Τι προσέχουμε τρώγοντας, τσικνίζοντας την Τσικνοπέμπτη; Ποιο κρέας έχει λιγότερο λίπος; Tα κρέατα σούβλας έχουν αρκετά λιπαρά

Θάλεια Γούτου

της Θάλειας Γούτου, κοσμετολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

Τσικνοπέμπτη είναι η Πέμπτη της δεύτερης εβδομάδας του Τριωδίου (οι τρεις εβδομάδες που συμπεριλαμβάνονται στο τριώδιο είναι, η Απολυτή ή Προφωνή, η Απόκρεω και η Τυροφάγος). Κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας (Απολυτή) σταματούσε η συνηθισμένη νηστεία της Τετάρτης και της Παρασκευής, ενώ στη δεύτερη εβδομάδα (απόκρεω) ίσχυε η νηστεία, έτσι η Τσικνοπέμπτη αποκτούσε ιδιαίτερη σημασία και εθεωρείτο εορτάσιμη ημέρα και το τραπέζι ήταν γιορτινό. Ονομάζεται τσικνοπέμπτη γιατί την ημέρα αυτή το δείπνο αποτελείται από κρέας ψημένο στα κάρβουνα ή τηγανισμένο, δυο τρόποι μαγειρέματος που βγάζουν έντονη τσίκνα.

Η αλήθεια είναι ότι η Τσικνοπέμπτη έχει πολλούς και θερμιδογόνους πειρασμούς. Γι’ αυτό  καλό θα ήταν την ημέρα αυτή να αποφεύγαμε  τα τηγανητά, όπως πατάτες, μελιτζάνες, κολοκυθάκια και να τα αντικαταστήσουμε με ψητά λαχανικά. 

Ο συνδυασμός «τυρί με κρέας» σίγουρα δεν συνιστάται, ούτε όμως το τζατζίκι που αν και υγιεινό έχει πολλές θερμίδες, λόγω της μεγάλης ποσότητας του λαδιού που περιέχει 

Καλύτερο διατροφικά είναι όποιο κρέας έχει λιγότερο λίπος. 

Ωστόσο οι φίλοι των ψητών, πρέπει να γνωρίζουν πως όσο λιγότερο λίπος έχει το κρέας τόσο δυσκολότερα ψήνεται στα κάρβουνα. 

Υπάρχουν επιλογές και τρόποι για να τσικνίσει κάποιος όπως προστάζει το έθιμο της ημέρας και να έχει στο πιάτο του μια καλοψημένη μερίδα κρέας που δεν θα τον επιβαρύνει θερμιδικά και διατροφικά.

-    Ένα μέρος του λίπους που μπορεί να έχει το κρέας «χάνεται» με το ψήσιμο.


-    Ένα καλό μαρινάρισμα πριν το ψήσιμο είναι απαραίτητο. Έτσι δίνετε πιο πλούσια γεύση, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι το μαρινάρισμα είναι προστατευτικό έναντι των χημικών ουσιών που παράγονται με το ψήσιμο πρωτεϊνούχων τροφίμων σε υψηλή φωτιά (πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες, ετεροκυκλικές αμίνες). Προτιμάτε για τις πρωτεϊνούχες τροφές (κρέας, ψάρι) «μαρινάδες» που έχουν βάση το λεμόνι και το ξύδι.


-    Αν θέλετε να ρίξετε κάτι πάνω στο κρέας ή το ψάρι μετά το ψήσιμο προτιμήστε το λεμόνι , πέρα από τη γεύση λειτουργεί επιπλέον προστατευτικά έναντι των δυσάρεστων χημικών ουσιών που παράγονται.

Γενικώς, να θυμάστε ότι τα κρέατα σούβλας όπως το αρνί ή το κοκορέτσι έχουν αρκετά λιπαρά. Η καλύτερη επιλογή πάντως για όσους δεν θα διασκεδάσουν έξω αλλά στο σπίτι τους είναι να αγοράσουν κρέας που δεν θα έχει πάρα πολύ λίπος. 

• Μπριζόλα χοιρινή: 175 θερμίδες 
• Παϊδάκια αρνίσια : 444 θερμίδες. Αν αφαιρέσετε το λίπος, υπολογίστε 160 θερμίδες λιγότερες. 
• Λουκάνικο χωριάτικο (100 γραμμ.): 345 θερμίδες. 
• Πατάτες τηγανητές (100 γραμμ.): 236 θερμίδες

Η πιο διαιτητική επιλογή είναι αυτή του κοτόπουλου, το οποίο έχει 165 θερμίδες στα 100 γραμμάρια. 

Τι να προσέξετε στο φαγητό σας, την Τσικνοπέμπτη, όπως συμβουλεύει ο Δημήτρης Π. Μπερζελέτος 
Διαιτολόγος-Διατροφολόγος, MSc
 (εδώ)

-    Προσπαθήστε να καταναλώσετε ένα μεγάλο γεύμα.. όχι και μεσημέρι και βράδυ υπερφαγία !


-    Αν το βράδυ γνωρίζετε ότι θα ψήσετε ή ότι θα βρεθείτε σε μεγάλο τραπέζι προτιμήστε την ίδια μέρα το μεσημέρι την κατανάλωση ζυμαρικών ή ρυζιού.  Επίσης, μπορείτε να προτιμήσετε την κατανάλωση βραστών ή ωμών λαχανικών.


-    Η ημέρα λέγεται Τσικνοπέμπτη και παραδοσιακά υπάρχει για να ψήσετε κρέας. Γι’ αυτό λοιπόν δεν έχουν θέση στο τραπέζι ούτε σουφλέ, ούτε πίτες, ούτε άλλα περιττά εδέσματα.  Προσθέτετε θερμίδες και λίπος, χωρίς να τηρείτε την παράδοση..


-    Προτιμήστε άπαχα κομμάτια κρέατος (πουλερικά, ψαρονέφρι, «μάτι» της χοιρινής μπριζόλας). Αν θελήσετε παϊδάκια μη χορτάσετε με αυτά, 1-2 είναι αρκετά..


-    Συνδυάστε τα εύγευστα ψητά κρέατα με φρέσκιες σαλάτες και βραστά λαχανικά εποχής. Αποφύγετε τα ντρέσιγκ που έχουν λίπος, τα οποία δεν αναδεικνύουν την πλούσια γεύση των «ψητών»..


-    Προσοχή να δώσετε και στο επιδόρπιο. Προτιμήστε αυτό που έχει τα λιγότερα λιπαρά (ήδη μπορεί να έχετε καταναλώσει αρκετό λίπος μέσω του κρέατος..), όπως είναι το γιαούρτι ή τα φρούτα ή το γλυκό κουταλιού ή συνδυασμό τους. Για κανέναν λόγο μην προτιμήσετε λιπαρές τούρτες και πάστες, είπαμε είναι πιθανό να έχετε πάρει αρκετή ποσότητα λίπους (και μάλιστα κορεσμένου) από το κρέας..
-    Γενικά να είστε επιφυλακτικοί στην κατανάλωση κρέατος και αλκοόλ, καθώς η Τσικνοπέμπτη «τιμάται» συνήθως τις βραδινές ώρες..


-    Μη φοράτε πολύ στενά ρούχα, χαλαρώστε το πρώτο κουμπί αφού φάτε για να μη νιώθετε δυσφορία καθήμενοι αρκετή ώρα με την οικογένεια και τους φίλους στο «γιορτινό» τραπέζι..


-    Την επόμενη της Τσικνοπέμπτης εφόσον έχετε καταναλώσει ικανή ποσότητα κρέατος προτιμήστε ως κύριο πιάτο όσπρια ή ζυμαρικά ή βραστά λαχανικά. Το ίδιο να κάνετε και στο υπόλοιπο της εβδομάδας, μη προτιμώντας το κόκκινο κρέας, είναι γνωστό ότι η κατανάλωσή του δεν πρέπει να ξεπερνά τη 1 φορά/ εβδομάδα (αν είστε ενήλικας, δεν έχετε έλλειψη σιδήρου και ανήκετε στο γενικό πληθυσμό)..

Διαβάστε επίσης

• Έχετε δυσφορία, βαρυστομαχιά από το πολύ φαγητό; Τι μπορεί να κάνετε;
• Υποφέρετε από καούρες; Τι είναι η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και τι πρέπει να κάνετε;
• Τι πρέπει να προσέξετε για να έχετε την υγειά σας τσικνίζοντας
• Τι γιορτάζουμε την Τσικνοπέμπτη; Το ξέρετε ότι τσικνίζουν και σε άλλες χώρες;
  
  

Βότανα που κόβουν την όρεξη, καίνε λίπος και είναι χρήσιμα για δίαιτα.

της Θάλειας Γούτου, κοσμετολόγος, medlabnews.gr iatrikanea

Αυτά τα βότανα έχουν ιδιότητες, όπως προώθηση του μεταβολισμού, καταστολή της όρεξης ή κάψιμο του περιττού λίπους, μειώνοντας έτσι το βάρος φυσικά και με ασφάλεια. Aυτό το επιτυγχάνουν χάρη στα ένζυμα και στις βιταμίνες που περιέχουν, τα οποία «ενεργοποιούν» τόσο τα όργανα που επεξεργάζονται το λίπος (π.χ. τη χοληδόχο κύστη, που ρευστοποιεί τα λίπη) όσο και τις απεκκριτικές οδούς του οργανισμού. 

Tα βότανα από μόνα τους δεν είναι θαυματουργά. Aπλώς αποτελούν ένα ωφέλιμο συμπλήρωμα μιας ισορροπημένης δίαιτας που, ούτως ή άλλως, πρέπει να κάνετε προκειμένου να αδυνατίσετε.

Σπιρουλίνα 

Σπιρουλίνα για να καταπολεμήσουμε την βουλιμία...

Δεν έχουμε καλή διάθεση και πέφτουμε με τα μούτρα στο φαγητό; Η σπιρουλίνα είναι το καταλληλότερο βότανο στο να αντιμετωπίσουμε αυτή την κατάσταση....

Σε ένα ποτήρι φρέσκο νερό ή φρέσκο χυμό διαλύετε ένα κουταλάκι σκόνη σπιρουλίνας και το πίνετε μισή ώρα πριν το φαγητό.

Πιπερόριζα (τζίντζερ)

Το τζίντζερ, η αλλιώς πιπερόριζα, θεωρείται ένα από τα πιο θρεπτικά βότανα παγκοσμίως. Ιδιαίτερα στην Ασία, αποτελεί μέρος της καθημερινής διατροφής, επειδή βοηθά στην πέψη και δυναμώνει τον ανθρώπινο οργανισμό.

Μειώνει τη συσσώρευση λίπους. Μια μελέτη το Σεπτέμβριο του 2011, αξιολόγησε τον αντίκτυπο του τζίντζερ στην απορρόφηση λίπους. Αρουραίοι έλαβαν ημερήσιες δόσεις πιπερόριζας για οκτώ εβδομάδες. Η θεραπεία αυτή διευκόλυνε την πέψη του λίπους και αύξησε τα επίπεδα ενέργειας. Αυτές οι αλλαγές, εμπόδισαν τη συσσώρευση του λίπους στο σώμα.

Aloe Vera

Η Aloe Vera είναι γνωστή για την ενυδατική δράση της αλλά και ως θεραπεία για τα εγκαύματα. Όταν λαμβάνεται ως συμπλήρωμα διατροφής, η αλόη βέρα έχει πολλά οφέλη για την υγεία, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης βάρους φυσικά και υγιεινά. Διεγείρει τον μεταβολικό ρυθμό του σώματος αναγκάζοντας το σώμα να καταναλώνει “φυσικά” περισσότερη ενέργεια. Ο χυμός βελτιώνει επίσης την πέψη και καθαρίζει τον πεπτικό σωλήνα.

Αγριοσταφίδα

Αγριοσταφίδα ή φυτολάκκα ή για άλλους κρεμέζι.

Η αγριοσταφίδα λοιπόν είναι ένα αποτελεσματικό βότανο για την καταπολέμηση του τοπικού πάχους διότι η δράση της είναι λιποδιαλυτική.

Παρασκευάζουμε έγχυμα αγριοσταφίδας και πίνουμε ένα φλιτζάνι την ημέρα...

Η αγριοσταφίδα δεν ενδείκνυται για μεγάλες δόσεις και κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης

Γύρη μελισσών 

Η γύρη είναι μια εξαιρετική πηγή αντιοξειδωτικών. Αυξάνει το επίπεδο της ενέργειας και τονώνει το μεταβολισμό. Επίσης βοηθά στην προώθηση της καλής πέψης.

Καφεΐνη 

Υπάρχουν πολλές μελέτες που τεκμηριώνουν την επίδραση αδυνατίσματος της καφεΐνης. Η καφεΐνη βοηθά τη διαδικασία της καύσης λιπών αναστέλλοντας την παραγωγή της φωσφοδιεστεράσης, ένα ένζυμο που αποτρέπει την κατανομή του λίπους. Η κατανάλωση καφεΐνης να πρέπει να γίνεται με μέτρο.

Καυτερές πιπεριές τσίλι

Αναφερόμαστε περισσότερο σε τρόφιμα που περιέχουν καψαϊκίνη. Η καψαϊκίνη βοηθά στη “θερμογένεση”. Οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι οι άνθρωποι που κατανάλωναν καψαϊκίνη, ως μέρος των γευμάτων τους ή ως συμπλήρωμα διατροφής, αύξαναν τον μεταβολισμό τους. Αυτό είναι καλή είδηση ​​για όσες επιθυμούν να χάσουν βάρος, επειδή υψηλός μεταβολισμός σημαίνει καύση περισσότερου λίπους. 

Μάραθος

Ο μάραθος είναι ένα παραδοσιακό γνωστό βότανο αδυνατίσματος. Είναι κατάλληλος για την τόνωση και την αύξηση του μεταβολισμού. Βοηθά στην απώλεια βάρους και στην καύση του λίπους. Ο μάραθος είναι επίσης ένα εξαιρετικό διουρητικό και έτσι βοηθά στην απομάκρυνση των τοξινών από το σώμα.

Πράσινο Τσάι

Το πράσινο τσάι κερδίζει δημοτικότητα όχι μόνο για τα οφέλη στην υγεία αλλά και για το γεγονός ότι είναι ένα βότανο κατάλληλο για αδυνάτισμα. Το πράσινο τσάι ενισχύει την ικανότητα του σώματος να κάψει λίπος και να αυξήσει το μεταβολικό ρυθμό, με αποτέλεσμα να καούν περισσότερες θερμίδες. Επίσης, αυξάνει την οξείδωση του λίπους. Τέλος μπορεί να μειώσει την “απορρόφηση – πέψη” του λίπους από τον οργανισμό.

Διαβάστε επίσης

• Πιπερόριζα (τζίντζερ) ένα ωφέλιμο βότανο κατάλληλο για την βαρυστομαχιά, το κρυολόγημα, την χοληστερίνη, την αρθρίτιδα, τον διαβήτη και τις δίαιτες
• Το λεμόνι, οι ευεργετικές του ιδιότητες κατά του καρκίνου, της πίεσης, το αναπνευστικό, την χοληστερίνη, την δυσπεψία αλλά και την ομορφιά.
• Φουσκώματα, πόνος και κράμπες στην κοιλιά, διάρροια ή δυσκοιλιότητα μπορεί να οφείλονται σε ευερέθιστο έντερο ή σπαστική κολίτιδα. Πως η δίαιτα, το στρες και η άσκηση επηρεάζουν την λειτουργία του εντέρου;
• Χάστε τα παραπανίσια κιλά τρώγοντας. Έξυπνες τεχνικές για να κόψετε την όρεξη.
• Το μέλι έχει σημαντικό ρόλο στην πρόληψη και καταπολέμηση της παχυσαρκίας. 

Πιθανά οφέλη από τα φάρμακα για τον διαβήτη και την παχυσαρκία, για ασθενείς με διαταραχή αίματος MGUS

medlabnews.gr iatrikanea

Τα τελευταία χρόνια, φάρμακα όπως η σεμαγλουτίδη και η λιραγλουτίδη έχουν μπει δυναμικά στη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων για τη ρύθμιση του σακχάρου και την απώλεια βάρους. Όμως, νέα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι τα οφέλη τους ίσως δεν σταματούν εκεί. Σύμφωνα με μια μεγάλη διεθνή μελέτη πραγματικών δεδομένων, τα φάρμακα αυτά ενδέχεται να σχετίζονται με καλύτερη επιβίωση και μικρότερο κίνδυνο εξέλιξης μιας προκαρκινικής αιματολογικής κατάστασης που ονομάζεται μονοκλωνική γαμμαπάθεια αδιευκρίνιστης σημασίας (MGUS).

Η MGUS είναι μια σχετικά συχνή αλλά σιωπηλή διαταραχή του αίματος. Εμφανίζεται κυρίως σε άτομα άνω των 50 ετών και χαρακτηρίζεται από την παρουσία μιας ανώμαλης πρωτεΐνης στο αίμα, χωρίς όμως συμπτώματα. Αν και στις περισσότερες περιπτώσεις παραμένει σταθερή, ένα μικρό ποσοστό ασθενών εξελίσσεται με την πάροδο του χρόνου σε πολλαπλούν μυέλωμα. Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει καθιερωμένη θεραπεία για την πρόληψη αυτής της εξέλιξης – οι ασθενείς απλώς παρακολουθούνται.

Την ίδια στιγμή, είναι γνωστό ότι ο σακχαρώδης διαβήτης, η παχυσαρκία και το αυξημένο σωματικό βάρος συνδέονται τόσο με την εμφάνιση της MGUS όσο και με την πιθανότητα εξέλιξής της σε μυέλωμα. Αυτή η στενή σχέση μεταξύ μεταβολικών διαταραχών και καρκίνου έχει οδηγήσει τους επιστήμονες να αναρωτηθούν: θα μπορούσαν φάρμακα που βελτιώνουν τον μεταβολισμό να επηρεάζουν και την πορεία τέτοιων νοσημάτων;

Σε αυτό το ερώτημα προσπάθησε να απαντήσει η νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο περιοδικό Eurοpean Journal of Clinical Investigation (Tentolouris A, Ntanasis-Stathopoulos I, Filippatos C, Terpos E, Kastritis E, Duque ER, Dimopoulos MA, Gavriatopoulou M, Briasoulis A. GLP-1 receptor agonists in patients with MGUS: A real-world propensity-matched study. Eur J Clin Invest. 2026 Jan;56(1):e70140. doi: 10.1111/eci.70140.), η οποία βασίστηκε σε δεδομένα από τη διεθνή βάση TriNetX και περιέλαβε δεκάδες χιλιάδες ασθενείς με MGUS και ταυτόχρονα διαβήτη ή παχυσαρκία. Οι ερευνητές συνέκριναν άτομα που λάμβαναν αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1 –μια κατηγορία φαρμάκων που χρησιμοποιείται ευρέως για τον διαβήτη και την απώλεια βάρους– με παρόμοια άτομα που έπαιρναν άλλες θεραπείες.

Η Καθηγήτρια Θεραπευτικής – Επιδημιολογίας - Προληπτικής Ιατρικής, Παθολόγος (Θεραπευτική Κλινική Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, η Αλεξάνδρα Σταυροπούλου (Βιολόγος) και ο Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής, τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ ) αναφέρουν πως το βασικό εύρημα ήταν ότι όσοι λάμβαναν GLP-1 αγωνιστές είχαν σημαντικά καλύτερη πορεία στον χρόνο. Συγκεκριμένα, ζούσαν περισσότερο χωρίς να εμφανίσουν συμπτωματικό μυέλωμα ή να καταλήξουν, σε σύγκριση με όσους δεν έπαιρναν αυτά τα φάρμακα. Η συνολική επιβίωση ήταν επίσης σαφώς καλύτερη στην ομάδα των GLP-1 αγωνιστών, ενώ παρατηρήθηκε και μικρότερος κίνδυνος εξέλιξης της MGUS σε πολλαπλούν μυέλωμα.

Δηλαδή, τα άτομα που έπαιρναν αυτά τα φάρμακα φάνηκε να «κερδίζουν» αρκετά χρόνια ζωής χωρίς επιδείνωση της νόσου τους. Μάλιστα, η πιθανότητα να παραμείνουν ζωντανοί και χωρίς συμπτώματα ήταν σχεδόν διπλάσια σε σχέση με την ομάδα σύγκρισης στο τέλος της περιόδου παρακολούθησης.

Οι επιστήμονες δεν μπορούν ακόμη να πουν με βεβαιότητα γιατί συμβαίνει αυτό. Πιθανότατα, τα οφέλη δεν οφείλονται μόνο στη μείωση του σακχάρου ή του βάρους. Οι GLP-1 αγωνιστές φαίνεται ότι έχουν και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, ενώ εργαστηριακά δεδομένα δείχνουν ότι μπορεί να επηρεάζουν μηχανισμούς που σχετίζονται με τον πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων. Με απλά λόγια, ίσως δρουν πιο «βαθιά» στον οργανισμό απ’ όσο πιστεύαμε μέχρι σήμερα.

Η μελέτη εξέτασε και τα καρδιαγγειακά επεισόδια, όπως το έμφραγμα και η καρδιακή ανεπάρκεια. Αν και συνολικά καταγράφηκαν λιγότερα τέτοια επεισόδια στους ασθενείς που έπαιρναν GLP-1 αγωνιστές, όταν οι ερευνητές ανέλυσαν τον χρόνο εμφάνισής τους, οι διαφορές δεν ήταν πάντα στατιστικά ισχυρές. Αυτό υποδηλώνει ότι το όφελος στην επιβίωση δεν εξηγείται αποκλειστικά από την καρδιαγγειακή προστασία, αλλά πιθανόν σχετίζεται άμεσα και με την πορεία της αιματολογικής νόσου.

Φυσικά, πρόκειται για μια παρατηρητική μελέτη και όχι για κλινική δοκιμή. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να αποδείξει απόλυτα σχέση αιτίας-αποτελέσματος. Ωστόσο, το μεγάλο μέγεθος του δείγματος, η προσεκτική σύγκριση παρόμοιων ασθενών και η συνέπεια των αποτελεσμάτων την καθιστούν ιδιαίτερα αξιόπιστη.

Αν τα ευρήματα επιβεβαιωθούν με τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες, ίσως ανοίγει ο δρόμος για μια εντελώς νέα προσέγγιση στη διαχείριση της MGUS. Για πρώτη φορά, θα μπορούσε να υπάρξει μια θεραπευτική στρατηγική που όχι μόνο ρυθμίζει τον μεταβολισμό, αλλά ενδεχομένως καθυστερεί ή αποτρέπει την εξέλιξη σε καρκίνο. Σε ένα τέτοιο σενάριο, ακόμη και ο προληπτικός έλεγχος για MGUS σε άτομα υψηλού κινδύνου –όπως όσοι έχουν παχυσαρκία ή διαβήτη– θα αποκτούσε νέο νόημα.

Προς το παρόν, οι ειδικοί τονίζουν ότι δεν αλλάζουν οι υπάρχουσες συστάσεις και κανείς δεν πρέπει να λαμβάνει τέτοια φάρμακα με στόχο την πρόληψη του καρκίνου. Όμως, η επιστήμη φαίνεται να μας υπενθυμίζει για άλλη μια φορά ότι τα φάρμακα συχνά κρύβουν δυνατότητες πέρα από τον αρχικό τους σκοπό.

Πότε αρχίζει το σώμα να καίει το λίπος του όταν γυμναζόμαστε; Πώς μπορεί να μειωθεί το πάχος; (video)

επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea

Είναι γνωστό ότι αν κανείς θέλει να χάσει κιλά, θα πρέπει να τρώει λιγότερο και να γυμνάζεται περισσότερο.

Αλλά πότε αρχίζει το σώμα να καίει το λίπος του, που είναι και το ζητούμενο, ώστε να μειωθεί έτσι το πάχος;

 Ένας Έλληνας ερευνητής και οι συνεργάτες του στην Ελβετία ανέπτυξαν μια νέα μέθοδο που επιτρέπει την εύκολη και σε πραγματικό χρόνο παρακολούθηση της λιπόλυσης (καύσης του λίπους) μέσω ελέγχου της αναπνοής την ώρα της άσκησης. Έτσι, κάποιος μπορεί να γυμνάζεται και ταυτόχρονα να εκπνέει στη συσκευή, η οποία επί τόπου μετρά αν έχει αρχίσει να καίει λίπος και πόσο.

Μέχρι τώρα η καύση του λίπους ήταν δυνατό να υπολογισθεί μέσω ενός τεστ αίματος ή ούρων, όπου μετρώνται συγκεκριμένοι βιοδείκτες που «προδίδουν» κατά πόσο έχει καεί το λίπος στο σώμα. 
Όμως τα τεστ αυτά είναι λιγότερο βολικά και πιο αργά σε σχέση με το νέο τεστ αναπνοής. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Σωτήρη Πρατσίνη του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Τεχνολογίας (ΕΤΗ) της Ζυρίχης, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό αναλυτικής χημείας «Analytical Chemistry». Όταν κάποιος καίει λίπος, το σώμα του παράγει υποπροϊόντα μεταβολισμού, που καταλήγουν στο αίμα. Στους πνεύμονες αυτά τα μόρια, ιδίως τα πτητικά, εισέρχονται στον αέρα που εκπνέει ο άνθρωπος. 
Το πιο πτητικό και εύκολα ανιχνεύσιμο από αυτά τα οργανικά μόρια είναι η ακετόνη. Η νέα συσκευή διαθέτει αισθητήρες που μετρούν την παρουσία της ακετόνης στην εκπνοή με μεγαλύτερη ευαισθησία από κάθε προηγούμενο αισθητήρα, καθώς μπορεί να ανιχνεύσει ένα μόνο μόριο ακετόνης ανάμεσα σε εκατοντάδες εκατομμύρια άλλα μόρια.

Οι δοκιμές που έγιναν, αποκάλυψαν ότι το πόσο γρήγορα οι άνθρωποι αρχίζουν να καίνε λίπος, διαφέρει πολύ από άτομο σε άτομο - κάτι που έχει μεγάλη σημασία τόσο γι' αυτούς που γυμνάζονται για να αδυνατίσουν, όσο και για τους αθλητές. 

Έτσι, ενώ σε μερικούς ανθρώπους πρέπει να περάσει μιάμιση ώρα άσκησης έως ότου αρχίσει η λιπόλυση, σε άλλους αρχίζει πολύ πιο γρήγορα.

Διαβάστε επίσης

• Ποιά είναι η κατάλληλη άσκηση για να χαθεί το “σωσίβιο” στην κοιλιά;
• Ποια είναι η κατάλληλη δίαιτα για την μείωση της χοληστερίνης;
• Τροφές που καίνε λίπος και ξεφουσκώνουν το σωσίβιο της κοιλιάς

Ασκήσεις και δίαιτα για να χαθεί το σωσίβιο της κοιλιάς. Ποια λάθη πρέπει να αποφύγετε

της Θάλειας Γούτου, κοσμετολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

Όταν κάποιος βλέπει ότι πήρε κιλά, το πρώτο σημείο του σώματος που παρατηρεί είναι η κοιλιά του. Βλέπει, λοιπόν, την κοιλιά του να ‘πετάει’ περισσότερο από πριν, δυσκολεύεται να κουμπώσει τα παντελόνια του ενώ ‘ξεχνάει’, σε αυτή τη φάση, τις πιο εφαρμοστές μπλούζες.

Τα τελευταία χρόνια, επιστήμονες δίνουν μεγάλη έμφαση στο κοιλιακό πάχος, γιατί οι έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί αποδεικνύουν ότι αυτό συνδέεται στενά με καρδιαγγειακά επεισόδια, σακχαρώδη διαβήτη και μια πλειάδα άλλων παθήσεων.

Τα άτομα με στεφανιαία αρτηριοπάθεια εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο θανάτου εάν διαθέτουν παράλληλα περιττό λίπος στην περιοχή της κοιλιάς. Την προειδοποίηση αυτή απευθύνουν ερευνητές της Κλινικής Mayo, στις ΗΠΑ, οι οποίοι ανέλυσαν στοιχεία που αφορούσαν πέντε προηγούμενες μελέτες (συνολικά 15.923 συμμετέχοντες).

Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι η αύξηση του κινδύνου φάνηκε να ισχύει ακόμη και όταν το άτομο εμφάνιζε φυσιολογικό Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ). Ο ΔΜΣ αποτελεί το πηλίκο του βάρους σε κιλά δια το ύψος σε μέτρα - ως φυσιολογικά θεωρούνται τα επίπεδα ΔΜΣ μεταξύ 20 και 25. 

Έχει διαπιστωθεί ότι όταν η περίμετρος της μέσης είναι μεγαλύτερη από 88 εκατοστά για τις γυναίκες ή 102 εκατοστά για τους άνδρες, ποσοστά που αλλάξουν κατά την διάρκεια των χρόνων καθώς αλλάξει και ο τρόπος ζωής των ανθρώπων, που σημαίνει ότι το λίπος σε αυτήν την περιοχή είναι σε μεγάλη ποσότητα, ο κίνδυνος μεταβολικών και καρδιαγγειακών επιπλοκών είναι εξαιρετικά ψηλός.  Γυναίκες και άνδρες με κοιλιακή παχυσαρκία κινδυνεύουν εξίσου, αν και οι άνδρες έχουν συχνότερα πάχος στην κοιλιά από τη νεαρή ηλικία διότι η διατροφή τους δεν είναι αυτή που θα έπρεπε, ενώ οι γυναίκες το εμφανίζουν συνήθως λίγο πριν ή μετά την εμμηνόπαυση εξαιτίας των ορμονικών αλλαγών που υπόκεινται.  Αυτή η περίμετρος υποδηλώνει κεντρικού τύπου παχυσαρκία και αυξημένο κίνδυνο για μελλοντική εμφάνιση καρδιαγγειακών νοσημάτων σε σχέση με τα άτομα με μικρότερη περιφέρεια μέσης που διαθέτουν μικρότερη ποσότητα λίπους.  Όταν αυξάνεται η περιφέρεια μέσης από την συσσώρευση λίπους γύρω από αυτή, τότε αυτό υποδηλώνει ότι αυξάνεται και το σπλαχνικό λίπος, το λίπος, δηλαδή, που βρίσκεται μέσα στα σπλάχνα.  Η κατάσταση αυτή είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη, καθότι όταν τα όργανα που βρίσκονται μέσα στην κοιλιά περιβάλλονται από λίπος (σπλαχνικό λίπος), εκκρίνονται ορμόνες οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν ποικίλες ανεπιθύμητες δράσεις στους διάφορους ιστούς του σώματος.  Το λίπος της κοιλιάς επιδρά τοξικά σε όλα τα όργανα και τα αγγεία που περιβάλλουν την περιοχή εκείνη.

Η εναπόθεση του λίπους στην κοιλιά προκαλείται από ένα πλήθος παραγόντων οι οποίοι ποικίλουν ανάλογα το άτομο.  Μεταξύ αυτών, περιλαμβάνονται ορμονικοί παράγοντες, γονιδιακοί παράγοντες, η καθιστική ζωή και η κακή διατροφή, που σημαίνει μεγάλη πρόσληψη κορεσμένων λιπαρών και μειωμένη πρόσληψη βιταμινών και πολυακόρεστων λιπαρών οξέων.

Το κοιλιακό λίπος , το λίπος γύρω από την κοιλιά , σχετίζεται με πολλές ορμονικές διαταραχές και συχνά ενοχοποιείται για την δημιουργία τους. 

Πιο ειδικά, σε άτομα με παχυσαρκία και αυξημένο κοιλιακό λίπος είναι δυνατόν να παρατηρηθούν :

• Αντίσταση στην ινσουλίνη και υπερινσουλιναιμία , καταστάσεις που ευνοούν την εμφάνιση διαβήτη και στα 2 φύλα.
• Υψηλά επίπεδα ελεύθερης τεστοστερόνης και ανδροστενδιόνης, χαμηλές συγκεντρώσεις των φυλετικών ορμονών στις γυναίκες. Οι μεταβολές αυτές αποτελούν το υπόστρωμα για την ανάπτυξη συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών, ορμονοεξαρτώμενων καρκίνων, διαταραχών της περιόδου και υπογονιμότητας στις γυναίκες.
• Αυξημένα επίπεδα παραγωγής κορτιζόλης στο κοιλιακό λίπος , κάτι που συμβάλει στην αντίσταση στην ινσουλίνη και στην πιθανή εμφάνιση διαβήτη και στα 2 φύλα.
• Χαμηλά επίπεδα αυξητικής ορμόνης που σχετίζεται με χαμηλό ανάστημα και στα 2 φύλα.
• Χαμηλά επίπεδα τεστοστερόνης στους άντρες , συνδεόμενα με υπογονιμότητα.
• Χαμηλά επίπεδα προγεστερόνης στις γυναίκες συνδεόμενα με υπογονιμότητα.

Επομένως το κοιλιακό λίπος είναι πολλά παραπάνω από ένα αντιαισθητικό «σωσίβιο» που έχουμε συχνά γύρω από την κοιλιά μας. Είναι υπεύθυνο για ενδοκρινικές διαταραχές που συνδέονται κυρίως με τον διαβήτη και την υπογονιμότητα και στα 2 φύλα.

Ωστόσο, δεν υπάρχει συγκεκριμένη συνταγή ώστε να απαλλαγείτε από το συγκεκριμένο λίπος. Η μαγική συνταγή παραμένει η άσκηση και η δίαιτα ταυτόχρονα. Συνήθως με τη δίαιτα και την άσκηση χάνετε λίπος από τα μέρη που είναι σε μεγαλύτερη ποσότητα. Αν λοιπόν τα κιλά που έχετε είναι συγκεντρωμένα στην περιοχή της κοιλιάς, από εκεί θα τα χάσετε αρχικά. Κάποιες ασκήσεις μπορεί να βοηθήσουν.

Το σίγουρο είναι ότι οι περισσότεροι προσπαθούν να χάσουν το λίπος της κοιλιάς με τελείως λάθος τρόπο.

Ποια είναι τα εντυπωσιακότερα λάθη;

1. Ότι κάνουν ατέλειωτες επαναλήψεις σε διπλώσεις και ροκανίσματα πιστεύοντας ότι μπορούν να χάσουν λίπος στοχευμένα. Αυτού του είδους οι ασκήσεις είναι άκρως αναποτελεσματικές και ανυπόφορα πληκτικές. Επειδή δε οι περισσότεροι τις κάνουν λάθος φέρνουν και μεγάλα προβλήματα στη μέση.

2. Ότι δίνουν βαρύτητα στη χαλαρή αερόβια άσκηση που είναι επίσης εξόχως αναποτελεσματική και ενδείκνυται μόνο για τους υπέρβαρους και τους απροπόνητους.

3. Και το χειρότερο απ’ όλα ότι δεν δίνουν τη δέουσα βαρύτητα στη διατροφή πιστεύοντας ότι η σωματική άσκηση διαδραματίζει έναν πιο βαρύνοντα ρόλο.

Οι κοιλιακοί μύες όσο και αν τους γυμνάσουμε, αν δεν διώξουμε πρώτα το λίπος που τους περιβάλλει, δεν θα καταφέρουμε να αποκτήσουν την επιθυμητή γράμμωση. Για τον λόγο αυτό οι ασκήσεις που συνίστανται δεν είναι τοπικές, αλλά για ολόκληρο το σώμα. Ένα σύστημα αερόβιων ασκήσεων (cardio exercises) και ασκήσεων ενδυνάμωσης (strength exercises) θα βοηθήσουν στην ανάπτυξη των μυών και στη μείωση του ποσοστού λίπους από το σώμα. Όταν θα έχει χαθεί το περιττό λίπος από το σώμα, τότε με ασκήσεις ειδικά για τους κοιλιακούς μύες μπορεί να επιτευχθεί η επιθυμητή γράμμωση.

Η άσκηση που βοηθάει είναι κυρίως η αεροβική (τρέξιμο, aerobic, Zumba, κολύμβηση κ.α.), σε συνδυασμό με ασκήσεις μυικής ενδυνάμωσης που γυμνάζουν την περιοχή της κοιλιάς. 

Η αλλαγή στις διατροφικές συνήθειες μπορεί, σε συνδυασμό με τη γυμναστική, να κάνει θαύματα! Μικρές αλλαγές μπορούν να σας φέρουν πιο κοντά στον στόχο να χάσετε βάρος από την περιοχή της κοιλιάς.

Σημαντικές διατροφικές συμβουλές που μπορούν να σας βοηθήσουν στο κάψιμο λίπους είναι:

Μια σωστή διατροφή βασισμένη στο μεσογειακό πρότυπο σε συνδυασμό με μία ώρα άσκηση την ημέρα θα σας απαλλάξει σίγουρα από το «σωσίβιο» σας.

• Επιλέξτε δημητριακά ολικής άλεσης για πρωινό.
• Αντικαταστήστε το άσπρο ψωμί με ολικής άλεσης.
• Συνοδεύετε κάθε γεύμα σας με σαλάτα εποχής.
• Καταναλώνετε 4 -5 φρούτα εποχής την ημέρα.
• Μην ξεχνάτε να ενυδατώνεστε με νερό και άλλα υγρά (χωρίς θερμίδες).

Δημητριακά ολικής άλεσης

Έρευνες δείχνουν πως όσοι καταναλώνουν δημητριακά ολικής καθημερινά έχουν λιγότερο λίπος γύρω από την κοιλιά. Η κινόα και η βρώμη είναι εξαιρετικές επιλογές και αν δεν περιέχουν γλουτένη, ακόμα καλύτερα!

Βρώμη: Είναι η τέλεια επιλογή για πρωινό ή βραδινό, πλούσια σε φυτικές ίνες, και ενεργοποιεί τον  οργανισμό έτσι ώστε να παίρνει την απαραίτητη ενέργεια και  να ρυθμίζει  τα επίπεδα σακχάρου μας.

Καλά λίπη

Επιστημονικά στοιχεία δείχνουν πως, αντιθέτως με αυτό που πιστεύουμε, τα λίπη μπορούν ενίοτε να μας κάνουν καλό! Τα «καλά λίπη» που μπορούμε να βρούμε στο ελαιόλαδο, στις ελιές, στο αβοκάντο, στον λιναρόσπορο και στους ξηρούς καρπούς μπορούν να βοηθήσουν στον στόχο μας να εξαφανίσουμε το 'σωσίβιο' γύρω από τη μέση.

Φυτικές ίνες: Οι φυτικές ίνες είναι μια μορφή υδατανθράκων που βρίσκεται στα φρούτα, στα λαχανικά και στα προϊόντα ολικής άλεσης. Καταναλώνοντας λοιπόν φυτικές ίνες βοηθάμε τον οργανισμό να γλιτώσει από τη δυσκοιλιότητα.

Το μαρούλι, το σπανάκι και η ρόκα, περιέχουν μεγάλη ποσότητα βιταμινών και μετάλλων, περιέχουν πολύ μικρό αριθμό θερμίδων και το σημαντικότερο από όλα, είναι πλούσια σε φυτικές ίνες. Οι φυτικές ίνες βοηθούν στην καλή λειτουργία του εντέρου, στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας.

Το λάδι: Λάδι ελιάς, ηλιέλαιο, καρυδέλαιο και το λάδι που βρίσκεται στα λιπαρά ψάρια βοηθούν όχι μόνο στην αποφυγή καρδιοαγγειακών νοσημάτων, αλλά και στη σωστή λειτουργία του εντέρου.

Το τσάι (ειδικά το μαύρο και το πράσινο), περιέχει κατεχίνες, οι οποίες μειώνουν την επιθυμία μας για υδατάνθρακες και προκαλούν ήπια θερμογένεση, που επιταχύνει την κινητοποίηση, συνεπώς και την καύση του λίπους.

Τα ωμά αμύγδαλα είναι από τις καλύτερες πηγές μονοακόρεστων λιπών,  και έχουν την  ιδιότητα να κόβουν την όρεξη.

Γιαούρτι

Σύμφωνα με έρευνες, όσοι τρώνε γιαούρτι λίγων λιπαρών καθημερινά μπορούν να χάσουν πιο εύκολα λίπος γύρω από την κοιλιά. Το γιαούρτι επίσης έχει προβιοτικά που μπορούν να ελαττώσουν το φούσκωμα στην περιοχή της κοιλιάς. Μια καλή επιλογή είναι το κεφίρ και κάποια άλλα παράγωγα του γάλατος.

Παρόλα αυτά είναι καλό να έχουμε έναν γενικότερο κανόνα στο μυαλό μας : το λίπος είναι καλύτερα να μην το αποθηκεύουμε καθόλου , παρά να το αποθηκεύουμε και μετά να προσπαθούμε να το χάσουμε

Διαβάστε επίσης

• Ποιά είναι η κατάλληλη άσκηση για να χαθεί το “σωσίβιο” στην κοιλιά;
• Ποια είναι η κατάλληλη δίαιτα για την μείωση της χοληστερίνης;
• Τροφές που καίνε λίπος και ξεφουσκώνουν το σωσίβιο της κοιλιάς

MSc

Αμφισβητείται ο μύθος της «θέλησης»: Νέα έρευνα της Novo Nordisk αποκαλύπτει μια ευρέως διαδεδομένη παρανόηση για την παχυσαρκία.

medlabnews.gr iatrikanea

Καθώς εκατομμύρια άνθρωποι εγκαταλείπουν τις αποφάσεις τους για το νέο έτος σε μια ημέρα που συχνά αποκαλείται “Quitters’ Day” μια νέα ευρωπαϊκή έρευνα (πηγή: Focal Data) της Novo Nordisk αποκαλύπτει το βαθύ αίσθημα απομόνωσης και στιγματισμού που βιώνουν τα άτομα που πάσχουν από παχυσαρκία. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την επιτακτική ανάγκη να αλλάξει η συζήτηση γύρω από τη διαχείριση του σωματικού βάρους, ξεπερνώντας τη λογική της ατομικής «θέλησης» και υιοθετώντας μια πιο ολιστική προσέγγιση που υποστηρίζεται από την κοινότητα.

Η έρευνα που διεξήχθη σε πέντε ευρωπαϊκές χώρες, ανέδειξε ότι σχεδόν οι μισοί (43%) των ερωτηθέντων, δε γνωρίζουν ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) κατηγοριοποιεί την παχυσαρκία ως μια σύνθετη, χρόνια νόσο. Αυτή η ευρέως διαδεδομένη παρανόηση τροφοδοτεί το επιζήμιο αφήγημα, ότι η διαχείριση της παχυσαρκίας είναι απλώς θέμα «να τρως λιγότερο και να κινείσαι περισσότερο».

Για όσους ζουν με παχυσαρκία, η πίεση των πρωτοχρονιάτικων αποφάσεων και δεσμεύσεων μπορεί να είναι ιδιαίτερα απομονωτική. Η έρευνα δείχνει ότι το 55% των ατόμων με παχυσαρκία, τα οποία προσπαθούν να διαχειριστούν το βάρος τους, τον Ιανουάριο αναφέρουν την έλλειψη υποστήριξης ως το μεγαλύτερο εμπόδιο στη συνέχιση των προσπάθειών τους.

«Η κουλτούρα των αποφάσεων και δεσμεύσεων για το νέο έτος, αν και βασισμένη σε καλές προθέσεις, συχνά ενισχύει μια επιβλαβή και απλοϊκή άποψη για την παχυσαρκία. Μπορεί να οδηγήσει σε αδικαιολόγητη επίρριψη ευθυνών και στιγματισμό όταν οι προσπάθειες αποτυγχάνουν», αναφέρει ο κ. Ολύμπιος Παπαδημητρίου, Γενικός Διευθυντής της Novo Nordisk Hellas, συμπληρώνοντας πως «τα δεδομένα είναι σαφή: σχεδόν οι μισοί από τους ανθρώπους οι οποίοι ζουν με παχυσαρκία, αισθάνονται ότι η κοινωνία παρερμηνεύει την κατάστασή τους, θεωρώντας την επιλογή τρόπου ζωής και όχι χρόνια νόσο που είναι στην πραγματικότητα».

Η Novo Nordisk καλεί σε μια αλλαγή τόσο στον τρόπο που μιλάμε όσο και στον τρόπο που δρούμε. Αντί να εστιάζουμε σε προσωρινές λύσεις, είναι απαραίτητο να στρέψουμε την προσοχή μας στη δύναμη της «συλλογικής φροντίδας» – ενός υποστηρικτικού δικτύου επαγγελματιών υγείας, οικογένειας, φίλων και της κοινότητας, που θα ενώνει δυνάμεις γύρω από τον άνθρωπο, στηρίζοντας με αυτό τον τρόπο την επίτευξη και διατήρηση κάλων επιπέδων υγείας.

«Η διαχείριση της παχυσαρκίας είναι ένα διαρκές ταξίδι που απαιτεί θάρρος, και δεν πρέπει να είναι μοναχικό» προσθέτει ο κ. Παπαδημητρίου. «Μετατοπίζοντας την εστίασή μας από την απώλεια βάρους προς την ολιστική ευεξία και ενισχύοντας τον σχηματισμό ισχυρών, υποστηρικτικών κοινοτήτων, μπορούμε να μετατρέψουμε την ημέρα που είναι ευρέως γνωστή ως «Ημέρα των Αποτυχημένων», σε μια ημέρα ανανεωμένης συλλογικής δέσμευσης. Είναι καιρός να ξεπεράσουμε τις ενοχές και να προχωρήσουμε προς μια πιο συμπονετική, αποτελεσματική και επιστημονικά τεκμηριωμένη προσέγγιση στη διαχείριση της παχυσαρκίας».

Η παχυσαρκία σήμερα, αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τη δημόσια υγεία, με 1 στους 7 ανθρώπους να επηρεάζεται από τη νόσο σε παγκόσμιο επίπεδο και 2 δισεκατομμύρια ανθρώπους να αναμένεται να επηρεαστούν κατά την επόμενη δεκαετία. Για πολλούς αυτό σημαίνει μειωμένη υγεία και ποιότητα ζωής, ενώ ταυτόχρονα η παχυσαρκία δημιουργεί ένα σημαντικό κοινωνικό και οικονομικό βάρος εξαιτίας των επιπλοκών ή των συννοσηροτήτων που αυτή επιφέρει.

«Είμαστε δεσμευμένοι να αποτελέσουμε μέρος της λύσης» δηλώνει ο κ. Παπαδημητρίου. «Αυτό απαιτεί συνεχή καινοτομία και έρευνα στη θεραπεία της παχυσαρκίας ως χρόνιας νόσου, αλλά και αναγνώριση της ανάγκης για μια πιο ολιστική προσέγγιση, στην υγεία. Είναι μια πρόκληση που πρέπει να αντιμετωπίσουμε μαζί, για την υγεία των ανθρώπων και της κοινωνίας μας.»

Βασικά ευρήματα:

· 55% των ατόμων με παχυσαρκία που προσπαθούν να διαχειριστούν το βάρος τους, τον Ιανουάριο αναφέρουν την έλλειψη υποστήριξης ως το μεγαλύτερο εμπόδιο στη συνέχιση της προσπάθειας.

· 43% των συμμετεχόντων, δεν γνωρίζουν ότι ο ΠΟΥ αναγνώρισε την παχυσαρκία ως χρόνια νόσο.

· Σχεδόν οι μισοί (48%) από τους ανθρώπους που ζουν με παχυσαρκία, αισθάνονται ότι η κοινωνία αντί να κατανοεί την πάθηση ως χρόνια νόσο, τη βλέπει ως επιλογή τρόπου ζωής.

· 85% των συμμετεχόντων πιστεύουν ότι τα άτομα με παχυσαρκία βιώνουν σε μέτριο έως πολύ μεγάλο βαθμό άδικη μεταχείριση ή επίκριση λόγω του βάρους τους, γνωστό ως στίγμα βάρους. Ενώ 81% θεωρούν ότι τα στερεότυπα γύρω από την εικόνα του σώματος και του βάρους, έχουν σήμερα αρνητική επίδραση στην κοινωνία.

· 73% των ατόμων με παχυσαρκία, συμφωνούν ότι οι συζητήσεις θα πρέπει να επικεντρώνονται περισσότερο στη συνολική υγεία και ευεξία και όχι αποκλειστικά στους αριθμούς απώλειας βάρους.89% των ατόμων με παχυσαρκία, δηλώνουν ότι η παχυσαρκία επηρεάζει αρνητικά την ψυχική τους υγεία, με το 72% εξ αυτών να επηρεάζεται μέτρια έως σοβαρά. Το 86% των ατόμων με παχυσαρκία, δηλώνουν ότι η παχυσαρκία επηρεάζει τις κοινωνικές τους αλληλεπιδράσεις, με το 66% να δηλώνει ότι τις επηρεάζει μέτρια έως σοβαρά.

· Μόλις 18% των ατόμων με παχυσαρκία αισθάνονται ότι οι επαγγελματίες υγείας κατανοούν πλήρως τις ανησυχίες και τα προβλήματά τους.

Σχετικά με την έρευνα:

· Η έρευνα διεξήχθη από την Focal Data, για λογαριασμό της Novo Nordisk στη Γερμανία, την Ιταλία, την Πολωνία, τη Γαλλία και την Ισπανία, μεταξύ 11 και 15 Δεκεμβρίου 2025.

· Συμμετείχε ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα 10.452 ενηλίκων (2000 ανά χώρα), συμπεριλαμβανομένης μιας ομάδας 2.617 ατόμων, τα οποία πάσχουν από παχυσαρκία. Τα δείγματα είχαν ισορροπημένη κατανομή μεταξύ των δύο φύλων.

· Η έρευνα συμμορφώνεται με όλες τις κατευθυντήριες γραμμές της Market Research Society (MRS).

Ο υποθυρεοειδισμός παχαίνει; Αυτοάνοσος υποθυρεοειδισμός, Νόσος Hashimoto. Ιατρογενής υποθυρεοειδισμός.

του Ξενοφώντα Τσούκαλη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Ο θυρεοειδής είναι ένας ενδοκρινής αδένας, ο οποίος βρίσκεται στη βάση του λαιμού και έχει σχήμα πεταλούδας. 

Λειτουργία του σημαντικού αυτού οργάνου, αποτελεί η παραγωγή θυρεοειδικών ορμονών οι οποίες είναι απαραίτητες για την φυσιολογική αύξηση, ανάπτυξη, τη ρύθμιση των μεταβολικών διεργασιών του οργανισμού για την εύρυθμη λειτουργία όλων των συστημάτων. Οι θυρεοειδικές ορμόνες, μέσω της κυκλοφορίας του αίματος, μεταφέρονται σε όλους τους ιστούς του σώματος και επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό τη λειτουργία πολλών οργάνων όπως της καρδιάς, του εντέρου και των πνευμόνων.

Υποθυρεοειδισμός είναι η παθολογική εκείνη κατάσταση κατά την οποία ο θυρεοειδής υπολειτουργεί. Η ανεπάρκεια των θυρεοειδικών ορμονών στο αίμα έχει σαν αποτέλεσμα την πρόκληση του κλινικού συνδρόμου που λέγεται υποθυρεοειδισμός. Η ανεπάρκεια αυτή στην ενδομήτρια ζωή και τη νεογνική ηλικία έχει δυσμενή επίπτωση στην ωρίμανση του εγκεφάλου και στη σωματική αύξηση και ανάπτυξη. Στην παιδική ηλικία παρατηρείται καθυστέρηση σωματικής αύξησης, ενώ στους ενήλικες εκδηλώνεται ως γενική επιβράδυνση των ζωτικών λειτουργιών. 

Ο υποθυρεοειδισμός είναι μια από τις πιο συχνές παθήσεις του θυρεοειδή. 

Περίπου 2-3% του πληθυσμού έχει υποθυρεοειδισμό(σε μεγάλες ηλικίες μπορεί να φθάσει ακόμα και το 10%)και ένα 10% έχει υποκλινικό υποθυρεοειδισμό. Προσβάλει άτομα κάθε ηλικίας, όλων των φύλων και των φυλών και δεν κάνει κοινωνικοοικονομικές διακρίσεις. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι υπολογίζεται ότι τα μισά περίπου άτομα που έχουν υποθυρεοειδσμό δεν το γνωρίζουν. Και αυτό εξαιτίας της μη ειδικής φύσης των συμπτωμάτων της πάθησης.

Η πλειοψηφία των περιπτώσεων υποθυρεοειδισμού οφείλεται στη χρόνια θυρεοειδίτιδα (Hashimoto) η οποία αποτελεί μια βραδέως εξελισσόμενη αυτοάνοση πάθηση του θυρεοειδούς. 

Υποθυρεοειδισμός  Συμπτώματα

Ο υποθυρεοειδισμός δεν έχει ειδικά συμπτώματα. Αυτό σημαίνει ότι τα συμπτώματα του υποθυρεοειδισμού εμφανίζονται και σε άλλες ασθένειες και ότι όλοι οι υποθυρεοειδικοί ασθενείς δεν εμφανίζουν τα ίδια συμπτώματα. Για το λόγο αυτό η διάγνωση δεν μπορεί να τεθεί αποκλειστικά και μόνο από την αναφορά των συμπτωμάτων στο γιατρό. Ένα άλλο στοιχείο που κάνει τη διάγνωση του υποθυρεοειδισμού δύσκολη είναι ότι η πάθηση αναπτύσσεται αργά με τον χρόνο.

Ο υποθυρεοειδισμός εκδηλώνεται:

με σωματική κόπωση και πνευματική νωθρότητα, 
υπνηλία και 
δυσκολία έγερσης το πρωί, 
με αύξηση του βάρους παρά τη μειωμένη όρεξη, 
με δέρμα ξηρό και άγριο. 
Οι πάσχοντες από υποθυρεοειδισμό εμφανίζουν ευαισθησία στο κρύο και δυσκοιλιότητα. 
Οι γυναίκες παρουσιάζουν διαταραχές περιόδου και ειδικότερα έχουν συχνότερα εμμηνορρυσία, με περισσότερο αίμα ενώ και τα συμπτώματα πριν την περίοδο χειροτερεύουν. 
Πολύ συχνά ο υποθυρεοειδισμός συνοδεύεται από βρογχοκήλη η οποία όπως είπαμε είναι η διόγκωση του θυρεοειδούς και από υψηλά επίπεδα χοληστερίνης. 
Ο υποθυρεοειδισμός έχει ενοχοποιηθεί και για την εκδήλωση κατάθλιψης.

Σε προχωρημένα στάδια η εμφάνιση του ασθενούς παίρνει χαρακτηριστική όψη: ωχρό πρόσωπο, πρήξιμο βλεφάρων, ξερά μαλλιά και αραιά φρύδια, βραχνή και αργή φωνή.

Η έλλειψη των θυρεοειδικών ορμονών μπορεί να εκδηλωθεί από τα επί μέρους συστήματα ως εξής:

Δέρμα- Παρουσιάζεται κρύο, ωχρό, ξηρό και τραχύ με υπερκεράτωση. Οι τρίχες και τα νύχια είναι εύθρυπτα. Μειωμένη εφίδρωση
Καρδιαγγειακό σύστημα- Βραδυκαρδία με μείωση της συσταλτικότητας της καρδιάς που επιβαρύνουν σημαντικά τυχόν συνυπάρχουσα καρδιοπάθεια.
Αναπνευστικό- Επιπόλαιες και βραδείες αναπνοές.
Γαστρεντερικό- Μειωμένη κινητικότητα του εντέρου με αποτέλεσμα τη δυσκοιλιότητα.
Αίμα- Αναιμία.
Κεντρικό νευρικό σύστημα- Βραδυψυχισμός, νωθρότητα αντιδράσεων, αδυναμία συγκέντρωσης, έλλειψη ψυχικής διάθεσης, υπνηλία, κατάθλιψη, ψυχωσικές αντιδράσεις.
Μυικό- Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα που εκδηλώνεται με αιμωδίες και παραισθησίες στα άκρα χέρια. Βραδύτητα της σύσπασης και χάλασης των μυών. Ο ασθενής παραπονείται για διάχυτους πόνους, μυικές κράμπες.
Αναπαραγωγικό- Ολιγομηνόρροια ή αμηνόρροια ή μηνορραγίες.

Για τη διάγνωση της νόσου πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι οι κλινικές εκδηλώσεις του υποθυρεοειδισμού διαφέρουν από ασθενή σε ασθενή και εξαρτώνται από τρεις κυρίως παράγοντες:

- την ηλικία του ατόμου
- τη χρονική διάρκεια
- τη βαρύτητα του υποθυρεοειδισμού τη στιγμή που θα διαγνωσθεί

Όποιος έχει ένα ή περισσότερα από τα αναφερόμενα συμπτώματα ή τα σημεία δεν σημαίνει ότι έχει υποθυρεοειδισμό αλλά σίγουρα θα πρέπει να τα αναφέρει στον ενδοκρινολόγο του προκειμένου να αποκλειστεί η διάγνωση του υποθυρεοειδισμού.

Οι γυναίκες έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από τους άνδρες να εμφανίσουν υποθυρεοειδισμό και η διαφορά στη συχνότητα της πάθησης μεταξύ νέων γυναικών και νέων ανδρών είναι πολύ έντονη. Στις γυναίκες πολύ συχνά ξεκινάει κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, μετά τη γέννα  ή γύρω στην εμμηνόπαυση.

Υποθυρεοειδισμός Αιτίες

Η συχνότερη αιτία του υποθυρεοειδισμού είναι η αυτοάνοση θυρεοειδοπάθεια. Άλλες συχνές αιτίες είναι οι λεγόμενες ιατρογενείς, δηλαδή η χειρουργική αφαίρεση του θυρεοειδούς και η καταστροφή του θυρεοειδούς με ραδιενεργό ιώδιο. Λιγότερο συχνές αιτίες είναι ο εκ γενετής υποθυρεοειδισμός, η υποξεία θυρεοειδίτιδα, κάποια φάρμακα τα οποία προκαλούν υποθυρεοειδισμό, κάποιες παθήσεις της υπόφυσης και κάποιες σπάνιες παθήσεις κατά τις οποίες έχουμε διήθηση του θυρεοειδούς αδένα.

Αυτοάνοσος υποθυρεοειδισμός (Νόσος Hashimoto)

Ο γιατρός που την περιέγραψε ήταν Ιάπωνας και από αυτόν πήρε το όνομά της. Οι Ιάπωνες παρουσιάζουν συχνά αυτή την πάθηση λόγω του γενετικού τους προφίλ. 

Το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου κάτω από φυσιολογικές συνθήκες προστατεύει το σώμα από την εισβολή των βακτηριδίων και των ιών. Στις αυτοάνοσες νόσους, όπως άλλωστε προδίδει και το όνομά τους, το ανοσοποιητικό σύστημα αναγνωρίζει ως ξένα κάποια συστατικά του οργανισμού και επομένως τους επιτίθεται. Πιο συγκεκριμένα στον αυτοάνοσο υποθυρεοειδισμό το αμυντικό σύστημα επιτίθεται σε συστατικά του θυρεοειδούς αδένα με αποτέλεσμα να επηρεάζει την ικανότητά των θυρεοειδικών κυττάρων να παράγουν  ορμόνες. 

Στην πάθηση αυτή υπάρχει συνεχής αντικατάσταση του υγιούς παρεγχύματος από λεμφοκύτταρα και ινώδη ιστό. Περισσότεροι από 90% των ασθενών με χρόνια αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα έχουν υψηλό τίτλο αντιθυρεοειδικών αντισωμάτων. Μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία αλλά συχνότερα προσβάλλει γυναίκες μέσης ηλικίας. Οι ασθενείς πολύ πιθανόν να έχουν ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό άλλων αυτοάνοσων νοσημάτων όπως λεύκη, αλωπεκία, σακχαρώδη διαβήτη, επινεφριδιακή ανεπάρκεια, υποπαραθυρεοειδισμό, μυασθένεια Gravis, κακοήθη αναιμία. Η θυρεοειδίτιδα Hashimoto αρχικά συνήθως εμφανίζεται με διόγκωση του θυρεοειδή (βρογχοκήλη) ασυμπτωματική, χωρίς κλινική ή βιοχημική εικόνα υποθυρεοειδισμού ή με ήπιο υποθυρεοειδισμό.

Όταν ένας ικανός αριθμός κυττάρων έχει καταστραφεί τότε η παραγωγή των θυρεοειδικών ορμονών από τα εναπομείναντα κύτταρα δεν επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες του οργανισμού.

Παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη αυτοάνοσου υποθυρεοειδισμού είναι εκ πρώτης το οικογενειακό ιστορικό. Άτομα που έχουν συγγενείς με αυτοάνοση θυροειδοπάθεια είναι σε κίνδυνο να εμφανίσουν αυτοάνοση θυρεοειδοπάθεια και οι ίδιοι. Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας είναι η ηλικία. Η έναρξή της νόσου μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά συνήθως είναι πιο συχνή στα ηλικιωμένα άτομα.  Επίσης ασθενείς που πάσχουν από άλλες αυτοάνοσες νόσους όπως σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, ρευματοειδή αρθρίτιδα, σκλήρυνση κατά πλάκας, νόσο του Addison, λεύκη, κακοήθη αναιμία και άλλες, έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν αυτοάνοσο υποθυρεοειδισμό και θα πρέπει να ελέγχονται μόλις διαγνωστεί η πάθηση τους. Τέλος, οι πάσχοντες από σύνδρομο Down ή από σύνδρομο Turner εμφανίζουν συχνά αυτοάνοσο υποθυρεοειδισμό

Ιατρογενής υποθυρεοειδισμός

Πολλοί άνθρωποι είτε λόγω της παρουσίας όζων, είτε λόγω της ύπαρξης καρκίνου του θυρεοειδούς ή λόγω της νόσου του Graves’, υποβάλλονται σε θυρεοειδεκτομή δηλαδή σε αφαίρεση μέρους ή ακόμα και του συνόλου του θυρεοειδούς αδένα. 

Ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ολική θυρεοειδεκτομή καταλήγουν σε υποθυρεοειδισμό δύο με τέσσερις βδομάδες μετά την επέμβαση. Μετά από υφολική θυρεοειδεκτομή σε ασθενείς με νόσο Grave’s ή τη χορήγηση ραδιενεργού ιωδίου ο χρόνος εγκατάστασης του υποθυρεοειδισμού ποικίλει. Σε ένα μεγάλο ποσοστό εκδηλώνεται στο πρώτο έτος μετά τη θεραπεία και το ποσοστό αυξάνεται βραδέως τα επόμενα χρόνια. Η ακτινοθεραπεία γιά κακοήθειες στην περιοχή του τραχήλου επίσης προκαλεί υποθυρεοειδισμό.

Στην περίπτωση που μόνο ένα μέρος του θυρεοειδή αφαιρεθεί τότε το εναπομείναν μέρος ή θα δουλεύει ικανοποιητικά ώστε να διατηρεί τα επίπεδα των θυρεοειδικών ορμονών στο αίμα στα φυσιολογικά ή δεν θα επαρκεί για την παραγωγή της απαραίτητης ποσότητας θυρεοειδικών ορμονών οπότε πάλι ο ασθενής θα καταστεί υποθυρεοειδικός.

Συγγενής υποθυρεοειδισμός

Συγγενή υποθυρεοειδισμό ονομάζουμε την ύπαρξη υποθυρεοειδισμού από τη γέννηση ακόμα. Μπορεί να οφείλεται είτε στο μη σχηματισμό του αδένα κατά την εμβρυική ζωή, είτε σε μη επαρκή λειτουργία των θυρεοειδικών κυττάρων ή των ενζύμων τους. Αποτελεί συχνή αιτία νοητικής υστέρησης καθώς οι θυρεοειδικές ορμόνες είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη του κεντρικού νευρικού συστήματος κατά την εμβρυική ζωή και ως την ηλικία των 2-3 ετών. Είναι φανερό ότι η έγκαιρη διάγνωση του συγγενούς υποθυρεοειδισμού είναι απαραίτητη.

Φάρμακα που προκαλούν υποθυρεοειδισμό

Υποθυρεοειδισμός μπορεί να εμφανισθεί λόγω χορήγησης αντιθυρεοειδικών φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία του υπερθυρεοειδισμού. Άλλα φάρμακα είναι το λίθιο, η αμιοδαρόνη, ιντερφερόνη-α. Έλεγχος με μέτρηση της TSH κάθε 6 με 12 μήνες πρέπει να γίνεται σε ασθενείς που παίρνουν αυτά τα φάρμακα. Επίσης η ταυτόχρονη λήψη φαρμάκων που επηρεάζουν την απορρόφηση της θυροξίνης σε ασθενείς υπό θεραπεία με θυροξίνη μπορεί να οδηγήσει σε υποθυρεοειδισμό.

Τα πιο συχνά φάρμακα που προκαλούν υποθυρεοειδισμό είναι η ιντερφερόνη η οποία χορηγείται για την θεραπεία της ηπατίτιδας, το λίθιο που χορηγείται σε ψυχιατρικές νόσους και η αμιοδαρόνη που χορηγείται για την αντιμετώπιση καρδιακών παθήσεων.

Μπορεί ο υποθυρεοειδισμός να προληφθεί;

Στις ανεπτυγμένες χώρες που η ποσότητα του ιωδίου στη δίαιτα είναι επαρκής, δεν υπάρχει τρόπος να προλάβει κάποιος τον υποθυρεοειδισμό. Το μόνο όπλο που έχουμε είναι η έγκαιρη διάγνωση. Για το λόγο αυτό άλλωστε όλα τα νεογέννητα υποβάλλονται σε ανιχνευτικό έλεγχο την τρίτη με πέμπτη ημέρα από τη γέννηση τους, προκειμένου να προληφθεί ο νεογνικός υποθυρεοειδισμός. Στη χώρα μας το πρόγραμμα αυτό εφαρμόζεται από το 1979. Επίσης, όλες οι έγκυες γυναίκες πρέπει να ελέγχουν τη θυρεοειδική τους λειτουργία. Και φυσικά, άτομα με συμπτώματα ύποπτα για υποθυρεοειδισμό και όσοι έχουν συγγενείς πάσχοντες από αυτοάνοση θυρεοειδοπάθεια είναι απαραίτητο να ελέγχονται. Εν κατακλείδι, το μήνυμα είναι ότι ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη αυτοάνοσου υποθυρεοειδισμού είναι η ύπαρξη στο συγγενικό περιβάλλον ατόμων με αυτοάνοση θυρεοειδοπάθεια. Όσοι επομένως θέλουν να προλάβουν την εκδήλωση της νόσου να επισκεφθούν τον ενδοκρινολόγο τους για περαιτέρω οδηγίες.

Διάγνωση-Θεραπεία

Φυσιολογικά ή υψηλά επίπεδα TSH και θετικοί τίτλοι θυρεοειδικών αντισωμάτων, αντι-Τg και αντι-TPO. Η παρακέντηση με τη λεπτή βελόνη δείχνει διήθηση με λεμφοκύτταρα. Τόσο τα ΘΑΑΣ όσο και η λεμφοκυτταρική διήθηση μπορεί να βρίσκονται και σε ένα ποσοστό του γενικού πληθυσμού. Το υπερηχογράφημα δείχνει χαρακτηριστική ανομοιογένεια του παρεγχύματος.

Η θεραπεία γίνεται με θυροξίνη επί μακρόν και σε περίπτωση υποθυρεοειδισμού εφ’ όρου ζωής. Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να προκαλούνται πιεστικά φαινόμενα, οπότε αντιμετωπίζεται χειρουργικά.

Οι ασθενείς παρουσιάζουν κλινική βελτίωση δύο βδομάδες μετά την έναρξη της θεραπείας με πλήρη ανάρρωση σε λίγους μήνες. Επαναξιολόγηση του ασθενούς και μέτρηση της T4 και TSH πρέπει να γίνεται μετά από τρεις με έξι βδομάδες και αναλόγως ρύθμιση της δόσης.

Υπάρχει μια εξαίρεση στον κανόνα αυτόν και ονομάζεται δευτεροπαθής υποθυρεοειδισμός. Πρόκειται για μια σπάνια πάθηση. Στην κατάσταση αυτή το όργανο που πάσχει είναι η υπόφυση, η οποία δεν μπορεί να παράγει θυρεοειδοτρόφο ορμόνη με αποτέλεσμα ούτε ο θυρεοειδής να μπορεί να παράγει ορμόνες αφού δεν λαμβάνει το απαραίτητο σήμα από την υπόφυση.

Τα περισσότερα εργαστήρια δίνουν ως φυσιολογικά όρια της TSH τα 0,4 – 4,0mU/L.

Όμως στις μέρες μας υποστηρίζεται ότι θα πρέπει να υπάρχει μια διαφοροποίηση και για όσους έχουν τιμές μέσα στα φυσιολογικά όρια. Πιο συγκεκριμένα οι τιμές μεταξύ 0,4 και 2,5 θεωρούνται οι απόλυτα φυσιολογικές. Για όσους έχουν τιμές πάνω από 2,5 και κάτω από 4,0 καλό θα είναι να γίνεται μέτρηση και των αντιθυρεοειδικών αντισωμάτων. Τα αντισώματα αυτά είναι που επιτίθενται στον θυρεοειδή και προκαλούν τον υποθυρεοειδισμό. Άτομα με θετικά αντισώματα σημαίνει ότι είναι σε κίνδυνο να αναπτύξουν αυτοάνοσο υποθυρεοειδισμό στο μέλλον και σε αυτά τα άτομα συστήνεται η μέτρηση της TSH ετησίως.

Άτομα με TSH μεγαλύτερη του 10 έχουν εξορισμού υποθυρεοειδισμό και θα χρειαστούν θεραπεία.

Τελικά ο υποθυρεοειδισμός παχαίνει;

Είναι μύθος να υποστηρίζουμε ότι κάποια είναι παχουλή γιατί έχει πρόβλημα με το θυρεοειδή της. Από τη στιγμή που έχουν πρόβλημα με το θυρεοειδή τους και είναι καλά ρυθμισμένες, το θέμα του βάρους τους δεν έχει σχέση με το θυρεοειδή. Έχει σχέση με τον τρόπο ζωής, τον τρόπο διατροφής, την καθιστική ζωή, την υπερκατανάλωση υδατανθράκων και λιπαρών φαγητών. Είναι γεγονός ότι μέχρι να ανιχνευθεί ο υποθυρεοειδισμός προκαλεί μια ανεξήγητη αύξηση βάρους. Όταν όμως εντοπιστεί το πρόβλημα και ο ασθενής πάρει τη σωστή δόση θεραπείας, ο θυρεοειδής δεν είναι υπεύθυνος για την αύξηση βάρους. Δεν μπορεί να συνεχίσει να παχαίνει κάποιος, ο οποίος έχει υποθυρεοειδισμό αλλά καλά ρυθμισμένο. Κάτι άλλο συμβαίνει και αυτό το κάτι άλλο είναι συνήθως η καθιστική ζωή και η κακή διατροφή. Ως μεταβολικός θερμοστάτης, ο θυρεοειδής ελέγχει τη θερμοκρασία του σώματος, τα επίπεδα της ενέργειας και τη διαδικασία της ανάπτυξης στην παιδική ηλικία. Στέλνει χημικά μηνύματα μέσω των ορμονών σε κάθε κύτταρο, διατηρώντας τη θερμοκρασία του σώματος, τον καρδιακό παλμό και τη λειτουργία των οργάνων σε φυσιολογικά επίπεδα. Ένας υποδραστήριος θυρεοειδής, όμως, στέλνει λιγότερες ορμόνες, επιβραδύνοντας το μεταβολισμό, με αποτέλεσμα ο οργανισμός να καίει λιγότερες θερμίδες. Το βάρος που παίρνουμε λόγω του υποθυρεοειδισμού σχετίζεται με την κατακράτηση υγρών και όχι με τη συσσώρευση λίπους. Βέβαια, επειδή ο μεταβολισμός μας επιβραδύνεται, πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί με τις θερμίδες που καταναλώνουμε. Από τη στιγμή όμως που ο θυρεοειδής θα ρυθμιστεί από τον ενδοκρινολόγο, ο ασθενής δεν διαφέρει σε τίποτα από κάποιο άλλο άτομο που δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα θυρεοειδή.

ΠΗΓΗ medlab.gr

www.endocrinology.org

Διαβάστε επίσης

• Κούραση, υπνηλία, κατάθλιψη και δυσκοιλιότητα, μπορεί να οφείλεται σε θυρεοειδίτιδα Hashimoto;
• Πότε πρέπει να γίνεται ο υπέρηχος του θυρεοειδούς; Τι δείχνει και τι προετοιμασία απαιτείται;
• Οι διαταραχές του θυρεοειδούς αδένα. Τι προκαλούν, πώς ανιχνεύονται και πώς αντιμετωπίζονται
• Ο όζος του Θυρεοειδούς είναι καλοήθης ή κακοήθης; Πως γίνεται η διάγνωση και πως αντιμετωπίζεται; Πόσο πρέπει να φοβίζει μια διάγνωση καρκίνου του θυρεοειδούς;
• Οι διαταραχές του θυρεοειδούς αδένα. Τι προκαλούν, πώς ανιχνεύονται και πώς αντιμετωπίζονται
• Κούραση, υπνηλία, κατάθλιψη και δυσκοιλιότητα, μπορεί να οφείλεται σε θυρεοειδίτιδα Hashimoto;
• Πότε πρέπει να γίνεται ο υπέρηχος του θυρεοειδούς; Τι δείχνει και τι προετοιμασία απαιτείται;