Responsive Ad Slot

Drone μετέφερε ανθρώπινο πνεύμονα σε πέντε λεπτά για μεταμόσχευση

 medlabnews.gr iatrikanea

Καθώς η επιστήμη των μεταμοσχεύσεων οργάνων εξελίσσεται, τα μεγαλύτερα εμπόδια είναι υλικοτεχνικά και έχουν να κάνουν κυρίως με την ταχύτητα μεταφοράς.

Πριν λίγο καιρό και μετά από εκατοντάδες δοκιμαστικές πτήσεις, ένα drone μετέφερε ανθρώπινο πνεύμονα σε πέντε λεπτά από την οροφή του νοσοκομείου Toronto Western Hospital στο Toronto General Hospital για μια επιτυχημένη μεταμόσχευση. Ο αντίστοιχος χρόνος για την οδική μεταφορά είναι 25 λεπτά.

«Η επιτυχημένη δοκιμή αποτελεί ορόσημο για τη μεταφορά οργάνων και ιδίως για όργανα όπως καρδιές και πνεύμονες που αντέχουν λιγότερο χρόνο στον πάγο», λέει ο Τζόσεφ Σκαλέα, χειρουργός μεταμοσχεύσεων που εργάζεται τώρα στο Ιατρικό Πανεπιστήμιο της Νότιας Καρολίνας.

Το νοσοκομείο Toronto General (το οποίο πραγματοποίησε την πρώτη επιτυχημένη μεταμόσχευση πνεύμονα το 1983) και η Unither Bioelectronics αντικατέστησαν το σύστημα προσγείωσης του drone με ένα δοχείο από ανθρακονήματα για το μεγάλο και εύθραυστο όργανο. Η ομάδα βελτίωσε τη συνδεσιμότητα του drone ώστε οι ραδιοσυχνότητες να μην παρεμβαίνουν στο GPS του και εγκατέστησε ένα αλεξίπτωτο που ρυθμίστηκε να ανοίγει αυτόματα σε ενδεχόμενο δυσλειτουργίας στον αέρα.

Ο διευθυντής του προγράμματος μεταμόσχευσης πνευμόνων του Toronto General, οραματίζεται ότι τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη θα μεταφέρουν πνεύμονες σε ακόμα μεγαλύτερες αποστάσεις. Προς το παρόν όμως, εστιάζει στη διαδρομή από το αεροδρόμιο στο νοσοκομείο -η οποία διαρκεί 40 λεπτά με κίνηση και μόλις οκτώ με το drone– και αναμένει τις πρώτες τέτοιες πτήσεις ήδη από αυτό το καλοκαίρι.

«Όταν οι αδελφοί Ράιτ έφυγαν από το Kitty Hawk, πέταξαν μόνο 120 πόδια την πρώτη φορά», λέει ο ίδιος. «Αλλά τώρα κοιτάξτε πού βρίσκονται τα αεροπορικά ταξίδια». Πηγή: Scientific American

Τεχνητή νοημοσύνη αναλύει με ακρίβεια αξονικές τομογραφίες και εντοπίζει καρκινικούς όγκους

 medlabnews.gr iatrikanea

Γιατροί, επιστήμονες και ερευνητές δημιούργησαν ένα μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ) που μπορεί να ανιχνεύει με ακρίβεια τον καρκίνο, σε μια εξέλιξη που θα μπορούσε να επιταχύνει τη διάγνωση της νόσου και να οδηγήσει τους ασθενείς σε ταχύτερη θεραπεία.

Ο καρκίνος αποτελεί την κύρια αιτία θανάτου σε παγκόσμιο επίπεδο, γράφει ο Guardian. Προκαλεί περίπου 10 εκατομμύρια θανάτους σε ετήσια βάση, ή σχεδόν έναν στους έξι θανάτους, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Σε πολλές περιπτώσεις, ωστόσο, η ασθένεια μπορεί να θεραπευτεί εάν εντοπιστεί έγκαιρα.

Το εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης που σχεδιάστηκε από εμπειρογνώμονες του Royal Marsden NHS foundation trust, του Ινστιτούτου Έρευνας για τον Καρκίνο του Λονδίνου και του Imperial College του Λονδίνου μπορεί να εντοπίσει αν οι όγκοι που εντοπίζονται σε αξονικές τομογραφίες είναι καρκινικοί.

Ο επιτυχημένος αλγόριθμος

Ο αλγόριθμος αποδίδει πιο αποτελεσματικά και αποδοτικά από τις τρέχουσες μεθόδους, σύμφωνα με μια μελέτη τα ευρήματα της οποίας δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό eBioMedicine του Lancet.

«Στο μέλλον, ελπίζουμε ότι η τεχνολογία αυτή θα βελτιώσει την έγκαιρη ανίχνευση και ενδεχομένως βοηθήσει στην θεραπεία του καρκίνου», δήλωσε ο Δρ Μπέντζαμιν Χάντερ, ειδικευόμενος κλινικής ογκολογίας στο Royal Marsden και κλινικός ερευνητής στο Imperial.

Η ομάδα χρησιμοποίησε αξονικές τομογραφίες περίπου 500 ασθενών με μεγάλους πνευμονικούς όζους για να αναπτύξει έναν αλγόριθμο τεχνητής νοημοσύνης με τη χρήση της ακτινολογίας. Στη συνέχεια, το μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης δοκιμάστηκε για να διαπιστωθεί αν μπορούσε να εντοπίσει με ακρίβεια τους καρκινικούς όζους.

Ακριβής προσδιορισμός κινδύνου

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης μπορούσε να προσδιορίσει τον κίνδυνο καρκίνου με σημαντική ακρίβεια.

«Σύμφωνα με αυτά τα αρχικά αποτελέσματα, το μοντέλο μας φαίνεται να εντοπίζει με ακρίβεια τους καρκινικούς μεγάλους πνευμονικούς όζους», δήλωσε ο Χάντερ.

Το μοντέλο Τεχνητής Νοημοσύνης μπορεί επίσης να βοηθήσει τους γιατρούς να λαμβάνουν ταχύτερες αποφάσεις για ασθενείς με ανώμαλους όγκους που επί του παρόντος θεωρούνται μεσαίου κινδύνου.

Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με το σχετικό άρθρο θα χρειαστούν περισσότερες δοκιμές προτού το μοντέλο εισαχθεί στα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης.

Διαβάστε επίσης

World Cancer Day - 4 Φεβρουαρίου (video)

Έρευνα δείχνει ότι η παιδική παχυσαρκία ευθύνεται για μεγάλο αριθμό περιστατικών παιδικού άσθματος


επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea
Τα παραπανίσια κιλά ευθύνονται για το ένα τέταρτο περίπου των περιστατικών άσθματος (23% έως 27%) στα παχύσαρκα παιδιά, σύμφωνα με μια νέα μεγάλη αμερικανική επιστημονική έρευνα. Αυτό, κατά τους επιστήμονες, σημαίνει ότι περίπου το 10% όλων των παιδιών δύο έως 17 ετών, που πάσχουν από άσθμα, θα μπορούσαν να το έχουν αποφύγει, αν διατηρούσαν κανονικό βάρος.

Βηματομετρητές βοηθούν τους καρκινοπαθείς που κάνουν χημειοθεραπεία


της Κασσιανής Τσώνη, medlabnews.gr iatrikanea

Η τακτική άσκηση μπορεί να κάνει πιο ανεκτή την χημειοθεραπεία στους ασθενείς με καρκίνο, σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες. Οι γυναίκες με καρκίνο του μαστού που ασκούνταν ενώ έκαναν χημειοθεραπεία ένιωθαν λιγότερο πόνο. Είχαν, επίσης, περισσότερη ενέργεια και ήταν λιγότερο πιθανό να υποφέρουν από ναυτία.
Πολυάριθμες μελέτες έχουν δείξει πως η άσκηση είναι ένας από τους πιο φυσικούς τρόπους αντιμετώπισης των ασθενών με διάφορα προβλήματα από καρδιαγγειακά και αναπνευστικά μέχρι ανθρώπους που αναρρώνουν από χημειοθεραπεία και επεμβάσεις για διάφορες μορφές καρκίνου. 
Προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει ότι η συστηματική άσκηση πριν την έναρξη της χημειοθεραπείας ήταν πολύ βοηθητική όσον αφορά στην προστασία της καρδιάς. Κανείς, όμως, δεν είχε μελετήσει πόσο θα μπορούσε να βοηθήσει η άσκηση παράλληλα με τη χημειοθεραπεία.  Έτσι, έκαναν την έρευνά τους σε ποντίκια και παρατήρησαν ότι τα ποντίκια που εκτός από τη χημειοθεραπεία, έκαναν και άσκηση είχαν πολύ καλύτερα αποτελέσματα αναφορικά με τη συρρίκνωση των όγκων τους συγκριτικά με τα ποντίκια που έπαιρναν μόνο το φάρμακο, χωρίς να ασκούνται παράλληλα. 

Στην συνέχεια σε μελέτες βρέθηκε πως η τακτική φυσική δραστηριότητα αύξανε την απόδοση ασθενών με καρκίνο του μαστού που έκαναν χημειοθεραπεία και σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση του μυελού των οστών. Αποδείχτηκε επίσης ότι μείωσε την ψυχολογική δυσφορία και την κόπωση σε ασθενείς ενώ ασθενείς που συμμετείχαν σε προγράμματα άσκησης κατά τη διάρκεια των θεραπειών είχαν μειωμένα ποσοστά επιπλοκών. Τέλος, πολλοί ειδικοί πιστεύουν -και υπάρχουν προκαταρκτικά αποτελέσματα μελετών που στηρίζουν αυτή την άποψη- ότι η τακτική άσκηση μπορεί να βελτιώσει τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. 

Μελέτες έδειξαν ότι οι ομάδες των γυναικών που ακολούθησαν ένα πρόγραμμα άσκησης παρουσίασαν λιγότερη κόπωση, ναυτία και πόνο κατά τη διάρκεια της χημειοθεραπείας τους. Μάλιστα σε αυτές τις γυναίκες μόνο το 12% χρειάστηκε τελικά αναπροσαρμογή της δόσης της χημειοθεραπείας εξαιτίας των ανεπιθύμητων ενεργειών της, ενώ σε όσες δεν γυμνάζονταν καθόλου το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 34%.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι αυτό μπορεί να οφείλεται στη γυμναστική, καθώς αυξάνεται η ροή του αίματος στον όγκο, με αποτέλεσμα να μεταφέρεται μεγαλύτερη ποσότητα του φαρμάκου.

Αν η άσκηση σε συνδυασμό με τη χημειοθεραπεία συρρικνώνει τους όγκους, οι ασθενείς θα μπορούσαν δυνητικά να λαμβάνουν μικρότερες δόσεις φαρμάκων, προκειμένου να υποφέρουν λιγότερες παρενέργειες.

Μελέτες δείχνουν ότι ακόμα και η χαμηλής εντάσεως φυσική δραστηριότητα ασκεί θετική δράση έναντι των ανεπιθύμητων ενεργειών της χημειοθεραπείας - και αυτό είναι πολύ ενθαρρυντικό για τους ασθενείς οι οποίοι δεν θέλουν να πάνε στο γυμναστήριο ή να ασκηθούν σε υπαίθριους χώρους.
Για να αξιολογήσουν οι γιατροί πόσο ασκούνται οι ασθενείς τους, απλά τους ρωτούν. Ομως κάτι τέτοιο δεν δίνει σαφή εικόνα του πόσο ασκείται κανείς, μια που βασίζεται σε υποκειμενική παρατήρηση. Ετσι για πρώτη φορά για τον καθορισμό της θεραπείας και της αξιολόγησης της θεραπείας χρησιμοποίησαν στους ασθενείς tracker (βηματομετρητή). Συνέστησαν δε στους ασθενείς να το φορούν συνεχώς, εκτός από την ώρα που κάνουν μπάνιο. 
Με την χρήση λοιπόν των καταγραφέων κίνησης (βηματομετρητές) μπορεί ο γιατρός να έχει αντικειμενική αξιολόγηση του πόσο ασκείται ο ασθενής του και μάλιστα με πλήρη καταγραφή της καθημερινής δραστηριότητας σε προγράμματα smartphone όπως αυτό του mHealth της Αpple, οπότε ανάλογα μπορούν να καθορίσουν και την ποσότητα του φαρμάκου μειώνοντας ακόμα περισσότερο τις παρενέργειες διατηρώντας όμως τα αποτελέσματα της.
Κατά το παρελθόν, συνίστατο στους ασθενείς που υποβάλλονταν σε χημειοθεραπεία να αποφεύγουν την σωματική καταπόνηση. Τώρα πια συνιστάται στους ασθενείς ότι το καλύτερο είναι να παραμένουν όσο το δυνατόν πιο δραστήριοι.

Διαβάστε επίσης

Η χρήση των βηματομετρητών για καταγραφή δραστηριότητας, υγεία, άσκηση και αδυνάτισμα

του Γιάννη Καριψιάδη, medlabnews.gr iatrikanea

Ο βηματομετρητής είναι ένα χρήσιμο αξεσουάρ για το περπάτημα σε εξωτερικούς χώρους. Ο βηματομετρητής είναι μικρός και πρακτικός και μετράει το σύνολο των βημάτων σας ενώ στο τέλος υπολογίζει την απόσταση που διανύσατε αλλά και τις  θερμίδες που κάψατε. Μπορεί να έχει ενσωματωμένο λιπομετρητή ή και άλλες ενδείξεις. 

Tα τελευταία χρόνια τα κινητά τηλέφωνα έχοντας την δυνατότητα να τρέχουν ειδικές εφαρμογές, μπήκαν και στο χώρο της άσκησης και της δίαιτας. Όσο το προσδόκιμο ζωής αυξάνεται και όλο και περισσότεροι από εμάς επιλέγουμε να ζήσουμε στην πόλη, η υγεία και η ευεξία μας γίνονται ολοένα και πιο σημαντικές στην καθημερινή μας ζωή. Με ελάχιστο ελεύθερο χρόνο για να μπορέσουμε να στριμώξουμε στο πρόγραμμά μας πολύωρες προπονήσεις στο γυμναστήριο, και τους προσωπικούς γυμναστές να είναι μια μάλλον ακριβή λύση, πρέπει να σκεφτούμε έναν άλλο τρόπο να μένουμε υγιείς.

Έρευνες έχουν δείξει ότι οι παρατεταμένες περίοδοι ακινησίας, όπως όταν καθόμαστε στο γραφείο, μειώνουν την παραγωγή ενζύμων που καίνε το λίπος. Μπορούμε να το ανατρέψουμε αυτό αν ενσωματώσετε στην καθημερινότητα μας μικρά διαλείμματα περπατήματος.

Μπορεί ο ηλεκτρονικός υπολογιστής να ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για την καθιστική ζωή μας, όμως στη βιομηχανία της κινητής τηλεφωνίας και των περιφερειακών συσκευών ανθούν εντυπωσιακές πρωτοβουλίες, που παρέχουν σύγχρονα κίνητρα για καλύτερη υγεία.

Μέχρι πρότινος, κανείς δεν θα σκεφτόταν ποτέ ότι η παιχνιδομηχανή μπορεί να γίνει ο προσωπικός γυμναστής μας ή πως το κινητό μας τηλέφωνο μπορεί να λειτουργήσει ως προσωπικός μας προπονητής ή ακόμα πως ένα φουτουριστικό βραχιόλι θα μας παρακινούσε να καταγράψουμε την ποιότητα του ύπνου και της διατροφής μας. Όλα αυτά δεν προέρχονται από κάποιο μακρινό σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Κυκλοφορούν ήδη στην αγορά...

Η καθημερινή χρήση του Internet μας καθηλώνει μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή στο γραφείο ή στο κρεβάτι, με το laptop και το tablet για χάζεμα ή για chatting με τους φίλους. Και εκεί που το υποσυνείδητό μας γνωρίζει πως θα ήταν καλύτερο να τα πούμε από κοντά με τους φίλους μας για ελαφρύ τρέξιμο στο κοντινό άλσος, οι ρυθμοί της καθημερινότητας μας ωθούν και πάλι στις κακές, καθιστικές μας συνήθειες. Αλλά ήρθε ο καιρός που η ίδια η βιομηχανία, η οποία μας καθηλώνει στο γραφείο και τον καναπέ καθημερινά, πήρε την πρωτοβουλία να μας ξεσηκώσει και να επαναφέρει το σώμα μας στην υγιή... τάξη.

Με την εισαγωγή των τεχνολογιών ανίχνευσης της κίνησης στις παιχνιδομηχανές-κονσόλες, δεν άργησαν να έρθουν και τα «παιχνίδια» γυμναστικής και χορού. Οι εξελιγμένες ζυγαριές, μετρούν βάρος και ποσότητα σωματικού λίπους με ηλεκτρόδια και τελικώς εξάγουν το Δείκτη Μάζας Σώματος. Είναι πια δυνατό η ζυγαριά να συνδέεται με το ασύρματο οικιακό σας δίκτυο και περνά τις προσωπικές σας μετρήσεις στο κινητό και τον υπολογιστή σας. Επίσης να συνεργάζεται με πάνω από 100 διαφορετικές εφαρμογές για το smartphone σας, από όπου επιτρέπει την εντατική παρακολούθηση των στατιστικών σας, ενώ το ίδιο μπορείτε να κάνετε και μέσα από εφαρμογές για ηλεκτρονικούς υπολογιστές.

Σημαντικό κίνητρο για τη σωματική δραστηριότητα αποτελούν οι βηματομετρητές. Με τη βοήθεια αυτών των μικρών συσκευών, οι συμμετέχοντες ουσιαστικά παροτρύνονται να συνεχίσουν την άσκηση, ακόμα και αν έκαναν μόλις 2.000 βήματα ή περίπου ενάμισι χιλιόμετρα την ημέρα. Οι χρήστες των gadgets αυτών, αυξάνουν την απόσταση που διένυαν την ημέρα σε σύγκριση με άλλους που δεν τα χρησιμοποιούν. Η επιθυμία να περπατήσεις δεν είναι αρκετή. Όταν έχεις όμως ένα μηχανισμό που καταγράφει αυτό που κάνεις, αυτό που έχεις βάλει στόχο, σε βοηθάει να τον υλοποιήσεις, σε δεσμεύει.

Ο βηματομετρητής είναι πολύτιμος όταν θέλετε να αδυνατίσετε. Επιπλέον κιλά το χρόνο μπορείτε να χάσετε αγοράζοντας έναν βηματομετρητή και αυτό γιατί σας παροτρύνει να κάνετε καθημερινά βήματα παραπάνω.
Συνιστάται ότι, προκειμένου να αντιμετωπίσετε την αύξηση του σωματικού βάρους και να διατηρήσετε μια υγιή καρδιά,  θα πρέπει να στοχεύετε τα 10.000 βήματα την ημέρα. Αυτή η καθημερινή απόσταση είναι αρκετή για κάποιον που τρώει υγιεινά. Αν θέλετε να χάσετε βάρος, θα χρειαστεί να κάνετε περισσότερα βήματα κάθε μέρα. Μπορείτε να αγοράσετε πολύ φθηνά τους βηματομετρητές και πολλοί από αυτούς έχουν και επιπλέον χαρακτηριστικά, και μπορούν να μετρήσουν το λίπος και τις θερμίδες που καίτε και μπορείτε να τον έχετε στην τσέπη σας ή στην τσάντα σας.

Μελέτες έχουν δείξει ότι τα άτομα που κάνουν καθιστική ζωή και αρχίζουν να χρησιμοποιούν έναν βηματομετρητή για να χάσουν βάρος, αυξάνουν την καθημερινή τους δραστηριότητα κατά μέσο όρο κατά 2000 βήματα ανά ημέρα.  Αυτό μεταφράζεται σε περίπου 100 επιπλέον θερμίδες που καίγονται καθημερινά, δηλαδή 36.500 ανά έτος.

Τελευταία έχουν μεγάλη ανάπτυξη τα ηλεκτρονικά βραχιόλια. Τα ηλεκτρονικά βραχιόλια είναι ήδη πολλά και προέρχονται από μια ποικιλία κατασκευαστών με διαφορετική προσέγγιση προς τον τελικό καταναλωτή. Υπάρχουν βραχιόλια που απλώς καταγράφουν την ποιότητα και την ποσότητα της άσκησής σας στο τρέξιμο. Άλλα πάλι καταγράφουν ένα σύνολο από παραμέτρους, όπως οι κινήσεις σας κατά τη διάρκεια της ημέρας και της νύχτας, οι διατροφικές σας συνήθειες (μέσω σχετικής εφαρμογής), ενώ έχουν και τη δυνατότητα να σας ειδοποιούν με τη χρήση δόνησης.
Τα βραχιόλια επικοινωνούν με το κινητό σας τηλέφωνο και την αντίστοιχη εφαρμογή τους, για να κρατήσουν αρχείο της δραστηριότητάς σας και να εξαγάγουν χρήσιμα και καλοσχεδιασμένα στατιστικά, που μπορείτε να παρακολουθείτε καθημερινά, ώστε να θέτετε νέους στόχους προσωπικής βελτίωσης. Τέλος υπάρχουν και κάποια που είναι παράλληλα και ρολόι, παροτρύνοντας σας έτσι να το έχετε πάντα στον καρπό σας.

Αν οι περιφερειακές συσκευές δεν σας ενδιαφέρουν και θέλετε να αρκεστείτε αποκλειστικά και μόνο στο κινητό σας, υπάρχουν δεκάδες εφαρμογές εξαιρετικής ποιότητας, οι οποίες αξιοποιούν τους ενσωματωμένους αισθητήρες του κινητού σας, για να καταγράφουν την άσκησή σας και όχι μόνο. Ένα καλό smartphone διαθέτει GPS, γυροσκόπιο και συστήματα ηχητικής και κινητικής ειδοποίησης. Αξιοποιώντας τα εν λόγω χαρακτηριστικά, οι σχεδιαστές εφαρμογών έχουν εξασφαλίσει όλα όσα χρειάζεστε για καλύτερη υγεία, από μια μόνο συσκευή.

Ορίστε ένα ημερήσιο στόχο για τον αριθμό των βημάτων που πρέπει να κάνετε. Αν σας ενδιαφέρει να χρησιμοποιήσετε τον βηματομετρητή για να χάσετε βάρος, είναι επιτακτική ανάγκη να ορίσετε έναν ημερήσιο στόχο για τα ελάχιστα βήματα που πρέπει να κάνετε. Τα 14.000 βήματα την ημέρα,είναι αρκετά, αλλά αυτό θα εξαρτηθεί από το αν κάνετε καθιστική ζωή και τι άλλου είδους άλλα προγράμματα γυμναστικής κάνετε για άσκηση, όπως κολύμβηση, ποδηλασία, ή προπόνηση δύναμης, οπότε καίτε και επιπλέον θερμίδες. Τις ημέρες που κάνετε δραστηριότητες εκτός του προγράμματος, όπως περπάτημα ή τρέξιμο, μπορείτε  να περιορίσετε τον αριθμό των βημάτων που πρέπει να κάνετε.

Χρησιμοποιήστε τον βηματομετρητή σας σε συνδυασμό με μια δίαιτα για να παρακολουθείτε και να ενισχύσετε την απώλεια βάρους. Κρατώντας ένα ημερολόγιο με τα τρόφιμα που καταναλώνετε έχει αποδειχθεί ότι βοηθάεινα χάσετε το διπλάσιο βάρος. Συνδυάζοντας την καταγραφή των θερμίδων που λαμβάνετε με ένα ημερολόγιο  και την παρακολούθηση του αριθμού των βημάτων που κάνετε με έναν βηματομετρητή είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να αδυνατίσετε γρήγορα. Με τον τρόπο αυτό θα μπορείτε να ελέγχετε αν θα πρέπει να αυξήσετε τον αριθμό των βημάτων που κάνετε κάθε μέρα ή να περικόψετε τις θερμίδες (ή και τα δύο) προκειμένου να δείτε τα καλύτερα αποτελέσματα.

Οι βηματομετρητές  είναι ένας εξαιρετικά αποδοτικός τρόπος για να σας κάνει να συνειδητοποιήσετε ότι πρέπει να ασκηθείτε, αλλά και για να χάσετε γρήγορα βάρος.

Το μόνο που μένει να σκεφτούμε από την χρήση όλων αυτών των συσκευών είναι πως πέρα από ότι μπορούν να βοηθήσουν στην υγεία μας, μπορούν να βοηθήσουν και κάποιους να παρακολουθούν και να καταγράφουν την δραστηριότητά μας, με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Απλά μπορούμε να το έχουμε στην άκρη του μυαλού μας αυτό και να χρησιμοποιήσουμε την νέα τεχνολογία για το καλό της σωματικής μας υγείας. 

Μάθημα ζωής. Ξύπνα αύριο το πρωί και μην παραπονεθείς για τίποτα. Τα έχεις όλα

επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea

Όταν ο χρόνος για τους υπόλοιπους κυλάει, όταν οι άνθρωποι γύρω σου γελούν, εσύ νιώθεις πως όλα μένουν στάσιμα. Τους κοιτάζεις και αναρωτιέσαι «πως γίνεται εκείνοι να είναι καλά και εγώ να είμαι έτσι; Πότε θα βρεθώ και εγώ στην θέση τους; Πότε θα είμαι ελεύθερη; Ξέγνοιαστη χωρίς ίχνος πόνου μέσα μου; Χωρίς φόβο για το μέλλον.»
Το μέλλον…Αχ αυτό το μέλλον…
Κάνεις όνειρα, κάνεις σχέδια έχεις ελπίδα ότι τα πράγματα θα φτιάξουν πως αποκλείεται να είναι όλα τόσο στραβά. Νιώθεις απογοητευμένη ίσως και προδομένη..Ναι προδομένη!
Ξυπνάς ένα πρωινό και όλα είναι εντάξει έχεις γίνει και εσύ όπως οι υπόλοιποι που με τόσο ζήλο επιθυμούσες, με μια δόση άγχους φυσικά, γιατί αυτό δεν το αποχωρίζεσαι με τίποτα πλέον. Χαμογελάς, διασκεδάζεις έχεις την δουλειά σου γκρινιάζεις  όπως όλοι για τις ατελείωτες ώρες δουλειάς, γυρίζεις στο ήσυχο σπιτάκι σου  είτε βρίσκοντας εκεί τον άνθρωπο σου είτε όχι. Χαλαρώνεις με ένα καυτό μπάνιο και ύστερα χουχουλιάζεις στον καναπέ σου με την κουβερτούλα σου μία ταινιούλα ή μία βαρετή εκπομπή της τηλεόρασης. Εντάξει δεν έχεις και την καλύτερη καθημερινότητα αλλα έχεις τουλάχιστον τα βασικά και σου αρκούν!
Συνεχίζει έτσι λοιπόν η ζωή σου… Χωρίς να σκέφτεσαι το πρίν απολαμβάνοντας απλά το τώρα. Έχει μεγάλη σημασία να μπορείς να απολαμβάνεις αυτό που ζείς σήμερα!
Σχεδιάζεις να ταξιδέψεις σε έναν ονειρικό προορισμό που πάντα επιθυμούσες. Κάθε τόσο κοιτάς το ημερολόγιο και έχεις πάντα την εξής απορία.. Πότε θα περάσουν οι μέρες;
Ανυπομονείς ίσως λίγο περισσότερο γιατί θέλεις να ξεφύγεις. Κουράστηκες να κλείνεις τα μάτια σου το βράδυ και να γυρνάνε στο μυαλό σου τα γνωστά προβλήματα να μην μπορείς να ηρεμήσεις πολλές φορές να βάζεις ακόμα και τα κλάματα σιωπηλά για να μην σε ακούσει ο άνθρωπος σου. Σκουπίζοντας λοιπόν τα μάτια σου γυρνάς στο πλάι τον αγκαλιάζεις τόσο σφιχτά σαν να ξέρεις ότι το επόμενο πρωινό δεν θα σας βρεί μαζί.
Χαράματα ακούς το τηλέφωνο να χτυπάει και εκείνη την στιγμή γκρεμίζονται όλα μέσα σου, βυθίζεσαι σε μια λύπη γιατί ξέρεις τι θα ακούσεις χωρίς καν να το σηκώσεις.
Απαντάς στο τηλεφώνημα και ακούς:
Η μαμά μπήκε πάλι στο νοσοκομείο έλα γρήγορα.
Και έτσι μέσα σε μια στιγμή η ευτυχία σου έπιασε πάλι πάτο τα όνειρα σου επίσης. Αναρωτιέσαι αυτό που αναρωτιούνται όλοι.. Γιατί σε μένα θεέ μου;
Με δάκρυα στα μάτια λοιπόν ξεκινάς για να δείς τι θα αντιμετωπίσεις και αυτήν την φορά. Προσπαθείς να παρηγορήσεις τον εαυτό σου λέγοντας πως εντάξει όπως την προηγούμενη φορά θα είναι θα το παλέψουμε και θα τα καταφέρουμε.Μην στεναχωριέσαι πρέπει να φανείς δυνατή και κάπου μέσα σου θέλεις να γελάσεις γιατί ξέρεις πως κοροϊδεύεις τον ίδιο σου τον εαυτό.
Και ναι φυσικά είχες δίκιο. Αυτό που έχεις να αντιμετωπίσεις τώρα είναι πιο δυνατό από σένα, είναι πιο πάνω από σένα, πρέπει να παλέψεις με κάτι πολύ μεγαλύτερο από τις δυνάμεις σου. Θα πρέπει να παρατήσεις πάλι τα πάντα και να βυθιστείς μέσα σε μία θλίψη ενώ θα πρέπει να στέκεσαι σαν βράχος και να δείχνεις δυνατή.
Θα πρέπει να ξεγελάσεις ακόμα και τον εαυτό σου να είσαι τόσο καλός ηθοποιός  που θα πρέπει να πείσεις και σένα την ίδια πως μπορείς να το ζήσεις ξανά όλο αυτό.
Πονάς, κλαίς, ουρλιάζεις και όλο αυτό μόνη σου σε μία γωνία του νοσοκομείου. Σηκώνεσαι σκουπίζεις τα δάκρυα ρίχνεις λίγο κρύο νερό στο πρόσωπο σου, φοράς το χαμόγελο σου και κάθεσαι πάλι δίπλα της την χαϊδεύεις και της δίνεις κουράγιο!
Μέσα σου γίνεται πόλεμος συναισθημάτων, έκρηξη θυμού που πάλι τα παράτησε όλα γιατί απλά κουράστηκε.
Οκτώ χρόνια τώρα. Οκτώ ολόκληρα χρόνια με αρρώστιες με διάφορες εγχειρήσεις με αφόρητους πόνους έχοντας κάνει δεύτερο σπίτι σου πιά τα νοσοκομεία με άλυτα προβλήματα υγείας που απλά πρέπει να συνυπάρξεις μαζί τους και να μάθεις να ζεις με αυτά. Δεν μαθαίνεις ποτέ όμως όλα αυτά είναι μύθος!
Έχεις στα αυτιά σου τις φωνές των συγγενών, των φίλων, των γνωστών: “Σφίξε τα δόντια είσαι δυνατή εσύ. Σφίξε στομάχι τώρα θα σου χρειαστεί. Κάνε υπομονή θα τα καταφέρεις. Είσαι θηρίο. Κουράγιο”.
Μέσα σου όμως βρίζεις γιατί κουράστηκες να τα ακούς όλα αυτά. Τα ίδια και τα ίδια συνέχεια. Και εκείνο το «αχ το καημένο το κοριτσάκι τι τραβάει έχει την μαμά του τόσο μικρή άρρωστη». Σε διαλύει επιτόπου.
Η κάθε μέρα που περνάει σου φαίνεται αιώνας. Σκέφτεσαι ότι που θα πάει, θα περάσει και αυτό και εκεί που δίνεις κουράγιο στον εαυτό σου σε φωνάζει ο γιατρός και σου λέει: Η μαμά σου έχει καρκίνο.
«Η μαμά σου έχει καρκίνο»
Το δουλεύει ο εγκέφαλος για αρκετά λεπτά.
Ξαφνικά κλαις όπως δεν έχεις ξανά κλάψει ποτέ σβήνει από μέσα σου και η παραμικρή ελπίδα καταλαβαίνεις πως η ζωή σου αλλάζει απότομα και χωρίς να το έχεις επιλέξει θα πρέπει να βαδίσεις σε έναν δρόμο που δεν θέλεις να περπατήσεις, να κολυμπήσεις σε νερά που δεν ήθελες να βουτήξεις. Θα το κάνεις όμως γιατί απλά δεν έχεις άλλη επιλογή.
Σε βασανίζει ένα αιώνιο γιατί..
Γιατί να έρθει και αυτό; Δεν μας έφταναν όλα τα άλλα;
Έχει παραδοθεί πλέον στην αρρώστια της, έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά και απλά περιμένει…. δεν προσπαθεί και αυτό με πονάει περισσότερο το μόνο που μπορώ να κάνω πλέον είναι να στηρίξω την επιλογή της και να είμαι δίπλα της για όσο ακόμα με χρειάζεται!
Μεγάλο σχολείο το νοσοκομείο τελικά
Παίρνεις μαθήματα που δεν έχεις την ευκαιρία να τα ζήσεις στην ζωή σου, γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος και μαθαίνεις να είσαι ικανοποιημένος και γεμάτος με όσα έχεις και ότι έχεις!
Εγώ αυτό που έμαθα εδώ μέσα και θέλω να το μοιραστώ μαζί σας είναι πως έμαθα να αγαπάω τον εαυτό μου περισσότερο και σας προτείνω να το κάνετε και εσείς. Να μην το βάζετε κάτω ποτέ και να μιλάτε για τα προβλήματα σας, για ότι σας βασανίζει. Μην κρατήσετε μέσα σας τίποτα, θα το εκμεταλλευτεί και θα σας φάει εκείνο πρώτο.
Ξύπνα αύριο το πρωί λοιπόν και μην παραπονεθείς για τίποτα.
Τα έχεις όλα!
Να είστε δυνατοί σε όποια δυσκολία και να έρθει να σκέφτεστε πως δεν είστε μόνοι και δεν είστε οι μόνοι.
Εμείς είμαστε εδώ και το παλεύουμε ακόμη!

Πώς είναι να είσαι 28 ετών με Σκλήρυνση κατά Πλάκας; Η δημοσιογράφος Όλγα Στέφου μοιράζεται τη δική της ιστορία


medlabnews.gr iatrikanea

Η Όλγα Στέφου είναι δημοσιογράφος, φίλη, 28 ετών (και μισό) και έμαθε πριν από μερικούς μήνες ότι πάσχει από Σκλήρυνση κατά Πλάκας.


Μετά από πολύμηνη ταλαιπωρία, την οποία άντεξε με χιούμορ και στωικότητα, «μοιράζοντάς» την στο Facebook, η Όλγα δηλώνει ότι «αφού τη σκαπούλαρα είμαι ok και θα ζήσουμε παρέα».

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Σκλήρυνσης κατά Πλάκας, η Όλγα (ή το «Ολγί» όπως την αποκαλεί ο… γάτος της), μίλησε στο ladylike για την εμπειρία της.

Ακολουθεί η συνέντευξή της στην Κλέλια Φατούρου:

«H τελευταία Τετάρτη του Μαίου, με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Σκλήρυνσης κατά Πλάκας (MSIF) είναι, από το 2009, η Παγκόσμια Ημέρα Σκλήρυνσης κατά Πλάκας. Ενός αυτοάνοσου νοσήματος, που ανακαλύφθηκε το 1868, πλήττει περίπου 14.000 ανθρώπους στην Ελλάδα ετησίως και προκαλείται από μία φλεγμονή, τα αίτια της οποίας δεν είναι ακόμα ξεκάθαρα. Προσβάλει συνήθως το ηλικιακό γκρουπ 20-50 ετών, ενώ οι γυναίκες έχουν διπλάσιες πιθανότητες διάγνωσης. Υπολογίζεται ότι 2,3 εκατομμύρια ανθρώπων παγκοσμίως ζουν με τη νόσο.

Αν και δεν υπάρχει μεγάλη ενημέρωση για το εν λόγω αυτοάνοσο, οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουμε έναν (ή και περισσότερους) που έχουν προσβληθεί από τη νόσο. Η πιο πρόσφατη και έντονη δική μου εμπειρία με τη Σκλήρυνση κατά Πλάκας ήταν αυτή της φίλης, Όλγας Στέφου.

Η Όλγα είναι δημοσιογράφος, 28 ετών (και μισό), λέει τον ελληνικό καφέ καλύτερα κι από χήρα στην Ήπειρο, και η «Καζαμπλάνκα» (όπως η ίδια αποκαλεί τη νόσο) την πρωτοεπισκέφθηκε τον περασμένο Ιούλιο, σε περίοδο μεγάλης ζέστης και νέου ξεκινήματος σε εργασιακό περιβάλλον. Την «πέτυχε», λοιπόν, σε μία πολύ περίεργη φάση και ποιος να φανταστεί ότι η ζαλάδα («ηλίαση θα 'ναι») και η κόπωση («άγχος θα 'ναι») ήταν τα πρώτα ορατά συμπτώματα της σκλήρυνσης; Τον τελευταίο χρόνο έχει κάνει τα νοσοκομεία δεύτερο σπίτι της, γράφει πολύ για την ασθένειά της στο Facebook, αλλά και στα Μέσα όπου εργάζεται έχει αποκτήσει νέους διαδικτυακούς φίλους που την αγαπούν (έστω από απόσταση), την ενθαρρύνουν και ζουν μαζί της την πορεία της νόσου. Μέσα σε όλα, βρήκε λίγο χρόνο να μας λύσει μερικές βασικές απορίες για μία ασθένεια, με την οποία δεν είμαστε όσο εξοικειωμένοι θα έπρεπε.

-Τι είναι η σκλήρυνση κατά πλάκας και πώς επηρεάζει τον οργανισμό;


Η ΣΚΠ είναι μία αυτοάνοση ασθένεια, που προσβάλλει το κεντρικό νευρικό σύστημα, για την οποία δεν υπάρχει οριστική θεραπεία. Είναι διαφορετική για τον κάθε ασθενή. Ο οργανισμός παράγει μολυσμένα λεμφοκύτταρα κι αυτά ταξιδεύουν μέχρι το κεφάλι φτιάχνοντας φλεγμονές. Αυτές οι φλεγμονές επηρεάζουν συγκεκριμένους νευρώνες του εγκεφάλου και αυτό με τη σειρά του έχει αντίκτυπο στο υπόλοιπο σώμα. Φλεγμονές έχουμε και στον αυχένα και στο νωτιαίο μυελό, που κάνει όλη τη ζημιά της «σκάρτης παραγωγής».

Τώρα, ανάλογα με πού θα πάει να καθίσει η φλεγμονή, δημιουργούνται αντίστοιχα προβλήματα. Απώλεια όρασης, κίνησης, ακοής, ακόμα και καταθλιπτικά συμπτώματα. Αλλά τίποτε δεν είναι κανόνας για όλους τους ασθενείς. Το μοναδικό κοινό σύμπτωμα σε όλους μας, είναι η χρόνια κόπωση, μία κατάσταση διαρκούς κούρασης και ατονίας. Και πάλι, δεν είναι εξίσου έντονη σε όλους.

Κάποιοι δεν περπατάνε ποτέ ξανά, κάποιοι επανέρχονται πλήρως με τις θεραπείες και κάποιοι περνούν πιο light την ασθένεια. Αλλά όλοι νιώθουμε πιο έντονα την κούραση. Επίσης, επηρεάζεται το ανοσοποιητικό σύστημα, είμαστε επιρρεπείς σε ιώσεις και γριπιάσματα. Μακροχρόνια, υπάρχουν επιπτώσεις, ανάλογα με τον τρόπο που έχει επιτεθεί η νόσος στον καθένα. Ένα πολύ κοινό πρόβλημα πάντως, είναι ό,τι σχετίζεται με το ουροποιητικό σύστημα. Είτε κατακράτηση, που βλάπτει να νεφρά, είτε ακράτεια.

Η σκλήρυνση είναι μία κατηγορία με πολλές υποκατηγορίες: σε άλλους φέρεται πολύ φιλικά, σε άλλους λιγότερο και σε κάποιους αποφασίζει να τους «ροκανίσει» το κορμί. Δεν υπάρχει δεδομένη αντιμετώπιση, ούτε και δεδομένη πορεία της νόσου για όλους. Ο κάθε ασθενής έχει τη δική του, προσωπική του σκλήρυνση. Εγώ τη δική μου την αποκαλώ «Καζαμπλάνκα».

Υπάρχουν, όμως, φάρμακα και πλέον δεν πεθαίνουμε (κατά κανόνα, τουλάχιστον).

-Πώς ένιωσες στην αρχή της διάγνωσης και πώς νιώθεις σήμερα;


Α, καλά, έκλαιγα για τρεις μέρες. Είχα παραλύσει πλήρως από όλη μου τη δεξιά πλευρά και είχα χάσει την όραση από το δεξί μου μάτι. Με πήγαινε η μαμά μου τουαλέτα, να καταλάβεις, με στριφογύριζε στο κρεβάτι για να αλλάξω θέση και με έκανε μπάνιο.

Αλλά συνήλθα γρήγορα. Ξέρεις, όταν σταματάς να περπατάς, ή το χωνεύεις και αποφασίζεις να δώσεις αγώνα ανηφορικό (κλισέ, αλλά τόσο αλήθεια), είτε παραιτείσαι. Οπότε δεν είχα και πολύ χρόνο να φρικάρω, έπρεπε να κάνω θεραπείες και να βρω τρόπο να κουνηθώ ξανά, γιατί όταν είσαι 28 χρονών είναι πραγματικά άβολο να σε πλένει η μάνα σου.

Μετά την πρώτη διάγνωση έγιναν πολλά δραματικά ακόμα. Νέες φλεγμονές, ασυνήθιστα συχνά, θεραπείες εξαιρετικά επώδυνες που δεν έπιαναν, μία χημειοθεραπεία στο τέλος, ε, μετά από όλα αυτά σήμερα (πλέον) λέω ότι, εφόσον τη σκαπούλαρα, τώρα είμαι ok με τη νέα κατάσταση. Θα ζήσω με αυτό.

-Πώς άλλαξε η καθημερινότητά σου μετά τη διάγνωση;


Είναι άλλη καθημερινότητα σε πάρα πολλά επίπεδα. Καταρχάς, διαπίστωσα πως υπάρχει ένα τεράστιο ταμπού. Σταμάτησε να μου μιλάει κόσμος με τον οποίο ήμουν κοντά, ή σταδιακά (όσο δεν θεραπευόμουν και ήμουν διαρκώς, επί μήνες, σε ένα νοσοκομείο) απομακρύνθηκε. Αυτό είναι το ανθρώπινο του πράγματος.

Αλλά κυρίως άλλαξε το σώμα μου. Πονάω πάρα πολύ, κάθε μέρα και όλες τις ώρες. Δε θυμάμαι πώς είναι να μη νιώθεις πόνο, κουράζομαι εύκολα, νυστάζω, είμαι πιο αδύναμη και η όρασή μου δεν έχει επανέλθει πλήρως, αλλά ούτε και η κινητικότητα στο ένα πόδι.

Αλλά όταν σου «σκάει» στα 28 σου τέτοιο πακέτο (όταν έσκασε σε εμένα, τουλάχιστον) και δίνεις τέτοια μάχη να κρατηθείς στα όρια (κυριολεκτικά), η αυτοπεποίθησή σου ανεβαίνει σε άλλη πίστα.

Νιώθω πολύ πιο δυνατή, πιο ασφαλής και πιο περήφανη από ποτέ και μιλάω ανοιχτά για την ιστορία μου με την ασθένεια, γιατί έτσι είναι η καινούρια μου ζωή. Γεμάτη χάπια και ενέσεις.

-Θα μας περιγράψεις την εμπειρία σου από τα δημόσια νοσοκομεία;

Είναι σχολείο το δημόσιο νοσοκομείο, σε κάνει καλύτερο άνθρωπο. Σοβαρά! Καταρχάς, ξεπερνάς ταμπού και στερεότυπα. Στη Νευρολογική Κλινική, ας πούμε, ήρθα σε επαφή με την ψυχική νόσο και άλλαξε εντελώς ο τρόπος που την είχα στο μυαλό μου. Επίσης, ήμασταν δίπλα δίπλα με Ρομά, με πρόσφυγες, θυμάμαι καθαρά ένα τρανς κορίτσι που συνόδευε τη μαμά του στις αιμοληψίες, με πλούσιους, με μ@λ@κες, αλλά όταν είσαι ασθενής και παίζεσαι κορώνα - γράμματα, είσαι με τον άλλον στην ίδια ομάδα. Δεν μπορείς να γίνεις ρατσιστής όταν πρακτικά μένεις στο νοσοκομείο.

Και το γεγονός ότι είναι δωρεάν για όλους είναι μάλλον το πιο σπουδαίο επίτευγμα μιας σύγχρονης κοινωνίας.

Φυσικά έχει ελλείψεις, οι γιατροί είναι λίγοι κι οι ασθενείς πολλοί. Αλλά σε περνάνε από κάθε πιθανή εξέταση και, επιστημονικά, είναι σε συγκλονιστικά καλό επίπεδο.

Κατά τα λοιπά, καλό θα είναι να αντιλαμβάνεται κι ο ασθενής ότι υπάρχουν προτεραιότητες κι ότι δεν περιστρέφεται ο κόσμος γύρω του. Και να είναι ευγενικός. Και να μην γκρινιάζει.

-Υπάρχει ενημέρωση για την ασθένεια στην Ελλάδα;

Όχι, δεν υπάρχει, αλλά δεν ξέρω αν υπάρχει γενικώς. Πάντως, ο κόσμος ακόμα πιστεύει ότι τα αυτοάνοσα (ακόμα και τα πιο «σοβαρά» όπως η σκλήρυνση) είναι αποτελέσματα κακής διατροφής και ψυχολογικών παραγόντων. Όχι, δεν είναι. Είναι γονίδιο, γεννηθήκαμε με αυτό, κάποια στιγμή εκδηλώθηκε. Βεβαίως, το άγχος επηρεάζει την πορεία της νόσου, αλλά το άγχος επηρεάζει την πορεία κάθε νόσου. Τον καρκίνο, τα εγκεφαλικά, την καρδιά... Γενικά στα αυτοάνοσα είμαστε λίγο σκράπες. Και με τη σκλήρυνση το διαπιστώνω από πρώτο χέρι. Πάντως θα ήταν καλό να μην έχουμε ιατρική άποψη αν δεν είμαστε «του χώρου».

Και η Όλγα έχει μάθει να συμπορεύεται με την Καζαμπλάνκα, με τις εύκολες μέρες, τις δύσκολες, αλλά και τις πολύ δύσκολες. Την έκανε και τατουάζ στο χέρι της για να μην ξεχνιέται.

«Η Καζαμπλάνκα είναι μια γριά που σνιφάρει τα χάπια για την πίεση, έρχεται στα ώπα της, μου κλωτσάει το σώμα κι εγώ πρέπει να την ηρεμήσω ξανά. Μετά τη δεύτερη δόση του νοσοκομείου, η παλιότερη φίλη μου, η Κάτια, αποφάσισε πως η σκλήρυνση Καζαμπλάνκας που μας βρήκε, είναι λόγος να το γιορτάσουμε. Ή, όχι έτσι, σίγουρα όχι, αλλά αποφάσισε να μου κάνει ένα δώρο, για να μην ξεχνιέμαι μόλις γίνω καλύτερα, να παίρνω τα φάρμακά μου, να ξέρω από τι βγήκα για να μην ξαναμπώ».

Εξάλλου, δεν είναι μόνη της σε αυτήν τη διαδρομή. Έχει στο πλάι της εξαιρετικούς φίλους, την οικογένεια, τα δύο γατιά της (το Στράτο Διονυσίου και τον Αστραπόγιαννο), την ΑΕΚάρα, τα όμορφα Γιάννενα που κάποτε αρνιόταν αλλά τώρα έπεσε στην ανάγκη τους («το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο των Ιωαννίνων εξειδικεύεται στην Καζαμπλάνκα και είναι εξαιρετικό», μου λέει) και την κοκεταρία της, που δεν εγκατέλειψε ούτε όταν υπέφερε από τους πόνους και τις σπασμένες φλέβες στο νοσοκομείο. Και έναν έρωτα που λαχταρά να έρθει.

Πηγή: ladylike.gr
Copyright © 2015-2022 MEDLABNEWS.GR / IATRIKA NEA All Right Reserved. Τα κείμενα είναι προσφορά και πνευματική ιδιοκτησία του medlabnews.gr
Kάθε αναδημοσίευση θα πρέπει να αναφέρει την πηγή προέλευσης και τον συντάκτη. Aπαγορεύεται η εμπορική χρήση των κειμένων