Μαμά του ογκολογικού: ένα συγκινητικό κείμενο για τον αγώνα σου

medlabnews.gr iatrikanea

Γράφει η μαμά Κυριακή Β.

Η μαμά του ογκολογικού είναι η μητέρα που στέκεται δίπλα στο παιδί της σε έναν άνισο αγώνα με τον καρκίνο, ξενυχτώντας σε θαλάμους, μαθαίνοντας φροντίδες, φάρμακα, αποστειρώσεις και πρωτόκολλα. Το άρθρο είναι ένα συγκινητικό αφιέρωμα σε αυτές τις μητέρες που γίνονται νοσηλεύτριες, ψυχολόγοι, φύλακες και στήριγμα, ενώ μέσα τους κουβαλούν φόβο, πόνο και ατέλειωτη αγάπη. Είναι ένα κείμενο αναγνώρισης για τον αόρατο αγώνα τους. 

Μαμά του ογκολογικού, θα γράψω για σένα σήμερα και για τον αγώνα σου…

Μερικές μανάδες κουβαλάνε έναν σταυρό τεράστιο και αξίζουν τον σεβασμό, την συμπαράσταση και την αγάπη όλων μας. Είναι οι μαμάδες του ογκολογικού, που παλεύουν να ξαναγίνουν τα παιδιά τους υγιή και δυνατά.

«Να κρατήσεις το παιδί σου ζωντανό, απέναντι σε ένα τέρας ύπουλο, σκληρό που κατατρώει το μέσα του κι εσύ είσαι άοπλη, αδύναμη, απελπισμένη και απροετοίμαστη…

Στη φαρέτρα σου, μάνα, υπάρχει μόνο η δύναμη της αγάπης σου για το σπλάχνο σου και ρίχνεσαι σε έναν αγώνα άνισο και άδικο και επίπονο!!!

Έγινες νοσηλεύτρια, αλλάζεις γάζες στο hickman καθημερινά , όταν χρειαστεί τραβάς μονή σου το αίμα από το σωληνάκι, έμαθες να αποστειρώνεις τα πάντα , σταματάς και να ανασαίνεις κοντά του για να μην πάρει μικρόβιο…

Έμαθες και να βάζεις ηπαρίνη, για να μη βουλώσει.

Έγινες ψυχολόγος, για το παιδί σου, για τον εαυτό σου για την υπόλοιπη οικογένεια σου. Ξημεροβραδιάζεσαι για μήνες πάνω σε μια πολυθρόνα με έναν υπολογιστή για να βρεις κάπου την ελπίδα, έστω και στην άλλη άκρη του κόσμου.

Έμαθες τα πρωτόκολλα, τι λέει το Αγγλικό, τι το Αμερικανικό… έμαθες τα φάρμακα, τις δόσεις.

Έμαθες να επικοινωνείς με γιατρούς σε όλο τον κόσμο.

Παρακολουθείς τα φάρμακα που ρέουν στις καταπονημένες φλέβες του, στα αδύναμα κιτρινωπά χεράκια του… Γιατί ξέρεις ότι λίγες σταγόνες λάθος, θα σκοτώσουν το παιδί σου. Άγρυπνη διπλά στο κρεβάτι του πόνου του παιδιού σου.

Έγινες κλόουν και χαμογελάς όλη μέρα και μόλις το παίρνει ο ύπνος βγαίνεις στο διάδρομο ή πας στο εκκλησάκι του νοσοκομείου και γίνεσαι ένα με το πάτωμα. Και πνίγεις μέσα σου εκείνη τη κραυγή που θες να αφήσεις να βγει και να σκίσει τον ουρανό για να εκτονώσεις τον πόνο που ξεσκίζει την καρδιά σου.

Έγινες και ζωγράφος και τραγουδίστρια και ηθοποιός. Δίνεις παραστάσεις και ο μονάκριβος σου θεατής σε χειροκροτεί και σε αγκαλιάζει με όση δύναμη του έχει απομείνει.

Σοκαρίστηκες όταν έχασε τα μαλλιά του, όταν έχασε όλα εκείνα τα κιλά και το χρώμα του. Άλλαξε τόσο πολύ που δυσκολευόσουν να το αναγνωρίσεις… Και θυμώνεις, θυμώνεις πολύ, που μήνες στο νοσοκομείο οι περισσότεροι σας ξέχασαν, λες και δεν υπάρχετε.

Και πονάς που ελάχιστοι θυμούνται να σηκώσουν το τηλέφωνο τους να καλέσουν. Και αγαλλιάζει η καρδιά σου με τη λάμψη στα μάτια του κάθε φορά που ένας αληθινός φίλος του τηλεφωνεί και μιλάνε. Βλέπεις, εκείνο το τηλεφώνημα του δίνει δύναμη, του θυμίζει ότι εκεί έξω η ζωή συνεχίζεται και πρέπει να παλέψει, να αντέξει, να τα δώσει όλα για να ζήσει. Και το κάνει!!! Παλεύει σαν λιοντάρι.

Κι εσύ μάνα ογκολογικού, που όλοι σε φωνάζουν απλά “μαμά” κι έχεις ξεχάσει και το όνομα σου ντρέπεσαι που είσαι τόσο μικρή, λίγη και δειλή μπροστά στο μεγαλείο και τη δύναμη της ψυχής του παιδιού σου. Αφιερωμένο στις μαμάδες ογκολογικού.

Όσες πέρασαν από εκεί όλα αυτά τα χρόνια, κι αυτές που σήμερα είναι μέσα με τα παιδιά τους. Ποτέ δεν ξεχνώ, ποτέ!!! Οι προσευχές μου είναι μαζί σου μαμά του ογκολογικού. Με σένα και το παιδί σου.

cancergr.blogspot.com

Διαβάστε επίσης

• 300 παιδιά κάθε χρόνο προσβάλλονται στην χώρα μας από καρκίνο, κυρίως λευχαιμία. Τι περιλαμβάνουν τα ασυνήθιστα συμπτώματα;
• Η αύξηση του παιδικού καρκίνου οφείλεται στην περιβαλλοντολογική μόλυνση και στις μεταλλάξεις των χρωματοσωμάτων του ανθρώπου.
• Τι είναι η λευχαιμία; Ποιοι κινδυνεύουν; Υπάρχει θεραπεία και πώς είναι η ζωή του αρρώστου μετά την ίαση;
• Τι είναι το λέμφωμα; Ποια τα συμπτώματα; Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για το Λέμφωμα (video)
• Τι είναι η ασθένεια Hodgkin’s, ποια η διαφορά από την μη Hodgkin’s, πώς γίνεται η διάγνωση και ποια η θεραπεία;

Πρώτη δημοσίευση: Μάιος 2020 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Κυριακή Β.

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 8 Μαΐου 2026

Πάρε τη μάνα σου αγκαλιά, όσο ακόμα προλαβαίνεις και είναι εδώ

medlabnews.gr iatrikanea 

Η μάνα είναι συχνά ο άνθρωπος που θεωρούμε δεδομένο, μέχρι να τη δούμε αδύναμη, άρρωστη ή να φοβηθούμε ότι μπορεί να τη χάσουμε. Το άρθρο είναι ένα συγκινητικό κείμενο για την αγάπη, τις ενοχές και όλα όσα δεν λέμε στη μητέρα μας όσο είναι ακόμη δίπλα μας. Είναι μια υπενθύμιση να της πούμε «σ’ αγαπώ», να της κρατήσουμε το χέρι και να την πάρουμε αγκαλιά όσο ακόμα προλαβαίνουμε. 

Έλα να σου πω πότε ακριβώς θα νιώσεις πως το κλάμα που έριξες για ανούσιους έpωτες, για ανθρωπάρια που έπαιξαν με την καλοσύνη σου ήταν τελικά χωρίς λόγο.

Όταν βιώσεις τον πόνο για τον γονιό σου που τον βλέπεις να κείτεται ανήμπορος σε ένα κρεβάτι ενός άχαρου νοσοκομείου που βρομάει θάνατο.

Τις στιγμές εκείνες σαν ταινία θα περάσουν από το μυαλό σου, όλες οι στιγμές που αρνήθηκες το ενδιαφέρον της μάνας σου, που σε περίμενε ξενυχτώντας σε μια καρέκλα μόνο να δει πως έφτασες σπίτι και είσαι καλά.

Την ειρωνεία στις κουβέντες σου, όταν την πλήγωνες λέγοντας την να μην ανακατεύεται στη ζωή σου, γιατί ξέρεις τι κάνεις.

Όταν οι επίδοξοι μνηστήρες σου έφευγαν προς αναζήτηση καινούργιας Πηνελόπης στη μάνα σου έτρεχες και έκλαιγες σαν μικρό παιδί.

Κι εκείνη σου άνοιγε την αγκαλιά της και σε έκλεινε μέσα με στοργή κι έκλαιγε πιο πολύ από εσένα.

Και όταν εκείνη πόναγε θυμάσαι;

Εσύ βιαζόσουν γιατί είχες ραντεβού για καφέ.

Ίσως γιατί νομίζεις σαν και εμένα, πως η μάνα σου θα είναι πάντα εκεί.

Και δίναμε απλόχερα την αδιαφορία μας. Ντρεπόσουν και εσύ να την πας μια βόλτα; Εγώ να δεις. Αναβολή στην αναβολή.

Και κοίτα που εκείνη άφηνε τα πάντα όλα να σε πάει στη παιδική χαρά.

Μήπως ξεχνάς πως πάντα ήταν παρούσα ακόμα και πίσω από την κουΐντα της τόσο ανεξάρτητης ζωής σου;

Πνοή σου έδωσε θυμάσαι; Ή μήπως τώρα έτσι όπως την κοιτάς με θολωμένα μάτια από το κλάμα ντρέπεσαι;

Προλαβαίνεις. Πιάστης το χέρι και δωστης ένα φιλί στο μέτωπο.

Μη ζητήσεις καμία συγνώμη. Ξέρει η μάνα. Δεν θέλει συγνώμη γιατί αν τη ρωτήσεις δεν την πλήγωσες ποτέ.

Πήγαινε και δώστης ένα φιλί και ένα σε αγαπώ.

Κάντο τώρα που έχεις την ευκαιρία. Κάντο και για εξιλέωση εκείνων που δεν πρόλαβαν.

Γράφει η Ιωάννα Νικολαντωνάκη

citypatras.gr

Διαβάστε επίσης

Κάντε στη μαμά σας ένα δώρο υγείας! Iδέες για εύκολα και ανέξοδα ή οικονομικά δώρα που θα βελτιώσουν την υγεία των μαμάδων μας!

Πρώτη δημοσίευση: Οκτώβριος 2019 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Ιωάννα Νικολαντωνάκη

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 8 Μαΐου 2026

Αγκαλιά: η θεραπευτική δύναμη που ανακουφίζει φόβους, στρες και θλίψη

επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea

Η αγκαλιά είναι μια απλή ανθρώπινη κίνηση που μπορεί να προσφέρει ασφάλεια, ανακούφιση και συναισθηματική στήριξη στις δύσκολες στιγμές. Το άρθρο εξηγεί γιατί μια σφιχτή αγκαλιά μπορεί να διώξει φόβους, να απαλύνει τη θλίψη, να ενισχύσει τους δεσμούς και να μας βοηθήσει να νιώσουμε ότι δεν είμαστε μόνοι. Είναι ένα ψυχολογικό και συναισθηματικό κείμενο για τη δύναμη της επαφής, της στοργής και της αυτοαποδοχής. 

Πόσο όμορφη είναι μια αγκαλιά που σε γεμίζει από πάνω μέχρι κάτω, σε φωτίζει και σε κάνει να κλείνεις τα μάτια σου και να νιώθεις πλήρης.

Γιατί; Επειδή η αγκαλιά είναι μια κίνηση που μπορεί να διαλύσει τους φόβους, να σας ενισχύσει, να ενδυναμώσει τους δεσμούς, να σας χαλαρώσει και να σας βοηθήσει να παραμένετε ψύχραιμοι. Η ζεστασιά που μεταδίδουμε με μια ειλικρινή αγκαλιά μπορεί να συγκριθεί με τη θερμότητα της καρδιάς επειδή μια αγκαλιά μας κάνει να αισθανόμαστε σαν να είμαστε στο σπίτι μας.

Αγκαλιά, το καλύτερο φάρμακο για την ανακούφιση της ψυχής

Οτιδήποτε και να μας συμβεί, η ζεστασιά μιας αγκαλιά από κάποιον που νοιαζόμαστε είναι ζωτικής σημασίας για την ευεξία μας και για να νιώθουμε καλύτερα τις δύσκολες στιγμές. Είναι κάτι πραγματικά απλό αλλά μερικές φορές είναι δύσκολο να το βρεις. Μια μικρή αγκαλιά μπορεί να στεγνώσει πολλά δάκρυα, μια μικρή λέξη γεμάτη καλοσύνη μπορεί να μας γεμίσει με ευτυχία και ένα μικρό χαμόγελο μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Είναι τα μικρά πράγματα που γεμίζουν τον κόσμο μας με γαλήνη και αγάπη…

Η αγκαλιά είναι μια σούπερ δύναμη που όλοι μας διαθέτουμε, μια εξαιρετική ιαματική θεραπεία για τον πόνο της καρδιάς, την απογοήτευση, την εγκατάλειψη ή την προδοσία.

Επομένως, όποτε μπορούμε θα πρέπει να επωφελούμαστε από την καλύτερη θεραπεία που υπάρχει για την καταπολέμηση του άγχους, για να απολαμβάνουμε τη χαρά της αγάπης και την ένωση δυο σωμάτων που εκδηλώνουν συναισθήματα στοργής, συμπόνιας και ζεστασιάς.

Οι αγκαλιές διώχνουν τους φόβους μας

Όταν δυο ψυχές που αγκαλιάζονται, δημιουργείται κάποιο αίσθημα ειλικρίνειας και με αυτή την ενέργεια προσφέρουν η μια στην άλλη την ασφάλεια που χρειάζονται για να αντιμετωπίζουν εμπόδια, δύναμη για να ανταπεξέρχονται στα προβλήματα της ζωής και γερά θεμέλια για την ευτυχία τους.

Αυτές οι αγκαλιές μας βοηθούν να θυμόμαστε ότι μπορούμε να ξεπερνάμε τις αντιξοότητες και ότι δεν είμαστε μόνοι μας. Μας γεμίζουν με χαρά. Αυτές οι αγκαλιές μπορεί να είναι τόσο σφιχτές που να νιώθουμε ότι θα σπάσουμε αλλά στην πραγματικότητα μας ενδυναμώνουν.

Χωρίς αμφιβολία οι αγκαλιές είναι μια ξεχωριστή σύνδεση που μεταφέρει ένα θεραπευτικό μήνυμα.

Αποτελεί την καλύτερη θεραπεία για την ανανέωση των αισθημάτων, ηρεμεί τα συναισθήματα και μας βοηθά να επικοινωνούμε με τους άλλους αλλά και με τον ίδιο μας τον εαυτό.

Όταν αγκαλιαζόμαστε γινόμαστε πιο υπομονετικοί, χαλαρώνουμε, νιώθουμε αγαπητοί και όλα αυτά ενισχύουν την αυτοεκτίμησή μας, την αγάπη για τον εαυτό μας και την ικανότητά μας να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες και τους φόβους μας.

Είναι απαραίτητο για την επιβίωσή μας να αγκαλιάζουμε τον εαυτό μας

Έχετε ποτέ κατευνάσει τα συναισθήματά σας δίνοντας στον εαυτό σας μια αγκαλιά; Έχετε αισθανθεί τη ζεστασιά; Έχετε συγχαρεί τον εαυτό σας για τα επιτεύγματά του; Αυτή η οικεία αγκαλιά είναι ζωτικής σημασίας, καθώς θα σας βοηθήσει να βγείτε από το καβούκι σας, την απομόνωση και να επεξεργαστείτε την τέχνη της αυτοεκτίμησης για να μπορέσετε να έρθετε πιο κοντά στον εαυτό σας. Αγκαλιάζοντας τον εαυτό μας, ανοιγόμαστε, συνδέουμε τον εσωτερικό με τον εξωτερικό κόσμο και βοηθάμε τον εαυτό μας να προχωρήσει και να εξελιχθεί.

Είναι απλό: αγκαλιάζοντας τον εαυτό σας, αγκαλιάζετε τη ζωή σας.

Όταν αγκαλιάζετε τον εαυτό σας, τον αγαπάτε. Και αν αγαπάτε τον εαυτό σας, τον γνωρίζετε. Σηκώστε τα χέρια σας και αφήστε τα συναισθήματά σας να προσεγγίσουν την καλή ζωή.

Χάρη σε αυτή την αγκαλιά, μπορούμε να προστατεύουμε τον εαυτό μας από ψεύτικες αγάπες, την εξάρτηση, την υπερβολική εξιδανίκευση και από οτιδήποτε άλλο αποδυναμώνει ή περιορίζει το θάρρος και την καλοσύνη μας.

Η αγκαλιά εξαφανίζει τη θλίψη μας

Σε πολλές στιγμές της ζωής μας αυτές οι αγκαλιές θα καταφέρουν να κάνουν τη διαφορά. Όπως λένε: τα θλιμμένα μάτια έχουν ανάγκη από λιγότερες ερωτήσεις και περισσότερες αγκαλιές και μερικές φορές αυτό είναι το μόνο που χρειαζόμαστε.

Όταν κάποιος πρόκειται να πεθάνει, δεν μετανιώνουν που μοιράζουν πολλές αγκαλιές για να μεταδώσουν την ενέργεια και τη στοργή τους. Εκείνες τις στιγμές, μετανιώνουμε που έχουμε απορρίψει ανθρώπους που αγαπάμε, που δουλεύαμε τόσο σκληρά κάθε μέρα αλλά δεν εκφράζαμε και την αγάπη μας.

Αυτό είναι ένα ιδανικό μάθημα που θα πρέπει να κατανοήσουμε για να αγκαλιάζουμε τον εαυτό μας περισσότερο και στη συνέχεια να δίνουμε και να παίρνουμε αγκαλιές, όποτε χρειαζόμαστε αυτή τη βιταμίνη για να γεμίσουμε το σώμα και το μυαλό με ενέργεια. Είναι κάτι που ποτέ δεν θα μετανιώσετε.

Διαβάστε επίσης

Πάρε τη μάνα σου αγκαλιά, όσο ακόμα προλαβαίνεις. Όσο ακόμα, είναι εδώ..

Έλα να σου πω πότε ακριβώς θα νιώσεις πως το κλάμα που έριξες για ανούσιους έpωτες, για ανθρωπάρια που έπαιξαν με την καλοσύνη σου ήταν τελικά χωρίς λόγο.

Download Best WordPress Themes Free Download

Download WordPress Themes

Download Premium WordPress Themes Free

Download Nulled WordPress Themes

ZG93bmxvYWQgbHluZGEgY291cnNlIGZyZWU=

download lenevo firmware

Premium WordPress Themes Download

online free course

Πρώτη δημοσίευση: Μάρτιος 2019 — MEDLABNEWS.GR | Επιμέλεια: medlabnews.gr iatrikanea

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 8 Μαΐου 2026

Η φρίκη του Σαράγεβο: Πλήρωναν για να πυροβολούν παιδιά και όμορφες γυναίκες; Η υπόθεση του «ανθρώπινου σαφάρι» που ξανανοίγει 30 χρόνια μετά

 επιμέλεια medlabnews.gr 

Η υπόθεση που επιστρέφει σήμερα στη διεθνή επικαιρότητα μοιάζει αδιανόητη, αλλά ερευνάται πλέον από εισαγγελικές αρχές: κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Σαράγεβο, πλούσιοι ξένοι φέρονται να πλήρωναν μεγάλα ποσά για να ανέβουν σε θέσεις ελεύθερων σκοπευτών και να πυροβολούν αμάχους, ακόμη και παιδιά, σαν να συμμετείχαν σε ένα μακάβριο «ανθρώπινο σαφάρι».

Οι καταγγελίες δεν αφορούν ένα απλό δημοσιογραφικό θρύλο του πολέμου. Η υπόθεση πήρε νέα διάσταση μετά την έναρξη έρευνας από εισαγγελείς στο Μιλάνο, με αντικείμενο ισχυρισμούς ότι Ιταλοί και άλλοι Ευρωπαίοι πολίτες πλήρωναν μέλη των σερβοβοσνιακών δυνάμεων για να πυροβολούν πολίτες στο πολιορκημένο Σαράγεβο. Σύμφωνα με διεθνή δημοσιεύματα, η ιταλική έρευνα ξεκίνησε μετά από καταγγελία του συγγραφέα και δημοσιογράφου Ezio Gavazzeni, ο οποίος είχε συγκεντρώσει υλικό εμπνευσμένος και από το ντοκιμαντέρ Sarajevo Safari του Σλοβένου σκηνοθέτη Miran Zupanič.

Οι νέες αποκαλύψεις που δημοσιεύθηκαν τις τελευταίες ημέρες κάνουν την υπόθεση ακόμη πιο αποτρόπαιη. Σύμφωνα με το βιβλίο Pay and Shoot του Κροάτη δημοσιογράφου Domagoj Margetić, οι συμμετέχοντες φέρονται όχι μόνο να πλήρωναν για να σκοτώνουν, αλλά και να ανταγωνίζονταν μεταξύ τους για το ποιος θα πυροβολήσει τις «πιο όμορφες γυναίκες». Το ίδιο υλικό αναφέρεται σε υποτιθέμενους «τιμοκαταλόγους» θανάτου, με διαφορετικά ποσά ανάλογα με το ποιον στόχευαν: ενήλικες, νεαρές γυναίκες ή εγκύους. Οι ισχυρισμοί αυτοί παραμένουν υπό διερεύνηση και δεν έχουν ακόμη επιβεβαιωθεί δικαστικά.

Η πολιορκία του Σαράγεβο, από το 1992 έως το 1996, υπήρξε μία από τις πιο μακρές και αιματηρές πολιορκίες της σύγχρονης ευρωπαϊκής ιστορίας. Οι κάτοικοι ζούσαν για χρόνια υπό συνεχή απειλή από οβίδες και ελεύθερους σκοπευτές. Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία έχει ήδη τεκμηριώσει ότι υπήρξε εκστρατεία βομβαρδισμών και πυρών ελεύθερων σκοπευτών κατά αμάχων στο Σαράγεβο, με σκοπό την τρομοκράτηση του πληθυσμού.

Αυτό που διαφοροποιεί τη σημερινή υπόθεση είναι ο ισχυρισμός ότι κάποιοι από τους πυροβολισμούς δεν έγιναν μόνο από στρατιωτικές δυνάμεις, αλλά και από ξένους «επισκέπτες» που φέρονται να πλήρωναν για να ζήσουν την εμπειρία του φόνου. Η ιταλική έρευνα φέρεται να εξετάζει διαδρομές μέσω Τεργέστης και Βελιγραδίου, καθώς και πιθανή μεταφορά συμμετεχόντων προς θέσεις γύρω από το Σαράγεβο. Σε δημοσιεύματα αναφέρεται ότι ένας 80χρονος Ιταλός τέθηκε υπό διερεύνηση για την υπόθεση, χωρίς όμως μέχρι σήμερα να υπάρχει καταδίκη.

Το ντοκιμαντέρ Sarajevo Safari, που προβλήθηκε το 2022, αποτέλεσε σημείο καμπής για τη διεθνοποίηση της υπόθεσης. Περιλαμβάνει μαρτυρίες και ισχυρισμούς για πλούσιους ξένους που πλήρωναν ώστε να πυροβολούν ανθρώπους από θέσεις των σερβοβοσνιακών δυνάμεων. Οι ισχυρισμοί αυτοί προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις και διαψεύσεις από σερβικές οργανώσεις βετεράνων και πολιτικούς κύκλους στη Republika Srpska, οι οποίοι χαρακτήρισαν την ταινία προπαγάνδα.

Το βέβαιο είναι ότι το Σαράγεβο πλήρωσε τρομακτικό τίμημα. Χιλιάδες άμαχοι σκοτώθηκαν, ενώ εκατοντάδες παιδιά έχασαν τη ζωή τους στη διάρκεια της πολιορκίας. Η πόλη απέκτησε ακόμη και τον όρο «Sniper Alley», τον δρόμο όπου οι κάτοικοι έτρεχαν για να περάσουν απέναντι, γνωρίζοντας ότι κάθε βήμα μπορούσε να είναι το τελευταίο.

Η νέα εισαγγελική έρευνα δεν έχει ακόμη καταλήξει σε δικαστική απόφαση. Γι’ αυτό και οι αναφορές σε «ανθρώπινο σαφάρι», «τουρίστες ελεύθερους σκοπευτές» και «τιμοκατάλογο θανάτου» πρέπει να παρουσιάζονται ως καταγγελίες και υπό διερεύνηση ισχυρισμοί. Ωστόσο, το γεγονός ότι η υπόθεση έχει περάσει πλέον από το επίπεδο των φημών σε επίπεδο εισαγγελικής διερεύνησης δείχνει ότι οι αρχές θεωρούν πως υπάρχουν στοιχεία που αξίζουν σοβαρή εξέταση.

Τριάντα χρόνια μετά, η φρίκη του Σαράγεβο δεν έχει κλείσει. Για τους επιζώντες, κάθε νέα μαρτυρία δεν είναι απλώς ιστορική αποκάλυψη. Είναι η πιθανότητα να αποδοθεί, έστω και καθυστερημένα, δικαιοσύνη για ανθρώπους που σκοτώθηκαν ενώ πήγαιναν για νερό, ψωμί, σχολείο ή δουλειά.

Sarajevo safari hunters ‘competed to kill prettiest women’

Domagoj Margetic claims in the book 'Pay and Shoot' that wealthy Europeans, including Britons, paid premiums to shoot at younger or pregnant women trapped in the Bosnian city in the 1990shttps://t.co/ZyPcC840qK

— Rashad Ali (@rashadzali1) May 5, 2026

«Το περιμέναμε»: Η αδελφή του Νικήτα μιλά για τον φόβο πριν από τη δολοφονία – Προφυλακίστηκαν ο 54χρονος και η σύζυγός του

 medlabnews.gr 

Η δολοφονία του 21χρονου Νικήτα στην Αμμουδάρα Ηρακλείου συνεχίζει να συγκλονίζει την Κρήτη και ολόκληρη τη χώρα, καθώς πίσω από το έγκλημα αποκαλύπτεται, σύμφωνα με την οικογένεια του θύματος, ένα μακρύ διάστημα φόβου, απειλών και έντασης που είχε προηγηθεί.

Η αδελφή του 21χρονου μίλησε με λόγια που συγκλονίζουν, λέγοντας ότι η οικογένεια «το περίμενε», καθώς, όπως υποστηρίζει, υπήρχε έντονη ανησυχία εδώ και καιρό. Ανέφερε επίσης ότι κάποιοι είχαν προσπαθήσει να μεσολαβήσουν για «σασμό», όμως, σύμφωνα με την ίδια, η άλλη πλευρά παρέμενε οργισμένη.

Η υπόθεση πήρε νέα τροπή μετά την απόφαση ανακριτή και εισαγγελέα να κριθούν προσωρινά κρατούμενοι τόσο ο 54χρονος κατηγορούμενος για τη δολοφονία όσο και η 56χρονη σύζυγός του. Η σύζυγος φέρεται να βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο τη στιγμή του αιματηρού περιστατικού, ενώ η ποινική αξιολόγηση του ρόλου της βρίσκεται πλέον στα χέρια της Δικαιοσύνης.

Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί, ο 54χρονος φέρεται να θεωρούσε τον Νικήτα υπεύθυνο για τον θάνατο του γιου του σε τροχαίο δυστύχημα που είχε σημειωθεί το 2023. Αυτό το τραγικό γεγονός φαίνεται πως άνοιξε έναν κύκλο μίσους, που, αντί να κλείσει μέσω της δικαστικής οδού ή μιας προσπάθειας συμφιλίωσης, κατέληξε σε νέα απώλεια ζωής.

Η αδελφή του Νικήτα, σε νέες δηλώσεις της, υποστήριξε ότι «ο φονιάς είχε τσιλιαδόρους», αφήνοντας αιχμές ότι η δολοφονία δεν ήταν μια στιγμιαία έκρηξη, αλλά ενέργεια με προετοιμασία ή τουλάχιστον με παρουσία προσώπων που γνώριζαν ή παρακολουθούσαν τις κινήσεις. Ο ισχυρισμός αυτός, εφόσον επιβεβαιωθεί από την ανάκριση, μπορεί να δώσει ακόμη βαρύτερη διάσταση στην υπόθεση. Προς το παρόν, παραμένει καταγγελία της οικογένειας και αντικείμενο διερεύνησης.

Σοβαρό ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο ρόλος της συζύγου του 54χρονου. Η ίδια, υποστήριξε ότι προσπάθησε να αποτρέψει τον σύζυγό της. Ωστόσο, οι αρχές δεν περιορίστηκαν σε αυτή την εκδοχή και η προσωρινή της κράτηση δείχνει ότι ο ανακριτής και ο εισαγγελέας έκριναν πως υπάρχουν στοιχεία που πρέπει να διερευνηθούν σε βάθος.

Το ερώτημα που πλανάται πάνω από την υπόθεση είναι αν το φονικό θα μπορούσε να είχε αποτραπεί. Η οικογένεια του Νικήτα υποστηρίζει ότι υπήρχαν προειδοποιητικά σημάδια και ότι ο νεαρός ζούσε με φόβο. Ο πατέρας του, σύμφωνα με τοπικά μέσα, μίλησε για τον φόβο που βίωνε η οικογένεια τα τελευταία χρόνια.

Η υπόθεση αναδεικνύει ξανά το σκοτεινό πρόσωπο της αυτοδικίας και της βεντέτας: όταν ο πόνος, η απώλεια και η οργή δεν βρίσκουν θεσμική εκτόνωση, μπορούν να μετατραπούν σε νέο κύκλο αίματος. Στην Κρήτη, όπου η έννοια του «σασμού» έχει ιστορικό και κοινωνικό βάρος, η αποτυχία μιας συμφιλίωσης μπορεί να αποβεί μοιραία, ειδικά όταν η οικογενειακή απώλεια μετατρέπεται σε εμμονή εκδίκησης.

Ο 21χρονος Νικήτας χάθηκε ανήμερα σχεδόν μιας ζωής που μόλις ξεκινούσε. Και τώρα δύο οικογένειες βρίσκονται ξανά στο σκοτάδι: η μία θρηνεί ένα παιδί που δολοφονήθηκε, η άλλη βρίσκεται αντιμέτωπη με τη Δικαιοσύνη για ένα έγκλημα που πάγωσε την Κρήτη.

Το βάρος πλέον πέφτει στην ανάκριση: ποιος γνώριζε, ποιος συμμετείχε, ποιος μπορούσε να αποτρέψει και αν υπήρξε σχέδιο πίσω από τη φονική ενέδρα. Μέχρι να υπάρξει τελεσίδικη δικαστική κρίση, οι κατηγορούμενοι διατηρούν το τεκμήριο αθωότητας.

Αμμουδάρα: Η μητέρα του νεκρού 17χρονου, ο ρόλος της στο αυτοκίνητο και το ερώτημα της «σιωπηλής» συνέργειας

επιμέλεια medlabnews.gr  

Η γυναίκα του δράστη ήταν μέσα στο αυτοκίνητο: Προσπάθησε να τον σταματήσει ή το πένθος είχε γίνει οργή;

Μια από τις πιο κρίσιμες και σκοτεινές πλευρές της δολοφονίας του 21χρονου Νικήτα στην Αμμουδάρα Ηρακλείου είναι ο ρόλος της γυναίκας που καθόταν δίπλα στον 54χρονο δράστη. Ήταν η σύζυγός του. Ήταν η μητέρα του 17χρονου παιδιού που είχε χαθεί στο τροχαίο του 2023. Και ήταν μέσα στο αυτοκίνητο τη στιγμή που ο άνδρας της φέρεται να καταδίωξε και να πυροβόλησε τον νεαρό που θεωρούσε υπεύθυνο για τον θάνατο του γιου τους.

Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία, η σύζυγος του 54χρονου βρισκόταν στη θέση του συνοδηγού κατά τη διάρκεια της επίθεσης και συνελήφθη για συνέργεια. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος φέρεται να υποστήριξε ότι η γυναίκα του προσπάθησε να τον συγκρατήσει, φωνάζοντάς του «Κώστα, μη», αλλά εκείνος είχε ήδη πάρει το όπλο στα χέρια του. Ο ισχυρισμός αυτός, όμως, μένει να αξιολογηθεί από τις Αρχές και τη Δικαιοσύνη. Δεν αρκεί η δήλωση του δράστη για να ξεκαθαριστεί αν η γυναίκα του ήταν απλώς παρούσα, αν αιφνιδιάστηκε, αν προσπάθησε πραγματικά να αποτρέψει το κακό ή αν γνώριζε κάτι περισσότερο για όσα επρόκειτο να συμβούν.

Το ερώτημα είναι βαρύ και δεν μπορεί να απαντηθεί με βιασύνη: ποιος ήταν ο πραγματικός της ρόλος; Μια μητέρα που είδε τον άνδρα της να χάνει τον έλεγχο και προσπάθησε την τελευταία στιγμή να τον σταματήσει; Ή μια γυναίκα βυθισμένη και η ίδια στο πένθος, που επί χρόνια ζούσε μέσα στην ίδια οργή, στην ίδια αίσθηση αδικίας, στην ίδια εμμονική αναζήτηση ευθύνης;

Η σύλληψή της για συνέργεια δείχνει ότι οι Αρχές δεν αντιμετώπισαν την παρουσία της ως αδιάφορο γεγονός. Το ότι καθόταν δίπλα στον δράστη, τη στιγμή της επίθεσης, δημιουργεί αναπόφευκτα ερωτήματα. Ήξερε ότι υπήρχε όπλο; Ήξερε ότι ο άνδρας της αναζητούσε τον Νικήτα; Κατάλαβε εγκαίρως τι πήγαινε να γίνει; Επιχείρησε να καλέσει βοήθεια; Προσπάθησε να αποτρέψει την επίθεση πριν ή μόνο όταν πλέον ήταν αργά; Αυτά είναι ζητήματα που δεν απαντώνται από την κοινή γνώμη, αλλά από την προανάκριση, τις καταθέσεις, τα βίντεο, τα τηλεφωνικά δεδομένα και τη συνολική συμπεριφορά πριν και μετά το έγκλημα.

Υπάρχει, όμως, και μια άλλη διάσταση, λιγότερο νομική και περισσότερο ανθρώπινη: τι μπορεί να κάνει το ανεπεξέργαστο πένθος σε μια οικογένεια; Η απώλεια παιδιού είναι από τα πιο καταστροφικά ψυχικά τραύματα. Όταν μάλιστα ο θάνατος είναι αιφνίδιος, βίαιος ή αποδίδεται σε ευθύνη άλλου προσώπου, το πένθος μπορεί να παγώσει στον χρόνο. Να μη γίνει αποδοχή. Να μη γίνει μνήμη. Να γίνει θυμός. Να γίνει εμμονή. Να γίνει ανάγκη για τιμωρία.

Η ψυχολογία περιγράφει το παρατεταμένο ή περίπλοκο πένθος ως κατάσταση κατά την οποία ο άνθρωπος αδυνατεί να επεξεργαστεί την απώλεια και εγκλωβίζεται σε έντονη νοσταλγία, οδύνη, θυμό, αίσθημα αδικίας και δυσκολία επιστροφής στη ζωή. Ο αιφνίδιος ή βίαιος θάνατος, καθώς και ο θάνατος παιδιού, αναφέρονται ως παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο μιας τέτοιας παθολογικής πορείας του πένθους.

Σε τέτοιες συνθήκες, η καθημερινή ανακύκλωση του ίδιου πόνου μπορεί να λειτουργήσει σαν ψυχικό καύσιμο. Το «μας πήρε το παιδί», το «δεν τιμωρήθηκε αρκετά», το «ζει ενώ το δικό μας παιδί χάθηκε», όταν επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά μέσα σε ένα σπίτι, μπορεί να μετατρέψουν το πένθος σε οργή και την οργή σε εμμονή. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε γονιός που πενθεί γίνεται επικίνδυνος. Σημαίνει, όμως, ότι σε ακραίες περιπτώσεις, όταν ο πόνος δεν βρίσκει θεραπευτική διέξοδο, μπορεί να στραφεί προς έναν «ένοχο» και να γεννήσει φαντασιώσεις εκδίκησης.

Εδώ βρίσκεται το πιο δύσκολο ερώτημα για τη σύζυγο του δράστη. Αν πράγματι φώναξε «μη, Κώστα, μη», αυτό μπορεί να δείχνει μια τελευταία, απελπισμένη προσπάθεια αποτροπής. Αν όμως επί μήνες ή χρόνια μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον καλλιεργούνταν η ιδέα ότι ο Νικήτας έπρεπε να «πληρώσει», τότε η ευθύνη δεν εξαντλείται στη στιγμή των πυροβολισμών. Η Δικαιοσύνη οφείλει να εξετάσει όχι μόνο τι έκανε η γυναίκα μέσα στο αυτοκίνητο, αλλά και τι προηγήθηκε: τι ειπώθηκε, τι σχεδιάστηκε, τι γνώριζε, τι ανεχόταν, τι ενίσχυε και τι προσπάθησε πραγματικά να σταματήσει.

Από την άλλη πλευρά, χρειάζεται προσοχή. Η μητέρα που έχασε παιδί δεν μπορεί να μετατραπεί αυτομάτως σε κατηγορούμενη στη συνείδηση της κοινωνίας μόνο και μόνο επειδή πενθούσε ή επειδή ήταν παρούσα. Το πένθος δεν είναι έγκλημα. Ο θυμός δεν είναι από μόνος του συνέργεια. Η ηθική ή ψυχολογική επιρροή δεν ταυτίζεται αυτόματα με ποινική ευθύνη. Για να υπάρξει ποινική συνέργεια, πρέπει να αποδειχθεί συγκεκριμένη συνδρομή, γνώση, ενίσχυση ή συμμετοχή στην πράξη, όχι απλώς συναισθηματική φόρτιση.

Η υπόθεση της Αμμουδάρας, όμως, αναγκάζει όλους να δουν κάτι που συχνά μένει στη σκιά: ένα έγκλημα εκδίκησης σπάνια γεννιέται μόνο τη στιγμή που πατιέται η σκανδάλη. Συνήθως προηγούνται μήνες ή χρόνια θυμού, εμμονής, λόγων, απειλών, παρακολούθησης και εσωτερικής νομιμοποίησης της βίας. Αν ο 54χρονος είχε φτάσει να πιστεύει ότι η δολοφονία ήταν «δικαίωση» για τον χαμένο του γιο, τότε πρέπει να απαντηθεί ποιοι, πώς και για πόσο καιρό συντήρησαν αυτή την πεποίθηση.

Η εικόνα είναι τραγική από κάθε πλευρά. Μια οικογένεια έχασε το παιδί της σε τροχαίο. Μια άλλη οικογένεια έχασε τώρα τον Νικήτα από σφαίρες. Και μια μητέρα βρίσκεται στο επίκεντρο ενός αμείλικτου ερωτήματος: ήταν εκείνη που προσπάθησε να σταματήσει την εκδίκηση ή μέρος ενός κύκλου πόνου που δεν σταμάτησε ποτέ;

Η τελική απάντηση ανήκει στη Δικαιοσύνη. Αλλά το κοινωνικό μάθημα είναι ήδη σκληρό: όταν το πένθος μένει αθεράπευτο, όταν η οργή γίνεται καθημερινή αφήγηση και όταν οι απειλές δεν αντιμετωπίζονται εγκαίρως, τότε η βία μπορεί να παρουσιαστεί στο μυαλό του δράστη όχι ως έγκλημα, αλλά ως «λογαριασμός» που πρέπει να κλείσει. Και τότε, δυστυχώς, το κακό έχει ήδη αρχίσει πολύ πριν ακουστούν οι πυροβολισμοί.

Μετατραυματικό στρες και καρκίνος ωοθηκών: η πιθανή σχέση που έδειξε έρευνα

επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea

Η διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD) έχει συνδεθεί σε μελέτη με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών, ιδίως όταν οι γυναίκες ανέφεραν πολλά συμπτώματα PTSD στη διάρκεια της ζωής τους. Το άρθρο παρουσιάζει ευρήματα από τη Nurses’ Health Study II, όπου γυναίκες με 6–7 συμπτώματα PTSD εμφάνισαν υψηλότερο κίνδυνο, ακόμη και δεκαετίες μετά το τραυματικό γεγονός. Τα στοιχεία δείχνουν συσχέτιση και όχι απόδειξη ότι το PTSD προκαλεί καρκίνο. 

Οι γυναίκες που έχουν εμφανίσει διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD) κάποια στιγμή στη ζωή τους, έχουν διπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο των ωοθηκών, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Οι γυναίκες που εμφανίζουν έξι ή παραπάνω συμπτώματα διαταραχής μετατραυματικού στρες κάποια στιγμή στη ζωή τους έχουν διπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο των ωοθηκών συγκριτικά με εκείνες που δεν είχαν ποτέ τέτοια συμπτώματα, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Η μελέτη αυτή, που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Cancer Research», έδειξε ότι τα υψηλότερα επίπεδα συμπτωμάτων της διαταραχής PTSD, όπως τρόμος από συνηθισμένους ήχους και αποφυγή ερεθισμάτων που θυμίζουν το τραυματικό γεγονός, συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών για δεκαετίες ακόμα μετά το τραυματικό γεγονός. Μάλιστα, η PTSD φάνηκε να συνδέεται με τις πιο επιθετικές μορφές καρκίνου των ωοθηκών.

Η Άντρεα Ρόμπερτς, μια από τους συντάκτες της μελέτης, ερευνήτρια στη σχολή Δημόσιας Υγείας «Chan» του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ στη Βοστόνη, τονίζει ότι με βάση αυτά τα αποτελέσματα είναι σημαντικό να ερευνήσουμε το κατά πόσο η θεραπεία της διαταραχής μετατραυματικού στρες θα σημάνει και τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης ορισμένων μορφών καρκίνου των ωοθηκών.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ιατρικά δεδομένα από τη μελέτη «Nurses’ Health Study II» η οποία είχε συλλέξει μέσω ερωτηματολογίων και ιατρικών εξετάσεων δεδομένα για την υγεία δεκάδων χιλιάδων γυναικών στην περίοδο 1989 – 2015. Το 2008, ορισμένες από αυτές τις γυναίκες (54.763) συμπλήρωσαν ένα πρόσθετο ερωτηματολόγιο για τα τραυματικά γεγονότα ζωής και χωρίστηκαν στις παρακάτω κατηγορίες: κανένα τραυματικό γεγονός,, τραυματικό γεγονός χωρίς συμπτώματα PTSD, 1-3 συμπτώματα PTSD, 4-5 συμπτώματα PTSD και 6-7 συμπτώματα PTSD.

Διαπιστώθηκε ότι οι γυναίκες που εμφάνιζαν 6-7 συμπτώματα PTSD παρουσίαζαν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών και μάλιστα στην πιο επιθετική μορφή του.

«Έχουμε ελάχιστες γνώσεις για τα αίτια του καρκίνου των ωοθηκών, η σύνδεσή της, επομένως, με αυτή τη διαταραχή ενδέχεται να ανοίξει νέους δρόμους για την πρόληψη της νόσου», δηλώνει η αναπληρώτρια κεντρική διευθύντρια του Κέντρου Έρευνας για τον Καρκίνο «Moffitt».

Ο καρκίνος των ωοθηκών είναι ο πιο θανατηφόρος γυναικολογικός καρκίνος και η πέμπτη συχνότερη αιτία θανάτου από καρκίνο στις ΗΠΑ. Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι το άγχος συνδέεται με την ταχύτερη ανάπτυξη όγκων στις ωοθήκες.

«Ο καρκίνος τον ωοθηκών αποκαλείται από πολλούς ‘σιωπηρός δολοφόνος’ καθώς η διάγνωσή του στα πρώιμα στάδια είναι δυσχερής, η πρόληψή του όμως είναι ευκολότερη αν προσδιοριστούν τα άτομα που ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου», δήλωσε η Λάουρα Κουμπζάνσκι, μια από τους συντάκτες της μελέτης, καθηγήτρια κοινωνικών επιστημών και επιστημών συμπεριφοράς στη σχολή Δημόσιας Υγείας «Chan» του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ.

Διαβάστε επίσης

• Το σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης ή σύνδρομο burnout. Ποιες οι αιτίες και τα συμπτώματα που προκαλεί;
• Σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης ή σύνδρομο burnout. Γιατροί με burnout. Κάντε το τεστ για να δείτε αν πάσχετε

Πρώτη δημοσίευση: Σεπτέμβριος 2019 — MEDLABNEWS.GR | Επιμέλεια: medlabnews.gr iatrikanea

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 8 Μαΐου 2026

Πακιστάν: 470 γυναίκες δολοφονήθηκαν για λόγους «τιμής» – Πατέρες, αδέρφια και συγγενείς πίσω από τα εγκλήματα

medlabnews.gr  

Σοκ προκαλούν τα νέα στοιχεία από το Πακιστάν για τις λεγόμενες δολοφονίες «τιμής», ένα από τα πιο σκοτεινά πρόσωπα της έμφυλης βίας στη χώρα.

Σύμφωνα με στοιχεία που αποδίδονται στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Πακιστάν, το 2025 καταγράφηκαν 470 δολοφονίες γυναικών για λόγους “τιμής”, ενώ συνολικά τα περιστατικά έμφυλης βίας αυξήθηκαν κατά 25%. Στην ίδια καταγραφή αναφέρονται επίσης 1.332 γυναίκες που σκοτώθηκαν σε περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, 3.815 υποθέσεις βιασμού και 2.586 περιστατικά διαδικτυακής παρενόχλησης κατά γυναικών.

Τα εγκλήματα «τιμής» στο Πακιστάν αφορούν συνήθως γυναίκες που θεωρείται ότι «ντρόπιασαν» την οικογένεια, επειδή επέλεξαν σύντροφο, αρνήθηκαν γάμο, ζήτησαν διαζύγιο, εμφανίστηκαν σε φωτογραφία ή βίντεο, χρησιμοποίησαν κοινωνικά δίκτυα ή απλώς αμφισβήτησαν τις επιταγές της οικογένειας. Οι δράστες είναι συχνά πατέρες, αδέρφια, θείοι ή άλλοι στενοί συγγενείς.

Η αύξηση είναι σημαντική. Το 2024 είχαν αναφερθεί τουλάχιστον 405 τέτοιες δολοφονίες, ενώ το 2023 είχαν αναφερθεί 226 γυναίκες θύματα, σύμφωνα με στοιχεία που επικαλέστηκαν διεθνή μέσα και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, η αύξηση από τις 405 υποθέσεις του 2024 στις 470 του 2025 αντιστοιχεί περίπου σε 16%.

Οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων προειδοποιούν, ωστόσο, ότι οι πραγματικοί αριθμοί είναι πιθανότατα πολύ υψηλότεροι. Πολλές υποθέσεις δεν καταγγέλλονται ποτέ, είτε επειδή η ίδια η οικογένεια συγκαλύπτει το έγκλημα είτε επειδή τοπικά συμβούλια, φυλετικές δομές και κοινωνικές πιέσεις αποτρέπουν την προσφυγή στη Δικαιοσύνη.

Χαρακτηριστική ήταν η υπόθεση στο Μπαλουχιστάν, όπου ζευγάρι που είχε παντρευτεί χωρίς την έγκριση των οικογενειών του δολοφονήθηκε, με το βίντεο της εκτέλεσης να προκαλεί διεθνή κατακραυγή. Οι αρχές συνέλαβαν υπόπτους μετά τη δημοσιοποίηση του βίντεο, γεγονός που ανέδειξε για ακόμη μία φορά ότι πολλές υποθέσεις κινητοποιούν τις αρχές μόνο όταν πάρουν μεγάλη δημοσιότητα.

Παρότι το Πακιστάν έχει θεσπίσει νόμους κατά των εγκλημάτων «τιμής», η εφαρμογή τους παραμένει προβληματική. Η Amnesty International έχει επανειλημμένα ζητήσει τον τερματισμό της ατιμωρησίας, επισημαίνοντας ότι οι άτυπες φυλετικές δομές και τα τοπικά συμβούλια εξακολουθούν να παίζουν ρόλο σε τέτοιες υποθέσεις.

Η Human Rights Watch εκτιμά ότι περίπου 1.000 γυναίκες δολοφονούνται κάθε χρόνο στο Πακιστάν σε εγκλήματα που συνδέονται με την έννοια της «τιμής», ενώ επισημαίνει ότι η βία κατά γυναικών και κοριτσιών παραμένει σοβαρό και διαρκές πρόβλημα στη χώρα.

Το πιο ανησυχητικό στοιχείο δεν είναι μόνο ο αριθμός των θυμάτων. Είναι ότι πίσω από πολλές από αυτές τις δολοφονίες βρίσκονται οι ίδιοι οι άνθρωποι που θα έπρεπε να προστατεύουν τα θύματα: η οικογένεια.

«Φεύγω με αξιοπρέπεια»: Νοσηλεύτρια παραιτήθηκε μετά από 20 χρόνια στα ΤΕΠ – Η κραυγή για εξουθένωση στο ΕΣΥ

 medlabnews.gr iatrikanea

Μια νοσηλεύτρια από το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Νοσοκομείου Ρεθύμνου αποφάσισε να παραιτηθεί μετά από περίπου 20 χρόνια εργασίας, περιγράφοντας με δραματικό τρόπο την πίεση, την ψυχολογική κόπωση και τις συνθήκες που, όπως λέει, την οδήγησαν στην έξοδο από το ΕΣΥ. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η ίδια εξήγησε ότι όλο και περισσότερο βάρος πέφτει στα ΤΕΠ, καθώς, όπως ανέφερε, δεν λειτουργούν εδώ και καιρό εξωτερικά ιατρεία, με αποτέλεσμα οι ασθενείς να καταλήγουν μαζικά στα επείγοντα.

Η φράση της «φεύγω με αξιοπρέπεια» δεν είναι απλώς μια προσωπική δήλωση αποχώρησης. Είναι μια δημόσια κραυγή από έναν άνθρωπο που βρέθηκε για δύο δεκαετίες στην πρώτη γραμμή της περίθαλψης, εκεί όπου κάθε βάρδια μπορεί να σημαίνει αγωνία, πίεση, βία, θάνατο, ατελείωτες αναμονές και ευθύνη για ανθρώπινες ζωές.

Η νοσηλεύτρια περιέγραψε συνθήκες μεγάλης ψυχολογικής επιβάρυνσης, κάνοντας λόγο για έλλειψη γιατρών, απουσία πρωτοκόλλων και συνεχή πίεση στο Τμήμα Επειγόντων. Ανέφερε επίσης ότι το νοσηλευτικό προσωπικό είχε προχωρήσει σε αναφορές εδώ και καιρό, χωρίς όμως, όπως υποστηρίζει, να υπάρξει ουσιαστική αλλαγή.

Το περιστατικό έρχεται να προστεθεί σε μια ευρύτερη εικόνα πίεσης στο ελληνικό σύστημα υγείας. Σύμφωνα με τα στοιχεία του OECD Health at a Glance 2025, η Ελλάδα έχει 3,8 ενεργούς νοσηλευτές ανά 1.000 κατοίκους, όταν ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ είναι 9,2. Η διαφορά είναι τεράστια και δείχνει γιατί το νοσηλευτικό προσωπικό στα ελληνικά νοσοκομεία συχνά σηκώνει βάρος δυσανάλογο σε σχέση με τις διαθέσιμες δυνάμεις.

Ανάλογη εικόνα καταγράφεται και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Στο Country Health Profile 2025 για την Ελλάδα αναφέρεται ότι η διαθεσιμότητα νοσηλευτών στη χώρα παραμένει πολύ χαμηλότερη από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ενώ επισημαίνεται ότι τα επίσημα ελληνικά στοιχεία καταγράφουν κυρίως νοσηλευτές στα δημόσια νοσοκομεία, γεγονός που δυσκολεύει ακόμη περισσότερο την ακριβή αποτύπωση της συνολικής εικόνας.

Η εξουθένωση των υγειονομικών δεν είναι ελληνική ιδιαιτερότητα. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει προειδοποιήσει ότι το burnout, το στρες και η ψυχική επιβάρυνση των εργαζομένων στην υγεία συνδέονται με ελλείψεις προσωπικού, χαμηλές αμοιβές, επισφαλείς συνθήκες εργασίας και ανεπαρκή μέτρα προστασίας στον χώρο εργασίας. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, τουλάχιστον το ένα τέταρτο των εργαζομένων στην υγεία και τη φροντίδα εμφάνισε συμπτώματα άγχους, κατάθλιψης ή burnout την περίοδο Ιανουαρίου 2020 – Απριλίου 2022.

Τα ΤΕΠ αποτελούν ένα από τα πιο δύσκολα σημεία κάθε νοσοκομείου. Εκεί συναντώνται τα επείγοντα περιστατικά, η αγωνία των συγγενών, η έλλειψη χρόνου, η ανάγκη άμεσης απόφασης και η χρόνια αδυναμία του συστήματος να απορροφήσει έγκαιρα την πρωτοβάθμια και τακτική φροντίδα. Όταν τα εξωτερικά ιατρεία δεν λειτουργούν επαρκώς ή όταν οι πολίτες δεν έχουν εύκολη πρόσβαση σε γιατρούς, το ΤΕΠ μετατρέπεται σε γενική πύλη εισόδου για κάθε πρόβλημα υγείας.

Αυτό ακριβώς φαίνεται να περιγράφει η νοσηλεύτρια από το Ρέθυμνο: όχι ένα μεμονωμένο ξέσπασμα, αλλά μια συσσωρευμένη κόπωση ετών. Η παραίτησή της δεν αφορά μόνο την προσωπική της αντοχή. Αφορά την αντοχή ενός συστήματος που στηρίζεται σε ανθρώπους οι οποίοι καλούνται να λειτουργούν διαρκώς πέρα από τα όριά τους.

Η υπόθεση επαναφέρει το ερώτημα που τίθεται όλο και συχνότερα: πόσο μπορεί να αντέξει ένα δημόσιο σύστημα υγείας όταν οι άνθρωποί του φεύγουν όχι επειδή δεν αγαπούν τη δουλειά τους, αλλά επειδή δεν αντέχουν άλλο τις συνθήκες μέσα στις οποίες καλούνται να την κάνουν;

Διαβάστε επίσης

Το σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης ή σύνδρομο burnout. Ποιες οι αιτίες και τα συμπτώματα που προκαλεί;

Ανατριχιάζουν οι περιγραφές της 14χρονης. Προφυλακίστηκαν οι 3 από τους 4 κατηγορουμένους

 

medlabnews.gr

Στα δικαστήρια του Πειραιά έφτασαν οι τέσσερις κατηγορούμενοι για τον ομαδικό βιασμό της 14χρονης στο Κερατσίνι και κάτω από αυστηρά μέτρα ασφαλείας οδηγήθηκαν ενώπιον ανακριτή. Όλοι τους αρνήθηκαν πως κακοποίησαν την ανήλικη και προσπάθησαν να αναπτύξουν τους ισχυρισμούς τους με στόχο να αποφύγουν την προφυλάκιση.

Τα δύο αδέρφια - ηλικίας 17 και 18 ετών - αρνούνται πως κακοποίησαν σεξουαλικά τη 14χρονη, παραδέχονται ωστόσο πως βρίσκονταν στο σπίτι όπου έγινε ο βιασμός.;

Η απολογία, ωστόσο, του τρίτου κατηγορούμενου, ηλικίας 16 ετών, «καίει» τα δύο αδέρφια, καθώς ανέφερε πώς τα δύο αδέρφια συμμετείχαν στον βιασμό της ανήλικης.

«Είμαι αθώος, δεν έκανα κακό στο κορίτσι. Δεν την απείλησα ποτέ, ούτε άσκησα βία. Ό,τι έγινε, έγινε με την θέληση της», φέρεται να είπε στην απολογία του ο 16χρονος.

Η ανήλικη που τους κατήγγειλε βρισκόταν για ακόμα μία ημέρα υπό την επίβλεψη παιδοψυχολόγου.

«Πήγα μόνη μου μέχρι την πλατεία και ήρθε εκεί ο 18χρονος και πήγαμε στο σπίτι του. Εκεί ήταν και ο ξάδελφος του, ο 16χρονος. Στην αρχή ούτε κίνηση έκαναν, ήταν μια χαρά. Μιλάγαμε, κάναμε πλάκες και είχανε φέρει να πιούμε αναψυκτικό και να φάμε πατατάκια».

Ανατριχιάζουν οι περιγραφές της ανήλικης

Η ανήλικη περιέγραψε τα όσα έγιναν από τη στιγμή που μπήκε στο διαμέρισμα μέχρι την ώρα που έφυγε σε άθλια κατάσταση και άρχισε να περπατάει στον δρόμο.

«Μου είχαν πει ότι είναι 15 χρόνων, αλλά στην Αστυνομία είδαμε ότι είναι 17 και 18. Εγώ ήθελα να πάω τουαλέτα και όταν πήγα να βγω από την τουαλέτα μου είπε να περιμένω γιατί μου ετοιμάζει κάτι. Όταν άνοιξα την πόρτα, είχε έρθει και ο αδελφός του 18χρονου. Ήταν ακριβώς εκεί στην πόρτα. Καθώς έβγαινα, μου συστήθηκε κι έκανε κίνηση να με φιλήσει. Τραβιέμαι και του λέω ‘τι κάνεις; Πας καλά; Δεν σε ξέρω καν’. Πήγα στο δωμάτιο για να αφήσω τα πράγματά μου και φώναξα τον αδελφό του και του ζήτησα τον λόγο.

Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το κουδούνι και ήταν ο 20χρονος. Είχα να μιλήσω αρκετό καιρό μαζί του και παραξενεύτηκα που ήρθε εκεί. Μου είπε ότι του είπαν ‘είναι μια κοπέλα εδώ, έλα να τη δεις’. Καθόμασταν στο μπαλκόνι σε ένα τετράγωνο τραπέζι. Εκεί ο 18χρονος έβγαλε ένα τσιγάρο και κάτι έβαζε μέσα».

Αμέσως μετά η 14χρονη περιγράφει τον ομαδικό βιασμό της, που πλέον βρίσκεται στο μικροσκόπιο της δικαιοσύνης.

«Ήρθαν όλοι σε μένα και με πήραν αγκαλιές και με έπιαναν. Και καλά με έπαιρναν αγκαλιά για να ζεσταθούμε, αλλά τα χέρια τους έπιαναν το σώμα μου. Μετά άρχισε να με κρατάει ο 17χρονος και ο 18χρονος… με κράταγε, ο 16χρονος… ήταν πιο μαζεμένος στην αρχή».

Οι περιγραφές της ανήλικης είναι ανατριχιαστικές. Κάποια από τα αποσπάσματα των όσων είπε είναι αδύνατον να μεταδοθούν αυτολεξεί.

«Εγώ είχα τον νου μου να μη γίνει όλο αυτό και αυτοί είχαν στον νου τους να γίνει. (…) Μετά ο 16χρονος μου είπε να κάνω μπάνιο και όταν βγήκα, μου πρότεινε να γυρίσω σπίτι. ‘Μην μείνεις εδώ πέρα, δεν αξίζει όλο αυτό, είναι βλακεία που έφυγες από το σπίτι’. Του είπα ότι θα πάω για ύπνο και αύριο το πρωί θα της μιλήσω.

«Με κατέστρεψαν, τους δικαιολογώ επειδή είναι παιδιά»

Ο ιατροδικαστής που εξέτασε την 14χρονη εντόπισε εκχυμώσεις στο χέρι και στον αυχένα της και περιέγραψε μια εικόνα που τεκμηριώνει την καταγγελλόμενη πράξη του ομαδικού βιασμού.

«Ξέρω ότι ήταν κακό όλο αυτό που έχει γίνει και ότι κατέστρεψαν κι εμένα, αλλά δεν ξέρω, κάτι με κρατάει λες και τους δικαιολογώ επειδή είναι παιδιά. Δεν ξέρω, γενικά δικαιολογώ τους πάντες εγώ. Θα ήθελα να τιμωρηθούν, εκτός από τον 20χρονο που δεν έκανε κάτι».

Οι γονείς και οι στενοί συγγενείς των τεσσάρων που κατηγορούνται υποστηρίζουν πως τα παιδιά τους είναι αθώα.

«Αρνούμαι τις κατηγορίες, δεν είμαι βιαστής. Την 14χρονη τη γνώρισα εκείνο το βράδυ στο σπίτι του φίλου μου. Ό,τι έγινε μεταξύ μας έγινε χωρίς πίεση και με τη συναίνεσή της. Η ίδια αναφέρει ότι εγώ ήμουν πιο διστακτικός. Δεν αντιλήφθηκα ότι δεν ήθελε. Το σπίτι είναι δικό μου. Την κοπέλα την έφερε ο φίλος μου στο σπίτι για να μείνει και μου είπε ότι έφυγε από τους γονείς της και δεν ήθελε να γυρίσει. Εγώ της είπα ότι δεν πρέπει να μείνει στο σπίτι και ότι πρέπει να γυρίσει στους γονείς της γιατί θα ανησυχούν. Της το είπα αρκετές φορές αλλά εκείνη δεν ήθελε να γυρίσει», κατέθεσε ο 16χρονος.

«Την απείλησαν»

«Η μικρή μου είπε ότι στο σπίτι ήταν δύο αγόρια και μετά από λίγο πήγαν άλλα δύο. Επειδή είχαν το κλιματιστικό, τα τέσσερα άτομα κάθισαν δίπλα της. Τρεις άρχισαν να την πειράζουν σε διάφορα σημεία του σώματος της. Ο τέταρτος δεν έκανε κάτι. Όταν η κόρη μου προσπάθησε να αντισταθεί, ο ένας την κρατούσε σφιχτά από τα χέρια. Όταν τη ρωτήσαμε αν έχει καταναλώσει κάποια ουσία, μας απάντησε αρνητικά», λέει ο πατέρας της 14χρονης.

«Στις 10.00 το πρωί πήγα να ξυπνήσω την κόρη μου και διαπίστωσα ότι έλειπε από το σπίτι. Ο πατέρας της ειδοποίησε το ‘Χαμόγελο του Παιδιού’ και εγώ πήρα τηλέφωνο φίλες της. Αργότερα με πήρε τηλέφωνο η Αστυνομία και μου είπε ότι την εντόπισαν και την πήγαν στο τμήμα. Όταν την είδα μου είπε ‘είμαι καλά, κοιμήθηκα σε έναν φίλο μου’. Μου περιέγραψε όλο το σκηνικό. Την ρώτησα ‘γιατί δεν ήρθες απευθείας στο σπίτι μας;’. Μου απάντησε τρομοκρατημένη ‘τι να σου πω μαμά; Ότι με βίασαν;’. Μετά μου εξομολογήθηκε ότι όταν έφυγε από το σπίτι τους την απείλησαν ότι αν μιλήσει, θα της κάνουν κακό», αναφέρει η μητέρα της.

Η 14χρονη ρωτήθηκε από τους αστυνομικούς, γιατί επέλεξε να αφήσει σπίτι το κινητό της τηλέφωνο, αλλά και για το ποιες ήταν οι σχέσεις της με τους γονείς της.

«Μένουμε στο Κερατσίνι. Είμαστε εφτά αδέλφια και τα δύο από αυτά είναι ετεροθαλή, ενώ έχουμε και τρία ακόμα από την μεριά της συντρόφου του μπαμπά μου. Οι γονείς μου είναι χωρισμένοι από τότε που ήμουν δύο ετών. Είχαμε φύγει και στη Γερμανία για δύο χρόνια όταν χώρισαν κι έμενα εκεί με τους θείους μας. Προσπαθώ να είμαι καλή μαθήτρια. Αυτό που με έκανε να φύγω από το σπίτι δεν ήταν ότι δεν περνάω καλά. Με αγαπάνε και μου το δείχνουν. Υπάρχουν κάποιοι τσακωμοί, αλλά εντάξει, είναι λογικό, γιατί είμαι και εγώ στην εφηβεία. Θέλω να με καταλάβουν κι εμένα λίγο παραπάνω γιατί δεν βγαίνω βόλτες καθόλου, ήθελα λίγο να φύγω για να νιώσω ανεξάρτητη. Βασικά δεν ήξερα πού να πάω όταν το σκέφτηκα όλο αυτό. Πήρα μαζί μου ένα σακίδιο πλάτης με ρούχα και μία οδοντόβουρτσα. Μόλις κοιμήθηκαν όλοι στο σπίτι, πήρα την τσάντα και άνοιξα την πόρτα, έβαλα παπούτσια και έφυγα».

Οι επόμενες ώρες ήταν οι χειρότερες της ζωής της, όπως ανέφερε η ανήλικη.

«Αρχικά δεν ήξερα πού να πάω και το σκεφτόμουν και πριν το αποφασίσω, μου είχε στείλει ο 18χρονος. Μου έστελνε μηνύματα στο TikTok για να βγούμε. Τον είχα δει δύο ή τρεις φορές στην παρέα πέρσι. Δεν είχαμε μιλήσει ποτέ όμως, γιατί τότε ήταν με μία κοπέλα, οπότε δεν μιλάγαμε. Ξέραμε όμως ποιος είναι ποιος. Εγώ μιλούσα πάρα πολύ με τον 20χρονο γιατί ήταν μαζί με μια φίλη μου, ζευγάρι».

«Κοιμηθήκαμε στις 06.00 το πρωί και μετά με σκούνταγε ο 16χρονος γιατί έπρεπε να φύγουν για δουλειά. ‘Ξύπνα γιατί πρέπει να δουλέψουμε, πρέπει να φύγεις, φεύγουμε και εμείς’, είπε. Φύγαμε όλοι μαζί, εγώ αριστερά και τα αγόρια δεξιά. Προχωρούσα και όπου πήγαινε. Βρέθηκε μπροστά μου η κυρία που με βρήκε και καθόμασταν και μιλούσαμε και κατάλαβε ότι είχα φύγει από το σπίτι. Τα αγόρια μου είπαν όταν φύγαμε ότι μπορεί να έγινε και λίγο λάθος που έγινε όλο αυτό και συγγνώμη… ο 18χρονος μου είπε ‘μην πεις κάτι, γιατί άμα πεις θα τσακωθούμε πολύ άσχημα και θα μπλέξουμε όλοι μας’», λέει σε άλλο σημείο της κατάθεσής της.

Οι τρεις κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν βαρύτατες κατηγορίες για βιασμό κατά συναυτουργία, ενώ ο τέταρτος φέρεται να εμπλέκεται ως απλός συνεργός. Η 14χρονη παραμένει σε κακή ψυχολογική κατάσταση και ζητάει την παραδειγματική τιμωρία όλων εκείνων που την παγίδευσαν και την κακοποίησαν σεξουαλικά.

Προφυλακιστέοι κρίθηκαν οι τρεις από τους τέσσερις άνδρες που κατηγορούνται για τον βιασμό 14χρονης στον Πειραιά.

Πρώτη δημοσίευση: Ιανουαριος 2026 — MEDLABNEWS.GR

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 11 Απριλίου 2026