Γιατί όταν έχουμε στρες πέφτουμε με τα μούτρα στο φαγητό; Πώς καταλαβαίνει ο οργανισμός μας ότι χόρτασε;

της Μαρίας Χιόνη*, medlabnews.gr iatrikanea

Όπως κάθε συμπεριφορά, έτσι και η διατροφική συμπεριφορά ρυθμίζεται κυρίως από το κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ). Τα κύρια κέντρα του εγκεφάλου που ρυθμίζουν τη διατροφική συμπεριφορά βρίσκονται στο επίπεδο του υποθαλάμου. Οι κλασικές απόψεις της δεκαετίες του 50 σύμφωνα με τις οποίες υπάρχουν δύο ξεχωριστά κέντρα στον υποθάλαμο, ένα της όρεξης και ένα του κορεσμού, έχουν αντικατασταθεί από τις σύγχρονες απόψεις σύμφωνα με τις οποίες η αλληλεπίδραση διαφόρων νευροδιαβιβαστών και νευροορμονών στον υποθάλαμο και σε άλλα σημεία του εγκεφάλου παίζουν ρόλο στην εναλλαγή πείνας και κορεσμού. Οι νευροδιαβιβαστές αυτοί λειτουργούν μέσα σε νευρωνικά κυκλώματα τα οποία δέχονται ορμονικά και νευρικά ερεθίσματα από τους περιφερικούς ιστούς. Τα ερεθίσματα αυτά στέλνουν πληροφορίες στον εγκέφαλο αναφορικά με την από την ενεργειακή κατάσταση του οργανισμού και επιτρέπουν, κατ’ αυτόν τον τρόπο, την προσαρμογή της πρόσληψης τροφής ανάλογα με τις ανάγκες.

Η φυσιολογική αυτή ρύθμιση επηρεάζεται από διάφορους ψυχολογικούς, κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες οι οποίοι πολλές φορές εκτρέπουν την ενεργειακή αυτή ισορροπία από τα φυσιολογικά όρια και μπορεί να προκαλέσουν διαταραχή στο σωματικό βάρος με αποτέλεσμα παχυσαρκία ή απίσχναση.

Ένα επεισόδιο πρόσληψης τροφής αποτελείται από 3 φάσεις : 

- Την προγευματική,
- την φάση του κυρίου γεύματος και
- την μεταγευματική φάση

Κατά την προγευματική φάση το άτομο βρίσκεται σε εγρήγορση για αναζήτηση τροφής και προετοιμάζει τη διαδικασία του γεύματος. Οι αισθήσεις που συνοδεύουν την φάση αυτή είναι η πείνα (hunger) και ή όρεξη (appetite).

Οι διαφορές των δύο αυτών αισθήσεων είναι ότι η μεν πείνα αποτελεί μια φυσιολογική ανάγκη για φαγητό χωρίς να συνυπάρχει ειδική επιθυμία και η οποία προκαλεί ανησυχία, νευρικότητα και εκνευρισμό ενώ η όρεξη είναι η επιθυμία για συγκεκριμένη τροφή ή ομάδα τροφών (π.χ. έχω όρεξη για μακαρόνια ή για σοκολάτα) και συνοδεύεται με αίσθηση απόλαυσης.

Η κύρια φάση του γεύματος -2η φάση- χαρακτηρίζεται από την έναρξη πρόσληψης τροφής όπου το άτομο επιλέγει την ποσότητα και ποιότητα της τροφής, τη διαδικασία λήψης τροφής και τη διακοπή. Η φάση αυτή χαρακτηρίζεται από την αίσθηση της όρεξης, της απόλαυσης και την έναρξη κορεσμού.

Η μεταγευματική φάση -3η φάση- συνοδεύεται από αίσθημα ευεξίας και ελαφρά υπνηλία οι δε αισθήσεις που κυριαρχούν είναι αυτές του κορεσμού, της πληρότητας και της ικανοποίησης. Στο σημείο αυτό είναι σκόπιμο να ξεχωρίσουμε τον κορεσμό (satiation) κατά τον οποίο υπάρχει αίσθηση γαστρικής πληρότητας, εξαφάνιση της αίσθησης της πείνας και χαλάρωση, από τον κόρο (satiety) όπου υπάρχει πλήρης αναστολή επιπλέον λήψης τροφής.

Σε γενικές γραμμές η πρόσληψη τροφής μπορεί να ρυθμίζεται είτε μέσω της ποσότητας της τροφής κατά τη διάρκεια του γεύματος είτε μέσω του μεσοδιαστήματος 2 γευμάτων. Μελέτες σε πειραματόζωα έδειξαν ότι η ποσότητα (το μέγεθος) του γεύματος είναι αυτή που κυρίως παίζει ρόλο στο μεσοδιάστημα που μεσολαβεί μέχρι το επόμενο γεύμα. Αντίθετα, το μεσοδιάστημα χωρίς γεύμα δεν παίζει σημαντικό ρόλο στο μέγεθος του επομένου γεύματος. Με άλλα λόγια, δεν ισχύει η άποψη ότι οι μεγαλύτερες καθυστερήσεις από το τελευταίο γεύμα έως το επόμενο οδηγούν σε μεγαλύτερη κατανάλωση τροφής. Η σημαντική επίδραση του μεγέθους του

γεύματος στο επακόλουθο μεσοδιάστημα νηστείας εξηγείται από το γεγονός ότι υπάρχουν κάποιοι παράγοντες κορεσμού οι οποίοι είναι ανάλογοι με το μέγεθος του γεύματος και οι οποίοι εξαφανίζονται μετά από κάποιο χρονικό διάστημα.

Η φυσιολογία της διατροφικής συμπεριφοράς αποτελεί ένα πολύπλοκο σύστημα στο οποίο εμπλέκονται βιολογικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες.

Μεταξύ των βιολογικών παραγόντων κυριαρχεί ο υποθάλαμος του εγκεφάλου ο οποίος δέχεται μηνύματα ενεργειακών αποθεμάτων από  το λιπώδη ιστό (σε χρόνια βάση) μέσω της ινσουλίνης και της λεπτίνης. Επίσης, δέχεται μηνύματα από το πεπτικό σύστημα, μέσω νευροπεπτιδίων όπως η χολοκυστοκινίνη, η γκρελίνη, το GLP1 κ.ά. τα οποία επηρεάζουν κυρίως τον κορεσμό σε οξεία βάση. Βέβαια το βιολογικό αυτό μοντέλο της διατροφικής συμπεριφοράς επηρεάζεται σημαντικά από παράγοντες του περιβάλλοντος αλλά και της προσωπικότητας του ατόμου όπως είναι κοινωνικοί, οικογενειακοί, οικονομικοί, ψυχολογικοί, συναισθηματικοί και παράγοντες υγείας. Φαίνεται ότι η έναρξη πρόσληψης τροφής εξαρτάται περισσότερο από την προσωπικότητα και τους εξωγενείς παράγοντες ενώ η διάρκεια του γεύματος και ο κορεσμός από τους βιολογικούς παράγοντες. Σε κάθε περίπτωση και υπό φυσιολογικές συνθήκες η πρόσληψη ενέργειας (τροφής) συγχρονίζεται με την κατανάλωση ενέργειας (καύσεις) ώστε να υπάρχει ομοιοστατική ισορροπία.

Στρες και διατροφική συμπεριφορά

Το στρες (distress) επάγει έναν καταρράκτη αντιδράσεων στο σώμα που ξεκινά από τον υποθάλαμο και το συμπαθητικό νευρικό σύστημα και καταλήγει στα επινεφρίδια με την απελευθέρωση κορτιζόλης και κατεχολαμινών (επινεφρίνης και νορεπινεφρίνης). Η προκαλούμενη ανισορροπία επιφέρει άμεσες ή έμμεσες επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία, όπως δυσλειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος, καταστολή της ανοσολογικής απάντησης και τροποποίηση συμπεριφορών υγείας. Η διατροφική συμπεριφορά, ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που καθορίζουν την υγεία, επηρεάζεται σημαντικά από το στρες.

Ένα ποσοστό ατόμων όταν υποβάλλονται σε οξύ στρες τροποποιούν τη διατροφική τους συμπεριφορά ως απάντηση στο στρεσογόνο ερέθισμα. Αυτή η αλλαγή μπορεί να περιλαμβάνει μείωση ή αύξηση της καταναλισκόμενης τροφής, σε ποσοστό 30% και 70% αντίστοιχα. Ωστόσο, ανεξάρτητα από την ποσότητα της τροφής που θα καταναλωθεί, οι διατροφικές επιλογές στρέφονται προς μια σταθερή κατεύθυνση και πιο συγκεκριμένα προς την κατανάλωση υψηλών σε θερμίδες, και κυρίως σε λίπος, τροφίμων (τύπου σνακ, με γλυκιά γεύση).

Υπό συνθήκες στρες, φαίνεται ότι οι γυναίκες έχουν την τάση να υποβαθμίζουν την ποιότητα της διατροφής τους συνολικά καταναλώνοντας περισσότερα ανθυγιεινά τρόφιμα, ενώ ουδέτερη ή μικρή επίδραση έχει το στρες στις διατροφικές επιλογές των ανδρών, οι οποίοι καταναλώνουν τα ίδια ή λιγότερα. Μια πιθανή εξήγηση γι’ αυτή τη διαφοροποίηση είναι ο διαιτητικός περιορισμός, ένα χαρακτηριστικό που εντοπίζεται συχνότερα μεταξύ των γυναικών. Πιο συγκεκριμένα, υπό φυσιολογικές συνθήκες οι γυναίκες περιορίζουν την κατανάλωση γλυκών και λιπαρών τροφίμων, τόσο επειδή επιθυμούν να διατηρήσουν το σωματικό τους βάρος, όσο και εξαιτίας της αυξημένης ευαισθητοποίησής τους σε θέματα υγείας. Ωστόσο, έρευνες υποστηρίζουν ότι τα άτομα αυτά είναι περισσότερο ευάλωτα σε διατροφικές παρεκτροπές υπό συνθήκες στρες, σε αντίθεση με τους μη περιοριστικούς τύπους επειδή ο γνωσιακός έλεγχος που ασκούν καταστέλλεται.

Το στρες διαταράσσει την ανθρώπινη φυσιολογία σε πολλαπλά επίπεδα, μεταξύ των οποίων και τη διατροφική συμπεριφορά. Αν και βραχυπρόθεσμα οι διατροφικές αλλαγές που παρατηρούνται δεν απειλούν την υγεία, όταν το στρες είναι καθημερινό η στιγμιαία τάση κατανάλωσης των λιπαρών, γλυκών σνακ γίνεται συνήθεια με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο κίνδυνος εμφάνισης χρόνιων νοσημάτων σχετιζόμενων με την υπερκατανάλωση κορεσμένου λίπους και ζάχαρης, όπως παχυσαρκία, καρδιαγγειακά νοσήματα κλπ. Στη σημερινή «στρεσογόνο» εποχή είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη για πιο αποτελεσματική διαχείριση των στρεσογόνων παραγόντων και μείωση του στρες.

Οι άνθρωποι που τρώνε όταν είναι πεινασμένοι και σταματούν όταν νιώθουν πλήρεις, είναι συντονισμένοι με τα βιολογικά σήματά τους. Πρόκειται για ανθρώπους που δεν έχουν όρεξη για φαγητό όταν αγχώνονται. Όσοι αγνοούν τα βιολογικά σήματά τους, πρέπει να γνωρίζουν τις συναισθηματικές και ψυχολογικές ωθήσεις που τους οδηγούν κατευθείαν στο ψυγείο - και να βρουν τακτικές αντιστροφής αυτής της κατάστασης. 

Η απάντηση στο άγχος υπογραμμίζει τη σημαντικότητα αυτών των προσεγγίσεων στον έλεγχο βάρους, οι οποίες μειώνουν τον διαιτητικό περιορισμό και δίνουν έμφαση στην υψηλή πρόσληψη φρούτων και λαχανικών, που είναι χαμηλά σε θερμίδες και πλούσια σε θρεπτικά συστατικά. Αυτά τα τρόφιμα έχουν τη δυνατότητα να αραιώσουν το θερμιδικό φορτίο στα επεισόδια αδηφαγίας.

* Μαρία Χιόνη, καθηγήτρια ιατρικής ορολογίας και 
μεταπτυχιακή φυσιολογίας της Ιατρικής Σχολής Αθηνών 

Διαβάστε επίσης

Νιώθετε συνεχώς κούραση, δυσφορία, υπνηλία; Κοινά αίτια, που μπορεί να οφείλεται αυτό.

Μεταπτώσεις διάθεσης, κυκλοθυμία, μπορεί να οφείλονται σε κατάθλιψη. Αιτίες και τρόποι αντιμετώπισης της διπολικής διαταραχής.

Αδυνάτισε τρώγοντας! Το ξέρεις ότι υπάρχουν τροφές που αντί να σε παχαίνουν σε αδυνατίζουν;

Το διατροφικό προφίλ της ελιάς. Τι προσέχουμε όταν τρώμε ελιές;

επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea

Την υψηλή διατροφική αξία της ελιάς, επισημαίνει σε ανακοίνωσή του ο ΕΦΕΤ.

Σύμφωνα με τον Φορέα, η ελιά είναι ο καρπός του δέντρου με τη λατινική ονομασία Olea europaea L. Για να διατεθεί στην κατανάλωση ως επιτραπέζια ελιά, πρέπει πρώτα να υποστεί κατάλληλη επεξεργασία εκπίκρανσης (ξεπίκρισμα) και στη συνέχεια διατηρείται με αλάτισμα ή σε άλμη ή σε ξύδι ή σε ελαιόλαδο.

Το διατροφικό προφίλ της ελιάς

Αναλόγως την ποικιλία, τις συνθήκες καλλιέργειας, την επεξεργασία της και τις συνθήκες αποθήκευσης, η επιτραπέζια ελιά μπορεί να παρουσιάσει κάποιες διαφορές στο διατροφικό της προφίλ.

Γενικά, τα λιπαρά οξέα στην επιτραπέζια ελιά απαντώνται σε ποσοστό περίπου από 13% έως 40%. Τα κυριότερα λιπαρά οξέα στο έλαιο της ελιάς είναι τα μονοακόρεστα λιπαρά οξέα (~73% επί του ολικού λίπους), ενώ τα κορεσμένα λιπαρά είναι σαφώς λιγότερα (~11%–12% επί του ολικού λίπους). Υπάρχει πλήθος επιστημονικών ερευνών οι οποίες καταδεικνύουν τα οφέλη των μονοακόρεστων λιπαρών οξέων στην υγεία, ειδικά όταν αντικαθιστούν τα κορεσμένα λιπαρά οξέα (π.χ. μείωση «κακής» χοληστερόλης).

Η ελιά, όπως και πολλά φρούτα και λαχανικά, εκτός από τα απαραίτητα για τον οργανισμό θρεπτικά συστατικά, περιέχουν φαινολικές ενώσεις με πολλαπλά οφέλη για την υγεία μας. Σύμφωνα με τους Εθνικούς Διατροφικούς Οδηγούς, το 50% των φαινολικών ενώσεων που περιέχονται στις ελιές και στο παρθένο ελαιόλαδο είναι η υδροξυτυροσόλη και παράγωγα αυτής.

Αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχει εγκεκριμένος ισχυρισμός υγείας από την Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων (EFSA) σχετικά με τις πολυφαινόλες στο ελαιόλαδο και την προστασία των λιπιδίων του αίματος από το οξειδωτικό στρες, με συγκεκριμένους όρους χρήσης.

Η περιεκτικότητα σε αλάτι

Όπως αναφέρει στην ανακοίνωσή του ο ΕΦΕΤ για το ξεπίκρισμα των ελιών συνήθως αλατίζονται ή διατηρούνται σε άλμη και έτσι η περιεκτικότητα αλατιού στις επιτραπέζιες ελιές μπορεί να είναι υψηλή (μπορεί να κυμαίνεται από 2g έως 6g αλατιού ανά 100g ελιάς).

Μάλιστα, η πρόσληψη αλατιού μπορεί να ξεπεράσει και τα 3 γραμμάρια όταν κάποιος καταναλώνει ημερησίως μια μερίδα ισοδύναμη με περίπου 10 – 12 ελιές.

Λαμβάνοντας υπόψη τη συνιστώμενη από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας πρόσληψη αλατιού μικρότερη των 5 γραμμαρίων ημερησίως από όλες τις τροφές και το προστιθέμενο αλάτι, οι καταναλωτές οφείλουν να είναι προσεκτικοί στην εν γένει διαιτητική πρόσληψη αλατιού.

Συστήνεται οι καταναλωτές να εντάσσουν στο διαιτολόγιό τους την Ελληνική επιτραπέζια ελιά ξαρμυρίζοντάς την πριν την κατανάλωση ή επιλέγοντας εκείνη με το λιγότερο αλάτι.

Διαβάστε επίσης

• Βάλτε στην διατροφή σας ακόρεστα (καλά) λιπαρά και μειώστε την χοληστερίνη
• Τα τριγλυκερίδια και οι φυσιολογικές τιμές τους. Ποια η κατάλληλη διατροφή για την μείωσή τους

Κρυστάλλωσε το μέλι σας; Πώς θα το επαναφέρετε; Τι να προσέξετε για να μη χάσει τα συστατικά του;

της Κασσιανής Τσώνη,  medlabnews.gr iatrikanea

Η κρυστάλλωση είναι μία απόλυτα φυσική διαδικασία, που ωστόσο δεν συνεπάγεται ότι το μέλι χάνει τις ευεργετικές ιδιότητές του.

Παρατηρείται κυρίως σε ανθόμελα, τα οποία έχουν μεγαλύτερο ποσοστό γλυκόζης, η οποία σε συνδυασμό με την υγρασία κάνει το μέλι να κρυσταλλώνει.

Πώς θα το επαναφέρετε;

 Όταν όμως κρυσταλλώσει το μέλι, υπάρχει και πάλι τρόπος να το επαναφέρετε. Απλώς τοποθετείτε το βάζο σας σε κατσαρολάκι με ζεστό νερό, σε χαμηλή θερμοκρασία και η θερμότητα θα το ρευστοποιήσει ξανά πολύ σύντομα. 

Άλλη μια μέθοδος πολύ πρακτική, τον χειμώνα  είναι το να βάλουμε για λίγη ώρα το μέλι πάνω σε αναμμένο καλοριφέρ. 

Προσοχή

Δεν πρέπει να ζεστάνετε το μέλι σε φούρνο μικροκυμάτων γιατί θα χάσει πολλά από τα ευεργετικά συστατικά του. 

Διαβάστε επίσης

• Μέλι. Το μοναδικό τρόφιμο χωρίς ημερομηνία λήξης
• Τα 3… θαύματα που κάνει μια κουταλιά μέλι πριν τον ύπνο
• Ο πόλεμος του μελιού: Πώς έγινε βασιλιάς η Γερμανία, τι κάνει η Ελλάδα
• Πώς θα το καταλάβετε ότι το μέλι είναι νοθευμένο;
• Ανακαλείται και άλλο γνωστό μέλι που είναι χρωματισμένο με χρωστικές, από τον ΕΦΕΤ

Πέντε λόγοι υγείας για να πίνετε Ελληνικό Καφέ.

της Κασσιανής Τσώνη,  medlabnews.gr iatrikanea

Οι περισσότεροι από εμάς βασιζόμαστε στον καφέ για να ξυπνήσουμε το πρωί, καθώς και για να ενισχύσουμε την ενέργειά μας κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Αν ο ελληνικός καφές δεν αποτελεί ένα σταθερό κομμάτι της καθημερινότητάς σας, μάλλον θα αλλάξετε γνώμη διαβάζοντας τα πέντε οφέλη που μπορεί να σας προσφέρει.

Τα οφέλη του ελληνικού καφέ συνδέονται άμεσα με το γεγονός ότι ως αφιλτράριστος καφές, έχει μεγαλύτερη συγκέντρωση σε καφεΐνη.

1. Μπορεί να ενισχύσει τις επιδόσεις σας. Η καφεΐνη αποτελεί ένα φυσικό διεγερτικό που μπορεί να ενισχύσει τις αθλητικές και πνευματικές επιδόσεις. Ο ελληνικός καφές παρέχει μια πολύ συμπυκνωμένη δόση καφεΐνης που μπορεί να είναι ιδιαίτερα ευεργετική για τους αθλητές. Μια μελέτη σε 20 αθλητές διαπίστωσε ότι οι συμμετέχοντες που κατανάλωναν ελληνικό καφέ παρουσίαζαν σημαντικά οφέλη στην απόδοσή τους -συμπεριλαμβανομένου του χρόνου αντίδρασης και των ενεργειακών επιπέδων- σε σύγκριση με όσους έπιναν καφέ χωρίς καφεΐνη.
2. Έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες.Δεδομένου ότι είναι αφιλτράριστος, ο ελληνικός καφές περιέχει υψηλότερα επίπεδα των ευεργετικών ενώσεων που απαντώνται στα άλλα είδη καφέ. Οι κόκκοι καφέ περιέχουν ευεργετικές χημικές ενώσεις, όπως τα χλωρογενικά οξέα, τα οποία είναι είδη αντιοξειδωτικών πολυφαινολών που παρέχουν οφέλη για την υγεία. Για παράδειγμα, τα χλωρογενικά οξέα έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνουν τις φλεγμονές, το σάκχαρο του αίματος, τα επίπεδα χοληστερόλης και την υψηλή αρτηριακή πίεση. Μια μελέτη έδειξε ότι ο καφές που παρασκευάστηκε με τη χρήση λεπτώς αλεσμένων κόκκων καφέ περιελάμβανε υψηλότερες ποσότητες χλωρογενικών οξέων συγκριτικά με τον καφέ που παρασκευάστηκε με κόκκους μεγαλύτερου μεγέθους. Ο καφές περιέχει επίσης και άλλες ισχυρές ενώσεις, συμπεριλαμβανομένων των τερπενοειδών, που μπορούν να μειώσουν τις φλεγμονές, να καταπολεμήσουν τις λοιμώξεις και να ενισχύσουν την υγεία της καρδιάς.
3. Μπορεί να προστατεύσει από την ψυχική εξασθένηση.Η κατανάλωση καφέ με καφεΐνη μπορεί να προστατεύσει τον εγκέφαλό σας από ορισμένες νευρολογικές καταστάσεις, όπως η νόσος του Alzheimer. Για παράδειγμα, μια ανασκόπηση 11 μελετών σε περισσότερους από 29.000 ανθρώπους διαπίστωσε ότι όσοι κατανάλωναν τον περισσότερο καφέ είχαν 27% χαμηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης της ασθένειας Alzheimer. Άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι η πρόσληψη καφέ μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης του εγκεφαλικού επεισοδίου, της νόσου του Parkinson και της άνοιας.
4. Μπορεί να έχει προστατευτικές ιδιότητες ενάντια σε ορισμένες ασθένειες. Η κατανάλωση καφέ μπορεί να σας βοηθήσει να μειώσετε τον κίνδυνο εμφάνισης ορισμένων ασθενειών, συμπεριλαμβανομένου του διαβήτη και των καρδιακών παθήσεων. Μια ανασκόπηση 18 μελετών έδειξε ότι κάθε φλιτζάνι καφέ που καταναλώνεται ανά ημέρα σχετίζεται με 7% μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2. Μια άλλη μελέτη διαπίστωσε ότι η κατανάλωση τριών έως πέντε φλιτζανιών καφέ την ημέρα συνδέεται με μείωση του κινδύνου καρδιακών παθήσεων κατά 15%.
5. Είναι ο καλύτερος σύμμαχος στο αδυνάτισμα. Αν κάνετε δίαιτα και είστε λάτρης του καφέ, τότε ο ελληνικός είναι η ιδανική επιλογή για εσάς. Με μόλις 1 θερμίδα ανά φλιτζανάκι, μπορείτε να απολαμβάνετε τον καφέ σας χωρίς τύψεις. Άλλωστε, ο ελληνικός καφές δε χρειάζεται γάλα (το οποίο μας επιβαρύνει με έξτρα θερμίδες), ούτε πολλή ζάχαρη.

Διαβάστε επίσης

• Ζάχαρη, γάλα και καφές δεν πάνε μαζί
• Τα καλά και τα κακά του καφέ στην υγεία μας. Πόσους καφέδες και πώς πρέπει να τους πίνουμε;
• Ποιοι καφέδες σας παχαίνουν!
• Ο καρκίνος του παχέος εντέρου, ποιους προσβάλλει, πώς γίνεται η διάγνωση και πώς μπορεί να προληφθεί; Πόσο σημαντική είναι η σωστή διατροφή;
• Φουσκώματα, πόνος και κράμπες στην κοιλιά, διάρροια ή δυσκοιλιότητα μπορεί να οφείλονται σε ευερέθιστο έντερο ή σπαστική κολίτιδα. Πως η δίαιτα, το στρες και η άσκηση επηρεάζουν τη λειτουργία του εντέρου;

Η PPTA χαιρετίζει τη θέση του ΣΦΕΕ για τα φάρμακα από πλάσμα και την ανάγκη νέου πλαισίου συλλογής στην Ελλάδα

medlabnews.gr iatrikanea

Η Plasma Protein Therapeutics Association (PPTA) χαιρετίζει το πρόσφατο κείμενο θέσεων του Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ) σχετικά με τη θέσπιση ενός επιστημονικά τεκμηριωμένου και εναρμονισμένου με τα ευρωπαϊκά πρότυπα πλαισίου συλλογής πλάσματος στην Ελλάδα. Οι προτάσεις που παρουσίασε ο ΣΦΕΕ αποτελούν ένα σημαντικό βήμα προς την διασφάλιση εθνικών πολιτικών που αντανακλούν τόσο τις ανάγκες των ασθενών όσο και βιώσιμες πολιτικές δημόσιας υγείας.

Ως φορέας παγκόσμιας εμβέλειας που εκπροσωπεί τους κορυφαίους παραγωγούς φαρμάκων από πλάσμα και τους συλλέκτες πλάσματος, η PPTA είναι έτοιμη να συνεργαστεί με τον Σύνδεσμο Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ) και όλους τους εμπλεκόμενους φορείς για τη διαμόρφωση ενός ολοκληρωμένου εθνικού πλαισίου για τα φάρμακα που παράγονται από πλάσμα (PDMPs), συμπεριλαμβανομένης της συλλογής πλάσματος.

Με μακροχρόνια διεθνή εμπειρία και υψηλή τεχνογνωσία στη συλλογή και κλασματοποίηση πλάσματος, η PPTA στηρίζει τις προσπάθειες που δημιουργούν ή ενισχύουν εθνικά πλαίσια πολιτικής τα οποία είναι εναρμονισμένα με τον ευρωπαϊκό στόχο της στρατηγικής αυτονομίας σε πλάσμα εξασφαλίζοντας τον εφοδιασμό και την απρόσκοπτη πρόσβαση των ασθενών, διασφαλίζοντας παράλληλα τα υψηλότερα πρότυπα ασφάλειας, ποιότητας και ορθών πρακτικών στη διαδικασία δωρεάς και σε όλη την αλυσίδα παραγωγής.

Η Μαριλένα Βράνα, Vice President of Public Affairs & EU Operations στην PPTA Europe, δηλώνει: «Η PPTA καλωσορίζει και στηρίζει τις προσπάθειες του Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ) να αναδείξει και να αντιμετωπίσει την κατεπείγουσα πρόκληση των ελλείψεων στο σύστημα συλλογής πλάσματος στην Ευρώπη. Η σύγκλιση μεταξύ των οργανισμών μας αποτελεί ένα σημαντικό βήμα που υπογραμμίζει την ανάγκη για ένα επιστημονικά τεκμηριωμένο και αποτελεσματικό πλαίσιο με στόχο την ενίσχυση της αυτονομίας της Ευρώπης στο πλάσμα, διασφαλίζοντας την ανθεκτικότητα του ελληνικού συστήματος υγείας.»

Η PPTA και τα μέλη της μοιράζονται ένα κοινό όραμα για την αντιμετώπιση των αυξανόμενων και ανικανοποίητων αναγκών των ασθενών που εξαρτώνται από θεραπείες προερχόμενες από πλάσμα, καθώς και για την ενίσχυση της ικανότητας της Ευρώπης να εξασφαλίσει επαρκή και σταθερή πρόσβαση σε ζωτικής σημασίας φάρμακα που παράγονται από πλάσμα (PDMPs). Η PPTA παραμένει προσηλωμένη σε εποικοδομητικό διάλογο με όλους τους φορείς και στη στήριξη πρωτοβουλιών που ενισχύουν τη συλλογή πλάσματος, προστατεύουν την ευημερία των δοτών και των ασθενών, και συμβάλλουν στην ανθεκτικότητα των συστημάτων υγείας στην Ελλάδα και σε ολόκληρη την Ευρώπη.

“Who’s That Type 1?”: Το Stanford Club of Greece και μια νεαρή μαθήτρια ενώνουν δυνάμεις για τον διαβήτη

medlabnews.gr iatrikanea

Με ένα συγκινητικό και δυναμικό κάλεσμα για συλλογική δράση, ο Σύνδεσμος Αποφοίτων του Πανεπιστημίου Stanford διοργάνωσε με επιτυχία την εκδήλωση “Who’s That Type 1?”, μια πρωτοβουλία αφιερωμένη στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση για τον Διαβήτη Τύπου 1. Η εκδήλωση φιλοξενήθηκε από το St. Catherine’s British School και συγκέντρωσε εκπροσώπους της πολιτείας, της ιατρικής κοινότητας, της εκπαίδευσης και του ιδιωτικού τομέα, με στόχο την αντιμετώπιση του στίγματος και των προκλήσεων που συνοδεύουν τη συγκεκριμένη αυτοάνοση πάθηση.

Εμπνεύστρια της πρωτοβουλίας ήταν η Μυρτώ Στεργίου, μαθήτρια της Γ’ Γυμνασίου του St. Catherine’s και υποστηρίκτρια των ατόμων με Διαβήτη Τύπου 1. Η θαρραλέα κεντρική ομιλία της έδωσε τον τόνο της βραδιάς, συγκινώντας το κοινό με την προσωπική της μαρτυρία για την 24ωρη ανθεκτικότητα που απαιτεί η διαχείριση της πάθησης.

«Ο διαβήτης θεωρείται συχνά μια αόρατη πάθηση, αλλά δεν είναι απλώς αριθμοί σε μια οθόνη», δήλωσε η Μυρτώ Στεργίου. «Είναι το να μαθαίνεις ότι κάθε μπουκιά, κάθε βήμα, κάθε λεπτό μπορεί να αλλάξει μια μέτρηση πέρα από τον έλεγχό σου. Στόχος μου είναι να δημιουργήσω μια κοινότητα όπου κανείς δεν θα χρειάζεται να αντιμετωπίζει τον διαβήτη μόνος του. Η άγνοια απομονώνει, αλλά η ενσυναίσθηση ενώνει».

Κάλεσμα για Μετατροπή της Άγνοιας σε Ενσυναίσθηση

Στον χαιρετισμό του, ο Πάνος Καρέλης, Πρόεδρος του Stanford Club of Greece, υπογράμμισε τη σημασία της συμμετοχής στα κοινά και τη δέσμευση του Club για την προώθηση του ενημερωμένου δημόσιου διαλόγου. «Βρισκόμαστε εδώ για να εξερευνήσουμε αξίες που χαρακτηρίζουν κάθε υγιή κοινωνία: κατανόηση, ενσυναίσθηση και συμπερίληψη», τόνισε.

Επεσήμανε ότι «η κατανόηση δεν είναι αυτόματη και η ενσυναίσθηση απαιτεί συνειδητή προσπάθεια», σημειώνοντας πως εκδηλώσεις όπως αυτή μας βοηθούν να ενισχύσουμε την ικανότητά μας να βλέπουμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια του άλλου.

Ένας Διάλογος, Πολλές Οπτικές

Η εκδήλωση περιλάμβανε μια συζήτηση (fireside chat) μεταξύ της Μυρτώς και του Δρ. Πλούταρχου Τζούλη, Επίτιμου Αναπληρωτή Καθηγητή Ενδοκρινολογίας στο UCL, ο οποίος κατέρριψε κοινούς μύθους: «Ο Διαβήτης Τύπου 1 δεν είναι επιλογή τρόπου ζωής· είναι μια αυτοάνοση πάθηση. Ένα άτομο με Τύπου 1 λαμβάνει από 150 έως 300 αποφάσεις σχετικές με την υγεία του κάθε μέρα».

Ακολούθησε πάνελ που συντόνισε η δημοσιογράφος Ηλιάνα Μάγρα, με τη συμμετοχή της της Σοφίας Ζαχαράκη, Υπουργού Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, και του Jon Perriss, Διευθυντή του St. Catherine’s British School.

Η Υπουργός κ. Ζαχαράκη τόνισε τα βήματα προόδου στον δημόσιο τομέα, επισημαίνοντας την αύξηση των σχολικών νοσηλευτών στο ελληνικό δημόσιο σύστημα από 1.400 το 2019 σε πάνω από 3.500 σήμερα, αναγνωρίζοντας παράλληλα την ανάγκη για συνεχή εκπαίδευση και αυστηρότερες διατροφικές οδηγίες στα σχολικά κυλικεία από το 2026. Επιπρόσθετα, ο κ. Perriss τόνισε ότι τα σχολεία οφείλουν να καλλιεργούν «κουλτούρα φροντίδας» και ουσιαστικής ενσωμάτωσης των μαθητών με χρόνιες παθήσεις.

Από την Ευαισθητοποίηση στη Δράση

Στον επίλογό του, ο Πάνος Καρέλης χρησιμοποίησε τη μεταφορά της «κολυμβήτριας πάπιας» – ήρεμη στην επιφάνεια, αλλά με αδιάκοπη προσπάθεια κάτω από το νερό – για να περιγράψει τη συχνά αόρατη καθημερινότητα των ατόμων με Διαβήτη Τύπου 1.

«Αυτό που πληγώνει περισσότερο δεν είναι η ίδια η πάθηση, αλλά η άγνοια για τους αόρατους αγώνες που δίνουν οι άλλοι», ανέφερε, καλώντας το κοινό να κάνει «το αόρατο ορατό» και να μετατρέψει «την άγνοια σε ενσυναίσθηση και την ενσυναίσθηση σε δράση».

Με την Υποστήριξη Κορυφαίων Χορηγών

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με τη γενναιόδωρη υποστήριξη της Aegean Airlines και της Pharmaserve-Lilly, ενώ media sponsor ήταν το Protagon.gr.

Ο Σπύρος Φιλιώτης, Αντιπρόεδρος και Γενικός Διευθυντής της Pharmaserve-Lilly, ανέφερε:

«Εκατό χρόνια μετά την πρώτη παραγωγή ινσουλίνης σε μεγάλη κλίμακα, συνεχίζουμε να επενδύουμε για να διασφαλίσουμε ότι τα άτομα με Διαβήτη Τύπου 1 μπορούν να ζουν μεγαλύτερες, καλύτερες ζωές. Απόψε είναι ένα κάλεσμα για δράση: κάθε άτομο με Διαβήτη Τύπου 1 χρειάζεται έναν ακόμη σύμμαχο – τον καθένα από εμάς.»

Σχετικά με το Stanford Club of Greece

Ο Σύνδεσμος Αποφοίτων του Πανεπιστημίου Stanford είναι μη κερδοσκοπικός οργανισμός αφιερωμένος στην ενίσχυση της διασύνδεσης των αποφοίτων, την προώθηση του δημόσιου διαλόγου και την υποστήριξη πρωτοβουλιών με θετικό κοινωνικό αποτύπωμα.

Ο μικρός Παναγιώτης Ραφαήλ συμπλήρωσε 6 χρόνια μετά την γονιδιακή θεραπεία. Συγκινούν οι γονείς του

 medlabnews.gr iatrikanea

Έξι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη μέρα που ο μικρός Παναγιώτης Ραφαήλ έλαβε τη σωτήρια γονιδιακή θεραπεία για τη νωτιαία μυϊκή ατροφία που του έδωσε την ευκαιρία να μεγαλώσει. Μια μέρα που η οικογένειά του χαρακτηρίζει ως «δεύτερα γενέθλια», καθώς σηματοδότησε την αρχή μιας νέας ζωής, γεμάτης ελπίδα και προοπτική.

Σε συγκινητική ανάρτησή τους, οι γονείς του ευχαριστούν όλους όσοι στάθηκαν δίπλα τους τότε, στηρίζοντας τον τεράστιο αγώνα ώστε ο Παναγιώτης Ραφαήλ να μεταβεί στο εξωτερικό και να λάβει την πρωτοποριακή θεραπεία.

Σήμερα, ο μικρός μαχητής μεγαλώνει όπως κάθε παιδί της ηλικίας του: πηγαίνει στη Β’ Δημοτικού, έχει φίλους, δραστηριότητες, γέλια και παιχνίδι. «Έχει χάσει τα πρώτα του δοντάκια, γεμίζει το σπίτι μας με φωνές και χαρά. Κάποτε όλα αυτά ήταν όνειρο. Τώρα είναι ζωή», γράφουν οι γονείς του, τονίζοντας πως κάθε βήμα, κάθε χαμόγελο και κάθε μικρή πρόοδος είναι ένα συνεχές θαύμα.

«Η ελπίδα νίκησε. Και συνεχίζει να νικά, κάθε μέρα», καταλήγει το μήνυμα ευγνωμοσύνης προς όλους όσοι συνέβαλαν στο ταξίδι του Παναγιώτη Ραφαήλ.

 

«21 Νοεμβρίου, μια μέρα που για εμάς μοιάζει με δεύτερα γενέθλια.

Σαν σήμερα, πριν από 6 χρόνια, ο Παναγιώτης Ραφαήλ πήρε τη θεραπεία που του έδωσε το δικαίωμα να μεγαλώσει.

Και τίποτα από αυτά δεν θα είχε συμβεί χωρίς εσάς.

Σήμερα, τον βλέπουμε χαρούμενο και γεμάτο φως και νιώθουμε ευλογημένοι!

Ο Παναγιώτης Ραφαήλ μεγαλώνει όπως κάθε παιδί της ηλικίας του:

έχει χάσει τα πρώτα του δοντάκια, πηγαίνει στη Β’ Δημοτικού, έχει πολλούς φίλους, δραστηριότητες, γέλια, παιχνίδια και Σαββατοκύριακα γεμάτα παιδικές φωνές.

Κάποτε όλα αυτά ήταν όνειρο. Τώρα είναι ζωή!

Σας ευχαριστούμε που σταθήκατε δίπλα μας τότε.

Χάρη σε εσάς, κάθε χαμόγελο, κάθε βήμα, κάθε μικρή πρόοδος είναι ένα θαύμα που συνεχίζεται.

Η ελπίδα νίκησε.

Και συνεχίζει να νικά, κάθε μέρα.»