MEDLABNEWS.GR / IATRIKA NEA: ΚΑΡΚΙΝΟΣ

Responsive Ad Slot

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΑΡΚΙΝΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΑΡΚΙΝΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Της πήραν το σπίτι για 12.000 ευρώ – Και μέσα έμεναν τα όνειρα μιας μάνας

 medlabnews.gr

Η Μαρία δεν ήταν από τους ανθρώπους που ζητούσαν πολλά. Δεν ήθελε πολυτέλειες, ούτε ταξίδια, ούτε ακριβά πράγματα. Το μόνο που ήθελε ήταν να κρατήσει όρθιο το σπίτι της. Εκείνο το σπίτι που έχτισαν με τον άντρα της με κόπο, στερήσεις και αμέτρητες ώρες δουλειάς. Ένα σπίτι που δεν ήταν απλώς τέσσερις τοίχοι. Ήταν η ζωή τους ολόκληρη.

Ο άντρας της, ο Γιώργος, ήταν άρρωστος εδώ και χρόνια. Πρώτα ήρθε η διάγνωση, μετά τα νοσοκομεία, οι εξετάσεις, τα φάρμακα, οι αγωνίες, τα ξενύχτια. Εκείνος, κάποτε δυνατός και χαμογελαστός, είχε πια λυγίσει από την ασθένεια. Και η Μαρία έμενε να τον κοιτάζει τα βράδια την ώρα που κοιμόταν με δυσκολία, προσπαθώντας να μη δείξει τον φόβο της. Γιατί δίπλα στο κρεβάτι του υπήρχαν και τα δύο μικρά παιδιά τους. Δύο παιδικά πρόσωπα που ζητούσαν ασφάλεια, τρυφερότητα, ένα πιάτο φαγητό, λίγη ησυχία και την ψευδαίσθηση ότι όλα θα πάνε καλά.

Τα χρέη δεν ήρθαν από σπατάλες. Ήρθαν από την αρρώστια, την ακρίβεια, την αδυναμία να τα βγάλουν πέρα όταν ο ένας δεν μπορούσε πια να δουλέψει και η άλλη έτρεχε ανάμεσα σε γιατρούς, σχολεία, λογαριασμούς και μια καθημερινότητα που γινόταν όλο και πιο ασήκωτη. Έμεινε μια οφειλή 12.000 ευρώ. Μόλις 12.000 ευρώ. Ένα ποσό που για κάποιους μοιάζει μικρό, αλλά για μια οικογένεια που μετρούσε και το τελευταίο κέρμα για γάλα και ρεύμα, ήταν βουνό.

Και όμως, γι’ αυτό το ποσό, το fund κινήθηκε σαν να είχε απέναντί του έναν μεγάλο στρατηγικό κακοπληρωτή. Χωρίς έλεος, χωρίς ανθρωπιά, χωρίς να σταθεί ούτε για μια στιγμή στο ποιοι άνθρωποι ζούσαν εκεί μέσα. Το σπίτι τους, με εμπορική αξία 280.000 ευρώ, βγήκε σε πλειστηριασμό σε τιμή εξευτελιστική. Όχι μόνο πολύ κάτω από την πραγματική του αξία, αλλά ακόμα και κάτω από την αντικειμενική. Για λιγότερο από 130.000 ευρώ. Ένα ολόκληρο σπιτικό, μια ολόκληρη ζωή, ένα καταφύγιο παιδιών και αρρώστου ανθρώπου, βγήκε στο σφυρί σαν να ήταν παλιό αντικείμενο προς εκκαθάριση.

Όταν η Μαρία το έμαθε, δεν φώναξε. Δεν είχε πια φωνή. Έκατσε στην άκρη του καναπέ, εκεί όπου κάποτε κάθονταν όλοι μαζί τις Κυριακές, και κοίταζε τον τοίχο. Το μικρό παιδί την ρώτησε γιατί κλαίει. Το μεγαλύτερο είχε ήδη καταλάβει. Τα παιδιά καταλαβαίνουν περισσότερα απ’ όσα νομίζουμε. Καταλαβαίνουν πότε η μάνα τους σπάει από μέσα της και προσπαθεί να φανεί δυνατή. Καταλαβαίνουν πότε ο πατέρας τους πονάει και δεν το λέει. Καταλαβαίνουν πότε το σπίτι τους κινδυνεύει να πάψει να είναι σπίτι.

Ο Γιώργος, άρρωστος και εξαντλημένος, ένιωθε να τον συνθλίβει όχι μόνο η αρρώστια, αλλά και η ταπείνωση. Δεν τον πονούσε μόνο το σώμα του. Τον πονούσε που δεν μπορούσε να προστατεύσει την οικογένειά του. Που το σπίτι που κάποτε έβαφε με τα χέρια του, το σπίτι που είχε φτιάξει με όνειρα για να μεγαλώσουν εκεί τα παιδιά του, περνούσε σε ξένα χέρια για ένα ποσό που δεν αντιστοιχούσε ούτε στο ένα εικοστό της αληθινής του αξίας.

Και κάπως έτσι, η αδικία πήρε αριθμούς. 12.000 ευρώ η οφειλή. 280.000 ευρώ η εμπορική αξία. Κάτω από 130.000 ευρώ το σφυρί. Μα πίσω από τους αριθμούς υπήρχε κάτι που δεν αποτιμάται. Οι παιδικές ζωγραφιές στον τοίχο. Το δωμάτιο με τα παιχνίδια. Το κρεβάτι του άρρωστου άντρα. Η κουζίνα όπου η Μαρία προσπαθούσε κάθε μέρα να βγάλει φαγητό από το σχεδόν τίποτα. Οι γιορτές, οι καβγάδες, οι αγκαλιές, οι ελπίδες. Όλα αυτά δεν τα έβλεπε κανένα fund. Έβλεπε μόνο φακέλους, ποσά, διαδικασίες, κέρδος.

Το βράδυ πριν καταλάβει ότι δεν υπάρχει πια επιστροφή, η Μαρία μάζεψε τα παιδιά και τα έβαλε να κοιμηθούν αγκαλιά. Ο άντρας της στο διπλανό δωμάτιο ανέπνεε βαριά. Το σπίτι ήταν σιωπηλό, αλλά αυτή η σιωπή ήταν η πιο δυνατή κραυγή. Γιατί όταν παίρνεις από μια μάνα το σπίτι της, δεν της παίρνεις απλώς ένα ακίνητο. Της παίρνεις το τελευταίο οχυρό της. Και όταν το παίρνεις από έναν άρρωστο πατέρα και από δύο μικρά παιδιά για ένα χρέος 12.000 ευρώ, τότε δεν μιλάμε απλώς για μια οικονομική πράξη. Μιλάμε για μια κοινωνική πληγή.

Κανείς δεν θα θυμάται ίσως τον αριθμό της υπόθεσης. Αλλά εκείνα τα παιδιά θα θυμούνται για πάντα τη μέρα που είδαν τη μητέρα τους να σωπαίνει από πόνο. Θα θυμούνται ότι το σπίτι τους άξιζε 280.000 ευρώ, αλλά η ζωή τους φάνηκε να αξίζει πολύ λιγότερο στα μάτια εκείνων που αποφάσισαν να τους το πάρουν.

Και αυτή είναι ίσως η πιο σκληρή αλήθεια: δεν τους πήραν μόνο ένα σπίτι. Τους πήραν την αίσθηση ότι υπάρχει δικαιοσύνη.

Συγκίνηση στην πρώτη δημόσια εμφάνιση του Δημάρχου μετά το χειρουργείο. Το μήνυμα ζωής που στέλνει.

medlabnews.gr iatrikanea 

Ο δήμαρχος Αγίου Ευστρατίου, Κωνσταντίνος Σινάνης, υποβλήθηκε πριν από λίγες ημέρες σε χειρουργείο για την αφαίρεση όγκου

Λίγες ημέρες μετά το χειρουργείο για την αφαίρεση όγκου από το πόδι του, ο δήμαρχος Αγίου Ευστρατίου, Κωνσταντίνος Σινάνης, επέστρεψε στο νησί για την 25η Μαρτίου, στέλνοντας με τη στάση και την παρουσία του ένα ακόμη δυνατό μήνυμα. \

Την πρώτη του δημόσια εμφάνιση στο πλαίσιο των εορτασμών για την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου.

Ο Κωνσταντίνος Σινάνης, ο οποίος στις 6 Ιανουαρίου 2026 είχε κάνει γνωστό ότι διαγνώστηκε με καρκίνο και θα απουσιάζει από το νησί για υποβληθεί σε θεραπείες στην Αθήνα, επέστρεψε και κατέθεσε στεφάνι στο Μνημείο Πεσόντων, χρησιμοποιώντας πατερίτσες. Με εμφανή τα σημάδια της μάχης, αλλά με βλέμμα καθαρό και σταθερό, ο δήμαρχος βρέθηκε ανάμεσα στους ανθρώπους του τόπου του, ως κομμάτι μίας κοινότητας που ανυπομονούσε αυτήν τη στιγμή, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες του lesvosnews.net.

Η εικόνα του, στηριγμένος αλλά όρθιος, να ανταλλάσσει χειραψία με την υφυπουργό Εσωτερικών, Βιβή Χαραλαμπογιάννη, ήταν ένα μήνυμα αντοχής. «Η Δευτέρα είναι εργάσιμη», ανέφερε και τόνισε πως «ακόμα και με ενάμιση πόδι οφείλεις να αποτίσεις φόρο τιμής» στην Εθνική Επέτειο. 

Ο δήμαρχος κ. Σινάνης είχε υποβληθεί την Τρίτη 17 Μαρτίου σε προγραμματισμένη χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση όγκου. «Χειρουργήθηκα την περασμένη Τετάρτη, επέστρεψα στον Άγιο Ευστράτιο την Κυριακή και Δευτέρα ήμουν στο γραφείο. Από το νοσοκομείο κατευθείαν στο αεροδρόμιο, από το αεροδρόμιο Λήμνο και από εκεί με το καράβι Άη Στράτη. Η Δευτέρα είναι εργάσιμη», είπε ο κ. Σινάνης στην ΕΡΤnews. «Είναι σημαντικό να μην βάζουμε τα προβλήματά μας κάτω από το χαλί. Δυστυχώς σήμερα και το νύχι να πονάει πρέπει να πας στον γιατρό. Δεν είναι κάτι να δαπανήσεις δύο μέρες σε 365, μία ημέρα ανά εξάμηνο για να ασχοληθείς με την υγεία σου. Έχουμε από πίσω οικογένειες, παιδιά, νομίζω είναι κρίμα για αυτούς και για τη δική σου τη ζωή», είπε. 

Ο δήμαρχος είπε πως κατά τη διάρκεια των θεραπειών εργαζόταν «είτε από το σπίτι στην Αθήνα, είτε από το νοσοκομείο που δεν είχα τι να κάνω. Αλλά είναι άλλο πράγμα να βρίσκεσαι στον τόπο σου, στην έδρα σου με τους ανθρώπους τους οποίους έχεις μάθει να συνεργάζεσαι. Η αλήθεια είναι το να είσαι συνέχεια σε ένα τηλέφωνο ή να χρειάζεται η παρουσία σου και να μην μπορείς να την παρέχεις, νομίζω ότι αντιλαμβάνεσαι…». «Τώρα θα είμαι εδώ για αρκετό διάστημα εδώ, θα περιμένω να περάσει το Πάσχα. Σίγουρα θα κάνουμε κάποιες ακτινοβολίες επομένως θα μεταβώ στην Αθήνα. Ελπίζουμε και ευελπιστούμε να είναι και το τελευταίο στάδιο του Γολγοθά. Προτεραιότητα είναι να μπουν τα πράγματα σε σειρά, έχουμε σειρά έργων που πρέπει να υλοποιήσουμε. Προέχει η δημοπρασία του πρατηρίου υγρών καυσίμων, έχουμε τις σχολικές υποδομές, κάποια έργα τα οποία έχουν φτάσει σε στάδιο υλοποίησης. Και φυσικά να προετοιμαστούμε για την τουριστική σεζόν», είπε.

Ο δήμαρχος του Αγίου Ευστρατίου, Κωνσταντίνος Σινάνης, σε δηλώσεις του στον ΣΚΑΪ τον περασμένο μήνα μίλησε για την απόφασή του να μιλήσει δημόσια για τη διάγνωσή του με καρκίνο και το δυνατό μήνυμα που θέλησε να στείλει στους συνδημότες του στο μικρό νησί του βορείου Αιγαίου.

«Νομίζω ότι η ειλικρίνεια είναι το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε και δεν υπάρχει λόγος να κρυβόμαστε», είπε δήμαρχος Αγίου Ευστρατίου, Κώστας Σινάνης και συνέχισε: «Το 2026 αυτό δεν είναι πλέον κάτι ανίκητο. Προφανώς καταλαβαίνω ότι κάποιοι φοβούνται αλλά γιατί να φοβηθείς. Λέγεται καρκίνος και λέγεται χημειοθεραπεία. Οι νησιώτες καθημερινά βιώνουν διάφορα προβλήματα και είναι και αυτό ένα πρόβλημα που θα το αντιμετωπίσουμε και θα βγούμε νικητές»

«Την ευχή τους μου δίνουν όλοι» είπε για τους κατοίκους του Αγίου Ευστρατίου και συμπλήρωσε: «Πριν ένα μήνα το αντιλήφθηκα. Είναι ένας καρκίνος στα μαλακά μόρια του αριστερού ποδιού. Ευτυχώς δεν έχει μετάσταση. Είχα ένα πρήξιμο στο πόδι αλλά το αμελούσα. Ευτυχώς, ένας συνεργάτης από το δήμο με πήρε από τον γιακά και πήγα και έκανα εξετάσεις. Θα έρθω στην Αθήνα για θεραπείες και επιβάλλεται να μείνω για ένα αρκετό διάστημα και θα είμαι ανοσοκατεσταλμένος. Είμαι και ένας άνθρωπος που δεν κάθομαι σε μια μεριά. Το τηλέφωνό μου θα είναι ανοικτό και με την τεχνολογία είναι όλα πιο εύκολα. Ο κόσμος να μην φοβάται και να αντιμετωπίζει τα προβλήματά του».

Βρήκαν μονοκλωνικό αντίσωμα, που σκοτώνει καρκινικά κύτταρα, ακόμα σε προχωρημένους καρκίνους

επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea

Την περασμένη Κυριακή, στο Σικάγο, οι παριστάμενοι σε μια κατάμεστη αίθουσα σηκώθηκαν όρθιοι και άρχισαν να χειροκροτούν ενθουσιασμένοι. To ατελείωτο χειροκρότημα δεν αφορούσε την απονομή ενός Οσκαρ, μια ιδιαίτερα παθιασμένη ομιλία πολιτικού, την άψογη απαγγελία κάποιου συγγραφέα ή την απόδοση ενός μουσικού κομματιού. Το χειροκρότημα οφειλόταν στην ανακοίνωση στους συμμετέχοντες σε σημαντικό ιατρικό συνέδριο, των εξαιρετικών αποτελεσμάτων μιας νέας θεραπείας κατά του καρκίνου του μαστού. Ο Ρομπέρτο Μπουριόνι, ένας από τους έγκυρους ιολόγους της Ιταλίας, που διευθύνει εργαστήριο το οποίο αναπτύσσει μονοκλωνικά αντισώματα, περιγράφει τη σκηνή στην εφημερίδα «Repubblica», θεωρώντας πως το μέλλον για την αντιμετώπιση του καρκίνου, είναι ήδη εδώ. Και εξηγεί:

«Οταν αφαιρείται ο καρκίνος του μαστού, αναλύεται για να διαπιστωθεί εάν υπάρχουν μόρια στα κύτταρα που μπορούν να αποτελέσουν στόχους για συγκεκριμένα φάρμακα. Μεταξύ αυτών, ένας από τους πιο σημαντικούς ονομάζεται «υποδοχέας Her2″. Οταν το Her2 υπάρχει στα κύτταρα σε μεγάλες ποσότητες, στους ασθενείς δίνονται μονοκλωνικά αντισώματα (τα οποία ανήκουν στην ίδια οικογένεια φαρμάκων που χρησιμοποιούμε κατά της Covid) που συνδέονται με το Her2 και με αυτόν τον τρόπο βοηθούν το ανοσοποιητικό σύστημα να στοχεύσει ειδικά το καρκινικό κύτταρο. Σε πολλές περιπτώσεις, ωστόσο, δυστυχώς, το Her2 υπάρχει στα καρκινικά κύτταρα, αλλά σε μικρότερες ποσότητες: αυτή η θεραπευτική οδός καθίσταται ανέφικτη σε εκείνο το σημείο και πρέπει να χρησιμοποιηθούν άλλες στρατηγικές που δεν έχουν την ίδια αποτελεσματικότητα».

Το βροντερό χειροκρότημα που καταγράφηκε στο Σικάγο οφείλεται στα αποτελέσματα που προέκυψαν από ένα νέο φάρμακο το οποίο είναι ένα «ενισχυμένο» μονοκλωνικό αντίσωμα που δεσμεύεται στο Her2: ένα μόριο ικανό να καταστρέψει καρκινικά κύτταρα προσαρτήθηκε στο αντίσωμα. Οταν το αντίσωμα anti-Her2 δεσμεύεται στα καρκινικά κύτταρα, απελευθερώνει τη «βόμβα» και τα καταστρέφει με συγκεκριμένο και εντοπισμένο τρόπο. Ουσιαστικά, ο υποδοχέας Her2 χρησιμοποιείται ως δούρειος ίππος για να μεταφέρει μόρια ικανά να καταστρέψουν τα καρκινικά κύτταρα. Αυτό το «ενισχυμένο» αντίσωμα είναι πολύ αποτελεσματικό στη θεραπεία όγκων στους οποίους ο υποδοχέας Her2 εκφράζεται σε χαμηλότερες ποσότητες που προηγουμένως δεν μπορούσαν να καταπολεμηθούν με αυτήν τη στρατηγική και οι οποίοι τώρα έχουν μια νέα θεραπευτική προοπτική. Με άλλα λόγια, έπειτα από αυτό το χειροκρότημα, η ταξινόμηση των όγκων του μαστού δεν είναι πλέον η ίδια όπως ήταν πριν και σε περισσότερο από το 50% των περιπτώσεων – ακόμη και στις πολύ προχωρημένες – είναι διαθέσιμη μια νέα, πολύ πιο αποτελεσματική θεραπεία.

Σε αυτή την όμορφη ιστορία, ωστόσο, υπάρχει και ένα πολύ λυπηρό μέρος: οφείλουμε αυτή τη μελέτη στην οραματιστική ιδιοφυΐα ενός γιατρού, του Ισπανού Χοσέ Μπασέλγκα, ο οποίος δυστυχώς δεν μπόρεσε να λάβει αυτό το χειροκρότημα επειδή τον Μάρτιο του 2021, σε ηλικία 61 ετών, απεβίωσε μέσα σε λίγους μήνες από μια πολύ σπάνια κεραυνοβόλο νευροεκφυλιστική νόσο για την οποία δεν υπάρχει ακόμη θεραπεία. Το δεξί χέρι του Μπασέλγκα στο Memorial Sloan Kettering Cancer Center στη Νέα Υόρκη – η έδρα αυτών των μελετών – ήταν ο Μαουρίτσιο Σκαλτρίτι ο οποίος ήταν μεταξύ των πρώτων που παρατήρησε στο εργαστήριο τις εκπληκτικές αντικαρκινικές επιδράσεις του «ενισχυμένου» αντισώματος ακόμη και σε καρκινικά κύτταρα με χαμηλά επίπεδα Her2. Εξού και η ιδέα της δοκιμής αυτού του φαρμάκου σε ασθενείς με καρκίνο σε χαμηλά επίπεδα Her2, η επιτυχία της κλινικής δοκιμής και το χειροκρότημα στο Σικάγο, που θα μπορούσε να είναι το πρώτο μιας μεγάλης σειράς. «Στην πραγματικότητα», τονίζει ο Μπουριόνι, «γνωρίζουμε ήδη ότι αυτό το «ενισχυμένο» αντίσωμα θα μπορούσε να είναι αποτελεσματικό και έναντι άλλων καρκίνων όπως του στομάχου, του πνεύμονα και άλλων οργάνων. Κλινικές μελέτες βρίσκονται σε εξέλιξη και υπάρχουν συγκεκριμένες ελπίδες ότι άλλοι καρκίνοι, ακόμη και σε πολύ προχωρημένο στάδιο, θα μπορέσουν να καταπολεμηθούν με αυτή τη νέα στρατηγική».

Πρόκειται για μια εξαιρετική ανακάλυψη, που ανοίγει νέες προοπτικές για εκατοντάδες χιλιάδες ασθενείς σε όλο τον κόσμο. Για τουλάχιστον τους μισούς ασθενείς με καρκίνο του μαστού (και στο εγγύς μέλλον πιθανώς και για ασθενείς με άλλους καρκίνους, ακόμη και σε προχωρημένο στάδιο) ανοίγονται νέες και συγκεκριμένες ελπίδες.

Διαβάστε επίσης

Ελπίδες από νέο φάρμακο που θεραπεύει καρκίνο μαστού προχωρημένου σταδίου. Άλλα Νέα φάρμακα

medlabnews.gr iatrikanea

Ελπίδες δημιουργούνται από την ανακάλυψη φαρμάκου, που φαίνεται να έχει πολύ καλά αποτελέσματα έναντι του καρκίνου του μαστού.

Οι ογκολόγοι ευελπιστούν ότι το φάρμακο Enhertu, που ανέπτυξαν οι εταιρείες AstraZeneca και Daiichi Sankyo, θα αλλάξει τον τρόπο που γίνεται η θεραπεία του συχνότερου καρκίνου του μαστού προχωρημένου σταδίου. Τα αποτελέσματα της κλινικής δοκιμής του φαρμάκου, μιας θεραπείας αντισωμάτων (Trastuzumab Deruxtecan), έδειξαν ότι βελτίωσε σημαντικά τα ποσοστά επιβίωσης των ασθενών με καρκίνο του μαστού σε σχέση με τη χημειοθεραπεία, ακόμη και ασθενών με μεταστάσεις των όγκων στο σώμα τους.

Η σχετική ανακοίνωση έγινε σε συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Κλινικής Ογκολογίας (ASCO) στο Σικάγο και αφορούσε μελέτη σε 557 ασθενείς, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters και τους Financial Times. Είναι η πρώτη φορά που μια στοχευμένη θεραπεία έχει βελτιώσει την επιβίωση σε ασθενείς με HER2-χαμηλό ή αρνητικό μεταστατικό καρκίνο.

Το φάρμακο επέφερε μείωση 49% στον κίνδυνο επιδείνωσης του καρκίνου και μείωση 36% στον κίνδυνο θανάτου, σε σχέση με τη συνήθη χημειοθεραπεία. Η επιβίωση του ασθενούς χωρίς επιδείνωση της νόσου (η περίοδος κατά την οποία ο όγκος ήταν σταθερός ή συρρικνώθηκε και δεν είχε ξεκινήσει να χειροτερεύει η κατάσταση του ασθενούς) αυξήθηκε από 5,4 μήνες κατά μέσο όρο στην περίπτωση της χημειοθεραπείας, σε 10,1 μήνες με το  Enhertu, δηλαδή σχεδόν διπλασιάστηκε.

Στις ασθενείς με ευαίσθητους στις ορμόνες καρκίνο (που είναι και οι περισσότερες) η μέση επιβίωση αυξήθηκε από 17,5 μήνες με τη χημειοθεραπεία, σε 23,9 μήνες, δηλαδή κατά τουλάχιστον μισό έτος (6,4 μήνες). Στη μικρότερη ομάδα των ασθενών με όγκους μη ευαίσθητους στις ορμόνες, η επέκταση ζωής ήταν ανάλογη (6,3 μήνες).

Οι δύο εταιρείες δήλωσαν ότι θα χρησιμοποιήσουν τα ανωτέρω θετικά αποτελέσματα – που δημοσιεύτηκαν στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό “New England Journal of Medicine” – προκειμένου να ζητήσουν έγκριση από τις παγκόσμιες ρυθμιστικές αρχές για ευρεία χρήση του φαρμάκου σε ασθενείς με HER2-χαμηλό καρκίνο του μαστού. Εκτιμούν ότι αυτό θα επιτευχθεί σε μερικούς μήνες.

Η ιαπωνική Daiichi ανακοίνωσε ότι διεξάγει μελέτες και σε αρχικού σταδίου ασθενείς με καρκίνο του μαστού, για να δει αν το φάρμακο είναι πιο αποτελεσματικά από τα υπάρχοντα και σε αυτές τις περιπτώσεις και κατά πόσο θα μπορούσε μελλοντικά να θεραπεύσει τον εν λόγω καρκίνο. Το Enhertu έχει σχεδιαστεί για να στοχεύει και να συρρικνώνει καρκινικά κύτταρα που εκφράζουν την πρωτεΐνη HER2 (η οποία βοηθά την ανάπτυξη των όγκων), περιορίζοντας ταυτόχρονα τη ζημιά στα υγιή κύτταρα. Η θεραπεία είχε ήδη εγκριθεί το 2019 από την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ για μια μικρότερη ομάδα ασθενών προχωρημένου σταδίου με HER2-θετικό καρκίνο του μαστού (περίπου το 15% του συνόλου των ασθενών), αλλά η νέα κλινική μελέτη δείχνει ότι το Enhertu “δουλεύει” και στους συχνότερους καρκίνους με χαμηλά επίπεδα HER2 ή HER2-αρνητικούς.

Για τις ασθενείς αυτές οι θεραπευτικές επιλογές ήσαν περιορισμένες μέχρι σήμερα. Τα υπάρχοντα αντικαρκινικά φάρμακα όπως το Herceptin της Roche έχουν μέχρι στιγμής οφέλη μόνο κατά της μειονότητας των HER2-θετικών καρκίνων του μαστού, αφήνοντας έτσι την πλειονότητα των ασθενών προχωρημένου σταδίου, που έχουν χαμηλή HER2, να εξαρτώνται από τη συνήθη χημειοθεραπεία για να επιβραδυνθεί η πρόοδος της νόσου.

Το Enhertu, που χορηγείται ενδοφλέβια, έχει επίσης ήδη εγκριθεί στις ΗΠΑ κατά ορισμένων τύπων γαστρικού καρκίνου, ενώ έχει δώσει ελπίδες επίσης κατά μερικών καρκίνων των πνευμόνων. Ο εκτελεστικός αντιπρόεδρος της μονάδας ογκολογίας της AstraZeneca Ντέηβιντ Φρέντρικσον δήλωσε ότι το Enhertu έχει δυνατότητες να γίνει ένα “πολλαπλά επιτυχημένο εισπρακτικά” φάρμακο, μεταμορφώνοντας τη θεραπεία διαφορετικών τύπων καρκίνων του μαστού, καθώς επίσης γαστρεντερικών καρκίνων και των πνευμόνων.

Ήδη το 2022 οι παγκόσμιες πωλήσεις του φαρμάκου εκτός Ιαπωνίας έφθασαν τα 426 εκατομμύρια δολάρια και οι προοπτικές, σύμφωνα με τους αναλυτές, είναι να φθάσουν τα 2,5 έως 6,6 δισεκατομμύρια δολάρια τον χρόνο, με δεδομένο ότι ο καρκίνος του μαστού έχει ξεπεράσει πλέον τον καρκίνο των πνευμόνων και έχει γίνει ο συχνότερα διαγνωσμένος καρκίνος στον κόσμο.

Άλλα Νέα φάρμακα

Ορμονοεξαρτώμενος (HR) θετικός καρκίνος μαστού.

Η μετεγχειρητική θεραπεία του ορμονοθετικού καρκίνου μαστού περιλαμβάνει την ορμονοθεραπεία, είτε ως μονοθεραπεία, είτε σε συνδυασμό με άλλες στοχευμένες θεραπείες. Για τη μεταστατική νόσο χρησιμοποιούνται συνδυασμοί ορμονοθεραπείας με αναστολείς κυκλινοεξαρτώμενων κινασών CDK4/6, αλλά και τους mTOR αναστολείς. Οι μελέτες δείχνουν, πως οι συνδυασμοί είναι αρκετά αποτελεσματικοί με διαχειρίσιμο προφίλ τοξικότητας. Κάποιοι από τους CDK4/6 αναστολείς έχουν λάβει έγκριση και χορηγούνται και στον πρώιμο καρκίνο μαστού. Άλλος ένας στόχος στον ορμονοθετικό μεταστατικό καρκίνο μαστού είναι η μετάλλαξη PIK3CA για την οποία υπάρχει στοχευμένο φάρμακο το Alpelisib, που σε κλινικές δοκιμές έδειξε, πως μπορεί να ωφελήσει σημαντικά τους ασθενείς που φέρουν τη μετάλλαξη.

HER2 θετικός καρκίνος μαστού

Τα τελευταία χρόνια η επιτυχία του trastuzumab (Herceptin), του pertuzumab (Perjeta) και του Ado -trastuzumab emtastine (Kadcyla) σε ασθενείς με HER2 θετικό (+++) καρκίνο μαστού έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον για το ογκογονίδιο HER2 ως θεραπευτικό στόχο. Νέα φάρμακα, όπως το margetuximab (Margenza) καθώς και το trastuzumab deruxtecan (Enhertu), τα οποία δείχνουν να είναι αποτελεσματικά σε επιλεγμένους ασθενείς, καθώς σε κλινικές δοκιμές αποδείχθηκαν ασφαλή και αποτελεσματικά όταν χρησιμοποιήθηκαν σε προθεραπευμένους ασθενείς με μεταστατικό HER2 θετικό καρκίνο μαστού. Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι, χρησιμοποιώντας το τελευταίο φάρμακο (Enhertu) σε ασθενείς με χαμηλό φορτίο Her2(low) (1+) έχει σπουδαία θεραπευτικά αποτελέσματα στη μεταστατική νόσο. Παρόμοια και οι αναστολείς τυροσινικής κινάσης (TKIs). Τα από του στόματος χορηγούμενα φάρμακα, όπως το tucatinib (Tukysa), το lapatinib (Tyverb), το neratinib (Nerlynx), φαίνεται πως μπορεί να ωφελήσουν ασθενείς με εγκεφαλικές μεταστάσεις και παίζουν σημαντικό ρόλο στη θεραπεία του μεταστατικού HER2 θετικού καρκίνου του μαστού.

Τριπλά αρνητικός καρκίνος μαστού (TNBC)

Πρόσφατα το ενδιαφέρον στον τριπλά αρνητικό καρκίνο μαστού έχει στραφεί σε συνδυασμούς κλασσικής χημειοθεραπείας με την ανοσοθεραπεία. Οι παράγοντες αντί PD-1/PD-L1 (Pembrolizumab, Atezolizumab) δοκιμάζονται σε κλινικές μελέτες στο μεταστατικό αλλά και τον πρώιμο καρκίνο μαστού με ενθαρρυντικά μέχρι στιγμής αποτελέσματα. Τέλος, οι PARP αναστολείς έχουν αναγνωριστεί ως θεραπευτικοί στόχοι σε ασθενείς που φέρουν μεταλλάξεις, όπως το BRCA1/2 και το PALB2, ειδικά στη θεραπεία του μεταστατικού αλλά και του πρώιμου TNBC καρκίνου μαστού.

Διαβάστε επίσης

Ινοαδένωμα μαστού: τι είναι, πώς γίνεται η διάγνωση και πότε χρειάζεται αφαίρεση


του Γιώργου ΜονεμβασίτηM.D.*, medlabnews.gr iatrikanea

Το ινοαδένωμα είναι ο συχνότερος καλοήθης όγκος του μαστού και εμφανίζεται συχνότερα σε νεαρές γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας. Το άρθρο εξηγεί τι είναι το ινοαδένωμα, πώς γίνεται η διάγνωση με υπέρηχο ή βιοψία, ποιο είναι συνήθως το μέγεθός του και πότε χρειάζεται αφαίρεση. Το ινοαδένωμα (fibroadenoma) πρόκειται για το συχνότερο καλοήθη όγκο του μαστού. Δεν είναι νεοπλασία. Ανευρίσκεται συνηθέστερα σε νεαρές γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας. Μπορεί να είναι ένας όμως όχι σπάνια πολλαπλά ογκίδια, μπορεί να υπάρχουν στον ένα ή και τους δύο μαστούς.

ινοαδένωμαΚατά κανόνα πρόκειται για ογκίδιο σφαιρικό, σχετικά σκληρό, με ομαλή, λεία επιφάνεια, που δε συμφύεται με τους γύρω ιστούς, αλλά μετακινείται εύκολα, χαρακτήρες διαφορετικοί από αυτούς που χαρακτηρίζουν ογκίδια κακοήθους φύσεως.

fibroadenoma.

Ένα ινοαδένωμα αποτελείται από στοιχεία ινώδη, προερχόμενα από ιστό που προορίζεται για την υποστήριξη του μαστικού αδένα και αδενικά, προερχόμενα από υπερπλασία λοβίων αυτού του ίδιου του αδένα.

Πώς γίνεται η διάγνωση στο ινοαδένωμα;

Αποτελεί σύνηθες εμφανές εύρημα στον απλό μαστογραφικό και υπερηχοτομογραφικό έλεγχο.
fibroadenoma

Εάν το μέγεθός του και το μέγεθος του μαστού το επιτρέπουν, είναι αντιληπτό και στην αυτοεξέταση του μαστού, όπου αναγνωρίζονται οι ανωτέρω χαρακτήρες. Χαρακτηριστικά η γυναίκα φορέας τέτοιου ογκιδίου μπορεί να αναφέρει, πως ψηλαφά κάποιο ογκίδιο, το οποίο ξεγλιστρά από τα δάκτυλά της και μετακινείται, ενώ διογκώνεται, σκληραίνει και ίσως γίνεται επώδυνο κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως.



Η υπερηχοτομογραφική μελέτη στο μεγαλύτερο ποσοστό των περιπτώσεων θα δώσει απάντηση. Γίνονται εύκολα με αυτήν αναγνωρίσιμοι οι χαρακτήρες των καλόηθων αυτών ογκιδίων. Στον υπέρηχο, το ινοαδένωμα εμφανίζεται σαν υπόηχο μόρφωμα με σαφή και ομαλά όρια, και με περιφερική αιμάτωση. Υπάρχουν όμως και δυσκολοδιάγνωστες περιπτώσεις για τις οποίες τελικά θα χρειαστεί μαγνητική τομογραφία ή βιοψία με λεπτή/χοντρή βελόνη.

Ποιο είναι το μέγεθός του ινοαδενώματος;

Συνήθως είναι από 1 μέχρι 5 εκατοστά. Σπανιότερα ανευρίσκονται γιγαντιαία ινοαδενώματα, που φθάνουν και τα 15 εκατοστά. Η φυσική πορεία ενός ινοαδενώματος μπορεί να το οδηγήσει σε υποστροφή (ελάττωση του μεγέθους) όπως συμβαίνει μετά την εμμηνόπαυση ή αντιθέτως να το οδηγήσει σε αύξηση του μεγέθους όπως παρατηρείται συχνά στην εγκυμοσύνη. Στο ένα τρίτο των περιπτώσεων, πάντως, το μέγεθος παραμένει αμετάβλητο.


Ποια είναι η ενδεικνυόμενη θεραπεία του ινοαδενώματος;

Μικρά ινοαδενώματα, που δεν προκαλούν συμπτώματα, δε μεταβάλλονται σε μέγεθος και η βιοψία τους δεν προκαλεί ανησυχία, δε χρειάζονται περαιτέρω θεραπεία, πλην επαναλαμβανόμενων ελέγχων με υπερηχογράφημα.
Οι ενδείξεις για την χειρουργική εκτομή ενός ινοαδενώματος είναι πολύ συγκεκριμένες και έχουν ως εξής:
  • Ραγδαία αύξηση του μεγέθους ενός ινοαδενώματος (πάνω από 20% του όγκου) σε σύντομο χρονικό διάστημα (μέχρι 6 μήνες).
  • Μέγεθος ινοαδενώματος πάνω από 2 εκατοστά.
  • Στοιχεία κυτταρικής ατυπίας σε παρακέντηση δια λεπτής βελόνης (ή άλλης βιοψίας).
  • Μεγάλο ινοαδένωμα σε μικρό μαστό που προκαλεί αισθητική παραμόρφωση.


Η αφαίρεση των ινοαδενωμάτων μπορεί να γίνει με τοπική ή γενική αναισθησία. Η γυναίκα δεν χρειάζεται να παραμείνει στο νοσοκομείο περισσότερο από μερικές ώρες, ακόμα και αν χειρουργηθεί με γενική αναισθησία. Η ημερήσια νοσηλεία είναι στην μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων η κατάλληλη πρακτική. Τα τελευταία χρόνια έχουν δοκιμαστεί με επιτυχία μέθοδοι με ειδικές συσκευές που είτε εξαχνώνουν ( καίνε), είτε απομακρύνουν κομμάτι – κομμάτι, είτε καταψύχουν και νεκρώνουν τα ινοαδενώματα. Επειδή, αυτές οι τεχνικές δεν δημιουργούν τόσο μεγάλες ουλές, όσο η ανοικτή βιοψία, έχουν καλές προοπτικές να τύχουν στο μέλλον ευρύτερης αποδοχής.

Σε κάθε περίπτωση μη αφαίρεσης ενός ογκιδίου που απεικονιστικά μοιάζει ως ινοαδένωμα θα πρέπει πάντα να γίνεται βιοψία που να επιβεβαιώνει ιστολογικά ότι πρόκειται πράγματι για ινοαδένωμα. Εφόσον αυτό επιβεβαιωθεί, τότε και μόνο τότε, μπορεί κανείς απλά να παρακολουθεί το ή τα ινοαδένωμα με υπερηχοτομογράφημα ανά εξάμηνο κοιτώντας για τυχόν αλλαγές στο σχήμα ή το μέγεθος.

Υπάρχει κίνδυνος να προκαλέσουν καρκίνο;

Η πιθανότητα κακοήθους εξαλλαγής και η δημιουργία καρκίνου του μαστού ενός απλού ινοαδενώματος είναι πάρα πολύ μικρή και δεν διαφέρει από την γενική πιθανότητα ανάπτυξης καρκίνου του μαστού στα φυσιολογικά κύτταρα του αδένα. Πιο συχνά( και πάλι όμως σπάνια) έχει διαπιστωθεί να υπάρχει καρκίνος, συνήθως λοβιακού τύπου, δίπλα σ’ ένα ινοαδένωμα. Από την άλλη μεριά, πολύ σπάνια, ιδίως σε γυναίκες μετά τα 40, δεν αποκλείεται ένας όγκος που είχε διαγνωστεί ως ινοαδένωμα, να αποδειχθεί πως ήταν κακοήθης μετά την αφαίρεση του. 
Μία γυναίκα που έχει εμφανίσει ινοαδένωμα και έχει επιβαρυμένο οικογενειακό ιστορικό, όπως επίσης οι γυναίκες που σε ιστολογική εξέταση έχουν και άλλες βλάβες του μαζικού αδένα, φαίνεται πως έχουν έναν πιο αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν καρκίνο του μαστού.


* Ο Γιώργος Μονεμβασίτης είναι Μαιευτήρας-Γυναικολόγος.
Επ. Καθηγητής Παν/μίου Cornell, H.Π.Α., 
Εξειδικευτής στην Ουρογυναικολογία και Χειρουργική Χαλάρωσης Πυέλου.
Τηλ. 210 8053176 Μαρούσι, τηλ 210 7777787 Δορυλαίου 10-12 Αθήνα

Διαβάστε επίσης

Ινοαδένωμα μαστού: τι είναι, πώς γίνεται η διάγνωση και πότε χρειάζεται αφαίρεση | MEDLABNEWS.GR

Πρώτη δημοσίευση: Απρίλιος 2012 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Γιώργος Μονεμβασίτης

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 26 Μαρτίου 2026

Οι λεμφαδένες της μασχάλης. Η σημασία των λεμφαδένων στον καρκίνο του μαστού. Πόσοι και που είναι;

του Γιώργου Μονεμβασίτη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea


Οι λεμφαδένες είναι μικροί σχηματισμοί μεγέθους ολίγων χιλιοστών, οι οποίοι φιλτράρουν υγρά, που κυκλοφορούν στο σώμα κι έτσι αποτελούν σταθμοί συλλογής ξένων σωμάτων, όπως βακτηρίων ιών ή καρκινικών κυττάρων. 
Στη συνέχεια λευκά αιμοσφαίρια επιτίθενται επί των συλλεχθέντων ξένων σωμάτων εντός των λεμφαδένων και τα εξολοθρεύουν.
Σε κάποιες μορφές καρκίνου η μετανάστευση (μετάσταση) των καρκινικών κυττάρων γίνεται αρχικά προς τους επιχώριους (γειτονικούς) λεμφαδένες κι εν συνεχεία προς τους πιο απομακρυσμένους σταθμούς λεμφαδένων. Αυτή η μεταστατική οδός ονομάζεται λεμφογενής. 
Η γενική ιδέα του φρουρού λεμφαδένα συνίσταται στο, ότι η πιο πρώιμη μετάσταση λεμφογενώς γίνεται προς τον πιο κοντινό λεμφαδένα κι επομένως εάν η βιοψία του συγκεκριμένου λεμφαδένα αποβεί αρνητική, υπάρχει βάσιμη αποδοχή, πως ο καρκίνος δεν έχει διασπαρεί προς άλλα μέρη του σώματος. Περίπου 500-600 λεμφαδένες υπάρχουν στο ανθρώπινο σώμα. Οι ομάδες των λεμφαδένων που βρίσκονται στο λαιμό, την κλείδα, η υπό τα όπλα (μασχάλη) και στη βουβωνική χώρα. Οι λεμφαδένες ονομάζονται σύμφωνα με τη θέση τους στον οργανισμό.
Oι φυσιολογικοί λεμφαδένες (λεμφογάγγλια), το σχήμα των οποίων μοιάζει με αυτό των νεφρών, είναι ευκίνητοι και ελαστικοί και λειτουργούν ως «ισθμός» μέσω του οποίου συγκρατούνται υπολείμματα κατεστραμμένων κυττάρων, νεοπλασματικά κύτταρα αλλά και ξένα σωματίδια, μικρόβια κ.λπ. 
Οι λεμφαδένες που σχετίζονται με τον μαστό βρίσκονται στο λίπος της μασχάλης (μασχαλιαίοι λεμφαδένες), στην περιοχή πάνω από την κλείδα (υπερκλείδιος χώρος), στο κατώτερο τριτημόριο του λαιμού (κατώτεροι τραχηλικοί λεμφαδένες) καθώς και στο έσω ημιθωράκιο πίσω από την πλάγια επιφάνεια του στέρνου (έσω μαστικοί λεμφαδένες).
Από όλες αυτές τις ομάδες λεμφαδένων το μεγαλύτερο ενδιαφέρον συγκεντρώνεται στους μασχαλιαίους λεμφαδένες, καθότι είναι αυτοί που επηρεάζονται πιο συχνά στον καρκίνο του μαστού. Με την σειρά τους οι μασχαλιαίοι λεμφαδένες διακρίνονται σε τρεις ομάδες με βάση την ανατομική τους θέση:
1) Ομάδα Ι: αφορά τους κεντρικούς λεμφαδένες της μασχάλης που βρίσκονται προς τα έξω του ελάσσονος θωρακικού μυός.
2) Ομάδα ΙΙ: αφορά τους λεμφαδένες που βρίσκονται ακριβώς πίσω από τον ελάσσονα θωρακικό μυ.
3) Ομάδα ΙΙΙ: αφορά τους λεμφαδένες που βρίσκονται προς τα έσω του ελάσσονος θωρακικού μυ.
Προσέξτε ότι στους λεμφαδένες της μασχάλης έρχεται και η λέμφος από το χέρι. 
Η πιο συχνή αρχική θέση επέκτασης του καρκίνου του μαστού είναι οι μασχαλιαίοι λεμφαδένες.
Η κατάσταση της μασχάλης, το κατά πόσο δηλαδή έχει εξαπλωθεί η νόσος στους λεμφαδένες της μασχάλης, αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς ανεξάρτητους προγνωστικούς δείκτες της νόσου. Η διήθηση των λεμφαδένων υποδηλώνει την επέκταση της νόσου πέρα από το μαστό και αυτό έχει αντίκτυπο στην επιλογή της συμπληρωματικής θεραπείας. Στην ουσία αποτελεί δείκτη επικινδυνότητας να κυκλοφορούν καρκινικά κύτταρα και σε άλλα σημεία και όργανα του σώματος.  Όταν δεν υπάρχουν θετικοί λεμφαδένες, τότε οι πιθανότητες για κάτι τέτοιο είναι πολύ μικρότερες. Όσο μικρότερος σε μέγεθος είναι ο καρκίνος τόσο μικρότερες είναι και οι πιθανότητες να έχουν προσβληθεί οι μασχαλιαίοι λεμφαδένες. Σε γενικές γραμμές αν υπολογίσουμε όλα τα στάδια της νόσου μαζί (από το πιο αρχικά μέχρι και τα πιο προχωρημένα) μόνο το 30% των περιπτώσεων καρκίνου του μαστού θα εμφανίζουν διηθημένους (θετικούς) λεμφαδένες. Στα αρχικά στάδια της νόσου, δηλαδή σε όγκους μέχρι 1εκατοστό σε διάμετρο, η πιθανότητα να υπάρχουν θετικοί λεμφαδένες ανέρχεται στο 5-10%. Στον καθαρά μη-διηθητικό καρκίνο η πιθανότητα αυτή είναι μηδενική, ενώ αν ο μη-διηθητικός καρκίνος συνοδεύεται από εστίες μικροδιήθησης η πιθανότητα ανέρχεται στο 1-5%. Η γνώση της πραγματικής κατάστασης των λεμφαδένων δυστυχώς δεν γίνεται (στην πλειονότητα των περιπτώσεων) να προσδιοριστεί με απεικονιστικές εξετάσεις και μόνο δια της χειρουργικής αφαίρεση και ιστολογικής εξέτασης μπορούμε να είμαστε βέβαιοι. Ο τρόπος για να το πετύχουμε αυτό είναι η αφαίρεση μερικών ή και όλων των λεμφαδένων ταυτόχρονα με την αφαίρεση του όγκου.  Όμως όπως συμβαίνει σε κάθε χειρουργική επέμβαση έτσι και η αφαίρεση των λεμφαδένων μπορεί να έχει επιπλοκές. Η συχνότητα εμφάνισης αλλά και η βαρύτητα των επιπλοκών αυτών είναι ανάλογη της έκτασης του λεμφαδενικού καθαρισμού. Έτσι όταν εφαρμόζεται η ελάχιστη επεμβατική τεχνική του λεμφαδένα φρουρού (αφαιρούνται μερικοί μόνο λεμφαδένες) το ποσοστό των επιπλοκών είναι πολύ χαμηλό, σε αντίθεση με τον πλήρη λεμφαδενικός καθαρισμός που περιλαμβάνει την αφαίρεση όλων των μασχαλιαίων λεμφαδένων.
Η κατάσταση των μασχαλιαίων λεμφαδένων είναι σημαντικός προγνωστικός παράγων σε ασθενείς με χειρουργήσιμο καρκίνο του μαστού και παραμένει ισχυρός προγνωστικός δείκτης της υποτροπής και της επιβίωσης.
Ο ακριβής προσδιορισμός της κατάστασης των μασχαλιαίων λεμφαδένων είναι σημαντικός για α) την σταδιοποίηση, β) την πρόγνωση, γ) την καθοδήγηση για την επιλογή της θεραπείας και δ) τον τοπικό έλεγχο της νόσου.

1. ΕΠΙΠΕΔΟ Ι, (Χαμηλό) [Λεμφαδένες επί τα εκτός του ελάσσονος θωρακικού μυός]
2. ΕΠΙΠΕΔΟ ΙΙ, (Μεσαίο) [Λεμφαδένες πίσω από τον ελάσσονα θωρακικό μυ]
3. ΕΠΙΠΕΔΟ ΙΙΙ, (Υψηλό-κορυφαίο) [Λεμφαδένες επί τα εντός του ελάσσονος θωρακικού μυός]
4. Υπερκλείδιοι λεμφαδένες
5. Λεμφαδένες έσω μαστικής

Οι μασχαλιαίοι λεμφαδένες διηθούνται συνήθως διαδοχικά: 

Αρχικά του επιπέδου Ι, κατόπιν του επιπέδου ΙΙ και τελικά του επιπέδου ΙΙΙ. Μπορεί όμως να συμβεί και μεμονωμένη διήθηση του επιπέδου ΙΙ και/ή του επιπέδου ΙΙΙ (διήθηση “καθ' άλματα” “skip involvement”). Η διήθηση μόνο του επιπέδου ΙΙΙ είναι σπάνια. Με την εκτομή των επιπέδων Ι και ΙΙ συνήθως προκύπτουν περί τους 10 λεμφαδένες, αριθμός ικανοποιητικός για την ακριβή σταδιοποίηση της νόσου στο 97% περίπου των ασθενών. Όταν η εκτομή περιοριστεί στο επίπεδο Ι η σταδιοποίηση μπορεί να είναι ανακριβής στο 25% των ασθενών.
Η 5ετής και 10ετής συνολική επιβίωση και η επιβίωση ελεύθερης νόσου επιδεινώνονται με την αύξηση του αριθμού των διηθημένων λεμφαδένων. Ο αριθμός επίσης των μεταστατικών μασχαλιαίων λεμφαδένων σχετίζεται με την τοπική-περιοχική υποτροπή. Όταν οι λεμφαδένες είναι αρνητικοί το ποσοστό τοπικής υποτροπής είναι 0%-11%, ενώ με >ή=4 θετικούς λεμφαδένες, φτάνει το 40%-50%. Οι υποτροπές αυτές εμφανίζονται κυρίως στο θωρακικό τοίχωμα, στις παραστερνικές και στις υπερκλείδιες χώρες. Τα δεδομένα αυτά συνηγορούν υπέρ του ΜΛΚ των επιπέδων Ι και ΙΙ.


Διαβάστε επίσης


Φρουρός λεμφαδένας: τι είναι, πώς ανιχνεύεται και ποια είναι η σημασία του στον καρκίνο


του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D.,  medlabnews.gr iatrikanea


Ο φρουρός λεμφαδένας είναι ο πρώτος λεμφαδένας που δέχεται τη λεμφική παροχέτευση από έναν όγκο και γι’ αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία στη σταδιοποίηση του καρκίνου. Το άρθρο εξηγεί τι είναι ο φρουρός λεμφαδένας, πώς ανιχνεύεται και γιατί η βιοψία του βοηθά στον καθορισμό της χειρουργικής αντιμετώπισης. 

Τα τελευταία χρόνια, η βιοψία του λεμφαδένα φρουρού αποτελεί μια από τις σημαντικότερες εξελίξεις στη Χειρουργική Ογκολογία, δεδομένου ότι βοηθάει το χειρουργό στον καθορισμό του χειρουργικού πλάνου και ελαττώνει τη νοσηρότητα μιας εκτεταμένης επέμβασης.
Το λεμφικό σύστημα είναι το κύριο αμυντικό σύστημα του σώματος ενάντια στη λοίμωξη.

Το λεμφικό σύστημα αποτελείται από όλα τα λεμφαγγεία και τους λεμφαδένες του σώματος. Τα λεμφαγγεία συλλέγουν ένα υγρό (τη λέμφο), που αποτελείται από πρωτεΐνες, νερό, λιπίδια και απόβλητες ουσίες από τα κύτταρα του σώματος, και το μεταφέρουν στους λεμφαδένες. Οι λεμφαδένες είναι σταθμοί στη ροή της λέμφου, όπου φιλτράρεται από τα άχρηστα προϊόντα και τα ξένα υλικά, και μετά επιστρέφει στην κυκλοφορία του αίματος. Υπάρχουν περίπου 600 λεμφαδένες στο σώμα. Από αυτούς περίπου οι 200 είναι στο κεφάλι και το λαιμό, οι 30-50 είναι στη μασχάλη και οι υπόλοιποι βρίσκονται στις βουβωνικές περιοχές ή σε άλλα σημεία του σώματος. Τα καρκινικά κύτταρα μπορούν να ξεφύγουν από τον πρωταρχικό όγκο και μέσω του λεμφικού συστήματος της περιοχής να μεταναστεύσουν σε απόμακρα μέρη του σώματος και να δημιουργήσουν τις καλούμενες μεταστάσεις.

Ο φρουρός λεμφαδένας είναι ο πρώτος λεμφαδένας που «φιλτράρει» τη λέμφο, που έρχεται από τον αρχικό όγκο. Εάν τα κύτταρα του καρκίνου κατορθώσουν να μπουν στο λεμφικό σύστημα, τότε ο πρώτος λεμφαδένας (όχι αναγκαστικά ο πιο κοντινός προς στον όγκο) θα έχει και τη μεγαλύτερη πιθανότητα να περιέχει τα αποσπασθέντα καρκινικά κύτταρα. Ο φρουρός λεμφαδένας ή ο πρώτος λεμφαδένας-φίλτρο, τυχαίνει να είναι διαφορετικός για κάθε όγκο και για κάθε άτομο. Η θεωρία του λεμφαδένα φρουρού βασίζεται στην παραδοχή ότι ο πρώτος λεμφαδένας που δέχεται τη λεμφαγγειακή παροχέτευση ενός όγκου αποτελεί και τον πρώτο σταθμό λεμφογενούς διασποράς της νόσου, ότι δεν συμβαίνουν «ασυνεχείς» λεμφαδενικές μεταστάσεις (skip metastases) και ότι η απουσία μεταστατικής νόσου στο λεμφαδένα φρουρό συνεπάγεται και την απουσία μεταστάσεων σε όλο το λεμφικό δίκτυο της περιοχής. Σε κάποιες μορφές καρκίνου η μετανάστευση (μετάσταση) των καρκινικών κυττάρων γίνεται αρχικά προς τους επιχώριους (γειτονικούς) λεμφαδένες κι εν συνεχεία προς τους πιο απομακρυσμένους σταθμούς λεμφαδένων. Αυτή η μεταστατική οδός ονομάζεται λεμφογενής. Η γενική ιδέα του “φρουρού λεμφαδένα” συνίσταται στο, ότι η πιο πρώιμη μετάσταση λεμφογενώς γίνεται προς τον πιο κοντινό λεμφαδένα κι επομένως εάν η βιοψία του συγκεκριμένου λεμφαδένα αποβεί αρνητική, υπάρχει βάσιμη αποδοχή, πως ο καρκίνος δεν έχει διασπαρεί προς άλλα μέρη του σώματος.


Έτσι, η έννοια του λεμφαδένα φρουρού στηρίζεται σε δύο βασικές αρχές: 

(α) την ύπαρξη ενός συγκεκριμένου και προκαθορισμένου τρόπου λεμφικής παροχέτευσης στους επιχώριους λεμφαδένες και 
(β) τη λειτουργία του πρώτου λεμφαδένα ως αποτελεσματικού φίλτρου για τα νεοπλασματικά κύτταρα

Η υπόθεση του λεμφαδένα φρουρού περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1977 στο καρκίνωμα του πέους και αργότερα μελετήθηκε σε ασθενείς με μελάνωμα. (Στον καρκίνο του μαστού, η διεγχειρητική βιοψία του λεμφαδένα φρουρού (ταχεία βιοψία) εφαρμόζεται ευρέως ανά τον κόσμο και τελευταία, μεγάλα κέντρα έχουν καταργήσει τον λεμφαδενικό καθαρισμό όταν ο λεμφαδένας φρουρός είναι αρνητικός για μεταστατική νόσο.

Πως ανιχνεύεται ο λεμφαδένας φρουρός;

Η τεχνική της χαρτογράφησης του φρουρού λεμφαδένα που χρησιμοποιείται τα τελευταία χρόνια και συνεχώς βελτιώνεται αποτελεί ένα σημαντικό βοήθημα για τους γιατρούς στην ακριβέστερη σταδιοποίηση του καρκίνου και στον προγραμματισμό της έκτασης της εγχείρισης στην οποία θα υποβληθεί ο ασθενής.
Η τεχνική της χαρτογράφησης του φρουρού λεμφαδένα γίνεται με δύο μεθόδους: την μπλε χρωστική, την ραδιενεργό μέθοδο. Σήμερα χρησιμοποιείται ο μικτός συνδυασμός και των δύο μεθόδων για την μείωση των ψευδώς αρνητικών αποτελεσμάτων. Η επιτυχία της μικτής μεθόδου προσεγγίζει το 96-98%. Με τον τρόπο αυτό ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών διατηρεί τους λεμφαδένες του γεγονός που έχει μεγάλη σημασία για αποφυγή επιπλοκών (όπως είναι το λεμφοίδημα, η μετεγχειρητική δυσκινησία του άκρου, οι λοιμώξεις, ο μετεγχειρητικός πόνος) προσφέροντας και πρόγνωση, αλλά και ποιότητα ζωής και ειδικά στις γυναίκες με πρώιμο καρκίνο μαστού χωρίς ψηλαφητούς λεμφαδένες

Πριν από το χειρουργείο γίνεται ένεση ραδιοφαρμάκου (η ποσότητα ραδιενέργειας είναι αμελητέα και δε χρειάζεται καμία προφύλαξη) με πολύ λεπτή βελόνα ινσουλίνης στην περιοχή του μαστού. Το ραδιοφάρμακο αυτό προχωρά και προσλαμβάνεται από τους πρώτους 2-3 λεμφαδένες του πρώτου επιπέδου των λεμφαδένων. Κατά την επέμβαση γίνεται ανίχνευση αυτών των λεμφαδένων (κατά κανόνα 1-3 λεμφαδένες φρουροί) με ειδικό μετρητή Geiger, o οποίος ανιχνεύει ραδιενεργό ακτινοβολία. Εκτέμνονται αυτοί οι λεμφαδένες μόνο (1-3) και αποστέλλονται για βιοψία. Εάν δεν υπάρχει διήθηση από τον καρκίνο τότε δεν αφαιρούνται άλλοι λεμφαδένες. Εάν υπάρχει διασπορά του καρκίνου αφαιρούνται συνολικά 10 λεμφαδένες και σε σπάνιες περιπτώσεις περισσότεροι (πχ λεμφαδενικός καθαρισμός μασχάλης, επίπεδα Ι και ΙΙ ή Ι, ΙΙ και ΙΙΙ). Στον καρκίνο του μαστού, το 70% των γυναικών δεν έχει λόγο να κάνει λεμφαδενικό καθαρισμό μασχάλης διότι ο καρκίνος δεν έχει πάει στους λεμφαδένες και ο φρουρός είναι αρνητικός.  Το ραδιενεργό υλικό αποβάλλεται πλήρως από τον οργανισμό εντός 24-48 ωρών.

Οφέλη

Στα πλεονεκτήματα της βιοψίας του λεμφαδένα φρουρού συγκαταλέγονται:


• Ο μικρός χρόνος διάρκειας του χειρουργείου στο οποίο υποβάλλεται η ασθενής

• Η λιγότερη νοσηρότητα εξαιτίας του μειωμένου χρόνου της επέμβασης αλλά και της έκτασής της.

• Οι πολύ λιγότερες άμεσες επιπλοκές, όπως η μετεγχειρητική λεμφόρροια, αλλά και οι απώτερες επιπλοκές, όπως πόνος και λεμφοίδημα, σε σχέση πάντα με την εφαρμογή του κλασικού λεμφαδενικού καθαρισμού, στον οποίο ήταν υποχρεωτικό έως σήμερα να υποβάλλονται όλες οι ασθενείς με καρκίνο μαστού

Μειονέκτημα αποτελεί το γεγονός ότι για τον εντοπισμό και τη βιοψία του λεμφαδένα φρουρού θα πρέπει να υπάρχει οργανωμένο τμήμα Πυρηνικής Ιατρικής με ειδικό εξοπλισμό (Navigator probe, προμήθεια ράδιο -σεσημασμένου τεχνητίου). Τόσο το τμήμα της Πυρηνικής Ιατρικής όσο βεβαίως και ο απαραίτητος για την εξέταση εξοπλισμός δεν υπάρχει σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας μας.

Η Ταχεία Βιοψία (διεγχειρητική εξέταση ιστών –frozen section) θεωρείται μια από τις πιο σημαντικές και δύσκολες διαδικασίες, την οποία εκτελεί ο Παθολογοανατόμος και ο οποίος καλείται να αποφασίσει ορθά εντός μικρού χρονικού διαστήματος. Αυτό απαιτεί καλή γνώση της ιατρικής και της παθολογικής ανατομικής, σωστή κρίση καθώς και μια συντηρητική στάση λόγω των περιορισμών της μεθόδου. 

Οι κύριοι λόγοι εφαρμογής της ταχείας βιοψίας είναι: 


• ο έλεγχος της καθαρότητας των ορίων χειρουργικής εκτομής, 

• ο καθορισμός της φύσης μιας παθολογικής επεξεργασίας, 

• ο έλεγχος για συνύπαρξη κακοήθους νεοπλάσματος με άλλες αλλοιώσεις που πιθανόν τροποποιούν τον τύπο της επέμβασης, η ταυτοποίηση τύπου ιστών και 

• ο έλεγχος για μεταστάσεις σε λεμφαδένες. 

Η διαγνωστική ακρίβεια όσο αφορά την ειδικότητα (specificity) της ταχείας βιοψίας κυμαίνεται από 94%έως 98%.

ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΤΗΣ ΤΑΧΕΙΑΣ ΒΙΟΨΙΑΣ

Οι κυριότεροι λόγοι εφαρμογής της Τ.Β. είναι:

• Έλεγχος της καθαρότητας των ορίων χειρουργικής εκτομής.

• Καθορισμός της φύσης μιας παθολογικής επεξεργασίας. Στις περιπτώσεις αυτές ο γιατρός καλείται να αποφασίσει, άν ο εξεταζόμενος ιστός είναι φυσιολογικός, φλεγμονώδης ή νεοπλασματικός (καλοήθης ή κακοήθης).

• Έλεγχος για συνύπαρξη κακοήθους νεοπλάσματος με άλλες αλλοιώσεις που πιθανόν τροποποιούν τον τύπο της επέμβασης, π.χ ελκώδης κολίτις και νεόπλασμα.
• Ταυτοποίηση τύπου ιστών, π.χ. αναγνώριση παραθυρεοειδικών σωματίων.
• Έλεγχος για μεταστάσεις σε λεμφαδένες. Στις περιπτώσεις αυτές υπάρχει γνωστή κακοήθεια και η Τ.Β. γίνεται για χειρουργική σταδιοποίηση ή για να επιβεβαιωθεί το ανεγχείρητο της νόσου.
• Εκτίμηση φρουρού λεμφαδένα (αν ο φρουρός καταλαμβάνεται από όγκο, τότε ακολουθείται ευρύτερος λεμφαδενικός καθαρισμός).

• Ψηλαφητή αλλοίωση μαστού με ύποπτο ή ανεπαρκές αποτέλεσμα σε βιοψία δια λεπτής βελόνης (FNA).
Σε αυτή την περίπτωση εάν το αποτέλεσμα της Τ.Β. είναι διηθητικό καρκίνωμα ο χειρουργός προχωρεί σε λεμφαδενικό καθαρισμό προς αποφυγή επέμβασης σε δύο χρόνους.

Διαγνωστική ακρίβεια της μεθόδου
Η Τ.Β. θεωρείται μια αξιόπιστη μέθοδος διάγνωσης, η διαγνωστική ακρίβεια της οποίας κυμαίνεται από 94%-98%. Από διάφορες μελέτες προκύπτει ότι η μέθοδος της ΤΒ. συγκρινόμενη με άλλες διαγνωστικές μεθόδους όπως κυτταρολογική εξέταση, βιοψία δια λεπτής βελόνης (FNA) εμφανίζει διάφορους περιορισμούς, οι οποίοι αφορούν συγκεκριμένα όργανα π.χ. μήτρα, ωοθήκες, μαστό .θυρεοειδή αδένα, σιελογόνους αδένες, ή διάφορους τύπους ιστών

Αξίζει να σημειωθεί ότι η ταχεία βιοψία απαγορεύεται αυστηρώς σε περιπτώσεις μελαγχρωστικών αλλοιώσεων λόγω εξαντλήσεως του ιστού στον οποίο πιθανότατα να αντιπροσωπεύονται οι παράμετροι προγνωστικής αξίας του μελανώματος(πχ βάθος ανάπτυξης κατά Breslow). To ίδιο ισχύει και σε υλικό λεμφαδένα φρουρού σε ασθενείς με μελάνωμα. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου ο Παθολογοανατόμος δεν μπορεί να αποφασίσει για την διάγνωση της Τ.Β. και για τον λόγο αυτό πρέπει να επισημαίνει στο χειρουργό ότι, αν και ο ιστός είναι αντιπροσωπευτικός, για την οριστική διάγνωση είναι απαραίτητη η αναμονή των τομών παραφίνης.

Διαβάστε επίσης
Φρουρός λεμφαδένας: τι είναι, πώς ανιχνεύεται και ποια είναι η σημασία του στον καρκίνο | MEDLABNEWS.GR

Πρώτη δημοσίευση: Ιούλιος 2013 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Αλέξανδρος Γιατζίδης

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 26 Μαρτίου 2026

Copyright © 2015-2022 MEDLABNEWS.GR / IATRIKA NEA All Right Reserved. Τα κείμενα είναι προσφορά και πνευματική ιδιοκτησία του medlabnews.gr
Kάθε αναδημοσίευση θα πρέπει να αναφέρει την πηγή προέλευσης και τον συντάκτη. Aπαγορεύεται η εμπορική χρήση των κειμένων