Πεπόνι: διατροφική αξία, θερμίδες, οφέλη και πώς βοηθά στο αδυνάτισμα

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής Βιολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

Το πεπόνι είναι από τα πιο αγαπημένα καλοκαιρινά φρούτα, με λίγες θερμίδες, υψηλή περιεκτικότητα σε νερό, φυτικές ίνες, βιταμίνη C, βιταμίνη Α και αντιοξειδωτικά. Το άρθρο εξηγεί τη διατροφική αξία του πεπονιού, πώς μπορεί να βοηθήσει στον κορεσμό και στο αδυνάτισμα, αλλά και ποια οφέλη συνδέονται με το κάλιο, τη β-καροτίνη και τις φυτικές ίνες. Περιλαμβάνει επίσης οδηγίες επιλογής, αποθήκευσης και κατανάλωσης, καθώς και τη σύγκριση «πεπόνι ή καρπούζι». Χρυσαφένια, νόστιμα και αρωματικά τα πεπόνια συναγωνίζονται τα καρπούζια για τον τίτλο βασιλιά των φρούτων το καλοκαίρι. Υπάρχουν πολλές ποικιλίες πεπονιών, που ξεχωρίζουν από το χρώμα του φλoιού, από το σχήμα ή από το βάρος. 

Τα cantaloupe ή "muskmelon", όπως και οι άλλες ποικιλίες πεπονιού, είναι μέλη της μεγάλης οικογένειας των κολοκυνθοειδών (cucurbitacea). Ανήκουν στo γένος Κουκούμις (Cucumis) και το επιστημονικό όνομα είναι : Cucumis melo (Πέπων ο κοινός).

Η λέξη πεπόνι, προέρχεται από το λατινικό melopepo ή melopepone, που σημαίνει μηλοπέπων, δηλαδή, σε ελεύθερη απόδοση «μήλο – πεπόνι». Στα ελληνικά έχει επικρατήσει το όνομα πεπόνι (πέπων) ενώ σε άλλες γλώσσες το πεπόνι λέγεται melon από το πρώτο συνθετικό της λέξης μηλοπέπων (melopepone).

Για αρκετό καιρό οι ειδικοί πίστευαν ότι πεπόνι ήρθε από την Κεντρική Ασία και το Ιράν. Νεότερες μελέτες αναφέρουν ότι μάλλον προέρχεται από την υποσαχάρια Αφρική. Σ’ αυτές τις περιοχές υπάρχουν ακόμα ορισμένες άγριες ποικιλίες πεπονιού με μικρούς βρώσιμους καρπούς. 

Από την περιοχή αυτή έγινε γνωστό στη Μέση Ανατολή και στην συνέχεια μέσω της Ινδίας και του Αφγανιστάν έφτασε έως την Κίνα. Αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν ότι η καλλιέργεια πεπονιών γινόταν στο Ιράν και στην Κίνα, πριν από 5000 χρόνια, και την Αίγυπτο, πριν από 4000 χρόνια.

Οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι, γνώριζαν το πεπόνι, αλλά προτιμούσαν το καρπούζι. Θεωρούσαν το πεπόνι λαχανικό και το κατανάλωναν σε σαλάτες ή μαγειρεμένο, με ξίδι, πιπέρι και με άλλα μπαχαρικά. Στη Ρώμη, η τιμή ήταν πολύ υψηλή, λόγω της σπανιότητάς του. Οι Μαυριτανοί στήριξαν την καλλιέργεια και την παραγωγή του στην Ισπανία τον όγδοο αιώνα, αλλά το πραγματικό ενδιαφέρον για το πεπόνι ξεκίνησε τον δέκατο πέμπτο ή δέκατο έκτο αιώνα, όταν είχαν αναπτυχθεί οι γλυκές ποικιλίες φρούτων.

Κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης, ιταλοί μοναχοί δημιούργησαν – με διασταύρωση στον αγρό- μια ιδιαίτερα νόστιμη αρωματική ποικιλία πεπονιού, στο οποία έδωσαν το όνομα της παπικής κατοικίας όπου είχε παραχθεί (Cantalupo). 

Ο Χριστόφορος Κολόμβος, εισήγαγε το πεπόνι στο νησί Ισπανιόλα (Μεγάλες Αντίλλες) το 1494, κατά το δεύτερο ταξίδι του στην Αμερική. Στην Κεντρική Αμερική το συναντάμε αργότερα το 1516, στη Βιρτζίνια το 1609 και τη Νέα Υόρκη το 1629.

Το πεπόνι έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες, χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη, πολλά αντιοξειδωτικά και βιταμίνες, ικανοποιεί την πείνα και τη δίψα χωρίς να χρειάζεται να καταναλώσουμε μεγάλες ποσότητές του και χωρίς να δημιουργεί απότομη αύξηση του σακχάρου στο αίμα.

Το πεπόνι, όπως και όλα τα φρούτα, οφείλει τη γλυκιά του γεύση στη φρουκτόζη. Η φρουκτόζη δεν προκαλεί υπεργλυκαιμία όπως η ζάχαρη, για αυτόν το λόγο δεν έχει τα ίδια αποτελέσματα με τα γλυκίσματα. Έτσι μπορείτε να εξηγήσετε το λόγο που τα φρούτα συστήνεται να καταναλώνονται καθημερινά σε αρκετά μεγάλες ποσότητες, ενώ τα γλυκά περιορίζονται σε 1 με 2 φορές την εβδομάδα. Τα φρούτα έχουν χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη και μας βοηθούν να έχουμε ισορροπημένη καμπύλη γλυκόζης, με αποτέλεσμα για τις 2-3 επόμενες ώρες από την κατανάλωσή τους να νιώθουμε πλήρεις και ήρεμοι.

Έχει αντιοξειδωτικές, αντιθρομβωτικές, αντικαρκινικές και αντιγηραντικές ιδιότητες, συμβάλλει στη μείωση της υψηλής αρτηριακής πίεσης και της χοληστερόλης του αίματος, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, βοηθάει στην προστασία της όρασης και του δέρματος.

Το πεπόνι είναι μια φυσική πηγή πολύτιμων αντιοξειδωτικών ουσιών, καθώς κρύβει μέσα του βιταμίνη C και β-καροτίνη. Οι ουσίες αυτές προστατεύουν τον οργανισμό από διάφορους τύπους καρκίνου, καρδιακά νοσήματα άλλα και προβλήματα που συνδέονται με τη μεγάλη ηλικία, όπως ο καταρράκτης.

Tο πεπόνι περιέχει επίσης χρήσιμα μέταλλα, όπως είναι το κάλιο και το μαγγάνιο. Tο πεπόνι περιέχει επίσης χρήσιμα μέταλλα, όπως είναι το κάλιο και το μαγγάνιο.
Είναι ως φρούτο πλούσιο σε κάλιο, που συμβάλλει καθοριστικά στη μείωση της αρτηριακής πίεσης, έχει διουρητική δράση και μπορεί να παρεμποδίσει την κακή χοληστερόλη (LDL) να υποστεί χημικές μεταβολές που προκαλούν προβλήματα στον οργανισμό. Το μαγγάνιο χρησιμοποιείται από το σώμα ως συν-παράγοντας για την αντιοξειδωτικού ενζύμου, δισμουτάση του υπεροξειδίου. Η Δισμουτάση του υπεροξειδίου(SOD), είναι ένα ένζυμο, γνωστό για τις αντιοξειδωτικές του ιδιότητες. Είναι παρούσα σε ορισμένα τμήματα του πεπονιού, ιδίως της ποικιλίας cantaloupe.

Περιέχει βιταμίνη Α, η οποία είναι σημαντική για καλύτερη όραση και αποτελεσματικότερη άμυνα σε μολύνσεις καθώς ενδυναμώνει τα λεμφοκύτταρα του οργανισμού

Περιέχει ακόμη βιταμίνη Β₆, η οποία συμβάλλει στη σύνθεση των νευροδιαβιβαστών του εγκεφάλου καθώς συντελεί στην καλύτερη πνευματική και ψυχολογική υγεία.

Πλούσιο, σε κάλιο, συμβάλλει στη ρύθμιση της καρδιακής λειτουργίας και της αρτηριακής πίεσης, διαθέτοντας συνάμα διουρητική δράση (κυρίως λόγω του μεγάλου ποσοστού νερού που περιέχει). Σε μία πρόσφατη μελέτη, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι άτομα με υψηλότερα επίπεδα καλίου στον οργανισμό τους σημείωσαν την χαμηλότερη πίεση αίματος.

Τα πεπόνια έχουν ένα αντιπηκτικό χημικό, την αδενοσίνη, που υπάρχει επίσης στα κρεμμύδια, το σκόρδο και τα μανιτάρια. Η ουσία αυτή βοηθά στην αραίωση του αίματος, ελαττώνοντας τις πιθανότητες καρδιακών προσβολών και εγκεφαλικών επεισοδίων.

Η κατανάλωση πεπονιού λόγω της περιεκτικότητας του σε φυτικές ίνες αλλά και σε υγρασία βοηθάει στην κινητικότητα του εντέρου και στην καταπολέμηση της δυσκοιλιότητας 

Tο πεπόνι αποτελεί συστατικό αρκετών καλλυντικών επιβεβαιώνοντας τη θεωρία ότι τονώνει το δέρμα και βελτιώνει την ακμή κατά τη διάρκεια της εφηβείας.

ΠΩΣ ΒΟΗΘΑΕΙ ΤΟ ΠΕΠΟΝΙ ΣΤΟ ΑΔΥΝΑΤΙΣΜΑ

Περιέχει βιταμίνη Α, Β6, θειαμίνη και νιασίνη, ενώ δεν περιέχει καθόλου χοληστερόλη. Η νιασίνη είναι εκείνη που παίζει ενεργό ρόλο στην λιπόλυση. Τα αντιοξειδωτικά στοιχεία που περιέχει σε συνδυασμό με τη βιταμίνη C καταπολεμούν την ενοχλητική όψη φλοιού πορτοκαλιού και βοηθούν στην παραγωγή κολλαγόνου. Τέλος, έχει ελάχιστες θερμίδες, αφού μόλις 100 γρ. ισοδυναμούν με 34 θερμίδες, ενώ έχει την ιδιότητα να φουσκώνει το στομάχι και άρα να βοηθά στην πρόσληψη λιγότερων θερμίδων.

• Σύσταση του πεπονιού ανά 100 γραμμάρια φρούτου χωρίς φλούδα (1 μικρό μπολ)

  Mέση Διατροφική Ανάλυση Πεπονιού ανά   100g

  
  

Ενέργεια	34 Kcal
Υδατάνθρακες	8.6 g
Πρωτεΐνες	0.84 g
Ολικά Λιπαρά	0.19 g
Διαιτητικές φυτικές ίνες	0.9 g
Βιταμίνες
Νιασίνη	0.734 mg
Παντοθενικό οξύ	0.105 mg
Πυριδοξίνη	0.072 mg
Ριβοφλαβίνη	0.026 mg
Θειαμίνη	0.017 mg
Βιταμίνη A	3382 IU
Βιταμίνη C	36.7 mg
Βιταμίνη E	0.05 mg
Βιταμίνη K	2.5 μg
Ηλεκτρολύτες
Νάτριο	1 mg
Κάλιο	267 mg
Μέταλλα
Ασβέστιο	9 mg
Χαλκός	41 μg
Σίδηρος	0.21mg
Μαγνήσιο	12mg
Μαγγάνιο	0.041 mg
Ψευδάργυρος	0.18 mg
Φυτοχημικά
ß-καροτένιο	2020 μg
ß-κρυπτοξανθίνη	1 μg
Λουτείνη - Ζεαξανθίνη	26 μg

Σχετικά δύσπεπτο, πρέπει να καταναλώνεται με προσοχή από άτομα με πεπτικές διαταραχές.

Επιλογή: Προτιμάτε πεπόνι μικρό αλλά βαρύ για το μέγεθός του, με μίσχο που υποχωρεί κατά την πίεση. Θα πρέπει να αναδίδει ένα γλυκό, ευχάριστο άρωμα, όχι όμως ιδιαίτερα έντονο, γιατί τότε μπορεί να είναι πάρα πολύ ώριμο.

Αποθήκευση: Όταν το κόψετε, διατηρήστε το στο ψυγείο σκεπασμένο με ζελατίνα τροφίμων και καταναλώστε το εντός 1-2 ημερών.

Τρόπος κατανάλωσης: Μπορεί να φαγωθεί μόνο του κομμένο σε φέτες, να προστεθεί σε φρουτοσαλάτες ή να συνδυαστεί με λεπτές φέτες αλλαντικών (π.χ. προσούτο), τυρί ή μια μπάλα παγωτό. Ταιριάζει επίσης με το γάλα και το γιαούρτι, προσδίδει ξεχωριστή νοστιμιά σε smoothies, milk shakes, σορμπέ και γρανίτες.

Δεν πρέπει να μένει κομμένο σε φέτες για πολλή ώρα γιατί η βιταμίνη C που περιέχει καταστρέφεται γρήγορα αν εκτεθεί στον αέρα.

Διατροφικό δίλημμα Πεπόνι ή καρπούζι;

Στο διατροφικό δίλημμα, λοιπόν, «καρπούζι ή πεπόνι», απαντάμε ότι και τα δύο είναι σημαντικό να τα εντάξουμε στη διατροφή τόσο τη δική μας όσο και των παιδιών μας, αφού έχουν εξίσου ωφέλιμες δράσεις για την υγεία !!!

Διαβάστε επίσης

• Καρπούζι, για την καρδιά, τον καρκίνο, την δίαιτα αλλά και τη λίμπιντο
• Σύκα, φρέσκα ή αποξηραμένα, για το έντερο, την αναιμία, την οστεοπόρωση, την πίεση, τον διαβήτη και την λίμπιντο
• Κεράσια, βύσσινα, ροδάκινα, καρπούζι, πεπόνι, τι μας προσφέρουν και πως θα τα διαλέξουμε.

Πρώτη δημοσίευση: Αύγουστος 2015 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Κλεοπάτρα Ζουμπουρλή, μοριακή βιολόγος

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 8 Μαΐου 2026

Πώς χάνεται το λίπος στην κοιλιά: ασκήσεις, δίαιτα και λάθη που πρέπει να αποφύγετε

της Θάλειας Γούτου, κοσμετολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

Το λίπος στην κοιλιά, γνωστό και ως «σωσίβιο», δεν είναι μόνο αισθητικό θέμα, αλλά συνδέεται με αυξημένο μεταβολικό και καρδιαγγειακό κίνδυνο όταν η περίμετρος μέσης ξεπερνά ορισμένα όρια. Το άρθρο εξηγεί γιατί το κοιλιακό λίπος δεν χάνεται τοπικά μόνο με κοιλιακούς, ποια λάθη κάνουν οι περισσότεροι και πώς ο συνδυασμός σωστής διατροφής, αερόβιας άσκησης και μυϊκής ενδυνάμωσης βοηθά στην απώλεια λίπους. Περιλαμβάνει επίσης πρακτικές διατροφικές οδηγίες με βάση το μεσογειακό πρότυπο. 

Όταν κάποιος βλέπει ότι πήρε κιλά, το πρώτο σημείο του σώματος που παρατηρεί είναι η κοιλιά του. Βλέπει, λοιπόν, την κοιλιά του να ‘πετάει’ περισσότερο από πριν, δυσκολεύεται να κουμπώσει τα παντελόνια του ενώ ‘ξεχνάει’, σε αυτή τη φάση, τις πιο εφαρμοστές μπλούζες.

Τα τελευταία χρόνια, επιστήμονες δίνουν μεγάλη έμφαση στο κοιλιακό πάχος, γιατί οι έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί αποδεικνύουν ότι αυτό συνδέεται στενά με καρδιαγγειακά επεισόδια, σακχαρώδη διαβήτη και μια πλειάδα άλλων παθήσεων.

Τα άτομα με στεφανιαία αρτηριοπάθεια εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο θανάτου εάν διαθέτουν παράλληλα περιττό λίπος στην περιοχή της κοιλιάς. Την προειδοποίηση αυτή απευθύνουν ερευνητές της Κλινικής Mayo, στις ΗΠΑ, οι οποίοι ανέλυσαν στοιχεία που αφορούσαν πέντε προηγούμενες μελέτες (συνολικά 15.923 συμμετέχοντες).

Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι η αύξηση του κινδύνου φάνηκε να ισχύει ακόμη και όταν το άτομο εμφάνιζε φυσιολογικό Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ). Ο ΔΜΣ αποτελεί το πηλίκο του βάρους σε κιλά δια το ύψος σε μέτρα - ως φυσιολογικά θεωρούνται τα επίπεδα ΔΜΣ μεταξύ 20 και 25. 

Έχει διαπιστωθεί ότι όταν η περίμετρος της μέσης είναι μεγαλύτερη από 88 εκατοστά για τις γυναίκες ή 102 εκατοστά για τους άνδρες, ποσοστά που αλλάξουν κατά την διάρκεια των χρόνων καθώς αλλάξει και ο τρόπος ζωής των ανθρώπων, που σημαίνει ότι το λίπος σε αυτήν την περιοχή είναι σε μεγάλη ποσότητα, ο κίνδυνος μεταβολικών και καρδιαγγειακών επιπλοκών είναι εξαιρετικά ψηλός.  Γυναίκες και άνδρες με κοιλιακή παχυσαρκία κινδυνεύουν εξίσου, αν και οι άνδρες έχουν συχνότερα πάχος στην κοιλιά από τη νεαρή ηλικία διότι η διατροφή τους δεν είναι αυτή που θα έπρεπε, ενώ οι γυναίκες το εμφανίζουν συνήθως λίγο πριν ή μετά την εμμηνόπαυση εξαιτίας των ορμονικών αλλαγών που υπόκεινται.  Αυτή η περίμετρος υποδηλώνει κεντρικού τύπου παχυσαρκία και αυξημένο κίνδυνο για μελλοντική εμφάνιση καρδιαγγειακών νοσημάτων σε σχέση με τα άτομα με μικρότερη περιφέρεια μέσης που διαθέτουν μικρότερη ποσότητα λίπους.  Όταν αυξάνεται η περιφέρεια μέσης από την συσσώρευση λίπους γύρω από αυτή, τότε αυτό υποδηλώνει ότι αυξάνεται και το σπλαχνικό λίπος, το λίπος, δηλαδή, που βρίσκεται μέσα στα σπλάχνα.  Η κατάσταση αυτή είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη, καθότι όταν τα όργανα που βρίσκονται μέσα στην κοιλιά περιβάλλονται από λίπος (σπλαχνικό λίπος), εκκρίνονται ορμόνες οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν ποικίλες ανεπιθύμητες δράσεις στους διάφορους ιστούς του σώματος.  Το λίπος της κοιλιάς επιδρά τοξικά σε όλα τα όργανα και τα αγγεία που περιβάλλουν την περιοχή εκείνη.

Η εναπόθεση του λίπους στην κοιλιά προκαλείται από ένα πλήθος παραγόντων οι οποίοι ποικίλουν ανάλογα το άτομο.  Μεταξύ αυτών, περιλαμβάνονται ορμονικοί παράγοντες, γονιδιακοί παράγοντες, η καθιστική ζωή και η κακή διατροφή, που σημαίνει μεγάλη πρόσληψη κορεσμένων λιπαρών και μειωμένη πρόσληψη βιταμινών και πολυακόρεστων λιπαρών οξέων.

Το κοιλιακό λίπος , το λίπος γύρω από την κοιλιά , σχετίζεται με πολλές ορμονικές διαταραχές και συχνά ενοχοποιείται για την δημιουργία τους. 

Πιο ειδικά, σε άτομα με παχυσαρκία και αυξημένο κοιλιακό λίπος είναι δυνατόν να παρατηρηθούν :

• Αντίσταση στην ινσουλίνη και υπερινσουλιναιμία , καταστάσεις που ευνοούν την εμφάνιση διαβήτη και στα 2 φύλα.
• Υψηλά επίπεδα ελεύθερης τεστοστερόνης και ανδροστενδιόνης, χαμηλές συγκεντρώσεις των φυλετικών ορμονών στις γυναίκες. Οι μεταβολές αυτές αποτελούν το υπόστρωμα για την ανάπτυξη συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών, ορμονοεξαρτώμενων καρκίνων, διαταραχών της περιόδου και υπογονιμότητας στις γυναίκες.
• Αυξημένα επίπεδα παραγωγής κορτιζόλης στο κοιλιακό λίπος , κάτι που συμβάλει στην αντίσταση στην ινσουλίνη και στην πιθανή εμφάνιση διαβήτη και στα 2 φύλα.
• Χαμηλά επίπεδα αυξητικής ορμόνης που σχετίζεται με χαμηλό ανάστημα και στα 2 φύλα.
• Χαμηλά επίπεδα τεστοστερόνης στους άντρες , συνδεόμενα με υπογονιμότητα.
• Χαμηλά επίπεδα προγεστερόνης στις γυναίκες συνδεόμενα με υπογονιμότητα.

Επομένως το κοιλιακό λίπος είναι πολλά παραπάνω από ένα αντιαισθητικό «σωσίβιο» που έχουμε συχνά γύρω από την κοιλιά μας. Είναι υπεύθυνο για ενδοκρινικές διαταραχές που συνδέονται κυρίως με τον διαβήτη και την υπογονιμότητα και στα 2 φύλα.

Ωστόσο, δεν υπάρχει συγκεκριμένη συνταγή ώστε να απαλλαγείτε από το συγκεκριμένο λίπος. Η μαγική συνταγή παραμένει η άσκηση και η δίαιτα ταυτόχρονα. Συνήθως με τη δίαιτα και την άσκηση χάνετε λίπος από τα μέρη που είναι σε μεγαλύτερη ποσότητα. Αν λοιπόν τα κιλά που έχετε είναι συγκεντρωμένα στην περιοχή της κοιλιάς, από εκεί θα τα χάσετε αρχικά. Κάποιες ασκήσεις μπορεί να βοηθήσουν.

Το σίγουρο είναι ότι οι περισσότεροι προσπαθούν να χάσουν το λίπος της κοιλιάς με τελείως λάθος τρόπο.

Ποια είναι τα εντυπωσιακότερα λάθη;

1. Ότι κάνουν ατέλειωτες επαναλήψεις σε διπλώσεις και ροκανίσματα πιστεύοντας ότι μπορούν να χάσουν λίπος στοχευμένα. Αυτού του είδους οι ασκήσεις είναι άκρως αναποτελεσματικές και ανυπόφορα πληκτικές. Επειδή δε οι περισσότεροι τις κάνουν λάθος φέρνουν και μεγάλα προβλήματα στη μέση.

2. Ότι δίνουν βαρύτητα στη χαλαρή αερόβια άσκηση που είναι επίσης εξόχως αναποτελεσματική και ενδείκνυται μόνο για τους υπέρβαρους και τους απροπόνητους.

3. Και το χειρότερο απ’ όλα ότι δεν δίνουν τη δέουσα βαρύτητα στη διατροφή πιστεύοντας ότι η σωματική άσκηση διαδραματίζει έναν πιο βαρύνοντα ρόλο.

Οι κοιλιακοί μύες όσο και αν τους γυμνάσουμε, αν δεν διώξουμε πρώτα το λίπος που τους περιβάλλει, δεν θα καταφέρουμε να αποκτήσουν την επιθυμητή γράμμωση. Για τον λόγο αυτό οι ασκήσεις που συνίστανται δεν είναι τοπικές, αλλά για ολόκληρο το σώμα. Ένα σύστημα αερόβιων ασκήσεων (cardio exercises) και ασκήσεων ενδυνάμωσης (strength exercises) θα βοηθήσουν στην ανάπτυξη των μυών και στη μείωση του ποσοστού λίπους από το σώμα. Όταν θα έχει χαθεί το περιττό λίπος από το σώμα, τότε με ασκήσεις ειδικά για τους κοιλιακούς μύες μπορεί να επιτευχθεί η επιθυμητή γράμμωση.

Η άσκηση που βοηθάει είναι κυρίως η αεροβική (τρέξιμο, aerobic, Zumba, κολύμβηση κ.α.), σε συνδυασμό με ασκήσεις μυικής ενδυνάμωσης που γυμνάζουν την περιοχή της κοιλιάς. 

Η αλλαγή στις διατροφικές συνήθειες μπορεί, σε συνδυασμό με τη γυμναστική, να κάνει θαύματα! Μικρές αλλαγές μπορούν να σας φέρουν πιο κοντά στον στόχο να χάσετε βάρος από την περιοχή της κοιλιάς.

Σημαντικές διατροφικές συμβουλές που μπορούν να σας βοηθήσουν στο κάψιμο λίπους είναι:

Μια σωστή διατροφή βασισμένη στο μεσογειακό πρότυπο σε συνδυασμό με μία ώρα άσκηση την ημέρα θα σας απαλλάξει σίγουρα από το «σωσίβιο» σας.

• Επιλέξτε δημητριακά ολικής άλεσης για πρωινό.
• Αντικαταστήστε το άσπρο ψωμί με ολικής άλεσης.
• Συνοδεύετε κάθε γεύμα σας με σαλάτα εποχής.
• Καταναλώνετε 4 -5 φρούτα εποχής την ημέρα.
• Μην ξεχνάτε να ενυδατώνεστε με νερό και άλλα υγρά (χωρίς θερμίδες).

Δημητριακά ολικής άλεσης

Έρευνες δείχνουν πως όσοι καταναλώνουν δημητριακά ολικής καθημερινά έχουν λιγότερο λίπος γύρω από την κοιλιά. Η κινόα και η βρώμη είναι εξαιρετικές επιλογές και αν δεν περιέχουν γλουτένη, ακόμα καλύτερα!

Βρώμη: Είναι η τέλεια επιλογή για πρωινό ή βραδινό, πλούσια σε φυτικές ίνες, και ενεργοποιεί τον  οργανισμό έτσι ώστε να παίρνει την απαραίτητη ενέργεια και  να ρυθμίζει  τα επίπεδα σακχάρου μας.

Καλά λίπη

Επιστημονικά στοιχεία δείχνουν πως, αντιθέτως με αυτό που πιστεύουμε, τα λίπη μπορούν ενίοτε να μας κάνουν καλό! Τα «καλά λίπη» που μπορούμε να βρούμε στο ελαιόλαδο, στις ελιές, στο αβοκάντο, στον λιναρόσπορο και στους ξηρούς καρπούς μπορούν να βοηθήσουν στον στόχο μας να εξαφανίσουμε το 'σωσίβιο' γύρω από τη μέση.

Φυτικές ίνες: Οι φυτικές ίνες είναι μια μορφή υδατανθράκων που βρίσκεται στα φρούτα, στα λαχανικά και στα προϊόντα ολικής άλεσης. Καταναλώνοντας λοιπόν φυτικές ίνες βοηθάμε τον οργανισμό να γλιτώσει από τη δυσκοιλιότητα.

Το μαρούλι, το σπανάκι και η ρόκα, περιέχουν μεγάλη ποσότητα βιταμινών και μετάλλων, περιέχουν πολύ μικρό αριθμό θερμίδων και το σημαντικότερο από όλα, είναι πλούσια σε φυτικές ίνες. Οι φυτικές ίνες βοηθούν στην καλή λειτουργία του εντέρου, στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας.

Το λάδι: Λάδι ελιάς, ηλιέλαιο, καρυδέλαιο και το λάδι που βρίσκεται στα λιπαρά ψάρια βοηθούν όχι μόνο στην αποφυγή καρδιοαγγειακών νοσημάτων, αλλά και στη σωστή λειτουργία του εντέρου.

Το τσάι (ειδικά το μαύρο και το πράσινο), περιέχει κατεχίνες, οι οποίες μειώνουν την επιθυμία μας για υδατάνθρακες και προκαλούν ήπια θερμογένεση, που επιταχύνει την κινητοποίηση, συνεπώς και την καύση του λίπους.

Τα ωμά αμύγδαλα είναι από τις καλύτερες πηγές μονοακόρεστων λιπών,  και έχουν την  ιδιότητα να κόβουν την όρεξη.

Γιαούρτι

Σύμφωνα με έρευνες, όσοι τρώνε γιαούρτι λίγων λιπαρών καθημερινά μπορούν να χάσουν πιο εύκολα λίπος γύρω από την κοιλιά. Το γιαούρτι επίσης έχει προβιοτικά που μπορούν να ελαττώσουν το φούσκωμα στην περιοχή της κοιλιάς. Μια καλή επιλογή είναι το κεφίρ και κάποια άλλα παράγωγα του γάλατος.

Παρόλα αυτά είναι καλό να έχουμε έναν γενικότερο κανόνα στο μυαλό μας : το λίπος είναι καλύτερα να μην το αποθηκεύουμε καθόλου , παρά να το αποθηκεύουμε και μετά να προσπαθούμε να το χάσουμε

Διαβάστε επίσης

• Ποιά είναι η κατάλληλη άσκηση για να χαθεί το “σωσίβιο” στην κοιλιά;
• Ποια είναι η κατάλληλη δίαιτα για την μείωση της χοληστερίνης;
• Τροφές που καίνε λίπος και ξεφουσκώνουν το σωσίβιο της κοιλιάς

MSc

Πρώτη δημοσίευση: Ιανουάριος 2015 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Θάλεια Γούτου, κοσμετολόγος

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 6 Μαΐου 2026

Παντζάρια ή κοκκινογούλι: οφέλη για αναιμία, πίεση, ήπαρ, αντοχή και έντερο

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακή βιολόγος, medlabnews.gr iatrikanea

Τα παντζάρια, γνωστά και ως κοκκινογούλι ή Beta vulgaris, είναι βολβοειδές λαχανικό με έντονο κόκκινο χρώμα και σημαντική διατροφική αξία. Το άρθρο εξηγεί ποια θρεπτικά συστατικά περιέχουν, πώς η βητακυανίνη και οι φυτικές ίνες συνδέονται με πιθανά οφέλη για το έντερο, τη χοληστερίνη, το ήπαρ, την αντοχή και την καρδιαγγειακή υγεία, αλλά και ποιες προφυλάξεις χρειάζονται λόγω οξαλικών. Περιλαμβάνει επίσης πρακτική επισήμανση ότι μετά την κατανάλωση παντζαριών μπορεί να εμφανιστεί κόκκινο χρώμα στα ούρα ή στα κόπρανα χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα αίμα. 

Τα παντζάρια είναι πλούσια σε μια ισχυρή φυτική χρωστική και αντιοξειδωτική ουσία την βητακυανίνη, η οπαία δίνει το βαθύ κόκκινο χρώμα σε αυτό το λαχανικό.

Η βητακυανίνη μπορεί να περιορίσει τη βλάβη που προκαλούν στον οργανισμό οι ελεύθερες ρίζες αλλά και να αναστείλει τη δημιουργία καρκινικών κυττάρων στο στομάχι, το έντερο, τους πνεύμονες, και το νευρικό σύστημα, σύμφωνα με κάποιες έρευνες. Βελτιώνει τη φυσική άμυνα του οργανισμού βοηθώντας στην αναγέννηση κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος. Επίσης περιέχουν διοξείδιο του πυριτίου, ζωτικής σημασίας για το υγιές δέρμα, τα νύχια, τους συνδέσμους, τους τένοντες και τα οστά.

Το παντζάρι (Beta vulgaris)  ανήκει στην ίδια οικογένεια με το σπανάκι. Tο παντζάρι ή αλλιώς κοκκινογούλι είναι βολβοειδές λαχανικό και αναπτύσσεται μέσα στο χώμα. Θεωρείται υπερφάρμακο λόγω των πολλών και θρεπτικών συστατικών, βοηθώντας μας έτσι να αντιμετωπίσουν αρκετές ασθένειες χωρίς να καταφύγουμε σε φάρμακα. 

Το παντζάρι, περιέχει σε μεγάλη ποσότητα κάλιο, φώσφορο, ασβέστιο, θείο, ιώδιο, σίδηρο, χαλκό, αλλά και ίχνη από σπάνια μέταλλα, όπως ρουμπίνιο και κάσιο. Παράλληλα περιέχει βιταμίνες Β1 και Β2 και φυσικά υδατάνθρακες, ίνες, αλλά και πρωτεΐνες.  

Οι Ρωμαίοι είναι εκείνοι που φρόντισαν για την συστηματική καλλιέργεια του στην Νότια Ευρώπη. Στην αρχαιότητα οι βολβοί του άγριου παντζαριού χρησιμοποιούνταν ως φάρμακο σε περιπτώσεις πονοκεφάλων και οδοντόπονων. Ο Γαληνός και ο Διόσκουρος, πίστευαν ότι είχε μια ισχυρή αιμοποιητική δύναμη, κάτι που και σήμερα έχει αποδειχθεί. Γι αυτό συστήνουν, τα παιδιά που έχουν αναιμία να πίνουν χυμό παντζαριού. Αναφέρονται επίσης περιστατικά ατόμων που έπασχαν από λευχαιμία, να θεραπεύονται καταναλώνοντας ένα κιλό παντζάρια την ημέρα. Ακόμη οι βολβοί του παντζαριού έχουν χρησιμοποιηθεί ευεργετικά σε πολλές ηπατικές δυσλειτουργίες, αφού ενεργοποιούν την ηπατική αποτοξίνωση. Επίσης περιέχουν μια χρωστική που ονομάζεται βήτα-κυανίνη που παρέχει ισχυρή προστατευτική δράση έναντι διαφόρων εκφυλιστικών καταστάσεων. Η βητακυανίνη, βοηθάει στην αντιμετώπιση γνωστικών ασθενειών όπως το Αλτσχάιμερ και τη γεροντική άνοια.

Οι ίνες που μας προμηθεύουν έχουν δείξει ότι υποστηρίζουν την εντερική λειτουργία και την εξισορρόπηση των επιπέδων χοληστερόλης.

Ο συνδυασμός των ινών που περιέχουν και της βήτα-κυανίνης φαίνεται να προστατεύουν τον εντερικό σωλήνα από εκφυλιστικά φαινόμενα. Η βητακυανίνη αποτρέπει τη συσσώρευση λίπους στο συκώτι, η οποία μπορεί να προκληθεί από την αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ, την παχυσαρκία, την ανεπάρκεια πρωτεϊνών, το διαβήτη κτλ.

Σε μελέτες που έγιναν πάνω σε ζώα, οι ίνες του βολβού έδειξαν ότι ενισχύουν τα επίπεδα των αντιοξειδωτικών ενζύμων της υπεροξειδάσης και s-τρανσφεράσης της γλουταθειόνης, ενώ αυξάνεται ο αριθμός των εξειδικευμένων λευκοκυττάρων που είναι υπεύθυνα για την απομάκρυνση των μη φυσιολογικών κυττάρων.

Ο χυμός των βολβών προστατεύει ακόμη από κυτταρικές αλλοιώσεις του στομάχου, σε περιπτώσεις κατανάλωσης επεξεργασμένων τροφών πλουσίων σε νιτρικά άλατα (κυρίως επεξεργασμένα κρέατα), επειδή εμποδίζει το σχηματισμό νιτροζαμινών.

Ακόμα πολύ ωφέλιμος θεωρείται ο χυμός γι αυτούς που πάσχουν από ρευματισμούς και αρθριτικά. Θεωρείται ότι συμβάλλει στην αποτοξίνωση του ήπατος και σε αυτό οφείλονται πολλές από τις ευεργετικές δράσεις του.

Τα κόκκινα παντζάρια έχουν αρκετές ποσότητες μαγνησίου κι έτσι βοηθούν στην καλύτερη απορρόφηση του ασβεστίου. Προσοχή όμως, τα πράσινα παντζάρια περιέχουν οξαλικό οξύ, το οποίο δυσχεραίνει την απορρόφηση του ασβεστίου.

Ο χυμός των παντζαριών έχει την ιδιότητα να αυξάνει τις αντοχές των ατόμων κατά 16%. Η υψηλή περιεκτικότητα των παντζαριών σε νιτρικά ιόντα μειώνει τις απαιτήσεις του οργανισμού για οξυγόνο, καθιστώντας την γυμναστική πιο εύκολη. Υπεύθυνη για την βελτίωση των αντοχών κατά αυτόν τον τρόπο, είναι η μετατροπή των νιτρικών ιόντων σε μονοξείδιο του αζώτου. Τα θρεπτικά συστατικά που προσφέρει στον οργανισμό ο χυμός του παντζαριού  δημιουργεί λιγότερη κούραση και περισσότερες αντοχές. 
Αθλητές, άτομα που επιτελούν επίπονες και κουραστικές εργασίες, ηλικιωμένοι, άτομα που πάσχουν από διάφορες παθήσεις βλέπουν την κατάστασή τους και την ποιότητα ζωής τους να βελτιώνεται με ένα ποτήρι παντζαρόζουμο την ημέρα.

Tα παντζάρια είναι πλούσια στο ένζυμο καταλάση, ένα από τα βασικότερα αντιοξειδωτικά ένζυμα το οποίο έχει την ιδιότητα να υπερασπίζεται τον οργανισμό μας από τις ελεύθερες ρίζες η δε ανεπάρκειά της-της καταλάσης- σχετίζεται 
με το άσπρισμα των μαλλιών, την αρθρίτιδα, την οστεοαρθρίτιδα και άλλες εκφυλιστικές νόσους του οργανισμού. Επίσης έχει αντικαρκινικές ιδιότητες και γι αυτό θεωρείται ότι προστατεύει από τον καρκίνο του προστάτη.

Tο φολικό οξύ που βρίσκεται στις φυτικές ίνες των παντζαριών, μπορεί να μειώσει τόσο τη χοληστερίνη, όσο και τα τριγλυκερίδια.

Τα παντζάρια περιέχουν μια ουσία, τη βηταΐνη, η οποία μειώνει τα επίπεδα ομοκυστεΐνης και θωρακίζει απέναντι σε διάφορες καρδιαγγειακές παθήσεις. Μεγάλες ποσότητες ομοκυστεΐνης στον οργανισμό μπορεί να ευθύνονται για φλεγμονές στα αιμοφόρα αγγεία. Η βηταΐνη είναι μια χολίνη η οποία συντελεί αποτελεσματικά στην μείωση της ομοκυστεΐνης και έτσι θωρακίζει την καρδιά μας.

Τα παντζάρια αποτελούν ένα φυσικό καθαρτικό και βοηθούν σε προβλήματα όπως η δυσκοιλιότητα και οι αιμορροΐδες. Επίσης, ο χυμός παντζαριού θεωρείται καλός σε προβλήματα όπως ο ίκτερος, κατά την οποία το σώμα χρειάζεται υγρά και υδατάνθρακες.

Ο βολβός παντζαριού και ιδιαίτερα τα φυλλώδη τμήματα του παντζαριού περιέχουν υψηλή συγκέντρωση οξαλικών αλάτων, οπότε τουλάχιστον η εκτεταμένη χρήση του δεν συνίσταται σε άτομα με ιστορικό οξαλικών λίθων ασβεστίου στους νεφρούς. Επίσης καλό είναι να γίνεται επαρκής αραίωση του πολτού με ικανή ποσότητα καθαρού νερού.

Καλό είναι να επισημάνουμε ότι τα ούρα, αλλά και τα κόπρανα, γίνονται κόκκινα σε όσους καταναλώνουν παντζάρια, γι αυτό να μην ανησυχήσουν και νομίσουν ότι είναι αίμα.

Διαβάστε επίσης

• Ένα φλιτζάνι χυμού από παντζάρια, την ημέρα, ρίχνει την πίεση άμεσα, αυξάνει την αντοχή, βοηθά στους ρευματισμούς
• Πιπερόριζα (τζίντζερ) ένα ωφέλιμο βότανο κατάλληλο για την βαρυστομαχιά, το κρυολόγημα, την χοληστερίνη, την αρθρίτιδα, τον διαβήτη και τις δίαιτες
• Κουρκουμάς ή κιτρινόριζα ως αντιφλεγμονώδες, αντικαρκινικό, για τον διαβήτη, την χοληστερινη, το Αλτσχάιμερ, την ακμή, τις πανάδες
• Βάλσαμο ή βαλσαμόχορτο ή σπαθόχορτο για την κατάθλιψη, τα τραύματα, το στομάχι, το άσθμα, τον καρκίνο. 
• Ρόφημα από τζίντζερ (πιπερόριζα) με λεμόνι και κανέλα για το στομάχι, αποτοξίνωση και απώλεια βάρους
• Ρόφημα με κουρκουμά για χαλάρωση και με θεραπευτικές ιδιότητες
• Σταμναγκάθι για το συκώτι, την καρδιά, το στομάχι, το δέρμα
• Ρίγανη και ριγανέλαιο, με ισχυρές αντιβακτηριακές, αντιοξιδωτικές και αντικαρκινικές ιδιότητες (Origanum vulgare)

Πρώτη δημοσίευση: Φεβρουάριος 2012 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Κλεοπάτρα Ζουμπουρλή, μοριακή βιολόγος

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 6 Μαΐου 2026

Βλήτα: διατροφική αξία, οφέλη, παρενέργειες και γιατί δεν τα ξαναβράζουμε

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

Τα βλήτα ή βλίτα είναι από τα πιο χαρακτηριστικά καλοκαιρινά χόρτα της ελληνικής διατροφής, με λίγες θερμίδες, φυτικές ίνες, βιταμίνες και μέταλλα. Το άρθρο εξηγεί τη διατροφική τους αξία, τα πιθανά οφέλη τους για το βάρος, τη χοληστερίνη, το έντερο και την αναιμία, αλλά και τι πρέπει να προσέχουμε σε παρενέργειες, οξαλικά, νιτρικά και τοξικά χόρτα που μπορεί να μπερδευτούν μαζί τους. Περιλαμβάνει επίσης την εξήγηση της φράσης «είσαι βλίτο» και μια κλασική καλοκαιρινή συνταγή. 

 Τα χόρτα βλήτα ή βλίτα ανήκουν στο γένος Amaranthus viridis και χαρακτηρίζονται ως ζιζάνια διάφορων καλλιεργειών.  Αυτό σημαίνει ότι πολλαπλασιάζονται εύκολα κι επομένως αν φυτέψουμε μερικά στον κήπο μας, θα τρώμε βλήτα κάθε χρόνο. Είναι φυλλώδη λαχανικά με πολλές ευεργετικές ιδιότητες, μεγάλη διατροφική αξία και λίγες θερμίδες.

Τα βλήτα έχουν κυρίαρχη θέση στο ελληνικό καλοκαιρινό τραπέζι καθώς είναι αναμφισβήτητα τα χόρτα της καλοκαιρινής περιόδου. Φυτρώνουν μόνα τους και πολλαπλασιάζονται εύκολα οπότε αν φυτέψουμε μερικά στον κήπο μας, θα τρώμε βλίτα κάθε χρόνο. Τα βλήτα μπορούν να αποτελέσουν βραστά μία εξαιρετική καλοκαιρινή σαλάτα (με λεμόνι ή ξύδι) ενώ συνδυάζονται περίφημα με το σκόρδο. Επίσης μπορούν να μαγειρευτούν τσιγαριστά καθώς και να συνοδεύσουν θαυμάσια κρέας και κυρίως ψάρια.

Στην Ελλάδα σταματάει η συγκομιδή των βλήτων (συνήθως άγρια) όταν αρχίζουν να ανθίζουν στα τέλη του Αυγούστου. Στην Ανατολική Αφρική, τα βλήτα συνιστώνται από ορισμένους γιατρούς σε άτομα που έχουν χαμηλό αριθμό ερυθρών αιμοσφαιρίων. Στην αρχαία Ελλάδα, τα άνθη από τα βλήτα, ο αμάραντος (ονομάζεται επίσης χρυσάνθεμο και ελίχρυσο) ήταν ιερό της Εφεσίας Αρτέμιδος. Για τους αρχαίους Έλληνες ο αμάραντος είχε ειδικές θεραπευτικές ιδιότητες, ήταν σύμβολο της αθανασίας και χρησιμοποιούνταν για τη διακόσμηση των τάφων. Επίσης χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή αγιουβέρδικη ιατρική σαν φάρμακο.

Παρά τη χαμηλή τιμή και την αφθονία στην οποία το βρίσκουμε, το ταπεινό βλίτο είναι ένας αληθινός διατροφικός θησαυρός. 

Βλήτα διατροφική αξία ανά 100 γρ. βρασμένης τροφής :

Τα βλήτα και η διατροφική τους αξία:

• Θερμίδες: 20

• Πρωτεΐνες: 2 γρ.

• Υδατάνθρακες: 4 γρ

• Λιπαρά: 0 γρ.

• Φυτικές ίνες: 2 γρ.

Επίσης,  είναι πολύ καλή πηγή :

• Βιταμίνης C

• Βιταμίνης Α

• Βιταμινών του συμπλέγματος Β (Φυλλικό οξύ, Νιασίνη, Ριβοφλαβίνη & Πυριδοξίνη)

• Ασβέστιου, σίδηρου, Νάτριου, Κάλιου, Μαγνήσιου, Φώσφορου, Ψευδάργυρου, Χαλκού & Μαγγάνιου. 

Πώς μας ωφελούν τα βλήτα

• Μπορούν να ενισχύσουν το ανοσοποιητικό σύστημα

• Εχουν ισχυρή αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση

• Μπορούν να βοηθήσουν στην ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, στην αποτροπή της εμφάνισης της οστεοπόρωσης και καρδιακών παθήσεων. Τα βλήτα είναι μια εξαιρετική διαιτητική πηγή σε φυτοστερόλες, οι οποίες μειώνουν την πίεση του αίματος και προλαμβάνουν τις καρδιακές παθήσεις και τα εγκεφαλικά επεισόδια.

• Αποτελούν καλή τροφή για όσους θέλουν να διατηρήσουν ή να μειώσουν το βάρος τους αλλά και για όσους αντιμετωπίζουν προβλήματα δυσκοιλιότητας. 

• Ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα των βλήτων είναι η ικανότητα τους να μειώνουν την LDL-κακή χοληστερόλη στο αίμα λόγω της τοκοτριενόλης, ένα είδος βιταμίνης Ε, και των φυτικών ινών που περιέχει. 

• Καλύπτουν το 90% το ημερήσιων αναγκών μας σε βιταμίνη C και το 73% σε βιταμίνη Α,το 57% των σε μαγγάνιο και το 19% σε φυλικό οξύ. Ακόμα είναι πηγή ασβεστίου, σιδήρου, φυτικών ινών, μαγνησίου, φωσφόρου και καλίου.

• Ιδανικά για άτομα με αναιμία, διότι είναι πλούσια σε σίδηρο. Μια μερίδα 132 γρ. βραστά βλήτα παρέχουν το 17% της συνιστώμενης ημερήσιας πρόσληψης σε σίδηρο. 

• Περιέχουν λυσίνη (απαραίτητο αμινοξύ) σε συνδυασμό με βιταμίνη Ε, σίδηρο, μαγνήσιο, φώσφορο και κάλιο και βιταμίνη C, βοηθούν στην καταπολέμηση των ελεύθερων ριζών, οι οποίες είναι υπεύθυνες για τη γήρανση και το σχηματισμό των κακοηθών κυττάρων.

• Είναι ιδανικά για δίαιτα ελεύθερης γλουτένης. Τα άτομα με δυσανεξία στη γλουτένη ή που πάσχουν από κοιλιοκάκη μπορούν να καταναλώνουν βλήτα. Επιπλέον, μια μερίδα 132 γρ. βραστά βλήτα παρέχουν το 6% της συνιστώμενης ημερήσιας πρόσληψης σε πρωτεΐνες.

• Με 28 θερμίδες/100 γρ. και χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη είναι ιδανικά για δίαιτα!

• Κάποιες ποικιλίες καλλιεργούνται για τους σπόρους τους και το αλεύρι τους έχει αρχίσει  να χρησιμοποιείται στην Αυστραλία και την Β. Αμερική σαν πιο θρεπτική εναλλακτική στο σταρένιο αλεύρι.

Παρενέργειες

Τα βλήτα περιέχουν υψηλές ποσότητες οξαλικού οξέος και θα πρέπει να αποφεύγονται από άτομα που πάσχουν από ρευματοειδή αρθρίτιδα, ουρική αρθρίτιδα ή ασθένειες των νεφρών. 

Τα βραστά βλήτα καλό είναι να μην αναθερμαίνονται μετά το μαγείρεμα, διότι τα νιτρικά άλατα που περιέχουν μετατρέπονται σε νιτρώδη, τα οποία είναι βλαβερά για την υγεία και ειδικά για τα παιδιά.

Προσοχή!

Στην ίδια οικογένεια των σολανιδών (Solanaceae) ανήκουν τα δυο χόρτα ο τάτουλας και η αγριοντοματιά, τα οποία θέλουν πολλή προσοχή μια και είναι δηλητηριώδη και θα τα βρείτε στις ίδιες ακριβώς περιοχές που αναπτύσσεται και το βλήτο.

Οι γιαγιάδες συμβουλεύουν:

Τα χόρτα που τρώγονται έχουν γάλα στη ρίζα τους.

Ότι είναι καθιστό τρώγεται.

Να προτιμάτε τα καθιστά χόρτα και όχι τα όρθια.

Κάποια είδη χόρτων είναι επικίνδυνα για τον άνθρωπο.

Αν μαζι με τα βλήτα υπάρχει και το λεγόμενο λαϊκά « διαβολόχορτο », και καταναλωθεί μπορεί να προκαλέσει ατροπικό φαινόμενο δρώντας πάνω στο νευρικό σύστημα. Το διαβολόχορτο είναι όρθιο χόρτο με άσπρο λουλούδι και φύλλο που μοιάζει με πλατανόφυλλο σε αντίθεση με το βλήτο που έχει φύλλωμα λείο στα άκρα του και όχι δαντελωτό. Συνήθως μαζί με τα βλίτα μαζεύουν ένα χόρτο που λέγεται στίφνος και τα μαγειρεύουν μαζί. 

Διαβολόχορτο

Κουτόχορτο έφαγες; 

Συνηθισμένη και η βρισιά. Α ρε Βλίτο! 

Για ποιο λόγο όμως το βλήτο έχει ταυτιστεί με την αποχαύνωση και τη βλακεία;

Οφείλεται στο γεγονός ότι αν από το αφέψημα που προέρχεται από το σπόρο του, πιεις και δεύτερη κούπα, τότε έχει παρενέργειες στην αντίληψη. Σύμφωνα με ανεπίσημες πηγές τα χόρτα αυτά και ιδιαίτερα το ζουμί τους περιέχουν απροσδιόριστες προς το παρόν ουσίες που προκαλούν παροδική μείωση της αντίληψης, εξ ου και ο χαρακτηρισμός « βλήτο» για κάποιους ανθρώπους. Ο χαρακτηρισμός «δεν τρώω κουτόχορτο», στο βλήτο αναφέρεται. Επίσης είναι τοξικό για πολλά ζώα όπως πρόβατα, γουρούνια κ.α.

Καλό είναι να αποφεύγουμε να καταναλώνουμε μεγάλες ποσότητες και ειδικά το ζουμί.

Συνταγές

Η ''κλασική συνταγή'' για μία υπέροχη καλοκαιρινή σαλάτα:

ΥΛΙΚΑ:

-1 κιλό βλίτα καθαρισμένα,

-2 μέτριες πατάτες,

-3 μικρά κολοκυθάκια,

-Λάδι,

-Λεμόνι,

-Αλάτι.

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:

Καθαρίζουμε τα βλίτα από τα σκληρά κοτσάνια και πετάμε τα κίτρινα φύλλα.

Βάζουμε σε κατσαρόλα νερό να βράσει και ρίχνουμε τις πατάτες κομμένες κυδωνάτες (αν έχουμε μικρές ακόμα καλύτερα) και τα κολοκυθάκια κομμένα στη μέση (αν είναι μικρά – ολόκληρα).

Μόλις μαλακώσουν λίγο, ρίχνουμε τα βλίτα. Ανακατεύουμε ελαφρά,  ρίχνουμε αλάτι και αφήνουμε τα βλίτα να βράσουν έως ότου να μαλακώσουν καλά.

Αφήνουμε να κρυώσουν και σερβίρουμε περιχύνοντας τα με λάδι και λεμόνι (εναλλακτικά, εάν θέλουμε, μπορούμε να προσθέσουμε αντί για λεμόνι, ξύδι).

Τρώγονται ακόμα πιο ωραία όταν είναι κρύα (από το ψυγείο).

Διαβάστε επίσης

• Βρούβες, βρούβα, σινάπι και η διατροφική τους αξία. Τι σημαίνει η γνωστή φράση;
• Κουρκουμάς ή κιτρινόριζα ως αντιφλεγμονώδες, αντικαρκινικό, για τον διαβήτη, την χοληστερινη, το Αλτσχάιμερ, την ακμή, τις πανάδες
• Βάλσαμο ή βαλσαμόχορτο ή σπαθόχορτο για την κατάθλιψη, τα τραύματα, το στομάχι, το άσθμα, τον καρκίνο. 
• Ρόφημα με κουρκουμά για χαλάρωση και με θεραπευτικές ιδιότητες
• Σταμναγκάθι για το συκώτι, την καρδιά, το στομάχι, το δέρμα
• Ρίγανη και ριγανέλαιο, με ισχυρές αντιβακτηριακές, αντιοξιδωτικές και αντικαρκινικές ιδιότητες (Origanum vulgare)

Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή
MSc

Πρώτη δημοσίευση: [ακριβής ημερομηνία] — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Κλεοπάτρα Ζουμπουρλή, μοριακή βιολόγος

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 6 Μαΐου 2026