλθε από τη θάλασσα.

Πρόληψη καρκίνου: σχεδόν οι μισοί θάνατοι συνδέονται με τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου

medlabnews.gr iatrikanea

Σχεδόν οι μισοί θάνατοι από καρκίνο παγκοσμίως συνδέονται με τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου, σύμφωνα με ανάλυση που παρουσιάζεται στο άρθρο. Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι το 2019 περίπου 4,5 εκατομμύρια θάνατοι από καρκίνο, δηλαδή πάνω από 44% των παγκόσμιων θανάτων από καρκίνο, αποδίδονταν σε παράγοντες που μπορούν σε σημαντικό βαθμό να περιοριστούν, όπως το κάπνισμα, η κατανάλωση αλκοόλ, ο υψηλός δείκτης μάζας σώματος, η ανθυγιεινή διατροφή, οι μη ασφαλείς σεξουαλικές πρακτικές και επαγγελματικές εκθέσεις όπως ο αμίαντος 

Δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο έγκριτο διεθνές επιστημονικό περιοδικό Nature κεντρικό άρθρο (editorial), στο οποίο αναλύονται στοιχεία για τους θανάτους από καρκίνο που θα μπορούσαν να αποφευχθούν.

Οι Καθηγητές της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Θεραπευτικής-Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής), Λίνα Πάσχου (Επίκουρη Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας), Ηλίας Κοττέας (Αναπληρωτής Καθηγητής Παθολογίας-Ογκολογίας), Μιχάλης Λιόντος (Επίκουρος Καθηγητής Θεραπευτικής-Ογκολογίας), Φλώρα Ζαγουρή (Καθηγήτρια Θεραπευτικής-Ογκολογίας), Ευάγγελος Τέρπος (Καθηγητής Αιματολογίας) και Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής-Αιματολογίας-Ογκολογίας και Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα κύρια σημεία άρθρου αυτού.

Σύμφωνα με μια μελέτη, σχεδόν 50% των θανάτων από καρκίνο παγκοσμίως προκαλούνται από παράγοντες κινδύνου που είναι τροποποιήσιμοι. 

Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από μια μελέτη που εξέταζε το θάνατο και την αναπηρία από περισσότερες από 350 ασθένειες και τραυματισμούς σε 204 χώρες. Από τα δεδομένα αυτά, υπολόγισαν την επίδραση 34 παραγόντων κινδύνου στην κακή υγεία και στους θανάτους από 23 τύπους καρκίνου. Βρέθηκε ότι οι παράγοντες κινδύνου που θα μπορούσαν να αποφευχθούν ήταν υπεύθυνοι για σχεδόν 4,5 εκατομμύρια θανάτους από καρκίνο το 2019. Το ποσοστό αντιπροσωπεύει περισσότερο από 44% των παγκόσμιων θανάτων από καρκίνο εκείνο το έτος. Το κάπνισμα, η χρήση αλκοόλ και ο υψηλός δείκτης μάζας σώματος, ενδεικτικός παχυσαρκίας, συνέβαλαν κυρίως.

Πιο συγκεκριμένα, οι μισοί θάνατοι ανδρών από καρκίνο και περισσότεροι από το ένα τρίτο στις γυναίκες οφείλονταν σε παράγοντες κινδύνου που μπορούσαν να προληφθούν, όπως η χρήση καπνού και αλκοόλ, η ανθυγιεινή διατροφή, οι μη ασφαλείς σεξουαλικές συνήθειες και η έκθεση στο χώρο εργασίας σε επιβλαβή προϊόντα, όπως ο αμίαντος. 

Από το 2010 έως το 2019, οι παγκόσμιοι θάνατοι από καρκίνο που προκαλούνται από τέτοιους παράγοντες κινδύνου αυξήθηκαν κατά περίπου 20%, με την παχυσαρκία να αντιπροσωπεύει το μεγαλύτερο ποσοστό αύξησης ιδιαίτερα σε χώρες με χαμηλότερο μέσο εισόδημα.

Τέτοια αποτελέσματα είναι χρήσιμα για τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής υγείας, ειδικά στον προσδιορισμό των τροποποιήσιμων παραγόντων κινδύνου που πρέπει να στοχεύσουν στις προσπάθειες σχεδιασμού ελέγχου του καρκίνου. Για παράδειγμα, οι πολιτικές απαγόρευσης του καπνίσματος, οι αυξημένοι φόροι στον καπνό και οι απαγορεύσεις διαφήμισης έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικές στη μείωση της έκθεσης στο κάπνισμα, ενώ έχουν προταθεί παρόμοιες πολιτικές για τη μείωση της υπερβολικής χρήσης αλκοόλ.

Μάλιστα, στη μελέτη δεν συμπεριλήφθηκαν κάποιοι άλλοι γνωστοί παράγοντες κινδύνου για καρκίνο, όπως η έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία (UV) και ορισμένες λοιμώξεις. Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας που προκαλείται από ορισμένα στελέχη του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV), για παράδειγμα, είναι η κύρια αιτία θανάτων από καρκίνο μεταξύ των γυναικών στην υποσαχάρια Αφρική. Εκεί, ένα τεράστιο ποσοστό της συχνότητας εμφάνισης του καρκίνου και της θνησιμότητας στις γυναίκες θα μπορούσε να μειωθεί με τον έγκαιρο εμβολιασμό έναντι HPV.

Πρώτη δημοσίευση: Σεπτέμβριος 2022 — MEDLABNEWS.GR | Επιμέλεια: medlabnews.gr iatrikanea / Κωνσταντίνος Λούβρος

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 22 Μαΐου 2026

Θερίζει ο καρκίνος στην Ελλάδα. 95 θάνατοι την ημέρα και κόστος πάνω από 1,9 δισ. ευρώ

medlabnews.gr iatrikanea

Ο καρκίνος στην Ελλάδα αποτελεί τη δεύτερη συχνότερη αιτία θανάτου μετά τα καρδιαγγειακά νοσήματα και επιβαρύνει σοβαρά τη δημόσια υγεία και την οικονομία. Σύμφωνα με μελέτη μαθηματικής μοντελοποίησης που παρουσιάστηκε στο 31ο Ελληνικό Συνέδριο Κλινικής Ογκολογίας, το 2022 εκτιμήθηκαν 34.729 θάνατοι από καρκίνο, δηλαδή περίπου 95 θάνατοι κάθε ημέρα, με 647.372 χαμένα έτη ζωής και συνολικό οικονομικό φορτίο που, μαζί με το κόστος διαχείρισης, ξεπερνά τα 1,9 δισ. ευρώ. Το άρθρο αναδεικνύει την ανάγκη για πρόληψη, προσυμπτωματικό έλεγχο, έγκαιρη διάγνωση, θεραπεία και λειτουργικό Εθνικό Μητρώο Νεοπλασιών

Ο καρκίνος αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τη δημόσια υγεία παγκοσμίως. Το 2022 εκτιμάται ότι παρατηρήθηκαν 9,7 εκατομμύρια θάνατοι σχετιζόμενοι με καρκίνο. Στην Ελλάδα, ο καρκίνος αποτελεί τη δεύτερη πιο συχνή αιτία θανάτου στην Ελλάδα, μετά τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Σε σχέση με τον μέσο όρο της ΕΕ-27, η ανά 100.000 θνησιμότητα από καρκίνο στην Ελλάδα ήταν σημαντικά υψηλότερη. Πιο συγκεκριμένα, στην χώρα μας παρατηρούνται 308 θάνατοι ανά 100.000 ανθρώπους, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στην ΕΕ-27 ανέρχεται σε 289 θανάτους ανά 100.000 ανθρώπους (6.5% υψηλότερη θνητότητα στην Ελλάδα σε σχέση με την ΕΕ-27).

Μελέτη μαθηματικής μοντελοποίησης*, η οποία χρησιμοποίησε δημοσιευμένο μαθηματικό μοντέλο (καθώς η χώρα μας εν αντιθέσει με τις περισσότερες χώρες της ΕΕ το 2022 δεν διέθετε εθνικό μητρώο καρκίνου) εξέτασε τη σχετιζόμενη με τον καρκίνο θνησιμότητα στην Ελλάδα για το 2022, αξιοποιώντας δεδομένα θνησιμότητας από το Institute for Health Metrics and Evaluation (IHME). Η έρευνα διαπίστωσε ότι το συγκεκριμένο έτος στη χώρα μας καταγράφηκαν 34.729 θάνατοι από καρκίνο, με την πλειοψηφία εξ αυτών να αφορούν άνδρες (59.0%). Δηλαδή, περί τους 95 θανάτους από καρκίνο στην Ελλάδα κάθε μέρα.

Επιπλέον, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, που παρουσιάστηκε στο 31ο Ελληνικό Συνέδριο Κλινικής Ογκολογίας (9-12 Απριλίου 2025, Αθήνα), ο καρκίνος σχετίζεται με την απώλεια 647.372 ετών ζωής (δηλαδή πόσα χρόνια αναμενόταν να ζούσε κάποιος αν δεν νοσούσε από καρκίνο) με την αναλογία μεταξύ ανδρών και γυναικών να ανέρχεται σε 60% και 40%, αντίστοιχα. Οι θάνατοι που προκαλούν το μεγαλύτερο βάρος σε χαμένα έτη ζωής ήταν ο καρκίνος του πνεύμονα (8.400 θάνατοι, 171.000 χαμένα έτη ζωής), του παχέος εντέρου (3.900 θάνατοι, 64.000 χαμένα έτη ζωής) και του μαστού (2.940 θάνατοι, 56.000 χαμένα έτη ζωής).

Οι πιο σημαντικοί σε χαμένα έτη ζωής καρκίνοι για τους άνδρες ήταν ο καρκίνος του πνεύμονα, του παχέος εντέρου και του προστάτη, ενώ για τις γυναίκες ο καρκίνους του μαστού, του πνεύμονα και του παχέος εντέρου. Ο μέσος όρος χαμένων ετών ζωής λόγω πρόωρης θνησιμότητας στην Ελλάδα υπολογίζεται σε σχεδόν 19 έτη.

Η μελέτη κάνει ιδιαίτερη μνεία και στα χαμένα έτη παραγωγικής ζωής (δηλ. τα έτη πριν την συνταξιοδότηση) όπου εκτίμησε ότι οι θάνατοι από καρκίνο οδήγησαν σε απώλεια σχεδόν 40.000 ετών δυνητικής παραγωγικότητας, με τους άνδρες να αντιπροσωπεύουν το 56.5% αυτών των θανάτων. Το κόστος της πρώιμης θνησιμότητας από καρκίνο στην Ελλάδα ανέρχεται σε €743 εκατομμύρια. «Στο κόστος αυτό δεν συμπεριλαμβάνεται το κόστος διαχείρισης του καρκίνου στην Ελλάδα. Αν συνυπολογιστεί και το κόστος διαχείρισης του καρκίνου στην Ελλάδα που εκτιμάται στα περί €1.2 δισεκατομμύρια, ο καρκίνος αντανακλά το 0.8% του συνολικού ΑΕΠ της Ελλάδος», ανέφερε ο επικεφαλής ερευνητής, Ηλίας Γκούντας, Value & Patient Access Manager της MSD Ελλάδος και μεταδιδακτορικός ερευνητής στην Ιατρική Κύπρου.

Ο καρκίνος που σχετίζονταν με το μεγαλύτερο έμμεσο κόστος λόγω πρώιμης θνησιμότητας ήταν ο καρκίνους του πνεύμονα (~€186 εκατομμύρια).

Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το παραπάνω επιδημιολογικό και οικονομικό φορτίο μπορεί να αποτραπεί σε σημαντικό βαθμό με παρεμβάσεις που στοχεύουν στην πρόληψη -όπως μείωση καπνίσματος, παχυσαρκίας ή εμβολιασμός κατά του HPV-, τον προσυμπτωματικό έλεγχο και την έγκαιρη διάγνωση και έναρξη της θεραπείας.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι με τη θεσμοθέτηση του Εθνικού Μητρώου Νεοπλασιών σε βάθος χρόνου θα προκύψει μια σαφέστερη εικόνα για την επίπτωση του καρκίνου στην Ελλάδα, συμβάλλοντας στη χάραξη αποδοτικότερων πολιτικών δημόσιας υγείας.

*Estimation of the burden of cancer mortality in Greece: years of life lost and productivity costs
Ilias Gountas (1), Anastasios Skroumpelos (1), Agnes Brandtmüller (2), Stina Salomonsson (3), Theodoros Tsichritzis (1), Antonis Karokis (1)
(1) MSD Greece, Athens, (2) Outcomes Research, MSD Hungary, Budapest. (3) Outcomes Research, MSD Sweden, Stockholm.

Πρώτη δημοσίευση: Απρίλιος 2025 — MEDLABNEWS.GR | Επιμέλεια: medlabnews.gr iatrikanea

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 22 Μαΐου 2026

Οι ενέσεις κορτιζόνης σε γόνατο και ισχίο μπορεί να επιταχύνουν την αρθρίτιδα.

επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea

Οι ενέσεις κορτιζόνης στο γόνατο και στο ισχίο χρησιμοποιούνται για την ανακούφιση του πόνου και της φλεγμονής σε ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα, όταν άλλες συντηρητικές παρεμβάσεις δεν επαρκούν. Νεότερη μελέτη που δημοσιεύθη κε στο Radiology ανέφερε ότι σε ορισμένους ασθενείς οι ενδαρθρικές εγχύσεις κορτικοστεροειδών συνδέθηκαν με επιπλοκές, όπως επιτάχυνση της οστεοαρθρίτιδας, υποχόνδρια κατάγματα ανεπάρκειας, οστεονέκρωση και ταχεία καταστροφή της άρθρωσης. Το άρθρο εξηγεί τι έδειξε η μελέτη, ποια είναι τα ποσοστά που αναφέρθηκαν και γιατί η απόφαση για ένεση κορτιζόνης πρέπει να λαμβάνεται εξατομικευμένα από γιατρό 

Οι ενέσεις κορτιζόνης στο γόνατο και στο ισχίο για την αντιμετώπιση του πόνου της οστεοαρθρίτιδας μπορεί να έχουν σοβαρές επιπλοκές οι οποίες ακυρώνουν τα οφέλη τους, σύμφωνα με μία νέα έρευνα.

Επιστήμονες από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βοστώνης ανακάλυψαν ότι ναι μεν οι ενέσεις αυτές καταπραΰνουν τον πόνο, αλλά επιταχύνουν σε αρκετούς ασθενείς την εκφύλιση των αρθρώσεων εξαιτίας της νόσου, με συνέπεια να επισπεύδουν την ανάγκη για ολική αρθροπλαστική γόνατος ή ισχίου.
Στην πραγματικότητα, στην παρούσα μελέτη το 10% των ασθενών που έκαναν ενέσεις κορτιζόνης στο ισχίο παρουσίασαν μέσα σε 12 μήνες σοβαρές επιπλοκές. Το ίδιο και το 4% όσων έκαναν τις ενέσεις στο γόνατό τους. Εκτός από την επιτάχυνση της οστεοαρθρίτιδας, άλλες επιπλοκές ήταν κατάγματα κοπώσεως και καθίζηση της άρθρωσης ή καταστροφή των οστών.
Τα ευρήματα αυτά δεν προκαλούν έκπληξη, δεδομένου ότι η καταπράυνση του πόνου δημιουργεί ψευδή αίσθηση ίασης, ενώ τα κορτικοστεροειδή καθαυτά διαβρώνουν τον χόνδρο των αρθρώσεων, σχολιάζει ένας Έλληνας ειδικός.
Η οστεοαρθρίτιδα είναι η πιο συχνή νόσος των αρθρώσεων του γόνατος και του ισχίου. Η συχνότητά της είναι ήδη πολύ υψηλή, αλλά αναμένεται να αυξηθεί τις προσεχείς δεκαετίες λόγω της γήρανσης του πληθυσμού και της αύξησης της παχυσαρκίας.
Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, το 2016 έπασχαν από οστεοαρθρίτιδα στο γόνατο 265 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο και σχεδόν 70 εκατομμύρια είχαν οστεοαρθρίτιδα στο ισχίο.
Από τους ασθενείς αυτούς, περισσότεροι από ένας στους έξι είχαν μέτρια έως σοβαρή αναπηρία εξαιτίας της νόσου, η οποία συχνά προκαλεί ανυπόφορο πόνο και δυσκινησία που περιορίζει σημαντικά την κινητικότητα και πλήττει την ποιότητα ζωής.
Η νέα μελέτη δημοσιεύεται στο ιατρικό περιοδικό Radiology. Όπως γράφουν οι ερευνητές, παρακολούθησαν την πορεία της υγείας 459 ασθενών οι οποίοι υποβλήθηκαν το 2018 σε ενδαρθρικές εγχύσεις κορτικοστεροειδών στο γόνατο ή το ισχίο. Οι ασθενείς είχαν ηλικία 37 έως 79 ετών. Οι ασθενείς είχαν κάνει μία έως τρεις εγχύσεις κορτιζόνης μέσα στην άρθρωση (οι 307 από αυτούς στο ισχίο και οι υπόλοιποι στο γόνατο).
Από τους 459 ασθενείς, οι 36 (ή ποσοστό 8%) παρουσίασαν επιπλοκές. Οι 30 από αυτούς είχαν κάνει εγχύσεις κορτικοστεροειδών στο ισχίο και οι 6 στο γόνατο. Δεν υπήρχε ιδιαίτερη διαφορά μεταξύ των φύλων στη συχνότητα των επιπλοκών (οι 19 από αυτούς ήταν γυναίκες και οι υπόλοιπο άνδρες).
Οι 26 από τους ασθενείς (το 6% του συνόλου) είδαν την οστεοαρθρίτιδά τους να επιταχύνεται και να επιδεινώνεται σημαντικά μέσα σε 1 χρόνο. Τέσσερις ασθενείς (ποσοστό 0,9%) υπέστησαν υποχόνδριο κάταγμα ανεπάρκειας, ενώ τρεις ασθενείς (ποσοστό 0,7%) ανέπτυξαν ταχεία καταστροφή της άρθρωσής τους και απώλεια οστικής μάζας. Άλλοι τρεις ασθενείς παρουσίασαν μία επιπλοκή που λέγεται οστεονέκρωση.
«Οι εγχύσεις κορτικοστεροειδών εντός της άρθρωσης του γόνατος ή του ισχίου είναι συνήθης πρακτική για την καταπράυνση του πόνου στις αρθρώσεις και τη μείωση της φλεγμονής», σχολιάζει ο Δρ. Φώτης Τσούκας, ορθοπεδικός χειρουργός εξειδικευμένος στην ρομποτική και αρθροσκοπική χειρουργική. «Συνήθως συνιστώνται για την αντιμετώπιση του μέτριου έως σοβαρού πόνου παθήσεων όπως η οστεοαρθρίτιδα, όταν έχουν αποτύχει οι άλλοι συντηρητικοί τρόποι θεραπείας (π.χ. αδυνάτισμα, φυσικοθεραπεία, παγοθεραπεία, ανάπαυση, λήψη αντιφλεγμονωδών φαρμάκων από το στόμα κ.λπ.). Συνιστώνται επίσης συχνά σε αθλητές, ώστε να μπορέσουν να συνεχίσουν να αγωνίζονται παρά την κάκωση ή τον τραυματισμό που έχουν. Ωστόσο οι εγχύσεις αυτές δεν είναι άμοιρες κινδύνων και ολοένα περισσότερες μελέτες δείχνουν πως σε αρκετές περιπτώσεις κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό».
Όπως εξηγεί ο Δρ. Τσούκας, η κορτιζόνη μπορεί να ανακουφίσει γρήγορα τη φλεγμονή και τον πόνο των ασθενών, χωρίς όμως να θεραπεύει την υποκείμενη αιτία του πόνου. Χωρίς πόνο, όμως, οι ασθενείς γίνονται απρόσεκτοι, ξαναρχίζουν να κινούνται ελεύθερα και έτσι επιβαρύνουν τις αρθρώσεις τους.
Είναι, εξάλλου, γνωστό ότι «η κορτιζόνη διαβρώνει τον χόνδρο που επιστρώνει τις αρθρώσεις του ισχίου και του γόνατος», συνεχίζει. «Η διάβρωση αυτή είναι σοβαρή βλάβη, γιατί μπορεί να εξασθενήσει την άρθρωση και να την καταστήσει ευάλωτη στην εκφύλιση».
Μάλιστα, η διάβρωση που προκαλεί η κορτιζόνη στις δομές των αρθρώσεων «είναι ο λόγος για τον οποίο καταργήθηκαν οι εγχύσεις της για την αντιμετώπιση προβλημάτων στους τένοντες, όπως ο Αχίλλειος στο πόδι και ο υπερακάνθιος στον ώμο», συνεχίζει ο Δρ. Τσούκας. «Διαπιστώσαμε πως η κορτιζόνη κατέστρεφε ολόκληρα τμήματα του τένοντα. Έτσι, όταν υπήρχε ανάγκη για συρραφή μιας ρήξης αχιλλείου ή υπερακάνθιου τένοντα έπειτα από επαναλαμβανόμενες εγχύσεις κορτιζόνης, έπρεπε να αφαιρεθούν αρκετά μεγάλα τμήματα του τένοντα, ώστε να γίνει συρραφή υγιών τμημάτων του».
«Λέμε στους ασθενείς μας πως, ακόμα κι αν δεν καταπολεμήσουν τον πόνο οι ενδαρθρικές εγχύσεις κορτικοστεροειδών, δεν θα τους βλάψουν. Διαπιστώνουμε όμως πως αυτό δεν είναι απαραιτήτως σωστό», δήλωσε ο επικεφαλής της νέας έρευνας Dr Ali Guermazi, καθηγητής Ακτινολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης. «Βλέπουμε ότι μερικές φορές οι εγχύσεις αυτές είναι πολύ επιβλαβείς για τις αρθρώσεις. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να γνωρίζουν γιατροί και ασθενείς, ώστε να λαμβάνουν πιο ενημερωμένες αποφάσεις για το αν θα προχωρήσουν σε αυτές ή όχι».
Και συνέχισε: «Ιδιαίτερα προσεκτικοί πρέπει να είναι οι ασθενείς οι οποίοι έχουν ελάχιστες ενδείξεις οστεοαρθρίτιδας στις ακτινογραφίες των αρθρώσεών τους. Η μελέτη μας έδειξε πως όταν ο πόνος που αισθάνονται οι ασθενείς αυτοί είναι δυσανάλογος με τα ευρήματα των ακτινογραφιών, είναι αυξημένος ο κίνδυνος καταστροφικής αρθρίτιδας μετά από τις εγχύσεις κορτικοστεροειδών».
«Σε αρκετές περιπτώσεις αντί για ενδαρθρικές εγχύσεις κορτικοστεροειδών μπορεί να γίνει αρθροσκόπηση στο γόνατο ή και στο ισχίο ακόμα», προσθέτει ο Δρ. Τσούκας. «Στη διάρκειά της καθαρίζονται οι εμφανείς οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις, ενώ σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να γίνουν και συρραφές χόνδρου (επιχείλιος χόνδρος) για να καταπραϋνθούν τα συμπτώματα του ασθενούς».
Το υποχόνδριο κάταγμα ανεπάρκειας είναι ένα είδος μη-τραυματικού κατάγματος κόπωσης, που εκδηλώνεται κάτω ακριβώς από τον χόνδρο της άρθρωσης. Συνήθως οφείλεται στην επαναλαμβανόμενη άσκηση φυσιολογικής αλλά μεγάλης πίεσης (όπως με την πολύωρη ορθοστασία) σε ένα εξασθενημένο τμήμα του οστού.
Η οστεονέκρωση είναι μία παθολογική κατάσταση κατά την οποία νεκρώνονται τα κύτταρα των οστών επειδή μειώνεται η αιμάτωσή τους. Οι τραυματισμοί που διαταράσσουν την παροχή αίματος σε ένα οστό και η παρατεταμένη λήψη υψηλών δόσεων κορτικοστεροειδών είναι δύο από τις πιο συχνές αιτίες οστεονέκρωσης

Διαβάστε

Κορτιζόνη : Πόσο επικίνδυνη είναι; Πότε χορηγείται; Tι πρέπει να προσέχουμε;

Πρώτη δημοσίευση: Νοέμβριος 2019 — MEDLABNEWS.GR | Επιμέλεια: medlabnews.gr iatrikanea

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 22 Μαΐου 2026