MEDLABNEWS.GR / IATRIKA NEA

Responsive Ad Slot

Πώς είχε αποφυλακιστεί ο μητροκτόνος στα 4 χρόνια; Είχε προσχεδιάσει τον φόνο του πατέρα του. Τι αναφέρουν συγγενείς

 medlabnews.gr 

Σοκαρισμένοι είναι οι γείτονες και κάτοικοι της οδού Γυθείου στην Γλυφάδα μετά τον αποτρόπαιο φονικό που σημειώθηκε τις πρωινές ώρες της Κυριακής (25/1), όταν ένας 46χρονος μαχαίρωσε μέχρι θανάτου τον 80 χρονο πατέρα του. Ο 46χρονος που δολοφόνησε τον πατέρα του το πρωί της Κυριακής στη Γλυφάδα, σύμφωνα με πληροφορίες του ΑΝT1 καταδικάστηκε σε πρώτο και δεύτερο βαθμό σε 16 χρόνια για τη δολοφονία της μητέρας του το 2014.\\

Έμεινε στο Ψυχιατρείο των φυλακών Κορυδαλλού μόνο τέσσερα χρόνια και το 2018 αποφυλακίστηκε κάνοντας χρήση του νόμου Παρασκευόπουλου που προέβλεπε μεταξύ άλλων ότι κάθε ημέρα στο ψυχιατρείο υπολογίζεται ως δύο.

Συμπλήρωσε 8 χρόνια και αποφυλακίστηκε με αναστολή για το υπόλοιπο της ποινής. Ο εισαγγελέας έδωσε εντολή και πήγε στο Δρομοκαϊτείο όπου νοσηλεύτηκε για κάποιο χρονικό διάστημα.

Οι αστυνομικοί ερεύνησαν τα αρχεία τους χωρίς να βρουν καμία αναφορά για τον δράστη για οποιοδήποτε περιστατικό, όπως για παράδειγμα ενδοοικογενειακή βία. Μάλιστα ήταν πολύ τυπικός τις φορές που έπρεπε να πάει στο τμήμα για να δώσει το παρών στο πλαίσιο των περιοριστικών όρων που του είχαν επιβληθεί. Η τελευταία φορά που πήγε στην αστυνομία ήταν στις 16 Ιανουαρίου.

Στο αποφυλακιστήριο του 46χρονου, αναγράφει ότι ο δράστης είχε καταδικαστεί σε 16 χρόνια κάθειρξη. Στα τέσσερα χρόνια όμως, τον Μάιο του 2018, με διάταξη της Εισαγγελίας Πειραιά, αποφυλακίστηκε με τους περιοριστικούς όρους, που είναι σε ισχύ μέχρι τις 27 Φεβρουαρίου 2026.

της υποχρέωσης διαμονής στην οικία του πατέρα του και

την υποχρέωση εμφάνισης του κάθε 1η και 16η του μήνα στο αστυνομικό τμήμα διαμονής του.

Τελευταία φορά που έδωσε το παρόν στο Αστυνομικό Τμήμα Γλυφάδας ήταν στις 16 Ιανουαρίου.

Ο δράστης τηρούσε κανονικά τους περιοριστικούς όρους που του είχαν επιβληθεί, ενώ έκτοτε δεν είχε απασχολήσει εκ νέου για οποιοδήποτε αδίκημα.

Στο τέλος του εγγράφου, ο 46χρονος στην εισαγγελική παραγγελία περιγράφεται ως άτομο επικίνδυνο για τον εαυτό του και το περιβάλλον του. Αυθημερόν έγινε η μεταγωγή του στο Δρομοκαΐτειο, όπου και νοσηλεύθηκε για άγνωστο χρονικό διάστημα. Είναι ασαφές πότε και γιατί αποφασίστηκε να βγει από την ψυχιατρική κλινική.

Συγκλονίζουν οι μαρτυρίες

Οι κάτοικοι της περιοχής όμως δεν πέφτουν από τα σύννεφα. Είχαν καταλάβει το οικογενειακό δράμα και μιλούσαν για ένα προδιαγεγραμμένο γεγονός.

«Πριν κάτι χρόνια είχε σκοτώσει με μαχαίρι τη μαμά του. Πήγε στο δικαστήριο, τον δίκασαν, είδαν ότι είχε ψυχολογικά προβλήματα και μετά από κάποια χρόνια επέστρεψε και έμενε με τον μπαμπά του. Εμείς γενικώς φοβόμασταν στη γειτονιά εφόσον είχαμε μάθει όλα αυτά», λένε γείτονες.

«Νομίζω ήταν υποχρεωμένος να μένει εδώ με τον πατέρα του. Τα τελευταία δύο χρόνια δεν έμενε εδώ πέρα. Ήτανε πάντα ένα παιδί το οποίο δεν μίλαγε πολύ, υποτονικό. Φαντάζομαι ότι ήταν και από την αγωγή. Δεν είχε επαφές, δεν ήταν καθόλου κοινωνικός. Πάντα είχαμε έτσι έναν φόβο μήπως εξελιχθεί κάτι άλλο και δεν σας κρύβω ότι λέγαμε πάντα στη γειτονιά ότι πιθανότατα θα γίνει κάποια στιγμή το ίδιο και με τον πατέρα», συμπληρώνουν.

Το τελευταίο κεφάλαιο του οικογενειακού δράματος έχει ολοκληρωθεί. Όμως τα ερωτήματα παραμένουν, καθώς ο 46χρονος πριν από 12 ολόκληρα χρόνια είχε δολοφονήσει και τη μητέρα του.

Στενή συγγενής της οικογένειας αποκαλύπτει:

«Τώρα θα παρουσιαζόταν τελευταία φορά στο αστυνομικό τμήμα τον Φεβρουάριο, αρχές Φεβρουαρίου, και μετά θα ήταν τελείως ελεύθερος. Δεν θα είχε δηλαδή κανέναν περιορισμό και πήγε και έκανε αυτό το πράγμα. Δεν έμεναν μαζί, δεν έμενε καθόλου με τον πατέρα του. Μάλιστα δεν του μιλούσε κιόλας. Δεν είχαν καλές σχέσεις. Έμενε στην …, το οποίο το ξενοίκιασε 1η Γενάρη και μάλιστα τον ρωτάγαμε ‘γιατί το ξενοικιάζεις, πού θα πας’ και δεν μας έλεγε. Αυτός το είχε σκοπό να κάνει αυτό το φονικό. Γι’ αυτό ξενοίκιασε το σπίτι, κατήργησε το κινητό του. Δεν μπορούσαμε να τον βρούμε πουθενά, είχε εξαφανιστεί. ‘Δεν θα έχω κινητό’ λέει, ‘δεν θα μπορείτε να με βρείτε πουθενά’. Αυτός το είχε προσχεδιασμένο να μείνει έτσι, χωρίς ούτε ρούχα, ούτε σπίτι, ούτε τίποτα για να πάει να μπει φυλακή πάλι. Μάλιστα εμείς νομίζαμε ότι θα πάει σε μοναστήρι γιατί δεν μας έλεγε που θα πάει, γιατί έδωσε τα ρούχα του, τα πράγματά του, τα έδωσε όλα», λέει στενή συγγενής της οικογένειας.

«(Την νεκρή μητέρα του 46χρονου) δεν μας άφησαν να την δούμε γιατί την είχε κατακρεουργήσει. Θέλαμε να τη δούμε στο νεκροτομείο που ήταν. Δεν μας άφησαν, ήταν σε άθλια κατάσταση και μετά το γραφείο τελετών προσπαθούσε ώρα να την φτιάξει ώστε να μην είναι έτσι η γυναίκα για να μπορέσει να τη δει κάποιος στην κηδεία», συμπληρώνει.

Άλλος συγγενής αναφέρει:

«Είχε προσχεδιασμένο να κάνει το φονικό του πατέρα του και ήξερε πολύ καλά πως θα ξαναπάει στη φυλακή. Είχε σκοπό να κάνει αυτό που είχε κάνει και στο παρελθόν. Το φονικό έγινε 27 Μαρτίου του 2014. Είχε αποκαλύψει ότι ήθελε να σκοτώσει άλλους 10. Από τη φυλακή βγήκε περίπου το 2018, τον Απρίλη. Σε αυτό συνέβαλε ο πατέρας του και αποδείχτηκε πως έσφαλε πάρα πολύ. Προσπάθησε υπερβολικά να τον βγάλει νωρίτερα απ’ ό,τι θα έπρεπε. Τα φάρμακά του ανανεώθηκαν, δυστυχώς εκεί δεν μπορώ να το ξέρω αν έπαιρνε τα φάρμακά του, μου έλεγε ότι τα έπαιρνε. Κάποτε είχε μπει στο Δρομοκαΐτειο, συνέβη κάποιο γεγονός στον δρόμο. Νοσηλεύτηκε περίπου 15 – 20 ημέρες και εξήλθε πάλι. Τον πήρε ο πατέρας του. Έμενε μαζί με τον πατέρα του περίπου μέχρι το 2022-23 όταν ξαφνικά έφυγε και έμενε μόνος του».

Το χρονικό

Ήταν 10 λεπτά μετά τις 08:00 το πρωί της Κυριακής (25/01) όταν γείτονας άκουσε τον 46χρονο να σκοτώνει τον πατέρα του. Η μαρτυρία του ανθρώπου που έκανε την καταγγελία στην Αστυνομία σοκάρει.

Ο ίδιος μιλάει για καρτέρι θανάτου. Μάλιστα, άκουσε τον 80χρονο να σπαράζει και να φωνάζει λέγοντας «βοήθεια Παναγία μου».

«Σπαραγμούς από τον πατέρα, να φωνάζει ‘βοήθεια Παναγία μου, σώσε με’. Ετοιμαζόταν ο άνθρωπος να πάει στην εκκλησία όπως κάνει κάθε Κυριακή ρουτίνα του και ο γιος του, του είχε στήσει καρτέρι και τον αποτελείωσε. Περίμενε μέσα στην πιλοτή, εκεί δίπλα που παίρνει το αυτοκίνητο ο πατέρας του για να φύγει και του την έστησε. Ο πατέρας του δεν αντέδρασε. Πριν τον αποτελειώσει είπε ‘παιδί μου τώρα πέθανα’, λέει, ‘μην με σκοτώνεις άλλο’ και μετά σιωπή. Τίποτα, ο δράστης δεν μίλαγε καθόλου. Κάποια στιγμή έβαλε και εκκλησιαστική μουσική, λειτουργία, για να μην ακούγεται, μπας και ακουστεί ο πατέρας του παραπάνω που φώναζε στην αρχή. Και μετά σιωπή».

Η Αστυνομία φτάνει στο σημείο και βρίσκει τον δράστη. Το μαχαίρι είναι γεμάτο αίματα και όλα δείχνουν πως το έγκλημα έχει τελεστεί. Το άψυχο σώμα του πατέρα βρίσκεται μέσα στο πορτ μπαγκάζ.

Την ώρα που η Αστυνομία περνούσε χειροπέδες στον 46χρονο πατροκτόνο, ο δράστης φέρεται να ήταν σε αμόκ και να είπε στους αστυνομικούς «σκότωσα τους γονείς μου και τώρα θα σκοτώσω και τα αδέλφια μου».

«Βασίλης Τσιτσάνης για πάντα»: Δυο μαγικές βραδιές στο Θέατρο Παλλάς

«Βασίλης Τσιτσάνης για πάντα»: Δυο μαγικές βραδιές στο Θέατρο Παλλάς

Με αφορμή τα 110 χρόνια από τη γέννησή του Βασίλη Τσιτσάνη, μια ξεχωριστή αφηγηματική συναυλία με σημαντικούς ερμηνευτές και ηθοποιούς επί σκηνής, θα ζωντανέψει στο Θέατρο Παλλάς το έργο και την εποχή του κορυφαίου Έλληνα δημιουργού, για δύο μόνο βραδιές.

Συνθέτης, στιχουργός, δεξιοτέχνης του μπουζουκιού και τραγουδιστής, ο Βασίλης Τσιτσάνης υπήρξε ο σημαντικότερος από τους δημιουργούς της ελληνικής λαϊκής μουσικής και του λαϊκού τραγουδιού του 20ού αιώνα. Το καλλιτεχνικό αυτό γεγονός που έρχεται στις 10 και 11 Φεβρουαρίου, ενώνει με μαγικό τρόπο τη μουσική με την αφήγηση, δημιουργώντας εικόνες που θα μεταφέρουν τους θεατές σε μια άλλη, μοναδική εποχή.

Ένα ταξίδι στα διαχρονικά τραγούδια του Βασίλη Τσιτσάνη που δεν έχουν πάψει στιγμή να συγκινούν ακροατές από διαφορετικές γενιές. Αφηγηματικά στοιχεία θα συνδέσουν το παρελθόν με το παρόν σε μια βραδιά «μαγική & ονειρεμένη» γεμάτη κέφι, αφιερωμένη σε έναν μεγάλο Έλληνα, στον άνθρωπο που άλλαξε για πάντα το ελληνικό λαϊκό τραγούδι. Με τη σκηνοθετική προσέγγιση του Γιώργου Παπαγεωργίου και κείμενα που γράφτηκαν ειδικά για αυτή τη βραδιά από τον Γιώργο Σκαμπαρδώνη.

Οι μεγάλες επιτυχίες του Βασίλη Τσιτσάνη ερμηνεύονται σε κλασικές εκτελέσεις και διασκευές, από καταξιωμένους καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων ο Γιάννης Κότσιρας, η Ρένα Μόρφη, η Λένα Κιτσοπούλου, η Ανατολή Μαργιόλα και ο Apon. Αφηγητής της βραδιάς, θα είναι ο Γιάννης Στάνκογλου.

Μαζί με την «Ορχήστρα Βασίλης Τσιτσάνης» με την επιμέλεια του Μανώλη Πάππου θα πλέξουν παλιούς και νέους ήχους δημιουργώντας ένα μοναδικό αποτέλεσμα που θα συνδέσει το παρελθόν με το σήμερα.

10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΩΡΑ 9ΜΜ

11 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΩΡΑ 7ΜΜ

Θέατρο Παλλάς

Βουκουρεστίου 5, Αθήνα

Προμηθευτείτε έγκαιρα τα εισιτήριά σας

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Κείμενα: Γιώργος Σκαμπαρδώνης
Σκηνοθεσία: Γιώργος Παπαγεωργίου

Τραγουδούν οι: Γιάννης Κότσιρας, Ρένα Μόρφη, Λένα Κιτσοπούλου και η Ανατολή Μαργιόλα

Special guest ο Apon

Αφηγητής ο Γιάννης Στάνκογλου


Ορχήστρα Βασίλης Τσιτσάνης

σε επιμέλεια Μανώλη Πάππου

ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΤΣΙΤΣΑΝΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΠΟΥΔΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ - Ο Τσιτσάνης, παιδί των υπογείων ρευμάτων, της μαγκιάς και της ρεμπετοσύνης, έχοντας μια βυζαντινή παιδεία από την ψαλτική που έκανε στο χωριό του, ξάπλωσε απ’ άκρον εις άκρον σε όλη τη χώρα έναν ευαίσθητο ερωτισμό. Υπήρξε μεγάλος τον καιρό που δεν υποπτευόταν πως ήταν μεγάλος.

Λίγο πριν τον πόλεμο του ’40, ο Τσιτσάνης τραγούδησε για πρώτη φορά το «Αρχόντισσά μου, μάγισσα τρελή». Ήταν ένας μεγαλοφυής σχεδιασμός, μπορώ να πω, πάνω στο ερωτικό θέμα, που η δύναμη και η αλήθεια του μας φέρνει κοντά στον «Ερωτόκριτο» του Κορνάρου και μετά από εκατοντάδες χρόνια κοντά στο «Ματωμένο γάμο» του Λόρκα. Η μελωδική του γραμμή, αφάνταστη σε περιεκτικότητα και λιτότητα, πλησιάζει τον Μπαχ.

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ - Ο Βασίλης Τσιτσάνης σφραγίζει με το έργο του βαθιά και τελειωτικά την εποχή μας. Πως έγινε αυτό το θαύμα και αυτό το παιδί από τα Τρίκαλα που έφηβος ξενιτεύτηκε στην Θεσσαλονίκη, να μετουσιώσει μέσα στην ψυχή και στο μυαλό του όλη την πεμπτουσία της μουσικής μας παράδοσης και να μας την ξαναδώσει σε νέες απλές και τέλειες μουσικές φόρμες; Να όμως που εμείς, μια ολόκληρη γενιά μουσικοί και ποιητές, σε αναγνωρίζουμε για δάσκαλό μας. Ο Τσιτσάνης είναι ο Θεόφιλος της ελληνικής λαϊκής μουσικής.

ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ - Ο Τσιτσάνης βρήκε ένα τραγούδι χασικλίδικο, μόρτικο, περιφρονημένο, το βρήκε στο στόμα των φυλακισμένων και των κακούργων, στα τσογλάνια της αγοράς και του λιμανιού- και το καθάρισε από κάθε πρόστυχο και χαμηλό, πέταξε την αργκό και τους ιδιωματισμούς, έκοψε τα πολλά στριφογυρίσματα και τα τούρκικα μοτίβα, πλούτισε τα θέματά του με κοινωνικά στοιχεία και το ‘κανε ν’ αγκαλιάσει τα μεράκια και τα ντέρτια της ελληνικής ψυχής.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΡΟΥΧΗΣ - Ο Τσιτσάνης, αιώνιο σύμβολο της ελληνικής μουσικής, που με τον χορό και το τραγούδι, την ποίηση του λόγου και του σώματος, σαρώνει όλα αυτά τα κατασκευάσματα του βαλκανικού καθωσπρεπισμού, για να δώσει στον ελληνικό λαό τη μουσική που ταιριάζει στην ομορφιά του.

ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ - Οι στίχοι του έχουν βάθος, υψηλής ποιότητας συγκίνηση. Ο λυρισμός του είναι δυνατός όσο και γνήσιος. Η μουσική του ωραία, πρωτότυπη, πηγαία. Ο άνθρωπος αυτός την πόνεσε τη ζωή και ξέρει, έχει τη δύναμη και τα καλά μέσα να το πει.

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ - Ο Βασίλης Τσιτσάνης είναι η μόνη ελληνική επανάσταση που πέτυχε και μάλιστα χωρίς να το ξέρει και μάλιστα χωρίς να γίνει ποτέ καθεστώς αυτή η επανάσταση. Ένας ευλογημένος άνθρωπος, ένας ευλογημένος συμφιλιωτής. Αυτό που κατόρθωσε ο Βασίλης Τσιτσάνης, δεν το κατόρθωσε ακόμη ο πολιτικός μας βίος.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ

Η Ορχήστρα Βασίλης Τσιτσάνης ιδρύεται με πρωτοβουλία της οικογένειας του και της Seed Point, μουσικού εκδότη του Βασίλη Τσιτσάνη, με βασικό σκοπό να παρουσιάσει ζωντανά το έργο του μοναδικού αυτού δημιουργού. Μια Ορχήστρα για τον συνθέτη, στιχουργό, δεξιοτέχνη του μπουζουκιού και τραγουδιστή Βασίλη Τσιτσάνη που πήρε μια μουσική από το περιθώριο και την μπόλιασε με το ταλέντο, την έμπνευση, την δημιουργικότητα και την εργατικότητα του δημιουργώντας το λαϊκό τραγούδι που κατάφερε να μπεί στις ψυχές όλων των Ελλήνων. Ενώνοντας την Ανατολή με τη Δύση, την παράδοση με τη νεωτερικότητα, κατάφερε αθόρυβα αλλά ουσιαστικά να ενώσει όλους τους του Ελληνες πετυχαίνοντας κάτι που ακόμη και σήμερα δεν είναι εύκολο να το κατανοήσουμε. Τη βαθιά ανάγκη του ο Τσιτσάνης να επικοινωνήσει και να εμπνευστεί από τον κόσμο την κάλυπτε με την εμφάνιση του στα πάλκα κάθε βράδυ για 45 ολόκληρα χρόνια και μέχρι το τέλος της ζωής του έχοντας πάντα δίπλα του μια σπουδαία ορχήστρα. Αυτή τη μεγάλη αγάπη του Βασίλη Τσιτσάνη για τη σωστή παρουσίαση των τραγουδιών του έρχεται να υπηρετήσει αυτή η Ορχήστρα. Η Ορχήστρα με την καθοδήγηση του Μανώλη Πάππου, δεξιοτέχνη του μπουζουκιού καθώς και βαθύ γνώστη του έργου του Τσιτσάνη και πλαισιωμένη από ταλαντούχους μουσικούς, θα παρουσιάσει το έργο του, όπως ο ίδιος το προσδιόρισε, με την πολυετή παρουσία του στα πάλκα και στις ηχογραφήσεις. Επιπλέον, θα επιχειρήσει αυτό που θα έκανε και ο ίδιος ο Τσιτσάνης αν ζούσε, να συνεργαστεί με φωτισμένους μουσικούς / συνθέτες έτσι ώστε να παρουσιαστούν τα τραγούδια του με ένα νέο, διαφορετικό τρόπο επανασυστήνοντας μας αυτόν τον μοναδικό, ιδιοφυή και γενναιόδωρο Έλληνα.

Υγρασία, αλλαγή του καιρού, κρύο, προκαλούν πόνους σε αρθρώσεις, παλιά τραύματα. Βότανα με αντιφλεγμονώδη δράση

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής Βιολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

Οι ρευματοπαθείς με πόνους στα άκρα, όσοι υποφέρουν από μετατραυματικές αρθρίτιδες και αρθριτικά, καθώς και όσοι έχουν ένα παλιό κάταγμα ποδιού ή χεριού υποφέρουν από την υγρασία.
Μελέτες αναφέρουν ότι όσοι ζουν σε υγρό περιβάλλον -π.χ. στα νησιά- συχνά εμφανίζουν εκφυλιστικές αλλοιώσεις του μυοσκελετικού συστήματος (τα γνωστά σε όλους μας “άλατα"). 

Τις αλλοιώσεις αυτές μερικοί τις παρουσιάζουν και στα 30 τους, γι’ αυτό αρκετοί νέοι άνθρωποι, όταν ο καιρός αλλάζει, παραπονιούνται για πόνους στα χέρια και στα πόδια. Έτσι, παρόλο που ο ακριβής μηχανισμός της σχέσης υγρασίας και αρθροπαθειών δεν είναι ακόμη γνωστός, φαίνεται να επηρεάζεται μια ομάδα υποδοχέων στις αρθρώσεις, οι οποίοι διεγείρουν την παραγωγή ουσιών που προκαλούν φλεγμονή και πόνο.
Την περίοδο του χειμώνα, οπότε και υπάρχει αυξημένη υγρασία, ο μέσος ημερήσιος αριθμός θανάτων από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου είναι περίπου 32% μεγαλύτερος σε σχέση με το καλοκαίρι.
Ακόμα Οι απότομες αλλαγές του καιρού και η αύξηση της υγρασίας φαίνεται ότι επηρεάζουν την υγεία ατόμων με χρόνια αναπνευστικά προβλήματα, όπως το βρογχικό άσθμα.
Επίσης η υγρή ατμόσφαιρα και η απότομη πτώση της βαρομετρικής πίεσης επηρεάζουν την ψυχική και σωματική μας υγεία. Σύμφωνα με έρευνες, ο υγρός καιρός σχετίζεται με ενοχλήσεις στις αρθρώσεις, κρίσεις άσθματος, ρινίτιδες, ημικρανίες, καρδιακά επεισόδια και κατάθλιψη.
Η βιομετεωρολογία είναι η επιστήμη που εξετάζει τις καιρικές συνθήκες και τις επιπτώσεις τους στην υγεία, στηριζόμενη στους «δείκτες δυσφορίας» που προκαλούν οι ατμοσφαιρικές αλλαγές στις ομάδες του πληθυσμού. Ο μουντός και βροχερός καιρός φέρνει μελαγχολία, κακοκεφιά και συχνά τάση υπερφαγίας και επιθυμία για γλυκά. Όσο για τα παιδιά, γίνονται πιο απείθαρχα, ενώ στα σχολικά διαγωνίσματα η απόδοσή τους είναι χαμηλή.

Τι μπορείτε να κάνετε;

Αποφυγή άσκησης σε ανοιχτούς χώρους με υψηλή υγρασία, γιατί ο υγρός αέρας που μπαίνει στους πνεύμονες μπορεί να επιδεινώσει την κατάστασή σας.
Τις κρύες και υγρές ημέρες καλό είναι να ντύνεστε καλά.
Αν έχετε πιο έντονα συμπτώματα, η λήψη απλών παυσίπονων και η ελαφριά άσκηση μπορεί να σας βοηθήσουν.
Αν πάσχετε από στεφανιαία νόσο ή έχετε υπέρταση, καλό είναι τις ημέρες με έντονη υγρασία να βρίσκεστε σε σχετικά ξηρό περιβάλλον.
Αερίζετε καλά το σπίτι σας, ιδιαίτερα τις ηλιόλουστες ημέρες. Μπορείτε, επίσης, να τοποθετήσετε στο σπίτι σας ένα υγρόμετρο για να ελέγχετε τα επίπεδα της υγρασίας.

Η κατανάλωση αλκοόλ καλό είναι να αποφεύγεται όταν η ατμοσφαιρική υγρασία είναι υψηλή, επειδή συμβάλλει στην απώλεια θερμότητας από το σώμα.
Αν οι αρθρώσεις σας πονάνε μόνο κατά τις περιόδους με έντονη υγρασία, η ήπια συστηματική άσκηση (κολύμπι, τζόκινγκ, ποδήλατο) μπορεί να βελτιώσει το μυϊκό σας σύστημα και να κάνει το σκελετό σας ανθεκτικότερο.
Ευεργετική δράση στις αρθρώσεις έχει και το μουρουνόλαδο (από το συκώτι της μουρούνας ή άλλων συγγενικών ψαριών, όπως ο μπακαλιάρος), που είναι πλούσιο σε βιταμίνες Α, D και ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, καθώς και μια ισορροπημένη διατροφή, πλούσια σε λαχανικά, φρούτα, ελαιόλαδο κ.ά.
Μια διατροφή πλούσια σε υδατάνθρακες (δημητριακά, πατάτες, ψωμί ολικής αλέσεως, όσπρια, μαύρο ρύζι, μακαρόνια) και βιταμίνη C (που αφθονεί σε φρούτα και λαχανικά) βοηθά, γιατί έχει την ιδιότητα να ισορροπεί το νευρικό σύστημα.

Τα βότανα που βοηθούν τον οργανισμό να καταπολεμήσει τις φλεγμονές είναι δεκάδες.

Ευκάλυπτος Ο ευκάλυπτος είναι δέντρο ιθαγενές της Τασμανίας που μπορεί να φτάσει σε ύψος ακόμα και τα 50 μέτρα. Στην Ευρώπη έφτασε αρκετά αργά, στα τέλη του 19ου αιώνα. Τα φύλλα του περιέχουν ένα αιθέριο έλαιο, το ευκαλυπτέλαιο, το οποίο έχει έντονο άρωμα, πικρή και καυστική γεύση. Περιέχει κινεόλη σε ποσοστό 70%, αλκοόλες, κουμιναλδεΰδη, αρωμαδενδρίνη και πινένια. Το ευκαλυπτέλαιο είναι το συστατικό που έχει θεραπευτική δράση κατά των φλεγμονών του αναπνευστικού συστήματος, του πονόλαιμου και του άσθματος. Για να κάνουμε εισπνοές, βράζουμε νερό και ρίχνουμε φύλλα ευκαλύπτου, πευκοβελόνες, θυμάρι και λεβάντα. Οι εισπνοές γίνονται δύο ή τρεις φορές την ημέρα για μια περίοδο δύο εβδομάδων.

Κολοκυθιά 

Η γλυκιά κολοκύθα είναι ένα φυτό με εξαιρετικές θεραπευτικές ιδιότητες και σπουδαία δράση κατά των φλεγμονών. Τα σπέρματα του φυτού περιέχουν ένα γλυκό και παχύ έλαιο, μια δριμεία ρητίνη, την πεπορεγίνη, καθώς επίσης και έλαιο, ζάχαρη, γόμα, κιτρουλλικό οξύ, χλωροφύλλη και εμουλσίνη. Η ψημένη σάρκα της γλυκιάς κολοκύθας χρησιμοποιείται ως καταπραϋντικό φάρμακο, ενώ ο ωμός πολτός χρησιμοποιείται με μαλακτικά καταπλάσματα κατά των εγκαυμάτων και κάποιων επιπόλαιων φλεγμονών. Επιπλέον, το γαλάκτωμα από τα σπέρματα της γλυκιάς κολοκύθας χρησιμοποιείται κατά των φλεγμονών του πεπτικού σωλήνα, της ουρήθρας και της κύστης.

Μελιτζάνα

 Η μελιτζάνα είναι ένα από τα σχετικά λίγα φυτά με θεραπευτική δράση που ήταν άγνωστα στους γιατρούς της αρχαίας Ελλάδας. Κατάγεται από τις Ινδίες και την Κίνα, ενώ στην Ευρώπη έφτασε για πρώτη φορά μόλις τον 16ο αιώνα ταυτόχρονα με την εξάπλωσή της στην Αμερική. Στη φαρμακευτική τα χρήσιμα μέρη της μελιτζάνας είναι τα φύλλα και ο μίσχος του καρπού. Τα φύλλα της μελιτζάνας, ως κατάπλασμα για εξωτερική χρήση, έχουν μαλακτικές και επουλωτικές ιδιότητες, κυρίως για περιπτώσεις που αφορούν αιμορροΐδες, καλόγερους, εγκαύματα και φλεγμονές. Ειδικά για ό,τι αφορά τις αιμορροΐδες, στη λαϊκή ιατρική περιγράφεται η παρασκευή μιας σκόνης από ψημένα κοτσάνια του καρπού της μελιτζάνας. Η σκόνη αυτή τοποθετείται με βαμβάκι πάνω στις αιμορροΐδες.
Σκόρδο

 Το σκόρδο είναι ένα από τα πιο πολύτιμα φαρμακευτικά φυτά. Είναι γνωστό από την αρχαιότητα. Οι εργάτες που έχτισαν τις πυραμίδες της Αιγύπτου έτρωγαν κάθε μέρα μια σκελίδα ως αντισηπτικό και τονωτικό. Το ίδιο έκαναν και οι αθλητές λίγο πριν λάβουν μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Γενικά, το σκόρδο ήταν για τους γιατρούς της αρχαιότητας φάρμακο για όλες τις αρρώστιες. Το σκόρδο ευεργετεί τον οργανισμό προλαβαίνοντας λοιμώξεις όπως η γρίπη, η φυματίωση και η βρογχίτιδα, καθώς και άλλες λοιμώξεις των πνευμόνων και των εντέρων. Η καλύτερη συνταγή είναι να φαγωθεί ωμό, ενώ για όσους φοβούνται την έντονη μυρωδιά του, αυτή εξουδετερώνεται με μαϊντανό, μήλο, σπόρους γλυκάνισου ή κάρδαμο.
Αλόη 

Η αλόη είναι πολύ γνωστή από την αρχαιότητα. Οι Έλληνες, οι Ρωμαίοι, οι Αιγύπτιοι και οι Κινέζοι τη χρησιμοποιούσαν για να θεραπεύσουν ασθένειες του δέρματος, ενώ στην Αίγυπτο ήταν ένα από τα βασικά συστατικά για το βαλσάμωμα των νεκρών. Περιέχει περίπου 200 συστατικά τα οποία είναι πολύτιμα για τον οργανισμό. Μεταξύ αυτών είναι κάποια πολύτιμα αμινοξέα, σάκχαρα, στερόλες, ένζυμα, λιγνίνη, Β-καροτίνη, χολίνη, μηλικό οξύ, βιταμίνες, ασβέστιο, νάτριο, μαγνήσιο, κάλιο κ.λπ. Η ρητίνη κάποιων ποικιλιών αλόης είναι αρωματική και έχει αντιμυκητική, αντιβιοτική και αντιφλεγμονώδη δράση. Τις τελευταίες δεκαε­τίες δεν υπάρχει ανάγκη για την οικιακή παρασκευή αλοιφών ή αφεψη­μά­των, αφού η αλόη βρίσκεται πολύ εύκολα σε διάφορα φαρμακευτικά προϊόντα

Διαβάστε επίσης

Τα έξυπνα κινητά στο σχολείο βλάπτουν την απόδοση, την μάθηση, την συμπεριφορά και την υγεία των μαθητών


της Μαρίας Χιόνη, εκπαιδευτικού, MSc φυσιολογίας Ιατρικής Σχολής Αθηνών, καθηγήτρια ιατρικής ορολογίας, medlabnews.gr iatrikanea

Τα έξυπνα κινητά smartphones, πρέπει να απαγορευτούν από όλα τα σχολεία. Υπάρχει μεγάλο πρόβλημα με τα κινητά στα σχολεία. Αν δεις το πρωί όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες που πάνε σχολείο, πάνε με τα ακουστικά στα αυτιά και τα κινητά στο χέρι.
Τώρα πια εμφανίζονται συσκευές ακόμη και στα χέρια μαθητών του Δημοτικού. Αφήστε που τελικά χρησιμοποιείται για καταγραφή, βιντεοσκόπιση, που χρησιμοποιούνται για εκδικητικούς σκοπούς ή για εκβιασμό, παρόλο που η φωτογράφιση, η βιντεοσκόπηση και η ηχογράφηση μαθητών ή καθηγητών χωρίς τη σχετική συγκατάθεσή τους αποτελούν ποινικό αδίκημα. 

Στο σχολείο η χρήση του κινητού τηλεφώνου δεν ωφελεί σε τίποτα. Αν ένα παιδί θέλει για σοβαρούς λόγους να επικοινωνήσει με την οικογένειά του, υπάρχουν τα τηλέφωνα του σχολείου. Τα smartphones αποσπούν την προσοχή των μαθητών ακόμα και όταν χτυπά ένας σύντομος ήχος μηνύματος. Οι μαθητές αντί να το αξιοποιούν το έξυπνο κινητό ως μέσο για να διευρύνουν τους εκπαιδευτικούς τους ορίζοντες, προτιμούν να το χρησιμοποιούν ως εργαλείο για την πρόσβασή τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και για να ακούν μουσική. Ο χρόνος που δαπανούν οι μαθητές στο smartphone τους κατά τη διάρκεια του σχολείου, ισοδυναμεί με μια επιπλέον ώρα μαθήματος τη μέρα, ή αλλιώς πέντε ημέρες επιπλέον γνώσης τον χρόνο.

Οι περισσότεροι θα περίμεναν πως η απρόσκοπτη πρόσβαση στην πληροφορία ανά πάσα στιγμή θα βοηθούσε έναν μαθητή να αποδώσει καλύτερα στις εξετάσεις, στο διάβασμα και στις εργασίες του. Ωστόσο φαίνεται ότι οι συσκευές αυτές βλάπτουν την ικανότητα μάθησής τους.  Οι δυνατότητες των σύγχρονων κινητών τηλεφώνων για άμεση διασύνδεση στα κοινωνικά δίκτυα μπορούν να αποβούν εις βάρος της συγκέντρωσης των μαθητών, να απορροφούν τον χρόνο τους και να τους στερούν από άλλες δραστηριότητες ή από τη μελέτη τους.

Τα κινητά νέας γενιάς, αποσπούν την προσοχή των παιδιών, δεν τα αφήνουν να συγκεντρωθούν, ενώ τα ερεθίσματα που δέχονται είναι άπειρα και ο εγκέφαλος τους, αδυνατεί να τα επεξεργαστεί όλα, συγχρόνως με τα μαθήματα τους. Επίσης έχει βρεθεί ότι πιο εύκολα αποσπάται η προσοχή των μαθητών με χαμηλές επιδόσεις, από τη χρήση κινητών τηλεφώνων, ενώ οι μαθητές που καταγράφουν υψηλές επιδόσεις μπορούν να συγκεντρωθούν στο μάθημα, ανεξάρτητα από την πολιτική που ακολουθείται για τα κινητά τηλέφωνα.

Σε μελέτες που έχουν γίνει βρέθηκε ότι όσοι πέταξαν το κινητό τους ανέβασαν τις επιδόσεις τους, ενώ οι μαθητές που έδιναν εισαγωγικές αύξησαν τις επιδόσεις. 
Τα παιδιά που έχουν διαρκώς μαζί τους κινητό τηλέφωνο δεν αναπτύσσουν την ικανότητα προγραμματισμού του χρόνου τους, αφού στηρίζονται στη δυνατότητα εντοπισμού τους οποιαδήποτε στιγμή. Το παιδί βιώνει έτσι έναν συνεχή έλεγχο και αισθάνεται ότι το παρακολουθούν παντού, αλλά ταυτόχρονα αναπτύσσει και εξάρτηση γιατί αντιλαμβάνεται ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή να τηλεφωνήσει στους γονείς του για να του λύσουν οποιοδήποτε πρόβλημα. Έτσι δεν μαθαίνει να παίρνει πρωτοβουλίες, να είναι αυτόνομο και να έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του.

Νέα επιστημονική μελέτη δείχνει ότι τα tablet και τα smartphones βλάπτουν τις τεχνολογικές δεξιότητες των παιδιών. Όπως αναφέρεται σε σχετικό δημοσίευμα του BBC, σε αναφορά του National Assessment Programme (Αυστραλία) σημειώνεται ότι έχει παρατηρηθεί σημαντική μείωση στον «υπολογιστικό/ ψηφιακό αλφαβητισμό/ εγγραμματοσύνη» μεταξύ κάποιων μαθητών από το 2011. Στο πλαίσιο της έρευνας εξετάστηκαν δύο γκρουπ παιδιών, μικρότερης και μεγαλύτερης ηλικίας – συνολικά πάνω από 10.500 μαθητές. Διαπιστώθηκε πτώση του επιπέδου ψηφιακού αλφαβητισμού σε σχέση με το 2011, με χαμηλότερα επίπεδα αυτά των 16χρονων. Οι δεξιότητες στις οποίες εξετάστηκαν ήταν η χρήση blogs και μηχανών αναζήτησης, η δημιουργία προσκλήσεων μέσω λογισμικού γραφικών, η δημιουργία online registration forms, η χρήση κοινωνικών δικτύων για προώθηση events, η ρύθμιση ενός tablet και η εγκατάσταση εφαρμογών, η δημιουργία ενός animated video για την ασφάλεια του νερού και το ανέβασμα αρχείων. Όπως φάνηκε, οι μαθητές πλέον προβαίνουν σε εκτεταμένη χρήση της τεχνολογίας φορητών συσκευών και φαίνεται πως επιδίδονται σε λιγότερη άσκηση των δεξιοτήτων που σχετίζονται με τον «κλασικό» ψηφιακό αλφαβητισμό (ICT literacy).

Θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι το κινητό χρειάζεται ιδίως στους μεγαλύτερους μαθητές για την επικοινωνία με τους γονείς (π.χ. για συνεννόηση για την ώρα που τελειώνουν το μάθημά τους, την ώρα συνάντησης με τους γονείς, τη διευθέτηση επειγόντων θεμάτων κλπ). Αυτές όμως οι περιπτώσεις δεν δικαιολογούν με τίποτα τη χρήση του κινητού κατά τη διάρκεια του μαθήματος. Αν χρειάζεται ένας μαθητής να τηλεφωνήσει στο σπίτι του, μπορεί (ή, μάλλον, επιβάλλεται) να χρησιμοποιήσει το τηλέφωνο του σχολείου. Αν συμβεί κάτι επείγον και κάποιος οικείος χρειαστεί τον μαθητή, το καλύτερο και αποτελεσματικότερο είναι να τηλεφωνήσει στο σχολείο και όχι στο τηλέφωνο του μαθητή, το οποίο, αν υπάρχει, θα βρίσκεται στην τσάντα και θα είναι ή απενεργοποιημένο ή στο αθόρυβο. Το να υποθέσουμε ότι οι μαθητές έχουν ενδιαφέροντα σχετικά με τις τρέχουσες εξελίξεις π.χ. στο χρηματιστήριο και χρειάζονται άμεση ενημέρωση, είναι μάλλον αστείο για τις περισσότερες περιπτώσεις.

Για τους γονείς το κινητό τηλέφωνο λειτουργεί τελικά ως υποκατάστατο της πραγματικής παρουσίας και του ενδιαφέροντός τους καθώς συνηθίζουν να θέτουν μέσω αυτής της μεθόδου τα συνήθη ερωτήματα:“Διάβασες;”, “Έφαγες;”, “Πώς πέρασες στο σχολείο;”

Με βάση τα παραπάνω καταλήγουμε ότι οι πραγματικοί λόγοι, για τους οποίους οι μαθητές έχουν μαζί τους κινητά, είναι άλλοι. Ένας κύριος και πραγματικός λόγος είναι ότι τα κινητά είναι μόδα και γι’ αυτό, μια και έχουν οι φίλοι τους, πρέπει να έχουν κι αυτοί. Σ’ αυτό το σημείο θα πρέπει να αναλογιστούμε τις δικές μας ευθύνες, τις υποχωρήσεις που κάνουμε στο συγκεκριμένο θέμα και τις αρνητικές συνέπειες που έχουν αυτές οι υποχωρήσεις. Άσε που η κατοχή ενός ακριβού ή «μοδάτου» κινητού προκαλεί την επιθυμία άλλων παιδιών για να το αποκτήσουν κι έτσι εμφανίζονται φαινόμενα κλοπής μεταξύ μαθητών (ακόμα και μικρών τάξεων), κάτι που δε συνάδει με τις αρχές και τα πρότυπα που προσπαθεί να μεταδώσει το σχολείο.

Τέλος η χρήση κινητού μπορεί να επιβαρύνει την υγεία των μαθητών. Ο κίνδυνος, μπορεί να είναι πιο μεγάλος στις μικρότερες ηλικίες, αλλά και οι μεγαλύτεροι μαθητές μπορούν να κινδυνεύουν, αν σκεφτούμε ότι βάζουν τα κινητά στις τσέπες του παντελονιού για πολλές ώρες, δηλαδή κοντά στα γεννητικά ή σε άλλα ζωτικά όργανα, όπως είναι η καρδιά. 

Η τεχνολογία είναι καλή για την εξέλιξη των μαθητών, όμως είναι απαραίτητη η καθοδήγησή τους ώστε να μην τη χρησιμοποιούν λάθος. Επειδή πάρα πολλοί γονείς ανησυχούν για αυτό το θέμα, λογικά πρέπει να μιλούν από μικρά στα παιδιά τους, για τους κινδύνους που κρύβουν τα κινητά, τονίζοντας παράλληλα ότι η λελογισμένη χρήση του είναι προς το δικό τους καλό.  Τα παιδιά σήμερα είναι περισσότερο ευαισθητοποιημένα σε σχέση με παλιότερες γενιές σε πολλά θέματα. Το κινητό πρέπει  να χρησιμοποιείται με ορθό τρόπο  από όλους όχι μόνο από τους μαθητές. Δεν μπορεί να απαγορευτεί τελείως η χρήση κινητών από τους μαθητές. Θα πρέπει όμως υποχρεωμένοι να τα έχουν κλειστά στη διάρκεια του μαθήματος. 
Θα πρέπει να μάθουμε το παιδί ότι δεν πρέπει να κάνει κάτι επειδή το κάνουν άλλοι. Αν ενισχύσουμε την τάση του παιδιού να έχει ό,τι έχουν οι άλλοι, γρήγορα θα το εισαγάγουμε σε έναν ατέρμονο αγώνα να αποκτήσει ό,τι και οι άλλοι. Η σημασία θα έπρεπε να είναι στο «τι είμαστε» και όχι στο «τι έχουμε». 


Το καλύτερο είναι οι μαθητές και γενικά τα παιδιά θα ήταν να έχουν (αν πρέπει να έχουν) ένα απλό παλαιάς τεχνολογίας κινητό και όχι της νέας γενεάς smartphone. Με αυτόν τον τρόπο δεν υπάρχει δυνατότητα αξιοποίησης του κινητού για διασύνδεση με τα κοινωνικά δίκτυα, περιήγησης στο διαδίκτυο και χρήσης κάμερας και βιντεοσκόπησης. Από την άλλη υπάρχει στα χέρια του παιδιού ένα μέσω επικοινωνίας με τον γονιό όποτε αυτό απαιτείται. Άσε που με ένα τέτοιο κινητό δεν μπορεί να μπει σε πειρασμό κανείς για κλοπή. 

Διαβάστε επίσης

Γονείς, πώς θα καταλάβετε ότι ένα παιδί είναι θύμα bullying, σχολικής βίας και σχολικού εκφοβισμού;.

της Βικτωρίας Πολύζου, σύμβουλος ψυχικής υγείας, σύμβουλος σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού medlabnews.gr iatrikanea
Η πρώτη Πέμπτη του Νοεμβρίου έχει ανακηρυχτεί ως Διεθνής Ημέρα κατά της ενδοσχολικής βίας και του εκφοβισμού, συμπεριλαμβανομένου του κυβερνοεκφοβισμού (International day against violence and bullying at school including cyberbullying) με απόφαση της γενικής συνέλευσης της UNESCO 
Ο εκφοβισμός είναι μακροχρόνια σωματική ή ψυχολογική βία που ασκείται από ένα άτομο ή ομάδα ατόμων εναντίον ενός ατόμου που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του στη συγκεκριμένη κατάσταση.
Ο σωματικός εκφοβισμός μπορεί να περιλαμβάνει κλοτσιές, σπρωξίματα ή ξύλο ενώ οι πιο συνηθισμένοι τρόποι ψυχολογικού εκβιασμού είναι τα πειράγματα και ο αποκλεισμός
Θα πρέπει να διακρίνουμε τις εκφοβιστικές πράξεις από τις απλές εκφράσεις επιθετικότητας μεταξύ των μαθητών, επισημαίνοντας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εκφοβισμού, διότι, όπως θα αναλύσουμε παρακάτω, οι εμπλεκόμενοι στην εκπαιδευτική διαδικασία, παρά τους ορισμούς των ειδικών, συχνά δυσκολεύονται να καθορίσουν ποιες συμπεριφορές είναι εκφοβιστικές. Για να χαρακτηριστεί, λοιπόν, μια επιθετική πράξη εκφοβισμός θα πρέπει να υπάρχει διαφορά δύναμης μεταξύ δράστη και θύματος, που καθιστά το θύμα αδύναμο να αμυνθεί και το τοποθετεί σε μειονεκτική θέση έναντι του δράστη.  Η διαφορά δύναμης μπορεί να είναι είτε σωματική είτε ψυχολογική. Οι δράστες είναι πολύ ικανοί στο να αναγνωρίζουν τους μαθητές που δεν διαθέτουν τις δεξιότητες, τις ικανότητες ή τα προσωπικά χαρακτηριστικά για να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Η διαφορά δύναμης μπορεί να αφορά από τη μεριά του δράστη ή των δραστών σε μεγαλύτερη σωματική ή αριθμητική δύναμη, περισσότερη αυτοπεποίθηση, σιγουριά, διεκδικητικότατα, μεγαλύτερη γλωσσική επιδεξιότητα, που δίνει τη δυνατότητα στο δράστη να πληγώσει ή να απειλήσει το θύμα με την επιλογή των λέξεων που κάνει ή τον τρόπο ομιλίας, ανώτερες κοινωνικές ή χειριστικές δεξιότητες (π.χ. ικανότητα να στρέψει κάποια άτομα εναντίον κάποιου ή να αποκλείσει κάποιον από μια ομάδα), υψηλότερη κοινωνική θέση και αντίστοιχη ικανότητα επιβολής. O εκφοβισμός διαφοροποιείται από άλλα είδη επιθετικότητας, όπως η αντιδραστική επιθετικότητα, η οποία προκαλείται ως αντίδραση σε κάτι ή η προμελετημένη επιθετικότητα, η οποία έχει ένα συγκεκριμένο στόχο, από το γεγονός ότι δεν υπάρχει άλλος προφανής στόχος πέρα από την απόκτηση κυριαρχίας. 
Μπορούμε να διακρίνουμε δύο είδη εκφοβισμού: τον άμεσο που εκφράζεται με ευθείες σωματικές ή λεκτικές επιθέσεις προς το θύμα και τον έμμεσο, που περιλαμβάνει τη συκοφαντία, τη χειραγώγηση των φιλικών σχέσεων και τον σκόπιμο αποκλεισμό από μια ομάδα. 
Το cyber bullying, δηλ. ο εκφοβισμός που πραγματοποιείται μέσω ηλεκτρονικών μέσων, όπως είναι τα κινητά τηλέφωνα, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, οι δικτυακοί τόποι και τα chat rooms, αποτελεί ένα πρόσφατο και ιδιαίτερα ανησυχητικό φαινόμενο. Ως «ρατσιστικός εκφοβισμός» ή «φυλετική παρενόχληση» χαρακτηρίζεται η επιθετική πράξη που κατευθύνεται προς ένα άτομο που ανήκει σε διαφορετική φυλή ή εθνικότητα, εφόσον αποδειχθεί ότι ο εκφοβισμός προέκυψε ακριβώς λόγω της διαφοράς εθνικότητας μεταξύ του δράστη και του θύματος.
Ο «σεξουαλικός εκφοβισμός» αναφέρεται στη χρήση λεκτικών εκφράσεων με σεξουαλικά υπονοούμενα. Μια άλλη μορφή εκφοβισμού λαμβάνει χώρα όταν μια ομάδα σε ένα πλαίσιο προβαίνει σε πράξεις επιβολής στα νεοφερμένα άτομα, σαν ένα είδος τελετών μύησης ή καψονιών. Σ’ αυτή την περίπτωση, οι δράστες φαίνεται να απαλλάσσονται από το αίσθημα προσωπικής ευθύνης καθώς η πρακτική του εκφοβισμού βασίζεται σε μια παράδοση.
Το ποσοστό των αγοριών που συμμετέχουν σε εκφοβιστικά περιστατικά, κυρίως άμεσου τύπου, είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό των κοριτσιών. Αγόρια και κορίτσια είναι θύματα του έμμεσου ή σχεσιακού εκφοβισμού σε παρόμοιο ποσοστό.
Στην χώρα μας περιστατικά βίας μένουν στην αφάνεια είτε γιατί θεωρείται ότι η δημοσιοποίησή τους θα στιγματίσει τους θύτες ή/και τα θύματα είτε γιατί θα μειώσει το κύρος του σχολείου. Έχει βρεθεί, επίσης, ότι συμπεριφορές του τύπου «δράση συμμοριών» βρίσκονται σε πολύ χαμηλά επίπεδα στη χώρα μας, ενώ πιο συχνά είναι τα περιστατικά επιθέσεων και ξυλοδαρμών μεταξύ μαθητών, με μεγαλύτερη συχνότητα στο Γυμνάσιο απ’ ό, τι στο Λύκειο. Βρέθηκε, επίσης, ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό παιδιών δεν ζητούν βοήθεια από τους εκπαιδευτικούς για προβλήματα που αντιμετωπίζουν στο χώρο του σχολείου.
Έχει υποστηριχθεί ότι και το ίδιο το σχολείο ως θεσμός ασκεί βία, μέσω της χειραγώγησης, της συναίνεσης, του προσεταιρισμού και της εσωτερίκευσης των κανόνων και προτύπων συμπεριφοράς, συμμετέχοντας σ’ έναν ευρύτερο κοινωνικό έλεγχο της εκπαίδευσης.

Μπορούμε να υποψιαστούμε ότι ένα παιδί εκφοβίζεται με βάση κάποια δευτερεύοντα σημάδια θυματοποίησης:

         -  ένα ασυνήθιστα ήσυχο παιδί γίνεται όλο και πιο απόμακρο 
         -  ένα παιδί, που, συνήθως, είναι συγκρατημένο, γίνεται επιθετικό (ως αποτέλεσμα της 
απογοήτευσης και της ανικανότητας να αντιμετωπίσει τη θυματοποίηση με άλλο 
τρόπο) 
         -  πτώση της σχολικής επίδοσης χωρίς προφανή λόγο 
         -  απροθυμία συμμετοχής σε εξωσχολικές δραστηριότητες 
         -  ασθένεια πριν από ομαδικές δραστηριότητες 
         -  στις ομαδικές σχολικές δραστηριότητες κανείς δεν θέλει να σχηματίσει ζευγάρι μ’ 
αυτό το παιδί 
         -  απουσίες από το σχολείο χωρίς πειστικές εξηγήσεις 
         -  τα προσωπικά αντικείμενα του παιδιού είναι μονίμως κατεστραμμένα ή έχουν χαθεί. 

Συμβουλευτικές τηλεφωνικές υπηρεσίες της Εταιρείας Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου (Ε.Ψ.Υ.Π.Ε.) στις οποίες απαντούν ειδικοί Ψυχικής Υγείας. Για γονείς, εκπαιδευτικούς,  ειδικούς ψυχικής υγείας: 801-801-1177.

Ευρωπαϊκή Γραμμή υποστήριξης Παιδιών 
Για παιδιά και εφήβους: 116-111

Διαβάστε επίσης


Mobbing (όχι bulling) ψυχολογική παρενόχληση, βία στην εργασία. Τρόποι συμβουλευτικής παρέμβασης


της Αυρηλίας Βούρου,  medlabnews.gr iatrikanea

Τα τελευταία χρόνια στους εργασιακούς χώρους αναπτύχθηκε ένα νέο απειλητικό φαινόμενο, το οποίο συνεπάγεται μείζονες προσωπικές, οικογενειακές, επαγγελματικές και κοινωνικές  επιπτώσεις. 

Το φαινόμενο είναι γνωστό ως «σύνδρομο Mobbing» και περιγράφει την κατ' επανάληψη υβριστική συμπεριφορά εντός ή εκτός της επιχείρησης, η οποία εκδηλώνεται με εκφοβιστικές ενέργειες, λόγια ή τρόπους οργάνωσης της εργασίας και στοχεύει στη διαμόρφωση ενός εχθρικού, ταπεινωτικού περιβάλλοντος που προσβάλει την προσωπικότητα, την αξιοπρέπεια ή τη σωματική-ψυχική ακεραιότητα του εργαζομένου, προκειμένου να προκαλέσει την παραίτησή του (Σάκουλα, Μπελαλή & Σταθαρού, 2014). 

Παρόλη τη σοβαρότητα του φαινομένου, το mobbing αντιμετωπίζεται με δυσπιστία από τα «θύματα» καθώς, υπό το βάρος των σύγχρονων οικονομικών συνθηκών, η ανάγκη επιβίωσης τίθεται σε προτεραιότητα, παραμερίζοντας τις ψυχολογικές διεκδικήσεις και αυξάνοντας την ανεκτικότητα στις εκδηλώσεις βίας. Στον αντίποδα υποστηρίζεται πως ειδικά σήμερα, υπό το πρίσμα των έντονων κοινωνικών πιέσεων, πρέπει να προστατεύονται και να προασπίζονται οι ασφαλείς συνθήκες εργασίας και διαβίωσης (Κωνσταντινίδης, 2011). Η εργασιακή ικανοποίηση άλλωστε είναι στενά συνδεδεμένη με την προσωπική ανάπτυξη, δεδομένου ότι η κοινωνική υποστήριξη που λαμβάνεται από το πλαίσιο απασχόλησης, συμβάλλει στην ενίσχυση της αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης (Khoo, 2010).

Η ηθική εργασιακή παρενόχληση -αν και προγενέστερης χρονολόγησης-  έχει αποτελέσει αντικείμενο μελέτης της επιστημονικής κοινότητας από τις αρχές του 1990, καθώς αξιολογήθηκε ως φαινόμενο που καταστρέφει το εργασιακό κλίµα και μειώνει την παραγωγικότητα, λόγω των ψυχολογικών προβλημάτων που επιφέρει (Κοΐνης & Σαρίδη, 2013). Στη διεθνή βιβλιογραφία συναντάται με ποικίλους ορισμούς (αλλά με την ίδια περίπου έννοια) όπως: Αποκλίνουσα εργασιακή συμπεριφορά, Εργασιακή παρενόχληση, Εργασιακή επιθετικότητα, Εργασιακή παραβίαση, Εργασιακή κακοποίηση, Συναισθηματική εργασιακή κακοποίηση κ.α. (Keashly & Jagatic, 2003).  Χώρες όπως Γερμανία, Σουηδία και Ιταλία αναγνωρίζουν την εργασιακή παρενόχληση ως επαγγελματική ασθένεια (Κωνσταντινίδης, 2011). 

Στην Ελλάδα το φαινόμενο εξαπλώνεται µε γρήγορους ρυθµούς, αφού οι έρευνες αποκαλύπτουν ότι ένας στους δέκα Έλληνες παραδέχεται συνθήκες εκφοβισµού, ενώ το 5% των εργαζομένων αναφέρουν περιστατικά σωµατικής βίας στη δουλειά τους (Κοΐνης & Σαρίδη, 2013). 

Οι ειδικοί πλέον, μέσω της κατανόησης των αιτιών και των μηχανισμών, είναι σε θέση να αναγνωρίσουν αυτήν την κοινωνική νόσο και κατά συνέπεια να υποστηρίξουν τους ασθενείς, ώστε να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες με πρακτικούς χειρισμούς, προλαμβάνοντας περεταίρω επιβλαβείς σωματικές ή ψυχολογικές επιδράσεις. Άλλωστε όπως υποστηρίζεται, η έγκαιρη διάγνωση του mobbing αποτελεί καταλυτικό εμπόδιο για την εξέλιξή του (Khoo, 2010). Σκοπός της εργασίας είναι η παρουσίαση του συνδρόμου εργασιακής παρενόχλησης, αλλά και των τρόπων συμβουλευτικής παρέμβασης, που συμβάλλουν στην ολιστική αντιμετώπισή του.

Γιατί ένα παιδί γίνεται δολοφόνος; Ο ρόλος της τηλεόρασης και των βιντεοπαιχνιδιών στην επιθετική συμπεριφορά.



της Βικτωρίας Πολύζου, σύμβουλος ψυχικής υγείας, σύμβουλος σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού,  medlabnews.gr iatrikanea
Πολλοί είναι αυτοί που θεωρούν πως η χρησιμοποίηση όπλων από τα παιδιά μπορεί να τα εξοικειώσει με τη βία και να καταστήσει εύκολη την πραγματική χρήση τους αργότερα στη ζωή. Ως παραδείγματα περί αυτού, αρκετοί επικαλούνται τα δεκάδες περιστατικά ανά τον κόσμο -και ιδιαίτερα στις Η.Π.Α.- όπου παιδιά και έφηβοι δολοφόνησαν -φαινομενικά εν αιθρία- δασκάλους, καθηγητές και συμμαθητές τους. 


Τι όμως, μπορεί να κάνει ένα παιδί να παίρνει όπλο και να σκοτώνει;

Έρευνες υποστηρίζουν πως 1 στα 7 παιδιά παιδικής και εφηβικής ηλικίας έχουν κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα, όπως προβλήματα στην επικοινωνία και στη γλώσσα, ελλειμματική προσοχή, υπερκινητικότητα, τικ, ενούρηση, προβλήματα προσαρμογής, προβλήματα διαγωγής, συναισθηματικά προβλήματα, ψύχωση.
Αυτά τα προβλήματα δημιουργούνται είτε από γενετική προδιάθεση είτε από προβληματικό περιβάλλον (π.χ. σπίτι, σχολείο κλπ), είτε από συνδυασμό και των δύο.


Όταν κάποιος αποφασίζει να σκοτώσει εκτός από χρόνια σκέψη και την ανάγκη να φτάσει στον στόχο του, κουβαλάει ένα παρελθόν που του φόρτωσαν οι γονείς του.
Συνήθως η κακοποίηση είναι ψυχική. Απών πατέρας, αλκοολικός πατέρας, αδιάφορη μανα, καταπιεστική και δεσποτική μητέρα κοκ.
Η δεσποτική μητέρα είναι αυτή που απομονώνει το παιδί από μικρή ηλικία και του μεταφέρει φυσικά τις δικές του πεποιθήσεις. Με την σειρά της εκείνη όταν ήταν μικρή είχε υποστεί παρόμοιες καταστάσεις οι οποίες εξελίχθηκαν και επεξεργάστηκαν στο μυαλό της σαν σωστές. Η δεσποτική μητέρα γαλουχεί το παιδί σύμφωνα με τις δικές της εμπειρίες και το μισεί επειδή θέλει να του στερήσει κάτι που κ εκείνη δεν είχε. Μερικές μητέρες μισούν οποιονδήποτε και θέλουν να εξωτερικευσουν επιτέλους τον συσσωρευμένο τους θυμό, τι πιο εύκολο λοιπόν από ένα παιδί.
Η δεσποτική μητέρα το μεγαλώνει κάνοντας του μαθήματα Ζωής με ξυλοφόρτωμα καμιά φορά, με τιμωρίες πολλές φορές και σεξιστικού περιεχομένου.
Η έλλειψη του δεσμού με την μητέρα και του πατέρα, προκαλεί ελλείψεις και μη φυσιολογικές συμπεριφορές! Βασανίζουν ζώα και βάζουν φωτιά σε πράγματα (αρχή σαδισμού).
Μερικά από τα παιδιά δολοφόνοι, γεννήθηκαν ψυχικά άρρωστα αλλά κακοποιήθηκαν και τραυματίστηκαν ενώ μεγάλωναν από το περιβάλλον τους.
Οι προβληματικές προσωπικότητές τους και τα διαταραγμένα μυαλά τους προκάλεσαν υπαρξιακή οργή που βρήκε χώρο έκφρασης στη μαζική δολοφονία. Είτε όμως γεννήθηκαν ψυχικά άρρωστα είτε είχαν τρομακτικές ανατροφές τους θα μπορούσαν να βοηθηθούν.


Τα βασικότερα αίτια που επηρεάζουν τα παιδιά και τους δημιουργούν μία πιο επιθετική συμπεριφορά είναι τα εξής:


α) συγκρούσεις που προκύπτουν μεταξύ γονέων και παιδιού για θέματα καθημερινής φροντίδας (το παιδί αρνείται επίμονα να φάει, να πλυθεί, να κοιμηθεί)
β) συγκρούσεις που προκαλούνται από τις απαγορεύσεις των γονέων προς το παιδί να εκτελέσει μία δραστηριότητα ή να σταματήσει κάποια ενέργεια
γ) συγκρούσεις που είναι αποτέλεσμα δυσκολιών στις διαπροσωπικές σχέσεις μεταξύ παιδιού και γονέων όπως 1) το παιδί πιστεύει ότι δεν το προσέχουν οι γονείς του όσο αυτό θέλει 2) το παιδί νιώθει παραμελημένο με την άφιξη του καινούριου μωρού στην οικογένεια ή 3) το παιδί δυσκολεύεται να εκφράσει εύκολα τις επιθυμίες του

Επίσης οι πιο συνήθεις χρονικές περίοδοι κατά τις οποίες «πυροδοτείται» η επιθετικότητα των παιδιών είναι:
α) κάποιες συγκεκριμένες ώρες της ημέρας, κυρίως πριν το φαγητό αλλά και πριν τον ύπνο, προφανώς λόγω κόπωσης του παιδιού
β) περίοδοι αδιαθεσίας του παιδιού (κρυολογήματα, πυρετός)
γ) συμμετοχή του παιδιού σε ποικίλες κοινωνικές δραστηριότητες (επισκέπτες στο σπίτι ή γιορτές)

Μελέτες, αντικρούουν την για χρόνια επικρατούσα άποψη ότι τα αίτια των περισσότερων σχολικών ενόπλων επιθέσεων είναι αποτέλεσμα του ''bullying'' της άσκησης δηλαδή σωματικής και ψυχολογικής βίας από συνομήλικους. Ασήμαντη επίδραση έχει το φαινόμενο του bullying στις ζωές των παιδιών αυτών. Τα ΜΜΕ επικεντρώνονται κάθε φορά μετά από ένα τέτοιο συμβάν σε αυτό. Αναδεικνύουν ότι αιτία για τα μακελειά στα σχολεία είναι ότι "τα παιδιά βρίσκονται συνέχεια στο στόχαστρο των συμμαθητών τους - θύματα ψυχολογικής και σωματικής βίας" και ότι αυτός ήταν ο λόγος που αποδεσμεύουν την οργή τους με τόσο ακραίο και βίαιο τρόπο. Η έρευνα όμως δείχνει ότι ενώ μερικοί ήταν αποδέκτες πειραγμάτων το bullying δεν ήταν ο λόγος που προκάλεσε το μακελειό. Εκτός από το bullying, τέτοια περιστατικά συχνά σχετίζονται από τον κόσμο με την βία των βιντεπαιχνιδιών. Τα καθιστούν υπεύθυνα για τέτοιες βίαιες εξάρσεις παιδιών. Καμία σχέση δεν υπάρχει μεταξύ της βίας των βιντεοπαιχνιδιών με τις μαζικές δολοφονίες από παιδιά σε σχολεία.
Παιδιά δολοφόνοι στην Αμερική και στην Ευρώπη ομολόγησαν την αποτρόπαια πράξη τους δηλώνοντας ότι ενσωμάτωσαν τους ρόλους που είχαν βιώσει και είχαν δει παρακολουθώντας ένα τηλεοπτικό σήριαλ με παρόμοιο μακάβριο περιεχόμενο!.
Τα παιδιά μαθαίνουν μέσα από τους μηχανισμούς της ταύτισης και της μίμησης, μέσα από επαναλαμβανόμενες στα ΜΜΕ στο διηνεκές και συχνά μέχρι αηδίας σκηνές βαρβαρότητας από άνθρωπο σε συνάνθρωπο χωρίς κανένα λόγο ή με την απίστευτη δικαιολογία της «ανθρωπιστικής-απελευθερωτικής παρέμβασης» και επαναλαμβάνουν, βιωματικά, χωρίς βαθύτερη συνειδητοποίηση.
Κατακερματίζεται έτσι η συστηματική προσπάθεια κάθε κοινωνίας από συστάσεως του πρώτου κοινωνικού συστήματος της ανθρωπότητας να μετουσιώσει τον άνθρωπο-ζώο σε άνθρωπο κοινωνικό με τη βοήθεια κλασικών δομών και θεσμών όπως η οικογένεια, η παιδεία, η θρησκεία, το σύστημα Δικαιοσύνης και το σύστημα ελέγχου και καταστολής.

Τι μπορεί να γίνει για να προληφθούν οι Ένοπλες Επιθέσεις σε Σχολεία;

Οι γονείς οφείλουν να γνωρίζουν το παιδί τους.
Να διατηρούν μία ανοιχτή και ζεστή σχέση με πολύ επικοινωνία.
Να γνωρίζουν τους φίλους του, που πηγαίνει, τι κάνει, τι ιστοσελίδες επισκέπτεται, τι γράφει στο διαδίκτυο.
Οι γονείς θα πρέπει να επιβλέπουν την ιδιωτικότητα του παιδιού τους.
Να επαγρυπνούν για προειδοποιητικές ενδείξεις έκφρασης βίας. "Εάν διαβάσουν κάποια ανησυχητική ιστορία πρέπει να ξέρουν τι να κάνουν.
Να αναφέρουν στο σχολείο το γεγονός, σε κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας και εάν χρειαστεί στις αρχές.

Copyright © 2015-2022 MEDLABNEWS.GR / IATRIKA NEA All Right Reserved. Τα κείμενα είναι προσφορά και πνευματική ιδιοκτησία του medlabnews.gr
Kάθε αναδημοσίευση θα πρέπει να αναφέρει την πηγή προέλευσης και τον συντάκτη. Aπαγορεύεται η εμπορική χρήση των κειμένων