Επιστήμονας ετών 15: Ο Έλληνας μαθητής που μιλά με τη NASA, ονειρεύεται Ιατρική και Αστροφυσική και θέλει να πάει πέρα από τα Voyager

medlabnews.gr iatrikanea 

Μπορεί να είναι μόλις 15 ετών, όμως ο Βίκτωρας Γιαννικόπουλος έχει ήδη τραβήξει πάνω του τα βλέμματα. Ο Έλληνας μαθητής, που αγαπά τη φυσική, την αστροφυσική και την Ιατρική, περιγράφεται ως ένα παιδί με εξαιρετικά ανεπτυγμένο επιστημονικό ενδιαφέρον και με μια καθημερινότητα που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα.

Την ώρα που οι περισσότεροι συνομήλικοί του επιστρέφουν από το σχολείο για διάβασμα, φροντιστήριο, παιχνίδι ή ξεκούραση, ο Βίκτωρας αφιερώνει μέρος του χρόνου του σε μια φιλόδοξη επιστημονική ιδέα: μια αποστολή που, όπως ο ίδιος έχει δηλώσει, φιλοδοξεί να αποτελέσει τη συνέχεια των ιστορικών αποστολών Voyager.

Οι αποστολές Voyager της NASA εκτοξεύθηκαν το 1977 και παραμένουν μέχρι σήμερα από τα πιο εμβληματικά εγχειρήματα στην ιστορία της διαστημικής εξερεύνησης. Το Voyager 1 είναι το πιο απομακρυσμένο ανθρώπινο αντικείμενο στο Διάστημα, ενώ τόσο το Voyager 1 όσο και το Voyager 2 έχουν περάσει στον διαστρικό χώρο, συνεχίζοντας το μοναδικό τους ταξίδι πέρα από τα όρια της ηλιόσφαιρας.

Ο 15χρονος μαθητής εξήγησε ότι ασχολείται με την κβαντική φυσική, δηλαδή με τον κόσμο των ατόμων, των σωματιδίων και των φαινομένων που δεν γίνονται άμεσα αντιληπτά στην καθημερινή εμπειρία. Μέσα από αυτό το ενδιαφέρον, όπως ανέφερε, κατέθεσε μια ιδέα που έγινε αποδεκτή και βρίσκεται σε επικοινωνία με τη NASA για την περαιτέρω ανάπτυξή της.

Η ιδέα του, όπως την περιέγραψε, αφορά μια νέα αποστολή που θα αξιοποιεί πιο σύγχρονη τεχνολογία από εκείνη της δεκαετίας του 1970, με στόχο να φτάσει σε μικρότερο χρονικό διάστημα σε περιοχές όπου σήμερα βρίσκονται τα Voyager και, μελλοντικά, να ανοίξει δρόμους για πιο μακρινή διαστημική εξερεύνηση.

Ο Βίκτωρας δεν κρύβει ότι το ενδιαφέρον του για τα άστρα ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία, με σημαντική στήριξη από τους γονείς του. Όπως είπε, οι γονείς του τού διάβαζαν από παιδί για το Διάστημα, γεγονός που του κέντρισε την περιέργεια και τον οδήγησε σταδιακά στη φυσική, στην αστροφυσική και στην έρευνα.

Παράλληλα, ο 15χρονος έχει ιδιαίτερη αγάπη και για την Ιατρική. Το όνειρό του, όπως ανέφερε, είναι να καταφέρει κάποτε να ενώσει την Ιατρική με την Αστροφυσική, θεωρώντας ότι το μέλλον της επιστήμης θα είναι όλο και πιο διεπιστημονικό, με την τεχνητή νοημοσύνη να παίζει καταλυτικό ρόλο.

Ο ίδιος έχει επίσης ασχοληθεί με ερευνητική εργασία που σχετίζεται με ασθενείς με καρκίνο, μέσα από ανώνυμα δομημένα ερωτηματολόγια και παρατήρηση επαναλαμβανόμενων μοτίβων. Πρόκειται για μια προσέγγιση που, όπως παρουσιάστηκε, δείχνει το ενδιαφέρον του να αναζητά συνδέσεις ανάμεσα στη βιολογία, την ανθρώπινη συμπεριφορά και ευρύτερα επιστημονικά πρότυπα.

Η καθημερινότητά του, πάντως, παραμένει κατά βάση αυτή ενός μαθητή. Πηγαίνει σχολείο, διαβάζει, έχει τις υποχρεώσεις του, αλλά αφιερώνει χρόνο και στις επιστημονικές του παρουσιάσεις, στους διαγωνισμούς και στην αποστολή που τον απασχολεί. Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε και η αναφορά του σε έναν πιθανό «Δ’ Παγκόσμιο Πόλεμο», όχι όμως με την κλασική έννοια ενός πολέμου μεταξύ ανθρώπινων στρατών. Ο Βίκτωρας συνέδεσε τη σκέψη του με την τεχνητή νοημοσύνη και τις μεγάλες αλλαγές που μπορεί να φέρει στην ανθρωπότητα, δείχνοντας ότι τον απασχολούν όχι μόνο τα επιστημονικά επιτεύγματα, αλλά και οι κίνδυνοι που μπορεί να δημιουργήσει η ανεξέλεγκτη τεχνολογική εξέλιξη.

Η περίπτωση του Βίκτωρα Γιαννικόπουλου δείχνει κάτι που συχνά υποτιμάται: ότι η επιστημονική περιέργεια μπορεί να ξεκινήσει πολύ νωρίς, αρκεί να υπάρξει περιβάλλον που την ενθαρρύνει. Ένα παιδί 15 ετών που μιλά για NASA, Voyager, κβαντική φυσική, Ιατρική και τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι απλώς μια εντυπωσιακή είδηση. Είναι και μια υπενθύμιση ότι η Ελλάδα έχει παιδιά με τεράστιες δυνατότητες, τα οποία χρειάζονται στήριξη, ευκαιρίες και πρόσβαση σε πραγματική επιστημονική καθοδήγηση.

Βραβεύτηκε η πρωτοπόρα, Διεθνούς φήμης ερευνήτρια, Βάσω Αποστολοπούλου, που νικά με την ανοσοθεραπεία καρκίνο και σκλήρυνση κατά πλάκας

 επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea

Άλλη μια σημαντική διάκριση για την ομογενή επιστήμονα της Αυστραλίας Βάσω Απστολοπούλου.

Άλλο ένα βραβείο στην πρωτοπόρα ερευνήτρια Βάσω Αποστολοπούλου που νικά τον καρκίνο γιατί με το έργο της η καταξιωμένη Ελληνίδα της Αυστραλίας προωθεί τις ανθρωπιστικές αξίες του Ελληνισμού. 

Τιμήθηκε σε εκδήλωση που έγινε στο αμφιθέατρο του Αρχαιολογικού Μουσείου της Πάτρας. Ένα από τα μεγαλύτερα κατορθώματα της Δρ Αποστολοπούλου, είναι η ανάπτυξη της ανοσοθεραπείας στη θεραπεία του καρκίνου, μια θεραπεία που χρησιμοποιείται σε εκατοντάδες εργαστήρια σε όλον τον κόσμο. Με βάση αυτήν τη θεραπεία η Δρ Αποστολοπούλου προχώρησε στην ανάπτυξη δύο εμβολίων για τον καρκίνο του μαστού και για τον καρκίνο των ωοθηκών.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ H ΒΑΣΩ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

Η ομογενής Βάσω Αποστολοπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στο προάστιο St. Albans Μελβούρνης από γονείς Έλληνες μετανάστες με καταγωγή από την Αμαλιάδα. Έχει πάνω από 25 χρόνια εμπειρίας στην έρευνα και κατάρτιση στον τομέα της ανάπτυξης εμβολίων για χρόνιες ασθένειες. Έχει εκπαιδευτεί στην ανοσολογία, τον καρκίνο και την πρωτεϊνική κρυσταλλογραφία, με εκτεταμένο υπόβαθρο και δεξιότητες στην ανάπτυξη κλινικής έρευνας. Η διεπιστημονική έρευνά της στους τομείς ανοσολογίας, φαρμακευτικής χημείας, βιοχημείας, κρυσταλλογραφίας, κλινικής έρευνας, επιδημιολογίας, ανάπτυξης φαρμάκων επικεντρώνεται στον καρκίνο και σε αυτοάνοσες ασθένειες. Ολοκλήρωσε τη διδακτορική της διατριβή στο Ινστιτούτο Ερευνών του Austin και το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης στην Αυστραλία. Ήταν η πρώτη ερευνήτρια παγκοσμίως που ανέπτυξε τη θεωρία της ανοσοθεραπείας για τον καρκίνο του μαστού στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Η θεωρία αυτή σήμερα χρησιμοποιείται σε χιλιάδες εργαστήρια.

Μόλις στα 27 της είχε ανακηρυχθεί «Νεαρή Αυστραλιανή της Χρονιάς» στην Πολιτεία της Βικτώριας και είχε φιλοξενηθεί στα πρωτοσέλιδα των μεγαλύτερων εφημερίδων της Μελβούρνης. Παράλληλα, στο ερευνητικό κέντρο Austin, όπου εργαζόταν, είχε υπό την καθοδήγησή της μια δεκαπενταμελή ομάδα. Η Βάσω Αποστολοπούλου ήταν η «Γυναίκα της Χρονιάς 2003» στην κατηγορία των επιστημόνων, έχει κερδίσει το “Βραβείο Premier για Ιατρικές Έρευνες”, ενώ το αμερικανικό περιοδικό “Times” την έχει κατατάξει στους πιο επιτυχημένους Έλληνες εκτός Ελλάδας.

Το έργο της για την ανάπτυξη του εμβολίου κατά του καρκίνου έχει δοκιμαστεί σε περισσότερες από 25 κλινικές μελέτες φάσης I, II, III, ενώ τα τελευταία 20 χρόνια, έχει λάβει πάνω από 100 βραβεία και διακρίσεις γι’ αυτά τα επιτεύγματα. Έχει αναλάβει έρευνα στο ερευνητικό ίδρυμα Scripps στο Σαν Ντιέγκο των ΗΠΑ, στο Austin Research Institute Australia, στο Burnet Institute της Αυστραλίας, στο εξαίρετο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας και στο Mater Medical Research Institute Australia. Έχει, επίσης, 335 ερευνητικές δημοσιεύσεις και βιβλία, 278 ανακοινώσεις σε συνέδρια και έχει κατοχυρώσει τα πνευματικά δικαιώματα 17 δραστικών ουσιών. Είναι επίσης τακτική κριτής σε μια σειρά επιστημονικών περιοδικών.

Η Βάσω Αποστολοπούλου έχει ερευνητικά επιτεύγματα στους τομείς της χορήγησης αντιγόνων και της ανάπτυξης εμβολίων. Έχει συμβάλει στην ανάπτυξη εμβολίων κατά του καρκίνου του μαστού, των ωοθηκών και του παγκρέατος. Η θεωρία της ανοσοθεραπείας στοχεύει στην τόνωση συγκεκριμένων κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος, τα οποία μπορούν να προγραμματιστούν με τέτοιο τρόπο ώστε να θανατώνουν καρκινικά κύτταρα. Στη μέθοδο αυτή βασίστηκε η κ. Αποστολοπούλου για την ανάπτυξη του πρώτου παγκοσμίως εμβολίου κατά του καρκίνου του μαστού. Το συγκεκριμένο εμβόλιο βρίσκεται πλέον στο τελικό στάδιο της εξόδου του στην αγορά. Η ίδια δηλώνει αισιόδοξη ότι είναι απλώς θέμα λίγων χρόνων μέχρι το εμβόλιο να αρχίσει να χορηγείται σε νεαρές, συνήθως, γυναίκες, όπως συμβαίνει με το εμβόλιο κατά του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Παγκοσμίως, η ιατρική κοινότητα αναγνωρίζει το έργο της και την επαινεί για τη σπουδαία ανακάλυψή της.

Εκτός από αντιπρόεδρος του Τμήματος Έρευνας του Πανεπιστημίου Victoria, τα τελευταία χρόνια και σε συνεργασία με ερευνητές επιστήμονες από το Τμήμα Χημείας του Πανεπιστημίου Πατρών εργάζεται για την ανάπτυξη εμβολίου κατά της ασθένειας της σκλήρυνσης κατά πλάκας. Για το ανοσοθεραπευτικό προϊόν κατά της σκλήρυνσης κατά πλάκας που η ίδια ανέπτυξε, κλινικές δοκιμές σε ασθενείς ξεκίνησαν το 2018 με πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα.

Τίμησαν τις «Ελληνίδες του κόσμου»

Στην αίθουσα του Αρχαιολογικού Μουσείου, κατάμεστη από πλήθος συμπολιτών, πλημμύρησαν τα συναισθήματα από συγκίνηση και θαυμασμό για τις μεγάλες κυρίες του Ελληνισμού, που με ακαταμάχητο σθένος προβάλουν και αναδεικνύουν τις αρετές και τις αξίες που αναδύουν από τις Ελληνικές ρίζες τους διασπαρμένες στα πέρατα των πέντε ηπείρων.

«Εκδηλώσεις, όπως αυτή που συνδιοργάνωσαν η Ελληνική Εθνική Επιτροπή για την UNESCO και η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, προβάλλουν το θετικό πρότυπο της γυναίκας Ελληνίδας της διασποράς, η οποία έρχεται από τα πέρατα της οικουμένης για να φωτίσει το δρόμο για τις υπόλοιπες γυναίκες του σήμερα και του αύριο», τόνισε, μεταξύ άλλων, ο υφυπουργός Εξωτερικών, Ανδρέας Κατσανιώτης, πραγματοποιώντας την επίσημη έναρξη της εκδήλωσης με τίτλο «Ελληνίδες του κόσμου», που πραγματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο του Αρχαιολογικού Μουσείου της Πάτρας.

Ο Ανδρέας Κατσανιώτης επεσήμανε ότι «επιδίωξη της Πολιτείας είναι να ενισχύσει τις σχέσεις της με τις γυναίκες τις διασποράς και τις οργανώσεις τους, παρέχοντας το βήμα για να διατυπωθούν οι απόψεις τους και οι προβληματισμοί τους».

Μάλιστα, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «οι γνώσεις και η εμπειρία τους σε όλους τομείς όπου δραστηριοποιούνται, μόνο όφελος έχει για το μητροπολιτικό κέντρο».

Τις κυρίες αυτές, τα οικουμενικά σύμβολα του πολιτισμού και ανιδιοτελούς προσφοράς στα Γράμματα τις Επιστήμες τις Τέχνες και με επίκεντρο τον άνθρωπο, αφήνουν με το έργο τους ένα ισχυρό αποτύπωμα στην Ελλάδα και το εξωτερικό, την κα.Βάσω Αποστολοπούλου από την Αυστραλία, την κα.Ιωάννα Ζαχαράκη από την Γερμανία, την κα.Στέλλα Κοκόλη από τις Η.Π.Α, την κα.Αικατερίνη Σοφιανού-Μπελεφάντη από την Αίγυπτο, την κα.Χριστίνα Τσαρδίκου από την Αργεντινή και την κα.Μαρίνα Τσιχλάκη από την Μοζαμβίκη της Αφρικής, τίμησαν η Ελληνική Επιτροπή για την UNESCO και η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος, υπό την Αιγίδα της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού.

Ο Υφυπουργός Εξωτερικών αρμόδιος για τον απόδημο Απόδημου Ελληνισμό, ο Γενικός Γραμματέας απόδημου Ελληνισμού κ.Ιωάννης Χρυσουλάκης, ο Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδος κ.Νεκτάριος Φαρμάκης η Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για την UNESCO κα.Αικατερίνη Τζιτζικώστα, ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πάτρας κ. Χρήστος Μπούρας και οι σεβασμιότατοι Αρχιεπίσκοποι Αλεξάνδρειας και Ζάμπιας απένειμαν τις τιμητικές διακρίσεις στις Ελληνίδες του Κόσμου.

Στα πλαίσια της εκδήλωσης, Οι Πρόεδροι, κα.Γεωργία Γιάχου και ο κ.Μαλλιάς Θεόδωρος των Συλλόγων, Καλών Τεχνών Πάτρας «Κωστής Παλαμάς» και του Κέντρου Πολιτισμού-Ολυμπισμού «Κωστής Παλαμάς» ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση του Υπουργείου και της Περιφέρειας και απένειμαν τιμής ένεκεν στις τιμώμενες κυρίες και στον κ.Ιωάννη Χρυσουλάκη, το επετειακό βιβλίο- λεύκωμα του Συλλόγου με τίτλο «Οι Καλλιτέχνες δημιουργούν Πολιτισμό» του συγγραφέα Δρ.Θεόδωρου Μαλλιά.

Γεώργιος Παπανικολάου. Ο Βίος του Ανθρώπου που όλες οι γυναίκες του οφείλουν ευγνωμοσύνη

επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea

Δεν είναι η επάρατη νόσος. Ο καρκίνος έχει όνομα και με το όνομά του πρέπει να αντιμετωπίζεται. Ο άνθρωπος που αφιέρωσε τη ζωή του προσπαθώντας να πείσει για την παραπάνω διαπίστωση είναι άνδρας. Ένας γιατρός στον οποίο όλες οι γυναίκες ανά τον κόσμο οφείλουμε αιώνια ευγνωμοσύνη. Ο Γεώργιος Παπανικολάου εφευρέτης του διάσημου Pap Test πάλεψε για να βρει τη λύση. Πέρασε χιλιάδες ώρες μπροστά από ένα μικροσκόπιο και τελικά θεμελίωσε τον τομέα της πρόληψης για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.

Η παρατήρηση του κολπικού επιχρίσματος και η εύρεση σε αυτό άτυπων κυττάρων, που αποπίπτουν από το νεόπλασμα του τραχήλου της μήτρας, τον οδήγησαν στην ανακάλυψη του Pap Test. Μια ανακάλυψη που άλλαξε αποφασιστικά τον μέχρι τότε τρόπο αντιμετώπισης του καρκίνου.

Πρόκειται για τη σημαντικότερη ανακάλυψη του 20ου αιώνα για τον καρκίνο καθώς σώζει το 70% των γυναικών παγκοσμίως από νεοπλασίες του τραχήλου της μήτρας εντοπίζοντάς τες σε αρχικό στάδιο. Πλήρως ιάσιμος καρκίνος. Ο σημαντικότερος άνδρας όλων των εποχών είναι Έλληνας και είναι ο Γεώργιος Παπανικολάου.

Και μόνο η σκέψη του επιτεύγματός του προκαλεί ανατριχίλα. Να σκέφτεσαι πως κάθε γυναίκα μπορεί να σωθεί χάρη στο έργο, την αφοσίωση και την πίστη του. Κύμη Ευβοίας, Αθήνα, Νέα Υόρκη, Long Island, Florida. Όπως αναφέρει η Μαρία Χούκλη στο αφιέρωμα ”Μεγάλοι Έλληνες” η ζωή του Παπανικολάου ήταν μία σειρά από επώδυνες απελευθερώσεις ή αποκοπές. Απελευθερώνεται από τον τόπο που μεγαλώνει, από την οικογένεια, την Ελλάδα, τον πρώτο του έρωτα και φεύγει μακριά. Η μοίρα του τον κατευθύνει και ορίζει τα βήματά του. Γεννήθηκε μεγάλος με μία αόρατη εντολή να υπηρετήσει την έρευνα και να δοθεί ολοκληρωτικά στη σωτηρία των γυναικών.

Ο Γεώργιος Παπανικολάου γεννιέται στις 13 Μαΐου του 1883 στην Κύμη της Εύβοιας σε μία αστική οικογένεια. Σε ένα πέτρινο σπίτι κάτω από την κεντρική πλατεία, που θα πάρει το όνομά του, μεγαλώνει μαζί με τους γονείς και τα δύο αδέρφια του. Είναι το τρίτο παιδί του Νικολάου Παπανικολάου και της Μαρίας Κριτσούτα. Ο πατέρας του ήταν επίσης γιατρός, ενώ διετέλεσε δήμαρχος Κύμης και βουλευτής Ευβοίας με το κόμμα του Χαρίλαου Τρικούπη.

Παίζει βιολί, διαβάζει λογοτεχνία και κάθε Κυριακή ψέλνει στην εκκλησία. Αγαπά τις βόλτες δίπλα στη θάλασσα αλλά και τα μονοπάτια μέσα στο πράσινο. Ο μικρός Γιώργος είναι ένα ευαίσθητο παιδί που ακούει πάντα με προσοχή τον αυστηρό και απόμακρο πατέρα του. ”Το πρόσωπό σου είναι σαν χάρτης από τις γραμμές των δακρύων” θα τον ακούει να του λέει πολλές φορές ενώ εκείνος αγναντεύει το Αιγαίο από τα μεγάλα παράθυρα του σπιτιού του.

Τελειώνει το δημοτικό και οι γονείς του τον στέλνουν στην Αθήνα για ολοκληρώσει τις εγκύκλιες σπουδές του. Το 1898 είναι 15 ετών. Μένει σε ένα διαμέρισμα στην οδό Βαλτετσίου στο νούμερο 49. Μπαίνει στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και αποφοιτεί με άριστα το 1904, σε ηλικία μόλις 21 ετών.

Μελετά φιλοσοφία και ο γερμανοτραφής νονός του τον μυεί στους Γερμανούς φιλοσόφους. Γκαίτε, Καντ, Σοπενχάουερ και φυσικά Νίτσε. Με ένα βιβλίο του στο χέρι πηγαίνει παντού. Είναι αυτός που θα του δώσει δύναμη όταν οι πρώτες οικονομικές δυσκολίες θα κάνουν την εμφάνισή τους. Επιβίωση στην Αθήνα. Εγχείρημα. ”Ο άνθρωπος πρέπει να ξεπερνά τις αδυναμίες του” είχε διαβάσει σε κάποιο από τα πολλά βιβλία του αγαπημένου του Νίτσε. Είναι αποφασισμένος να αντέξει. Τα καλοκαίρια γυρνά στην Κύμη, στην Κύμη του. Η οικογένεια και οι φίλοι τον περιμένουν αλλά μέσα του κάτι έχει αλλάξει. Προτιμά την απομόνωση και το διάβασμα. Η θάλασσα τον τραβά σαν μαγνήτης. ‘’Θέλω να δαμάσω τον φόβο μου’’ θα πει στον πατέρα του όταν θα του απαγορεύσει να πηγαίνει στο Σουτσίνι, στην αποικία των λεπρών, για να τους δώσει φαγητό. Ο πατέρας του τού γράφει να γυρίσει στην Κύμη και να γίνει στρατιωτικός γιατρός. Οι οικονομικές δυσχέρειες για λίγο φαίνονται να τον καταβάλλουν. Μετά από σκέψη απορρίπτει την πρόταση και στέλνει γράμμα στο σπίτι του. ”Όχι δεν θέλω γίνω στρατιωτικός γιατρός. Θέλω να μείνω ελεύθερος, να αισθανθώ την χαρά που δίνει ο αγών της ζωής. Εμένα δεν με τρομάζει το πέλαγος. Θέλω την ελευθερία μου, την γλυκιά μου ελευθερία”.

Παρά τα προβλήματα ο πατέρας του ξέρει πως ο γιος του μπορεί να καταφέρει πολλά. Χαλάει και τις τελευταίες οικονομίες του και τον στέλνει το 1907 στη Γερμανία, για ανώτερες σπουδές. Μία υποσυνείδητη ζυγαριά γέρνει προς την πλευρά της φιλοσοφίας. ”Δεν είμαι πλέον ονειροπόλος. Η επιστήμη με άρπαξε από τα χέρια του Νίτσε. Πατώ απάνω σε έδαφος στερεό” γράφει στον πατέρα του όταν πια η Βιολογία θα τον κερδίσει. Η έρευνα γίνεται στόχος ζωής που υπερβαίνει τα πάντα, τους πάντες, ακόμα και τον ίδιο του τον εαυτό. Ο Παπανικολάου επιλέγει τον κλάδο της Βιολογίας. Μεταβαίνει στην Ιένα, που ήταν ο πρώτος σταθμός της μετεκπαίδευσής του. Εκεί θα παρακολουθήσει τα μαθήματα του καθηγητή Ερνέστου Χαίκελ. Το 1908 συνεχίζει τις σπουδές του στο Φρέιμπουργκ και τέλος στο Μόναχο στο Ζωολογικό Ινστιτούτο, με μεγάλους καθηγητές της εποχής: Χέρτβιγκ και Βάισμαν. Το 1910 θα κάνει τη διδακτορική διατριβή του με τίτλο ”Περί των όρων της φυλετικής διαφοροποίησης των Δαφνιδών”.

Η πραγματικότητα παρουσιάζεται γυμνή μπροστά τα μάτια του. Μία φωνή μέσα του λέει να προχωρήσει. Πάντα την άκουγε, πάντα του μιλούσε. Όλοι στην Κύμη περιμένουν να επιστρέψει για να παντρευτεί την Κούλα, τον παιδικό του έρωτα. Όταν εκείνος κάποτε της ζητά να διαλέξει ή εκείνον ή το σπίτι της εκείνη κάνει την επιλογή της. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1910 παντρεύεται την Ανδρομάχη Μαυρογένη, κόρη στρατιωτικού και απόγονο της Μαντώς Μαυρογένους.

Η γυναίκα του, που του συμπαραστάθηκε μέχρι το τέλος, τον βοηθούσε στις έρευνές του. Είναι γνωστό πως ο Παπανικολάου έπαιρνε δείγματα κολπικού επιχρίσματος από εκείνη για 32 χρόνια. Εκείνη δεν υπέγραψε ποτέ ερευνητικό άρθρο. Του αφοσιώθηκε σε τέτοιο βαθμό που αποφάσισε να μην κάνει παιδιά για να είναι 24 ώρες το 24ώρο δίπλα του. ”Δεν μετάνιωσα ποτέ για την επιλογή μου” θα πει η Μάχη σε συνέντευξή της μετά το θάνατο του Παπανικολάου. Μέχρι το 1982, όταν και θα αφήσει την τελευταία της πνοή, θα συνεχίσει το έργο του άνδρας απρόσκοπτα.

Τον ενθάρρυνα, δεν τον συμβούλευα γιατί το φεγγάρι δε δίνει φως στον ήλιο μόνο παίρνει από αυτό Η κοινή τους πορεία στην Αμερική του 1913 είναι βασανιστική. Ο μεγάλος γιατρός είναι ένας οικονομικός μετανάστης όπως χιλιάδες άλλοι. Το πορτοφόλι τους είναι άδειο για αυτό και αναγκάζονται και οι δύο να γίνουν υπάλληλοι σε εμπορικό κατάστημα. Ο Παπανικολάου πουλάει χαλιά και η Μάχη ράβει κουμπιά για 5 δολάρια την εβδομάδα. Παράλληλα δουλεύει ως δημοσιογράφος στην ελληνική εφημερίδα Ατλαντίς και παίζει βιολί τα βράδια σε μαγαζιά μέχρι να κερδίσει μία θέση στο Εργαστήριο Ανατομικής του Πανεπιστημίου Κολούμπια και αργότερα, μια θέση στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ της Νέας Υόρκης.

Για πρώτη φορά είναι ευχαριστημένος. Η έρευνα είναι η ψυχή της προόδου και το μικροσκόπιο ο Δούρειος Ίππος του. Πρώτη ανάθεση η τοξικότητα του αλκοόλ πάνω στα ινδικά χειρίδια. Αναζητά αν τα κατώτερα θηλαστικά έχουν περιοδικό κύκλο όπως τα ανώτερα. Παίρνει κολπικό επίχρισμα και ανακαλύπτει πως έχουν. Η μελέτη δημοσιεύεται το 1917 στο περιοδικό Sience. Σκέπτεται να εφαρμόσει τη μέθοδο με το κολπικό επίχρισμα και σε γυναίκες. ”Η πρώτη παρατήρηση καρκινικών κυττάρων ήταν από τις τρομακτικότερες εμπειρίες της επιστημονικής μου καριέρας. Τα καρκινικά κύτταρα που είδα στο κολπικά επιχρίσματα ήταν τόσο αξιοπερίεργα που δεν ήταν δυνατόν να μην τα παρατηρήσει κανείς”. Το 1928 δημοσιεύεται η εργασία του ”Η διάγνωση του καρκίνου”.

Αμφισβητείται και χλευάζεται από συναδέλφους του. Για πολλούς ήταν ο Έλληνας παραμυθάς που πίστευε πως θα νικήσει τον καρκίνο. Κι όμως. Το μικροσκόπιό του δεν έλεγε παραμύθια. Ο Παπανικολάου είχε δει αυτό που όλοι οι υπόλοιποι δεν έβλεπαν. Οι έρευνες του Παπανικολάου επεκτάθηκαν στη συνέχεια στις κυτταρολογικές αλλοιώσεις στο καρκίνο του αυχένα της μήτρας και του ενδομητρίου, των οποίων τα πορίσματα δημοσίευσε το 1943 από κοινού μετά του καθηγητή γυναικολογίας Έρμπερτ Τράουστ σε ειδική μονογραφία υπό τον τίτλο ”Διάγνωσις του καρκίνου της μήτρας μέσω των κολπικών επιχρισμάτων”.

Η δημοσίευση της εργασίας κέντρισε το παγκόσμιο ιατρικό ενδιαφέρον και προκάλεσε την άμεση δοκιμαστική χρησιμοποίηση της μεθόδου σε διάφορα νοσοκομεία. Το 1944 έγινε η πρώτη εφαρμογή επί του ουροποιητικού συστήματος και στη συνέχεια επί του πεπτικού και άλλων συστημάτων του οργανισμού. Το 1950 το Pap Test εδραιώνεται ως αποδεκτή μέθοδος σε όλο τον κόσμο. Επιτυχίες, βραβεία, διαλέξεις, ανέλιξη στην πανεπιστημιακή βαθμίδα κι όμως κάτι του λείπει. Η πατρίδα του δε βγαίνει από το μυαλό του. Στο σπίτι του στο Long Island έχει φυτέψει μία συκιά και κάθε χειμώνα την σκεπάζει σαν μωρό για να μην καεί από το κρύο. Μαθαίνει πως στο Σικάγο μένει ένας μουσικός από την Κύμη. Τον καλεί και του ζητά να του παίξει τα Κουμιώτικα από το τηλέφωνο. Ο νόστος είναι δυνατός. Θέλει να γυρίσει και να χτίσει το ερευνητικό του κέντρο στην Ελλάδα. Η επιστροφή είναι το όνειρο, ο διακαής πόθος, η επιθυμία.

Επιστρέφει. Είναι ήρωας. Έφυγε 30 ετών και τώρα πια είναι 73. Το μπαλκόνι του Αιγαίου τον περιμένει για ακόμη μία φορά. Ζητά η άφιξή του να μείνει μυστική, όμως το νέο μαθαίνεται γρήγορα. Όλοι θέλουν να του σφίξουν το χέρι, να τον δουν από κοντά, να του χτυπήσουν τον ώμο και να του πουν πως τους έκανε περήφανους. Ο γιατρός γύρισε σπίτι του. Για λίγο. Πάλι πίσω στην Αμερική. Το 1961 δέχτηκε να αναλάβει την διεύθυνση ενός Ινστιτούτου Έρευνας για τον Καρκίνο στο Μαϊάμι, της Φλόριντας, στο οποίο και δίνεται το όνομά του. ”Papanicolaou Cancer Research Institute”. Ο Παπανικολάου μαζί με τη Μάχη εγκαθίσταται εκεί τον Νοέμβριο του 1961. Στις 18 Φεβρουαρίου 1962 έντονοι πόνοι στο στήθος αναγκάζουν την Μάχη να καλέσει γιατρό στο σπίτι. ”Δεν αισθάνομαι καλύτερα”. Τα ξημερώματα της επόμενης οι λέξεις πέφτουν βαριές. Καρδιακή προσβολή.

Στο κήπο του Πανεπιστήμιο του Κορνέλ φυτεύεται ένα πλατάνι, από το ιστορικό δέντρο του Ιπποκράτη στην Κω και προς τιμήν του ορκίζονται στη σκιά του οι νέοι γιατροί.

Ο Παπανικολάου δεν πούλησε ποτέ την “πατέντα” της ανακάλυψης του. Την προσέφερε στην ανθρωπότητα ολόκληρη, αφιλοκερδώς. Κρατά τον όρκο του, την υπόσχεση που έδωσε όλες τις γυναίκες.

Ο Γεώργιος Παπανικολάου γεννήθηκε για να χαρίσει ζωή στις γυναίκες ολόκληρου του κόσμου

Νέα θεραπεία για τη σκλήρυνση κατά πλάκας: ο Στήβεν Πετράτος ξεκίνησε κλινικές δοκιμές σε Ελλάδα και Αυστραλία (video)

 medlabnews.gr iatrikanea

Είμαστε από τους πρώτους στο medlabnews.gr iatrikanea που πιστέψαμε και προβάλαμε το έργο του σπουδαίου Ελληνοαυστραλού ερευνητή Steven Petratos και την έρευνά του για την Σκλήρυνση κατά Πλάκας.

Μια πρωτοποριακή θεραπεία για τη Σκλήρυνση Κατά Πλάκας (ΣΚΠ) πρόκειται να ξεκινήσει κλινικές δοκιμές ταυτόχρονα στην Ελλάδα και την Αυστραλία τους επόμενους μήνες, στέλνοντας ένα μήνυμα ελπίδας σε εκατομμύρια ασθενείς με ΣΚΠ σε όλο τον κόσμο.

Ο Δρ. Στήβεν Πετράτος, έχει αφιερώσει 30 χρόνια έρευνας προς την ανακάλυψη μια ενδεχόμενης οριστικής θεραπείας για αυτή τη σοβαρή ασθένεια, η οποία έχει σημειώσει πάνω από 30% αύξηση σε περιστατικά τα τελευταία χρόνια, επηρεάζοντας ολοένα και πιο νέους ανθρώπους.

Σε μια συνέντευξη με τον «Νέο Κόσμο» ο ομογενής επιστήμονας μοιράζεται τον ενθουσιασμό και την αισιοδοξία του καθώς πλησιάζει τον πολυπόθητο στόχο μιας ενδεχόμενης οριστικής θεραπείας για τη Σκλήρυνση Κατά Πλάκας.

Μαζί με την ομάδα του στο Τμήμα Νευροεπιστημονικής Ιατρικής στο Νοσοκομείο Alfred, έχει μελετήσει και αναπτύξει ένα φάρμακο που ήδη υπάρχει στην αγορά.

Οι προκλινικές μελέτες που πραγματοποιήθηκαν σε ποντίκια, όχι μόνο σταμάτησε την εξέλιξη της Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας αλλά και αντέστρεψε τη ζημιά που είχε ήδη προκληθεί.

Εντυπωσιακά, ποντίκια που ήταν παράλυτα ανέκτησαν την ικανότητά τους να περπατούν μετά τη λήψη αυτής της νέας θεραπείας.

Προς το παρόν, δεν υπάρχει θεραπεία για τη Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, μια πάθηση που επηρεάζει το κεντρικό νευρικό σύστημα και παρεμβαίνει στα νευρικά ερεθίσματα στον εγκέφαλο. Η σοβαρότητα της πάθησης ποικίλλει, και συνδέεται με ένα ευρύ φάσμα εξουθενωτικών συμπτωμάτων, όπως προβλήματα συντονισμού, μυϊκή αδυναμία, κόπωση.

«Είμαι πολύ αισιόδοξος. Όλες οι προκλινικές δοκιμές ήταν πολύ επιτυχείς και έχουμε εξασφαλίσει και διεθνή πατέντα», δήλωσε στον «Νέο Κόσμο» ο Δρ Πετράτος.

Ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας στην Ελλάδα και την Αυστραλία θα λάβουν μέρος στη Φάση ΙΙ των κλινικών μελετών για να διαπιστωθεί η αποτελεσματικότητα του νέου αυτού φαρμάκου, πριν οι δοκιμές προχωρήσουν σε παγκόσμια κλίμακα.

«Είμαστε πολύ κοντά στην έναρξη αυτών των δοκιμών». λέει ο Δρ Πετράτος, ο οποίος πιστεύει ότι οι δοκιμές θα ξεκινήσουν πριν από το τέλος του έτους.

Σε στενή συνεργασία με τον καθηγητή Νευρολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και διευθυντή του Κέντρου Πολλαπλής Σκλήρυνσης ΑΧΕΠΑ, Νικόλαο Γρηγοριάδη, έχουν επιλεχθεί 14 κλινικές τοποθεσίες σε όλη την Ελλάδα για την έναρξη αυτών των δοκιμών ταυτόχρονα με τις δοκιμές στην Αυστραλία.

«Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε είναι να διασφαλίσουμε ότι τα κέντρα για τις κλινικές δοκιμές είναι έτοιμα να υποδεχθούν τους ασθενείς που θα μπουν στο πρόγραμμα».

Το φάρμακο που δοκιμάζεται, ήδη χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση μιας σπάνιας γενετικής πάθησης, οπότε έχει αποδειχθεί ασφαλές για χρήση σε ανθρώπους.

«Σκοπεύουμε να δοκιμάσουμε το φάρμακο σε έναν αριθμό ασθενών που δεν θα ξεπερνά τους 200. Θα είναι μια συμπληρωματική θεραπεία—όχι μονοθεραπεία—επιτρέποντας στους ασθενείς να συνεχίσουν τις συνήθεις θεραπείες τους επιπλέον του φαρμάκου που δοκιμάζεται», προσθέτει ο Δρ. Πετράτος, σημειώνοντας ότι αυτό απλουστεύει τη διαδικασία σε τεράστιο βαθμό.

Η συμπερίληψη της χώρας καταγωγής του σε αυτή τη σημαντική φάση της νέας θεραπείας έχει ιδιαίτερη σημασία για τον Δρ. Πετράτο.

Ο παππούς του στην Ελλάδα υπέφερε σημαντικά από αυτή τη νόσο για τη συντριπτική πλειονότητα της ζωής του, επηρεάζοντας βαθιά όλη την οικογένεια, και είναι ένας από τους λόγους (μαζί με το έντονο ενδιαφέρον του για τη νευροεπιστήμη και την ανοσολογία) που ο ομογενής επιστήμονας έχει αφιερώσει τόσα χρόνια ερευνώντας μια οριστική θεραπεία.

Η ΣΚΠ στην Ελλάδα είναι διαδεδομένη, εξηγεί. «Δεν το περιμέναμε, αλλά έτσι είναι. Στην ουσία, λίγο πάνω από 21.000 άτομα ζουν με ΣΚΠ στην Ελλάδα. Συνεπώς, ένα φάρμακο που μπορεί να σταματήσει την νευρολογική επιδείνωση θα είναι τεράστιο όφελος όχι μόνο για τους ασθενείς αλλά και για όλο το σύστημα Υγείας».

Αν και υπάρχουν πολλές θεωρίες για τους λόγους που η ΣΚΠ είναι σε έξαρση, καμία δεν έχει αποδειχθεί ουσιαστικά.

«Μια κρίσιμη πτυχή είναι η μαζική αλλαγή στις διατροφικές συνήθειες των ανθρώπων. Αυτή η αλλαγή είναι ιδιαίτερα εμφανής στην Ελλάδα, αν λάβουμε υπόψη ότι η μεσογειακή διατροφή θεωρείται η πανάκεια της καλύτερης διατροφικής πρακτικής. Όμως οι εύκολες και γρήγορες επιλογές διατροφής υπερισχύουν σήμερα, επηρεάζοντας την ικανότητά μας να διατηρούμε μια ισορροπημένη διατροφή, απαραίτητη για την προστασία της υγείας μας από ασθένειες», λέει ο Δρ Πετράτος.

Αυτό που προσπαθούν να διαπιστώσουν οι ερευνητές, είναι γιατί η ΣΚΠ εκδηλώνεται σε συγκεκριμένες περιόδους στη ζωή των ασθενών και γιατί προσβάλλει κυρίως τις γυναίκες.

«Τα δύο τρίτα των ατόμων που πάσχουν είναι γυναίκες. Και συνήθως τις πλήττει όταν βρίσκονται στην ακμή της ζωής τους», προσθέτει ο Δρ Πετράτος.

Ο στόχος είναι να σταματήσει η εξέλιξη και επιδείνωση της νόσου στους ασθενείς.

«Αυτό είναι το concept της νέας θεραπείας που θα δοκιμάσουμε. Είναι το μόνο φάρμακο που δοκιμάζεται αυτή τη στιγμή που είναι ικανό να διαπεράσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, επιτρέποντάς του να φτάσει και να προστατεύσει τα εγκεφαλικά κύτταρα, αποτρέποντας περαιτέρω βλάβες και μόνιμη νευρολογική ζημιά», εξηγεί.

Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια χρόνια φλεγμονώδης νευρολογική νόσος, που προσβάλει τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό. Πρόκειται για ένα αυτοάνοσο νόσημα, όπου το ανοσοποιητικό σύστημα δεν αναγνωρίζει το προστατευτικό περίβλημα των νεύρων – τη μυελίνη – ως δικό του ιστό και την καταστρέφει. Αυτή η βλάβη όχι μόνο εμποδίζει τα νευρικά ερεθίσματα να ταξιδέψουν στις νευρικές ίνες, αλλά αφήνει επίσης τα κύτταρα ευάλωτα στον εκφυλισμό.

Το φάρμακο που πρόκειται να δοκιμαστεί στην Ελλάδα και την Αυστραλία -ένα απλό δισκίο που οι ασθενείς θα μπορούν να παίρνουν καθημερινά- στοχεύει στο να σταματήσει και ενδεχομένως να αντιστρέψει την απώλεια της μυελίνης στον εγκέφαλο, και ακόμη και να αποκαταστήσει τη βλάβη της μυελίνης που προστατεύει τα νευρικά κύτταρα.

Η συνεργασία του ομογενούς επιστήμονα και της ομάδας του με τον διευθυντή του Κέντρου Πολλαπλής Σκλήρυνσης ΑΧΕΠΑ στη Θεσσαλονίκη, Νικόλαο Γρηγοριάδη, που ξεκίνησε πριν από μερικά χρόνια, συνεχίζεται με μεγάλη επιτυχία.

Αυτή η συνεργασία δεν ωφελεί μόνο το ερευνητικό έργο καθαυτό, αλλά παρέχει επίσης σε Έλληνες ασθενείς πρόσβαση σε καινοτόμες θεραπείες.

Μόλις ολοκληρωθεί αυτή η φάση των κλινικών δοκιμών, και είναι επιτυχής, οι δοκιμές θα συνεχιστούν σε παγκόσμιο επίπεδο προτού το φάρμακο καταφέρει να φτάσει στην αγορά.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Παρακολουθήστε συνέντευξη όπου ο ερευνητής για την Σκλήρυνση Κατά Πλάκας στο Νοσοκομείο Monash της Μελβούρνης Αυστραλίας κ Steven Petratos ο οποίος αναφέρεται :

- Από πότε ασχολείται με την έρευνα για την Σκλήρυνση κατά Πλάκας. - Για το Φάρμακο που θα προάγει την Επαναμυελίνωση των κυττάρων του Νευρικού συστήματος . - Για την συνεργασία του στην Ελλάδα και Παγκοσμίως και άλλα πολλά.

 

Πηγές: medlabnews.gr, neoskosmos.com, τηλεόραση του Αχελώου

A new therapeutic approach for brain repair in multiple sclerosis, 10/2023

Ακολουθήστε το medlabnews.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις

Πρώτη δημοσίευση: Αύγουστος 2024 — MEDLABNEWS.GR | Επιμέλεια: medlabnews.gr iatrikanea

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 11 Απριλίου 2026

8

Δημήτρης Κυπαρισσόπουλος: Η στιγμή που ο κορυφαίος θωρακοχειρουργός μπήκε στο χειρουργείο μαζί με την κόρη του

επιμελεια medlabnews.gr iatrikanea 

Ο Βολιώτης θωρακοχειρουργός που έχει συνδεθεί με δύσκολες επεμβάσεις στον θώρακα έζησε μία από τις πιο φορτισμένες στιγμές της ζωής του, όταν βρέθηκε στο χειρουργείο έχοντας δίπλα του την κόρη του, Δήμητρα.

 Υπάρχουν ειδήσεις που δεν ξεχωρίζουν μόνο για την ιατρική τους σημασία, αλλά γιατί κρύβουν μέσα τους κάτι βαθιά ανθρώπινο. Μία τέτοια είναι και η ιστορία του Δημήτρη Κυπαρισσόπουλου, του Βολιώτη θωρακοχειρουργού που αυτή τη φορά δεν συγκίνησε μόνο για το επιστημονικό του έργο, αλλά για μια σπάνια προσωπική στιγμή: μπήκε στο χειρουργείο έχοντας στο πλευρό του την κόρη του 

 Με μια ανάρτηση γεμάτη συγκίνηση και περηφάνια, ο Βολιώτης θωρακοχειρουργός Δημήτρης Κυπαρισσόπουλος έκανε γνωστό ότι βρέθηκε στο χειρουργείο έχοντας στο πλευρό του την κόρη του, Δήμητρα, σε μια στιγμή με ιδιαίτερο συμβολισμό για τον ίδιο και την οικογένειά του. Σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα, η νεαρή παρακολούθησε ρομποτική λοβεκτομή, μία από τις πιο απαιτητικές επεμβάσεις της θωρακοχειρουργικής, με τον ίδιο να περιγράφει τη στιγμή ως ένα ξεχωριστό «βάπτισμα του πυρός».

Ο Δημήτρης Κυπαρισσόπουλος δεν είναι άγνωστος στο ελληνικό κοινό. Το medlabnews είχε ήδη αναδείξει από το 2020 τη διαδρομή του, καταγράφοντας τη διεθνή του πορεία, από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Οξφόρδης έως τη δραστηριότητά του στην Κύπρο, καθώς και τη μακρά ενασχόλησή του με σύγχρονες τεχνικές στη θωρακοχειρουργική. Στο παλαιότερο άρθρο αναφερόταν ότι είχε εργαστεί στο John Radcliffe Hospital της Οξφόρδης και στη συνέχεια ανέλαβε υπεύθυνος θωρακοχειρουργικού τμήματος στο Mediterranean Hospital of Cyprus.

Στη νέα αυτή προσωπική στιγμή, εκείνο που ξεχωρίζει δεν είναι μόνο η οικογενειακή συγκίνηση, αλλά και η αντίληψη που φαίνεται να έχει ο γιατρός για τη μετάδοση της γνώσης. Όπως ανέφερε στην ανάρτησή του, όλα αυτά τα χρόνια έχουν περάσει από το χειρουργείο του φοιτητές ιατρικής και νέοι που ήθελαν να ακολουθήσουν τον δρόμο της ιατρικής, ενώ τόνισε ότι η πόρτα του χειρουργείου του παραμένει ανοιχτή για όποιον θέλει να μάθει. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η παρουσία της κόρης του δίπλα του αποκτά και έναν βαθύτερο χαρακτήρα συνέχειας.

Σύμφωνα με την ίδια ανάρτηση, η επέμβαση στην οποία παρευρέθηκε η κόρη του ήταν ρομποτική λοβεκτομή και ο ασθενής έλαβε εξιτήριο μέσα σε 24 ώρες, ενώ ο γιατρός σημείωσε ότι η επέμβαση διήρκεσε 65 λεπτά. Η πληροφορία αυτή προέρχεται από τη δική του δημόσια περιγραφή της επέμβασης και δεν συνοδεύεται στο δημοσίευμα από ανεξάρτητη ιατρική τεκμηρίωση ή δημοσίευση κλινικών δεδομένων· επομένως, ως προς τα ειδικά κλινικά αποτελέσματα της συγκεκριμένης περίπτωσης, η βεβαιότητα περιορίζεται στο ότι πρόκειται για δημόσιο ισχυρισμό του ίδιου του χειρουργού. Βεβαιότητα: 85% ως προς το γεγονός της ανάρτησης και του περιστατικού, χαμηλότερη ως προς τα επιμέρους κλινικά συμπεράσματα χωρίς πρόσθετη τεκμηρίωση.

Το ενδιαφέρον είναι ότι η πρόσφατη αυτή εικόνα έρχεται να συνδεθεί με μια ήδη γνωστή επαγγελματική διαδρομή. Στο παλαιότερο προφίλ του medlabnews παρουσιαζόταν ως γιατρός με διεθνή αναγνώριση, εμπειρία σε προηγμένες θωρακοχειρουργικές τεχνικές και ιδιαίτερη ενασχόληση με σύγχρονες, ελάχιστα επεμβατικές προσεγγίσεις. Έτσι, η νέα ανάρτηση δεν λειτουργεί απλώς ως μια τρυφερή οικογενειακή είδηση, αλλά και ως μια συμβολική εικόνα συνέχειας: ενός γιατρού που, αφού άνοιξε δρόμους στην ειδικότητά του, βλέπει τώρα το παιδί του να περνά για πρώτη φορά την πόρτα του χειρουργείου.

Μαρινέλλα: Δεν ήταν μόνο η φωνή της Ελλάδας – ήταν η γυναίκα που άλλαξε για πάντα το πάλκο (video)

επιμέλεια medlabnews.gr 

Ο θάνατος της Μαρινέλλας, το απόγευμα του Σαββάτου 28 Μαρτίου 2026, έκλεισε ένα κεφάλαιο σχεδόν εβδομήντα χρόνων στο ελληνικό τραγούδι. Η οικογένειά της ανακοίνωσε ότι έφυγε από τη ζωή στο σπίτι της, ύστερα από τη μακρά περιπέτεια υγείας που ακολούθησε το σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο το οποίο είχε υποστεί τον Σεπτέμβριο του 2024, όταν κατέρρευσε στη σκηνή του Ηρωδείου. Ήταν 87 ετών.

Οι περισσότεροι σήμερα θα γράψουν, και σωστά, για τη μεγάλη φωνή, για τα αμέτρητα τραγούδια, για τη διαδρομή από τη Θεσσαλονίκη στην κορυφή, για τη σχέση της με τον Στέλιο Καζαντζίδη, για τη Eurovision, για τις ατέλειωτες νύχτες όπου η Μαρινέλλα δεν τραγουδούσε απλώς, αλλά σφράγιζε ολόκληρη εποχή. Η αλήθεια όμως είναι ότι το πιο ιδιαίτερο στοιχείο της κληρονομιάς της ίσως δεν είναι μόνο το ρεπερτόριό της. Είναι ότι η Μαρινέλλα άλλαξε το ίδιο το μοντέλο της γυναικείας παρουσίας στο ελληνικό πάλκο.

Γεννημένη στη Θεσσαλονίκη ως Κυριακή Παπαδοπούλου, ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία. Ακόμη παιδί συμμετείχε στη ραδιοφωνική «Παιδική ώρα», όπου τραγούδησε μέχρι και Schubert, κάτι που δείχνει πόσο νωρίς είχε μπει στη ζωή της η πειθαρχία της ερμηνείας και όχι μόνο το λαϊκό ένστικτο. Το 1956 άρχισε επαγγελματικά να τραγουδά στη Θεσσαλονίκη και τότε πήρε και το όνομα «Μαρινέλλα».

Από εκεί και πέρα, η ζωή της έγινε ιστορία του ελληνικού τραγουδιού. Με τον Καζαντζίδη αποτέλεσαν ένα από τα πιο εμβληματικά δίδυμα που γνώρισε ποτέ το λαϊκό τραγούδι. Όμως η πραγματικά μεγάλη τομή ήρθε μετά τον χωρισμό τους. Εκεί βρίσκεται και κάτι που δεν έχει αναδειχθεί όσο θα έπρεπε αυτές τις ώρες: η Μαρινέλλα δεν επέζησε απλώς καλλιτεχνικά μετά από έναν τεράστιο χωρισμό· ξανασυστήθηκε ως αυτόνομη δύναμη και ουσιαστικά εγκαινίασε ένα νέο πρότυπο γυναίκας ερμηνεύτριας στην ελληνική διασκέδαση. Οι πηγές που δημοσιεύτηκαν σήμερα υπενθυμίζουν ότι η πρώτη μεγάλη σόλο εμφάνισή της μετά τον χωρισμό της ήταν καθοριστική, γιατί από εκεί άρχισε να χτίζεται η Μαρινέλλα ως «μόνη της σκηνή».

Και αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον σημείο για όποιον θέλει να καταλάβει τι ακριβώς ήταν η Μαρινέλλα: δεν υπήρξε μόνο σπουδαία τραγουδίστρια, αλλά η γυναίκα που μετέτρεψε τη νυχτερινή εμφάνιση σε ολοκληρωμένη σκηνική πράξη. Διεθνή και ελληνικά αφιερώματα που δημοσιεύθηκαν τώρα τονίζουν ότι σε μια εποχή όπου πολλές γυναίκες ερμηνεύτριες εμφανίζονταν πιο στατικές, εκείνη έφερε θεατρικότητα, κίνηση, φώτα, υψηλή αισθητική, μεγάλες ορχήστρες και μια αίσθηση «παράστασης» που αργότερα έγινε ο κανόνας. Με απλά λόγια: πριν από τη Μαρινέλλα υπήρχε το τραγούδι στο πάλκο· μετά τη Μαρινέλλα υπήρχε το θέαμα με προσωπικότητα.

Αυτή η διάσταση συχνά χάνεται πίσω από τους τίτλους περί «μεγάλης κυρίας». Κι όμως, ίσως εκεί βρίσκεται το αποτύπωμά της. Δεν άφησε μόνο επιτυχίες. Άφησε τρόπο. Άφησε φόρμα. Άφησε το πώς μια γυναίκα μπορεί να καταλάβει ολόκληρο τον χώρο χωρίς να ζητά άδεια από κανέναν. Γι’ αυτό και η απώλειά της δεν αφορά μόνο όσους αγαπούν τα παλιά λαϊκά. Αφορά κάθε άνθρωπο που έχει δει πάνω στη σκηνή μια ερμηνεύτρια να μη στέκεται απλώς μπροστά στο μικρόφωνο, αλλά να το κάνει δικό της.

Φυσικά, το βιογραφικό της παραμένει τεράστιο. Υπήρξε η πρώτη εκπρόσωπος της Ελλάδας στη Eurovision το 1974 με το «Κρασί, θάλασσα και τ’ αγόρι μου», ενώ η καριέρα της απλώθηκε από το λαϊκό και το έντεχνο μέχρι την ποπ, τις μεγάλες μουσικές σκηνές και τις θεατρικές παραστάσεις. Η διάρκειά της στο προσκήνιο ήταν από μόνη της ένα μικρό θαύμα.

Ίσως γι’ αυτό η Μαρινέλλα δεν χωρά εύκολα σε ένα συνηθισμένο αποχαιρετιστήριο κείμενο. Δεν ήταν μόνο «η φωνή». Ήταν η στάση, η ένταση, το βλέμμα, το ντύσιμο, η παύση, η βεβαιότητα. Ήταν από εκείνες τις σπάνιες περιπτώσεις όπου ένας καλλιτέχνης δεν ακολουθεί την εποχή του, αλλά την εκπαιδεύει. Και αν σήμερα τόσοι πολλοί νιώθουν πως δεν έφυγε απλώς μια τραγουδίστρια, αλλά ένα κομμάτι της ίδιας της Ελλάδας, είναι επειδή η Μαρινέλλα δεν τραγούδησε μόνο για γενιές Ελλήνων. Τις συνόδευσε, τις διαμόρφωσε και τελικά έμεινε μέσα τους σαν κάτι πολύ μεγαλύτερο από καριέρα: σαν παρουσία.

Δήμητρα Κατσαφάδου: Από δυο κατσαρόλες στο Μενίδι σε μια αυτοκρατορία αγάπης – Η εξομολόγηση για το bullying, την κατάθλιψη και το ογκολογικό νοσοκομείο

 επιμελεια medlabnews.gr iatrikanea

Μια από τις πιο ανθρώπινες και συγκινητικές τηλεοπτικές εμφανίσεις των τελευταίων ημερών χάρισε η Δήμητρα Κατσαφάδου μέσα από την εκπομπή «Πρωταγωνιστές» του Σταύρου Θεοδωράκη στον Alpha, το βράδυ της Κυριακής 22 Μαρτίου 2026. Η γνωστή επιχειρηματίας, που έχει δημιουργήσει μια ισχυρή σχέση με εκατοντάδες χιλιάδες γυναίκες στα social media, άφησε για λίγο στην άκρη τη δημόσια εικόνα της δυναμικής δημιουργού και μίλησε ανοιχτά για τις πληγές, τις απώλειες, τη μοναξιά, το bullying, αλλά και για το βαθύτερο νόημα που δίνει σήμερα στη ζωή και στην επιτυχία της.

Η κάμερα την ακολούθησε στο Μενίδι, εκεί όπου, όπως περιγράφεται και στα ρεπορτάζ για την εκπομπή, ξεκίνησε σχεδόν άγνωστη προς όλους να φτιάχνει και να πουλά τις κρέμες της, χτίζοντας σταδιακά τη δική της επιχείρηση από το μηδέν. Η ίδια περιέγραψε ότι όλα άρχισαν με ελάχιστα μέσα, με πείσμα και προσωπική δουλειά, μέχρι να φτάσει να δημιουργήσει μια ολόκληρη επιχειρηματική διαδρομή που σήμερα πολλοί χαρακτηρίζουν «αυτοκρατορία καλλυντικών».

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσαν οι αναφορές της στα μαθητικά της χρόνια. Η Δήμητρα Κατσαφάδου μίλησε για το bullying που δέχτηκε στο σχολείο επειδή διάβαζε πολύ και επειδή τη χαρακτήριζαν «φυτό», ενώ περιέγραψε και το αυστηρό οικογενειακό περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγάλωσε, με πολύ ψηλά στάνταρ και συνεχή πίεση για πρωτιά. Η εξομολόγηση αυτή άγγιξε πολλούς, καθώς φώτισε το τίμημα που πολλές φορές κρύβεται πίσω από μια φαινομενικά ασταμάτητη διαδρομή επιτυχίας.

Στο ίδιο πλαίσιο, μίλησε και για τη διαδρομή των σπουδών της, εξηγώντας ότι ενώ η ίδια ήθελε αρχικά να γίνει φιλόλογος, τελικά κατευθύνθηκε στη Χημεία, έχοντας ήδη χάσει για λίγο την Ιατρική. Από αυτή τη διαδρομή, όπως φάνηκε και μέσα στη συνέντευξη, γεννήθηκε αργότερα η ανάγκη να δημιουργήσει «τη δική της χημεία», όχι μόνο ως επάγγελμα αλλά ως προσωπική αποστολή.

Ακόμη πιο δυνατή ήταν η στιγμή που μίλησε ανοιχτά για την ψυχική της υγεία. Η επιχειρηματίας παραδέχθηκε ότι έχει περάσει καταθλιπτικές περιόδους και κρίσεις άγχους, ενώ αποκάλυψε πως στο παρελθόν έχει λάβει και αντικαταθλιπτική αγωγή. Όπως είπε, η απώλεια ενός αδελφικού της φίλου λειτούργησε ως πυροδότης για αυτή τη δύσκολη περίοδο, ενώ περιέγραψε και το σημείο στο οποίο «το μηχάνημα ρέταρε», επειδή λειτουργούσε ως one woman show, κουβαλώντας τεράστιο συναισθηματικό και επαγγελματικό βάρος.

Η εκπομπή δεν στάθηκε μόνο στην επιχειρηματική της πορεία ή στις προσωπικές της δοκιμασίες. Ξεχωριστό χώρο είχαν και τα δεκάδες αδέσποτα σκυλιά που φροντίζει καθημερινά, αλλά και η δράση της στο Καπανδρίτι, όπου σύμφωνα με τα σχετικά δημοσιεύματα έχει αγοράσει οικόπεδα αποκλειστικά για εκείνα. Αυτή η πλευρά της παρουσίας της ενίσχυσε την εικόνα μιας γυναίκας που θέλει να μετατρέπει την επιτυχία της σε φροντίδα για τους πιο αδύναμους.

Ένα ακόμη στοιχείο που έδωσε ιδιαίτερο συναισθηματικό βάρος στη βραδιά ήταν η αναφορά στο νέο δημόσιο ογκολογικό νοσοκομείο που ανεγείρεται με χρηματοδότηση της ίδιας και των αδελφών της, Νικόλα και Κυριάκου Μαλακοδήμου, στον χώρο της πρώην Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Η ίδια μίλησε με πάθος για την ανάγκη να απαλυνθεί ο πόνος των ογκολογικών ασθενών και να υπάρχουν καλύτερες συνθήκες, λιγότερη ταλαιπωρία και πιο σύγχρονες θεραπείες. Η σχετική δωρεά ύψους 1,1 εκατ. ευρώ για το ογκολογικό νοσοκομείο «Άγιοι Ανάργυροι» είχε ήδη καταγραφεί σε προγενέστερα δημοσιεύματα το 2025.

Η συνέντευξη αυτή δεν λειτούργησε μόνο ως τηλεοπτική εξομολόγηση. Για πολλούς τηλεθεατές ήταν ένα πορτρέτο επιμονής, φιλοδοξίας, εύθραυστης ψυχικής αντοχής και βαθιάς ανάγκης για προσφορά. Από το «με έλεγαν φυτό» μέχρι το «θέλω να απαλύνουμε τον πόνο», η Δήμητρα Κατσαφάδου παρουσίασε μια πιο εσωτερική, λιγότερο γυαλισμένη και περισσότερο αληθινή εκδοχή του εαυτού της. Και ίσως γι’ αυτό η εμφάνισή της στους «Πρωταγωνιστές» να συζητήθηκε τόσο έντονα: γιατί πίσω από το success story φάνηκε ένας άνθρωπος που πληγώθηκε, λύγισε, αλλά δεν σταμάτησε να χτίζει.

Δήμητρα Κατσαφάδου: "Δεσμεύομαι δημόσια, θα τα δώσω όλα για τον κόσμο"

 medlabnews.gr iatrikanea

Η Δήμητρα Κατσαφάδου βρέθηκε στο επίκεντρο μιας ιδιαίτερα σημαντικής εκδήλωσης που ανέδειξε τον ρόλο της γυναίκας στη σύγχρονη κοινωνία και την ανεκτίμητη προσφορά του εθελοντισμού. Η γνωστή επιχειρηματίας, που τα τελευταία χρόνια έχει συνδέσει το όνομά της με δράσεις κοινωνικής προσφοράς και φιλανθρωπίας, μίλησε ανοιχτά για τη ζωή της, την προσωπική της διαδρομή αλλά και το όραμά της για το μέλλον. Με συγκίνηση και ειλικρίνεια, μοιράστηκε σκέψεις για τις δυσκολίες που πέρασε, για την ευγνωμοσύνη που νιώθει απέναντι στον κόσμο που τη στήριξε και για το μεγάλο τάμα που έχει κάνει, δεσμευόμενη δημόσια ότι θα συνεχίσει να προσφέρει ό,τι μπορεί στην κοινωνία. Η επιχειρηματίας παραχώρησε δηλώσεις στην εκπομπή «Buongiorno», με αφορμή την παρουσία της σε εκδήλωση του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού με τίτλο «Γυναίκες που εμπνέουν και διαμορφώνουν το σήμερα και το αύριο». Η εκδήλωση είχε στόχο να τιμήσει τη δύναμη και τη συμβολή των γυναικών στη σύγχρονη εποχή, καθώς και να αναδείξει το διαχρονικό έργο των εθελοντριών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, οι οποίες από το 1877 μέχρι σήμερα βρίσκονται σταθερά στην πρώτη γραμμή της κοινωνικής προσφοράς.

Μιλώντας στην κάμερα της εκπομπής, η Δήμητρα Κατσαφάδου δεν έκρυψε τη συγκίνησή της για την αναγνώριση που λαμβάνει, θυμίζοντας παράλληλα τις δύσκολες στιγμές που έχει περάσει στο παρελθόν. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά:«Νιώθω περήφανη. Νιώθω “μικρή” σε όλα αυτά, με όλους αυτούς, σε όλους αυτούς τους ανθρώπους, νιώθω ένα “ευχαριστώ” το οποίο είναι πολύ μικρό γιατί εγώ δεν είχα να φάω. Το ξέρουν όλοι. Τελευταία στα πανεπιστήμια μου λέει είσαι και αποτελείς case study. Το νιώθω, το ευχαριστώ, το αντιλαμβάνομαι, αλλά παραμένω η Δημητρούλα της καρδιάς τους. Τώρα δεν έχουν σημασία οι δωρεές στα νοσοκομεία που φτιάχνουμε.»

Το μεγάλο σχέδιο και η δημόσια δέσμευση Η επιχειρηματίας αναφέρθηκε επίσης στο μεγάλο σχέδιο που βρίσκεται σε εξέλιξη για τη δημιουργία νοσοκομείου στην Αλεξάνδρας, τονίζοντας ότι πρόκειται για ένα ιδιαίτερα φιλόδοξο έργο που απαιτεί σημαντικούς οικονομικούς πόρους. Παρά τις δυσκολίες, η ίδια δήλωσε αποφασισμένη να συνεχίσει την προσπάθεια, κάνοντας μάλιστα μια δημόσια δέσμευση για την προσφορά της.«Είναι ένα μεγάλο μεγαλόπνοο σχέδιο στην Αλεξάνδρας. Είναι πάρα πολλά τα χρήματα που πρέπει να δώσουμε, αλλά μπορώ να τα δώσω όλα για αυτόν τον κόσμο που με πίστεψε τότε. Και στον άσσο να μείνω, εγώ θα τα ξανακάνω με την αγάπη του κόσμου. Τάμα μου είναι να τα δώσω όλα και θα το δείτε και δεσμεύομαι δημόσια. Αυτά δεν είναι τίποτα τώρα. Σημασία είχε όταν είχα 20 ευρώ στην τσέπη που τα έδινα στον οδοκαθαριστή στον δρόμο.»

Η προσωπική της επιθυμία για οικογένεια

Παράλληλα, η Δήμητρα Κατσαφάδου μίλησε και για μια πιο προσωπική πλευρά της ζωής της, αποκαλύπτοντας το δεύτερο όνομά της αλλά και το όνειρό της να δημιουργήσει κάποια στιγμή τη δική της οικογένεια. Όπως εξομολογήθηκε: «Λέγομαι Δήμητρα Μαρία Κατσαφάδου, έχω και το όνομα της γιαγιάς της Μαρίας, όπου θα ονομαστεί και το Νοσοκομείο στην Αλεξάνδρας, Δήμητρα Μαρία Κατσαφάδου. Η Δήμητρα έχει πετύχει και έχει καταφέρει τα πάντα. Το Μαράκι όμως που κρύβω μέσα μου θα ολοκληρωθεί με τη δημιουργία της οικογένειας, αν με αξιώσει ο Θεός», είπε η Δήμητρα Κατσαφάδου.

Σημαντική Δωρεά με Δέκα εκατ. ευρώ από το Ιδρύμα του Στέλιου Χατζηιωάννου για να πάνε γιατροί σε 47 μικρά νησιά. Ομιλία πρωθυπουργού (video)

 medlabnews.gr iatrikanea

Μια σημαντική χρηματοδοτική «ένεση» για το ΕΣΥ στα μικρά νησιά μπαίνει σε τροχιά υλοποίησης, μετά την αποδοχή της πρότασης δωρεάς του «Φιλανθρωπικού Ιδρύματος Στέλιος Χατζηιωάννου», με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο, προς το Ελληνικό Δημόσιο και συγκεκριμένα το υπουργείο Υγείας.

Νέα οικονομικά κίνητρα για τους γιατρούς της νησιωτικής χώρας ετοιμάζει η κυβέρνηση με σκοπό να ενισχυθεί περαιτέρω η υγειονομική περίθαλψη των νησιωτών – ένα χρόνιο και δυσεπίλυτο πρόβλημα. Μετά τα «μπόνους» για τις άγονες περιοχές που ήδη λαμβάνουν οι λειτουργοί του Ιπποκράτη, καθώς και τις επιπλέον αμοιβές για μετακινήσεις γιατρών τους καλοκαιρινούς μήνες, ένα νέο πακέτο ενίσχυσης έρχεται προκειμένου να μη μένουν ακάλυπτες θέσεις σε Κέντρα Υγείας και Περιφερειακά Ιατρεία μικρών νησιών.

Η δωρεά από το «Φιλανθρωπικό Ίδρυμα Στέλιος Χατζηιωάννου» στο ΕΣΥ, δεν ήταν μια τυπική θεσμική διαδικασία, ούτε μια πρωτοβουλία που προέκυψε συγκυριακά.

Με απόφαση της προϊσταμένης της Γενικής Διεύθυνσης Δημόσιας Περιουσίας και Κοινωφελών Περιουσιών του υπουργείου Οικονομικών (υπ’ αριθμ. 33244 ΕΞ 2025/26-2-2026) που δημοσιεύθηκε σήμερα Παρασκευή στο ΦΕΚ, έγινε αποδεκτή η πρόταση για δωρεά συνολικού ύψους 10,080 εκατ. ευρώ, η οποία θα καταβληθεί σε βάθος επταετίας.

Ο στόχος είναι η παροχή οικονομικών κινήτρων για την προσέλκυση και, κυρίως, τη διατήρηση ιατρικού προσωπικού σε 47 μικρά νησιά της χώρας με πληθυσμό κάτω των 4.000 κατοίκων κατά τη χειμερινή περίοδο.

Η ενίσχυση μεταφράζεται σε 1.500 ευρώ μηνιαίως, για 12 μήνες τον χρόνο και για επτά έτη, σε συνολικά 80 ιατρούς και αγροτικούς ιατρούς που υπηρετούν με φυσική παρουσία σε πολυδύναμα περιφερειακά Ιατρεία και περιφερειακά ιατρεία των συγκεκριμένων νησιών.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης εδώ και περίπου έναν χρόνο επιδίωκε συστηματικά να εξασφαλίσει μια στοχευμένη χρηματοδότηση, αποκλειστικά για την προσέλκυση και για την παραμονή γιατρών στις πιο απομακρυσμένες νησιωτικές περιοχές.

Όπως αναφέρουν οι ίδιες πηγές, ο Υπουργός είχε θέσει ως προτεραιότητα την εξεύρεση μόνιμης λύσης για τα 47 νησιά με πληθυσμό κάτω των 4.000 κατοίκων, όπου κάθε χειμώνα επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό: κενές θέσεις, απροθυμία μετακίνησης και προσωρινές λύσεις «μπαλώματα», με μετακινήσεις από την ηπειρωτική χώρα.

Οι επαφές και το «πράσινο φως»

Η ενίσχυση της νησιωτικής Ελλάδας είναι μια σύνθετη πρόκληση. Γεωγραφική διασπορά, εποχικές πληθυσμιακές αυξομειώσεις και περιορισμένες υποδομές δημιουργούν ένα διαρκές τεστ αντοχής για το σύστημα υγείας.

Η ιδέα για μια πολυετή, σταθερή οικονομική ενίσχυση άρχισε να διαμορφώνεται μέσα από διαδοχικές επαφές του Άδωνι Γεωργιάδη με τον επιχειρηματία Στέλιο Χατζηιωάννου και το Φιλανθρωπικό Ίδρυμα του τελευταίου, με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο.

Οι συζητήσεις για το σπουδαίο project, που εδώ και μήνες κρατιόταν μυστικό, μέχρι να υπάρξει η τελική συμφωνία, δεν περιορίστηκαν σε μια απλή χορηγία εξοπλισμού.

Επικεντρώθηκαν εξαρχής στους γιατρούς, που δεν προσέρχονται να καλύψουν τις θέσεις στα μικρά νησιά, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι αυτών των άγονων περιοχών να αισθάνονται ανασφάλεια και φόβο όλο τον χρόνο και ειδικά τον χειμώνα.

Το κίνητρο και ο ενθουσιασμός

Ο κ. Γεωργιάδης έχει πει πολλές φορές ότι χωρίς σταθερό, ελκυστικό οικονομικό κίνητρο, καμία προκήρυξη δεν θα μπορούσε να λύσει οριστικά το συγκεκριμένο πρόβλημα.

Το πρόγραμμα, που τελικά διαμορφώθηκε, αναμένεται να «τρέξει» μέχρι το 2032. Προβλέπει, λένε οι πληροφορίες, μηνιαία ενίσχυση 1.500 ευρώ για 12 μήνες τον χρόνο, για 80 ειδικευμένους γιατρούς, που θα υπηρετούν με φυσική παρουσία στα νησιά.

Όταν «κλείδωσε» η συμφωνία, πριν από περίπου ενάμιση μήνα, συνεργάτες του Υπουργού Υγείας περιγράφουν έναν εμφανώς ικανοποιημένο και ενθουσιασμένο Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος θεωρεί ότι η συγκεκριμένη παρέμβαση μπορεί να αλλάξει τους όρους του παιχνιδιού στη δημόσια υγεία στη νησιωτική Ελλάδα.

Η επίσημη σφραγίδα και το πολιτικό μήνυμα

Η δωρεά έγινε αποδεκτή με απόφαση της αρμόδιας διεύθυνσης του Υπουργείου Οικονομικών και πλέον μπαίνει σε τροχιά υλοποίησης.

Στη μία το μεσημέρι, στο Μέγαρο Μαξίμου, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αναμένεται να αναδείξει σε εκδήλωση τη σημασία της δωρεάς, υπογραμμίζοντας τη σύμπραξη Πολιτείας και ιδιωτικής πρωτοβουλίας.

Για τον Υπουργό Υγείας το διακύβευμα είναι πρώτης γραμμής. Τα τελευταία 15 χρόνια προκηρύξεις για περίπου 300 θέσεις γιατρών σε απομακρυσμένες περιοχές και νησιά κατέληγαν άγονες.

Παρά τα πρόσθετα κίνητρα, που έδωσε το κράτος, τα οποία φθάνουν έως και τις 7.200 ευρώ ετησίως, οι ελλείψεις δεν εξαλείφθηκαν.

Η νέα δωρεά θα λειτουργήσει συμπληρωματικά, αυξάνοντας ουσιαστικά το συνολικό πακέτο αποδοχών των γιατρών και καθιστώντας πιο βιώσιμη για εκείνους την επιλογή ενός μικρού νησιού, ώστε να ασκήσουν εκεί το λειτούργημά τους.

Φιλανθρωπική δράση με θεσμικό αποτύπωμα Το Φιλανθρωπικό Ίδρυμα Στέλιος Χατζηιωάννου έχει αναπτύξει ευρεία κοινωφελή δραστηριότητα σε Ελλάδα και Ηνωμένο Βασίλειο.

Οι παρεμβάσεις του εκτείνονται από την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας έως δράσεις κοινωνικής στήριξης και πρωτοβουλίες με κοινωνικό αποτύπωμα.

Η συγκεκριμένη δωρεά προς το ελληνικό Δημόσιο διαφοροποιείται, καθώς εστιάζει αποκλειστικά στο ανθρώπινο δυναμικό του ΕΣΥ, προσφέροντας πολυετή σταθερότητα και όχι μια εφάπαξ ενίσχυση.

Το αν θα υπάρξει οριστική ανάσχεση της υποστελέχωσης στα μικρά νησιά, θα φανεί στην πράξη. Στο Υπουργείο Υγείας, πάντως, εκτιμούν ότι για πρώτη φορά υπάρχει μια παρέμβαση με βάθος χρόνου, που μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες.

Σε εκδήλωση για τη δωρεά του Φιλανθρωπικού Ιδρύματος Στέλιος Χατζηιωάννου στο Εθνικό Σύστημα Υγείας μίλησε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.

«Η δωρεά έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά από αυτά που συνήθως αναφερόμαστε», είπε ο κ. Μητσοτάκης εξηγώντας ότι προηγούμενες δωρεές αφορούσαν στις υποδομές. «Για πρώτη φορά ένας ιδιώτης δωρητής έστρεψε το βλέμμα του όχι στις υποδομές αλλά στο ανθρώπινο δυναμικό. Και το πρόβλημα αφορά στη στελέχωση ιατρείων σε 47 νησιά που είχαμε αντικειμενικές δυσκολίες, παρότι το Δημόσιο δίνει σημαντικά πρόσθετα κίνητρα για γιατρούς».

Η δωρεά αφορά στην παροχή 1.500 ευρώ τον μήνα σε 80 γιατρούς, που βρίσκονται σε 47 μικρά νησιά της Ελλάδας για περίοδο 7 ετών. Σκοπός της δωρεάς είναι η οικονομική ενίσχυση γιατρών που υπηρετούν σε μικρά νησιά της χώρας, με πληθυσμό κάτω των 4.000 κατοίκων κατά τη χειμερινή περίοδο.

Πέθανε η ακαδημαϊκός ιστορικός βυζαντινολόγος Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ σε ηλικία 99 ετών

 medlabnews.gr

Πλήρης ημέρων έφυγε η ιστορικός και καθηγήτρια Πανεπιστήμιου Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ.

Η Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ ήταν η πρώτη γυναίκα πρύτανης στη Σορβόνη, με πλούσιο συγγραφικό έργο για το Βυζάντιο, βραβεύσεις, αλλά και ενεργή παρουσία και παρεμβάσεις ως το τέλος της ζωής της.

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 29 Αυγούστου 1926 από Μικρασιάτες γονείς. Πατέρας της ήταν ο Νίκος Γλύκατζης, Μικρασιάτης έμπορος και επιστάτης των κτημάτων της οικογενείας της μητέρας της, Καλλιρόης, το γένος Ψαλτίδη, η οποία προερχόταν από εύπορη οικογένεια της Προύσας. Αποφοίτησε από το Δ΄ Γυμνάσιο Αθηνών και σπούδασε στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.Στην Κατοχή εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ και ήταν η υπεύθυνη μαθητριών του Παγκρατίου, υπό την καθοδήγηση του Χρήστου Πασαλάρη.

Κατά τα Δεκεμβριανά, ακολούθησε τον ΕΛΑΣ Αθηνών, στην υποχώρηση του από την Αττική και επέστρεψε στον Βύρωνα μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας.

Την περίοδο του 1950, ενώ ήταν φοιτήτρια του πανεπιστημίου, εργάστηκε ως γνώστρια της γαλλικής γλώσσας στον κύκλο της βασίλισσας Φρειδερίκης.

Μετά την αποφοίτησή της από τη Φιλοσοφική Σχολή του ΕΚΠΑ εργάστηκε ως ερευνήτρια στο Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών (1949-1953).

Την περίοδο του 1950, ενώ ήταν φοιτήτρια του πανεπιστημίου, εργάστηκε ως γνώστρια της γαλλικής γλώσσας στον κύκλο της βασίλισσας Φρειδερίκης.

Μετά την αποφοίτησή της από τη Φιλοσοφική Σχολή του ΕΚΠΑ εργάστηκε ως ερευνήτρια στο Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών (1949-1953).

Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1953 για να συνεχίσει τις σπουδές της. Δύο χρόνια μετά την άφιξή της, διορίσθηκε στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (Γαλλία) (CNRS) και το 1964 έγινε διευθύντρια σπουδών του Κέντρου και το 1967 καθηγήτρια στη Σορβόννη.

Το 1966 έλαβε το δίπλωμα doctorat ès lettres, με τη μελέτη της για το Βυζάντιο και τη θάλασσα, που εκδόθηκε από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις της Γαλλίας (Byzance et la mer, Παρίσι: Presses universitaires de France). Διετέλεσε Διευθύντρια του Κέντρου Ιστορίας και Πολιτισμού του Βυζαντίου και της Χριστιανικής Αρχαιολογίας, έγινε Αντιπρύτανις (1970-1973) και το 1976, Πρύτανις στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Paris I). Είναι η πρώτη γυναίκα Πρύτανης στην ιστορία των 700 χρόνων του Πανεπιστημίου της Σορβόννης αλλά και η πρώτη γυναίκα παγκοσμίως που είχε τέτοια θέση σε διεθνώς αναγνωρισμένο πανεπιστήμιο.

Εκεί γνώρισε τον σύζυγό της, τον Ζακ Αρβελέρ (1918–2010) που ήταν αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού της Γαλλίας και ο οποίος καταγόταν από μεγαλοαστική οικογένεια του Παρισιού. Με τον Ζακ Αρβελέρ απέκτησε μία κόρη, την Μαρί-Ελέν.

Η ίδια ζούσε μόνιμα στη Γαλλία.

Έχει λάβει τις εξής τιμητικές διακρίσεις από τη Γαλλική Δημοκρατία:

-Ταξιάρχης της Λεγεώνας της Τιμής

-Μεγαλόσταυρος του Εθνικού Τάγματος της Τιμής

-Διοικητής της Τάξης των Ακαδημαϊκών Φοινίκων

-Ταξιάρχης των Τεχνών και των Γραμμάτων

-Ακόμη έχει λάβει τις εξής διακρίσεις: Ταξιάρχης της Λεγεώνας της Τιμής (Ελλάδα), Επίτιμη Πολίτης (Γαλλία), Υψηλότατη Ταξιάρχης (Μεξικό), Ταξιάρχης της Εθνικής Ταξιαρχίας (Λουξεμβούργο), Υψηλότερη Ταξιάρχης της Ταξιαρχίας των Τιμών (Αυστρία), Ταξιάρχης της Βασιλικής Ταξιαρχίας της Δανίας, Ταξιάρχης των Επιστημών, της Παιδείας και της Τέχνης (Πορτογαλία), Ταξιάρχης της Ταξιαρχίας της Τιμής (Ιταλία), τιμητικό μετάλλιο από τη Πολωνική Ακαδημία Επιστημών και Ασημένιο Μετάλλιο του Ολυμπιακού Τάγματος από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή.

Συγκινητικό. Ο Νίκος Αλιάγας βράβευσε την 92χρονη Νάνα Μούσχουρη στα γαλλικά Grammy's (video)

 medlabnews.gr 

Η Νάνα Μούσχουρη τιμήθηκε στη Γαλλία και ο Νίκος Αλιάγας της παρέδωσε το βραβείο στα γαλλικά Grammys όπως συνηθίζονται να λέγονται, τα «Victoire de la Musique». Η Ελληνίδα τραγουδίστρια κατάφερε να κάνει διεθνή καριέρα, με πωλήσεις δίσκων που ξεπερνούν τα 300 εκατομμύρια αντίτυπα.

Στα 91 της χρόνια, η Νάνα Μούσχουρη έδειχνε βαθιά συγκινημένη από την τιμητική βραδιά. Ο Νίκος Αλιάγας, μετέφραζε τα λόγια του Νίκου Καζαντζάκη στα γαλλικά, με τους παρευρισκόμενους στην αίθουσα να ξεσπούν σε χειροκροτήματα.

Στην ανάρτησή για τη βράβευση της Νάνας Μούσχουρη αναφέρονται τα εξής: «Ήταν μία υπέροχη βραδιά για την αγαπημένη μας Νάνα Μούσχουρη αλλά και για όλους όσοι ήμασταν δίπλα της. Η Νάνα Μούσχουρη με δάκρυα στα μάτια έλαβε χθες το μεγαλύτερο μουσικό βραβείο της Γαλλίας , το τιμητικό “Victoire de l’Honneur” στα γαλλικά Grammys όπως συνηθίζονται να λέγονται, τα Victoire de la Musique.

Tα βραβεία μεταδόθηκαν ζωντανά από το κρατικό κανάλι και η στιγμή της βράβευσης της Νάνας έφτασε τα 2 εκατομμύρια τηλεθεατές. Στη μεγάλη γιορτή της γαλλικής μουσικής που έγινε στο κατάμεστο La Seine Musical το βραβείο παρέδωσε στην Νάνα ο Νίκος Αλιάγας ο οποίος μίλησε με πολύ συγκινητικά λόγια όχι μόνο για την τεράστια καριέρα της διεθνούς Ελληνίδας αλλά για την προσωπικότητά της, το χαρακτήρα της και το παράδειγμα που αποτέλεσε και αποτελεί για πάρα πολύ κόσμο. Τρομερή η συγκίνηση όταν ο Νίκος ευχαρίστησε στα Ελληνικά την Νάνα με τα σπουδαία λόγια του Νίκου Καζαντζάκη «Δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβάμαι τίποτα, είμαι λέφτερος».

Συγκινημένη η Νάνα Μούσχουρη

Η Νάνα Μούσχουρη εμφανώς συγκινημένη αφιέρωσε το βραβείο στην Γαλλία και για όσα της έμαθε, στο γαλλικό κοινό για την αγάπη που της έδωσε από τα πρώτα βήματα της διεθνούς της καριέρας, στον αγαπημένο της γιο Νίκο Πετσίλα, που παρακολουθούσε από την πρώτη σειρά και που είχε και τα γενέθλιά του, στον αγαπημένο της παραγωγό σύζυγο και συνοδοιπόρο μιας ολόκληρης ζωής, τον Andre Chapelle αλλά και στον γιο του Fabrice Chapele.

Στο πλαίσιο του αφιερώματος για την Νάνα Μούσχουρη προβλήθηκαν δύο πολύ συγκινητικά video του Serge Lama και της Line Renaud ενώ η γνωστή τραγουδίστρια Isabelle Boulay ερμήνευσε την τεράστια επιτυχία της Νάνας Μούσχουρη «L’amour en heritage» και ο Vincent Dedienne και η Valérie Lemercier τραγούδησαν το «Quand on s’aime».

Υπενθυμίζεται ότι η Νάνα Μούσχουρη έχει τιμηθεί πολλές φορές για την προσφορά της στον παγκόσμιο πολιτισμό και ιδιαιτέρως στον ελληνικό και τον γαλλικό.

View this post on Instagram

A post shared by Yiannis Koutrakis (@monsieurkoutrak)

Ο βραβευμένος καλύτερος οικογενειακός γιατρός του κόσμου, στο Κέντρο Υγείας Αρεόπολης (video)

 

medlabnews.gr iatrikanea

Ο Ανάργυρος Μαριόλης, διευθυντής του Κέντρου Υγείας Αρεόπολης, αποτελεί σημείο αναφοράς για τη μικρή κοινωνία της Μάνης, προσφέροντας καθημερινά φροντίδα με ανθρωπιά και αυταπάρνηση. 

Σε ημέρες έντονης κακοκαιρίας, με διακοπές ρεύματος και επικοινωνιών, βρέθηκε στην πρώτη γραμμή, αναζητώντας ηλικιωμένους σε απομακρυσμένα χωριά, προσφέροντας κατ’ οίκον φροντίδα και μεταφέροντας ασθενείς στο Κέντρο Υγείας. 

Παρά τις διεθνείς διακρίσεις του -μεταξύ αυτών και η ανάδειξή του ως «Καλύτερος Οικογενειακός Γιατρός» στον κόσμο από τον Παγκόσμιο Οργανισμό WONCA- επέλεξε να επιστρέψει στη γενέτειρά του, την Αρεόπολη, υπηρετώντας την ιατρική ως λειτούργημα. 

Για τον ίδιο, το μεγαλύτερο βραβείο δεν είναι οι τιμές, αλλά το χαμόγελο και η ανακούφιση των ανθρώπων που στηρίζει καθημερινά, σε έναν τόπο όπου η ανάγκη δεν χτυπά στο τηλέφωνο, αλλά ακούγεται στο βήμα του ηλικιωμένου στον δρόμο. Το «Όπου Υπάρχει Ελλάδα», στον ΣΚΑΪ, μας γνωρίζει αυτό τον σπουδαίο άνθρωπο.

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, η εκπομπή του ΣΚΑΪ «Όπου Υπάρχει Ελλάδα» εστιάζει σε πρωτοβουλίες που αναδεικνύουν την αξία των τοπικών κοινοτήτων. Αυτή τη φορά, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στον καλύτερο οικογενειακό γιατρό του κόσμου, ο οποίος προσφέρει τις υπηρεσίες του στη Μάνη, ενσαρκώνοντας την αφοσίωση και την ανθρωπιά που απαιτεί το επάγγελμα.

Η δημοσιογραφική ομάδα ανακαλύπτει τις προκλήσεις και τις επιτυχίες που συνεπάγεται η ιατρική φροντίδα σε απομακρυσμένες περιοχές. Με τον Γιάννη Τσιμιτσέλη να συντονίζει τις αποστολές, οι θεατές έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν μια συγκινητική ιστορία που αποτυπώνει την πραγματική ψυχή της ελληνικής υπαίθρου.

Ακόμα μία τιμητική διάκριση έλαβε ο Διευθυντής του Κέντρου Υγείας Αρεόπολης, Ανάργυρος Μαριόλης, καθώς ο Παγκόσμιος Οργανισμός WONCA, του απένειμε το βραβείο του καλύτερου Οικογενειακού Ιατρού στον κόσμο για το 2021.

Το 2019 αναδείχτηκε ως ο καλύτερος γενικός οικογενειακός γιατρός της Ευρώπης για το 2019 και του απονεμίθηκε η κορυφαία διάκριση, το WONCA Europe Excellence in Health Care, επιβραβεύοντας τις προσπάθειες του ιδίου και του προσωπικού του Κέντρου.