Μελάνωμα: Ελπιδοφόρα νέα για συνδυαστική θεραπεία που μειώνει τον κίνδυνο υποτροπής ή θανάτου

medlabnews.gr iatrikanea

Το μελάνωμα, η πιο σοβαρή μορφή καρκίνου του δέρματος, χαρακτηρίζεται από την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη των κυττάρων που παράγουν τη χρωστική ουσία του δέρματος. Τα ποσοστά εμφάνισης του μελανώματος αυξάνονται τις τελευταίες δεκαετίες, με περισσότερα από 330.000 νέα περιστατικά να διαγιγνώσκονται παγκοσμίως το 2022. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο καρκίνος του δέρματος συγκαταλέγεται στους συχνότερους τύπους καρκίνου που διαγιγνώσκονται, ενώ το μελάνωμα ευθύνεται για τη μεγάλη πλειονότητα των θανάτων από καρκίνο του δέρματος. Εκτιμάται ότι το 2025 διαγνώστηκαν περισσότερα από 100.000 νέα περιστατικά μελανώματος και καταγράφηκαν πάνω από 8.000 θάνατοι από τη νόσο στις ΗΠΑ.

Ελπιδοφόρα είναι τα δεδομένα πενταετούς διάμεσης παρακολούθησης από τη μελέτη Φάσης 2b KEYNOTE-942/mRNA-4157-P201 που ανακοινώθηκαν πρόσφατα, καθώς δείχνουν ότι, ο συνδυασμός intismeran autogene (mRNA-4157 ή V940), μια υπό διερεύνηση εξατομικευμένη νεοαντιγονική θεραπεία (INT) βασισμένη σε mRNA, σε συνδυασμό με το pembrolizumab (πεμπρολιζουμάμπη), σε ασθενείς με μελάνωμα υψηλού κινδύνου (στάδιο III/IV), μειώνει τον κίνδυνο υποτροπής ή θανάτου κατά 49%.

Περισσότερα δεδομένα από τη μελέτη αναμένεται να παρουσιαστούν σε προσεχές ιατρικό συνέδριο.

Για πολλούς ασθενείς με μελάνωμα σταδίου III/IV, ο κίνδυνος υποτροπής μετά τη χειρουργική επέμβαση παραμένει σημαντικός. Συνεπώς τα δεδομένα της πενταετούς παρακολούθησης είναι ενθαρρυντικά για τη συγκεκριμένη ομάδα ασθενών.

Η μελέτη KEYNOTE-942

Η KEYNOTE-942 είναι μια συνεχιζόμενη, τυχαιοποιημένη, ανοικτού τύπου μελέτη Φάσης 2b, στην οποία εντάχθηκαν 157 ασθενείς με μελάνωμα υψηλού κινδύνου σταδίου III/IV. Μετά από πλήρη χειρουργική εξαίρεση, οι ασθενείς κατανεμήθηκαν σε αναλογία 2:1 ώστε να λάβουν intismeran autogene (1 mg κάθε τρεις εβδομάδες για 9 δόσεις) σε συνδυασμό με pembrolizumab (200 mg κάθε τρεις εβδομάδες έως 18 κύκλους [περίπου για ένα έτος]) έναντι μονοθεραπείας με pembrolizumab για περίπου ένα έτος ή έως την υποτροπή της νόσου ή την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας.



Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν η επιβίωση χωρίς υποτροπή (RFS), η οποία ορίζεται ως ο χρόνος από την πρώτη δόση του pembrolizumab έως την ημερομηνία της πρώτης υποτροπής (τοπικής, περιοχικής ή απομακρυσμένης μετάστασης), την εμφάνιση νέου πρωτοπαθούς μελανώματος ή τον θάνατο από οποιαδήποτε αιτία στον πληθυσμό με πρόθεση για θεραπεία (intention-to-treat).

Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία περιλαμβάνουν την επιβίωση χωρίς απομακρυσμένες μεταστάσεις και την ασφάλεια, ενώ τα διερευνητικά καταληκτικά σημεία περιλαμβάνουν την κατανομή της έκφρασης του TMB (φορτίο μεταλλάξεων του όγκου) στα βασικά δείγματα του όγκου πριν την έναρξη της θεραπείας μεταξύ των σκελών της μελέτης και τη συσχέτισή της με το πρωτεύον καταληκτικό σημείο της RFS.

Τα βασικά κριτήρια ένταξης στη μελέτη περιλάμβαναν: ασθενείς με εξαιρέσιμο δερματικό μελάνωμα με μετάσταση σε λεμφαδένα και υψηλό κίνδυνο υποτροπής· ασθενείς με πλήρη χειρουργική εξαίρεση εντός 13 εβδομάδων πριν από την πρώτη δόση του pembrolizumab· ασθενείς ελεύθερους νόσου κατά την ένταξη στη μελέτη (μετά τη χειρουργική επέμβαση), χωρίς τοπικοπεριοχική υποτροπή ή απομακρυσμένες μεταστάσεις και χωρίς κλινικά ευρήματα εγκεφαλικών μεταστάσεων· ασθενείς με διαθέσιμο δείγμα όγκου σταθεροποιημένο σε φορμόλη και εγκλεισμένο σε παραφίνη (FFPE) κατάλληλο για αλληλούχιση· ασθενείς με Κατάσταση Λειτουργικότητας (Performance Status) 0 ή 1 κατά ECOG και με φυσιολογική λειτουργία οργάνων και μυελού των οστών, όπως καταγράφηκε κατά τον προέλεγχο.

Οκτώ κλινικές μελέτες Φάσης 2 και Φάσης 3 για πολλαπλούς τύπους όγκων

Αξίζει να σημειωθεί ότι, η κλινική μελέτη Φάσης 3 για την επικουρική θεραπεία του μελανώματος (INTerpath-001, NCT05933577) έχει ολοκληρώσει πλήρως την ένταξη ασθενών. Δύο μελέτες Φάσης 3 στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (ΜΜΚΠ), που αξιολογούν την επικουρική θεραπεία σε ασθενείς με πλήρως εξαιρεθέντα ΜΜΚΠ καθώς και την επικουρική θεραπεία σε ασθενείς με εξαιρέσιμο ΜΜΚΠ μετά από νεοεπικουρική θεραπεία με pembrolizumab σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα, βρίσκονται σε εξέλιξη και συνεχίζουν την ένταξη ασθενών.

Η τυχαιοποιημένη μελέτη Φάσης 2 για την επικουρική θεραπεία του νεφροκυτταρικού καρκινώματος έχει ολοκληρώσει πλήρως την ένταξη ασθενών. Τυχαιοποιημένες μελέτες Φάσης 2 για ασθενείς με εξαιρεθέντα διηθητικό καρκίνο της ουροδόχου κύστης (μυο-διηθητικός) και με εξαιρεθέντα μη διηθητικό καρκίνο της ουροδόχου κύστης (μη μυο-διηθητικός) βρίσκονται σε φάση ένταξης, ενώ παράλληλα συνεχίζεται η ένταξη ασθενών σε μία μελέτη Φάσης 2 πρώτης γραμμής θεραπείας για ασθενείς με μεταστατικό μελάνωμα και σε μία μελέτη Φάσης 2 πρώτης γραμμής θεραπείας για ασθενείς με μεταστατικό πλακώδη μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα.

Τι είναι το pembrolizumab

Το pembrolizumab είναι μια θεραπεία κατά του υποδοχέα προγραμματισμένου θανάτου-1 (PD-1), που αυξάνει την ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος να ανιχνεύει και να καταπολεμά τα καρκινικά κύτταρα. Πρόκειται για ένα εξανθρωπισμένο μονοκλωνικό αντίσωμα που εμποδίζει την αλληλεπίδραση μεταξύ του PD-1 και των λιγανδών του, PD-L1 και PD-L2, ενεργοποιώντας τα Τ-λεμφοκύτταρα, τα οποία μπορεί να επηρεάσουν τόσο τα καρκινικά όσο και τα υγιή κύτταρα.

Το κλινικό ερευνητικό πρόγραμμα ανάπτυξης του σκευάσματος περιλαμβάνει περισσότερες από 1.600 μελέτες που το αξιολογούν σε διάφορους τύπους καρκίνου και θεραπευτικά σχήματα, ενώ αναλύονται και οι παράγοντες που ενδέχεται να προβλέπουν ποιοι ασθενείς είναι πιο πιθανό να ωφεληθούν από τη θεραπεία με pembrolizumab, συμπεριλαμβανομένης της διερεύνησης διαφορετικών βιοδεικτών.

Τι είναι το intismeran autogene (mRNA-4157 ή V940)
Το intismeran autogene είναι μια νέα, υπό διερεύνηση, εξατομικευμένη νεοαντιγονική θεραπεία (INT) που βασίζεται στο αγγελιοφόρο RNA (mRNA). Αποτελείται από συνθετικό mRNA το οποίο κωδικοποιεί έως και 34 νεοαντιγόνα και σχεδιάζεται και παράγεται με βάση το μοναδικό «γενετικό αποτύπωμα» των μεταλλάξεων στο DNA του όγκου κάθε ασθενούς.

Μετά τη χορήγησή του στον οργανισμό, οι αλληλουχίες νεοαντιγόνων που έχουν επιλεγεί μέσω αλγορίθμων και κωδικοποιούνται στο RNA μεταφράζονται ενδογενώς από τα κύτταρα και υφίστανται τη φυσιολογική επεξεργασία και παρουσίαση αντιγόνων, ένα κρίσιμο στάδιο της προσαρμοστικής ανοσίας.

Οι εξατομικευμένες νεοαντιγονικές θεραπείες έχουν σχεδιαστεί ώστε να «εκπαιδεύουν» και να ενεργοποιούν μια αντικαρκινική ανοσολογική απόκριση, προκαλώντας στοχευμένες αποκρίσεις Τ-λεμφοκυττάρων, προσαρμοσμένες στο μοναδικό προφίλ μεταλλάξεων του όγκου κάθε ασθενούς.

Διαβάστε επίσης:
Μελάνωμα. Καρκίνος του δέρματος που σκοτώνει. Ποιοι κινδυνεύουν; Πώς θα το καταλάβετε; (Φωτογραφίες)

Η Ελληνική Εταιρεία Χειρουργικής Ογκολογίας για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου

medlabnews.gr iatrikanea

Η 4Η Φεβρουαρίου έχει καθιερωθεί ως Ημέρα εναντίον του Καρκίνου.

Παγκοσμίως η επίπτωση του καρκίνου παραμένει υψηλή. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπολογίζεται σε 572 περιπτώσεις ανά 100.000 πληθυσμού. O καρκίνος έχει αυξητικές τάσεις σε όλες τις χώρες του κόσμου και υπολογίζεται ότι μέχρι το 2035 θα αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου εκτοπίζοντας τα καρδιαγγειακά νοσήματα με μία αύξηση των θανάτων από καρκίνο κατά 24% και πλέον.

Περισσότεροι από το 50% των νέων διαγνώσεων καρκίνου στους άνδρες εντοπίζονται κατά σειρά συχνότητας στον προστάτη, στον πνεύμονα και στο παχύ έντερο ενώ στις γυναίκες στον μαστό, στο παχύ έντερο και στον πνεύμονα.

Η γήρανση του πληθυσμού συνδέεται με την υψηλή επίπτωση καρκίνων, ταυτόχρονα όμως παρατηρείται και αύξηση της νόσου στην ηλικιακή ομάδα <50 έτη.

Πρωταρχικός στόχος των πολιτικών υγείας πρέπει να είναι ο περιορισμός των παραγόντων κινδύνου οι οποίοι θεωρούνται υπεύθυνοι για την πλειοψηφία των καρκίνων. Έχει υπολογιστεί ότι το 45-50% των καρκίνων μπορεί να προληφθεί με μέτρα όπως η αποφυγή/διακοπή του καπνίσματος, η υιοθέτηση μεσογειακού τύπου διατροφής σε συνδυασμό με σωματική άσκηση και αντιμετώπιση της παχυσαρκίας καθώς και ο εμβολιασμός έναντι ιών (ηπατίτιδας Β, των ανθρώπινων θηλωμάτων HPV κλπ.) Η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει 4 δισεκατομμύρια ευρώ για δράσεις σχετικά με την πρόληψη, διαχείριση και αντιμετώπιση του καρκίνου.

Τα προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου του πληθυσμού, που έχουν αρχίσει να εφαρμόζονται και στη χώρα μας, αναμένεται να συμβάλουν στην έγκαιρη διάγνωση και συνακόλουθα στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της νόσου.

Η Χειρουργική Ογκολογία, ως εξειδίκευση της χειρουργικής, αποτελεί βασικό πυλώνα στην αντιμετώπιση του ογκολογικού ασθενούς καθώς η έγκαιρη και ριζική χειρουργική εκτομή ενός όγκου αποτελεί καθοριστικό παράγοντα καλής πρόγνωσης. Η διεπιστημονική συνεργασία των Χειρουργών Ογκολόγων με τις συναφείς ειδικότητες των Παθολόγων Ογκολόγων και των Ακτινοθεραπευτών είναι απαραίτητη για τον σχεδιασμό της βέλτιστης θεραπείας των καρκινοπαθών ασθενών. Ο ρόλος του Ογκολογικού Συμβουλίου των Νοσοκομείων, νομοθετικά καθιερωμένος στη χώρα μας, από δεκαετίας και πλέον, πρέπει να είναι καθοριστικός και επιβεβλημένος για τη σωστή επιλογή των προς εγχείρηση ασθενών, την επιλογή του κατάλληλου χρόνου της επέμβασης αλλά και την εν γένει θεραπευτική προσέγγιση (προεγχειρητική ή μετεγχειρητική ακτινοθεραπεία ή/και χημειοθεραπεία και ανοσοθεραπεία) και το είδος της χειρουργικής επέμβασης με στόχο την ίαση ή την καλύτερη επιβίωση των ασθενών με αποφυγή κατά το δυνατόν «ακρωτηριαστικών» επεμβάσεων και κατά συνέπεια την εξασφάλιση ικανοποιητικής ποιότητας ζωής. Αυτό καθίσταται ακόμα πιο σημαντικό στις μέρες μας που αντιμετωπίζονται αφενός ασθενείς νεότερων ηλικιών και αφετέρου ηλικιωμένοι με πολλαπλά προβλήματα υγείας.

Στη χώρα μας δυστυχώς δεν έχει επίσημα αναγνωρισθεί ακόμα η Χειρουργική Ογκολογία ως ιατρική εξειδίκευση, όπως είναι η Παθολογική Ογκολογία και η Ακτινοθεραπεία, παρά την από 10ετίας και πλέον θετική γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας (ΚεΣΥ), σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.

Πιστεύουμε ακράδαντα ότι η πολιτεία σύντομα θα συντρέξει στη νομοθετική ρύθμιση του κενού αυτού, που άλλωστε δεν απαιτεί δαπάνες αλλά αντίθετα θα συμβάλει και στη δημιουργία νέας γενιάς χειρουργών ογκολόγων που θα είναι εκπαιδευμένοι στη σύγχρονη αντιμετώπιση των όγκων, προς όφελος των καρκινοπαθών ασθενών.

Επισημαίνουμε, ακόμη, ότι απαιτείται η οργάνωση εξειδικευμένων κέντρων αντιμετώπισης του καρκίνου κατά όργανο-στόχο (μαστός, παχύ έντερο-ορθό, οισοφάγος-στόμαχος, ήπαρ, πάγκρεας-χοληφόρα, γυναικολογικός καρκίνος, καρκίνος κεφαλής και τραχήλου, μελάνωμα, κλπ.), χωροταξικά κατανεμημένων στην επικράτεια, ανάλογα με τα επιδημιολογικά δεδομένα και τις απαιτήσεις αλλά και τις οικονομικές δυνατότητες της χώρας. Είναι βέβαιο ότι η δημιουργία τέτοιων εξειδικευμένων κέντρων θα βοηθήσει την καλύτερη και αποδοτικότερη θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών με καρκίνο στη χώρα μας.

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου μας υπενθυμίζει τη σημασία της συστράτευσης πολιτείας και ογκολογικής κοινότητας στους κοινούς στόχους της πρόληψης, έγκαιρης διάγνωσης και βελτίωσης της φροντίδας των ογκολογικών ασθενών.

Μετά τιμής,

Για το Δ.Σ. της ΕΕΧΟ

Ο Πρόεδρος

Ηρακλής Εμμ. Κατσούλης

Ο καρκίνος μπορεί να νικηθεί! Η γνώση είναι δύναμη! Αφιέρωμα Medlabnews.gr IatrikaNea

Επιμέλεια: medlabnews.gr - iatrikanea 

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου εορτάζεται κάθε χρόνο στις 4 Φεβρουαρίου και αποτελεί μια διεθνή πρωτοβουλία που εγκαινιάστηκε από τη Διεθνή Ένωση για τον Έλεγχο του Καρκίνου (Union for International Cancer Control - UICC). Στόχος της είναι η ευαισθητοποίηση των πολιτών παγκοσμίως και η ενημέρωσή τους σχετικά με την πρόληψη, την έγκαιρη διάγνωση και τη θεραπεία του καρκίνου. Επίσης, προωθεί την ανταλλαγή γνώσεων και προβληματισμών μεταξύ των φορέων που ασχολούνται με τον καρκίνο, με στόχο τη συστράτευσή τους σε έναν κοινό αγώνα. Κυρίαρχο μέλημά της είναι η άσκηση πιέσεων προς τις εθνικές κυβερνήσεις για την υιοθέτηση στρατηγικών και τη λήψη αποτελεσματικών μέτρων πρόληψης, έγκαιρης διάγνωσης και ισότιμης πρόσβασης των πολιτών σε προληπτικούς ελέγχους και θεραπείες.

Ο καρκίνος αποτελεί μια νόσο που επηρεάζει τον μεγαλύτερο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού, καθώς περισσότεροι από 1 στους 3 ανθρώπους θα αντιμετωπίσουν κάποια μορφή καρκίνου κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Αυτό επιφέρει το ενδεχόμενο να επηρεαστούμε είτε εμείς οι ίδιοι, είτε κάποιο άτομο από το περιβάλλον μας, σε κάποια φάση της ζωής μας.

Στη χώρα μας, ο καρκίνος συνιστά σχεδόν το ένα τέταρτο των θανάτων, με περίπου 67.000 νέα κρούσματα και 32.000 θανάτους ετησίως. Ακόμη και σήμερα, ο καρκίνος αποτελεί τη δεύτερη αιτία θανάτου στην Ελλάδα μετά τις καρδιαγγειακές παθήσεις, ενώ είναι η πρώτη αιτία θανάτου για την ηλικιακή ομάδα 65-74 ετών.

Εκτιμάται ότι το 45-50% των περιστατικών καρκίνου μπορούν να προληφθούν εφαρμόζοντας μέτρα όπως η αποφυγή καπνίσματος, αλκοόλ, ζάχαρης, η υιοθέτηση μεσογειακής διατροφής, η σωματική άσκηση, η διαχείριση της παχυσαρκίας και ο εμβολιασμός εναντίον ιών που ευθύνονται για την εμφάνιση καρκίνου όπως η Ηπατίτιδα B, ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων HPV κ.α.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου, το medlabnews.gr – IatrikaNea δημιούργησε το παρόν αφιέρωμα συγκεντρώνοντας τα σημαντικότερα θέματα που έχουν γραφτεί για τον καρκίνο. Παρακάτω θα βρείτε μία σύνοψη άρθρων που θα σας παρέχουν συγκεντρωτικά πλούσια γνώση για τη νόσο, πληροφορίες για την πρόληψη, την έγκαιρη διάγνωση και τη θεραπεία καθώς και στοιχεία για διάφορες μορφές καρκίνου.

Γιατί ο καρκίνος μπορεί να νικηθεί και η γνώση είναι δύναμη!

Ο ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΝΙΚΗΘΕΙ! ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Δύναμη ψυχής. Πάλεψε δύο φορές με τον καρκίνο, βγήκε νικήτρια και μοιράζεται την ιστορία της
Ήταν τριών χρονών όταν διαγνώστηκε με οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία. Σήμερα είναι εντελώς καλά.

Δύναμη ψυχής. Δεν φοβάμαι τον θάνατο, δουλειά μου είναι να ζήσω. Η Κύπρια πρωταθλήτρια που δίνει μάχη με τον καρκίνο

Η Μαρία, το κορίτσι από τη Ρόδο, νίκησε τον καρκίνο στο μαστό, στα 27 της

Είναι παράδειγμα ανθρώπινης δύναμης, θέλησης και θετικής στάσης ζωής. Νίκησε τον καρκίνο και καταρρίπτει διεθνή ρεκόρ στα 91 του

Νίκησε τον καρκίνο και παντρεύτηκε τον αγαπημένο της, συνοδευόμενη από τον ογκολόγο και την ακτινοθεραπεύτριά της

ΚΑΙΝΟΤΟΜΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

Η γονιδιακή εξέταση που βοήθησε 8.000 γυναίκες με καρκίνο του μαστού στην Ελλάδα να αποφύγουν τη χημειοθεραπεία

Πρωτοποριακή μοριακή απεικόνιση PET, με χρήση Γαλλίου-68 για τους ασθενείς με νευροενδοκρινείς όγκους (NET)

Nέα διαγνωστική μέθοδος ανιχνεύει με επιτυχία τον καρκίνο του πνεύμονα σε πρώιμο στάδιο

Πρωτοποριακή εξέταση διαγιγνώσκει με ακρίβεια τον επιθετικό καρκίνο του προστάτη

Πρωτοποριακή μέθοδος της Κύπριας ερευνήτριας στο Κέιμπριτζ, Μαρίας Νεοφύτου ανιχνεύει καρκινικό DNA στο αίμα και στα ούρα.

ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα χορηγήθηκε εμβόλιο για μελάνωμα. Το εμβόλιο παράγεται από αίμα και κακοήθη ιστό του ασθενή

Car-T Πρωτοποριακή θεραπεία Kαρκίνου από το αίμα του ίδιου του ασθενή

Ελπιδοφόρο φάρμακο εξαφανίζει καρκινικούς όγκους και αφήνει ανέπαφα τα υγιή κύτταρα

Έλληνας χειρουργός στη Βρετανία καταστρέφει τελείως καρκινικούς όγκους στους πνεύμονες, με μια συσκευή λέιζερ

Ερευνητές του Ηarvard κατάφεραν να μετατρέψουν καρκινικά κύτταρα σε υγιή. Ανάμεσά τους και ένας Έλληνας

Οι πρωτοποριακές θεραπείες καρκίνου με ανοσοθεραπεία. Η μετάλλαξη BRAF στο μελάνωμα, καρκίνο θυρεοειδούς, πνεύμονα, ωοθηκών

Το χαμόγελο της μικρής Anna πίσω από το νέο, ελπιδοφόρο φάρμακο κατά του καρκίνου

ΠΡΟΛΗΨΗ + ΕΓΚΑΙΡΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

1 στις 3 περιπτώσεις καρκίνου μπορεί να προληφθεί. 10 τρόποι πρόληψης
Συμπτώματα καρκίνου, που ΔΕΝ πρέπει ΠΟΤΕ να αγνοείτε.
Ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου περιγράφουν πώς κατάλαβαν το πρόβλημα
H σημαντική εξέταση που δείχνει καρκίνο του προστάτη. Το ειδικό προστατικό αντιγόνο PSA
Η σημασία της Έγκαιρης Διάγνωσης στον Καρκίνο του Μαστού. Εγκυμοσύνη και θηλασμός μετά από μαστεκτομή.
Πρόληψη του Καρκίνου του Προστάτη με εξετάσεις, άσκηση και σωστή διατροφή με Ω-3 λιπαρά

Το stress φέρνει καρκίνο. Το άγχος προωθεί τις μεταστάσεις του καρκίνου. Μεταστάσεις ανάλογα με τη θέση του όγκου.

Kαρκινικοί δείκτες. Ποιοι είναι; Πώς βοηθούν στη διάγνωση και στην παρακολούθηση του καρκίνου;.

Τι είναι η ψηφιακή χαρτογράφηση σπίλων για τις ελιές του δέρματος, τον καρκίνο, το μελάνωμα; (Φωτογραφίες)

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Τι ΔΕΝ πρέπει να πεις σε έναν καρκινοπαθή; Τι μπορείς να πεις;

Tι είναι η ακτινοθεραπευτική ογκολογία; Πότε γίνεται ακτινοθεραπεία; Τι είναι ο ακτινοθεραπευτής ογκολόγος;

Χημειοθεραπεία. Τι είναι; Πώς επιδρά στα καρκινικά κύτταρα; Πόσο απαραίτητη είναι στη θεραπεία του καρκίνου;

Ποιος καρκίνος είναι πιο συχνός; Παράγοντες κινδύνου. Τέσσερις καρκίνοι πάνω από τις μισές περιπτώσεις διηθητικών καρκίνων και θανάτων

ΤΥΠΟΙ ΚΑΡΚΙΝΟΥ: ΠΡΟΛΗΨΗ – ΔΙΑΓΝΩΣΗ - ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Καλπάζει ο καρκίνος του Θυρεοειδούς. Αιτίες που εκδηλώνει ο θυρεοειδής καρκίνο ;

Η σημασία της Έγκαιρης Διάγνωσης στον Καρκίνο του Μαστού. Εγκυμοσύνη και θηλασμός μετά από μαστεκτομή.

Οι λεμφαδένες της μασχάλης. Η σημασία των λεμφαδένων στον καρκίνο του μαστού. Πόσοι και που είναι;

Καρκίνος του ήπατος. Συκώτι με πόνο πάνω δεξιά στην κοιλιά, ίκτερο, απώλεια βάρους, κόπωση

Καρκίνος των Οστών, Οστεοσάρκωμα, Σάρκωμα Ewing, Χονδροσάρκωμα. Ποια τα συμπτώματα του καρκίνου των οστών;
Καρκίνος του παγκρέατος. Ποια είναι τα συνήθη συμπτώματα του παγκρεατικού καρκίνου; Ποια η κατάλληλη διατροφή του πάσχοντος;

Καρκίνος λάρυγγα με βραχνάδα, πονόλαιμο, πρήξιμο. Ποιες είναι οι κυριότερες αιτίες που τον προκαλούν;
Μυελοΐνωση καρκίνος του αίματος με πόνο στην κοιλιά, αναιμία, κόπωση, πυρετό, νυχτερινή εφίδρωση, φαγούρα
Καρκίνος του στομάχου. Μέτρα πρόληψης; Ποια η κατάλληλη διατροφή;
Καρκίνος από κύτταρα του νευρικού και του ενδοκρινικού συστήματος. Νευροενδοκρινείς Όγκοι
Καρκίνος του πνεύμονα. Συχνά ΔΕΝ παρουσιάζει συμπτώματα. Αποτελεί την κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο παγκοσμίως

Καρκίνος στόματος. Που εμφανίζεται στο στόμα και με ποια μορφή; Πώς θα κάνετε Αυτοεξέταση; (video)
Ποια είναι τα συμπτώματα του γυναικολογικού καρκίνου; Αιτίες που σχετίζονται με ανάπτυξή τους; Παράγοντες κινδύνου;
Λέμφωμα ο 5ος πιο συχνός καρκίνος. Ποιοι οι τύποι του; Ποια τα συμπτώματα; Υπάρχουν θεραπείες; (video).
Προειδοποιητικές ενδείξεις καρκίνου του παχέος εντέρου. Ποιοι οι παράγοντες κινδύνου;
Τα Προειδοποιητικά σημάδια του καρκίνου του δέρματος. Πότε μια ελιά είναι προβληματική (φωτο).
Λευχαιμία. Τι είναι; Ποιοι κινδυνεύουν; Υπάρχει θεραπεία; Πώς είναι η ζωή του αρρώστου μετά την ίαση;
Μελάνωμα, o καρκίνος του δέρματος που σκοτώνει. Ποιοι κινδυνεύουν; Πώς θα το καταλάβετε; (Φωτογραφίες)
Καρκίνος νεφρών. Αδενοκαρκίνωμα νεφρού, νεφρικών κυττάρων. Συμπτώματα που φωνάζουν
Καρκίνος των ωοθηκών. Προκαλεί πόνο και πρήξιμο χαμηλά στην κοιλιά, φούσκωμα, κόπωση, αύξηση βάρους

 

Καλπάζει ο καρκίνος του θυρεοειδούς. Αιτίες που εκδηλώνει ο θυρεοειδής καρκίνο;

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Ο καρκίνος του θυρεοειδούς αποτελεί τη συχνότερη κακοήθεια του ενδοκρινικού συστήματος (95% του συνόλου) και το 1,5% όλων των κακοήθων νεοπλασιών του ανθρώπινου οργανισμού. 

Σήμα κινδύνου για τον καρκίνο του θυρεοειδούς εκπέμπουν οι επιστήμονες καθώς σύμφωνα με τα αποτελέσματα μεγάλης πολυκεντρικής μελέτης ανασκόπησης, η επίπτωση του καλά διαφοροποιημένου καρκίνου του θυρεοειδούς, έχει υπερδιπλασιαστεί παγκοσμίως τα τελευταία 20 χρόνια!

Πρέπει να τονίσουμε ότι οι περισσότερες μάζες που εμφανίζονται στο θυρεοειδή αδένα, μέχρι και το 90%, είναι καλοήθεις. Επιπρόσθετα οι μάζες που αποδεικνύονται ότι είναι καρκίνοι, έχουν πολύ καλή πρόγνωση. Όμως οποιαδήποτε μάζα του θυρεοειδούς, μικρή ή μεγάλη, πρέπει να τυγχάνει πλήρους διερεύνησης.

Ο καρκίνος του θυρεοειδούς εμφανίζεται σχεδόν αποκλειστικά με την μορφή ψυχρού όζου (οι ψυχροί -μη λειτουργικοί- όζοι αποτελούν το 80% του συνόλου των όζων). Ο καρκίνος του θυρεοειδούς συνήθως εμφανίζεται στην περιοχή του λαιμού σαν ένα οζίδιο ή μια μάζα που δεν προκαλεί πόνο.  Εάν μια μάζα του θυρεοειδούς αφεθεί και μεγαλώσει, είναι δυνατόν να προκαλέσει προβλήματα στην κατάποση και στην αναπνοή όπως επίσης και βραχνάδα. Σε περιπτώσεις που δημιουργείται αιμορραγία εντός του όγκου, μπορεί να υπάρχει πόνος.

Ο διαχωρισμός των κακοηθών από τους καλοήθεις όγκους του θυρεοειδούς είναι ένα πρόβλημα της καθημερινής ιατρικής πράξης διότι ενώ οι καλοήθεις όζοι είναι συχνοί (60% σε γυναίκες άνω των 60 ετών), το ποσοστό της κακοήθειας είναι περίπου 5%.

Οι περισσότερες περιπτώσεις καρκίνου του θυρεοειδούς αδένα είναι ιάσιμες. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που έχουν τη δυνατότητα να εξελιχθούν και να προχωρήσουν γρήγορα γι' αυτό και η έγκαιρη ανίχνευση έχει καθοριστική σημασία.

Ο καρκίνος του θυρεοειδούς αδένα μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Οι περισσότερες περιπτώσεις εκδηλώνονται μετά την ηλικία των 40 ετών.

Οι γυναίκες έχουν δύο με τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να προσβληθούν από τη νόσο σε σύγκριση με τους άνδρες. 

Εκδηλώνεται κύρια στις ηλικίες μεταξύ 25 και 65 ετών (η μέση ηλικία εμφάνισης του είναι τα 48 έτη), με τον ισόβιο κίνδυνο νόσησης να είναι 0,8 και 0,3 για το γυναικείο και το αντρικό φύλο αντίστοιχα.

Όταν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του θυρεοειδούς, ο κίνδυνος εκδήλωσης της νόσου και σε άλλα μέλη της οικογένειας, είναι μεγαλύτερος.

Η ιονίζουσα ακτινοβολία είναι βασικός παράγοντας πρόκλησης καρκίνου του θυρεοειδούς

Στην περίπτωση του πυρηνικού ατυχήματος στο Τσερνομπίλ, οι ραδιενεργές ουσίες που απελευθερώθηκαν στο περιβάλλον, ιδιαίτερα το ραδιενεργές ιώδιο, απορροφήθηκε από τον οργανισμό ατόμων της περιοχής που έγινε το ατύχημα. Τα παιδιά απορρόφησαν πολύ περισσότερο ραδιενεργές ιώδιο λόγω της ανάπτυξης τους με αποτέλεσμα ο καρκίνος του θυρεοειδούς να αυξηθεί δραματικά σε παιδιά και έφηβους στις πληγείσες περιοχές μετά το ατύχημα.

Είναι σημαντικό ασθενείς που εκτέθηκαν για οποιαδήποτε λόγο σε ιονίζουσα ακτινοβολία ή που έλαβαν ακτινοθεραπεία που θα μπορούσε να επηρεάσει το θυρεοειδή τους αδένα, να γνωρίζουν ότι έχουν περισσότερες πιθανότητες για καρκίνο του θυρεοειδούς ή και για υποθυρεοειδισμό. Η πρόγνωσή του θυρεοειδικού καρκίνου είναι εξαιρετική με τη μεγαλύτερη πλειοψηφία των ασθενών να θεραπεύονται εφόσον ακολουθηθεί το σωστό πρωτόκολλο αντιμετώπισης της παθήσεως.

Ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ακτινοθεραπεία λόγω καρκίνων της κεφαλής, του λαιμού ή του θώρακα, επειδή ο θυρεοειδής αδένα βρισκόταν στο πεδίο ακτινοβολίας, έχουν περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν καρκίνο θυρεοειδούς. Για παράδειγμα οι ασθενείς με λέμφωμα τύπου Hodgkin's, συχνά υποβάλλονται σε ακτινοθεραπεία. Λόγω εμπλοκής του θυρεοειδούς, παρουσιάζουν υποθυρεοειδισμό και έχουν αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του οργάνου αυτού.

Τα παιδιά με οζώδη ή πολυοζώδη βρογχοκήλη, οι άντρες κύρια με μονήρεις όζους, οι ενήλικες πάνω από τα 60, οι ασθενείς με μεγάλους όζους, εκείνοι που προσέρχονται με ένα ταχέως αυξανόμενο σε μέγεθος θυρεοειδικό όζο και οι ασθενείς με ατομικό ιστορικό κακοήθειας του μαστού εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου.

Τέλος ύπαρξη συνδρόμων σχετίζονται με την εμφάνιση του καρκίνου του  θυρεοειδούς (πχ Πολλαπλή Ενδοκρινική Νεοπλασία MEN, σύνδρομο Oικογενούς
 Αδενοματώδους Πολυποδίασης FAP, σύνδρομο Gardner κλπ). Τελευταία ερευνάται και η πιθανότητα συσχέτισης της αυτοανόσου θυρεοειδίτιδας με την ανάπτυξη καρκίνου του θυρεοειδούς.

Ο θυρεοειδικός καρκίνος την τελευταία δεκαετία, παρουσιάζει τη μεγαλύτερη ετήσια αύξηση της επίπτωσής μιας νεοπλασίας σε σχέση με όλες τις λοιπές κακοήθεις παθήσεις των διαφόρων οργάνων, γεγονός που πιθανότατα οφείλεται σε περιβαλλοντικούς παράγοντες αλλά και στη σαφή βελτίωση των μεθόδων διάγνωσης του.

Ο καρκίνος του θυρεοειδούς ταξινομείται βάσει της προέλευσής του. Έτσι έχουμε τις κακοήθεις παθήσεις που προέρχονται από τα θυλακιώδη κύτταρα του αδένα και τις αντίστοιχες από τα μη θυλακιώδη.

Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν:

1. Ο Θηλώδης τύπος (ο πιο συχνός τύπος θυρεοειδικής κακοήθειας) Αποτελεί το 80% των περιπτώσεων. Αναπτύσσεται στα κύτταρα που παράγουν τη θυροξίνη. Μπορεί να εμφανίζει συχνές υπότροπες. Στους ηλικιωμένους είναι σοβαρότερη η κατάσταση. Το ποσοστό ίασης ανέρχεται στο 90 έως 95% 


2. Ο Θυλακιώδης (10%) Αναπτύσσεται στα ίδια κύτταρα και έχει επίσης ψηλό ποσοστό ίασης που ανέρχεται στο 75% στα 5 χρόνια από τη διάγνωση. Είναι συχνότερο στις γυναίκες. Μπορεί να διηθήσει τους λεμφαδένες που γειτνιάζουν με το θυρεοειδή και έχει τη δυνατότητα να κάνει μεταστάσεις


3. Ο μυελοειδής. Αποτελεί το 5%-10% των περιπτώσεων καρκίνων του θυρεοειδούς. Μπορεί να κάνει μεταστάσεις. Εκκρίνει την ορμόνη καλσιτονίνη. Μπορεί να συνυπάρχει και με άλλους καρκίνους του ενδοκρινολογικού συστήματος. Στα 5 χρόνια το ποσοστό επιβίωσης ανέρχεται στο 70%


4. Ο Αναπλαστικός ή Αμετάπλαστος τύπος (1-2%) Εκδηλώνεται κυρίως σε άτομα άνω των 65 ετών. Είναι η σπανιότερη μορφή και η πλέον επικίνδυνη από τους καρκίνους του θυρεοειδούς. Εξελίσσεται πολύ γρήγορα, είναι ιδιαίτερα επιθετικός. Διηθεί γρήγορα τους τοπικούς ιστούς, τις δομές του λαιμού και προκαλεί αναπνευστικά προβλήματα


Στη δεύτερη ανήκουν:


1. Το Μυελοειδές καρκίνωμα (4-5%)


2. Το Λέμφωμα (2%)


3. Το Τεράτωμα (Πολύ σπάνιος τύπος)


4. Οι μεταστάσεις από κακοήθεις παθήσεις άλλων οργάνων όπως του νεφρού, του πνεύμονα, του μαστού ή από μελάνωμα (Σπάνια)

Ποια είναι τα συμπτώματα;

▪ διόγκωση θυρεοειδούς

▪ λεμφαδενοπάθεια

▪ δυσκολία στην κατάποση

▪ βήχας 

▪ δύσπνοια

▪ βραχνάδα φωνής

Πολλοί ασθενείς με καρκίνο του θυρεοειδούς δεν παρουσιάζουν συμπτώματα. Οι ασθενείς αυτοί συνήθως ανακαλύπτουν τυχαία ένα οζίδιο στο θυρεοειδή αδένα μετά από μία φυσική εξέταση ρουτίνας ή κάποια απεικονιστική εξέταση του λαιμού που έγινε για διαφορετικό λόγο.

1. Κάποιοι ασθενείς αντιλαμβάνονται μία μάζα που μεγαλώνει σταδιακά στο μπροστινό μέρος του λαιμού τους, η οποία συνήθως μετακινείται όταν καταπίνουν.

2. Κάποιες φορές η μάζα αυτή μπορεί να προκαλέσει πόνο.

Σε κάθε περίπτωση η ανεύρεση ενός οζιδίου στο λαιμό πρέπει να αναφερθεί στο γιατρό, ακόμη και αν δεν υπάρχουν συμπτώματα.

Η διάγνωση του θυρεοειδικού καρκίνου πραγματοποιείται:

1. Με το λεπτομερές ιστορικό.


2. Με την ψηλάφηση του τραχήλου (40% των όζων άνω των 15 mm και 4% του συνόλου των όζων είναι ψηλαφητοί.)


3. Με τον αιματολογικό έλεγχο (TSH, καλσιτονίνη, θυρεοσφαιρίνη, αντισώματα κ.α).


4. Με το υπερηχογράφημα (ύποπτα απεικονιστικά κριτήρια αποτελούν οι μικροαποτιτανώσεις, η αυξημένη αγγείωση, η υποηχογένεια, τα ανώμαλα όρια κ.α).


5. Με την ελαστογραφία (ελέγχει την σκληρότητα του όζου και επισημαίνει τους ύποπτους όζους με υψηλό ποσοστό αξιοπιστίας) .

6. Το σπινθηρογράφημα του θυρεοειδούς συμβάλλει ουσιαστικά στη διάγνωση των διαφόρων ανωμαλιών που εκδηλώνονται στο όργανο αυτό. Στο σπινθηρογράφημα ο καρκίνος φαίνεται σαν ψυχρός όζος. Δηλαδή δεν προσλαμβάνει το ραδιοϊσότοπο που χορηγείται για την εξέταση στον ίδιο βαθμό που το προσλαμβάνει ο υπόλοιπος υγιής θυρεοειδής ιστός. 


7. Με την παρακέντηση είτε ενός όζου είτε ενός διογκωμένου τραχηλικού λεμφαδένα (η FNA αποτελεί το σημαντικότερο εργαλείο για τη διάγνωση των κακοήθων παθήσεων και πρέπει να διενεργείται για κάθε όζο μεγαλύτερο του 1 εκατοστού είτε για κάθε όζο ανεξαρτήτως μεγέθους αλλά με ύποπτα απεικονιστικά χαρακτηριστικά ή οικογενειακό ιστορικό θυρεοειδικής κακοήθειας). Η κυτταρολογική εξέταση, για την οποία υπάρχει πλέον μεγάλη εμπειρία, βοηθάει να ξεχωρίσουμε τους όζους εκείνους που υποκρύπτουν κακοήθεια και πρέπει ως εκ τούτου να χειρουργηθούν. Με τις μεθόδους μοριακής βιολογίας, βρίσκουμε νέους μοριακούς δείκτες που βοηθούν στην ακριβέστερη κατηγοριοποίηση του όγκου και τον καθορισμό της πρόγνωσης.

Θεραπεία

Η χειρουργική επέμβαση για αφαίρεση του καρκίνου του θυρεοειδούς, είναι η πρώτη θεραπευτική ενέργεια που γίνεται.  Εξαιρείται το λέμφωμα. Συνίσταται στην ολική αφαίρεση του αδένα (ολική θυρεοειδεκτομή), καθώς επίσης και σε κάποιες περιπτώσεις στην εξαίρεση των λεμφαδένων του τραχήλου (κεντρικός – ετερόπλευρος ή αμφοτερόπλευρος λειτουργικός ριζικός λεμφαδενικός καθαρισμός ) όταν ανευρίσκεται νόσος και σε αυτούς ή υπάρχει σαφής κλινικοεργαστηριακή ή/και απεικονιστική υποψία.

Ένα πολύ σημαντικό στοιχείο στη θεραπεία του καρκίνου του θυρεοειδούς αποτελεί το ραδιενεργό ιώδιο. Τα κύτταρα του θυρεοειδούς αδένα, φυσιολογικά και καρκινικά, είναι μοναδικά στον ανθρώπινο οργανισμό, αφού έχουν την ιδιότητα να προσλαμβάνουν το ιώδιο. Το ραδιενεργό ιώδιο, (Ι131) αφού ταξιδέψει μέσω της κυκλοφορίας του αίματος, καταλήγει στο θυρεοειδή όπου και προσλαμβάνεται από τα κύτταρά του, τα οποία και καταστρέφει τελικά στο σύνολό τους αφού είναι τοξικό. Χρησιμοποιείται ως συμπληρωματική θεραπεία μετά από χειρουργική αφαίρεση του οργάνου για την καταστροφή των υπολειμματικών κυττάρων που δεν ήταν δυνατόν να αφαιρεθούν χειρουργικά. Δεδομένου ότι οι υπόλοιποι ιστοί του σώματος δεν απορροφούν το ραδιενεργό ιώδιο, είναι τελείως αβλαβές για τα υπόλοιπα όργανα του τραχήλου.

Οι ασθενείς με μυελοειδές καρκίνωμα θυρεοειδούς δε χρειάζεται να υποβληθούν σε θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο, αφού τα συγκεκριμένα κύτταρα αδυνατούν να το απορροφήσουν. Η θεραπεία με ιώδιο ξεκινά συνήθως 4-6 εβδομάδες μετά την θυρεοειδεκτομή. Είναι απλή ως διαδικασία και περιλαμβάνει τη λήψη ενός χαπιού, του οποίο η δόση έχει ρυθμιστεί στον κάθε ασθενή. Καλό είναι ο ασθενής για 2 ημέρες να απομονώνεται λόγω του κινδύνου να εκτεθεί το συγγενικό του περιβάλλον σε ραδιενεργό ακτινοβολία. Συνιστάται για 1-2 εβδομάδες πριν την έναρξη θεραπείας με ραδιενεργό ιώδιο, ο ασθενής να αποφεύγει κάποιες συγκεκριμένες τροφές που περιλαμβάνουν ιώδιο, όπως τα οστρακοειδή, το ζαμπόν, το μπέικον, το αλάτι, το γιαούρτι και το παγωτό ενώ θα πρέπει να αποφεύγονται και τα φάρμακα που περιέχουν ιώδιο. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, οι ασθενείς ενθαρρύνονται να καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες υγρών για την προστασία της ουροδόχου κύστεως. Σπανίως εμφανίζονται διαταραχές κατά τη θεραπεία με ιώδιο και όταν εμφανίζονται είναι συνήθως ήπιες και περιλαμβάνουν ναυτία, ξηρότητα στόματος και ήπιο πόνο στο λαιμό.

Περίπου 1-2 εβδομάδες μετά τη θεραπεία με ιώδιο, οι ασθενείς πρέπει να ξεκινήσουν τη θεραπεία υποκατάστασης, που περιλαμβάνει τη λήψη χαπιών που περιέχουν θυρεοειδικές ορμόνες. Αυτό είναι απολύτως απαραίτητο, δεδομένου ότι είναι αδύνατο να ζήσει κάποιος χωρίς θυροειδικές ορμόνες, οι οποίες δεν παράγονται πλέον από τον οργανισμό αφού ο αδένας έχει αφαιρεθεί χειρουργικά. Η δόση του χαπιού ρυθμίζεται από τον υπεύθυνο ενδοκρινολόγο.

Η θεραπευτική προσέγγιση ολοκληρώνεται με τη χορήγηση της κατάλληλης φαρμακευτικής αγωγής. Η εξωσωματική ακτινοβολία μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως προεγχειρητική ή συμπληρωματική θεραπεία στα αναπλαστικά καρκινώματα ενώ η χημειοθεραπεία χρησιμοποιείται πολύ σπάνια και μόνο για τα αναπλαστικά (προ- ή μετεγχειρητικά), καθώς παρουσιάζει αμφίβολα ή καθόλου αποτελέσματα.Ο ασθενής μετά από την επέμβαση και την οποιαδήποτε συμπληρωματική θεραπεία στην οποία υποβληθεί, τίθεται σε τακτική παρακολούθηση για την έγκαιρη διαπίστωση πιθανής υποτροπής.

Η μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων με θυρεοειδικό καρκίνωμα έχει άριστη πρόγνωση εφόσον διαγνωσθεί έγκαιρα και θεραπευθεί σύμφωνα με τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Θυρεοειδικής Εταιρείας.

Ωστόσο, ένα μικρό ποσοστό γύρω στο 10% αποδιαφοροποιείται και χάνει την ικανότητα να προσλαμβάνει το ραδιενεργό ιώδιο, με αποτέλεσμα η κλασική θεραπεία που αναφέρθηκε να μην μπορεί να εφαρμοστεί ή να μην οδηγεί σε συρρίκνωση των μεταστάσεων. Οι μεταστάσεις αυτές δεν απαντούν καθόλου στα διάφορα γνωστά χημειοθεραπευτικά φάρμακα που χρησιμοποιούμε για τα άλλα είδη καρκίνου. Και στον τομέα αυτό είχαμε τα τελευταία χρόνια μια σημαντική εξέλιξη. Χρησιμοποιήθηκε για την αντιμετώπιση αυτών των «δύσκολων» περιπτώσεων καρκίνου του θυρεοειδούς μια νέα κατηγορία φαρμάκων που στοχεύουν απ' ευθείας στους μοριακούς μηχανισμούς που κάνουν την καρκινογένεση. Τα φάρμακα αυτά είναι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης, ενός συστήματος ενζύμων, το οποίο είναι ενεργοποιημένο στον καρκίνο και μεταδίδει συνέχεια μηνύματα πολλαπλασιασμού και διευκόλυνσης των μεταστάσεων. Με τα φάρμακα αυτά αναστέλλεται η μετάδοση μηνυμάτων μέσα στο κύτταρο και ο όγκος μπορεί να συρρικνώνεται.

Πρόληψη

Ο καλύτερος τρόπος για να προλάβετε αυτόν τον τύπο καρκίνου, είναι να αποφύγετε την ιονίζουσα ακτινοβολία και να διατηρείτε μια καλή φυσική κατάσταση, ελέγχοντας το βάρος σας και προσέχοντας τη διατροφή σας. Οι πάσχοντες από θυρεοειδική νόσο πρέπει να είναι πιο προσεκτικοί και να παρακολουθούν την κατάσταση της υγείας τους συστηματικά.

Διαβάστε επίσης

• Κούραση, υπνηλία, κατάθλιψη και δυσκοιλιότητα, μπορεί να οφείλεται σε θυρεοειδίτιδα Hashimoto;
• Πότε πρέπει να γίνεται ο υπέρηχος του θυρεοειδούς; Τι δείχνει και τι προετοιμασία απαιτείται;
• Οι διαταραχές του θυρεοειδούς αδένα. Τι προκαλούν, πώς ανιχνεύονται και πώς αντιμετωπίζονται
• Ο όζος του Θυρεοειδούς είναι καλοήθης ή κακοήθης; Πως γίνεται η διάγνωση και πως αντιμετωπίζεται; Πόσο πρέπει να φοβίζει μια διάγνωση καρκίνου του θυρεοειδούς;
• Οι διαταραχές του θυρεοειδούς αδένα. Τι προκαλούν, πώς ανιχνεύονται και πώς αντιμετωπίζονται
• Πότε πρέπει να γίνεται ο υπέρηχος του θυρεοειδούς; Τι δείχνει και τι προετοιμασία απαιτείται;

PhD
https://scholar.google.gr/citations?hl=el&user=x0_XklQAAAAJ

Ποιος καρκίνος είναι πιο συχνός; Υπάρχουν περισσότερα από 200 είδη καρκίνου

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Υπολογίζεται ότι περίπου κάθε μέρα πεθαίνουν από καρκίνο σε όλο τον κόσμο 20.000 άνθρωποι δηλ. 7,5 εκατομμύρια περίπου θάνατοι ετησίως, ενώ περισσότερα από 12 εκατομμύρια νέων περιπτώσεων καρκίνου διαπιστώνονται ετησίως. 

Στις αναπτυγμένες χώρες ο καρκίνος του πνεύμονα είναι η τρίτη σημαντικότερη αιτία θανάτου και ακολουθούν ο καρκίνος του στομάχου και του παχέως εντέρου. Οι τρεις αυτοί καρκίνοι είναι υπεύθυνοι για περίπου 10% όλων των θανάτων στις αναπτυγμένες χώρες. Αντίθετα οι κακοήθεις νεοπλασίες δεν αντιπροσωπεύουν σημαντικό ποσοστό της θνησιμότητας στις αναπτυσσόμενες χώρες. Υπολογίζεται όμως ότι σε μερικά έτη, ως αποτέλεσμα των αυξανόμενων δυτικών επιρροών σχετικά με τη διατροφή και το κάπνισμα, και των αλλαγών στην κατά ηλικία σύνθεση των πληθυσμών των αναπτυσσόμενων χωρών, ο καρκίνος θα ευθύνεται για προοδευτικά αυξανόμενο ποσοστό των θανάτων στις χώρες αυτές. Ένα  βασικό  χαρακτηριστικό  του  καρκίνου  είναι  ότι  η  επίπτωση  και  η θνησιμότητα  αυξάνονται  δραματικά  με  την  αύξηση της ηλικίας.

Υπάρχουν περισσότερα από 200 είδη καρκίνου, το καθένα με διαφορετικά αίτια, συμπτώματα, και θεραπείες.

Three million new cases of cancer hit Europe every year ©BELGAIMAGE/SCIENCE/SGS

Πάνω από 1 στους 3 ανθρώπους θα αναπτύξουν κάποια μορφή καρκίνου κατά τη διάρκεια της ζωής τους.

Ο καρκίνος μπορεί να αναπτυχθεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά είναι πιο συχνός στα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.

Περισσότεροι από τρεις στους πέντε καρκίνους διαγιγνώσκονται σε άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω. Περίπου το ένα τοις εκατό των καρκίνων συμβαίνουν σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες (ηλικίας έως 24). 

Ο χρόνος που απαιτείται ώστε τα κύτταρα  να αποκτήσουν  τις  γενετικές  μεταλλάξεις που παρατηρούνται στην πολυσταδιακή  ανάπτυξη  του καρκίνου  ανέρχεται σε 10 περίπου έτη, γεγονός που ερμηνεύει  την  προοδευτική  αύξηση  της  επίπτωσης και  της  θνητότητας  από  καρκίνο  μετά  τα  10  πρώτα χρόνια  της  ζωής

Καρκίνοι οι οποίοι διαγιγνώσκονται σε μικρή ηλικία, μικρότερη των πέντε ετών, οφείλονται πιθανότατα  σε  γενετικές  μεταλλάξεις  οι  οποίες  ή  κληρονομήθηκαν  ή  έλαβαν  χώρα  στην  ενδομήτρια  ζωή.  Η  μείωση  της  εμφάνισης  καρκίνου  που  παρατηρείται  μετά την ηλικία των 84 ετών, πιθανότατα  οφείλεται,  στην  πλημμελή  διερεύνηση για διάγνωση, που γίνεται στα άτομα  αυτής της ηλικίας.

Η  ηλικία  επίσης  επηρεάζει  τόσο  τους  τύπους  των καρκίνων  που  εμφανίζονται,  όσο  και τη συχνότητά τους. Αυτό φαίνεται από τις αλλαγές στην κατάταξη των πιο κοινών θανατηφόρων καρκίνων  σε  διαφορετικές ηλικίες  στους  άνδρες και τις γυναίκες.

Μέχρι την ηλικία  των  19  ετών,  τέσσερις  μορφές θανατηφόρου  καρκίνου  είναι  περισσότερο  συχνές:  η λευχαιμία,  ο  καρκίνος  του  εγκεφάλου και του ΚΝΣ, των οστών και του  ενδοκρινικού  συστήματος,  με  τη σειρά να  διαφέρει  ελάχιστα  μεταξύ  ανδρών  και γυναικών. Μετά την ηλικία των σαράντα  ετών,  οι τέσσερις πιο κοινές μορφές  καρκίνου  είναι:  ο καρκίνος  των πνευμόνων,  του  μαστού,  του  προστάτη και του παχέος εντέρου – ορθού.

Στην ηλικία των 50 παρατηρείται ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τους τρεις πιο συνηθισμένους καρκίνους στις γυναίκες. Οι γυναίκες θα πρέπει να κάνουν μαστογραφία κάθε χρόνο κατά τη διάρκεια όλης της δεκαετίας αυτής. Επί πλέον, οι καρκίνοι στο έντερο και στον πνεύμονα είναι πιο συχνοί στην ηλικία αυτή.

Παρά τη γενική τάση για εμφάνιση κακοήθων όγκων σε μεγαλύτερες ηλικίες, υπάρχουν διαφορές ειδικές για τα διάφορα όργανα. Για παράδειγμα η καμπύλη συχνότητας του καρκίνου του μαστού επιπεδώνεται μετά την ηλικία των 60 ετών, η συχνότητα του καρκίνου του προστάτη και των βρόχων εξακολουθούν να αυξάνονται μέχρι και σε προχωρημένη ηλικία

Πάνω από το 95% όλων των καρκίνων του πνεύμονα εμφανίζονται σε νυν ή σε πρώην καπνιστές. Δυστυχώς, ο καρκίνος του πνεύμονα δεν παρουσιάζει συμπτώματα παρά μόνο όταν είναι πολύ αργά. Αυτό συμβαίνει επειδή στους πνευμονικούς ιστούς δεν υπάρχουν δέκτες πόνου. Μόνο όταν ο όγκος μεγαλώσει και φτάσει στους βρόγχους, τότε επηρεάζονται οι νευρικές ίνες και το άτομο παρουσιάζει συμπτώματα. Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα είναι απώλεια βάρους, κόπωση και βήχας με αίμα. 

Στις ανεπτυγμένες χώρες οι τρεις πιο κοινοί τύποι καρκίνου στους άντρες είναι του προστάτη, των πνευμόνων και του παχέως εντέρου, ενώ στις γυναίκες του μαστού, του παχέως εντέρου και του πνεύμονα. Διαφορές στη συχνότητα των όγκων που σχετίζονται με το φύλο, δεν περιορίζονται μόνο σε νεοπλασίες των ανδρικών ή γυναικείων γεννητικών οργάνων, αλλά απηχούν επίσης μια διαφορετική έκθεση σε παράγοντες κινδύνου. Παρατηρείται για παράδειγμα υψηλότερη συχνότητα όγκων του στόματος, του φάρυγγα, των πνευμόνων, του οισοφάγου και των ουροφόρων οδών σε άνδρες λόγω του καπνίσματος ή βλαπτικών επιδράσεων στο χώρο της εργασίας.

Τέσσερις  καρκίνοι  (πνευμόνων,  μαστού, προστάτη  και παχέος  εντέρου)  συνιστούν πάνω από τις μισές περιπτώσεις  διηθητικών  καρκίνων  και  θανάτων  και στα δύο φύλα.

Ο καρκίνος του μαστού, του πνεύμονα, του εντέρου και του προστάτη μαζί αντιπροσωπεύουν πάνω από το ήμισυ όλων των νέων κρουσμάτων καρκίνου κάθε χρόνο.

Τα ποσοστά εμφάνισης καρκίνου έχουν αυξηθεί κατά 16% στους άνδρες και κατά 34% στις γυναίκες από τα τέλη της δεκαετίας του 1970. Υπήρξαν αυξήσεις στη συχνότητα εμφάνισης πολλών μορφών καρκίνου που μπορούν να αποφευχθούν δυνητικά, όπως των νεφρών, το κακόηθες μελάνωμα (δέρμα), του στόματος και της μήτρας. Κατά την τελευταία δεκαετία, η συχνότητα εμφάνισης του καρκίνου του στομάχου μειώθηκε κατά περισσότερο από ένα τέταρτο για τα δύο φύλα.

Ο καρκίνος τραχήλου της μήτρας και των ωοθηκών μειώθηκαν κατά περισσότερο από 10% και ο καρκίνος του πνεύμονα στους άνδρες μειώθηκε σχεδόν κατά ένα πέμπτο.

Οι κορυφαίοι τροποποιήσιμοι παράγοντες κινδύνου σε παγκόσμιο επίπεδο είναι οι εξής:

• το κάπνισμα, το οποίο συνδέεται στενά με τον καρκίνο του πνεύμονα, του στόματος, του φάρυγγα και πολλών άλλων
• η κατανάλωση αλκοόλ, η οποία συνδέεται με τον καρκίνο του στόματος, του οισοφάγου, του μαστού, του ήπατος και άλλων καρκίνων
• μια διατροφή χαμηλή σε φρούτα και λαχανικά, συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου, του μαστού, και πιθανώς άλλων καρκίνων
• η παχυσαρκία, η οποία συνδέεται με καρκίνο του παχέος, του μαστού, του ενδομητρίου, και πιθανώς άλλων καρκίνων
• ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων,  προκαλεί καρκίνο του τραχήλου και ορισμένες μορφές καρκίνου του πρωκτού
• Οι περιβαλλοντικοί παράγοντες που είναι γνωστό ότι επηρεάζουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου περιλαμβάνουν τη χρήση εξωγενών ορμονών (π.χ., η θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης προκαλεί τον καρκίνο του μαστού), την έκθεση στην ιονίζουσα ακτινοβολία και την υπεριώδη ακτινοβολία, και την επαγγελματική έκθεση σε χημικές ουσίες.

Διαβάστε επίσης

World Cancer Day - 4 Φεβρουαρίου (video)

• ΠΑΠ ΤΕΣΤ, ΓΙΑ ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΤΟΥ ΤΡΑΧΗΛΟΥ ΤΗΣ ΜΗΤΡΑΣ
• Καρκίνος του δέρματος. Η έγκαιρη διάγνωση σώζει ζωές
• Πρόληψη του καρκίνου του προστάτη, με έλεγχο του ειδικού προστατικού αντιγόνου PSA
• YΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΗΜΑ ΜΑΣΤΟΥ. ΠΟΤΕ ΓΙΝΕΤΑΙ; ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΑ ΤΗΝ ΜΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑ;

Μηχανισμός και παράγοντες που συμβάλλουν στις μεταστάσεις του καρκίνου; Πνευμονικές, ηπατικές, οστικές, εγκεφαλικές μεταστάσεις.