MEDLABNEWS.GR / IATRIKA NEA: ΚΟΛΠΙΤΙΔΑ

Responsive Ad Slot

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΟΛΠΙΤΙΔΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΟΛΠΙΤΙΔΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Νέα μελέτη: 100% αποτελεσματικό το βορικό οξύ στις μυκητιασικές κολπίτιδες με υποτροπιάζουσα μορφή

Νέα μελέτη: 100% αποτελεσματικό το βορικό οξύ στις μυκητιασικές κολπίτιδες με υποτροπιάζουσα μορφή
medlabnews.gr iatrikanea

Μία από τις πιο συχνές μυκητιάσεις σε γυναίκες που βρίσκονται στην αναπαραγωγική ηλικία, είναι η αιδοιοκολπική καντιντίαση (VVC).

Η αιδοιοκολπική καντιντίαση είναι μία γυναικολογική λοίμωξη, που προκαλείται κυρίως από τον μύκητα Candida albicans. Πρόκειται για μια λοίμωξη του αιδοίου και του κόλπου που οφείλεται σε υπερανάπτυξη του μύκητα, ο οποίος φυσιολογικά υπάρχει σε μικρές ποσότητες στο κολπικό περιβάλλον.

Τα συνηθέστερα συμπτώματα είναι φαγούρα, κάψιμο, ερυθρότητα, ερεθισμός, πόνος κατά την ούρηση ή και τη σεξουαλική επαφή, και λευκές παχύρρευστες εκκρίσεις. Αν σε κάποιες περιπτώσεις είναι ήπια και εύκολα αντιμετωπίσιμη, συχνά γίνεται υποτροπιάζουσα, δηλαδή επανεμφανίζεται συχνά μέσα στη χρονιά, επηρεάζοντας την ποιότητα ζωής της γυναίκας.

Είναι μία κατάσταση ενοχλητική και συχνά επώδυνη, η οποία απαιτεί άμεση θεραπεία και φροντίδα, αλλά και εγρήγορση για να μην υποτροπιάσει.

Τα αίτια της αιδοιοκολπικής καντιντίασης

Παρά το γεγονός ότι η πλειοψηφία των περιστατικών με μυκητιασικές λοιμώξεις προκαλείται από Candida albicans, τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται αυξανόμενη συχνότητα λοιμώξεων από μη-albicans είδη, όπως Nakaseomyces glabratus και Candida parapsilosis. Τα δεδομένα αυτά, σε συνδυασμό με την απουσία θεραπευτικών ορίων (breakpoints) για τα περισσότερα τοπικά αντιμυκητιασικά φάρμακα, δημιουργούν την ανάγκη για τεκμηριωμένη τοπική χορήγηση και προσέγγιση στη θεραπεία.

Νέα επιδημιολογικά και μικροβιολογικά δεδομένα

Σύμφωνα με την Δρ Σταυρούλα Αντωνοπούλου, Ιατρό Βιοπαθολόγο–Κλινικό Μικροβιολόγο, Διδάκτορα Ιατρικής Μυκητολογίας (Ιατρική Σχολή ΕΚΠΑ – Τμήμα Μικροβιολογίας), σε δύο ενδελεχείς μελέτες που πραγματοποιήθηκαν, προκύπτουν ενδιαφέροντα επιδημιολογικά και μικροβιολογικά δεδομένα για την αιδοιοκολπική καντιντίαση στην Ελλάδα.

Τι έδειξαν οι μελέτες στη χώρα μας

Ειδικότερα, μετά από μελέτη κοόρτης δύο ετών σε 1.300 γυναίκες στην Αθήνα, προέκυψε ότι:
18% διαγνώστηκαν με αιδοιοκολπική καντιντίαση (VVC)
5% παρουσίασαν υποτροπιάζουσα αιδοιοκολπική καντιντίαση (RVVC)
8% είχαν μικτές λοιμώξεις με διαφορετικά είδη Candida

Αξίζει να σημειωθεί ότι όλα τα στελέχη όλων των ειδών Candida δεν φαίνεται να έχουν αντοχή ή είχαν φαινότυπο συμβατό με απουσία αντοχής στο βορικό οξύ (WT).

Η δράση του βορικού οξέως

Το βορικό οξύ αναδεικνύεται ως ασφαλής και δραστική λύση, χωρίς ενδείξεις διασταυρούμενης αντοχής με τις αζόλες – που αποτελούν την πιο συχνή αγωγή για την αιδοιοκολπική καντιντίαση (VVC). Μάλιστα, το βορικό οξύ ενδείκνυται και σε υποτροπιάζουσες μορφές επαναλαμβανόμενων λοιμώξεων.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε στο εργαστήριο MycoLab στην Αθήνα, το οποίο ειδικεύεται στη μυκητολογική διάγνωση. Συνολικά:
1300 γυναίκες με συμπτώματα υποψίας VVC εξετάστηκαν την περίοδο 2019–2021.
Επιβεβαίωση VVC έγινε μέσω άμεσης μικροσκόπησης νωπού παρασκευάσματος και καλλιέργειας Candida spp.
Τα είδη ταυτοποιήθηκαν με τεχνολογία MALDI-ToF MS, για υψηλή ακρίβεια.
Η αντιμυκητιασική ευαισθησία (AFST) καθορίστηκε με το πρότυπο EUCAST E.Def 7.4, που αποτελεί διεθνώς αποδεκτή μέθοδο για την εκτίμηση MIC (ελάχιστης ανασταλτικής συγκέντρωσης).
Εξετάστηκαν 8 δραστικές ουσίες, μεταξύ των οποίων:
- Συστηματικά και τοπικά χορηγούμενες αζόλες (π.χ. φλουκοναζόλη, εκοναζόλη).
- Βορικό οξύ, ευρέως χρησιμοποιούμενο σε υποτροπιάζουσες λοιμώξεις.

Όπως επισημαίνει η Δρ Αντωνοπούλου, τα αποτελέσματα καταχωρήθηκαν σε βάση δεδομένων και αναλύθηκαν στατιστικά για την εξαγωγή τοπικών επιδημιολογικών ορίων (ECOFFs). Τα αποτελέσματα συσχετίστηκαν με κλινικά δεδομένα και προηγούμενη έκθεση των ασθενών σε αντιμυκητιασικά φάρμακα, ώστε να συνδεθούν τα ευρήματα in vitro με κλινικά περιστατικά.

Σύμφωνα με τη μελέτη, το βορικό οξύ διατήρησε 100% δραστικότητα σε όλα τα στελέχη, ανεξαρτήτως είδους ή προϋπάρχουσας έκθεσης. Ενδείκνυται ιδιαίτερα για ανθεκτικές και υποτροπιάζουσες λοιμώξεις, ενώ αποτελεί θεραπευτική επιλογή χωρίς συστηματική απορρόφηση, κάτι που το καθιστά ασφαλές και εύχρηστο.

Ολοκληρωμένες λύσεις φροντίδας με βορικό οξύ από την Eva Intima

Το Eva Intima Mycosis Ovules της InterMed είναι ένα ιατροτεχνολογικό προϊόν ειδικά σχεδιασμένο για τον έλεγχο των μυκητιασικών λοιμώξεων οποιασδήποτε αιτιολογίας, με βασικό συστατικό το βορικό οξύ.

Ως αποτέλεσμα του συνδυασμού του βορικού οξέος, του tea tree oil και του γαλακτικού οξέος, το Eva Intima Mycosis Ovules αναστέλλει τη δράση των μυκήτων Candida μέσα σε 48 ώρες και σε ποσοστό άνω του 90%, ενώ παράλληλα εξισορροπεί το κολπικό περιβάλλον.

Η εμπλουτισμένη σύνθεσή του με εκχύλισμα χαμομηλιού και πανθενόλη ανακουφίζει από το αίσθημα καύσου και ερεθισμού και περιποιείται τον ταλαιπωρημένο κολπικό βλεννογόνο.

Mε αντίστοιχη δράση, τα σκευάσματα Eva Intima Mycosis cleanser foam, cleansing fluid & intimate spray, ενισχύουν την πιο ολοκληρωμένη φροντίδα της ευαίσθητης περιοχής και άλλων δερματικών περιοχών, όταν υπάρχει μυκητιασική λοίμωξη.

Διαβάστε επίσης:


Γιατί συμβαίνουν οι κολπίτιδες το καλοκαίρι; Ποιες οι αιτίες; Πώς μπορούν να προληφθούν;

Κολπική ξηρότητα το καλοκαίρι: Δεν είναι κάτι που «πρέπει να συνηθίσεις»

Κολπική ξηρότητα το καλοκαίρι: Η ενυδάτωση ξεκινά από την αυτοφροντίδα
medlabnews.gr iatrikanea

Το καλοκαίρι μας βρίσκει πιο χαλαρές, πιο ελεύθερες από ποτέ. Με μαγιό, θάλασσα, ήλιο, λιγότερα ρούχα και περισσότερη διάθεση για απόλαυση. Όμως, για πολλές γυναίκες, αυτή η φωτεινή εποχή του χρόνου συνοδεύεται και από ενοχλήσεις που δύσκολα συζητιούνται. Μία από αυτές είναι η κολπική ξηρότητα. Ναι, ακόμα και στα 30. Ναι, ακόμα κι αν δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα υγείας.

Γιατί συμβαίνει πιο συχνά το καλοκαίρι;

Η αφυδάτωση, η ζέστη, το χλώριο της πισίνας, το αλάτι της θάλασσας και η παρατεταμένη υγρασία από το βρεγμένο μαγιό ερεθίζουν τον κολπικό βλεννογόνο και μπορούν να διαταράξουν τη φυσική ισορροπία της ευαίσθητης περιοχής. Ακόμα και αλλαγές στη ρουτίνα (π.χ. ταξίδια, ύπνος), το άγχος ή η χρήση αντισυλληπτικών μπορεί να επιδράσουν.

Το αποτέλεσμα; Ξηρότητα, τσούξιμο ή ήπιος ερεθισμός που επηρεάζει την καθημερινότητα – και συχνά, την ερωτική ζωή.

Τι μπορείς να κάνεις;

Πρώτα απ’ όλα: μην το αγνοείς. Δεν είναι κάτι που “πρέπει να συνηθίσεις”.

1. Ενυδατώσου επαρκώς (2–3 λίτρα νερό την ημέρα)

2. Μη παραμένεις με βρεγμένο μαγιό για πολλή ώρα

3. Απέφυγε σκληρά σαπούνια και αρωματικά προϊόντα

4. Μίλησε με τον φαρμακοποιό ή τον γυναικολόγο σου – θα σου προτείνουν λύση κατάλληλη για σένα

Η ενυδάτωση ξεκινά από την αυτοφροντίδα

Αν θέλεις κάτι απλό, αποτελεσματικό και διακριτικό, το Ainara προσφέρει άμεση ανακούφιση. Είναι μια κολπική ενυδατική γέλη με βάση το νερό, η οποία ανακουφίζει από την κολπική ξηρότητα, δημιουργεί μια λεπτή ενυδατική στρώση στο κολπικό τοίχωμα που ενυδατώνει το βλεννογόνο χωρίς να αφήνει υπολείμματα ή κηλίδες μετά την εφαρμογή. Είναι άοσμη, διαφανής, με ευχάριστη υφή, φιλική προς την περιοχή του κόλπου και συμβατή με τη χρήση προφυλακτικών, ιδανική για καθημερινή χρήση – ακόμα και στη διάρκεια των διακοπών .

Κι όμως συμβαίνει

Πολλές γυναίκες ντρέπονται να μιλήσουν για την κολπική ξηρότητα, παρόλο που είναι συχνή και απόλυτα φυσιολογική κατάσταση με πολλές διαθέσιμες λύσεις. Η ξηρότητα δεν σε κάνει λιγότερο υγιή, λιγότερο όμορφη ή λιγότερο ελεύθερη. Σε κάνει άνθρωπο που ακούει το σώμα του και το φροντίζει με αγάπη.

Φρόντισέ το. Χωρίς ντροπή, χωρίς ενοχές.

Γιατί το καλοκαίρι είναι για να το απολαμβάνεις. Όλο.

Ουρολοίμωξη. Συμπτώματα σε γυναίκες, άντρες, παιδιά. Ποιοι οι τρόποι μετάδοσης;


του Κωσταντίνου Λούβρου, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Μετά το κοινό κρυολόγημα οι ουρολοιμώξεις αποτελούν το συχνότερο ιατρικό πρόβλημα των γυναικών της αναπαραγωγικής ηλικίας. 

Η κυστίτιδα αποτελεί την πιο συχνή μορφή απλής ουρολοίμωξης, και στην πραγματικότητα 20-30% περίπου των γυναικών θα υποστούν την λοίμωξη αυτή τουλάχιστον μία φορά κατά την διάρκεια της ζωής τους. Ως κυστίτιδα ορίζεται η φλεγμονή της ουροδόχου κύστεως. Η ουρηθρίτιδα είναι η λοίμωξη η οποία αφορά μόνον την ουρήθρα, δηλαδή τη σωλήνα που ενώνει την κύστη με το εξωτερικό του σώματος. Συχνά η ουρηθρίτιδα και η κυστίτιδα συνυπάρχουν και τότε ονομάζονται λοίμωξη του κατώτερου ουροποιητικού ή ουρολοίμωξη. Η λοίμωξη στο ανώτερο ουροποιητικό σύστημα που αφορά τους νεφρούς λέγεται πυελονεφρίτιδα.

Υποτροπιάζουσες Ουρολοιμώξεις.

 Ως τέτοιες χαρακτηρίζονται οι ουρολοιμώξεις που επανεμφανίζονται σε συχνά χρονικά διαστήματα (3 ή περισσότερα συμπτωματικά επεισόδια σε περίοδο 12 μηνών) και οφείλονται είτε στο ίδιο μικροβιακό παράγοντα (επαναμολύνσεις) είτε σε διαφορετικό μικροβιακό παράγοντα (υποτροπές). Κάθε περίπτωση υποτροπιάζουσας ουρολοίμωξης θα πρέπει να ελέγχεται από τον γιατρό για να διαγνωστούν πιθανές υποκείμενες παθήσεις ή νοσήματα εντός ή εκτός του ουροποιητικού συστήματος του ασθενή. Εκδηλώνονται συνήθως σε άτομα με λειτουργικές διαταραχές ή ανατομικές δυσμορφίες του ουροποιητικού συστήματος. Η θεραπεία είναι μακροχρόνια και θα πρέπει να βρεθεί το ακριβές αίτιο της λοίμωξης για την αντιμετώπισή της.



Σε δύο μεγάλες κατηγορίες θα χωρίζαμε τις γυναίκες που παρουσιάζουν πιο συχνά επαναλαμβανόμενες ουρολοιμώξεις: 

α) τις νεαρές, σεξουαλικά δραστήριες γυναίκες και
β) γυναίκες που έχουν περάσει την εμμηνόπαυσή και λόγω έλλειψης των οιστρογόνων προκαλούνται αλλαγές στο ουροποιητικό σύστημα με αποτέλεσμα να είναι πιο ευάλωτο στις λοιμώξεις. 

Επίσης σημαντικό ρόλο έχει, στην εμφάνιση ουρολοιμώξεων στην γυναίκα, ο τρόπος ζωής της και η σεξουαλική της δραστηριότητα όπως:

         - Η χρήση αντισύλληψης (σπιράλ, διάφραγμα, σπερματοκτόνων κ.α.) πολλαπλασιάζει τον κίνδυνο εμφάνισης ουρολοίμωξης.
         - Η χρήση προφυλακτικών, που λόγω των λιπαντικών ουσιών που έχουν, μπορεί να ερεθίσει τον κόλπο και να τον κάνει πιο ευάλωτο στις λοιμώξεις, ή να έχουν αλλεργία στο υλικό από το οποίο είναι κατασκευασμένο το προφυλακτικό.
         - Το μπάνιο (αφρόλουτρο) μέσα στην μπανιέρα.
         - Η συχνή χρήση ειδικών σαπουνιών για τις ευαίσθητες περιοχές.
         - Η κακή χρήση πετσετών και καθισμάτων σε παραλίες, γυμναστήρια ή σε χώρους που δεν είναι εφικτή η διατήρηση της σωστής υγιεινής και καθαριότητας.
         - Η έλλειψη καθημερινής προσωπικής υγιεινής και καθαριότητας στην περιγεννητική περιοχή.
         - Ο λάθος τρόπος καθαρισμού του πρωκτού, θα πρέπει να γίνεται από μπροστά προς τα πίσω και όχι αντίθετα γιατί αλλιώς μεταφέρονται τα βακτήρια που υπάρχουν στον γαστρεντερικό σωλήνα (E. coli) στην περιοχή της ουρήθρας.
         - Η καθημερινή χρήση σερβιέτας και η κακή χρήση ταμπόν (η αλλαγή του ταμπόν θα πρέπει να είναι συχνή).
         - Η έλλειψη ή η κακή καθαριότητα του ρουχισμού μας (συνεχής χρήση του είδη φορεμένου εσώρουχου, καλσόν κλπ.).
         - Η χρήση συνθετικών εσωρούχων και στενών ρούχων που κρατούν την υγρασία και δημιουργούν το κατάλληλο περιβάλλον για την ανάπτυξη βακτηριδίων.
         - Η κακή συνήθεια που έχουν πολλές γυναίκες, λόγω έλληψης ή βρώμικης τουαλέτας στον χώρο που βρίσκονται, να αναστέλλουν την ούρηση με αποτέλεσμα να αναπτύσσονται μικρόβια μέσα στην ουροδόχο κύστη.
         - Η ξαφνική αύξηση της σεξουαλικής δραστηριότητας.
         - Η συχνή αλλαγή ερωτικού συντρόφου.
         - Η σεξουαλική επαφή από τον πρωκτό.

Οι γυναίκες που εγκυμονούν δεν είναι πιο επιρρεπείς στις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος από τις άλλες γυναίκες, αλλά λόγω των ορμονικών αλλαγών στον οργανισμό τους και στην αλλαγή θέσης του ουροποιητικού συστήματος η λοίμωξη μπορεί ευκολότερα να προσβάλει και τους νεφρούς. Επίσης θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικές ειδικά το πρώτο και το τρίτο τρίμηνο της κύησης στη εμφάνιση ουρολοίμωξης γιατί μπορεί να προκαλέσει σοβαρές βλάβες στο έμβρυο. Αυτό είναι και ο βασικός λόγος που οι γιατροί συστήνουν περιοδικό έλεγχο των ούρων κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης.


Οι άντρες συνήθως αρχίζουν να παρουσιάζουν ουρολοιμώξεις μετά την ηλικία των 50 ετών, που αρχίζουν να εμφανίζονται προβλήματα στον προστάτη και θα πρέπει να εξετάζεται η περίπτωση απόφραξης της ροής των ούρων, που μπορεί να οφείλεται σε φλεγμονή, υπερπλασία του προστάτη κλπ. Επίσης, πιο επιρρεπείς στην εμφάνιση ουρολοιμώξεων είναι άντρες με φίμωση, ή άντρες που έρχονται σε επαφή από τον πρωκτό, ή άντρες που η σύντροφός τους έχει ουρολοίμωξη. Οι ουρολοιμώξεις στους άντρες συνήθως σχετίζονται με την χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα, όπου η θεραπεία της είναι δύσκολη και μακροχρόνια, ενώ στους πιο ηλικιωμένους άνδρες συχνά σχετίζεται με οξεία βακτηριακή προστατίτιδα, η οποία μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως.



Η ουρολοίμωξη είναι πολύ συχνή στα παιδιά, περίπου το 7% των κοριτσιών και το 2% των αγοριών περνούν ουρολοίμωξη μέχρι την ηλικία των 6 ετών.

Η αναγνώριση της ουρολοίμωξης στα μικρά παιδιά (η διάγνωση) δεν είναι εύκολη επειδή πολλές από τις μικροβιακές παθήσεις άλλων συστημάτων του παιδικού οργανισμού εκδηλώνονται με όμοια συμπτώματα.
Σε αντίθεση με τους ενήλικες τα παιδιά με ουρολοίμωξη είναι ευάλωτα στις νεφρικές βλάβες όταν παθαίνουν ουρολοίμωξη. Οι βλάβες αυτές μπορεί να προληφθούν με την έγκαιρη διάγνωση και τη θεραπεία. 



Η θεραπεία των ουρολοιμώξεων εξαρτάται από την ηλικία, την συχνότητα των επεισοδίων, την νεφρική λειτουργία, την ύπαρξη λίθων και την ύπαρξη ανωμαλιών του ουροποιητικού συστήματος. Τα αντιβιοτικά είναι ο κύριος τρόπος αντιμετώπισης των ουρολοιμώξεων και ταξινομούνται σε δύο κατηγορίες: 1) Αντιβιοτικά και 2) Χημειοθεραπευτικά.

Είναι πολλές οι περιπτώσεις ασθενών που επιλέγουν αυθαίρετα την αντιβίωση που θα πάρουν και κάνουν κατάχρηση του φαρμάκου, με αποτέλεσμα και να μην υποχωρεί η ουρολοίμωξη, αλλά και το μικρόβιο να αποκτήσει ανθεκτικότητα στην συγκεκριμένη φαρμακευτική αγωγή.
Η επιλογή του αντιβιοτικού και το χρονικό διάστημα στο οποίο θα πρέπει να υποβληθεί ο ασθενής στην θεραπεία θα πρέπει να επιλεχθεί από τον γιατρό Ουρολόγο, λαμβάνοντας υπόψη και το ιστορικό του ασθενή, έτσι ώστε να έχει αποτέλεσμα η θεραπευτική αγωγή, να μην υπάρξει υποτροπή της ουρολοίμωξης και να αποφύγουμε την ανάπτυξη αντιμικροβιακής ανθεκτικότητας, το οποίο είναι και το μεγαλύτερο μειονέκτημα και ανησυχία στην θεραπεία των ουρολοιμώξεων. Σε ορισμένες περιπτώσεις ενδέχεται να χρειαστεί η εισαγωγή του ασθενή στο νοσοκομείο για την αντιμετώπιση της λοίμωξης.

Διαβάστε επίσης

Ποιες οι πιο συχνές αιτίες γυναικολογικών λοιμώξεων του καλοκαιριού;


του Γιώργου Μονεμβασίτη, M.D.*,  medlabnews.gr iatrikanea
Το καλοκαίρι είναι μια περίοδος που τα κρούσματα κολπικών λοιμώξεων αυξάνονται αρκετά. Οι συχνές επισκέψεις στην θάλασσα, στην πισίνα, αλλά και η ηλιοθεραπεία στην άμμο θεωρούνται από τους βασικούς υπευθύνους για την αύξηση αυτή. Αν μάλιστα έχετε αντιμετωπίσει και παλιότερα πρόβλημα, τότε γνωρίζετε καλά πόσο εξαντλητικές είναι οι λοιμώξεις αυτές.

H ζεστή άμμος της θάλασσας περιέχει μικροοργανισμούς (μύκητες, παράσιτα, κόκκους), τα οποία μπορεί να προέρχονται από ούρηση και αφόδευση ζώων (σκύλοι, γάτες, πουλιά), που μπορεί να μεταφερθούν στα εξωτερικά και εσωτερικά όργανα της γυναίκας με άσχημες συνέπειες.
Ένα από τα συχνότερα προβλήματα που απασχολούν τις νέες γυναίκες είναι οι κολπίτιδες. Με τον όρο κολπίτιδα εννοούμε τη φλεγμονή του κόλπου. Η κολπίτιδα συνήθως εκδηλώνεται με την ύπαρξη κνησμού και αυξημένων υγρών από τον κόλπο, τα οποία ορισμένες φορές είναι δύσοσμα.

Η κολπίτιδα, αν και στην πρώτη ματιά φαίνεται κάτι απλό, μπορεί ν΄ αποτελέσει ένα από τα δυσκολότερα στην αντιμετώπιση τους προβλήματα. Αυτό οφείλεται στην ιδιαιτερότητα της φυσιολογίας του κόλπου και στην πολυπλοκότητα των λεπτών ισορροπιών πάνω στις οποίες στηρίζεται η εύρυθμη λειτουργία του.
Ο κόλπος υπό κανονικές συνθήκες αποικίζεται από ένα μεγάλο αριθμό μικροοργανισμών, οι οποίοι είναι γνωστοί με τον όρο φυσιολογική χλωρίδα. Πρόκειται δηλαδή για μικροοργανισμούς οι οποίοι πρέπει να υπάρχουν στον κόλπο. Η παρουσία αυτών των μικροοργανισμών είναι επιθυμητή για δύο λόγους:
α) Χάρη σε ουσίες που παράγουν διατηρούν το pH του κόλπου σε επιθυμητές τιμές και
β) εμποδίζουν την ανάπτυξη κάποιων άλλων μικροοργανισμών, οι οποίοι δεν πρέπει να βρίσκονται στον κόλπο (παθογόνοι μικροοργανισμοί). 
Στην περίπτωση της κολπίτιδας αναπτύσσονται κάποιοι παθογόνοι μικροοργανισμοί σε βάρος της φυσιολογικής χλωρίδας, διαταράσσοντας έτσι την ισορροπία του κόλπου. Το pH διαταράσσεται και αυτό κλινικά εκδηλώνεται με τη μορφή κνησμού και υγρών στο κόλπο.
Οι μύκητες είναι ένα από τα πλέον συνηθισμένα γυναικολογικά προβλήματα, με το οποίο όλες οι γυναίκες θα έρθουν κάποια στιγμή αντιμέτωπες. Σύμφωνα με μελέτες μάλιστα, τρεις στις τέσσερις γυναίκες παρουσιάζουν κολπική μυκητίαση τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους. Γίνονται αντιληπτοί από τη φαγούρα, το τσούξιμο και τον ερεθισμό στην περιοχή του κόλπου και συνήθως, οφείλονται στη μακροχρόνια λήψη αντιβιοτικών, στη μείωση της άμυνας του οργανισμού και σε ορμονικές διαταραχές, επίσης εμφανίζεται συχνά σε γυναίκες που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη. Ωστόσο, το καλοκαίρι, πίσω από τους μύκητες κρύβονται τα στενά και συνθετικά ρούχα και εσώρουχα, τα βρεγμένα μαγιό που στεγνώνουν πάνω μας, καθώς και τα σερβιετάκια σε καθημερινή βάση.

Η ουρολοίμωξη επίσης ταλαιπωρεί πολύ τις γυναίκες μετά το καλοκαίρι. Αυτό οφείλεται στη χρήση ακάθαρτων τουαλετών και στο ότι οι γυναίκες αποφεύγουν να ουρήσουν το βράδυ, ιδιαίτερα μετά από κατανάλωση αλκοόλ, το οποίο δρα ως διουρητικό.
Τα οξυτενή κονδυλώματα, παρότι είναι σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα, εμφανίζουν έξαρση μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, γιατί πολλοί αλλάζουν ερωτικούς συντρόφους. Ακόμα και εάν η χρήση του προφυλακτικού δεν προστατεύει 100%, είναι απαραίτητη η χρήση του σε περίπτωση μη μόνιμης σχέσης. Είναι ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγουμε την λοίμωξη με τον ιό HPV και τις μετέπειτα θεραπείες με  laser , διαθερμία κλπ.
Το ίδιο ισχύει φυσικά με πιο σπάνιες λοιμώξεις όπως η Σύφιλη, η Βλεννόρροια, η Γονόρροια, τα χλαμύδια, ο Έρπης, ο ιός HIV και η Ηπατίτιδα Β & C. Κάποια απ’ αυτά, όπως ο έρπης, ενδεχομένως να μην εμφανιστούν άμεσα αλλά οποιαδήποτε άλλη στιγμή στο σώμα μας. Ωστόσο νοσήματα όπως η γονόρροια και τα χλαμύδια μπορεί να επηρεάσουν ακόμα και τη γονιμότητα της γυναίκας.

Οι πιο συχνές γυναικολογικές λοιμώξεις μπορεί να οφείλονται:


Τα κλινικά συμπτώματα όπως:
  • πόνο στην πύελο (λεκάνη)
  • πόνο κατά την ούρηση
  • πόνο στη σεξουαλική επαφή
  • κολπική αιμορραγία
  • έντονες / δύσοσμες κολπικές εκκρίσεις
  • κνησμό αυτόματο ή κατά την επαφή
  • ερθρότητα του αιδοίου 
  • πυρετό

Σε κάθε περίπτωση όμως, ακόμα και αν δεν έχει γίνει αντιληπτό κάποιο σύμπτωμα, είναι απαραίτητες η διενέργεια τεστ ΠΑΠ και η καλλιέργεια κολπικού και τραχηλικού υγρού μετά τις διακοπές. Με την κλινική εξέταση και τη λήψη καλλιεργειών των κολπικών και τραχηλικών εκκρίσεων αναγνωρίζεται ο παθογόνος παράγοντας και χορηγείται η κατάλληλη αντιβιωτική ή αντιμυκητιασική αγωγή.
Η γυναίκα που θα εκδηλώσει αυτά τα συμπτώματα πρέπει να απευθυνθεί στο γυναικολόγο της. Αυτός θα εκτιμήσει τη βαρύτητα της κατάστασης και θα μεθοδεύσει την αντιμετώπιση της, με τη χορήγηση των κατάλληλων φαρμάκων, είτε τοπικά στον κόλπο είτε συστηματικά από το στόμα. 
Θα πρέπει να επισημανθεί η λανθασμένη τακτική πολλών γυναικών που αντιμετωπίζουν μόνες τους το πρόβλημα, με βάση την αγωγή που είχαν πάρει κάποιες φίλες τους για ανάλογα συμπτώματα. Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η κάθε μόλυνση είναι διαφορετική και ο οργανισμός της κάθε γυναίκας διαφέρει. Στην καθημερινή μας πρακτική συναντούμε επίσης και ένα αρκετά μεγάλο αριθμό γυναικών οι οποίες λαμβάνουν αγωγή προληπτικά, χωρίς δηλαδή να έχουν κάποιο σύμπτωμα. Πρόκειται για γυναίκες οι οποίες πιστεύουν ότι για να αποφύγουν την εμφάνιση κάποιας κολπίτιδας χρειάζεται να πάρουν προληπτικά κάποια φαρμακευτική αγωγή, είτε σε μηνιαία βάση, είτε πριν από κάποια συγκεκριμένη περίοδο (π.χ στις διακοπές τους). 
Αυτή η αναίτια χρήση φαρμακευτικών ουσιών, όχι μόνο είναι άχρηστη, αλλά μπορεί να αποδειχθεί και επιζήμια, δημιουργώντας ποικιλία διαταραχών στην εύθραυστη ισορροπία του κόλπου. 

Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε ότι οι γυναικολογικές λοιμώξεις πρέπει να αντιμετωπισθούν σοβαρά και μεθοδικά Σε κάθε περίπτωση πάντως, η σωστή πρόληψη, ο σωστός εργαστηριακός έλεγχος και η έγκαιρη επίσκεψη στον γυναικολόγο μόλις εντοπίσετε τα πρώτα συμπτώματα βοηθούν σημαντικά στην αντιμετώπιση του προβλήματος.
* Ο Γιώργος Μονεμβασίτης είναι Μαιευτήρας-Γυναικολόγος.
Επ. Καθηγητής Παν/μίου Cornell, H.Π.Α., 
Εξειδικευτής στην Ουρογυναικολογία και Χειρουργική Χαλάρωσης Πυέλου.
Τηλ. 210 8053176 Μαρούσι, τηλ 210 7777787 Δορυλαίου 10-12 Αθήνα

Διαβάστε επίσης




Ουρολοίμωξη, κολπίτιδα με Πόνο, στην ούρηση, επαφή, λεκάνη, και δύσοσμες εκκρίσεις, φαγούρα.


του Γιώργου Μονεμβασίτη, M.D.*, medlabnews.gr iatrikanea

Το καλοκαίρι είναι μια περίοδος που τα κρούσματα κολπικών λοιμώξεων αυξάνονται αρκετά. Οι συχνές επισκέψεις στην θάλασσα, στην πισίνα, αλλά και η ηλιοθεραπεία στην άμμο θεωρούνται από τους βασικούς υπευθύνους για την αύξηση αυτή. Αν μάλιστα έχετε αντιμετωπίσει και παλιότερα πρόβλημα, τότε γνωρίζετε καλά πόσο εξαντλητικές είναι οι λοιμώξεις αυτές.
H ζεστή άμμος της θάλασσας περιέχει μικροοργανισμούς (μύκητες, παράσιτα, κόκκους), τα οποία μπορεί να προέρχονται από ούρηση και αφόδευση ζώων (σκύλοι, γάτες, πουλιά), που μπορεί να μεταφερθούν στα εξωτερικά και εσωτερικά όργανα της γυναίκας με άσχημες συνέπειες.
Ένα από τα συχνότερα προβλήματα που απασχολούν τις νέες γυναίκες είναι οι κολπίτιδες. Με τον όρο κολπίτιδα εννοούμε τη φλεγμονή του κόλπου. Η κολπίτιδα συνήθως εκδηλώνεται με την ύπαρξη κνησμού και αυξημένων υγρών από τον κόλπο, τα οποία ορισμένες φορές είναι δύσοσμα. 
Η κολπίτιδα, αν και στην πρώτη ματιά φαίνεται κάτι απλό, μπορεί ν΄ αποτελέσει ένα από τα δυσκολότερα στην αντιμετώπιση τους προβλήματα. Αυτό οφείλεται στην ιδιαιτερότητα της φυσιολογίας του κόλπου και στην πολυπλοκότητα των λεπτών ισορροπιών πάνω στις οποίες στηρίζεται η εύρυθμη λειτουργία του.
Ο κόλπος υπό κανονικές συνθήκες αποικίζεται από ένα μεγάλο αριθμό μικροοργανισμών, οι οποίοι είναι γνωστοί με τον όρο φυσιολογική χλωρίδα. Πρόκειται δηλαδή για μικροοργανισμούς οι οποίοι πρέπει να υπάρχουν στον κόλπο. Η παρουσία αυτών των μικροοργανισμών είναι επιθυμητή για δύο λόγους:
α) Χάρη σε ουσίες που παράγουν διατηρούν το pH του κόλπου σε επιθυμητές τιμές και
β) εμποδίζουν την ανάπτυξη κάποιων άλλων μικροοργανισμών, οι οποίοι δεν πρέπει να βρίσκονται στον κόλπο (παθογόνοι μικροοργανισμοί). 
Στην περίπτωση της κολπίτιδας αναπτύσσονται κάποιοι παθογόνοι μικροοργανισμοί σε βάρος της φυσιολογικής χλωρίδας, διαταράσσοντας έτσι την ισορροπία του κόλπου. Το pH διαταράσσεται και αυτό κλινικά εκδηλώνεται με τη μορφή κνησμού και υγρών στο κόλπο.
Οι μύκητες είναι ένα από τα πλέον συνηθισμένα γυναικολογικά προβλήματα, με το οποίο όλες οι γυναίκες θα έρθουν κάποια στιγμή αντιμέτωπες. Σύμφωνα με μελέτες μάλιστα, τρεις στις τέσσερις γυναίκες παρουσιάζουν κολπική μυκητίαση τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους. Γίνονται αντιληπτοί από τη φαγούρα, το τσούξιμο και τον ερεθισμό στην περιοχή του κόλπου και συνήθως, οφείλονται στη μακροχρόνια λήψη αντιβιοτικών, στη μείωση της άμυνας του οργανισμού και σε ορμονικές διαταραχές, επίσης εμφανίζεται συχνά σε γυναίκες που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη. Ωστόσο, το καλοκαίρι, πίσω από τους μύκητες κρύβονται τα στενά και συνθετικά ρούχα και εσώρουχα, τα βρεγμένα μαγιό που στεγνώνουν πάνω μας, καθώς και τα σερβιετάκια σε καθημερινή βάση.
Η ουρολοίμωξη επίσης ταλαιπωρεί πολύ τις γυναίκες μετά το καλοκαίρι. Αυτό οφείλεται στη χρήση ακάθαρτων τουαλετών και στο ότι οι γυναίκες αποφεύγουν να ουρήσουν το βράδυ, ιδιαίτερα μετά από κατανάλωση αλκοόλ, το οποίο δρα ως διουρητικό.
Τα οξυτενή κονδυλώματα, παρότι είναι σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα, εμφανίζουν έξαρση μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, γιατί πολλοί αλλάζουν ερωτικούς συντρόφους. Ακόμα και εάν η χρήση του προφυλακτικού δεν προστατεύει 100%, είναι απαραίτητη η χρήση του σε περίπτωση μη μόνιμης σχέσης. Είναι ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγουμε την λοίμωξη με τον ιό HPV και τις μετέπειτα θεραπείες με  laser , διαθερμία κλπ.
Το ίδιο ισχύει φυσικά με πιο σπάνιες λοιμώξεις όπως η Σύφιλη, η Βλεννόρροια, η Γονόρροια, τα χλαμύδια, ο Έρπης, ο ιός HIV και η Ηπατίτιδα Β & C. Κάποια απ’ αυτά, όπως ο έρπης, ενδεχομένως να μην εμφανιστούν άμεσα αλλά οποιαδήποτε άλλη στιγμή στο σώμα μας. Ωστόσο νοσήματα όπως η γονόρροια και τα χλαμύδια μπορεί να επηρεάσουν ακόμα και τη γονιμότητα της γυναίκας.

Οι πιο συχνές γυναικολογικές λοιμώξεις μπορεί να οφείλονται:

  • μυκητίαση
  • Gardnerella
  • E. coli
  • μυκόπλασμα / ουρεόπλασμα
  • χλαμύδια
  • γονόκοκκος
  • εντερόκοκκος
  • έρπητας γεννητικών οργάνων
  • σύφιλη


Τα κλινικά συμπτώματα όπως:
  • πόνο στην πύελο (λεκάνη)
  • πόνο κατά την ούρηση
  • πόνο στη σεξουαλική επαφή
  • κολπική αιμορραγία
  • έντονες / δύσοσμες κολπικές εκκρίσεις
  • κνησμό αυτόματο ή κατά την επαφή
  • ερυθρότητα του αιδοίου 
  • πυρετό
Σε κάθε περίπτωση όμως, ακόμα και αν δεν έχει γίνει αντιληπτό κάποιο σύμπτωμα, είναι απαραίτητες η διενέργεια τεστ ΠΑΠ και η καλλιέργεια κολπικού και τραχηλικού υγρού μετά τις διακοπές. Με την κλινική εξέταση και τη λήψη καλλιεργειών των κολπικών και τραχηλικών εκκρίσεων αναγνωρίζεται ο παθογόνος παράγοντας και χορηγείται η κατάλληλη αντιβιωτική ή αντιμυκητιασική αγωγή.
Η γυναίκα που θα εκδηλώσει αυτά τα συμπτώματα πρέπει να απευθυνθεί στο γυναικολόγο της. Αυτός θα εκτιμήσει τη βαρύτητα της κατάστασης και θα μεθοδεύσει την αντιμετώπιση της, με τη χορήγηση των κατάλληλων φαρμάκων, είτε τοπικά στον κόλπο είτε συστηματικά από το στόμα. 
Θα πρέπει να επισημανθεί η λανθασμένη τακτική πολλών γυναικών που αντιμετωπίζουν μόνες τους το πρόβλημα, με βάση την αγωγή που είχαν πάρει κάποιες φίλες τους για ανάλογα συμπτώματα. Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η κάθε μόλυνση είναι διαφορετική και ο οργανισμός της κάθε γυναίκας διαφέρει. Στην καθημερινή μας πρακτική συναντούμε επίσης και ένα αρκετά μεγάλο αριθμό γυναικών οι οποίες λαμβάνουν αγωγή προληπτικά, χωρίς δηλαδή να έχουν κάποιο σύμπτωμα. Πρόκειται για γυναίκες οι οποίες πιστεύουν ότι για να αποφύγουν την εμφάνιση κάποιας κολπίτιδας χρειάζεται να πάρουν προληπτικά κάποια φαρμακευτική αγωγή, είτε σε μηνιαία βάση, είτε πριν από κάποια συγκεκριμένη περίοδο (π.χ στις διακοπές τους). 
Αυτή η αναίτια χρήση φαρμακευτικών ουσιών, όχι μόνο είναι άχρηστη, αλλά μπορεί να αποδειχθεί και επιζήμια, δημιουργώντας ποικιλία διαταραχών στην εύθραυστη ισορροπία του κόλπου. 

Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε ότι οι γυναικολογικές λοιμώξεις πρέπει να αντιμετωπισθούν σοβαρά και μεθοδικά Σε κάθε περίπτωση πάντως, η σωστή πρόληψη, ο σωστός εργαστηριακός έλεγχος και η έγκαιρη επίσκεψη στον γυναικολόγο μόλις εντοπίσετε τα πρώτα συμπτώματα βοηθούν σημαντικά στην αντιμετώπιση του προβλήματος.


* Ο Γιώργος Μονεμβασίτης είναι Μαιευτήρας-Γυναικολόγος.
Επ. Καθηγητής Παν/μίου Cornell, H.Π.Α., 
Εξειδικευτής στην Ουρογυναικολογία και Χειρουργική Χαλάρωσης Πυέλου.

Τηλ. 210 8053176 Μαρούσι, τηλ 210 7777787 Δορυλαίου 10-12 Αθήνα


Γιατί συμβαίνουν οι κολπίτιδες το καλοκαίρι; Ποιες οι αιτίες; Πώς μπορούν να προληφθούν;


του Γιώργου Μονεμβασίτη, M.D.*, medlabnews.gr iatrikanea

Είναι γεγονός ότι τους καλοκαιρινούς μήνες, οι γυναίκες ταλαιπωρούνται συχνά από κολπίτιδες, οι οποίες εκδηλώνονται με ενοχλητικά συμπτώματα, που επηρεάζουν την ποιότητα της καθημερινής τους ζωής.

Το καλοκαίρι δεν μας αφήνει μόνο μαύρισμα και αναμνήσεις αλλά και ευκαιριακές λοιμώξεις. Οι περισσότερες γυναίκες κάνουν τον ετήσιο γυναικολογικό τους έλεγχο το Σεπτέμβρη προκειμένου να διαγνωστούν τυχόν προβλήματα που δεν έχουν εμφανίσει ιδιαίτερα συμπτώματα.

Oι κολπικές διαταραχές (κολπίτιδες) αποτελούν σήμερα το συχνότερο πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες και είναι η συνηθέστερη αιτία που μια γυναίκα θα επισκεφθεί τον γυναικολόγο της. Με τον όρο κολπίτιδα εννοούμε τη φλεγμονή του κόλπου. Η κολπίτιδα συνήθως εκδηλώνεται με την ύπαρξη κνησμού και αυξημένων υγρών από τον κόλπο, τα οποία ορισμένες φορές είναι δύσοσμα.

Αν θέλαμε να κατατάξουμε τις παθολογικές καταστάσεις που προεξάρχουν την περίοδο του καλοκαιριού, θα τις χωρίζαμε σε:
  • Μυκητιάσεις
  • Μικροβιακές κολπίτιδες (κοινά παθογόνα μικρόβια, αιμόφιλος, τριχομονάδες, χλαμύδια)
  • Ιογενείς λοιμώξεις (HPV, έρπης γεννητικών οργάνων)
  • Λοιμώξεις του ουροποιογεννητικού συστήματος, με κυρίαρχες τις κυστίτιδες
  • Διαταραχές του γυναικείου γεννητικού κύκλου
  • Πυελικές φλεγμονές.


    Ο κόλπος υπό κανονικές συνθήκες αποικίζεται από ένα μεγάλο αριθμό μικροοργανισμών, οι οποίοι είναι γνωστοί ως γαλακτοβάκιλλοι και αποτελούν την φυσιολογική χλωρίδα. Η παρουσία αυτών των μικροοργανισμών είναι επιθυμητή γιατί χάρη σε ουσίες που παράγουν διατηρούν το pH του κόλπου σε επιθυμητές τιμές και  εμποδίζουν την ανάπτυξη κάποιων άλλων μικροοργανισμών, οι οποίοι δεν πρέπει να βρίσκονται στον κόλπο (παθογόνοι μικροοργανισμοί). Στην περίπτωση της κολπίτιδας λοιπόν αναπτύσσονται κάποιοι παθογόνοι μικροοργανισμοί σε βάρος της φυσιολογικής χλωρίδας, διαταράσσοντας έτσι την ισορροπία του pH  και αυτό κλινικά εκδηλώνεται με τη μορφή κνησμού και υγρών στο κόλπο.

    Αίτια, λοιπόν κολπίτιδας μπορεί να είναι:

    Μικρόβια, που συνήθως μεταδίδονται με τη σεξουαλική επαφή, όπως είναι οι τριχομονάδες, ο αιμόφιλος του κόλπου κ.ά.
    Βακτήρια της ήδη υπάρχουσας φυσιολογικής χλωρίδας, που υπό ορισμένες συνθήκες υπεραναπτύσσονται, όπως στρεπτόκοκκοι, σταφυλόκοκκοι, μύκητες κ.ά.

    Γενικά συμπτώματα
    o   Κνησμός
    o   Αυξημένη έκκριση κολπικών υγρών (δύσοσμες σε ορισμένες περιπτώσεις)
    o   Τσούξιμο
    o   Ερυθρότητα
    o   Οίδημα
    o   Πόνος κυρίως κατά τη σεξουαλική επαφή (δυσπαρευνία)

    Λόγοι που αυξάνεται η πιθανότητα κολπίτιδας.

    • Κακή γενική κατάσταση του οργανισμού (έλλειψη ύπνου, περιορισμένη αντοχή λόγω ανθυγιεινής ή φτωχής διατροφής, στρες, κάπνισμα).
    • Λάθος ή ελλιπής τοπική υγιεινή (κολπικές πλύσεις, συνεχή χρήση ταμπόν).
    • Πολυάριθμες εκτρώσεις.
    • Χρήση αποσμητικών σπρέι στην ευαίσθητη περιοχή.
    • Σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλακτικό.
    • Εγκυμοσύνη αλλά και εμμηνόπαυση.
    • Συγκεκριμένες ενδυματολογικές συνήθειες όπως πολύ εφαρμοστά παντελόνια ή σορτς.
    Διάγνωση
    Οι περισσότερες κολπίτιδες και ανεξάρτητα από το αίτιο που τις προκαλεί παρουσιάζουν παρόμοια συμπτώματα, γι΄ αυτό δεν μπορούν να διαγνωστούν με ακρίβεια αποκλειστικά βάσει των συμπτωμάτων τους. Έτσι, η διάγνωση επιτυγχάνεται με την καλλιέργεια κολποτραχηλικού υγρού. Αυτή η εξέταση είναι απαραίτητη προκειμένου να εντοπιστεί ποιο ακριβώς μικρόβιο είναι υπεύθυνο και στη συνέχεια να δοθεί η κατάλληλη θεραπεία.

    Θεραπεία
    Η θεραπεία αφορά συνήθως τη λήψη κάποιου συνδυασμού αντιβιοτικών από το στόμα με κολπικά υπόθετα ή κρέμες. Ωστόσο, ακόμη και μετά τη θεραπεία οι κολπίτιδες σε ένα σεβαστό ποσοστό των ασθενών υποτροπιάζουν, κάτι που μπορεί να οφείλεται σε ανθεκτικότητα στελέχη απέναντι στα φάρμακα ή σε επανεμφάνιση του αίτιου της μόλυνσης. Σε κάθε περίπτωση πάντως, η σωστή πρόληψη και η έγκαιρη επίσκεψη στον γυναικολόγο μόλις εντοπίσετε τα πρώτα συμπτώματα βοηθούν σημαντικά στην αντιμετώπιση του προβλήματος.

    Πρόληψη
    Απλές και αποτελεσματικές συμβουλές για να προληφθούν οι καλοκαιρινές κολπίτιδες
    • Φροντίστε για την τακτική και σωστή υγιεινή της γεννητικής σας περιοχής με άφθονο νερό και ενδεχομένως με κάποιο ειδικό προϊόν(σαπούνι, διάλυμα κ.λ.π.).
    • Φυσιολογικά το εσωτερικό του κόλπου βρίσκεται σε μια δυναμική ισορροπία. Μην χρησιμοποιείτε, λοιπόν,  ισχυρά αντισηπτικά και μην κάνετε εσωτερικές πλύσεις χωρίς κάποιον ιδιαίτερο λόγο. Μπορεί να διαταράξετε την μικροβιακή  ισορροπία του κόλπου σας και να προκαλέσετε κολπίτιδα.
    • Μην μένετε πολύ ώρα με βρεγμένο μαγιό-φροντίστε να έχετε δεύτερο μαζί σας για να αλλάζετε ( τα βακτήρια και οι μύκητες αναπτύσσονται ταχύτερα σε θερμό και υγρό περιβάλλον).
    • Μην κολυμπάτε κατά την διάρκεια της περιόδου σας, ειδικά εάν δεν έχετε ολοκληρώσει την οικογένειά σας.
    • Να μην χρησιμοποιείτε συχνά ταμπόν , κι όταν αυτό γίνεται η χρήση του να μην ξεπερνά τις τέσερις με πέντε ώρες.
    • Απλώνετε πάντα την δική σας πετσέτα πάνω στην άμμο ή στην ξαπλώστρα.
    • Αποφεύγετε, κατά το δυνατόν, τη συχνή χρήση στενών εσωρούχων και τζήν πανελονιών-αυξάνουν την θερμοκρασία της περιοχής, άρα και την υγρασία, δημιουργώντας το ιδανικό περιβάλλον για την ανάπτυξη των ενοχλητικών μας μικροβίων.
    • Χρησιμοποιείστε βαμβακερά κι όχι συνθετικά εσώρουχα.
    • Προσπαθείστε να προτιμάται  παραλίες με καθαρά νερά.
    • Εάν πρόκειται να ξεκινήσετε αντιβίωση, ξεκινήστε την κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων ή κάποιο συμπλήρωμα με προβιοτικό.
    • Κάνετε τον τακτικό σας έλεγχο με τέστ Παπανικολάου.
    • Εάν υπάρχει κάποια λοίμωξη, η σεξουαλική επαφή θα πρέπει να αποφεύγεται, ή να γίνεται από την αρχή έως το τέλος με προφυλακτικό.
    • Να προσπαθείτε να χρησιμοποιείτε πάντα προφυλακτικό, ειδικά στις νέες σας γνωριμίες.
    • Εάν νιώσετε φαγούρα, ερεθισμό ,αύξηση των υγρών, δυσοσμία ή πόνο στα γεννητικά όργανα, επισκεφθείτε αμέσως τον ιατρό σας για γυναικολογική εξέταση και πιθανώς λήψη καλλιεργειών!
    * Ο Γιώργος Μονεμβασίτης είναι Μαιευτήρας-Γυναικολόγος.
    Επ. Καθηγητής Παν/μίου Cornell, H.Π.Α., 
    Εξειδικευτής στην Ουρογυναικολογία και Χειρουργική Χαλάρωσης Πυέλου.


    Τηλ. 210 8053176 Μαρούσι, τηλ 210 7777787 Δορυλαίου 10-12 Αθήνα
    Copyright © 2015-2022 MEDLABNEWS.GR / IATRIKA NEA All Right Reserved. Τα κείμενα είναι προσφορά και πνευματική ιδιοκτησία του medlabnews.gr
    Kάθε αναδημοσίευση θα πρέπει να αναφέρει την πηγή προέλευσης και τον συντάκτη. Aπαγορεύεται η εμπορική χρήση των κειμένων