Στην Τανζανία η μοναχή πρώην ηθοποιός Ναταλία Λιονάκη. Έφυγε από την Κένυα και άλλαξε όνομα. Τι λέει η μητέρα της (video)

Η Τυρινή ή Τυροφάγος είναι η τελευταία εβδομάδα της περιόδου των Αποκριών. Ονομάστηκε έτσι επειδή απ' το ξεκίνημά της απαγορεύεται η κατανάλωση κρέατος ενώ αντίθετα επιτρέπεται η κατανάλωση αυγών και γαλακτοκομικών προϊόντων και φέτος καλύπτει το διάστημα από τις 15 έως τις 22 Φεβρουαρίου. Η τελευταία μέρα της εβδομάδας αυτής είναι η Κυριακή της Τυρινής, που φέτος «πέφτει» στις 22 Φεβρουαρίου και απ' την επόμενη η οποία είναι η Καθαρά Δευτέρα ξεκινά η Μεγάλη Σαρακοστή για το Πάσχα.

Η Εκκλησία επιτρέπει στους πιστούς την κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων, αυγών, ψαριών και ελαιολάδου, απαγορεύει όμως την κρεοφαγία. Από τα κύρια παραδοσιακά φαγητά του τραπεζιού είναι τα μακαρόνια, που συσχετίζονται από τους λαογράφους με τη λατρεία των ψυχών κατά την περίοδο αυτή. Όπως παρατηρεί ο Φαίδων Κουκουλές, αρχικά η λέξη «μακαρώνια» σήμαινε τροπάρια μακαριστικά, αναπαύσιμους μακαρισμούς στις κηδείες ή στα περίδειπνα, στα οποία προσφέρονταν κυρίως ζυμαρικά.

Το δείπνο της ημέρας λαμβάνει τη μορφή συνεστίασης μεταξύ συγγενών και φίλων. Στην Κύπρο, οι οικογένειες κάθε χωριού συγκεντρώνονται σε ένα ή δύο σπίτια και δειπνούν όλοι μαζί και διασκεδάζουν, ενώ στην Κάρπαθο παλαιότερα όλες οι οικογένειες δειπνούσαν στο σπίτι του προεστού του χωριού τους.

Στα περισσότερα μέρη το δείπνο της Τυρινής τελειώνει με αυγό και σχετικούς αστεϊσμούς, αλλά και μαντικές παρατηρήσεις. Στην Σύρο, καθώς και σε πολλά άλλα μέρη, κρεμούν ένα αυγό από το ταβάνι και όπως κάθονται όλοι γύρω από το τραπέζι «του δίνουνε μια κουταλιά και φέρνει βόλτα στο τραπέζι και δοκιμάζουνε ο καθένας να το πιάσει με το στόμα του. Με αβγό κλείνομε το στόμα μας για τη Σαρακοστή και τη Λαμπρή πάλι με αβγό το ξανανοίγουμε», παρατηρεί ο Κουκουλές.

Λένε λοιπόν πως σήμερα,της Τυρινής ή τυροφάγου, έχουν την τιμητική τους στο Κυριακάτικο τραπέζι τα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα αυγά, τα ψάρια, το λάδι και τα μακαρόνια. Απαγορεύεται όμως το κρέας.

Τα μακαρόνια θα πρέπει να καταναλωθούν κατά την διάρκεια του γεύματος αλλά και στο δείπνο αφού σχετίζονται με την λατρεία των ψυχών της όλης περιόδου. Μάλιστα γράφει ο Φαίδων Κακουλές πως τα «μακαρώνια» είναι μακαριστικά τροπάρια και πάντα προσφέρονται ζυμαρικά στις κηδείες σαν μακαρία.

Έχει ίσως λαογραφική αξία να αναφέρουμε πως στα περισσότερα μέρη της Ελλάδας τα παλαιότερα χρόνια το δείπνο της Τυρίνης τέλειωνε πάντα με ένα αβγό και πολλά αστεία και μαντέματα. Σε κάποια νησιά μάλιστα και ιδιαίτερα στην Σύρο και στην Κάρπαθο κρεμούσαν ένα αβγό από το ταβάνι και κάθονταν όλοι γύρω από το τραπέζι. Υστέρα, λεγαν, αφού του δώσουν μια «κουταλιά και φέρνει βόλτα στο τραπέζι» ο καθένας προσπαθούσε να δοκιμάσει λίγο αλλά μόνο αν το κατάφερνε να το πιάσει με το στόμα του.

Κι αν παρατηρήσετε τούτο το έθιμο θα δείτε πως η Σαρακοστή αρχίζει με …ένα αβγό και κλείνει το Μεγάλο Σάββατο με το τσούγκρισμά των κόκκινων αβγών και την λαϊκή πίστη πως είναι το πρώτο φαγητό μετά την Ανάσταση που επιστρέφουμε στην κατανάλωση όλων των τροφών.

Τα έθιμα της ημέρας

Από τα ανά την Ελλάδα έθιμα της ημέρας ξεχωρίζουν:

Οι «Φανοί» της Κοζάνης.

Οι «Μπουμπούνες» της Καστοριάς.

Η Τζαμάλα στα Γιάννινα.

Ο «Μπέης» του Έβρου.

Ο χορός της «γκαμήλας» και η παρέλαση των αρμάτων στη Λαμία.

Το Γαϊτανάκι της Λιβαδειάς.

Το «κοντοσούβλι γίγας» στην Αμφίκλεια.

Το στοιχειό της Χάρμαινας στην Άμφισσα.

Ο «γέρος» και η «κοπέλλα» στη Σκύρο.

Ο Βενετσιάνικος Γάμος στο Τζάντε.

Ο Γενιτσαρίστικος Χορός στα Λεχαινά.

Οι Κουμουζέλες σε Κω, Λέρο και Σύμη

Ο Καδής στους Σπαθαραίους Σάμου. Πρόκειται για σατιρικό δρώμενο που πραγματοποιείται την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς, στους Σπαθαραίους Σάμου. Έχει τον χαρακτήρα σατιρικής παρωδίας δίκης, με δικαστή τον Τούρκο Καδή, ο οποίος στο τέλος της γιορτής κρεμιέται από τους επαναστατημένους Έλληνες. Ανάμεσα στις σατιρικές δίκες παρουσιάζονται αποκριάτικα θεατρικά δρώμενα εμπνευσμένα από την επικαιρότητα, τα οποία έχουν επιμεληθεί τα μέλη του τοπικού πολιτιστικού συλλόγου που διοργανώνει το δρώμενο.

Στην Κρήτη οι σαρικόπιτες, οι μυζηθρόπιτες, τα καλιτσούνια και τα μακαρόνια ή σκιουφιχτά με τον αθότυρο έχουν την τιμητική τους τούτη τη μέρα.

Στη Κύπρο πάλι υπάρχει το έθιμο της «Δαγκαννούρας», δηλαδή καίνε την κλωστή, με την οποία έχουν δέσει το αβγό. Αν καεί η κλωστή, η χρονιά θα είναι καλή.

Πίσω στα δικά μας έθιμα στην περιοχή της Καστοριάς καίνε την κλωστή και παρατηρούν πόσα ψηλά θα καεί, κάνοντας προγνώσεις και ευχές για το ύψος που θα φθάσουν τα στάχυα των σιτηρών που έχουν σπείρει.

«Στις Εκκλησίες πάλι, διαβάζεται, κατά την πρωινή Θεία Λειτουργία, η περικοπή του Ευαγγελίου του Ματθαίου (κεφ. στ', 14-21), που αναφέρεται στην αξία της συγχώρεσης και της νηστείας. Αργά το απόγευμα της ίδιας ημέρας ψάλλεται ο κατανυκτικός εσπερινός της συγγνώμης, κατά τον οποίο ιερείς και πιστοί αλληλοασπάζονται, ζητώντας συγχώρεση ο ένας από τον άλλο, ενόψει της επερχόμενης Μεγάλης Τεσσαρακοστής.»*

Καλή Σαρακοστή!

ΕΙΔΗΣΕΙΣ Εκκλησία ΜΚΟ Νομικά

Πατήρ Αντώνιος. Φυλάκιση 9,5 ετών μετατρέψιμη σε χρηματική. Δεν έχει τα χρήματα λέει ο ίδιος

7:01 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια 0

medlabnews.gr

Ποινή φυλάκισης 9 ετών και 6 μηνών κατά συγχώνευση (εκτιτέα τα 8) επέβαλε το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων στον ιδρυτή της «Κιβωτού του Κόσμου», πατέρα Αντώνιο, για κακοποιητικές συμπεριφορές σε βάρος φιλοξενούμενων στις δομές. Το δικαστήριο μετέτρεψε την ποινή σε χρηματική προς 10 ευρώ ημερησίως, γεγονός που σημαίνει ότι για να μείνει ελεύθερος ο πατέρας Αντώνιος θα πρέπει να καταβάλει περισσότερα από 60.000 ευρώ.

Ο πατέρας Αντώνιος κρίθηκε ένοχος για περισσότερες πράξεις από όσες είχε καταδικαστεί πρωτοδίκως, με αποτέλεσμα η ποινή του σχεδόν να διπλασιαστεί. Σε πρώτο βαθμό του είχε επιβληθεί ποινή τεσσάρων ετών και τριών μηνών μετατρέψιμη σε χρήματα, ενώ του είχε χορηγηθεί και αναστολή μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης στο Εφετείο.

Το δικαστήριο καταδίκασε τον πατέρα Αντώνιο για 9 από τις 19 συνολικά πλημμεληματικές πράξεις που του αποδίδονται, ενώ πρωτοδίκως είχε καταδικαστεί για πέντε από αυτές. Ο ιδρυτής της «Κιβωτού του Κόσμου» κρίθηκε ένοχος, κατά περίπτωση, για έξι πράξεις βαριάς σωματικής βλάβης ανηλίκων που βρίσκονταν υπό την προστασία του δράστη, ηθική αυτουργία σε επικίνδυνη σωματική βλάβη ανηλίκου, ηθική αυτουργία σε απλή σωματική βλάβη και ηθική αυτουργία σε απειλή.

Μαζί με τον πατέρα Αντώνιο καταδικάστηκαν ένα πρώην μέλος του ΔΣ της οργάνωσης σε ποινή 4 ετών και 7,5 μηνών, ένας πρώην εργαζόμενος σε ποινή 3 ετών και 4 μηνών, ένας πρώην υπεύθυνος των παιδαγωγών του Βόλου σε ποινή 1 έτους και 8 μηνών και η πρώην διευθύντρια της δομής στον Βόλο σε ποινή 2 ετών και ενός μήνα. Προς 10 ευρώ ημερησίως μετατρέπεται η ποινή και για δύο από τους συγκατηγορουμένους του πατέρα Αντωνίου, ενώ για τους άλλους δύο στους οποίους επιβλήθηκαν μικρότερες ποινές, η ποινή αναστέλλεται. Σε δύο από τους κατηγορούμενους αναγνωρίστηκε το ελαφρυντικό της καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη.

Οι τέσσερις συνεργάτες του πατέρα Αντωνίου καταδικάστηκαν για πράξεις βαριάς σωματικής βλάβης, επικίνδυνης σωματικής βλάβης, απλής σωματικής βλάβης, απειλής και έκθεσης, ενώ αντίθετα απαλλάχθηκαν πλήρως δύο κατηγορούμενοι.

Το δικαστήριο, υιοθετώντας την εισαγγελική πρόταση, αποφάσισε τη διαβίβαση της δικογραφίας προκειμένου να διερευνηθεί το ενδεχόμενο να έχει διαπραχθεί από τέσσερις μάρτυρες το αδίκημα της ψευδορκίας αλλά και η περίπτωση να υπήρξαν ηθικοί αυτουργοί και συνεργοί.

«Κατάθεσαν ψέματα στη δίκη σε δεύτερο βαθμό, σε σχέση με όσα κατέθεσαν στη δίκη σε πρώτο βαθμό. Συνάγεται ότι μπορεί να είναι προϊόν πίεσης, αλλά θα ερευνηθεί αυτό από τον εισαγγελέα. Να ερευνηθούν και τυχόν ηθικοί αυτουργοί στην ψευδομαρτυρία», ανέφερε χαρακτηριστικά η εισαγγελική λειτουργός.

Από τη δικαστική αίθουσα απουσίαζαν τόσο ο πατέρας Αντώνιος όσο και οι υπόλοιποι συγκατηγορούμενοί του, εκφράζοντας με αυτόν τον τρόπο τη διαμαρτυρία τους για τον τρόπο διεξαγωγής της δίκης όλο το προηγούμενο διάστημα.

Την ενοχή των πέντε κατηγορουμένων είχε προτείνει και η εισαγγελέας της έδρας, Παναγιώτα Συμιγιάννη, υποστηρίζοντας πως ο πατέρας Αντώνιος ήταν «πρόσωπο αναφοράς», αφού, όπως είπε, «ήταν εν τοις πράγμασι κεντρικό πρόσωπο και ηγέτης της Κιβωτού του Κόσμου και όλα περνούσαν από το χέρι του, καθώς τίποτα δεν γινόταν αν δεν το ήξερε». Υπενθυμίζεται ότι ο πατέρας Αντώνιος πρωτόδικα είχε καταδικαστεί σε ποινή φυλάκισης 51 μηνών (4 έτη και τρεις μήνες), ενώ οι τέσσερις συνεργάτες του είχαν καταδικαστεί σε ποινές φυλάκισης από 17 έως 40 μήνες.

Η «Κιβωτός του Κόσμου» ενοχλούσε, γιατί οργανώσεις μαράζωσαν οικονομικά

Συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης έδωσε ο πατήρ Αντώνιος για την υπόθεση της «Κιβωτού του Κόσμου», τονίζοντας ότι η οργάνωση ενοχλούσε κάποια άτομα, επειδή έχαναν χρήματα.

Μιλώντας στο OPEN μετά την πρόταση ενοχής που κατέθεσε στο δικαστήριο η εισαγγελέας του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών, υποστήριξε ότι τον δικάζουν με ψευδείς κατηγορίες.

«Νιώθω δυνατός, μέσα από την πίστη μου στον Θεό λαμβάνω δύναμη. Ο Θεός δεν ευλογεί το άδικο. Θα πρέπει να παλέψω με κάθε τρόπο για να αποδείξω την αθωότητά μου, να φανεί η αλήθεια. Άνθρωποι που πορευτήκαμε για χρόνια στην “Κιβωτό”, χιλιάδες μάρτυρες θέλουν να καταθέσουν», είπε στην αρχή της συνέντευξης.

«Αυτό που προσπαθήσαμε στο δικαστήριο είναι να αποδομήσουμε τις κατηγορίες. Το σπουδαιότερο που αξίζει να πω είναι ότι σχεδόν όλοι οι μάρτυρες που κατέθεσαν είπαν ότι είπαν ψέματα. Μίλησαν για χρηματισμό, κατονόμασαν πρόσωπα», πρόσθεσε στη συνέχεια.

Σχολιάζοντας το κλίμα στο δικαστήριο, είπε ότι «είχαμε την αίσθηση ότι η απόφαση είχε βγει, ένιωθα ότι υπήρχε το κλίμα «τελειώνετε, εγώ έχω καταλήξει, με καθυστερείτε. Αισθάνομαι ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν έρχονται για την αλήθεια. Ένας από τους δύο βασικούς μάρτυρες κατηγορίας τα πήρε τα πάντα πίσω».

«Ήρθαν παιδιά με σθένος μπροστά στην πρόεδρο και είπαν “όλα είναι ψέματα”. Δεν προσκομίσαμε στοιχεία, είπαν μόνοι τους είναι ψέματα», είπε για τις καταγγελίες.

Στη συνέχεια, ο πατήρ Αντώνιος δήλωσε ότι «κατηγορούμαι για ηθική αυτουργία επί απειλή. Έφτιαξα την “Κιβωτό” για να δίνω εντολές για χαστούκια, όταν εγώ και η πρεσβυτέρα αφιερωθήκαμε σε αυτό και ξεχάσαμε τη ζωή μας; Δεν ήμουν ένας αργόσχολος άνθρωπος και είπα θα φτιάξω μία ΜΚΟ. Το έργο του ιερέα είναι full time απασχόληση. Θυσιάσαμε τη ζωή μας για όλον αυτόν τον κόσμο. Θα μας καταδικάσουν γιατί εγώ έδινα εντολή να χτυπήσουν τα παιδιά. Ήρθαν τα παιδιά στο δικαστήριο και είπαν την αλήθεια».

«Όλα αυτά τα χρόνια που η “Κιβωτός” ανέβαινε και χάρη στην αγάπη του κόσμου, το έργο μας γιγαντώθηκε. Με είχε καλέσει ο Αρχιεπίσκοπος και μου έκανε πρόταση να ανοίξουμε και άλλες Κιβωτούς. Μας είπαν ότι το φιλανθρωπικό σας έργο ενοχλεί. Είχαν γίνει παράπονα στον Αρχιεπίσκοπο από άλλες οργανώσεις ότι έχουν “μαραζώσει” οικονομικά λόγω της “Κιβωτού”. Ο μακαριστός Χριστόδουλος είχε απαντήσει σε αυτές τις οργανώσεις “να παράγετε και εσείς”», δήλωσε στο OPEN.

«Λείπω τρία χρόνια από την Κιβωτό, νιώθω ότι δεν έχω φύγει ποτέ. Την Κιβωτό τη δημιουργήσαμε με το είναι μας. Δώσαμε ψυχή σε αυτό. Δεν είναι τα κτήρια, είναι το έργο που μαραζώνει. Έχουν κλείσει δομές. Αυτή είναι και η πίκρα μου. Ότι έχουν μείνει ανυπεράσπιστα τόσα παιδιά», πρόσθεσε στη συνέχεια.

Επίσης, σημείωσε: «Ειπώθηκε ότι είχαμε πλούσια βίο. Βιώνουμε όλο αυτό το άδικο. Έβριζαν την οικογένειά μου. Έχουν ειπωθεί τα πάντα. Μερικές φορές κάθομαι μόνος και λέω “Θεέ μου τι άλλο να κάνω;”. Δεν ξέρω πώς να το αντιμετωπίσω».

Κλείνοντας ανέφερε: «Δεν κρατώ τίποτα μέσα μου αρνητικό για αυτά τα παιδιά. Εγώ τους έμαθα να συγχωρούν και αυτό κάνω εγώ».

Αθώος ο πατήρ Αντώνιος για τις κατηγορίες των κακοποιήσεων (πέρυσι)

Αθωώθηκε ο πατέρας Αντώνιος για τις κατηγορίες των κακοποιήσεων. (Το αναφέρουμε, γιατί είναι περίεργο ο ίδιος άνθρωπος την μια να αθωώνεται και την άλλη να καταδικάζεται )

Μία πολύκροτη υπόθεση που είχε συγκλονίσει την κοινή γνώμη φαίνεται να κλείνει οριστικά με την πλήρη αθώωση του Πατρός Αντωνίου και δύο συνεργατών του.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ιωαννίνων εξέδωσε την ομόφωνη απόφασή του, κηρύσσοντας και τους τρεις αθώους για τις κατηγορίες που σχετίζονταν με σοβαρές καταγγελίες, όπως βαριά σωματική βλάβη, εξαντλητική εργασία και παράνομους εγκλεισμούς.

Οι τρεις νεαροί καταγγέλλοντες –πρώην φιλοξενούμενοι της Κιβωτού– παραιτήθηκαν των μηνύσεων τους, ανακαλώντας πλήρως τις καταγγελίες που είχαν διατυπώσει σε βάρος του πατρός Αντωνίου, ενός διευθυντικού στελέχους και μιας κοινωνικής λειτουργού. Οι κατηγορίες περιελάμβαναν εγκλεισμούς, βαριές σωματικές βλάβες και εξαντλητική εργασία εντός των δομών.

Η υπόθεση είχε λάβει μεγάλες διαστάσεις όταν, στο πλαίσιο της πρώτης δικαστικής κρίσης, ο πατήρ Αντώνιος είχε καταδικαστεί πρωτοδίκως με αυστηρή ποινή, ως ηθικός αυτουργός πράξεων που φέρονται να τελέστηκαν εντός της δομής της Πωγωνιανής. Η νέα εξέλιξη ωστόσο συνιστά αναμφίβολα δικαστική δικαίωση για τον ιδρυτή της Κιβωτού, όπως τονίζουν άνθρωποι από το στενό του περιβάλλον.

Η υπόθεση είχε μεταφερθεί στο εφετείο της Αθήνας, καθώς οι καταγγελίες αυτές είχαν λάβει μεγάλη δημοσιότητα και είχαν εγείρει έντονες αντιδράσεις. Όμως η δικαστική εξέλιξη ανέτρεψε πλήρως το κατηγορητήριο, αποκαλύπτοντας μια διαφορετική εκδοχή των γεγονότων.

Όπως αναφέρει σε επιστολή του ο Κωστάκης Παπανικολάου:

“Σήμερα το τριμελές πλημμελειοδικείο Ιωαννίνων δίκασε την υπόθεση του πατρός Αντωνίου και δύο άλλων συνεργατών του της διευθύντριας της εκεί δομής και ενός άλλου στελέχους για τα ίδια αδικήματα που πήγαν στο εφετείο της Αθήνας ,δηλαδή όλων των ψεύτικων καταγγελιών περί βαριάς σωματικής βλάβης , περί των δήθεν εξαντλητικών εργασιών , περί εγκλεισμών κλπ. . Το δικαστήριο κήρυξε ομόφωνα αθώους τον πατέρα Αντώνιο περί της ηθικής αυτουργίας και για τους άλλους δύο για τα υπόλοιπα αδικήματα Απαλλάχθηκαν πανηγυρικός και οι τρεις όλων των κατηγοριών. Το σημαντικότερο όμως όλων που αξίζει να υπογραμμιστεί ήταν ότι οι τρείς βασικοί κατήγοροι αυτής της δίκης ανακάλεσαν τις κατηγορίες λέγοντας αλήθεια με απώτερο σκοπό οι πληρεξούσιοι δικηγόροι της αντίπαλης πλευράς να αποκλειστούν λόγο ότι τα παιδιά τους αφαίρεσαν την δικαιοδοσία να τους εκπροσωπήσουν παίρνοντας πίσω όλες τις κατηγορίες. Ο ένας από αυτούς μάλιστα μετά από δύο χρόνια το βράδυ της Ανάστασης που λειτουργούσε ο πατήρ Αντώνιος στο μοναστήρι μετά το Χριστός Ανέστη βρέθηκε μπροστά του και έκπληκτος ο πατήρ δεν πίστευε στα μάτια του. Στο τέλος της λειτουργίας τον πλησίασε τον αγκάλιασε με δάκρυα στα μάτια ζητώντας συγγνώμη και εξιστορώντας του όλη την πλεκτάνη που στήθηκε εναντίον του. Χριστός Ανέστη Με εκτίμηση Κωστάκης Παπανικολάου”

Η υπόθεση αυτή δεν αποτελεί μόνο μία δικαστική δικαίωση για τον Πατέρα Αντώνιο, αλλά και μια συμβολική στιγμή επανόρθωσης και αποκατάστασης της φήμης του, καθώς επί μήνες βρισκόταν στο επίκεντρο αρνητικής δημοσιότητας. Πλέον, με την τελική ετυμηγορία της Δικαιοσύνης, ο δρόμος για τη συνέχιση του έργου του φαίνεται να ανοίγει ξανά — με ηθική στήριξη, αλλά και με μια δημόσια συγγνώμη που συγκίνησε όσους την παρακολούθησαν.

Αγία Φιλοθέη. Η Αθηναία νεομάρτυρας με το ανεκτίμητο έργο που τιμά η Εκκλησία στις 19 Φεβρουαρίου

1:00 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια 0

medlabnews.gr

Η Αγία η Φιλοθέη, η Αθηναία νεομάρτυρας, τη μνήμη της οποίας γιορτάζουμε στις 19 Φεβρουαρίου

Το εορτολόγιο

Σήμερα, 19 Φεβρουαρίου, ημέρα μνήνης της Αγίας Φιλοθέης, στο εορτολόγιο περιλαμβάνονται και γιορτάζουν τα εξής ονόματα: Φιλόθεος, Φιλοθέη, Φιλοθέα, Φιλοθεούλα.

Η Αγία η Φιλοθέη, η Αθηναία νεομάρτυρας ήταν μόλις 14 χρονών όταν οι γονείς της την ανάγκασαν σε γάμο.

Και όποιος δε γνωρίζει ίσως βιαστεί να πει ότι εκείνα τα χρόνια οι κοπέλες ήταν βάρος για το σπίτι και οι γονείς συχνά ήθελαν να απαπαλλαγούν από αυτό, να ελαφρυνθούν από την έγνοια τους κι όπως λέει και η λαϊκή ρήση: «η μικρή – μικρή παντρέψου ή μικρή καλογερέψου».

Δεν είναι καθόλου έτσι όμως. Η Αγία Φιλοθέη ήταν κόρη πλούσιας, αθηναϊκής οικογένειας και σε καμία περίπτωση δεν αποτελούσε για τους γονείς της βάρος οικονομικό ή άλλο. Ωστόσο την πάντρεψαν και εκείνη διέψευσε τη λαϊκή ρήση γιατί και μικρή – μικρή παντρεύτηκε και μικρή καλογέρεψε.

Οι κίνδυνοι στην τουρκοκρατούμενη Αθήνα

Στην τουρκοκρατούμενη Αθήνα των Αρχών του 16ου αιώνα οπότε και γεννήθηκε (1522), ο κίνδυνος που διέτρεχαν τα κορίτσια, ακόμη και αυτά των πλουσίων οικογενειών, όπως η οικογένεια της κατά κόσμον Παρασκευής Μπενιζέλου, ήταν να βρεθούν στο χαρέμι κάποιου τούρκου αξιωματούχου.

Ετσι λοιπόν, οι γονείς της κρίνουν ότι ο γάμος της, στα 14 χρόνια της, και παρά τις έντονες αντιρρήσεις της, θα ήταν σωτήρια κίνηση για την μετέπειτα πορεία και ζωή της. Και την παντρεύουν με ένα κατά πολύ μεγαλύτερό της, τον Ανδρέα Χειλά, γόνο αριστοκρατικής αθηναϊκής οικογένειας.

Η Παρασκευή όμως – η Ρηγούλα ή Ρεβούλα όπως την αποκαλούσαν χαϊδευτικά – μόλις τρία χρόνια μετά, στα 17 της χρόνια, μένει χήρα. Ο άντρας της πεθαίνει. Τώρα πια είναι μια από τις πλέον περιζήτητες νύφες των Αθηνών. Είναι νέα, όμορφη, με καλή ανατροφή και μόρφωση και με πολύ μεγάλη περιουσία καθώς σε αυτήν των γονιών της προστίθεται και η περιουσία που έλαβε από τον άντρα της.

Όμως εκείνη έχει άλλα σχέδια. Αρνείται πεισματικά οποιαδήποτε γονεϊκή προτροπή σχετικά με γάμο. Απορρίπτει όλες τις σχετικές προτάσεις από μεγάλη μερίδα καλών οικογενειών των Αθηνών και αμέσως μετά το θάνατο των γονιών της γίνεται μοναχή με το όνομα Φιλοθέη.

Το μοναστήρι στην Πλάκα

Το 1571 το μετατρέπει σε μοναστήρι το πατρικό της σπίτι – σώζεται μέχρι σήμερα και είναι αυτό όπου στεγάζονται τα γραφεία της Ιεράς Αρχιεπισκοπής, επί της οδού Ανδριανού 96, στην Πλάκα.

Σε καθολικό ναός της Μονής μετατρέπεται το παρεκκλήσι του Αγίου Ανδρέα που βρισκόταν στο προαύλιο του πατρικού της .

Αφού ολοκλήρωσε την ανέγερση του Μοναστηριού, εκάρη μοναχή. Την μοναχή Φιλοθέη ακολούθησαν στο μοναχισμό πολλές κόρες επιφανών οικογενειών την Αθηνών. Υπολογίζεται ότι ήταν περί της 150 με 200. Ανάμεσα σε αυτές και μερικές εκχριστιανισμένες μουσουλμάνες αλλά και Κύπριοι σκλάβοι μετά την πτώση της Κύπρου στους οθωμανούς την ίδια περίοδο.

Το έργο της στη συνέχεια επεκτάθηκε και στα προάστια της Αθήνας. Σε αυτήν την κατεύθυνση η Φιλοθέη έφτιαξε μετόχια και υποστατικά της κεντρικής Μονής σε διάφορες περιοχές εντός και εκτός Αττικής.

Πολύ αργότερα η Αρχική Μονή καταστράφηκε.

Το θεολογικό, φιλανθρωπικό και εκπαιδευτικό έργο

Το θεολογικό και κοινωνικό έργο της μοναχής Φιλοθέης ήταν μεγάλο και ξεκίνησε πολύ πριν γίνει Μοναχή. Κατά τη διάρκεια του σύντομου γάμου της με τον Χειλά αναζητούσε ευκαιρία προκειμένου να μοιράσει με ασφάλεια για την ίδια αλλά και για τους ανθρώπους που ευεργετούσε τα όσα άφθονα είχαν στο κελάρι τους.

Αργότερα, αξιοποιώντας τη μεγάλη της περιουσία και παρά τις αντιδράσεις των Τούρκων, η μοναχή Φιλοθέη ιδρύει σχολεία, βιοτεχνικά και χειροτεχνικά εργαστήρια, νοσοκομεία, νοσηλευτήρια, ορφανοτροφεία. Διδάσκει οικοκυρική και ονομάζει το εκπαιδευτικό της οικοδόμημα «Παρθενώνας». Σε αυτό καταφεύγουν άνθρωποι ανεξαρτήτως θρησκεύματος, Έλληνες ή Τούρκοι αναζητώντας περίθαλψη. Διδάσκει με λόγο και έργο. Το όνομά της, συνδεδεμένο με την προσφορά, ξεπερνά τα όρια της Αθήνας και γίνεται γνωστό σε όλη την Ελλάδα.

Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Καθολικού Επισκόπου Ζακύνθου προς τις αρχές της Βενετίας, η Φιλοθέη «εδέχθη εις το μοναστήρι πολλάς γυναίκας αμαρτωλάς που ήσαν έγκυοι και τας έκρυψεν εις το μοναστήρι ίνα μη τιμωρηθούν από τους Τούρκους».

Τα παραρτήματα της Μονής που ιδρύει η Αγία Φιλοθέη φτιάχνονται σε Χαλάνδρι, Πατήσια, Ψυχικό, Καλογρέζα αλλά και Τζιά και Αίγινα.

Το Ψυχικό και το πηγάδι της μοναχής Φιλοθέης

Σύμφωνα με τις καταγραφές στην περιοχή του Ψυχικού ανοίγει πηγάδι για να ξεδιψούν οι αγρότες και οι περαστικοί. Λέγεται ότι από το πηγάδι αυτό – ψυχικό της μοναχής Φιλοθέης πήρε το όνομά της περιοχή. Υπάρχει επίσης η εκδοχή ότι πάνω στο μαρμάρινο χείλος του πηγαδιού αναγράφονταν η λέξη «ψυχικό» που ήταν και ο σκοπός της δημιουργίας του.

Η Καλογρέζα και πώς πήρε το όνομά της

Και η Καλογρέζα οφείλει το όνομά της στην Μοναχή Φιλοθέη. Και αυτό διότι στην περιοχή ιδρύθηκε Μετόχι του μοναστηριού της Μοναχής ή της Καλογραί(ζ)ας, όπως την αποκαλούσαν οι Αθηναίοι.

Το μετὀχιο της Καλογρέζας, ονομαζόταν και «μετόχι του Περσού» από το νερό του ποταμού που περίσσευε. Εξ αυτού και το όνομα του συνοικισμού Περισσού της Ν. Ιωνίας.

Σύμφωνα με τον ακαδημαϊκό Δημήτριο Καμπούρογλου το μετόχι της Καλογρέζας οικοδομήθηκε σε έκταση η οποία αποτελούσε πατρική ιδιοκτησία της μοναχής και όπου πριν τον 16ο αιώνα υπήρχε Μονή με ναό αφιερωμένο στα Εισόδια της Θεοτόκου.

Στον χώρο αυτό η Αγία Φιλοθέη ίδρυσε σχολείο θηλέων, το οποίο αποτέλεσε ένα από τα πρώτα σχολεία θηλέων όχι μόνο του Γένους, αλλά και της Ευρώπης, ενώ το μετόχι της Μονής λειτούργησε μέχρι και το 1821.

Και όπως ήταν αναμενόμενο να συμβεί εν μέσω Τουρκοκρατίας, η δράση της προκάλεσε αντιδράσεις από τους κατακτητές και το κατεστημένο. Η Φιλοθέη φυλακίστηκε, βασανίστηκε και βρήκε μαρτυρικό θάνατο το 1589.

Η Φιλοθέη των βορείων προαστίων

Το προάστιο των βορείων προαστίων που σήμερα ονομάζεται Φιλοθέη στο παρελθόν ονομαζόταν Νέα Αλεξάνδρεια. Μετονομάστηκε όταν στην περιοχή, το 1934, εντελώς τυχαία, κατά τη διάρκεια χωματουργιών εργασιών, εντοπίστηκε η μυστική κρύπτη που διαμέσου ενός υπόγειου, μυστικού τούνελ οδηγούσε στο Μετόχι της Καλογρέζας.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ Εκκλησία ΜΚΟ Νομικά

Ενοχή του πατρός Αντωνίου και τεσσάρων ακόμη ζητά η εισαγγελέας

6:32 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια 0

medlabnews.gr

Την ενοχή του ιδρυτή της Κιβωτού, πατρός Αντωνίου και ακόμη τεσσάρων κατηγορουμένων, για περιστατικά σωματικής βλάβης σε βάρος φιλοξενούμενων στις δομές Βόλου, Αθήνας και Καλαμάτας, ζήτησε η εισαγγελέας της έδρας του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων. «Ήταν το πρόσωπο της Κιβωτού, το πρόσωπο αναφοράς, όλα περνούσαν από το χέρι του, τίποτα δεν γινόταν αν δεν το ήξερε. Πρόκειται για το εν τοις πράγμασι κεντρικό πρόσωπο και τον ηγέτη της Κιβωτού του Κόσμου», ανέφερε η εισαγγελική λειτουργός, η οποία ζήτησε να κηρυχθούν ένοχοι και πρώην εργαζόμενοι στις δομές, για κακοποιητική συμπεριφορά σε βάρος των φιλοξενούμενων.

«Όλοι είχαν υπό την προστασία τους, τους παθόντες, η επιμέλεια των οποίων είχε δοθεί στην Κιβωτό του Κόσμου» ανέφερε η εισαγγελική λειτουργός.

Η εισαγγελέας ζήτησε την καταδίκη των κατηγορουμένων για περιστατικό παρατεταμένης απομόνωσης ανηλίκου στη δομή του Άνω Βόλου, ο οποίος προηγουμένως είχε κατηγορηθεί για κλοπή. «Πρόκειται για περιστατικό που προκάλεσε ψυχικό πόνο στον ανήλικο» είπε η εισαγγελέας προσθέτοντας πως «λόγο είχε και ο πατέρας Αντώνιος, ο οποίος ασκούσε επιρροή και είχε γνώση όλων των ληφθέντων μέτρων σωφρονισμού. Δεν είναι καθόλου πειστικός ο ισχυρισμός ότι δεν είχε λάβει γνώση σε αυτήν την περίπτωση, και εκείνη την περίοδο είχε επισκεφθεί και τη δομή του Βόλου».

Η εισαγγελέας πρότεινε την ενοχή του πατρός Αντώνιου και άλλων δύο κατηγορουμένων (διευθύντρια και παιδαγωγός) για βαριά σωματική βλάβη, ενώ για αντίστοιχη κατηγορία που είχαν για φιλοξενούμενο που μεταφέρθηκε στη Χίο, εισηγήθηκε την αθώωση τους.

Σχετικά με μια φωτογραφία που προσκόμισαν οι κατηγορούμενοι για να δείξουν ότι δεν χτυπήθηκε ο ανήλικος, η εισαγγελέας είπε: «Σε κάθε περίπτωση προκύπτουν ίχνη στο πρόσωπο που μπορούν να παραπέμπουν σε χτυπήματα» ενώ πρόσθεσε πως το θύμα δεν μεταφέρθηκε με ευθύνη των κατηγορούμενων σε δομή υγείας.

«Η φωτογραφία ελήφθη από τον ίδιο τον δράστη (σ.σ. συνεργάτης πατέρα Αντώνιου). Ο σκοπός ήταν να συγκαλύψει την πράξη του και να προστατέψει τον εαυτό του», είπε η εισαγγελέας, ενώ ζήτησε να κηρυχθεί ενοχή η διευθύντρια της δομής και για έκθεση.

Αναφερόμενη σε περιστατικό ξυλοδαρμού σε βάρος πέντε ανηλίκων στον χώρο του οινοποιειού της δομής, η εισαγγελέας ζήτησε οι κατηγορούμενοι που εμπλέκονται να κηρυχθούν ένοχοι για απλή σωματική βλάβη και απειλή.

Πατήρ Αντώνιος

Η εισαγγελέας ζήτησε να κηρυχθεί ένοχος ο πατήρ Αντώνιος για ηθική αυτουργία σε δύο περιστατικά που αφορούν έξι ανήλικους φιλοξενούμενους στη δομή του Βόλου.

«Καθίσταται αποδεδειγμένος ο ισχυρισμός ότι ο ρόλος του πρώτου κατηγορουμένου ήταν του ηθικού αυτουργού στις πράξεις των πιστών του συνεργατών» είπε η εισαγγελέας και ζήτησε να κηρυχθεί ένοχος για ηθική αυτουργία σε σωματική βλάβη για δύο περιστατικά που αφορούν έξι ανήλικούς φιλοξενούμενους της Κιβωτού του Κόσμου.

Πρωτοβάθμιο δικαστήριο

Υπενθυμίζεται ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο καταδίκασε τον ιδρυτή της οργάνωσης, Αντώνιο Παπανικολάου, ομόφωνα για πέντε από τις δεκαεννέα πράξεις για τις οποίες κατηγορήθηκε αρχικά. Η ποινή των τεσσάρων ετών και τριών μηνών που του επιβλήθηκε κρίθηκε από τους δικαστές ότι πρέπει να μετατραπεί σε χρήμα προς 10 ευρώ ημερησίως, ενώ του είχε χορηγηθεί και αναστολή μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό. Οι δικαστές είχαν αποφασίσει την ενοχή ακόμη τεσσάρων συνεργατών του πατρός Αντωνίου και απάλλαξαν πλήρως από τις κατηγορίες τρεις κατηγορουμένους.

Ωστόσο, λίγες ημέρες αργότερα ασκήθηκε έφεση κατά του σκέλους της αθωωτικής απόφασης από την εισαγγελέα Αγγελική Τριανταφύλλου, που είχε την άποψη ότι οι αθωώσεις των κατηγορουμένων προέκυψαν «κατά εσφαλμένη εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού».

Η ίδια είχε εκτιμήσει πως από τα στοιχεία που εισφέρθησαν κατά την ακροαματική διαδικασία αλλά και τις καταθέσεις ενώπιον του δικαστηρίου προέκυψε πως τα παιδιά που φιλοξενούνταν σε δομές της Κιβωτού ήταν θύματα καταναγκαστικής εργασίας σε ακραίες συνθήκες, με χρήση ακόμα και επικίνδυνων εργαλείων.

Ο Άγιος Ιερομάρτυς Βλάσιος. Ο γιατρός που έκανε μόνο αγαθοεργίες. Ο προστάτης των εγκύων, των βρεφών και των ζώων στον Πόντο.

medlabnews.gr iatrikanea

Άγιος Βλάσιος. Ιερομάρτυρας της Χριστιανικής Εκκλησίας, η μνήμη του οποίου τιμάται από την Εκκλησία μας στις 11 Φεβρουαρίου.

Εορτολόγιο

Γιορτάζουν ο Βλάσιος και η Βλασία.

O Βλάσιος έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Λικινίου (308-324). Σπούδασε ιατρική, όμως την επιστήμη του δεν την εξάσκησε ως επάγγελμα, αλλά ως αγαθοεργία. Παράλληλα, μελετούσε ασταμάτητα την Αγία Γραφή. Η Εκκλησία, επιβραβεύοντας την όλη του παρουσία και προσφορά, τον δέχθηκε στις τάξεις του κλήρου και τελικά τον ανέδειξε επίσκοπο Σεβαστείας.

Λίγο αργότερα, ο Βλάσιος εγκατέλειψε την επισκοπή του και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του σ’ ένα σπήλαιο, όπου αφιερώθηκε στην προσευχή και την άσκηση. Όταν αργότερα ξέσπασε διωγμός κατά των χριστιανών, ο έπαρχος της περιοχής Αγρικόλας, διέταξε τη σύλληψή του. Μετά από φρικτά βασανιστήρια, διέταξε τον αποκεφαλισμό του.

Ο Άγιος Βλάσιος είναι πολιούχος του Ξυλόκαστρου.

Στη Νεράντζα, παραθαλάσσιο χωριουδάκι της Κορινθίας, βρίσκεται ένας από τους παλαιότερους ναούς της Ελλάδας! Η εκκλησία του Αγίου Βλάσιου χτίστηκε το μακρινό 1908 και αποτελεί ένα από τα ιστορικά μνημεία της χώρας μας.

Δοξασίες για τον Άγιο Βλάσιο στον Πόντο

Στον Πόντο τιμούσαν πολύ τον Άγιο Βλάσιο και υπήρχαν πολλές δοξασίες γι’ αυτόν.

Στην Αμισό την ημέρα της γιορτής του Αγίου, οι έγκυες δεν έπιαναν στα χέρια τους ψαλίδι ή μαχαίρι, αλλά ούτε έκαναν καμία άλλη δουλειά, ακόμα δε μετέφεραν ούτε νερό, για να μη γεννηθεί το παιδί τους αριστερόχειρο ή κουτσό.

Στην περιοχή της Άρδασσας την ημέρα της γιορτής του Αγίου δεν έκαναν καμιά εργασία, αφού ακόμη και το ψωμί το έκοβαν την προηγούμενη ημέρα, για να μην αναγκαστούν να πιάσουν μαχαίρι ανήμερα. Και αυτό, γιατί πίστευαν πως εάν έπιαναν μαχαίρι θα γεννούσαν ελαττωματικά παιδιά. Μάλιστα, για να είναι ήσυχοι πως δε θα πάθουν τίποτα τα παιδία τους, αλλά ούτε τα ζώα τους, έπαιρναν μια χούφτα αλάτι, το οποίο ανακάτευαν με κολοκυθόσπορους και τα παράχωναν σ’ έναν λάκκο, μακριά από το σπίτι. Οι σπόροι που θα φύτρωναν πίστευαν πως θα τραβούσαν όλο το κακό πάνω τους.

Αν κάποια γυναίκα ξεχνιόταν και κρατούσε στα χέρια της κόσκινο, πίστευαν πως τα παιδία που θα γεννούσε θα γίνονταν ζαρωτά, δηλαδή στρεβλά. Και επειδή τη στρέβλωση τη θεωρούσαν σαν οργή που Αγίου Βλασίου, γι’ αυτό και τον ονόμαζαν Αε-Ζαρέας, δηλαδή άγιος στρεβλωτής.

Επίσης και στα Κοτύωρα αποκαλούσαν τον Άγιο Βλάσιο Αε-Ζαρέα και δεν επιτρεπόταν καμία δουλειά ανήμερα της γιορτής του από τις έγκυες και τους δικούς τους. Αν όμως κατά λάθος έκανε κάποια δουλειά, έπρεπε να φυτέψει τρία φασόλια σ’ ένα υγρό μέρος, συνήθως κάτω από το νεροχύτη, για να πάει εκεί το κακό. Διαφορετικά έλεγαν τον εξής εξορκισμό: «Ήντιαν κακόν θα έρται, σην κωσσούν ή σα κατοπούλια να κρούει», δηλαδή, ό,τι κακό θα έρθει, να χτυπήσει στην κλώσα ή στα γατάκια.

Στη Ματσούκα θεωρούσαν τον Άγιο Βλάσιο προστάτη της βράσας, της ευλογιάς. Έτσι, κάθε χρόνο έκαναν λειτουργιές και μετά το τέλος της λειτουργίας παρέθεταν τραπέζι σε όλους τους εκκλησιαζομένους. Πρόσφεραν χασίλ, φαγητό με κορκότο σιταρένιο, (χονδροαλεσμένο σιτάρι) , σαν πιλάφι, μαζί με μέλι και βούτυρο. Γι’ αυτό και κάθε οικογένεια φύλαγε ξεχωριστά την ποσότητα μελιού που θα πρόσφερε στον Άγιο την ημέρα της γιορτής του.

Στη Χόψα τιμούσαν ιδιαίτερα τον Άγιο Βλάσιο, που τον θεωρούσαν προστάτη των εγκύων, των βρεφών, αλλά και των ζώων. Αν δεν τιμούσαν τη μνήμη του πίστευαν ότι θα τους ζάρωνε, δηλαδή θα έκανε τα βρέφη να γεννηθούν ζαρωτά, κουλά, κουτσά, ακόμη και φρενοβλαβή. Επίσης τα ζώα θα γεννούσαν τέρατα με δυο κεφάλια, ένα μάτι και πολλά πόδια. Γι’ αυτό και εδώ τον αποκαλούσαν Αε-Ζαρέα. Στη Χόψα δεν τιμούσαν τον Άγιο μόνο οι έγκυες και οι άντρες τους, αλλά και όλοι οι κάτοικοι, γιατί εάν δεν είχαν εγκυμονούσες στην οικογένειά τους είχαν πρόβατα και αγελάδες και την ημέρα μνήμης του αγίου συνέπιπτε να γεννούν πολλά ζώα.

Στη Λιβερά, όταν χανόταν κανένα ζώο, για να μην το φάει ο λύκος, έλεγαν το εξής γήτεμα, πιστεύοντας ότι έτσι δένεται το στόμα του λύκου και δεν μπορεί να το ανοίξει για να φάει το ζώο:

Πίστευαν σ’ όλο τον Πόντο, ότι ο Άγιος Βλάσης προστατεύει ανθρώπους και ζώα από το λύκο, τα τσακάλια και γενικότερα από τα αγρίμια. Για όλα αυτά οι Πόντιοι τιμούσαν ευλαβικά τη μνήμη του και απέφευγαν να εργάζονταν τη μέρα αυτή.

με πληροφορίες από τον pontosnews.gr

ΕΙΔΗΣΕΙΣ Εκκλησία ΖΩΑ Λοίμωξη ΣΗΜΕΡΑ

Ο Άγιος Χαράλαμπος, προστάτης από τις λοιμώδεις νόσους και όλων των ζώων. Πολιούχος του Πύργου

επιμέλεια medlabnews.gr

Ο Άγιος Χαράλαμπος ο Ιερομάρτυρας ο Θαυματουργός εορτάζει στις 10 Φεβρουαρίου – Ο Άγιος Χαράλαμπος τιμάται ιδιαίτερα σε πολλά μέρη της Ελλάδος

Γιορτάζουν τα εξής ονόματα

Χαράλαμπος, Χαρίλαος, Χαραλάμπης, Χάρης, Χάμπος, Λάμπης, Λάμπος, Λαμπίας, Μπάμπης, Μπάμπος, Χαραλαμπία, Χαραλαμπή, Χαρά, Λαμπή, Λάμπω, Μπαμπίνα, Μπήλιω, Μπιλιώ, Μπία, Χάμπη

Ο Άγιος Χαράλαμπος

Σύμφωνα με την Ορθοδοξία, ο Άγιος Χαράλαμπος ήταν ιερεύς στη Μαγνησία της Μικράς Ασίας και έζησε επί αυτοκρατορίας του Σεπτιμίου Σεβήρου (193 - 211 μ.Χ.). Όταν το έτος 198 μ.Χ. ο Σέβηρος εξαπέλυσε απηνή διωγμό κατά των Χριστιανών, ο έπαρχος της Μαγνησίας Λουκιανός, συνέλαβε τον Άγιο και του ζήτησε να αρνηθεί την πίστη του.

Όμως ο Άγιος ομολόγησε στον έπαρχο την προσήλωσή του στον Χριστό και δήλωσε με παρρησία ότι σε οποιοδήποτε βασανιστήριο και να υποβληθεί δεν πρόκειται να αρνηθεί την πίστη της Εκκλησίας.

Πρώτα τον γύμνωσαν και ο ίδιος ο Λουκιανός, παίρνοντας το ξίφος του προσπάθησε να πληγώσει το σώμα του Αγίου. Όμως αποκόπηκαν τα χέρια του και έμειναν κρεμασμένα στο σώμα του Ιερομάρτυρα και μόνο ύστερα από προσευχή του Αγίου συγκολλήθηκαν αυτά πάλι στο σώμα και ο ηγεμόνας κατέστη υγιής. Βλέποντας αυτό το θαύμα του Αγίου πολλοί από τους δημίους πίστεψαν στον Θεό.

Έπειτα, ο έπαρχος έδωσε εντολή να διαπομπεύσουν τον Άγιο και να τον σύρουν διά μέσου της πόλεως με χαλινάρι. Αργότερα ο ίδιος ο Σεβήρος, μη μπορώντας να τα βγάλει πέρα μαζί του, τον αποκεφάλισε σε ηλικία 113 ετών.

Η θρησκεία καταγράφει και σύγχρονα θαύματα του Αγίου. Για παράδειγμα, την περίπτωση της διάσωσης των κατοίκων του Πύργου από την φοβερή επιδημία πανώλης το 1860.

Σύμφωνα με την Ορθοδοξία, η νόσος αυτή εξαλείφθηκε από τον Αγιο Χαράλαμπο μετά από θερμή προσευχή προς αυτόν και παράκληση.

Λένε μάλιστα ότι οι Πύργιοι βρέθηκαν μπροστά σε ένα καταπληκτικό θέαμα: Ο Άγιος με την ράβδο του έσπρωχνε ένα λευκό σαν βαμβάκι νέφος στον ουρανό, μέχρι που το έρριψε στην θάλασσα. Ήταν η ασθένεια που καταδίωξε.

Γι’ αυτό και ο Άγιος Χαράλαμπος ο Ιερομάρτυρας απεικονίζεται πατώντας την πανώλη, η οποία παρουσιάζεται, σαν ένα τερατόμορφο γύναιο που ξερνάει καπνούς από το στόμα. Γι’ αυτό του έδωσε ο Θεός την χάριν αυτήν.

Άγιος Χαράλαμπος είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στην Ιερά Μητρόπολη Ηλείας και πολιούχος του Πύργου.

Και σε άλλα μέρη όμως κατά καιρούς ήταν εμφανής η παρουσία του Αγίου Χαραλάμπους στην εκδίωξη της πανώλης, όπως στην Θεσσαλία στο χωριό Σαβάλια και στη Δημητσάνα όπου μετονομάστηκε ο Ναός των Εισοδίων της Θεοτόκου σε Ναό Αγίου Χαραλάμπους, εξαιτίας της θαυματουργικής παρέμβασής του.

Ήτανε μεγάλη η υπηρεσία, που προσέφερε ο Άγιος Χαράλαμπος στους γεωργούς τότε που δεν υπήρχαν κτηνίατροι, τα δε βόδια ήταν αναγκαιότατα στην οικογένεια.

Παλαιότερα οι ζευγολάτες, την παραμονή της γιορτής του Αγίου Χαραλάμπους άναβαν στα σπίτια τους μια μεγάλη λαμπάδα από καθαρό κερί εις μνήμη του Αγίου Χαραλάμπους του Ιερομάρτυρα και καιγότανε όλη νύχτα. Το δε πρωί πηγαίνανε πρόσφορο στην Εκκλησία για να λειτουργηθεί. Και όλα αυτά για να φυλάξει ο Άγιος Χαράλαμπος τα βόδια τους γερά καθ’ όλη τη χρονιά.

Είναι προστάτης και όλων των ζώων. Γι’ αυτό στη Κρήτη οι τσοπάνηδες, όταν τα ζωντανά τους δεν πάνε καλά, τον παρακαλούνε να τα θεραπεύσει.

Στην Αγία Παρασκευή της Λέσβου μάλιστα την ημέρα της γιορτής του, σφάζουνε ένα ταύρο και κάνουμε αγώνες ιπποδρομίας.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ Εκκλησία ΜΚΟ

Πατήρ Αντώνιος: «με λυπεί η καταστροφή του μεγάλου πνευματικού, εκπαιδευτικού και κοινωνικού έργου της Κιβωτού του Κόσμου»

7:08 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια 0

medlabnews.gr

Ο πατέρας Αντώνιος σε βιντεοσκοπημένο μήνυμα του αναφέρεται στην υπόθεση της «Κιβωτού του κόσμου» και τις δικαστικές εξελίξεις.

Με μια ιδιαίτερα φορτισμένη και σκληρή τοποθέτηση, ο πατήρ Αντώνιος έσπασε τη σιωπή του, καταγγέλλοντας ότι υπήρξε στόχος μιας οργανωμένης προσπάθειας εξόντωσης τόσο του ίδιου όσο και του έργου της Κιβωτού του Κόσμου. Όπως αναφέρει, ύστερα από 25 χρόνια συνεχούς προσφοράς, κατηγορήθηκε και διαπομπεύτηκε χωρίς να ακουστεί ουσιαστικά, στηριζόμενος, όπως υποστηρίζει, σε στοιχεία που αποδείχθηκαν κατασκευασμένα. Ο ίδιος κάνει λόγο για σκευωρία που χρησιμοποίησε ανήλικα παιδιά προκειμένου να εξυπηρετηθούν συγκεκριμένες σκοπιμότητες, τονίζοντας ότι η υπόθεση δεν αφορά μόνο το πρόσωπό του, αλλά πλήττει ένα ολόκληρο κοινωνικό και εκπαιδευτικό έργο.

Πατέρας Αντώνιος: "Χρησιμοποίησαν παιδιά ως θύματα"

Στη δήλωσή του ο πατήρ Αντώνιος υποστηρίζει ότι η Δικαιοσύνη αγνόησε κρίσιμα στοιχεία και μαρτυρίες που θα μπορούσαν να φωτίσουν διαφορετικά την υπόθεση. Όπως σημειώνει, τα παιδιά που κατέθεσαν εναντίον του είχαν βεβαρημένο κοινωνικό και παραβατικό ιστορικό, ενώ καταγγέλλει ακόμη και χρηματισμό μαρτύρων προκειμένου να τον κατηγορήσουν. Ο ίδιος εξηγεί ότι, αφού εξαντλήθηκαν όλα τα νόμιμα μέσα από τους συνηγόρους του, αποφάσισε να αποχωρήσει από τη δικαστική διαδικασία, δηλώνοντας απογοητευμένος από τη στάση του δικαστηρίου. Τονίζει ότι η μεγαλύτερη του αγωνία δεν αφορά την προσωπική του αδικία, αλλά την καταστροφή του έργου της Κιβωτού, που, όπως λέει, οδηγεί πολλά παιδιά ξανά στην παραβατικότητα. Κλείνοντας, αναφέρει ότι συνεχίζει τον αγώνα για τη δικαιοσύνη και αφήνει την τελευταία του ελπίδα στην πίστη του.

Ολόκληρη η δήλωση του πατέρα Αντωνίου

«Μετά από 25 χρόνια κατηγορηθήκαμε, διαπομπευθήκαμε χωρίς να ακουστούμε με στοιχεία που αποδείχθηκαν κατασκευασμένα. Δυστυχώς χρησιμοποιήθηκαν παιδιά ως θύματα προκειμένου να εξυπηρετήσουν τη σκευωρία. Τα παιδιά εκείνα που η ίδια η Πολιτεία έστελνε σ' εμάς με εισαγγελική παραγγελία με βεβαρημένο παραβατικό κοινωνικό ιστορικό. Όλο αυτό το διάστημα αγνοήθηκε από το δικαστήριο η αποκάλυψη της αλήθειας παρά τις μαρτυρίες των παιδιών ακόμα και για χρηματισμό τους προκειμένου να με κατηγορήσουν. Έτσι, αφού με τους δικηγόρους μου εξαντλήσαμε όλα τα νόμιμα μέσα, αποφασίσαμε να αποχωρήσουμε από τη διαδικασία απογοητευμένοι. Αυτό που με λυπεί ιδιαίτερα δεν είναι τόσο η αδικία προς το πρόσωπό μου, όσο η καταστροφή του μεγάλου κοινωνικού, πνευματικού, εθελοντικού και εκπαιδευτικού έργου της Κιβωτού του Κόσμου, που αυτό έχει ως αποτέλεσμα τώρα πολλά από τα παιδιά της Κιβωτού να κινδυνεύουν και να είναι στην παραβατικότητα.

Δίνουμε έναν μεγάλο αγώνα για τη δικαιοσύνη. Η Κιβωτός του Κόσμου έκανε ένα τεράστιο έργο ανά την Ελλάδα. Αυτή την αλήθεια τη γνωρίζετε όλοι σας. Όλοι εσείς που συμμετείχατε στις δομές μας ως εθελοντές και όλοι εσείς που επισκεπτόσασταν την Κιβωτό του Κόσμου τακτικά και ξέρατε την αυτοθυσία που εμείς κάναμε για να μπορέσουμε να εδραιώσουμε όλο αυτό το έργο. Την τελευταία μου ελπίδα την αφήνω στον Κύριο, πιστεύοντας ότι ως Θεός της αγάπης και της καλοσύνης ξέρει να βγάζει το καλό ακόμα και μέσα από κάτι πολύ οδυνηρό».

Τι είναι η Υπαπαντή του Κυρίου, που εορτάζεται στις 2 Φεβρουαρίου;

12:00 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια 0

Η Υπαπαντή του Κυρίου είναι μία από τις 12 μεγάλες εορτές της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας. Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:

Υπαπαντή,
Μαρουλία,
Μαρούλα,
Ρούλα.

Δεσποτική εορτή της Χριστιανοσύνης, σε ανάμνηση της έλευσης του μικρού Χριστού από τους γονείς του στον Ναό των Ιεροσολύμων και της υποδοχής του από τον πρεσβύτη ιερέα Συμεών.

Εορτάζεται στις 2 Φεβρουαρίου, μαζί με την ανάμνηση του γεγονότος του καθαρισμού της Παναγίας από τη λοχεία (σαραντισμός). Η Υπαπαντή του Κυρίου είναι μία από τις 12 μεγάλες εορτές της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας («Δωδεκάορτον»). Στον αγγλόφωνο κόσμο είναι γνωστή ως Candlemas. Η λέξη Υπαπαντή σημαίνει προϋπάντηση στην κοινή ελληνιστική.

Η Εκκλησία τιμά στις 02 Φεβρουαρίου, την Υπαπαντή του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.

Η Υπαπαντή συνέβη σαράντα μέρες μετά τη γέννηση του παιδιού Ιησού.

Σύμφωνα με το Μωσαϊκό νόμο, η Παρθένος Μαρία, αφού συμπλήρωσε το χρόνο καθαρισμού από τον τοκετό, πήγε στο Ναό της Ιερουσαλήμ μαζί με τον Ιωσήφ, για να εκτελεσθεί η τυπική αφιέρωση του βρέφους στο Θεό, σύμφωνα με το νόμο, επειδή ήταν το πρώτο παιδί της οικογένειας, το «πάν άρσεν διανοίγον μήτραν (δηλαδή πρωτότοκο) άγιον τω Κυρίω κληθήσεται».

Το γεγονός αυτό εξιστορεί ο ευαγγελιστής Λουκάς στο κεφάλαιο Β’, στ. 22-35. Συνέβη σαράντα μέρες μετά τη γέννηση του παιδιού Ιησού.

Σύμφωνα με το Μωσαϊκό νόμο, η Παρθένος Μαρία, αφού συμπλήρωσε το χρόνο καθαρισμού από τον τοκετό, πήγε στο Ναό της Ιερουσαλήμ μαζί με τον Ιωσήφ, για να εκτελεσθεί η τυπική αφιέρωση του βρέφους στο Θεό κατά το «πάν άρσεν διανοίγον μήτραν (δηλαδή πρωτότοκο) άγιον τω Κυρίω κληθήσεται» και για να προσφέρουν θυσία, που αποτελούνταν από ένα ζευγάρι τρυγόνια ή δύο μικρά περιστέρια. Κατά τη μετάβαση αυτή, δέχθηκε τον Ιησού στην αγκαλιά του ο υπερήλικας Συμεών. Αυτό το γεγονός αποτελεί άλλη μια απόδειξη ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός δεν ήλθε να καταργήσει τον Μωσαϊκό νόμο, όπως ισχυρίζονταν οι υποκριτές Φαρισαίοι και Γραμματείς, αλλά να τον συμπληρώσει, να τον τελειοποιήσει.

Κατά την ολονυκτία της Υπαπαντής στην Κωνσταντινούπολη, οι βασιλείς συνήθιζαν να παρευρίσκονται στο Ναό των Βλαχερνών. Η συνήθεια αυτή εξακολούθησε μέχρι τέλους της βυζαντινής αυτοκρατορίας.

Των Τριών Ιεραρχών. Ποιοι ήταν οι Τρεις Ιεράρχες και γιατί τους τιμούμε; Ποιοι γιορτάζουν στις 30 Ιανουαρίου;

Με τον όρο Τρεις Ιεράρχες, αναφερόμαστε συνοπτικά στους τρεις επιφανείς Αγίους και θεολόγους, Βασίλειο τον Μέγα, Ιωάννη τον Χρυσόστομο και Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό.

Για τη σοφία τους και τη χριστιανική τους ζωή, η Ορθόδοξη Εκκλησία τους ονόμασε αγίους και γιορτάζουν ο καθένας ξεχωριστά. Αλλά επειδή δημιουργήθηκε μια διαφωνία μεταξύ των χριστιανών για το ποιος από τους τρεις πρόσφερε τα περισσότερα, αποφασίστηκε και καθιερώθηκε από τα τέλη του 4ου αιώνα να υπάρχει και για τους τρεις μια κοινή γιορτή στις 30 Ιανουαρίου κάθε έτους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα 30 Ιανουαρίου:

Αρχοντής, Αρχοντίων, Αρχοντίωνας, Αρχοντία, Αρχοντή, Αρχοντούλα, Αρχόντισσα, Αρχόντω , Μαύρος, Μαυρουδής, Μαυροειδής, Μαυρέτα, Χρυσή, Χρύσα, Χρυσαλία, Χρυσαυγή, Χρυσούλα, Σήλια, Χρυστάλλα, Χρυσταλλία , Αύρα

Ο Μέγας Βασίλειος : προέρχονταν από οικογένεια με βαθιές χριστιανικές ρίζες. Γεννήθηκε το 330 μ.Χ στην Καισάρεια του Πόντου και έλαβε σπουδαία μόρφωση. Σπούδασε φιλοσοφία, ρητορική, γεωμετρία και ιατρική, αποκτώντας βαθιά γνώση της ελληνικής γραμματείας. Μετά την επιστροφή του στην Καισάρεια, αφιερώθηκε στον μοναχισμό και αργότερα έγινε Επίσκοπος Καισαρείας. Ίδρυσε τη “Βασιλειάδα”, ένα συγκρότημα φιλανθρωπικών ιδρυμάτων που παρείχε στέγη, τροφή και ιατρική περίθαλψη σε απόρους. Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει θεολογικά, ασκητικά και λειτουργικά κείμενα, με σημαντικότερο τη “Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου”.

Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος : γεννήθηκε το 329 μ.Χ στην Αριανζό της Καππαδοκίας. Εκπαιδεύτηκε στην Καισάρεια, την Αλεξάνδρεια και την Αθήνα. Στην Αθήνα σπούδασε φιλοσοφία και ρητορική, καλλιεργώντας την αγάπη του για τη λογοτεχνία και τη θεολογία. Διακρίθηκε για τη δεινότητα στην επιχειρηματολογία και τον διαλεκτικό του λόγο. Το έργο του : “οι Θεολογικοί Λόγοι”, αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της ικανότητάς του να χρησιμοποιεί τη φιλοσοφική μεθοδολογία για τη θεμελίωση της χριστιανικής θεολογίας. Επίσης, η ποίησή του, αποκαλύπτει τη διπλή του παιδεία, συνδυάζοντας ελληνιστικό ύφος με χριστιανική ηθική.

Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος : γεννήθηκε το 347 μ.Χ στην Αντιόχεια. Έλαβε εξαιρετική εκπαίδευση στη γενέτειρά του, υπό τη διδασκαλία του φημισμένου ρήτορα Λιβάνιου. Η εκπαίδευσή του περιλάμβανε τη μελέτη της ελληνικής φιλοσοφίας, της γραμματικής και της ρητορικής. Ο Ιωάννης, επεσήμανε την ανάγκη για πνευματική μόρφωση που καλλιεργεί όχι μόνο τον νου, αλλά και την ψυχή. Αφού ασκήτευσε για μερικά χρόνια, επέστρεψε στην Αντιόχεια, όπου χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος. Το 398 μ.Χ. έγινε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Γνωστός για την ευγλωττία του, απέκτησε το προσωνύμιο “Χρυσόστομος”. Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της φιλανθρωπίας, οργανώνοντας συσσίτια για χιλιάδες άπορους. Ωστόσο, η κριτική του προς την αριστοκρατία και την αυτοκρατορική αυλή, τον οδήγησε σε εξορίες, όπου και απεβίωσε.

Οι Τρεις Ιεράρχες : προσφέρουν ένα παιδαγωγικό πρότυπο που συνδυάζει την πνευματική καλλιέργεια με την ηθική ανάπτυξη, προάγοντας μια ολιστική προσέγγιση στην εκπαίδευση που παραμένει επίκαιρη και στις μέρες μας. Οι τρεις ιεράρχες, αναγνωρίστηκαν ως προστάτες της εκπαίδευσης τον 11ο αιώνα μ.Χ. η αναγνώρισή τους αυτή σχετίζεται με τον ρόλο τους ως συνδετικού κρίκου, μεταξύ του ελληνικού πολιτισμού και της χριστιανικής παράδοσης.

Του Αγίου Γρηγορίου Ναζιανζηνού του Θεολόγου, 25 Ιανουαρίου.

Η Εκκλησία τιμά τον Άγιο Γρηγόριο κάθε χρόνο στις 25 Ιανουαρίου.

Εορτολόγιο

Γιορτάζουν όσοι έχουν τα ονόματα Γρηγόρης, Γρηγόριος, Γόλης και Γρηγορία. Επίσης σήμερα εορτάζουν οι Μαργαρίτα, Μαργαρώ, Αυξέντιος, Μωυσής

Το όνομα Γρηγόρης προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα γρηγορώ που σημαίνει “μένω άγρυπνος, φρουρώ, είμαι ζωντανός”. Έχει τις ρίζες του στο ρήμα εγείρω που σημαίνει “σηκώνω από το έδαφος, δημιουργώ, φρουρώ, αγρυπνώ”.

Ο Άγιος Γρηγόριος Ναζιανζηνός ο Θεολόγος, γνωστός και ως Γρηγόριος της Ναζιανζού, ήταν Έλληνας Καππαδόκης θεολόγος που διατέλεσε Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως τον 4ο αιώνα μ.Χ. Θεωρείται ευρέως ως ο πιο ταλαντούχος ρήτορας μεταξύ των Πατέρων της Εκκλησίας.

Ο Γρηγόριος είναι Άγιος της Ανατολικής και της Δυτικής Χριστιανικής Εκκλησίας. Θεωρείται Διδάσκαλος και Πατέρας της Εκκλησίας και είναι γνωστός ως ένας από τους Τρεις Ιεράρχες, μαζί με τον Βασίλειο τον Μέγα και τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο.

Ο Άγιος Γρηγόριος είναι κυρίως γνωστός για τη συνεισφορά του στον τομέα της Πνευματολογίας, της Θεολογίας σχετικά με το Άγιο Πνεύμα.

Τόνισε ότι ο Χριστός δεν έπαυσε να είναι Θεός όταν έγινε άνδρας και ότι δεν έχασε κανένα Θείο χαρακτηριστικό του όταν πήρε την ανθρώπινη μορφή. Διακήρυξε επίσης την αιωνιότητα Του Αγίου Πνεύματος, λέγοντας ότι οι ενέργειες του Πνεύματος ήταν κρυμμένες στη Παλαιά Διαθήκη αλλά έγιναν γνωστές μετά την Ανάληψη του Χριστού και την Πεντηκοστή.

Μετά τον θάνατό του, ο Άγιος Γρηγόριος τάφηκε στη Ναζιανζό. Τα Λείψανά του μεταφέρθηκαν, το 950, στην Εκκλησία των Αγίων Αποστόλων στην Κωνσταντινούπολη.

Ένα μέρος των Λειψάνων ελήφθησαν από την Κωνσταντινούπολη από τους Σταυροφόρους κατά τη διάρκεια της Δ’ Σταυροφορίας, το 1204, και μεταφέρθηκαν στη Ρώμη. Στις 27 Νοεμβρίου 2004, τα Λείψανα του Γρηγορίου και του Ιωάννη Χρυσοστόμου επιστράφηκαν στην Κωνσταντινούπολη.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ Εκκλησία ΜΚΟ νομικα

Nέα τροπή στη δίκη του πατρός Αντωνίου της Κιβωτού του Κόσμου. Αποχώρησαν δικηγόροι και κατηγορούμενοι

6:24 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια 0

medlabnews.gr

Νέες δικαστικές εξελίξεις προέκυψαν σήμερα στην πολύκροτη δίκη της Κιβωτού του Κόσμου που δικάζεται σε δεύτερο βαθμό στο Εφετείο Αθηνών. Μια απρόσμενη τροπή πήρε η διαδικασία στο Εφετείο Αθηνών, όπου εκδικάζεται σε δεύτερο βαθμό η υπόθεση της Κιβωτού του Κόσμου. Η συνεδρίαση διακόπηκε όταν οι συνήγοροι υπεράσπισης του πατρός Αντωνίου, Διαμαντής Μπασαράς και Γιώργος Γεωργίου, καθώς και οι δικηγόροι τριών ακόμα εμπλεκομένων, ανακοίνωσαν την παραίτησή τους και εγκατέλειψαν την αίθουσα.

Αυτή η παραίτηση δικηγόρων έρχεται σε συνέχεια της παραίτησης και των προηγούμενων δικηγόρων του πατρός Αντωνίου, αλλά αυτή τη φορά συνοδεύτηκε με αποχώρηση από τη διαδικασία του πατρός Αντωνίου και των άλλων τριών συγκατηγορουμένων του.

Νέες δικαστικές εξελίξεις προέκυψαν σήμερα στην πολύκροτη δίκη της Κιβωτού του Κόσμου που δικάζεται σε δεύτερο βαθμό στο Εφετείο Αθηνών

Αυτή τη φορά παραιτήθηκαν οι δικηγόροι του πατρός Αντωνίου, Διαμαντής Μπασαράς και Γιώργος Γεωργίου, αλλά και οι δικηγόροι άλλων τριών κατηγορουμένων.

Σε ανακοίνωση που εξέδωσαν οι δικηγόροι του πατρός Αντωνίου και σε δήλωσή τους προς το δικαστήριο οι κατηγορούμενοι ανέφεραν τα ακόλουθα:

«Ένας ιερέας με τεράστιο κοινωνικό έργο δικάζεται επί τη βάσει προφανέστατα ψευδών καταγγελιών. Εξαντλήσαμε κάθε δικονομική δυνατότητα για να υπάρξει μια δίκαιη δίκη και, μετά ταύτα, οδηγούμαστε σε παραίτηση και αποχώρηση, όπως και οι προηγούμενοι συνάδελφοί μας».

ΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ

Διαμαντής Δ. Μπασαράς

Γεώργιος Γ. Γεωργίου

Κατά την αποχωρήσή τους οι κατηγορούμενοι υπέβαλλαν έγγραφη δήλωση ενώπιον του τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών στην οποία αναφέρουν εξαπολύουν βέλη κατά της έδρας, εστιάζοντας σε όσα συνέβησαν στην αμέσως προηγούμενη συνεδρίαση. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στη δήλωση που κατατέθηκε στο δικαστήριο:

«Στην τελευταία συνεδρίαση του δικαστηρίου Σας δεν επετράπη η υποβολή ερωτήσεων σε μια μάρτυρα, η οποία – κατά την κρίση μας – κατελήφθη προφανέστατα ψευδόμενη, με αποτέλεσμα να αποστερηθούμε ενός ακόμη ουσιώδους υπερασπιστικού δικαιώματος, που αμέσως συνέχεται με το τεκμήριο της αθωότητάς μας. Κι όλα αυτά ενώ σε προηγούμενες δικασίμους ήδη έχουν υπάρξει προσφυγές στο δικαστήριό Σας σε σχέση με διατάξεις της διευθύνουσας, έχει υποβληθεί αίτηση εξαίρεσης κατά της διευθύνουσας, η οποία απερρίφθη».

Ο Άγιος Αθανάσιος. Ποιοι εορτάζουν σήμερα;.

medlabnews.gr

Εορτολόγιο

Ο Θανάσης και η Αθανασία γιορτάζουν στις 18 Ιανουαρίου το 2024. Τα ονόματα που γιορτάζουν την ίδια μέρα είναι: Νάσος, Σάκης, Θάνος, Θανάσος, Σούλης, Νάσια, Νάνσυ, Θανασούλα, Σούλα, Νάσα, Σούλης

Πιθανή Ετυμολογία / Τι σημαίνει: Προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη ἀθανασία, ἀ+θάνατος.

Είναι πολιούχος Άγιος του Διδυμοτείχου, της Ιστιαίας, της Αμφιλοχίας, της Αμαλιάδας, των Κουφαλίων Θεσσαλονίκης, του Χρυσού Σερρών, της Κυπαρισσίας, του Αδένδρου Θεσσαλονίκης, της Κύμης και της Παιανίας.

Ο Αθανάσιος Αλεξάνδρειας ή Μέγας Αθανάσιος ή Άγιος Αθανάσιος ήταν Πατριάρχης Αλεξάνδρειας. Σε ηλικία 25 ετών χειροτονήθηκε διάκονος και σε ηλικία 33 ετών εξελέγη Πατριάρχης Αλεξάνδρειας.

Ο Άγιος Αθανάσιος που επονομάστηκε και Μέγας γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου τον 3ον μ.χ αιώνα. Οι γονείς του ήταν χριστιανοί και ο μικρός Αθανάσιος έδειξε την κλίση του από μικρός για την ιεροσύνη αφού λέγεται ότι έπαιζε με τους φίλους του και εκείνος τους βάπτιζε στο όνομα του Χριστού.

Είναι εξέχουσα μορφή της Χριστιανικής Εκκλησίας, που διακρίθηκε για τους μακροχρόνιους και σκληρούς αγώνες του υπέρ της ορθής πίστης και εναντίον της αίρεσης του Αρειανισμού.

Όταν άρχισε τη θρησκευτική του δράση, η Αλεξάνδρεια ήταν ανάστατη από τη διδασκαλία του τοπικού πρεσβυτέρου Άρειου, που δίδασκε ότι ο Χριστός δεν ήταν θεός, αλλά κτίσμα του Θεού. Γι’ αυτό το λόγο, ο Μέγας Κωνσταντίνος συγκάλεσε το 325 την Α’ Οικουμενική Σύνοδος στη Νίκαια της Βιθυνίας.

Ο Αθανάσιος έγινε το σύμβολο για τους ορθοδόξους στον αγώνα τους κατά κακοδοξιών του Αρείου και σύμφωνα με τη διδασκαλία του συντάχθηκαν τα πρώτα επτά άρθρα του «Συμβόλου της Πίστεως» («Πιστεύω…»).

Ο Αθανάσιος συνέχισε τον αγώνα του κατά του Αρειανισμού, αλλά υψηλά ιστάμενοι οπαδοί του Αρείου κατόρθωσαν να τον εξορίσουν. Το 337, μετά τον θάνατο του Μεγάλου Κωνσταντίνου, ανακλήθηκε από την εξορία του και γύρισε θριαμβευτής στην Αλεξάνδρεια.

Όμως, οι εχθροί του τον εξόρισαν και πάλι αλλά το 346 ξαναγύρισε στον πατριαρχικό θρόνο της Αλεξάνδρειας. Εξορίστηκε για τρίτη φορά και κατέφυγε στην έρημο, όπου έζησε με κινδύνους και μεγάλες ταλαιπωρίες έξι ολόκληρα χρόνια.

Ο Ιουλιανός τον επανέφερε στην Αλεξάνδρεια, αλλά τον εξόρισε και πάλι, όταν βάφτισε γυναίκες ειδωλολατρών επισήμων. Για πέμπτη φορά εξορίστηκε από τον αυτοκράτορα Ουάλη, αλλά ο ίδιος τον επανέφερε έπειτα από επίμονη απαίτηση του λαού της Αλεξάνδρειας.

Η μνήμη του εορτάζεται από την Καθολική Εκκλησία στις 2 Μαΐου. Την ημέρα αυτή η Ορθοδοξία τιμά την ανακομιδή των λειψάνων του.

Ο Άγιος Αντώνιος και τα θαύματά του.

Στις 17 Ιανουαρίου, τιμάται η μνήμη του Αγίου Αντωνίου του Μέγα, του Αγίου Θεοδοσίου του Μέγα ευσεβούς βασιλέως και του Νεομάρτυρος Γεωργίου του εξ Ιωαννίνων.

Σήμερα, σύμφωνα με το εορτολόγιο, έχουν γιορτή οι: Αντώνιος, Αντώνης, Τόνης, Νάκος, Αντώνας, Αντωνάκος, Τόνυ, Αντωνία, Αντωνούλα, Τόνια, Θεοδόσιος, Θεοδόσης, Δόσιος, Δόσης, Τεό (Υπάρχουν και άλλες ημερομηνίες που γιορτάζει αυτό το όνομα)

Ο Άγιος Αντώνιος γεννήθηκε γύρω στο 250 στην πόλη Κομά της Άνω Αιγύπτου, από γονείς εύπορους και ευλαβείς. Έζησε στα χρόνια ρωμαίων αυτοκρατόρων, όπως ο Διοκλητιανός (284-305), ο Μαξιμιανός (285-305) και ο Μέγας Κωνσταντίνος. Από την παιδική του ηλικία ήταν ολιγαρκής και αυτάρκης κι έδειξε ενδιαφέρον για τη λατρευτική ζωή της εκκλησίας. Ο Μέγας Αντώνιος είναι Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και ο πρώτος ασκητής του Χριστιανισμού, που θεμελίωσε τον υγιή Μοναχισμό. Έζησε στα χρόνια των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού μέχρι και την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου και των παιδιών του.

Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του το έζησε ως ασκητής στην έρημο και πέθανε στις 17 Ιανουαρίου του 356, οπότε και εορτάζεται η μνήμη του από τις Λουθηρανικές, τις Αγγλικανικές, τις Καθολικές και τις Ορθόδοξες εκκλησίες, όπου θεωρείται άγιος.

Ο Αντώνιος, τον οποίον οι Άγιοι Πατέρες ανακήρυξαν Μέγα, γεννήθηκε επί εποχής Δεκίου, το έτος 251 στο χωριό Κομά της Κάτω Αιγύπτου, κοντά στην Ηρακλεόπολη την Μεγάλη, από πλούσιους αλλά ευσεβείς χριστιανούς γονείς.

Από την παιδική του ηλικία τον διακατείχαν η αυτάρκεια η ολιγάρκεια και η εσωστρέφεια ένεκα των οποίων και δεν θέλησε να μάθει γράμματα ούτε να συναναστρέφεται με άλλα παιδιά προκειμένου «να μην αισθάνεται σύγχυση και ανάγκη φροντίδας», ακολουθούσε όμως τους γονείς του συστηματικά σε εκκλησιασμούς όπου και έδινε ιδιαίτερη προσοχή στα ιερά αναγνώσματα.

Όταν σε ηλικία 18 ή 20 ετών έχασε τους γονείς του απέμεινε με την μικρότερη αδερφή του, αναλαμβάνοντας ο ίδιος τη φροντίδα του σπιτιού τους. Έξι μήνες μετά το θάνατο των γονιών του ο Αντώνιος άκουσε στην εκκλησία την Ευαγγελική περικοπή της πρόσκλησης του πλουσίου νέου, στην οποία αναφέρεται ότι ο Χριστός είπε: «πώλησόν σου τα υπάρχοντα και δος πτωχοίς και έξεις θησαυρόν εν ουρανώ, και δεύρο ακολούθει μοι» (Ευαγγέλιο του Ματθαίου ιθ΄ 21).

Συγκινημένος από την ευαγγελική αυτή περικοπή, διένειμε την περιουσία 300 εύφορων κτημάτων του στους φτωχούς. Επίσης, εμπιστεύτηκε την αδερφή του σ’ έναν παρθενώνα ανατροφής (δεδομένου ότι μοναστήρια δεν υπήρχαν ακόμα), ενώ ο ίδιος αφού χάρισε προηγουμένως και το σπίτι του, αποσύρθηκε σ’ ένα κελί που έκτισε ο ίδιος σε απομονωμένο μέρος πλησίον του χωριού του, μιμούμενος κάποιον γέροντα ασκητή που έτυχε να γνωρίσει και να θαυμάζει για την αρετή του.

Ο ίδιος αποσύρθηκε στην έρημο όπου έζησε ασκητικά, παραμένοντας έτσι μακριά από υλικούς πειρασμούς και διαφόρων κοινωνικών συμπεριφορών. Ασκούμενος έτσι στην αγρυπνία και την προσευχή και εξ ανάγκης στη νηστεία, τρώγοντας μία φορά την ημέρα περί τη δύση του Ηλίου, ή κάθε δύο μέρες ή και τέσσερις, μόνο άρτο και αλάτι και νερό.

Μάχη κατά της ειδωλολατρίας και θαύματα Το 311, στους φοβερούς διωγμούς των χριστιανών που οργανώθηκαν την εποχή του Μαξιμιανού εγκατέλειψε το ερημητήριό του και έδωσε τη σκληρή μάχη του πιστού κατά της ειδωλολατρίας και της απάτης.

Το ίδιο έγινε σαράντα χρόνια αργότερα όταν σε ηλικία εκατό χρονών κατήλθε για μια ακόμη φορά, στην Αλεξάνδρεια, για να καταπολεμήσει την αίρεση του Αρείου. Είχε αλληλογραφία με το Μεγάλο Κωνσταντίνο και τους γιους του οι οποίοι τον σέβονταν βαθύτατα και ζητούσαν τις συμβουλές του. Μαρτυρείται ότι, ενώ ο Άγιος βρισκόταν ακόμα στη ζωή, έβλεπε τις ψυχές των ανθρώπων που εξέρχονταν από το σώμα τους, καθώς και τους δαίμονες που τις οδηγούσαν.

Ο Μέγας Αντώνιος πέθανε το 356 μ.Χ. Πρόβλεψε με θαυμαστή ακρίβεια το θάνατό του, ο οποίος συνέβη σε ηλικία «εγγύς ετών πέντε και εκατόν».

Η μνήμη του γιορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 17 Ιανουαρίου. Μία από τις τελευταίες επιθυμίες του Οσίου ήταν να μη φανερωθεί ο τόπος της ταφής του. Ωστόσο, οι μοναχοί που ασκήτευαν κοντά του έλεγαν ότι κατείχαν το ιερό λείψανό του, το οποίο επί Ιουστινιανού (το 561 μ.Χ.), κατατέθηκε στην Εκκλησία του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στην Αλεξάνδρεια και από εκεί αργότερα, το 635 μ.Χ., μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη.

Πηγή ekklisiaonline.gr

ΕΙΔΗΣΕΙΣ Εκκλησία ΙΣΤΟΡΙΚΑ

Σύναξη του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου. Η αρχαιότερη γιορτή της Εκκλησίας μας. Γιορτάζεται και η μετένεξις