Κολπική μαρμαρυγή: τι είναι και ποιοι είναι οι βασικοί παράγοντες κινδύνου

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Η κολπική μαρμαρυγή είναι η συχνότερη αρρυθμία της καρδιάς και συνδέεται με πολλούς καρδιαγγειακούς αλλά και μη καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου. Το άρθρο εξηγεί τι είναι η κολπική μαρμαρυγή, γιατί δεν θεωρείται αυτοτελής πάθηση και ποιοι παράγοντες, όπως η υπέρταση, η παχυσαρκία, το αλκοόλ και η έλλειψη άσκησης, αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισής της. 

Υπολογίζεται ότι περίπου 150,000 Έλληνες πάσχουν από κολπική μαρμαρυγή και προσβάλλει πάνω από 1% του γενικού πληθυσμού αλλά η παρουσία της αυξάνεται σε 10% σε άτομα ηλικίας άνω των 80 ετών. 

Η συχνότητα της, αυξάνεται καθώς ο πληθυσμός της πατρίδας μας γερνάει. Όμως η συχνή αυτή αρρυθμία διαγιγνώσκεται εύκολα από την κλινική εξέταση και το απλό ηλεκτροκαρδιογράφημα. 

Η Κολπική Μαρμαρυγή, ανήκει στις υπερκοιλιακές αρρυθμίες και είναι η πιο συχνή αρρυθμία της καρδιάς παγκοσμίως. 
Η γήρανση του πληθυσμού στην Ευρώπη και την Βόρεια Αμερική την κάνουν ιδιαίτερα συχνή ιδιαίτερα σε ηλικίες άνω των 60 ετών. 
Οι οικονομικές συνέπειες στους προϋπολογισμούς της υγείας καθώς και η πρόοδος τόσο της φαρμακοβιομηχανίας όσο και της επεμβατικής καρδιολογίας (ηλεκτροφυσιολογίας), έχει στρέψει τα φώτα της επιστήμης πάνω της.

Η αναγκαιότητα της πρόληψης στην καθημερινή ιατρική πράξη, καθίσταται απαραίτητη στις μέρες μας, λόγω του αυξανόμενου κινδύνου καρδιαγγειακών νοσημάτων.

Η κολπική μαρμαρυγή ΔΕΝ είναι αυτοτελής πάθηση. 

Στην κολπική μαρμαρυγή οι δύο κόλποι της καρδιάς ουσιαστικά δεν συστέλλονται για να προωθήσουν το αίμα προς τις κοιλίες. Η προώθηση του αίματος γίνεται μηχανικά λόγω διαφοράς πιέσεως μεταξύ κόλπων και κοιλιών. Αυτό συμβαίνει γιατί οι κόλποι δεν διεγείρονται σωστά ηλεκτρικά. Διεγείρονται άναρχα, γιατί καταργείται η φυσική ηλεκτρική διέγερση, από διάφορα ηλεκτρικά βραχυκυκλώματα τα οποία αναδύονται και επικρατούν. Οι λόγοι που συμβαίνουν όλα αυτά είναι πάρα πολλοί. Βασικά κάθε καρδιακή ή πνευμονική πάθηση που μπορεί να αυξήσει αισθητά τις πιέσεις μέσα στους κόλπους μπορεί να οδηγήσει σε κολπική μαρμαρυγή. Σε αντιδιαστολή υπάρχει μια άλλη κατηγορία κολπικής μαρμαρυγής όπου οι κόλποι είναι φυσιολογικοί, οι πιέσεις μέσα στους κόλπους παραμένουν φυσιολογικές όμως αναπτύσσονται ηλεκτρικές εστίες μέσα στους κόλπους ή μέσα στις πνευμονικές φλέβες που τελικά δημιουργούν ηλεκτρικά κυκλώματα που καταργούν τον φυσιολογικό ηλεκτρικό ρυθμό της καρδιάς. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν και οι περιπτώσεις όπου η κολπική μαρμαρυγή προκαλείται από γονιδιακή διαταραχή δηλαδή από γονίδια που εποπτεύουν την λειτουργία ειδικών πρωτεϊνών μέσα στα μυοκαρδιακά κύτταρα του κόλπου.

Η κολπική μαρμαρυγή μπορεί να ταξινομηθεί σε τρεις κατηγορίες: 

· Υποτροπιάζουσα - μετά από δύο ή περισσότερα επεισόδια κολπικής μαρμαρυγής.
· Παροξυσμική - κολπική μαρμαρυγή που σταματάει χωρίς παρέμβαση.
· Εμμένουσα - κολπική μαρμαρυγή που διατηρείται για διάστημα μεγαλύτερο των επτά ημερών.

Η αιτιολογία διακρίνεται κυρίως σε καρδιαγγειακής αιτιολογίας βαλβιδοπάθεια, αρτηριακή υπέρταση, ισχαιμική καρδιακή νόσο, οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου κ.α. ή σε μη καρδιακής αιτιολογίας νόσους όπως θυρεοειδοπάθεια, πνευμονοπάθειες, αλκοολισμός, παχυσαρκία, σακχαρώδης διαβήτης κ.α. Τα αλκοολούχα ποτά σε συνδυασμό με το πολύ φαγητό προδιαθέτουν στην εκδήλωση της κολπικής μαρμαρυγής. Οι διαβητικοί παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης κολπικής μαρμαρυγής (ΚΜ). 

Παράγοντες κινδύνου:

• Υπέρταση
• Καρδιακή ανεπάρκεια
• Βαλβιδοπάθειες
• Μυοκαρδιοπάθειες και πρωτοπαθή ηλεκτρικά νοσήματα της καρδιάς
• Στρες
• Κατάχρηση αλκοόλ
• Έλλειψη άσκησης
• Υπνική άπνοια
• Διαταραχές του θυρεοειδούς
• Παχυσαρκία
• Σακχαρώδης διαβήτης
• Μεταβολικό σύνδρομο
Μη τροποποιήσιμοι παράγοντες κινδύνου:
• Οικογενειακό ιστορικό
• Προχωρημένη ηλικία
• Συγγενείς καρδιακές διαταραχές
• Φύλο - οι άνδρες έχουν μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης ΚΜ

Η Κολπική Μαρμαρυγή δεν είναι και τόσο αθώα όσο θα ήθελαν να πιστεύουν οι καρδιολόγοι την δεκαετία του 80 και ίσως και του 90. Έχει βρεθεί ότι διπλασιάζει τον κίνδυνο θανάτου ανεξαρτήτου λόγου,διπλασιάζει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο, πενταπλασιάζει την πιθανότητα νοσηλείας ενώ επταπλασιάζει τον κίνδυνο αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου (75000 ΑΕΕ στην Αμερική τον χρόνο). Τέλος δεν πρέπει να ξεχνάμε και τις επιπλοκές που προκαλούνται από την φαρμακευτική αγωγή ή τις επεμβατικές θεραπευτικές τεχνικές.

Επίσης βρέθηκε ότι οι άνθρωποι με κολπική μαρμαρυγή είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν νοητικά προβλήματα ή άνοια σε πιο μικρή ηλικία από ό,τι όσοι δεν έχουν ιστορικό καρδιακής αρρυθμίας. Οι επιστήμονες δεν είναι βέβαιοι για ποιο λόγο η κολπική μαρμαρυγή συνδέεται με την άνοια. Μια πιθανή αιτία είναι ότι η άρρυθμη λειτουργία της καρδιάς μπορεί να οδηγήσει σε χρόνια προβλήματα στην κυκλοφορία του αίματος, με συνέπεια να μην οξυγονώνεται σωστά ο εγκέφαλος. Μια άλλη πιθανή εξήγηση είναι τα λεγόμενα μικρά και «σιωπηλά» εγκεφαλικά επεισόδια, στα οποία είναι πιο ευάλωτοι οι άνθρωποι με καρδιακές αρρυθμίες. 

Συμπτώματα

Η κλινική εικόνα διαφέρει από ασθενή σε ασθενή. Η κολπική μαρμαρυγή είναι συχνά ασυμπτωματική στους νέους ασθενείς, όταν όμως παρουσιάσει συμπτώματα, αυτά συνίστανται σε:
 • δύσπνοια
 • ίλιγγος
 • αίσθημα παλμών
 • κούραση
 • συμπτώματα οξείας καρδιακής ανεπάρκειας

Διάγνωση

Η διάγνωση της νόσου είναι πάντα ηλεκτροκαρδιογραφική (υπάρχουν ηλεκτροκαρδιογραφικά κριτήρια). Πρέπει να διαφοδιαγνωστεί από άλλες κολπικές αρρυθμίες (κολπικό πτερυγισμό, πολυεστιακή κολπική ταχυκαρδία).

Θεραπεία

Είναι λάθος να μη επιχειρείται άμεση αποκατάσταση της κολπικής μαρμαρυγής με κάθε τρόπο γιατί πέραν του κινδύνου των εμβολών από θρόμβους που δημιουργούνται μέσα στους κόλπους υπάρχει και ο κίνδυνος να μονιμοποιηθεί η κολπική μαρμαρυγή γιατί η ίδια η μαρμαρυγή προκαλεί βλάβες στο τοίχωμα του κόλπου με αποτέλεσμα να μετατραπεί σε χρόνια.
Η θεραπεία περιλαμβάνει σε πρώτη φάση φαρμακευτική αντιμετώπιση σε συνάρτηση με τυχόν άλλα καρδιακά προβλήματα ή νόσους του ασθενή, ενώ σε δεύτερη φάση σε μη ανταπόκριση κυρίως στην θεραπεία σε επεμβατικές νέες τεχνικές με όλο και πιο καλά αποτελέσματα.

Η κατάλυση είναι μία ελάχιστα επεμβατική μέθοδος που χρησιμοποιείται όταν τα φάρμακα αποτυγχάνουν ή ακόμα και ως πρώτη θεραπευτική επιλογή ειδικά σε νέους ασθενείς. Στόχος είναι η οριστική εξαφάνιση ή τουλάχιστον η σημαντική μείωση των επεισοδίων και των συμπτωμάτων.

Κατά την κατάλυση χορηγείται ενέργεια (θερμική βλάβη ή κρυοπηξία) και εξουδετερώνονται οι εστίες στην καρδιά (πνευμονικές φλέβες) που προκαλούν την κολπική μαρμαρυγή. Οι νέες τεχνολογίες κρυοπηξίας των πνευμονικών φλεβών παρουσιάζουν πολύ υψηλή αποτελεσματικότητα (70-80%), μεγαλύτερη ασφάλεια και έχουν μειώσει κατά πολύ τον χρόνο της επέμβασης. Η κατάλυση ΚΜ, που έχει αρχίσει να εφαρμόζεται μόλις τα τελευταία 15 χρόνια, είναι πιο αποτελεσματική στη μακροχρόνια διατήρηση του φλεβοκομβικού ρυθμού σε σχέση με τα αντιαρρυθμικά φάρμακα. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο τρόπος εμφάνισης της αρρυθμίας, η χρονιότητα της αρρυθμίας, η παρουσία και η σοβαρότητα των καρδιαγγειακών νοσημάτων και το μέγεθος του αριστερού κόλπου. Η κατάλυση ΚΜ συνιστάται σε συμπτωματικούς ασθενείς με παροξυσμική ΚΜ μετά την αποτυχία της αντιαρρυθμικής αγωγής.

Ο ακρογωνιαίος λίθος της θεραπείας παραμένουν για πολλά χρόνια τα αντιαρρυθμικά (διαφόρων κλάσεων) καθώς και η αντιπηκτική αγωγή. Tα λεγόμενα κουμαρινικά αντιπηκτικά, με κύριους εκπροσώπους τη βαρφαρίνη (Panwarfin) και τηνασενοκουμαρόλη (το γνωστό μας Sintrom), αποδείχθηκαν για πάρα πολλά χρόνια ιδιαίτερα αποτελεσματικά για την πρόληψη των ΑΕΕ σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή, με εύκολη χορήγηση μια φορά την ημέρα, εξατομικευμένη για κάθε άρρωστο δόση και χαμηλό κόστος, ενώ για την περίπτωση αιμορραγίας από τραυματισμό ή υπερδοσολογία υπάρχει αποτελεσματικό αντίδοτο. Το μειονέκτημα αυτών των αντιπηκτικών είναι η ανάγκη των συχνών, κυρίως στην αρχή της θεραπείας, αιματολογικών εξετάσεων (χρόνος προθρομβίνης ή INR) για την εξατομίκευση της δόσης, ώστε να υπάρχει το μεγαλύτερο θεραπευτικό όφελος με τον μικρότερο κίνδυνο αιμορραγίας. 
Μια νέα γενιά θεραπειών (αναστολείς Χa), αναστέλλοντας τον παράγοντα Xa, έναν βασικό παράγοντα πήξης, εμποδίζουν την παραγωγή θρομβίνης και τον σχηματισμό θρόμβων στο αίμα. Έτσι, μειώνουν τα εγκεφαλικά και τα εμβολικά επεισόδια, χωρίς να υπολείπονται αποτελεσματικότητας στην πρόληψη των εγκεφαλικών επεισοδίων, σε σχέση με τα παλαιότερα αντιπηκτικά. 

Η δαμπιγκατράνη (Pradaxa), η ριβαροξαμπάνη (Xarelto) και η απιξαμπάνη (Eliquis) είναι τα τρία νέα αντιπηκτικά που έχουν πάρει έγκριση για κυκλοφορία στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ μετά τη δημοσίευση των αποτελεσμάτων των πολυκεντρικών μελετών RE-LY, ROCKET-AF και ARISTOTLΕ αντίστοιχα, ενώ ακολουθούν και άλλα. 
Η αγωγή με τα νέα αντιπηκτικά, σε αντίθεση με την αγωγή με τα κουμαρινικά αντιπηκτικά, δεν απαιτεί επαναλαμβανόμενες εργαστηριακές εξετάσεις και αλλαγές της δόσης, δεν επηρεάζεται από την τροφή και έχει μικρή πιθανότητα  αλληλεπίδρασης με άλλα φάρμακα.

Διατροφή

Το τυπικό διαιτολόγιο του ασθενούς με κολπική μαρμαρυγή έχει σκοπό να αποκλειστούν τρόφιμα τα οποία εμφανίζουν πηκτική δράση. Τρόφιμα τα οποία πρέπει να αποκλειστούν, είναι τα τρόφιμα τα οποία περιέχουν την λιποδιαλυτή βιταμίνη Κ-κινόνη. Τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως είναι τα λάχανα, το σπανάκι, το παντζάρι, το μπρόκολο, το κουνουπίδι. Όταν τα εν λόγω λαχανικά είναι μαγειρεμένα, η ποσότητα βιταμίνης Κ που προσφέρουν είναι κατά πολύ μεγαλύτερη. Επίσης, σε μεγάλη ποσότητα βρίσκεται στο σογιέλαιο και στο συκώτι.
Όμως, τρόφιμα τα οποία περιέχουν σε μικρό ποσοστό την βιταμίνη Κ θα πρέπει να καταναλώνονται σε φυσιολογικές ποσότητες

Πρόληψη εκδήλωσης της κολπικής μαρμαρυγής:

1. Ακολουθείτε μια υγιεινή διατροφή για την καρδιά
2. Αυξήστε την καθημερινή σας σωματική δραστηριότητα
3. Αποφύγετε ή περιορίστε το κάπνισμα
4. Διατηρείστε ένα υγιές σωματικό βάρος
5. Περιορίστε ή αποφύγετε εντελώς την κατανάλωση καφεΐνης και αλκοόλ
6. Μειώστε το στρες και τις εξάρσεις θυμού, καθώς μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα στον καρδιακό σας ρυθμό

Διαβάστε επίσης

• Κολπική μαρμαρυγή: Σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο διατρέχουν όσοι άνθρωποι υποφέρουν από κατάθλιψη
  
• Καρδιακή αρρυθμία. Τι είναι; Πόσο επικίνδυνη είναι; Πώς αντιμετωπίζεται; Πώς προλαμβάνεται;
• ΠΑΙΡΝΕΤΕ ΑΝΤΙΠΗΚΤΙΚΑ; XΡΗΣΙΜΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ. ΤΡΟΦΕΣ ΚΑΙ ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΟΥ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥΣ.
• Οι νεότερες εξελίξεις στη καδιαγγειακή ιατρική στο Διεθνές Συνέδριο Heart Vessels & Stroke
• Ποιοι πρέπει να παίρνουν αντιπηκτική αγωγή; Ποια είναι τα αντιπηκτικά φάρμακα και τι πρέπει να προσέχουμε;

PhD
https://scholar.google.gr/citations?hl=el&user=x0_XklQAAAAJ

Πρώτη δημοσίευση: Ιούνιος 2013 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Αλέξανδρος Γιατζίδης

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 11 Απριλίου 2026

Πόνος στην κοιλιά: γιατί πονάει, τι σημαίνει αν είναι χαμηλά ή διάχυτος και πότε χρειάζεται έλεγχο

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Ο πόνος στην κοιλιά είναι από τα συχνότερα συμπτώματα στην ιατρική και μπορεί να οφείλεται από κάτι σχετικά απλό, όπως δυσπεψία, έως σε σοβαρές παθήσεις που χρειάζονται άμεση αξιολόγηση. Το άρθρο εξηγεί γιατί πονάει η κοιλιά, τι σημαίνει αν ο πόνος είναι χαμηλά ή διάχυτος και ποιες παθολογικές ή γυναικολογικές αιτίες πρέπει να ληφθούν υπόψη. 

Ο κοιλιακός πόνος ή κοιλιακό άλγος είναι μια πολύ συχνή ιατρική κατάσταση είτε οξεία είτε χρονία. Είναι ουσιαστικά ο πόνος που αισθάνεται κανείς ανάμεσα στις πλευρές και στην πύελο.

Μπορεί να είναι μέρος της εκδήλωσης πολλών παθήσεων είτε παθολογικών είτε χειρουργικών και προέρχεται από όργανα μέσα η έξω στην κοιλιά. Είναι πολλές φορές μια δύσκολη κατάσταση και για τους γιατρούς γιατί ο πόνος είναι σύμπτωμα καλοήθων αλλά και δυνητικά επικίνδυνων παθήσεων που μάλιστα μπορεί να απειλήσουν και τη ζωή. Δυστυχώς πολλές φορές εκδηλώνονται με τον ίδιο τρόπο. Ο πόνος μπορεί να προέρχεται από ιστούς όπως το δέρμα τους μυς η ενδοκοιλιακά όργανα όπως το στομάχι, το λεπτό έντερο , το παχύ έντερο , το ήπαρ , τη χοληδόχο κύστη, τα νεφρά , την αορτή η το πάγκρεας κάνοντας τη διάγνωση πιο δύσκολη. άλλοτε ο πόνος προέρχεται από όργανα έξω από την κοιλιά όπως τα πνευμόνια στην πνευμονία, από την καρδιά στο έμφραγμα η από γυναικολογικά όργανα: ωοθήκες η μήτρα

Οι μηχανισμοί που προκαλούν κοιλιακό πόνο είναι:

• φλεγμονή: αυτή οδηγεί στην παραγωγή διαφόρων χημικών ουσιών που ενεργοποιούν τους υποδοχείς του πόνου.
• ισχαιμία:(απουσία αιμάτωσης)
• διάταση μυών η καψών(περιβλημάτων οργάνων).
• διέγερση νεύρων: μερικές φορές οι όγκοι διηθούν τα νεύρα και προκαλούν πόνο.

Γιατί πονάει η κοιλιά μου;

Όπως αναφέρθηκε τα αίτια μπορεί να είναι πολλά.

1.Δυσπεψία: όταν τρώμε ένα γεύμα βαρύ ή που δεν το έχουμε συνηθίσει, το στομάχι και το έντερο υπερφορτώνονται με αποτέλεσμα να προκαλείται πόνος στο πάνω μέρος της κοιλιάς. Σε αυτή την περίπτωση, ο κοιλιακός πόνος συνοδεύεται από φούσκωμα, ναυτία και αίσθημα καύσου.
2.Σωματική καταπόνηση: είναι συχνό το φαινόμενο να εκδηλώνεται πόνος στην κοιλιά μετά από έντονη εκγύμναση. Στην πραγματικότητα, ο πόνος σχετίζεται τους μύες της κοιλιάς και προκαλείται από μυική διάταση ή άλλο μικροτραυματισμό. 
3.Νόσος των χοληφόρων: Χολοκυστίτιδα(φλεγμονή της χοληδόχου κύστης) και χολολιθίαση τυπικά προκαλούν πόνο στην δεξιό άνω μέρος της κοιλιάς. Ο πόνος είναι συχνά υποτροπιάζων και έχει σχέση με τη πέψη. Ο ασθενής παραπονιέται για ναυτία , εμετό και ανορεξία μαζί με τον πόνο.
4.Οξεία παγκρεατίτιδα: Αυτή η κατάσταση προκαλεί έντονο επιγαστρικό (στο άνω κεντρικό μέρος της κοιλιάς) και μπορεί να αντανακλά στην πλάτη. Ο εμετός και το σοκ μπορεί να είναι συνοδά φαινόμενα
5.Πεπτικό έλκος.
6.Γαστροοισοφαγική παλινδρομική νόσος
7.Πνευμονία του κάτω μέρος των πνευμόνων μπορεί να προκαλέσει κοιλιακό πόνο ερεθίζοντας το διάφραγμα(ο μυς που χωρίζει το θώρακα από την κοιλιά). Η κατάσταση μιμείται πόνο των χοληφόρων.
8.Καρδιακή προσβολή: μπορεί να εκδηλωθεί με κοιλιακό πόνο στην άνω κοιλιά. Εάν είναι κάποιος με παράγοντες κινδύνου για στεφανιαία νόσο πρέπει να γίνε ηλεκτροκαρδιογράφημα.
9.Βλάβη στο σπλήνα: το όργανο αυτό βρίσκεται κοντά στο στομάχι και χρησιμεύει για να φιλτράρει το αίμα. Μπορεί να πάθει βλάβη από τραύμα η από πήγμα που μπαίνει στην κυκλοφορία , καταστάσεις που και οι δύο προκαλούν πόνο στο δεξιό άνω μέρος της κοιλιάς.

Κάτω κοιλιακός πόνος (χαμηλά)

1.Οξεία σκωληκοειδίτιδα: αυτή είναι μια συχνή ιατρική κατάσταση σε όλες τις ηλικίες. Προκαλεί συνήθως αρχικά πόνο κεντρικά η στο επιγάστριο και μετά στη δεξιά κάτω μεριά της κοιλιάς. Ναυτία έμετος και διάρροια είναι συνοδά συμπτώματα. Ο γιατρός σας υποθέτει ότι αυτό είναι το σημείο του πόνου από το σημείο της ευαιαισθησίας και από άλλα σημεία της εξέτασης
2.Εκκολπωματική νόσος: εκκολπωματίτιδα προκύπτει όταν οι ανώμαλες εγκοπές σαν σακουλάκια στο παχύ έντερο παθαίνουν απόφραξη και φλεγμονή από κόπρανα. Στις δυτικές χώρες εκδηλώνεται με πόνο στο αριστερό κάτω μέρος της κοιλιάς αλλά αυτό ποικίλλει ανάλογα με το είδος της δίαιτας.
3.Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου: η νόσος του Crohn και η ελκώδης κολίτιδα συχνά προκαλούν επεισόδια κοιλιακού πόνου
4.Νεφρολιθίαση
5.Κήλες: Εάν γίνει συστροφή τότε η αιματική ροή σταματά και προκαλείται πόνος.
6.   Διάταση ουροδόχου κύστης: από απόφραξη της εξόδου η από υπερτροφία προστάτη.
7.Γαστρεντερίτιδα ή λοίμωξη του ουροποιητικού είναι συχνά αίτια κοιλιακού πόνου.
8.Πυελική νόσος: πόνος στο κάτω μέρος της κοιλιάς σχετίζεται συχνά με παθήσεις του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος όπως πυελική φλεγμονώδης νόσος, λοίμωξη σαλπίγγων, μάζα ωοθηκών, έκτοπη εγκυμοσύνη , ενδομητρίωση(χρόνια νόσος όπου η επιφάνεια της μήτρας βρίσκεται και σε άλλες έκτοπες θέσεις και προκαλεί πόνο)η ινομυώματα(καλοήθεις όγκοι στο τοίχωμα της μήτρας)

Διάχυτος κοιλιακός πόνος

· απόφραξη εντέρου: η απόφραξη του λεπτού εντέρου οφείλεται συχνά σε συμφύσεις από προηγούμενες εγχειρήσεις ενώ του παχέος από όγκους η από συστροφή. Ναυτία , εμετός , φούσκωμα και αδυναμία για αποβολή αερίων και κοπράνων μπορεί να είναι συνοδά συμπτώματα

· Ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής: Αυτό είναι διάταση του τοιχώματος της κυριότερης αρτηρίας που αιματώνει την κοιλιά. Το μέρος της διάτασης είναι αδύνατο και μπορεί να σπάσει. Εάν αυτό συμβεί τότε προέρχεται πολύ έντονος κοιλιακός πόνος. πόνος στην πλάτη και ενδεχομένως σοκ.
· Περιτονίτιδα: αυτό είναι μια γενικευμένη φλεγμονή του κοιλιακού τοιχώματος. Εάν παραμένει κανείς ακίνητος ανακουφίζει από τον πόνο.

Γυναικολογικές αιτίες κοιλιακού πόνου

· Έμμηνος ρύση: ο πόνος κατά τη διάρκεια της περιόδου οφείλεται στην αυξημένη παραγωγή προσταγλανδινών, ουσιών που προκαλούν συσπάσεις της μήτρας. Εκδηλώνεται χαμηλά στην κοιλιά και πολλές φορές αντανακλά στη μέση, τα πόδια, την πλάτη ή το στομάχι. Εάν ο πόνος δεν υποχωρεί με τα παυσίπονα, πιθανώς σχετίζεται με σοβαρότερες γυναικολογικές αιτίες (κύστεις ωοθηκών, ενδομητρίωση κτλ).
· Κύστεις στις ωοθήκες: η μάζα που υπάρχει στις ωοθήκες δημιουργεί ευαισθησία προκαλώντας πόνο χαμηλά στην κοιλιά.
· Συστροφή ωοθήκης: η ωοθήκη περιστρέφεται γύρω από τον άξονά της και δεν τροφοδοτείται με αίμα από τα αγγεία
· Προβλήματα των σαλπίγγων: υδροσάλπιγγα και πυοσάλπιγγα, που προκαλούν διόγκωση και πόνο στο κατώτερο μέρος της κοιλιάς, ή ακόμα και εξωμήτρια κύηση στις σάλπιγγες.
· Γυναικολογικές λοιμώξεις: λοιμώξεις όπως, ενδομητρίτιδα και χλαμύδια μπορούν να προκαλέσουν πόνο χαμηλά στην κοιλιά λόγω της φλεγμονής που υπάρχει.
· Ενδομητρίωση: τα κύτταρα του εσωτερικού της μήτρας -ενδομήτριο-, «μεταναστεύουν» από τη μήτρα σε άλλα όργανα του σώματος, κυρίως σε αυτά που βρίσκονται στην κοιλιά. Τα κύτταρα αυτά αντιδρούν στις ορμόνες κάθε μήνα με την περίοδο, με αποτέλεσμα να προκαλείται πόνος στην κοιλιά που συχνά συνοδεύεται και από πόνο κατά την αφόδευση ή την ούρηση.
· Ινομυώματα: πρόκειται για μικρά καλοήθη ογκίδια στη μήτρα που σε κάποιες περιπτώσεις ενδέχεται να προκαλέσουν κοιλιακό πόνο

Άλλα πιο σπάνια αίτια

•   Μεταβολικές διαταραχές:σακχαρώδης διαβήτης, πορφυρία, και δηλητηρίαση με μόλυβδο είναι ιατρικά αίτια οξύ κοιλιακού πόνου.

•   Κακοήθεια στην κοιλιά:στο παχύ έντερο , στο στομάχι η στο πάγκρεας προκαλούν πόνο στην κοιλιά.

•   τροπικές λοιμώξεις.

•   Μη ανοχή στη λακτόζη

•   ψυχογενή αίτια: Ψυχολογικοί παράγοντες: στρες και έντονη πίεση ερεθίζουν τα νεύρα που υπάρχουν στο στομάχι και το έντερο, προκαλώντας σύσπαση των μυών τους και ως εκ τούτου πόνο στην κοιλιά.

Απαραίτητες εξετάσεις.

Ο γιατρός μπορεί να χρειαστεί να παραγγείλει μερικές εξετάσεις για να επιβεβαιώσει την πάθηση η να αποκλείσει ότι κάτι σοβαρό δεν συμβαίνει.. Μερικές πιθανές εξετάσεις είναι οι παρακάτω.

•   αιματολογικές: για τυχόν ύπαρξη λοίμωξης η φλεγμονής.

•   τεστ εγκυμοσύνης αν υπάρχει πιθανότητα κύησης και οξεία κοιλία.

•   ακτινογραφία κοιλίας και θώρακα για αποκάλυψη διατεταμένων ελίκων.

•   υπέρηχοι κοιλίας για αποκάλυψη χολοκυστίτιδος, σκωληκοειδίτιδος(από έμπειρο προσωπικό) αορτικό ανεύρυσμα και γυναικολογικών προβλημάτων.

•   αξονική τομογραφία για επείγουσες καταστάσεις.

•   ενδοσκοπικός έλεγχος είναι χρήσιμος σε διερεύνηση χρόνιου πόνου πχ από πεπτικό έλκος, φλεγμονώδη νόσο και γαστρεντερικό καρκίνο. 

Διαβάστε επίσης:

• Πόνος στην κοιλιά. Τι μπορείτε να κάνετε για να τον αντιμετωπίσετε;
• Τι πρέπει να κάνετε αν πάθετε τροφική δηλητηρίαση. Ποια τα συμπτώματα που προκαλεί το χαλασμένο φαγητό; 
• Tροφική δηλητηρίαση: 20 συνηθισμένα και ασυνήθιστα αίτια. Ποιά είναι τα συμπτώματα και πως μπορούμε να προστατευτούμε;

https://scholar.google.gr/citations?hl=el&user=x0_XklQAAAAJ

Πρώτη δημοσίευση: Οκτώβριος 2011 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Αλέξανδρος Γιατζίδης

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 11 Απριλίου 2026

Προσοχή. Νέοι κανόνες, λιγότερη δικαιοσύνη: Οι δανειολήπτες χωρίς άμυνα απέναντι στους πλειστηριασμούς

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, Γενικού Γραμματέα Ινστιτούτου Ενημέρωσης και Επικοινωνίας της Υγείας, ΙΕΚΕΤΥ, medlabnews.gr iatrikanea 

Οι αλλαγές που προωθούνται στο νομοθετικό πλαίσιο των πλειστηριασμών μετατρέπουν ένα ήδη άνισο σύστημα σε πραγματικό λαβύρινθο χωρίς διέξοδο για τους δανειολήπτες. Την ώρα που οι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων (servicers) και τα funds εντείνουν τους πλειστηριασμούς με ρυθμούς «βιομηχανικής παραγωγής», το Κράτος αφαιρεί τα τελευταία μέσα άμυνας από όσους βρίσκονται στο στόχαστρό τους.

Το πλέγμα του «Ηρακλή» πίσω από τους μαζικούς πλειστηριασμούς

Το πρόγραμμα «Ηρακλής», που θεσπίστηκε για να απαλλάξει τις τράπεζες από τα κόκκινα δάνεια, έχει εξελιχθεί σε ένα τριγωνικό σύστημα μεταξύ τραπεζών, servicers και ξένων funds. Οι τράπεζες μεταβίβασαν περίπου 70 δισ. ευρώ μη εξυπηρετούμενα δάνεια σε εταιρείες ειδικού σκοπού (SPVs), λαμβάνοντας σε αντάλλαγμα τιτλοποιημένα ομόλογα, τα μισά εκ των οποίων είναι κρατικά εγγυημένα.

Αυτό σημαίνει ότι, αν οι εισπράξεις από ρυθμίσεις και πλειστηριασμούς δεν φτάνουν για να πληρωθούν οι επενδυτές, οι κρατικές εγγυήσεις ενεργοποιούνται και το Δημόσιο πληρώνει τη διαφορά. Με άλλα λόγια, οι πολίτες πληρώνουν — είτε μέσω φόρων είτε χάνοντας τα σπίτια τους.

Ο φόβος της «κατάπτωσης» των εγγυήσεων

Σήμερα, η απόδοση των servicers υπολείπεται κατά 20% από τα προβλεπόμενα. Αυτό δημιουργεί τον κίνδυνο να «σπάσει» η εγγύηση των 18 δισ. ευρώ που στηρίζει το σύστημα. Για να αποφευχθεί, οι servicers πιέζουν για περισσότερους και γρηγορότερους πλειστηριασμούς, ενώ οι ρυθμίσεις δανείων γίνονται με το σταγονόμετρο — γιατί αποδίδουν λιγότερα και πιο αργά.

Η κατάσταση αυτή δημιουργεί ένα ισχυρό αντικίνητρο για διαπραγμάτευση και κίνητρο για εκποίηση. Το αποτέλεσμα; Μαζικοί πλειστηριασμοί, συχνά κάτω και από τις αντικειμενικές αξίες, χωρίς ουσιαστικό διάλογο με τους οφειλέτες.

Οι δανειολήπτες χωρίς νομική προστασία

Το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης με τίτλο «Παρεμβάσεις στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας» επιδεινώνει δραματικά την ήδη δύσκολη θέση των δανειοληπτών:

Άμεση αποβολή από το ακίνητο μετά τον πλειστηριασμό (άρθρο 943 ΚΠολΔ), χωρίς αναστολές και χωρίς πρόβλεψη στέγασης.

Κατάργηση τοπικής αρμοδιότητας (άρθρο 1001 ΚΠολΔ): οι πλειστηριασμοί όλων των περιοχών μπορούν να διεξάγονται στην Αθήνα — αυξάνοντας το κόστος και μειώνοντας την πρόσβαση των πολιτών στην υπεράσπιση.

Δραστική μείωση χρόνου δικαστικής προστασίας: από 1.492 ημέρες σε μόλις 350 για ανακοπές, και τελεσίδικη απόφαση σε 600 ημέρες.

Αυτόματη αρχειοθέτηση ανακοπών αν δεν επαναπροσδιοριστούν εγκαίρως — χάνονται οριστικά τα δικαιώματα άμυνας.

Στην πράξη, οι αλλαγές αυτές ευνοούν τις εταιρείες διαχείρισης, που αποκτούν ταχύτητα και ευκολία στις διαδικασίες, και αποδυναμώνουν εντελώς τον πολίτη που δεν έχει ούτε χρόνο ούτε πόρους να αμυνθεί.

Οι «στρατηγικοί κακοπληρωτές» ως άλλοθι

Για να δικαιολογηθεί η πίεση των πλειστηριασμών, καλλιεργείται το αφήγημα των «στρατηγικών κακοπληρωτών» — ότι δηλαδή οι περισσότεροι δανειολήπτες έχουν αδήλωτα εισοδήματα και απλώς αρνούνται να πληρώσουν. Στην πραγματικότητα, όμως, η πλειονότητα των οφειλετών βρέθηκε σε αδυναμία πληρωμής μετά από πολλαπλές κρίσεις (οικονομική, ενεργειακή, πληθωριστική), ενώ οι τράπεζες ανακεφαλαιοποιήθηκαν με δισεκατομμύρια δημόσιου χρήματος και συνεχίζουν να απολαμβάνουν εγγυήσεις και φορολογικά προνόμια.

Από τη διάσωση των τραπεζών στην απώλεια των σπιτιών

Το σχήμα του «Ηρακλή» δημιούργησε ένα οικοσύστημα πλειστηριασμών που λειτουργεί περισσότερο για την προστασία των τραπεζικών ισολογισμών και των ξένων funds, παρά για τη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους. Η διαχείριση έχει περάσει σε εταιρείες που λειτουργούν με ελάχιστη εποπτεία, συχνά με άγνωστους τελικούς μετόχους, και με τεράστια περιθώρια κέρδους από τα ακίνητα που εκποιούνται.

Οι τράπεζες, απαλλαγμένες από τα κόκκινα δάνεια, ανακτούν κερδοφορία και μοιράζουν μερίσματα, ενώ οι servicers επιβραβεύονται με ποσοστά επί των εισπράξεων. Το κόστος — οικονομικό και κοινωνικό — μεταφέρεται ολόκληρο στους πολίτες.

Ορατός κίνδυνος κοινωνικής αποσταθεροποίησης

Η απώλεια πρώτης κατοικίας, ειδικά σε μικρές κοινωνίες της επαρχίας, δεν είναι μόνο οικονομική τραγωδία· είναι παράγοντας κοινωνικής αποσάθρωσης. Οι νέες ρυθμίσεις κόβουν κάθε ρεαλιστικό δρόμο συνεννόησης, ενώ η επιτάχυνση των διαδικασιών καθιστά ανεφάρμοστη κάθε ουσιαστική υπεράσπιση.

Ο δανειολήπτης βρίσκεται εγκλωβισμένος ανάμεσα σε:

• εταιρείες με κρατική κάλυψη (μέσω του «Ηρακλή»),
• ένα σύστημα δικαιοσύνης που αποδυναμώνει τα δικαιώματά του,
• και ένα οικονομικό περιβάλλον που του στερεί την επανένταξη.

Χρειάζεται νέα ισορροπία – όχι ταχύτητα χωρίς δικαιοσύνη

Το ζητούμενο δεν είναι να σταματήσουν οι εισπράξεις ή να μείνουν τα δάνεια «αιώνια ανοιχτά». Το ζητούμενο είναι να επανέλθει η ισορροπία ανάμεσα στα δικαιώματα των δανειστών και την προστασία των πολιτών. Χωρίς αυτήν, οι πλειστηριασμοί μετατρέπονται σε εργαλείο μαζικής μεταβίβασης περιουσίας και κοινωνικού αποκλεισμού.

Συμπέρασμα:

Οι νέες νομοθετικές παρεμβάσεις δεν επιταχύνουν τη δικαιοσύνη· επιταχύνουν την αδικία. Και σε ένα περιβάλλον όπου το κράτος έχει εγγυηθεί τις απώλειες των τραπεζών, το τίμημα της «σταθερότητας» πληρώνεται, ξανά, από τους ίδιους τους πολίτες.

Σπλήνα: πού βρίσκεται, τι ρόλο παίζει και πότε εμφανίζεται σπληνομεγαλία

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Η σπλήνα είναι μικρό αλλά σημαντικό όργανο του λεμφικού και αιμοποιητικού συστήματος, που συμμετέχει στην άμυνα του οργανισμού και στο “φιλτράρισμα” του αίματος. Το άρθρο εξηγεί πού βρίσκεται η σπλήνα, ποια είναι η λειτουργία της, πότε μεγαλώνει και γιατί σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί σπληνεκτομή 

Ο σπλήνας ή η σπλήνα είναι ένα μικρό σε μέγεθος όργανο που βρίσκεται αριστερά στην περιοχή της κοιλιάς, ακριβώς δίπλα από το στομάχι και πάνω από το παχύ έντερο. Ο σπλήνας αποτελεί τμήμα του λεμφικού συστήματος του οργανισμού.

Ποικίλλει σε μέγεθος και σχήμα από άνθρωπο σε άνθρωπο.  Η σπλήνα είναι περίπου στο μέγεθος της γροθιάς σας. Το συγκεκριμένο όργανο βρίσκεται μέσα στον θώρακα, επάνω και αριστερά από την κοιλιά, κοντά στην πλάτη. Έτσι δεν μπορούμε να τον αισθανθούμε εύκολα με την ψηλάφηση, εκτός κι αν έχει διογκωθεί σημαντικά.  Ανατομικά ο σπλήνας βρίσκεται στο αριστερό υποχόνδριο, μπροστά από την 10η πλευρά (μεταξύ 9ης και 11ης πλευράς) παρουσιάζει δε δύο επιφάνειες: Μία άνω κυρτή, που γειτνιάζει με το διάφραγμα (διαφραγματική) και μία κάτω κοίλη, που ονομάζεται σπλαχνική και γειτνιάζει με το στομάχι, την ουρά του παγκρέατος, την αριστερή κολική καμπή και τον αριστερό νεφρό. Καλύπτεται δε από έναν υμένα, την κάψα του σπληνός, η οποία φέρει και την αισθητική νεύρωση του οργάνου.

Ο σπλήνας είναι ένα όργανο της κοιλίας που ανήκει στο αμυντικό / αιμοποιητικό σύστημα του οργανισμού. Είναι ένα σημαντικό μέρος του λεμφικού συστήματος και λειτουργεί ως «ασπίδα» απέναντι στις μολύνσεις. Ο σπλήνας λειτουργεί ως “φίλτρο» στο σώμα μας. Από εκεί περνά το αίμα και ανακυκλώνονται τα παλαιά ερυθρά αιμοσφαίρια και εκεί αποθηκεύονται αιμοπετάλια και λευκά αιμοσφαίρια. Ο σπλήνας φιλτράρει, συγκεντρώνει και καταστρέφει τα γερασμένα και αλλοιωμένα ερυθρά αιμοσφαίρια του αίματος που διέρχεται δια μέσου της. Επιτελεί έτσι ένα σημαντικό έργο κάθαρσης του αίματος. Επίσης, ο σπλήνας βοηθά τον οργανισμό να αντιμετωπίσει ορισμένα είδη βακτηρίων που προκαλούν πνευμονία και μηνιγγίτιδα. Η σπλήνα συμβάλλει στην άμυνα του οργανισμού διότι παράγει λεμφοκύτταρα. Τα λεμφοκύτταρα είναι ομάδα λευκών αιμοσφαιρίων και έχουν καθοριστικό ρόλο στην προστασία του οργανισμού από μικρόβια που εισβάλλουν και τον απειλούν.

Στη σπλήνα υπάρχει συνεχώς μεγάλη ποσότητα αίματος και αιμοπεταλίων τα οποία έχουν καθοριστικό ρόλο για τη δημιουργία θρόμβων που σταματούν αιμορραγικά φαινόμενα. 

Τα άτομα που ζουν χωρίς σπλήνα είναι περισσότερο ευάλωτα σε μολύνσεις και κινδυνεύουν περισσότερο από μικρόβια όπως ο πνευμονιόκοκκος, ο μηνιγγιτιδόκοκκος και ο αιμόφιλος της ινφλουέντζας. Για αυτό πρέπει να λαμβάνουν εμβόλια κατά των μικροβίων αυτών και να παίρνουν προληπτικά αντιβιοτικά όπως η πενικιλίνη για όλη τους τη ζωή. 

Πόνος στον σπλήνα

Ο πόνος του σπλήνα εμφανίζεται ιδιαίτερα σπάνια, σε περιπτώσεις οξείας τραυματικής ρήξης ή σε περιπτώσεις φλεγμονής του γειτονικού περιτοναίου από λοιμώξεις ή έμφρακτα, καταστάσεις που σίγουρα δεν σχετίζονται με την άσκηση. Ο πόνος στον σπλήνα προκαλείται, όταν για τους παραπάνω λόγους ερεθιστεί η «κάψα» του σπλήνα, ένας υμένας που περιβάλλει το όργανο και φέρει παράλληλα και την αισθητική νεύρωση του οργάνου. Ως πόνος στον σπλήνα μπορεί να εκληφθεί άλγος σε οποιοδήποτε άλλο όργανο της περιοχής. Γι αυτό πρέπει να αναφέρεται ως πόνος στο αριστερό υποχόνδριο, μέχρι να εντοπιστεί το όργανο από το οποίο προέρχεται.

Υπάρχουν διάφορες ασθένειες που μπορεί να προκαλέσουν πρήξιμο στο σπλήνα και να την κάνουν να αυξηθεί αρκετά σε μέγεθος.

Η διόγκωση του σπλήνα ονομάζεται σπληνομεγαλία. Οι επιπλοκές που δυνατόν να προκαλεί η σπληνομεγαλία

Όταν η σπλήνα μεγαλώνει σε μέγεθος, οι λειτουργικές της ικανότητες επηρεάζονται. Ανάλογα με την αιτία που προκαλεί τη σπληνομεγαλία προκαλούνται παροδικές ή μόνιμες διαφοροποιήσεις των ιδιοτήτων της σπλήνας με επιπτώσεις στον ασθενή.

Στις συχνότερες επιπλοκές της σπληνομεγαλίας περιλαμβάνονται η αναιμία, η θρομβοπενία και ο κίνδυνος μολύνσεων. Επιπρόσθετα σε ασθενείς με μεγάλη σπλήνα καραδοκεί πάντοτε ο κίνδυνος ρήξης του οργάνου που μπορεί να συμβεί σε διάφορα είδη ατυχημάτων, οδικά, πτώσης, πρόσκρουσης κατά τη διάρκεια σπορ επαφής και άλλα.

Οι αιτίες που μπορεί να έχετε πρόβλημα στη σπλήνα (διόγκωση) είναι:

Λοιμώξεις.  Είναι οι συχνότερες αιτίες που προκαλούν αύξηση του μεγέθους της σπλήνας.

-Ιογενείς λοιμώξεις, όπως η μονοπυρήνωση

-Παρασιτικές λοιμώξεις, όπως η τοξοπλάσμωση

-Βακτηριακές λοιμώξεις, όπως η ενδοκαρδίτιδα (λοίμωξη των βαλβίδων της καρδιάς σας)

-Οι παρασιτικές μολύνσεις όπως το κάλα αζάρ (λεϊσμανίαση), η μαλάρια

Αναιμία. Οι διάφορες μορφές συγγενών ή επίκτητων αναιμιών είναι επίσης κοινές αιτίες σπληνομεγαλίας

-Αιμολυτικές αναιμίες όπως η συγγενής σφαιροκυττάρωση, η δρεπανοκυττάρωση

-Αυτοάνοσες αιμολυτικές αναιμίες

Κίρρωση του ήπατος

Καρκίνος. Διάφορες μορφές καρκίνου προκαλούν αύξηση του μεγέθους του σπλήνα

-Λευχαιμία. Μια μορφή καρκίνου στην οποία τα λευκά αιμοσφαίρια επιτίθενται στα φυσιολογικά κύτταρα του αίματος. Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία, οξεία μη λεμφοβλαστική λευχαιμία (μυελοβλαστική)

-Λέμφωμα. Ένας καρκίνος του λεμφικού ιστού, όπως τα Λεμφώματα τύπου Hodgkin's και μη Hodgkin's

Άλλες αιτίες της διογκωμένης σπλήνας περιλαμβάνουν:

-Φλεγμονώδεις ασθένειες όπως η σαρκοείδωση και η ρευματοειδής αρθρίτιδα

-Τραύμα, όπως ένας τραυματισμός κατά τη διάρκεια σπορ/αθλημάτων επαφής

-Καρκίνος που έχει κάνει μετάσταση στο σπλήνα

-Κύστη η οποία έχει γεμίσει με μη καρκινικό υγρό

-Ένα μεγάλο απόστημα. Πρόκειται για κοιλότητα γεμάτη με πύον που προκαλείται συνήθως από βακτηριακή λοίμωξη

-Μεταβολικές παθήσεις όπως η νόσος του Gaucher, η αμυλοείδωση, ή ασθένειες αποθήκευσης γλυκογόνου

Η σπληνομεγαλία ανακαλύπτεται στις περισσότερες περιπτώσεις κατά την κλινική εξέταση του ασθενούς από το γιατρό. Συνήθως δεν προκαλεί συμπτώματα στον ασθενή. Ωστόσο η αύξηση του μεγέθους του οργάνου και άλλες αλλοιώσεις που τη συνοδεύουν μπορεί να είναι αιτία των ακόλουθων ενοχλήσεων στους ασθενείς:

Συμπτώματα που δείχνουν ότι έχετε πρόβλημα στη σπλήνα

-Δεν μπορείτε να φάτε ένα μεγάλο γεύμα. 

-Αίσθημα πληρότητας της κοιλιάς λόγω πίεσης που ασκείται στο στομάχι με αύξηση του μεγέθους της σπλήνας που μπορεί να φαίνεται με γυμνό μάτι

-Αίσθημα δυσφορίας ή πόνου στην πάνω αριστερή πλευρά της κοιλιάς. Αυτός ο πόνος μπορεί να «εξαπλωθεί» στον αριστερό σας ώμο.

Αν έχετε πόνο που είναι σοβαρός ή χειροτερεύει όταν παίρνετε μια βαθιά ανάσα, επικοινωνήστε άμεσα με τον γιατρό σας.

Εάν έχετε διογκωμένη σπλήνα, μπορεί να εκδηλώσετε και άλλα συμπτώματα. Αυτά σχετίζονται με την εκάστοτε υποκείμενη νόσο, η οποία έχει προκαλέσει τη δυσλειτουργία της σπλήνας. 

Τέτοια συμπτώματα μπορεί να είναι:

-Κούραση

-Απώλεια βάρους

-Συχνές λοιμώξεις

-Εύκολη αιμορραγία

-Ίκτερος

-Αναιμία

Η ύπαρξη σπληνομεγαλίας σε όλες τις ηλικίες επιβάλλει την πλήρη διαγνωστική διερεύνηση του ασθενούς διότι οι αιτίες που την προκαλούν και ο βαθμός σοβαρότητας που τη συνοδεύει δημιουργούν ανησυχίες και ερωτήματα που απαιτούν απαντήσεις. 

Επιπλέον η διακρίβωση της αιτίας της σπληνομεγαλίας είναι ο μόνος τρόπος για να ακολουθηθεί η ορθή αντιμετώπιση της.

Στους ασθενείς με σπληνομεγαλία είναι επίσης δυνατόν να υπάρχουν τα σημεία και συμπτώματα των ασθενειών που ευθύνονται για την αύξηση του μεγέθους της. Για παράδειγμα, σε ασθενή με λευχαιμία που προκαλεί σπληνομεγαλία είναι δυνατόν να συνυπάρχουν και λεμφαδένες αυξημένου μεγέθους. Σε ασθενή με κίρρωση του ήπατος δυνατόν να συνυπάρχει ίκτερος (κίτρινη χροιά του δέρματος)

Στους ασθενείς με σπληνομεγαλία είναι επίσης δυνατόν να υπάρχουν τα σημεία και συμπτώματα των ασθενειών που ευθύνονται για την αύξηση του μεγέθους της. Για παράδειγμα, σε ασθενή με λευχαιμία που προκαλεί σπληνομεγαλία είναι δυνατόν να συνυπάρχουν και λεμφαδένες αυξημένου μεγέθους. Σε ασθενή με κίρρωση του ήπατος δυνατόν να συνυπάρχει ίκτερος (κίτρινη χροιά του δέρματος)

Η θεραπεία για τη σπληνομεγαλία εξαρτάται από την αιτία που την έχει προκαλέσει.

Για παράδειγμα σε περίπτωση βακτηριδιακών ή παρασιτικών μολύνσεων, τα αντιβιοτικά και τα αντιπαρασιτικά φάρμακα, εξολοθρεύοντας το μολυσματικό παράγοντα επιτρέπουν την αποκατάσταση της σπλήνας. Σε περιπτώσεις καρκίνων, η χημειοθεραπεία οδηγεί στη μείωση του μεγέθους της σπλήνας στους περισσότερους ασθενείς.

Σε ορισμένες παθήσεις όπως για παράδειγμα σε σοβαρές μορφές της συγγενούς σφαιροκυττάρωσης, η αφαίρεση της σπλήνας επιβάλλεται διότι είναι ο μόνος τρόπος να επέλθει διόρθωση στα προβλήματα που δημιουργούνται.

Η αφαίρεση της σπλήνας μειώνει ουσιαστικά τις δυνατότητες άμυνας του οργανισμού εναντίον σοβαρών μολυσματικών παραγόντων. Στους ασθενείς που πρόκειται να υποβληθούν σε σπληνεκτομή, είναι απαραίτητο εκ των προτέρων να γίνονται εμβολιασμοί εναντίον του πνευμονιόκοκκου, του μηνιγγιτιδόκοκκου και του αιμόφιλου της ινφλουέντζας. Επίσης οι ασθενείς αυτοί δυνατόν να χρειάζεται να παίρνουν για όλη τους τη ζωή αντιβιοτικά όπως η πενικιλίνη.

Η σπληνεκτομή συστήνεται σε ορισμένες αιματολογικές παθήσεις, σε κάποιες μορφές καρκίνου, κύστεων ή όγκων και σε σοβαρές μολύνσεις του οργάνου.

Σε ασθενείς στους οποίους έγινε σπληνεκτομή, οι λειτουργίες της σπλήνας, αναλαμβάνονται από άλλα όργανα, όπως το συκώτι. Όμως η απουσία της σπλήνας, αυξάνει ουσιαστικά τον κίνδυνο σοβαρών μολύνσεων του ασθενούς, που μπορεί να θέσουν τη ζωή του σε κίνδυνο. Τα άτομα που ζουν χωρίς σπλήνα είναι περισσότερο ευάλωτα σε μολύνσεις και κινδυνεύουν περισσότερο από μικρόβια όπως ο πνευμονιόκοκκος, ο μηνιγγιτιδόκοκκος και ο αιμόφιλος της ινφλουέντζας.  Για αυτό πρέπει να λαμβάνουν εμβόλια κατά των μικροβίων αυτών και να παίρνουν προληπτικά αντιβιοτικά όπως η πενικιλίνη για όλη τους τη ζωή.

Οι ασθενείς με σπληνεκτομή που κινδυνεύουν περισσότερο από μολύνσεις, είναι τα μικρά παιδιά και τα άτομα άλλων ηλικιών κατά τα πρώτα 2 χρόνια, μετά την αφαίρεση της σπλήνας.

Τα άτομα χωρίς σπλήνα χρειάζονται εμβόλια, που προστατεύουν από ορισμένα βακτήρια, τα οποία προκαλούν ιδιαίτερα επικίνδυνες γι’ αυτούς μολύνσεις:

1. Το εμβόλιο εναντίον του πνευμονιόκοκκο

2. Το εμβόλιο εναντίον του μηνιγγόκοκκου

3. Το εμβόλιο εναντίον του αιμόφιλου της ινφλουέντζας τύπου Β

4. Το εμβόλιο για τη γρίπη να γίνεται κάθε χρόνο

Επιπλέον οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε σπληνεκτομή, χρειάζεται να παίρνουν αντιβίωση. Τα παιδιά που δεν έχουν σπλήνα χρειάζεται να παίρνουν κάθε μέρα αντιβίωση. Συνήθως χορηγείται πενικιλίνη. Στους ενήλικες με σπληνεκτομή, συνήθως δεν χρειάζεται να παίρνουν κάθε μέρα αντιβιοτικά. Ωστόσο εάν παρουσιάσουν πυρετό, πρέπει να πάρουν αντιβιοτικά. Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε σπληνεκτομή, πρέπει να έχουν πάνω τους συνεχώς κάτι, όπως μια ταυτότητα, ένα βραχιόλι ή άλλο αναγνωριστικό τύπου medic alert, για να γίνεται γνωστό σε οποιονδήποτε χρειαστεί να τους περιθάλψει, ότι δεν έχουν σπλήνα.

Συνοπτικά βλέπουμε ότι η σπληνομεγαλία είναι ένα σημαντικό κλινικό σημείο που απαιτεί διερεύνηση. Οι ασθένειες που είναι σε θέση να την προκαλούν είναι πάρα πολλές. Η εξακρίβωση της αιτίας που την προκαλεί είναι απαραίτητη για την χορήγηση της καταλληλότερης θεραπείας.

Διαβάστε ακόμα:

• Πόνος στην κοιλιά. Τι μπορεί να σημαίνει;
• Ο πόνος στην κοιλιά και η διάρροια οφείλονται σε γαστρεντερίτιδα ή τροφική δηλητηρίαση; Ποια τα συμπτώματα και πώς αντιμετωπίζονται; 
• Πολύποδας παχέος εντέρου. Τι είναι, ποια τα συμπτώματα, ποιοι κινδυνεύουν και ποια η κατάλληλη διατροφή για πρόληψη;
• Γαστρεντερίτιδα. Τι είναι, τι προκαλεί, πώς εξαπλώνεται και πώς μπορεί να προληφθεί η εξάπλωση της.Τι πρέπει να κάνετε αν πάθετε τροφική δηλητηρίαση. Ποια τα συμπτώματα που προκαλεί το χαλασμένο φαγητό; 

Πρώτη δημοσίευση: Ιούνιος 2015 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Αλέξανδρος Γιατζίδης

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 11 Απριλίου 2026