«Έχασα την αίσθηση στη δεξιά μου πλευρά»: Ο Ακίλε Πολονάρα συγκινεί μετά τη μάχη με τη λευχαιμία

 medlabnews.gr iatrikanea 

Ο Ακίλε Πολονάρα συγκίνησε με την εξομολόγησή του για τη μεγάλη μάχη που έδωσε με τη λευχαιμία, λίγες ημέρες μετά την απόφασή του να αποσυρθεί από την ενεργό δράση.

Ο Ιταλός μπασκετμπολίστας, που τα τελευταία χρόνια δοκιμάστηκε σκληρά από σοβαρά προβλήματα υγείας, μίλησε στην ιταλική Tuttosport και περιέγραψε με ειλικρίνεια όσα πέρασε, αλλά και το πώς βλέπει πλέον τη ζωή και το μέλλον του στο μπάσκετ.

«Είμαι περήφανος για την καριέρα που έκανα και νιώθω τυχερός που κατάφερα να νικήσω τον καρκίνο», ανέφερε, τονίζοντας ότι τώρα θέλει να απολαμβάνει κάθε στιγμή και να σκέφτεται θετικά. Σύμφωνα με τα ελληνικά ρεπορτάζ που μετέφεραν τη συνέντευξή του, ο Πολονάρα δήλωσε ότι θα ήθελε να παραμείνει κοντά στο μπάσκετ, όχι πλέον ως παίκτης, αλλά ως προπονητής.

Η απόφαση της απόσυρσης δεν ήταν εύκολη. Όπως είπε, ήρθε αυθόρμητα, όταν κατάλαβε στις προπονήσεις ότι δεν μπορούσε πια να επιστρέψει στο επίπεδο που βρισκόταν πριν. «Μου έλειπαν οι δυνάμεις. Αυτό δεν έχει να κάνει με τη λευχαιμία, αλλά με τις μέρες που πέρασα σε κώμα. Σε αυτό το διάστημα έχασα την αίσθηση στη δεξιά μου πλευρά», φέρεται να δήλωσε.

Ο Πολονάρα είχε ήδη δώσει μία πρώτη μεγάλη μάχη με τον καρκίνο στους όρχεις το 2023, επέστρεψε στα παρκέ, αλλά το 2025 διαγνώστηκε με μυελογενή λευχαιμία, γεγονός που τον οδήγησε σε νέα, ακόμη πιο δύσκολη περιπέτεια υγείας. Η Βίρτους Μπολόνια είχε ανακοινώσει τη διάγνωσή του τον Ιούνιο του 2025, ενώ στη συνέχεια έγινε γνωστό ότι θα υποβαλλόταν σε διαδικασία μεταμόσχευσης μυελού των οστών.

Παρά τη σκληρή δοκιμασία, ο ίδιος εμφανίζεται αποφασισμένος να μείνει όρθιος. Δεν μιλά μόνο για το τέλος μιας αθλητικής καριέρας, αλλά για την αρχή μιας νέας φάσης ζωής. «Το μπάσκετ ήταν η ζωή μου μέχρι τώρα και θέλω να συνεχίσει να είναι», είπε, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να συνεχίσει στον χώρο από τη θέση του προπονητή.

Η ιστορία του Πολονάρα δεν είναι απλώς μια αθλητική είδηση. Είναι η διαδρομή ενός ανθρώπου που είδε την καριέρα του να διακόπτεται από την ασθένεια, πέρασε από νοσοκομεία, θεραπείες και κώμα, αλλά σήμερα μιλά με ευγνωμοσύνη, δύναμη και καθαρότητα για το μέλλον.

Ο ίδιος δεν κρύβει ότι το μόνο που εύχεται πλέον είναι να είναι υγιής και μακριά από τα νοσοκομεία. Και αυτή η φράση, για έναν αθλητή που έμαθε να παλεύει σε κάθε κατοχή, ίσως είναι η πιο μεγάλη του νίκη.

Διαβάστε επίσης

• Τι είναι η λευχαιμία; Ποιοι κινδυνεύουν; Υπάρχει θεραπεία και πώς είναι η ζωή του αρρώστου μετά την ίαση; 

Εγκατέλειψε 9 νεογέννητα γατάκια και του ήρθε «καμπάνα» 270.300 ευρώ στη Θεσσαλονίκη

 medlabnews.gr 

Πρόστιμα συνολικού ύψους 270.300 ευρώ επιβλήθηκαν σε 55χρονο στη Θεσσαλονίκη, ο οποίος κατηγορείται ότι εγκατέλειψε εννέα γατάκια σε οικόπεδο στην περιοχή της Καλαμαριάς.

Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, ο άνδρας συνελήφθη το βράδυ του Σαββάτου από αστυνομικούς της Διεύθυνσης Άμεσης Δράσης Θεσσαλονίκης, όταν φέρεται να άφησε τα ζώα σε οικόπεδο. Σε βάρος του βεβαιώθηκαν εννέα πρόστιμα των 30.000 ευρώ, ένα για κάθε ζώο, δηλαδή συνολικά 270.000 ευρώ, καθώς και επιπλέον πρόστιμο 300 ευρώ για μη τοποθέτηση ηλεκτρονικής σήμανσης.

Η υπόθεση προκάλεσε έντονη αντίδραση, καθώς η εγκατάλειψη νεογέννητων ζώων αντιμετωπίζεται από τη νομοθεσία ως ιδιαίτερα σοβαρή μορφή κακοποίησης. Ο νόμος προβλέπει διοικητικό πρόστιμο 30.000 έως 50.000 ευρώ για κάθε ζώο και για κάθε περιστατικό σε περιπτώσεις όπως η εγκατάλειψη νεογέννητων ζώων.

Η Ψηφιακή Πύλη για την Ευζωία των Ζώων Συντροφιάς επισημαίνει ότι η εγκατάλειψη νεογέννητου ζώου δεν θεωρείται απλή ανευθυνότητα, αλλά μπορεί να αντιμετωπιστεί ως σοβαρό ποινικό αδίκημα, με ποινή κάθειρξης έως 10 έτη και πρόστιμο 30.000–50.000 ευρώ ανά ζώο. Η ηλικία του ζώου, όταν υπάρχει αμφισβήτηση, πρέπει να εκτιμάται από αρμόδιο κτηνίατρο πραγματογνώμονα.

Η υπόθεση της Καλαμαριάς δείχνει ότι οι αρχές εφαρμόζουν πλέον αυστηρά το πλαίσιο για την προστασία των ζώων συντροφιάς. Η εγκατάλειψη δεν είναι «λύση» ούτε μικρή παράβαση· είναι πράξη που μπορεί να οδηγήσει σε βαρύτατα πρόστιμα και ποινικές συνέπειες.

Νέο σοκ με τον Έρικσεν: «Ο βηματοδότης λειτούργησε όπως έπρεπε» – Η συσκευή στην καρδιά του που μπορεί να σώσει ζωή μέσα σε δευτερόλεπτα

 medlabnews.gr iatrikanea

Ο Κρίστιαν Έρικσεν προκάλεσε ξανά παγκόσμια ανησυχία, όταν κατέρρευσε στον αγωνιστικό χώρο κατά τη διάρκεια του φιλικού αγώνα της Δανίας με την Ουκρανία. Ο Δανός μέσος, που είχε συγκλονίσει τον πλανήτη το 2021 όταν υπέστη καρδιακή ανακοπή στο Euro, έχασε για λίγο τις αισθήσεις του, αλλά σύμφωνα με τον γιατρό της εθνικής Δανίας, Μόρτεν Μπόεσεν, τις ανέκτησε πολύ γρήγορα.

«Ο Κρίστιαν είναι καλά και αποχώρησε από τον αγωνιστικό χώρο με τις δικές του δυνάμεις. Από όσα μπορώ να διαπιστώσω, ο βηματοδότης του λειτουργεί κανονικά και όπως πρέπει. Έχασε για λίγο τις αισθήσεις του, αλλά τις ανέκτησε πολύ γρήγορα και μπορέσαμε αμέσως να επικοινωνήσουμε μαζί του», ανέφερε ο γιατρός της Δανίας. Ο Έρικσεν μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο για περαιτέρω εξετάσεις, ώστε να διαπιστωθεί τι προκάλεσε το νέο επεισόδιο.

Η αναφορά στον «βηματοδότη» χρειάζεται ιατρική διευκρίνιση. Στην περίπτωση του Έρικσεν, η συσκευή που του είχε τοποθετηθεί μετά την καρδιακή ανακοπή του 2021 είναι εμφυτεύσιμος καρδιομετατροπέας απινιδωτής, γνωστός διεθνώς ως ICD. Δεν είναι απλός βηματοδότης. Ο βηματοδότης κυρίως βοηθά όταν η καρδιά χτυπά πολύ αργά ή ακανόνιστα, ενώ ο ICD παρακολουθεί συνεχώς τον καρδιακό ρυθμό και μπορεί να δώσει ηλεκτρική θεραπεία όταν ανιχνεύσει επικίνδυνη αρρυθμία.

Ο εμφυτεύσιμος καρδιομετατροπέας απινιδωτής είναι μια μικρή συσκευή με μπαταρία, η οποία τοποθετείται κάτω από το δέρμα, συνήθως στο άνω μέρος του θώρακα. Παρακολουθεί τον καρδιακό ρυθμό και, όταν εντοπίσει επικίνδυνη ταχυαρρυθμία, μπορεί να παρέμβει με ηλεκτρικά ερεθίσματα ή με ισχυρότερο ηλεκτρικό σοκ, ώστε να επαναφέρει την καρδιά σε αποτελεσματικό ρυθμό.

Με απλά λόγια, ο ICD λειτουργεί σαν εσωτερικός «φύλακας» της καρδιάς. Αν η καρδιά μπει σε επικίνδυνο ρυθμό, όπως κοιλιακή ταχυκαρδία ή κοιλιακή μαρμαρυγή, η συσκευή μπορεί να παρέμβει αυτόματα. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε λιποθυμικό επεισόδιο οφείλεται απαραίτητα σε θανατηφόρα αρρυθμία. Γι’ αυτό και οι γιατροί του Έρικσεν τόνισαν ότι χρειάζονται περαιτέρω νοσοκομειακές εξετάσεις για να φανεί η ακριβής αιτία του συμβάντος.

Η εικόνα του Έρικσεν να καταρρέει ξανά ξύπνησε μνήμες από το Euro 2020, όταν υπέστη καρδιακή ανακοπή μέσα στο γήπεδο και επανήλθε χάρη στην άμεση καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση και την απινίδωση. Μετά από εκείνο το περιστατικό, του τοποθετήθηκε ICD, γεγονός που του επέτρεψε να επιστρέψει στο ποδόσφαιρο, υπό ειδική καρδιολογική παρακολούθηση.

Το νέο επεισόδιο δεν επιτρέπει βιαστικά συμπεράσματα. Το κρίσιμο είναι ότι ο ποδοσφαιριστής ανέκτησε γρήγορα τις αισθήσεις του, ήταν σε επικοινωνία με το ιατρικό επιτελείο και μεταφέρθηκε για έλεγχο. Η καταγραφή της συσκευής του μπορεί να δώσει στους καρδιολόγους πολύτιμες πληροφορίες: αν υπήρξε αρρυθμία, αν ο ICD έδωσε θεραπεία, αν ήταν κατάλληλη ή ακατάλληλη εκφόρτιση και αν απαιτείται αλλαγή στη φαρμακευτική ή αγωνιστική του παρακολούθηση.

Η περίπτωση Έρικσεν υπενθυμίζει πόσο καθοριστική είναι η άμεση αντιμετώπιση καρδιακών επεισοδίων στους αθλητικούς χώρους: εκπαιδευμένο προσωπικό, διαθέσιμος εξωτερικός απινιδωτής, γρήγορη αναγνώριση του επεισοδίου και οργανωμένο ιατρικό πρωτόκολλο. Σε τέτοια περιστατικά, τα πρώτα λεπτά μπορούν να κρίνουν τη ζωή.

Διαβάστε επισης

Σε ποιες παθήσεις τοποθετείται βηματοδότης στην καρδιά; Τι είναι ο φλεβόκομβος;

 

Βηματοδότης καρδιάς: πότε χρειάζεται, σε ποιες παθήσεις τοποθετείται και τι είναι ο φλεβόκομβος

του Κωνσταντίνου Λούβρου, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Ο βηματοδότης καρδιάς τοποθετείται όταν το ηλεκτρικό σύστημα της καρδιάς δεν μπορεί να διατηρήσει ασφαλή και επαρκή καρδιακό ρυθμό. Το άρθρο εξηγεί τι είναι ο φλεβόκομβος, πώς παράγονται και μεταφέρονται τα ηλεκτρικά ερεθίσματα στην καρδιά και σε ποιες παθήσεις μπορεί να χρειαστεί βηματοδότης, όπως η σοβαρή βραδυκαρδία και ο κολποκοιλιακός αποκλεισμός. 

Η καρδιά αποτελείται από 4 κοιλότητες. Οι δύο πάνω κοιλότητες ονομάζονται κόλποι και βοηθούν να γεμίσουν με αίμα οι κοιλίες. Οι κοιλίες είναι μεγαλύτερες από τους κόλπους και τροφοδοτούν με αίμα τους πνεύμονες καθώς και το υπόλοιπο σώμα.

Ο καρδιακός ρυθμός υπό φυσιολογικές συνθήκες ρυθμίζεται από τον φυσικό καρδιακό βηματοδότη, ο οποίος είναι τοποθετημένος στο πάνω δεξιό μέρος της καρδιάς και ονομάζεται φλεβόκομβος. Είναι μία μικρή ομάδα ειδικών κυττάρων που παράγουν ηλεκτρικά σήματα σε κανονικά διαστήματα. Ο φλεβόκομβος αυτόματα αυξομειώνει τον καρδιακό ρυθμό ανάλογα με τις ανάγκες του σώματος. Για παράδειγμα κατά την διάρκεια ασκήσεως ο καρδιακός ρυθμός αυξάνεται καθώς απαιτείται μεγαλύτερη ροή αίματος στο σώμα.

Η καρδιά είναι ένα όργανο-αντλία, το οποίο, για να συσπασθεί κάθε φορά, απαιτεί ένα μικρό ηλεκτρικό ερέθισμα· μια «σπίθα», η οποία παράγεται και διοχετεύεται από το ηλεκτρικό σύστημα της καρδιάς. Το σύστημα αυτό αποτελείται από έναν τόπο παραγωγής και από ένα σύστημα μεταφοράς του ερεθίσματος. Η «σπίθα» που καθορίζει αυτό το ηλεκτρικό ερέθισμα παράγεται από το φλεβόκομβο που βρίσκεται στον δεξιό κόλπο της καρδιάς, ο οποίος αποτελεί τη φυσική μπαταρία μας και καθορίζει το βήμα (ρυθμό) με το οποίο πορεύεται (συσπάται) η καρδιά μας – γι' αυτό και είναι ο φυσικός μας «βηματοδότης». Το ηλεκτρικό σήμα αποστέλλεται από τον φλεβόκομβο στον κολποκοιλιακό κόμβο, μια δεύτερη ομάδα από ειδικά κύτταρα, η οποία είναι τοποθετημένη κοντά στο κέντρο της καρδιάς. Ο κολποκοιλιακός κόμβος στέλνει τα σήματα στα μυϊκά τοιχώματα των κοιλιών. Από εκεί το ηλεκτρικό ρεύμα φτάνει σ' έναν κεντρικό κόμβο και μεταδίδεται στις κοιλίες μέσω δύο «καλωδίων», το αριστερό και το δεξιό.

Αυτός ο φυσικός ηλεκτρικός δρόμος είναι πολύ σημαντικός, γιατί όταν τα σήματα φθάνουν στις χαμηλότερες κοιλότητες συσπώνται οι δύο κοιλίες, τροφοδοτώντας έτσι το σώμα με αίμα. Αυτή την σύσπαση της καρδιάς σας μπορείτε να την νιώσετε όταν ψηλαφάτε το σφυγμό σας. Συνήθως οι δυο κοιλίες συσπώνται κλάσματα του δευτερολέπτου μετά τους κόλπους, αφού έχουν γεμίσει με αίμα. Αυτή η ιδανική ακολουθία χρονικού συντονισμού ονομάζεται κολποκοιλιακός συγχρονισμός.

Πότε απαιτείται η χρήση βηματοδότη;

Όταν το ηλεκτρικό σύστημα της καρδιάς –είτε η μπαταρία είτε ο κόμβος και τα καλώδια– υποστούν βλάβες και ο καρδιακός ρυθμός πέσει κάτω από τα φυσιολογικά όρια (λιγότερο από 40 παλμούς το λεπτό), διάφορα δυσάρεστα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν, όπως ζαλάδες, δύσπνοια, μειωμένη ικανότητα για φυσική άσκηση ή ακόμη και απώλεια αισθήσεων (συγκοπτικό επεισόδιο). Μερικές φορές ένα απλό ηλεκτροκαρδιογράφημα είναι αρκετό για να ανιχνεύσει τη βλάβη, ενώ μπορεί να χρειαστούν κι άλλες πιο ειδικές εξετάσεις (24ωρη καταγραφή του ρυθμού με Holter ή ακόμη και ηλεκτροφυσιολογική μελέτη). Αν αυτές οι εξετάσεις επιβεβαιώσουν τη βλάβη, ο ασθενής χρειάζεται βηματοδότη για να λυθεί το πρόβλημα.

Σε ποιες παθήσεις τοποθετείται βηματοδότης;

Σε βλάβες του φλεβοκόμβου:

Μερικές φορές ο φλεβόκομβος σταματά να λειτουργεί σωστά. Μπορεί να αυξομειώνει ακανόνιστα το ρυθμό με τον οποίο στέλνει τα ηλεκτρικά σήματα ή ο ρυθμός των σημάτων είναι πολύ χαμηλός. Οι κοιλότητες της καρδιάς δεν συσπώνται αρκετά συχνά ώστε να παρέχουν ικανοποιητική ποσότητα αίματος στο σώμα.

Τέτοιες παθήσεις είναι:

Μεγάλη φλεβοκομβική βραδυκαρδία, φλεβοκομβικές παύσεις, σύνδρομο νοσούντος φλεβοκόμβου.

Σε βλάβες του συστήματος αγωγής:

Προβλήματα επίσης μπορεί να παρουσιασθούν και στον ηλεκτρικό δρόμο μεταξύ των κόλπων και των κοιλιών της καρδιάς. Ο φλεβόκομβος στέλνει σήματα τα οποία μπορεί να φτάσουν καθυστερημένα στον κολποκοιλιακό κόμβο ή να μη φτάσουν καθόλου στις κοιλίες. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται κολποκοιλιακός αποκλεισμός. Αν και οι κοιλίες έχουν ένα φυσικό εφεδρικό σύστημα, το οποίο μπορεί συνήθως να παράγει δικά του σήματα, αυτά είναι πολύ αργά. Σαν αποτέλεσμα καρδιακός αποκλεισμός συχνά σημαίνει την αργή κίνηση των κοιλιών, ακόμη και όταν ο φλεβόκομβος στέλνει πιο γρήγορα σήματα σε μία προσπάθεια να αυξήσει τον καρδιακό ρυθμό. Ο καρδιακός αποκλεισμός μπορεί να προκαλέσει το χάσιμο του κολποκοιλιακού συγχρονισμού με άλλα λόγια να προκληθεί κακός συντονισμός στις συσπάσεις μεταξύ κόλπων και κοιλιών. Σαν αποτέλεσμα οι κοιλίες δεν γεμίζουν αρκετά με αίμα πριν από την σύσπαση.

Τέτοιες παθήσεις είναι:

Πλήρης κολποκοιλιακός αποκλεισμός, κολπική μαρμαρυγή με αργό κοιλιακό ρυθμό, σοβαρού βαθμού αποκλεισμοί σκελών.

Άλλα αίτια

Υπάρχουν βέβαια και άλλοι πιθανοί λόγοι για τον οποίο εμφυτεύεται ένας βηματοδότης όπως σε παθήσεις για λόγους άσχετους με τις βραδυκαρδίες.

Τέτοιες παθήσεις είναι:

Η διατατική και υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια χωρίς ακόμα ενθαρρυντικά αποτελέσματα.

Τι είναι o Βηματοδότης;

Βηματοδότης είναι μια συσκευή που τοποθετείται κάτω από το δέρμα του θώρακα με μια απλή σχετικά επέμβαση και σκοπό έχει να διατηρεί το ρυθμό της καρδιάς, όταν υπάρχουν κάποιες αρρυθμίες ή άλλα νοσήματα της καρδιάς που διαταράσσουν τη συχνότητα με την οποία πάλλεται η καρδιά.

Πρόκειται για μια μικρή συσκευή που λειτουργεί με μπαταρία. Εμφυτεύεται με μια απλή επέμβαση κάτω από το δέρμα. Διαθέτει ένα λεπτό καλώδιο το οποίο φτάνει μέχρι την καρδιά και διοχετεύει ηλεκτρικές διεγέρσεις με σκοπό η καρδιά να πάλλεται με συγκεκριμένη συχνότητα.

Ένας εμφυτευμένος βηματοδότης μιμείται τη δράση του φυσικού μας βηματοδότη. Οι βηματοδότες λειτουργούν κατ’ επίκληση. Αυτό σημαίνει ότι ο βηματοδότης αναμένει το φυσικό ρυθμό στις κοιλίες ή στους κόλπους και όταν ο τελευταίος πέσει κάτω από τα προκαθορισμένα όρια, τότε στέλνει βηματοδοτικούς παλμούς (ερεθίσματα), αρκετά δυνατούς ώστε να εξαναγκάσει την καρδιά να συσπαστεί και να τροφοδοτήσει με αίμα το σώμα.

Οι βηματοδότες παρακολουθούν τον καρδιακό ρυθμό και εάν είναι πολύ αργός, ο βηματοδότης  τον επιταχύνει. Επιπλέον, οι περισσότεροι βηματοδότες έχουν αισθητήρες που ανιχνεύουν την κίνηση του σώματος ή το ρυθμό της αναπνοής και στέλνουν μηνύματα στο βηματοδότη να αυξήσει τον καρδιακό ρυθμό κατά την άσκηση, ώστε  να ανταποκριθεί ο οργανισμός στις  αυξημένες απαιτήσεις αίματος και οξυγόνου.

Ο εμφυτευμένος βηματοδότης αποτελείται από δύο μέρη:

Τη γεννήτρια, η οποία περιλαμβάνει τη μπαταρία και το ηλεκτρικό κύκλωμα που ρυθμίζει το ρυθμό των ηλεκτρικών σημάτων που στέλνονται στην καρδιά.

Τα ηλεκτρόδια: Είναι ένα έως τρία, εύκαμπτα, μονωμένα καλώδια που τοποθετούνται το κάθε ένα σε  κοιλότητα της καρδιάς και μεταφέρουν τους ηλεκτρικούς παλμούς.

Υπάρχουν πολλοί τύποι βηματοδοτών με διαφορετικές ενδείξεις ανάλογα με τη περίπτωση. Η βασική διαφορά βρίσκεται στον αριθμό των καρδιακών κοιλοτήτων που βηματοδοτούνται και στην ανάγκη δυνατότητας χρήσης απινίδωσης σε πολύ συγκεκριμένα περιστατικά ασθενών.

Και ο ασύρματος βηματοδότης

Ο βηματοδότης χωρίς ηλεκτρόδια είναι ελληνική εφεύρεση, από επιστήμονες της πανεπιστημιακής, καρδιολογικής κλινικής του πανεπιστημιακού νοσοκομείου Ηρακλείου Κρήτης, το οποίο είναι ανάμεσα στα δέκα κέντρα όλης της Ευρώπης, που εφαρμόζει το λεγόμενο ενδοκαρδιακό βηματοδότη χωρίς ηλεκτρόδια. Όπως φανερώνει η ονομασία του, πρόκειται για μία νέα γενιά βηματοδοτών, η οποία δεν φέρει ηλεκτρόδια και είναι εξαιρετικά μικροί σε μέγεθος μόλις 1,5 εκατ.

Η φυσιολογική δραστηριότητα ενός ανθρώπου που έχει βηματοδότη δεν επηρεάζεται ουσιαστικά. Η τακτική ιατρική παρακολούθηση είναι απαραίτητη, με σκοπό να γίνεται σωστά η ρύθμιση του βηματοδότη και να ελέγχεται η καλή λειτουργία του.

Ο πρώτος βηματοδότης τοποθετήθηκε σε άνθρωπο το 1958 και σήμερα περισσότερα από τέσσερα εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως φέρουν κάποιου είδους συσκευή αποκατάστασης του καρδιακού ρυθμού – περισσότεροι από 700.000 ασθενείς προστίθενται σε αυτή τη λίστα κάθε χρόνο.

Διαβάστε επίσης

Συμπτώματα που μπορεί να σημαίνουν καρδιά και που δεν πρέπει να αγνοείτε. Πώς αξιολογείται ο πόνος στο στήθος;

Πρώτη δημοσίευση: Μάρτιος 2015 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Κωνσταντίνος Λούβρος, M.D.

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 8 Ιουνίου 2026

13χρονος θεραπεύτηκε από επιθετικό καρκίνο εγκεφάλου: η σπάνια περίπτωση του Lucas

επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea

Ο Lucas Jemeljanova, ένα 13χρονο αγόρι από το Βέλγιο, παρουσιάζεται ως σπάνια περίπτωση πλήρους ύφεσης από εξαιρετικά επιθετικό καρκίνο του εγκεφάλου. Διαγνώστηκε σε ηλικία 6 ετών με διάχυτο διηθητικό γλοίωμα γέφυρας, συμμετείχε στη μελέτη BIOMEDE και έλαβε everolimus. Η ιστορία του δεν είναι γενική «θεραπεία για όλους», αλλά ένα σπάνιο περιστατικό που δίνει ελπίδα για μελλοντικές στοχευμένες θεραπείες. 

 Ο μικρός Lucas διέψευσε κάθε διάγνωση και πιθανότητα επιβίωσης νικώντας έναν σπάνιο τύπο καρκίνου, δίνοντας ελπίδα για μελλοντικές αποτελεσματικές θεραπείες

Ένα 13χρονο αγόρι από το Βέλγιο έγινε το πρώτο στον κόσμο που θεραπεύτηκε από έναν θανατηφόρο τύπο καρκίνου του εγκεφάλου. Ο Lucas Jemeljanova διαγνώστηκε σε ηλικία 6 ετών με διάχυτο διηθητικό γλοίωμα γέφυρας (DIPG), έναν πολύ σπάνιο και εξαιρετικά επιθετικό όγκο του εγκεφάλου που σκοτώνει το 98% των πασχόντων μέσα σε πέντε χρόνια.

Mέσα στην ατυχία μιας τέτοιας διάγνωσης, έτυχε να γίνει ένας από τους πρώτους ασθενείς που συμμετείχε σε μια κλινική μελέτη κατά την οποία έλαβε την ουσία everolimus, ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του καρκίνου των νεφρών, του παγκρέατος, του μαστού και του εγκεφάλου, αλλά δεν έχει χρησιμοποιηθεί με επιτυχία για τη θεραπεία του σπάνιου καρκίνου που έπασχε ο Lucas.

Το μικρό αγόρι τελικά ανταποκρίθηκε καλά στη θεραπεία και ο όγκος μειώθηκε σταδιακά. Επτά χρόνια αργότερα, ήταν ελεύθερο νόσου, καθώς δεν παρουσιάζει πλέον κανένα ίχνος καρκίνου και βρίσκεται επισήμως σε ύφεση εδώ και πέντε χρόνια. «Κέρδισε όλες τις πιθανότητες» δήλωσε ο γιατρός του Jacques Grill, επικεφαλής του προγράμματος για τους όγκους στον εγκέφαλο στο αντικαρκινικό κέντρο Gustave Roussy στο Παρίσι, επισημαίνοντας πως η περίπτωσή του προσφέρει πραγματική ελπίδα.

Το ταξίδι προς την ίαση

Μαζί με τους γονείς του, ο μικρός Lucas βρέθηκε στη Γαλλία για να λάβει μέρος στη δοκιμή BIOMEDE, η οποία εξέταζε πιθανά νέα φάρμακα για τον σπάνιο τύπο DIPG. Το everolimus δρα αναστέλλοντας την πρωτεΐνη mTOR, η οποία βοηθά τα καρκινικά κύτταρα να διαιρούνται, να αναπτύσσονται και να παράγουν νέα αιμοφόρα αγγεία. Αυτό σταματά ή επιβραδύνει την ανάπτυξη του καρκίνου εμποδίζοντας τα καρκινικά κύτταρα να αναπαραχθούν και μειώνοντας την παροχή αίματος στα καρκινικά κύτταρα. Το φάρμακο έχει εγκριθεί από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) ως συνταγογραφούμενο φάρμακο για τη θεραπεία μιας σειράς καρκίνων.

Ο γιατρός του, ωστόσο, δεν ήταν σίγουρος για το πότε να σταματήσει τη θεραπεία, καθότι δεν υπήρχε κάποια επιστημονική παραπομπή ή αναφορά. Μέχρι πριν από ενάμιση χρόνο, οπότε και αποδείχθηκε ότι ο Lucas είχε σταματήσει να παίρνει τα φάρμακα ούτως ή άλλως: «Κατά τη διάρκεια μιας σειράς μαγνητικών τομογραφιών, παρακολούθησα τον όγκο να εξαφανίζεται εντελώς» σημειώνει ο Δρ Grill.

Οι λόγοι που ο μικρός ανταποκρίθηκε τόσο καλά στη θεραπεία παραμένουν ακόμα άγνωστοι. Διότι, στη μελέτη ακόμα επτά παιδιά θεωρήθηκαν ότι ανταποκρίθηκαν καλά στη θεραπεία, αφού δεν παρουσίασαν υποτροπές για τρία χρόνια μετά τη διάγνωσή τους, αλλά μόνο ο όγκος του Lucas εξαφανίστηκε εντελώς. Μια θεωρία που εξηγεί αυτά τα διφορούμενα αποτελέσματα οφείλεται πιθανώς σε «βιολογικές ιδιαιτερότητες» των όγκων τους, δήλωσε ο Δρ Grill: «Ο όγκος του Lucas είχε μια εξαιρετικά σπάνια μετάλλαξη που πιστεύουμε ότι έκανε τα κύτταρά του πολύ πιο ευαίσθητα στο φάρμακο», είπε.

Κάθε χρόνο περίπου 300 παιδιά στις Η.Π.Α. διαγιγνώσκονται με τη σπάνια αυτή μορφή όγκων, όταν τα παιδιά είναι ηλικίας μεταξύ 5 και 9 ετών. Μετά τη διάγνωση, η μέση επιβίωση εκτιμάται σε εννέα μήνες. Μερικά από τα πρώτα συμπτώματα είναι προβλήματα με την κίνηση των ματιών, αδυναμία του προσώπου, δυσκολία στο περπάτημα, παράξενες κινήσεις των άκρων και προβλήματα με την ισορροπία.

Διαβάστε επίσης

• Καρκίνος του λάρυγγα (larynx cancer). Ποια τα συμπτώματα, ποιοι κινδυνεύουν και πώς προλαμβάνεται;
• Καρκίνος του παγκρέατος, Ποια τα συμπτώματα και ποιοι κινδυνεύουν;
• Ο καρκίνος του πνεύμονα συχνά δεν παρουσιάζει συμπτώματα παρά μόνο αφού φτάσει σε προχωρημένο στάδιο. Η έγκαιρη διάγνωση σώζει ζωές
• Πότε διογκώνονται (πρήζονται) οι λεμφαδένες; Πόσο επικίνδυνο είναι; Ποιες εξετάσεις βοηθούν στην διάγνωση;
• Συμπτώματα που μπορεί να σημαίνουν καρκίνο και δεν πρέπει να τα αγνοείτε

Πρώτη δημοσίευση: 15 Ιουνίου 2024 — MEDLABNEWS.GR | Συντάκτης: medlabnews.gr iatrikanea

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 8 Ιουνίου 2026

Καρκίνος στον εγκέφαλο: συμπτώματα, πονοκέφαλος, ζάλη, σπασμοί και διάγνωση

PhD

του Κωνσταντίνου Λούβρου,  M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Ο καρκίνος στον εγκέφαλο και οι όγκοι του εγκεφάλου μπορεί να εμφανιστούν με συμπτώματα όπως έντονος πονοκέφαλος, ζάλη, ναυτία, αστάθεια, σπασμοί, διαταραχές όρασης ή αλλαγές στη συμπεριφορά. Το άρθρο εξηγεί τι είναι οι πρωτοπαθείς και δευτεροπαθείς όγκοι, ποιοι παράγοντες κινδύνου έχουν αναγνωριστεί και πώς γίνεται η διάγνωση με κλινική εξέταση, CT, MRI ή βιοψία 

Ο καρκίνος του εγκεφάλου εμφανίζεται όταν μέσα στον εγκέφαλο αναπτύσσονται ανώμαλα κύτταρα ανεξέλεγκτα.

Ο εγκέφαλος αποτελεί τμήμα του κεντρικού νευρικού συστήματος στο σώμα μας.

Ουσιαστικά πρόκειται για μάζες που αναπτύσσονται εντός της κρανιακής κοιλότητας και δρουν χωροκατακτητικά, πιέζοντας και παρεκτοπίζοντας τον παρακείμενο εγκέφαλο. Οι μάζες αυτές δημιουργούνται από τον ανεξέλεγκτο και ανώμαλο πολλαπλασιασμό εκείνων των κυττάρων από τα οποία προέρχονται και δρουν πιεστικά σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου, ανάλογα με την εντόπισή τους. Οι όγκοι του εγκεφάλου διακρίνονται με βάση τη συμπεριφορά τους σε καλοήθεις και κακοήθεις και ανάλογα με την προέλευσή τους σε πρωτοπαθείς και δευτεροπαθείς ή μεταστατικούς. 

Οι πρωτογενείς εγκεφαλικοί όγκοι στα παιδιά εντοπίζονται συνήθως στο οπίσθιο κρανιακό βόθριο και στους ενήλικες συνήθως εντοπίζονται στα εμπρόσθια εγκεφαλικά ημισφαίρια, παρόλο που μπορούν να αναπτυχθούν σε οποιοδήποτε μέρος του εγκεφάλου. 

Οι όγκοι στον εγκέφαλο μπορεί να είναι καλοήθεις ή κακοήθεις. Παίρνουν το όνομά τους από τα κύτταρα στα οποία πρωτοεμφανίζεται ο καρκίνος. Παράδειγμα καλοήθους όγκου στον εγκέφαλο είναι το μηνιγγίωμα.

Οι πιο συνηθισμένοι κακοήθεις όγκοι στον εγκέφαλο λέγονται γλοιώματα. Στους όγκους αυτούς περιλαμβάνονται το αστροκύτωμα, το πολύμορφο γλοιοβλάστωμα (GBM) και το ολιγοδενδρογλοίωμα.

Τα αίτια των περισσότερων όγκων του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού είναι άγνωστα, αλλά κάποιοι παράγοντες κινδύνου για κακοήθεις όγκους του εγκεφάλου είναι γνωστοί:

Οι ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε ακτινοθεραπεία στο κεφάλι ως θεραπεία για άλλον τύπο καρκίνου είναι πιθανόν να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης όγκων. Αυτό συμβαίνει συχνά σε άτομα που έχουν υποστεί ακτινοθεραπεία για παιδική λευχαιμία.

Είναι επίσης δυνατόν να έχουν κάποια γενετική προδιάθεση στην ανάπτυξη ενός όγκου.

Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχουν επαρκή επιστημονικά στοιχεία που να συνδέουν τη χρήση του κινητού τηλεφώνου με τους εγκεφαλικούς όγκους.

Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του εγκεφάλου; 

Παράγοντας κινδύνου είναι κάθε παράγοντας που συσχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης κάποιας συγκεκριμένης πάθησης, π.χ. καρκίνου του εγκεφάλου. Υπάρχουν διάφοροι τύποι παραγόντων κινδύνου, ορισμένοι εκ των οποίων μπορούν να τροποποιηθούν ενώ άλλοι όχι.

Πρέπει να σημειώσουμε ότι η ύπαρξη ενός ή περισσότερων παραγόντων κινδύνου δεν σημαίνει ότι κάποιος θα προσβληθεί από καρκίνο του εγκεφάλου. Πολλοί άνθρωποι έχουν τουλάχιστον έναν παράγοντα κινδύνου αλλά δεν θα προσβληθούν ποτέ από καρκίνο του εγκεφάλου, ενώ άλλοι που ήδη πάσχουν από καρκίνο του εγκεφάλου μπορεί να μην έχουν γνωστούς παράγοντες κινδύνου. Ακόμη και αν κάποιος που πάσχει από καρκίνο του εγκεφάλου έχει έναν παράγοντα κινδύνου, συνήθως είναι δύσκολο να μάθουμε κατά πόσο ο παράγοντας αυτός συντέλεσε στην εμφάνιση της ασθένειας. Αν και οι αιτίες του καρκίνου του εγκεφάλου δεν είναι πλήρως κατανοητές, υπάρχουν ορισμένοι παράγοντες που είναι συσχετισμένοι με τον κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου. 
Στους παράγοντες αυτούς περιλαμβάνονται οι εξής: 

• προχωρημένη ηλικία

• οι γενετικοί παράγοντες-οικογενειακό ιστορικό, άτομα με συγγενείς πρώτου βαθμού που πάσχουν από όγκο του εγκεφάλου παρουσιάζουν αυξημένη πιθανότητα ανάπτυξης της νόσου.

• περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως η έκθεση σε ακτινοβολία, ή χημικά, κυρίως στον εργασιακό χώρο, ή  εφαρμογή ακτινοβολίας, ως θεραπευτικό μέσο

Οι εγκεφαλικοί όγκοι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες, σε πρωτογενείς και σε δευτερογενείς. 

Οι πρωτογενείς όγκοι εμφανίζονται από μόνοι τους, χωρίς να έχει γίνει μετάσταση από κάποιο άλλο μέρος του σώματος, ενώ οι δευτερογενείς όγκοι είναι μεταστάσεις καρκίνων από διαφορετικά όργανα του σώματος. 

Πρωτογενείς όγκοι: αναπτύσσονται από τον ανώμαλο πολλαπλασιασμό εγκεφαλικών κυττάρων. 

Όγκοι μπορούν να δημιουργηθούν από τα διάφορα είδη των εγκεφαλικών κυττάρων. Στα παιδιά οι περισσότεροι όγκοι είναι πρωτογενείς. 

Δευτερογενείς όγκοι: αναπτύσσονται από μεταστάσεις καρκίνου που προϋπάρχει σε άλλο σημείο του σώματος. Οι δευτερογενείς αυτοί όγκοι είναι συχνότεροι από ότι οι πρωτογενείς όγκοι του εγκεφάλου. Στους ενήλικες οι περισσότεροι όγκοι είναι μεταστάσεις καρκίνων που εκδηλώθηκαν αλλού στο σώμα. 

Οι εγκεφαλικοί όγκοι ΔΕΝ είναι μεταδοτικοί.

Οι ασθενείς με όγκο του εγκεφάλου ή του νωτιαίου μυελού έχουν διαφορετικά συμπτώματα, ανάλογα με το σημείο που βρίσκεται ο όγκος. Μερικές φορές, όταν ένας όγκος αναπτύσσεται αργά, τα συμπτώματα εξελίσσονται σταδιακά και είναι ελάχιστα αισθητά. Είναι δυνατόν τα συμπτώματα να είναι παρόμοια με τα συμπτώματα άλλων ασθενειών.

Τα σημεία και συμπτώματα που μπορούν να προκαλούν οι πρωτογενείς ή δευτερογενείς εγκεφαλικοί όγκοι έχουν σχέση με πολλές βασικές λειτουργίες όπως η όραση, η ακοή, η ομιλία, η μνήμη, η κίνηση, η ισορροπία, η συμπεριφορά και η ψυχική κατάσταση. 
Τα κυριότερα είναι: 
Έντονος πονοκέφαλος: Ο πονοκέφαλος αυτός είναι ισχυρότερος από ότι συνήθως, επιδεινώνεται προοδευτικά, εκδηλώνεται το πρωί, εντοπίζεται πάντοτε στην ίδια περιοχή και μπορεί να συνοδεύεται από ναυτία, εμετό και απώλεια όρασης. 

Ποια είναι τα συμπτώματα του καρκίνου του εγκεφάλου; 

Τα συμπτώματα του καρκίνου του εγκεφάλου εξαρτώνται από το σημείο του εγκεφάλου στο οποίο βρίσκεται ο όγκος, από το μέγεθός του και από το πόσο γρήγορα αναπτύσσεται. Στα συνήθη συμπτώματα του καρκίνου του εγκεφάλου περιλαμβάνονται τα εξής: 

• σοβαροί πονοκέφαλοι που μπορεί να συνοδεύονται από ναυτία και έμετο ή μπορεί και όχι

• αδυναμία στη μία πλευρά του σώματος (ημιπάρεση)

• επιληπτικές κρίσεις/σπασμοί

• αλλαγές στον τρόπο σκέψης ή στην προσωπικότητα

• διαταραχές στην όραση ή στην ομιλία

• δυσκολία στον έλεγχο των κινήσεων (αταξία)

• ζάλη. 

Τα συμπτώματα αυτά ενδέχεται να οφείλονται σε αρκετές παθήσεις και όχι μόνο στον καρκίνο του εγκεφάλου. Αν προκύψουν κάποια από τα εν λόγω συμπτώματα, έχει σημασία να αποταθείτε σε γιατρό.

Περισσότεροι από το 50% των ασθενών με εγκεφαλικό όγκο, παρουσιάζουν πονοκέφαλους. Χειροτερεύουν με το βήχα και με την αλλαγή της θέσης του ασθενούς. Με την αύξηση του όγκου γίνονται συχνότεροι, διαρκούν περισσότερο και γίνονται ισχυρότεροι. 

Προβλήματα όρασης: Διπλωπία (ο ασθενής βλέπει διπλά), απώλεια της περιφερικής ή άλλου μέρους της όρασης. Δυσκολίες ομιλίας και ακοής. 

Δυσκολίες ισορροπίας: Ο ασθενής δυσκολεύεται να κρατήσει την ισορροπία του και παρουσιάζει προβλήματα στο συντονισμό των κινήσεων του. 

Εμετοί: Ο ασθενής παρουσιάζει το πρωί όταν ξυπνά αναγούλες, εμετούς που δεν εξηγούνται από άλλους λόγους. Κάποτε οι εμετοί αυτοί μπορεί να είναι έντονοι. Απώλεια αίσθησης και κίνησης: Ο ασθενής χάνει προοδευτικά τη δυνατότητα να κινεί ή να αισθάνεται ένα μέλος του σώματός του, χέρι ή πόδι. 

Μπορεί επίσης να έχει μουδιάσματα ή μυρμηγκιάσματα σε ένα μέλος του. Σύγχυση, δυσκολίες συγκέντρωσης. Αλλαγές στη συμπεριφορά. 

Σπασμοί: Οι αλλαγές στην ηλεκτρική δραστηριότητα των νευρώνων του εγκεφάλου που δημιουργεί ό όγκος, είναι αιτία σπασμών, απώλειας της συνείδησης, απώλειας ούρων ή και κοπράνων. Σπασμοί που εμφανίζονται ξαφνικά σε ένα ενήλικα χωρίς προηγούμενο ιστορικό σπασμών ή ατυχήματος με εμπλοκή του εγκεφάλου ή άλλης ασθένειας που προκαλεί σπασμούς, πρέπει να δημιουργεί την υποψία για εγκεφαλικό όγκο. Κάποτε οι σπασμοί μπορεί να είναι το μόνο σημείο ενός εγκεφαλικού όγκου που αυξάνεται με αργό ρυθμό. 

Παρόλο που δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο σύμπτωμα στους εγκεφαλικούς όγκους, η αργή ανάπτυξη νευρολογικών συμπτωμάτων και σημάδια αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης, όσο και η επιληψία σε κάποιον ασθενή με αρνητικό ιατρικό ιστορικό επιληψίας θα πρέπει να δημιουργήσουν την υποψία για εγκεφαλικό όγκο. 

Πώς γίνεται η διάγνωση του καρκίνου του εγκεφάλου; 

Μπορεί να πραγματοποιηθεί μια σειρά εξετάσεων για τη διερεύνηση συμπτωμάτων του καρκίνου του εγκεφάλου και την επιβεβαίωση μιας διάγνωσης. Ορισμένες από τις πιο συνηθισμένες εξετάσεις περιλαμβάνουν τα εξής: 

• φυσική (κλινική) εξέταση

• απεικονιστικές εξετάσεις όπως υπολογιστική τομογραφία (computed tomography (CT)) ή μαγνητική τομογραφία (magnetic resonance imaging (MRI))

• λήψη δείγματος ιστού (βιοψία) από τον εγκέφαλο για εξέταση στο μικροσκόπιο.

Επιλογές θεραπευτικής αγωγής 

Η θεραπευτική αγωγή και η περίθαλψη των καρκινοπαθών συνήθως παρέχονται από ομάδα επαγγελματιών στον τομέα της υγείας που ονομάζεται διεπιστημονική ομάδα. 

Οι κακοήθεις εγκεφαλικοί όγκοι αποτελούν ένα πολύπλοκο και δύσκολο θεραπευτικό πρόβλημα. Παρά την αξιόλογη βελτίωση της αντιμετώπισης και των ποσοστών ίασης για πολλούς άλλους καρκίνους που έχουν επιτευχθεί κατά τα τελευταία 30 χρόνια, για τους καρκίνους του εγκεφάλου δυστυχώς δεν έχει παρατηρηθεί ανάλογη πρόοδος. 

Οι όγκοι του εγκεφάλου ή του νωτιαίου μυελού αντιμετωπίζονται συνήθως με χειρουργική επέμβαση, ακτινοθεραπεία, χημειοθεραπεία ή θεραπεία με στεροειδή. Αυτές οι θεραπείες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ανεξάρτητα ή σε συνδυασμό.

Ο στόχος της θεραπείας είναι να εξαλειφθεί ο όγκος, ή να επιβραδυνθεί η ανάπτυξή του, και / ή να γίνουν ηπιότερα τα συμπτώματα με τη συρρίκνωση του όγκου και της τυχόν διόγκωσης γύρω από αυτόν.

Υπάρχουν επίσης πολλά είδη νέων και πειραματικών θεραπειών (ή βελτιώσεις των υφιστάμενων) που χρησιμοποιούνται συχνά για την θεραπεία ασθενών με όγκους, όπως είναι η γονιδιακή θεραπεία. Μεγάλη έμφαση τα τελευταία χρόνια έχει δοθεί στη γονιδιακή θεραπεία των όγκων γενικότερα και κατά επέκταση και των όγκων του εγκεφάλου. Είναι γνωστό ότι γονιδιακές μεταβολές ευθύνονται και παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανάπτυξη ενός όγκου. Στόχος λοιπόν, είναι η καταστολή εκείνων των γονιδίων, δηλαδή των τμημάτων του γενετικού υλικού, που φαίνεται να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ογκογένεση και τα οποία αποκαλούνται ογκογονίδια. Ένα μεγάλο κομμάτι της έρευνας και της επιστήμης ασχολείται με αυτό το εξαιρετικά μεγάλο και δύσβατο κεφάλαιο και όλα υπόσχονται ότι αυτή η θεραπεία ίσως αποτελέσει τη θεραπεία του μέλλοντος στην ογκολογία.

Οι δυσκολίες στην αποτελεσματική αντιμετώπιση των εγκεφαλικών όγκων οφείλονται σε πολλούς παράγοντες. Αρχικά μέσα στον εγκέφαλο αναπτύσσονται πολλών ειδών όγκοι με διαφορετική ιστολογική μορφή. Ο τρόπος και η ταχύτητα ανάπτυξης είναι διαφορετικός για κάθε μορφή. Η μεγάλη ετερομορφία που χαρακτηρίζει τους εγκεφαλικούς όγκους παρατηρείται ακόμη και μέσα σε οντότητες της ίδιας ιστολογικής κατηγορίας. Το γεγονός αυτό αυξάνει την δυσκολία αξιολόγησής τους και σε αρκετές περιπτώσεις τη δυναμική εξέλιξής τους. 

Πρωτοποριακή συνδυαστική θεραπεία για τον καρκίνο του εγκεφάλου Σημαντική αύξηση του προσδόκιμου ζωής σε ασθενείς με καρκίνο εγκεφάλου (γλοίωμα βαθμού IV) δίνει πρωτοποριακή συνδυαστική θεραπεία!

Αυτό ανακοινώθηκε στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Νευροχειρουργικής Εταιρείας, το οποίο πραγματοποιήθηκε τον Μάιο στο Λος Αντζελες. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα επιστημονικών μελετών που παρουσιάστηκαν στο συνέδριο η συνδυαστική θεραπεία για το Γλοιοβλάστωμα (γλοίωμα βαθμού IV) σχεδόν διπλασιάζει το προσδόκιμο ζωής.

Πρόγνωση-Έκβαση
Η πρόγνωση και κατά συνέπεια η έκβαση των ασθενών είναι άμεσα συνυφασμένη με το αποτέλεσμα της βιοψίας. Κατά συνέπεια, καλοήθεις όγκοι μετά από ολική χειρουργική εξαίρεση-καθαρισμό, θεωρούνται πλήρως ιάσιμοι.
Οι πιο συχνοί κακοήθεις όγκοι είναι όπως ήδη έχει προαναφερθεί τα γλοιώματα. Τα γλοιώματα λοιπόν, αδρά διακρίνονται σε χαμηλής και υψηλής κακοήθειας. Τα χαμηλής κακοήθειας, παρουσιάζουν μέσο όρο επιβίωσης περίπου 7-10 χρόνια, ενώ τα υψηλής κακοήθειας μέχρι 2 χρόνια, μετά από πλήρη θεραπεία.
Όσον αφορά στους μεταστατικούς όγκους η πρόγνωση εξαρτάται από την πρωτοπαθή νόσο και την πιθανή διασπορά της νόσου και σε άλλα όργανα ή συστήματα πλην του εγκεφάλου. Σε ένα γενικό πλάνο, ασθενής με μετάσταση στον εγκέφαλο, η οποία προκαλεί νευρολογική σημειολογία, παρουσιάζει μέση επιβίωση περίπου ένα μήνα, αν δεν αντιμετωπιστεί, ενώ η μέση επιβίωση μετά από χειρουργική αφαίρεση μονήρους εγκεφαλικής μετάστασης ανέρχεται περίπου στα 2 χρόνια.

Βιβλιογραφικές παραπομπές 

Australian Cancer Network Adult Brain Tumour Guidelines Working Party. Clinical practice guidelines for the management of adult gliomas: astrocytomas and oligodendrogliomas. Cancer Council Australia, Australian Cancer Network and Clinical Oncological Society of Australia Inc

Διαβάστε επίσης

• Καρκίνος του λάρυγγα (larynx cancer). Ποια τα συμπτώματα, ποιοι κινδυνεύουν και πώς προλαμβάνεται;
• Καρκίνος του παγκρέατος, Ποια τα συμπτώματα και ποιοι κινδυνεύουν;
• Ο καρκίνος του πνεύμονα συχνά δεν παρουσιάζει συμπτώματα παρά μόνο αφού φτάσει σε προχωρημένο στάδιο. Η έγκαιρη διάγνωση σώζει ζωές
• Πότε διογκώνονται (πρήζονται) οι λεμφαδένες; Πόσο επικίνδυνο είναι; Ποιες εξετάσεις βοηθούν στην διάγνωση;
• Συμπτώματα που μπορεί να σημαίνουν καρκίνο και δεν πρέπει να τα αγνοείτε

Πρώτη δημοσίευση: Ιούλιος 2015 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Κωνσταντίνος Λούβρος, M.D.

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 8 Ιουνίου 2026