Ο Νίκος Πλακιάς προχώρησε, την Κυριακή (5/4), σε σοβαρές καταγγελίες σχετικά με τη διαχείριση των οικονομικών πόρων του Συλλόγου Θυμάτων Τεμπών, ζητώντας την άμεση διενέργεια δημόσιου απολογισμού.
Συγκεκριμένα, μιλώντας στη διαδικτυακή εκπομπή «Face 2 Face» και στη δημοσιογράφο, Κατερίνα Παναγοπούλου, ο πατέρας των διδύμων κοριτσιών που χάθηκαν στην τραγωδία, εξαπέλυσε βέλη κατά της Μαρίας Καρυστιανού, υποστηρίζοντας πως ο εν λόγω σύλλογος εκπροσωπεί ελάχιστες οικογένειες και ότι το οικονομικό σκέλος αποτέλεσε την κύρια αιτία της ρήξης μεταξύ των συγγενών.
Ο πατέρας των δίδυμων κοριτσιών, που έχασαν την ζωή τους το μοιραίο βράδυ μαζί με την ξαδέρφη τους, περιέγραψε τη στιγμή που είδε στο κινητό τις πρώτες ειδήσεις για τον εκτροχιασμό, λέγοντας πως στην αρχή δεν πήγε το μυαλό του στο τρένο στο οποίο επέβαιναν τα κορίτσια. Όπως αφηγείται, για αρκετή ώρα παρακολουθούσε τις εξελίξεις χωρίς να έχει ακόμη τηλεφωνήσει, μέχρι τη στιγμή που αναφέρθηκε σύγκρουση επιβατικής με εμπορική αμαξοστοιχία. «Εκεί με χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα», λέει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχε κάνει «το αυτονόητο», να πάρει τηλέφωνο τα παιδιά.
«Γυρίζοντας από τη δουλειά και κάθομαι στον καναπέ για να ξεκουραστώ και να πάμε για ύπνο, όπως ο καθένας μας. Έχω το κινητό στα χέρια και χαζεύω τα νέα της ημέρας. Και εκεί στη ροή των ειδήσεων βλέπω ότι υπάρχει εκτροχιασμός τρένου. Δε μου πήγε το μυαλό στην αρχή ότι μπορεί να είναι το τρένο από τα κορίτσια. Είπαν ότι δεν ήταν το τρένο το Ι62 που ανέβαινε από Αθήνα, ότι ήταν η αμαξοστοιχία η οποία κατέβαινε από Θεσσαλονίκη. Εκεί καθησυχάστηκα και λέω μέσα μου “Νίκο, την γλιτώσαν”.
Αναφέρθηκε επίσης στις μαρτυρίες που έφτασαν στην οικογένεια μετά το δυστύχημα από άτομα που είχαν βρεθεί κοντά στα κορίτσια μέσα στο τρένο. Όπως λέει, μια επιβάτιδα που είχε βρεθεί στο ίδιο κουπέ περιέγραψε τις συζητήσεις τους λίγο πριν από τη σύγκρουση, ενώ μόλις πριν από λίγες ημέρες δέχθηκε, όπως λέει, τηλεφώνημα από άλλο επιβάτη που θυμόταν τα γέλια και τη ζωντάνια τους. «Ακόμα μαθαίνουμε τις τελευταίες στιγμές από τα παιδιά μας», αναφέρει.
«Την βρήκε η σύζυγός μου μαζί με τον αδερφό μου και τη σύζυγο του αδερφού μου τις πρώτες ημέρες στο δικαστικό μέγαρο έξω από τη Λάρισα. Είχαμε φωτογραφία μέσα από το κουπέ, από τις τελευταίες στιγμές από τα κορίτσια, η οποία έδειχνε και τη συγκεκριμένη. Την ρώτησε η Μάρθα με τη Σοφία και μας είπε τι συζητούσαν τα παιδιά μας. Συζητούσαν γιατί η Αναστασία Μαρία, η ανιψιά μου, είχε τα γενέθλια στις 8 Μαρτίου. Μέσα στο βαγόνι ήταν ακόμη μια φοιτήτρια της οδοντιατρικής, η Αναστασία η Αδαμίδου, και γνωρίστηκαν και με την κοπέλα μέσα στο κουπέ και την κάλεσαν και αυτή να έρθει στα γενέθλια από την Αναστασία εδώ στην περιοχή μας.
Μας τα εξιστόρησε όλα αυτά, οπότε δεν μπορούσε να μας πει ψέματα γιατί γνώριζε ημερομηνίες. Δεν σας κρύβω ότι χθες το απόγευμα είχα ένα τηλέφωνο από έναν επιβάτη ο οποίος κατέβηκε στη Λάρισα και ήταν στο κουπέ μπροστά από τα κορίτσια. Ήθελε να μου πει ότι “ξέρεις, κύριε Πλακιά, ήθελα τρία χρόνια να σας πάρω ένα τηλέφωνο και δεν έβρισκα το κουράγιο και σας πήρα σήμερα να σας πω ότι τα κορίτσια τα ακούγαμε σε όλα τα κουπέ, από τις φωνές τους και από τα γέλια τους. Θυμάμαι χαρακτηριστικά, ήταν χαρούμενα και θυμάμαι γελούσαν πάρα πολύ, Νίκο”, μου λέει, “δεν μπορείς να φανταστείς”».
Πάντως, στο επίκεντρο της κριτικής του Νίκου Πλακιά βρέθηκε ο τρόπος με τον οποίο η Μαρία Καρυστιανού διαχειρίστηκε τα ποσά που συγκεντρώθηκαν, με αιχμή του δόρατος τα έσοδα από τη μεγάλη συναυλία. Ο ίδιος εξέφρασε την έντονη αντίθεσή του στη δομή των συλλόγων όταν υπεισέρχεται το οικονομικό κίνητρο, ενώ τόνισε πως οι υπόλοιπες οικογένειες είχαν άγνοια για τις κινήσεις των λογαριασμών.
Ειδικότερα, ο Νίκος Πλακιάς ανέφερε χαρακτηριστικά: «Τα χρήματα όλα πήγαν στα ταμεία του Συλλόγου. Στις πέντε-έξι οικογένειες, που από τις πέντε-έξι που μιλήσαμε, οι τέσσερις μάς είπαν ότι δεν είχαν καμία σχέση με τα οικονομικά και μας έλεγαν ότι τα οικονομικά όλα τα χειρίζεται η κυρία Καρυστιανού. Δεν θα με ενοχλούσε καμία συναυλία εάν γινόταν με το όνομα των τεσσάρων ή των πέντε που ήταν τα μέλη του Συλλόγου, αλλά όχι εκπροσωπώντας όλες οι οικογένειες. Αυτό ήταν το ζήτημά μου».
Ακόμα, ο ίδιος πρόσθεσε: «Αυτά τα χρήματα ακόμα και σήμερα που μιλάμε αυτή τη στιγμή, είναι χρήματα που τα πήραν στο όνομα των παιδιών μου. Και πρέπει κάποτε να ανοίξει και ακόμα τώρα η καινούργια διοίκηση και θα ’ρθει κάποια ώρα που θα μιλήσω με την καινούργια διοίκηση, γιατί τους βλέπω καθημερινά στα δικαστήρια. Αλλά απλώς τώρα, επειδή είμαστε στην αρχή της διοίκησης και έχουμε άλλα θέματα, θα τους πω κάποια στιγμή ότι πρέπει να βγουν και να κάνουν τον οικονομικό απολογισμό δημόσια».
Βέβαια, πέρα από το οικονομικό σκέλος, ο Νίκος Πλακιάς εξέφρασε την πλήρη διαφωνία του με την απόφαση της Μαρίας Καρυστιανού να εμπλακεί στην πολιτική σκηνή, θεωρώντας ότι αυτή η κίνηση υπονομεύει τον κοινό αγώνα για δικαιοσύνη. Υποστήριξε, μάλιστα, ότι η πλειονότητα των οικογενειών δεν πρόκειται να τη στηρίξει, καθώς η στάση της προκάλεσε διχασμό.
«Το πρόβλημα θα το έχεις εσύ ως δημοσιογράφος με την Καρυστιανού όταν θα την παίρνεις συνέντευξη και πλησιάζοντας προς τις εκλογές, διότι πλέον δεν θα ρωτάς την κυρία Καρυστιανού μόνο για τα Τέμπη, αλλά και για την κρίση στη Μ. Ανατολή, την οικονομία της πατρίδας μας, θα την ρωτάς για πολλά θέματα», είπε ο Νίκος Πλακιάς και συμπλήρωσε: «Φυσικά και κάνει κακό στην κοινωνία, εσείς δεν το βλέπετε; Φυσικά κάνει και στον αγώνα μας κακό. Εμένα στον δρόμο με ρωτάνε, γιατί κάνει κόμμα τώρα; Όχι, δεν πρόκειται να τη ψηφίσω, διότι εγώ θεωρώ ότι η Μαρία γύρισε την πλάτη σε όλους τους συγγενείς και είχαμε πει όλοι οι συγγενείς ότι δεν θα πολιτικοποιήσουμε τον αγώνα και την τραγωδία. Αυτός είναι ο λόγος. Εγώ πολιτικοποίηση στα Τέμπη δεν θα δεχθώ ποτέ».
Επισημαίνεται ότι στο στόχαστρο του Νίκου Πλακιά βρέθηκε και η Ζωή Κωνσταντοπούλου, με τον ίδιο να περιγράφει μια προβληματική κατάσταση εντός της δικαστικής αίθουσας. Μάλιστα, σύμφωνα με τον ίδιο, η συμπεριφορά της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας δυναμιτίζει τη διαδικασία και δείχνει ασέβεια προς τους χαροκαμένους γονείς.
Ο Νίκος Πλακιάς σημείωσε: «Βλέποντας, όμως, τις αντιδράσεις και τις δηλώσεις των άλλων συγγενών, οι οποίοι παρευβρέθηκαν, ήταν σαν όλη αυτή η προσπάθεια που έκαναν τώρα σε είκοσι συνεδριάσεις, ξαφνικά τα διέλυσε όλα η κυρία Κωνσταντοπούλου μέσα σε πέντε λεπτά. Οπότε και εκεί έπρεπε να σεβαστεί η κ. Κωνσταντοπούλου τις προσπάθειες των άλλων των οικογενειών, των επτά, των οκτώ, οι οποίες κάνουν την προσπάθεια για να πάρουν κάποιες απαντήσεις σε όποια ερωτήματα χρειάζεται ο κάθε συγγενής. Ευτυχώς, προλάβαμε αυτό το χάος και αυτός ήταν ο λόγος που σηκώθηκα και πήρα το λόγο. Δεν είχα κανέναν άλλο λόγο να σηκωθώ και να ενοχλήσω το δικαστήριο. Ούτε πήγα εκεί να κάνω σόου, ούτε πήγα να δείξω ότι είμαι κάποιος ιδιαίτερος άνθρωπος».
Η θέση του για το φορτίο της αμαξοστοιχίας
Σε σχέση με το φορτίο της εμπορικής αμαξοστοιχίας, ο Νίκος Πλακιάς δήλωσε ξεκάθαρα ποια είναι η θέση του, υποστηρίζοντας ότι ο ίδιος δεν πείστηκε από όσα ακούστηκαν όλο το προηγούμενο διάστημα και ότι χρειάστηκε, όπως λέει, να δώσει αγώνα ακόμη και μέσα στην οικογένειά του για να εξηγήσει τι πίστευε.
«Το ζήτημα των εκταφών πήρε πάρα πολύ μεγάλη έκταση και η ουσία ποια ήταν; Εάν εγώ είχα αμφιβολίες για το πώς έχασα τα παιδιά μου. Εάν δηλαδή τα έχασα από ασφυξία, εάν ήταν ζωντανά και τα έχασα από τη φωτιά ή εάν τα έχασα κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης. Εγώ, εφόσον έχουν περάσει ήδη τα τρία χρόνια και από την 1η Μαρτίου δικαιούται ο κάθε συγγενής να κάνει την εκταφή του συγγενή του χωρίς καμία άδεια και εφόσον ο πρωταρχικός στόχος μου θα ήταν να μάθω την αλήθεια για το παιδί μου, χωρίς να θέλω να βάλω κάτι άλλο μέσα στην υπόθεση, και αυτό το κάτι άλλο καταλαβαίνετε πάρα πολύ καλά ποιο ήτανε.
Ήτανε το θέμα ότι αν μπορούσαν να βγουν κάποιες ουσίες στα πτώματα και αυτές οι ουσίες έχουν να κάνουν πλέον με το περίφημο φορτίο. Αν είχε το τρένο ή δεν είχε φορτίο. Εμένα αυτά δεν μου αρέσανε από την αρχή. Εγώ την άποψή μου την έχω πει. Είναι πάντα όμως η άποψή μου και πάντα αυτό το οποίο έψαξα και βρήκα με τους νομικούς μου, με τον δικηγόρο μου και με τους πραγματογνώμονες.
Κράτησα την ψυχραιμία μου. Έδωσα τεράστιο αγώνα, για να εξηγήσω στη Σοφία, τη σύζυγό μου, ότι δεν υπήρχε κάτι στο τρένο. Την ίδια τη σύζυγό μου. Και τη νύφη μου και τον αδερφό μου. Έδωσα τεράστιο αγώνα για να τους πείσω, αλλά πάντα με στοιχεία, αποδείξεις, εικόνα και γραπτά. Ο αποπροσανατολισμός. Αυτό ήταν το θέμα. Αυτό που έγινε από τις πρώτες ημέρες, από τη δεύτερη ημέρα, όταν ο κύριος Βελόπουλος πέταξε τη λέξη για την ύπαρξη του ξυλολίου. Εμείς δεν ήμασταν σε κατάσταση εκείνες τις ημέρες να ελέγξουμε τι λέει ο καθένας. Τώρα, εάν εκμεταλλευτήκαν την αδυναμία των συγγενών για να δημιουργήσουν ένα σενάριο συνομωσίας, ένα σενάριο το οποίο θα τους βόλευε στον προεκλογικό τους αγώνα».
Το τελευταίο αντίο πριν από το ταξίδι - "Άμα τα κρατούσα αγκαλιά δεν θα μου έφευγαν"
«Η σκηνή, την βλέπω εδώ που κάθομαι τώρα ακριβώς. Εδώ στον χώρο που είμαστε, είμαστε στον χώρο τον οποίο ήρθαν έξω εδώ στον δρόμο και χαιρέτησαν τη γιαγιά τους τελευταία ώρα πριν να φύγουν για να πάνε να ετοιμαστούν για το ταξίδι χωρίς γυρισμό. Δώσαμε ραντεβού για το ερχόμενο Σαββατοκύριακο, μιας και ήταν τα γενέθλια της Αναστασίας Μαρίας. Αυτή η στιγμή μου έχει χαραχτεί μέσα γιατί τα είπα “θα σας χαιρετήσω κι εγώ κορίτσια;” και λέει “όχι μπαμπά, φεύγουμε εννέα και είκοσι το βράδυ. Θα σε δούμε σπίτι”.
Εγώ μέχρι εκείνη την ώρα δεν είχα καταλάβει ότι θα ταξιδέψουν με το τρένο. Νόμιζα ότι θα πάνε με λεωφορείο. Και λέω “θα φύγετε με το τρένο;”, “ναι”, λέει, “δεν μπορέσαμε να βρούμε εισιτήρια με το λεωφορείο”.
Τα χαιρέτησα στην πόρτα. Η Χρύσα ήταν λίγο στενοχωρημένη που έφευγε. Η Θώμη βιαζόταν γιατί περίμενε η θεία της με την ξαδέρφη της στο τρένο. Τα χαιρέτησα, την αγκάλιασα τη Χρύσα, τη φίλησα. Η Θώμη έφυγε άρον άρον. Αυτή η στιγμή μου έμεινε στο μυαλό καρφωμένη. Άμα τα κρατούσα αγκαλιά δεν θα μου έφευγαν. Μου έφυγαν μέσα από τα χέρια».
Είμαστε Ειδησεογραφικό Μέσο για Ειδήσεις και Ιατρικά Νέα, Διαπιστευμένο στο Υπουργείο Υγείας, ένα από τα μεγαλύτερα portal υγείας της χώρας. Γράφουν και Υπογράφουν Ιατροί, υγειονομικοί, συντάκτες υγείας μέλη σε Ενώσεις Συντακτών. Η εγκυρότητα ελέγχεται από το ΙΕΚΕΤΥ - Ινστιτούτο Ενημέρωσης και Επικοινωνίας της Υγείας
