Responsive Ad Slot

Αμμουδάρα: Η μητέρα του νεκρού 17χρονου, ο ρόλος της στο αυτοκίνητο και το ερώτημα της «σιωπηλής» συνέργειας

επιμέλεια medlabnews.gr  

Η γυναίκα του δράστη ήταν μέσα στο αυτοκίνητο: Προσπάθησε να τον σταματήσει ή το πένθος είχε γίνει οργή;

Μια από τις πιο κρίσιμες και σκοτεινές πλευρές της δολοφονίας του 21χρονου Νικήτα στην Αμμουδάρα Ηρακλείου είναι ο ρόλος της γυναίκας που καθόταν δίπλα στον 54χρονο δράστη. Ήταν η σύζυγός του. Ήταν η μητέρα του 17χρονου παιδιού που είχε χαθεί στο τροχαίο του 2023. Και ήταν μέσα στο αυτοκίνητο τη στιγμή που ο άνδρας της φέρεται να καταδίωξε και να πυροβόλησε τον νεαρό που θεωρούσε υπεύθυνο για τον θάνατο του γιου τους.

Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία, η σύζυγος του 54χρονου βρισκόταν στη θέση του συνοδηγού κατά τη διάρκεια της επίθεσης και συνελήφθη για συνέργεια. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος φέρεται να υποστήριξε ότι η γυναίκα του προσπάθησε να τον συγκρατήσει, φωνάζοντάς του «Κώστα, μη», αλλά εκείνος είχε ήδη πάρει το όπλο στα χέρια του. Ο ισχυρισμός αυτός, όμως, μένει να αξιολογηθεί από τις Αρχές και τη Δικαιοσύνη. Δεν αρκεί η δήλωση του δράστη για να ξεκαθαριστεί αν η γυναίκα του ήταν απλώς παρούσα, αν αιφνιδιάστηκε, αν προσπάθησε πραγματικά να αποτρέψει το κακό ή αν γνώριζε κάτι περισσότερο για όσα επρόκειτο να συμβούν.

Το ερώτημα είναι βαρύ και δεν μπορεί να απαντηθεί με βιασύνη: ποιος ήταν ο πραγματικός της ρόλος; Μια μητέρα που είδε τον άνδρα της να χάνει τον έλεγχο και προσπάθησε την τελευταία στιγμή να τον σταματήσει; Ή μια γυναίκα βυθισμένη και η ίδια στο πένθος, που επί χρόνια ζούσε μέσα στην ίδια οργή, στην ίδια αίσθηση αδικίας, στην ίδια εμμονική αναζήτηση ευθύνης;

Η σύλληψή της για συνέργεια δείχνει ότι οι Αρχές δεν αντιμετώπισαν την παρουσία της ως αδιάφορο γεγονός. Το ότι καθόταν δίπλα στον δράστη, τη στιγμή της επίθεσης, δημιουργεί αναπόφευκτα ερωτήματα. Ήξερε ότι υπήρχε όπλο; Ήξερε ότι ο άνδρας της αναζητούσε τον Νικήτα; Κατάλαβε εγκαίρως τι πήγαινε να γίνει; Επιχείρησε να καλέσει βοήθεια; Προσπάθησε να αποτρέψει την επίθεση πριν ή μόνο όταν πλέον ήταν αργά; Αυτά είναι ζητήματα που δεν απαντώνται από την κοινή γνώμη, αλλά από την προανάκριση, τις καταθέσεις, τα βίντεο, τα τηλεφωνικά δεδομένα και τη συνολική συμπεριφορά πριν και μετά το έγκλημα.

Υπάρχει, όμως, και μια άλλη διάσταση, λιγότερο νομική και περισσότερο ανθρώπινη: τι μπορεί να κάνει το ανεπεξέργαστο πένθος σε μια οικογένεια; Η απώλεια παιδιού είναι από τα πιο καταστροφικά ψυχικά τραύματα. Όταν μάλιστα ο θάνατος είναι αιφνίδιος, βίαιος ή αποδίδεται σε ευθύνη άλλου προσώπου, το πένθος μπορεί να παγώσει στον χρόνο. Να μη γίνει αποδοχή. Να μη γίνει μνήμη. Να γίνει θυμός. Να γίνει εμμονή. Να γίνει ανάγκη για τιμωρία.

Η ψυχολογία περιγράφει το παρατεταμένο ή περίπλοκο πένθος ως κατάσταση κατά την οποία ο άνθρωπος αδυνατεί να επεξεργαστεί την απώλεια και εγκλωβίζεται σε έντονη νοσταλγία, οδύνη, θυμό, αίσθημα αδικίας και δυσκολία επιστροφής στη ζωή. Ο αιφνίδιος ή βίαιος θάνατος, καθώς και ο θάνατος παιδιού, αναφέρονται ως παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο μιας τέτοιας παθολογικής πορείας του πένθους.

Σε τέτοιες συνθήκες, η καθημερινή ανακύκλωση του ίδιου πόνου μπορεί να λειτουργήσει σαν ψυχικό καύσιμο. Το «μας πήρε το παιδί», το «δεν τιμωρήθηκε αρκετά», το «ζει ενώ το δικό μας παιδί χάθηκε», όταν επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά μέσα σε ένα σπίτι, μπορεί να μετατρέψουν το πένθος σε οργή και την οργή σε εμμονή. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε γονιός που πενθεί γίνεται επικίνδυνος. Σημαίνει, όμως, ότι σε ακραίες περιπτώσεις, όταν ο πόνος δεν βρίσκει θεραπευτική διέξοδο, μπορεί να στραφεί προς έναν «ένοχο» και να γεννήσει φαντασιώσεις εκδίκησης.

Εδώ βρίσκεται το πιο δύσκολο ερώτημα για τη σύζυγο του δράστη. Αν πράγματι φώναξε «μη, Κώστα, μη», αυτό μπορεί να δείχνει μια τελευταία, απελπισμένη προσπάθεια αποτροπής. Αν όμως επί μήνες ή χρόνια μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον καλλιεργούνταν η ιδέα ότι ο Νικήτας έπρεπε να «πληρώσει», τότε η ευθύνη δεν εξαντλείται στη στιγμή των πυροβολισμών. Η Δικαιοσύνη οφείλει να εξετάσει όχι μόνο τι έκανε η γυναίκα μέσα στο αυτοκίνητο, αλλά και τι προηγήθηκε: τι ειπώθηκε, τι σχεδιάστηκε, τι γνώριζε, τι ανεχόταν, τι ενίσχυε και τι προσπάθησε πραγματικά να σταματήσει.

Από την άλλη πλευρά, χρειάζεται προσοχή. Η μητέρα που έχασε παιδί δεν μπορεί να μετατραπεί αυτομάτως σε κατηγορούμενη στη συνείδηση της κοινωνίας μόνο και μόνο επειδή πενθούσε ή επειδή ήταν παρούσα. Το πένθος δεν είναι έγκλημα. Ο θυμός δεν είναι από μόνος του συνέργεια. Η ηθική ή ψυχολογική επιρροή δεν ταυτίζεται αυτόματα με ποινική ευθύνη. Για να υπάρξει ποινική συνέργεια, πρέπει να αποδειχθεί συγκεκριμένη συνδρομή, γνώση, ενίσχυση ή συμμετοχή στην πράξη, όχι απλώς συναισθηματική φόρτιση.

Η υπόθεση της Αμμουδάρας, όμως, αναγκάζει όλους να δουν κάτι που συχνά μένει στη σκιά: ένα έγκλημα εκδίκησης σπάνια γεννιέται μόνο τη στιγμή που πατιέται η σκανδάλη. Συνήθως προηγούνται μήνες ή χρόνια θυμού, εμμονής, λόγων, απειλών, παρακολούθησης και εσωτερικής νομιμοποίησης της βίας. Αν ο 54χρονος είχε φτάσει να πιστεύει ότι η δολοφονία ήταν «δικαίωση» για τον χαμένο του γιο, τότε πρέπει να απαντηθεί ποιοι, πώς και για πόσο καιρό συντήρησαν αυτή την πεποίθηση.

Η εικόνα είναι τραγική από κάθε πλευρά. Μια οικογένεια έχασε το παιδί της σε τροχαίο. Μια άλλη οικογένεια έχασε τώρα τον Νικήτα από σφαίρες. Και μια μητέρα βρίσκεται στο επίκεντρο ενός αμείλικτου ερωτήματος: ήταν εκείνη που προσπάθησε να σταματήσει την εκδίκηση ή μέρος ενός κύκλου πόνου που δεν σταμάτησε ποτέ;

Η τελική απάντηση ανήκει στη Δικαιοσύνη. Αλλά το κοινωνικό μάθημα είναι ήδη σκληρό: όταν το πένθος μένει αθεράπευτο, όταν η οργή γίνεται καθημερινή αφήγηση και όταν οι απειλές δεν αντιμετωπίζονται εγκαίρως, τότε η βία μπορεί να παρουσιαστεί στο μυαλό του δράστη όχι ως έγκλημα, αλλά ως «λογαριασμός» που πρέπει να κλείσει. Και τότε, δυστυχώς, το κακό έχει ήδη αρχίσει πολύ πριν ακουστούν οι πυροβολισμοί.

Συναγερμός στη Λευκάδα: Θαλάσσιο drone «φάντασμα» βρέθηκε σε σπηλιά με τη μηχανή αναμμένη – Εξετάζεται αν είναι ουκρανικό

 medlabnews.gr 

Συναγερμός σήμανε στις ελληνικές αρχές μετά τον εντοπισμό θαλάσσιου drone σε σπηλιά κοντά στο Ακρωτήριο Δουκάτο, στη Λευκάδα. Σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες, το μη επανδρωμένο σκάφος εντοπίστηκε από ψαράδες, οι οποίοι παρατήρησαν ένα μαύρο σκάφος χωρίς πλήρωμα, με τη μηχανή του να βρίσκεται ακόμη σε λειτουργία.

Το εύρημα προκάλεσε άμεση κινητοποίηση του Λιμενικού Σώματος και του Πολεμικού Ναυτικού, καθώς δεν πρόκειται για ένα συνηθισμένο πλωτό αντικείμενο. Το σκάφος φέρεται να διαθέτει εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας, όπως κεραίες, θόλους και συστήματα επικοινωνίας, στοιχεία που ενισχύουν την εκτίμηση ότι πρόκειται για τηλεκατευθυνόμενο ή αυτόνομο θαλάσσιο όχημα, γνωστό διεθνώς ως USV, δηλαδή unmanned surface vessel.

Οι ψαράδες που το εντόπισαν ειδοποίησαν τις αρχές και το σκάφος περισυνελέγη, ενώ σύμφωνα με δημοσιεύματα μεταφέρεται ή πρόκειται να παραδοθεί στο Πολεμικό Ναυτικό, στον Αστακό, προκειμένου να εξεταστεί από ειδικούς.

Ένα από τα βασικά ερωτήματα που εξετάζονται είναι η προέλευση του drone. Πληροφορίες αναφέρουν ότι οι αρχές ερευνούν εάν πρόκειται για ουκρανικό θαλάσσιο drone ή για σκάφος που σχετίζεται με τεχνολογία η οποία χρησιμοποιείται στον πόλεμο Ρωσίας - Ουκρανίας. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση ότι το drone είναι ουκρανικό. Η διατύπωση «εξετάζεται αν είναι ουκρανικό» είναι η πιο ασφαλής δημοσιογραφικά, καθώς η προέλευση, η αποστολή και ο τρόπος με τον οποίο βρέθηκε στη Λευκάδα παραμένουν υπό διερεύνηση.

Το περιστατικό θεωρείται σοβαρό για τρεις λόγους. Πρώτον, το drone βρέθηκε σε θαλάσσια σπηλιά και όχι απλώς να επιπλέει ακυβέρνητο. Δεύτερον, η μηχανή του φέρεται να ήταν ακόμη σε λειτουργία, γεγονός που γεννά ερωτήματα για το πότε και πώς σταμάτησε εκεί. Τρίτον, ο εξοπλισμός του παραπέμπει σε προηγμένο σύστημα επικοινωνίας ή τηλεχειρισμού, κάτι που ενδιαφέρει άμεσα τις στρατιωτικές αρχές.

Τα θαλάσσια drones έχουν αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω της χρήσης τους στον πόλεμο της Ουκρανίας. Μικρά, ταχύπλοα, δύσκολα ανιχνεύσιμα και με δυνατότητα τηλεχειρισμού ή αυτόνομης πλεύσης, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αναγνώριση, επιτήρηση, μεταφορά φορτίου ή ακόμη και επιθετικές αποστολές. Για τον λόγο αυτό, κάθε τέτοιο εύρημα σε ελληνικά ύδατα εξετάζεται με αυξημένη προσοχή.

Σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές που επικαλούνται ελληνικά μέσα, το drone θα ελεγχθεί από πραγματογνώμονες ώστε να διαπιστωθεί αν φέρει συστήματα καταγραφής, τηλεμετρίας, επικοινωνίας, GPS, εκρηκτική ύλη ή άλλο εξοπλισμό. Το κρίσιμο ζήτημα είναι να διαπιστωθεί εάν πρόκειται για εγκαταλελειμμένο ή παρασυρμένο σκάφος, για σκάφος που έχασε τον έλεγχο της πορείας του ή για σύστημα που βρέθηκε στην περιοχή για άγνωστη αποστολή.

Μέχρι να ολοκληρωθεί η τεχνική εξέταση, οι αρχές κρατούν χαμηλούς τόνους. Το μόνο βέβαιο είναι ότι το εύρημα δεν αντιμετωπίζεται ως απλό ναυτικό περιστατικό, αλλά ως αντικείμενο με πιθανό στρατιωτικό ενδιαφέρον. Η τελική απάντηση για την προέλευση και τη χρήση του θα δοθεί μόνο μετά την ανάλυση του εξοπλισμού του από το Πολεμικό Ναυτικό.

Θρίλερ στο Άγιον Όρος: 48χρονος μοναχός πήδηξε από ασθενοφόρο εν κινήσει και δίνει μάχη στη ΜΕΘ

medlabnews.gr iatrikanea

Σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση νοσηλεύεται 48χρονος δόκιμος μοναχός από το Άγιον Όρος, μετά από ένα δραματικό περιστατικό που σημειώθηκε κατά τη διάρκεια διακομιδής του με ασθενοφόρο. Ο μοναχός φέρεται να πήδηξε από το όχημα ενώ αυτό βρισκόταν εν κινήσει, με αποτέλεσμα να υποστεί σοβαρότατους τραυματισμούς.

Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, ο 48χρονος είχε αρχικά μεταφερθεί στο Κέντρο Υγείας Καρυών, καθώς παρουσίαζε έντονους πόνους στο στήθος. Οι γιατροί έκριναν ότι έπρεπε να διακομιστεί εκτός Αγίου Όρους για περαιτέρω έλεγχο και αντιμετώπιση. Κατά τη μεταφορά του, σύμφωνα με δημοσιεύματα, φέρεται να παρουσίασε έντονη ανησυχία ή σύγχυση.

Το περιστατικό φέρεται να συνέβη ενώ το ασθενοφόρο κατευθυνόταν προς τον Πολύγυρο ή την Ουρανούπολη, με τις πληροφορίες να συγκλίνουν ότι ο μοναχός έλυσε τη ζώνη ασφαλείας, άνοιξε την πόρτα και πήδηξε στο οδόστρωμα ενώ το όχημα ήταν εν κινήσει. Από την πτώση υπέστη σοβαρά τραύματα, κυρίως στο κεφάλι, και μεταφέρθηκε αρχικά στο Νοσοκομείο Πολυγύρου.

Λόγω της βαρύτητας της κατάστασής του, κρίθηκε αναγκαία η διακομιδή του στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, όπου νοσηλεύεται διασωληνωμένος στη ΜΕΘ. Νεότερες πληροφορίες αναφέρουν ότι έχει υποστεί πολλαπλά τραύματα και επανειλημμένες ανακοπές καρδιάς, με την κατάσταση της υγείας του να χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα σοβαρή.

Τι μπορεί να εξηγεί μια τέτοια αντίδραση;

Χωρίς να υπάρχει επίσημη ιατρική διάγνωση για το τι ακριβώς συνέβη, ένα τέτοιο επεισόδιο μπορεί να συνδεθεί με οξεία σύγχυση, πανικό, υποξία, έντονο πόνο, καρδιολογικό συμβάν, μεταβολική διαταραχή ή άλλη αιφνίδια διαταραχή της συνείδησης. Στην επείγουσα ιατρική, ασθενείς με έντονο θωρακικό πόνο, δύσπνοια, χαμηλή οξυγόνωση, αρρυθμίες ή νευρολογική/ψυχική απορρύθμιση μπορεί να εμφανίσουν απρόβλεπτη συμπεριφορά, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα συνειδητή πρόθεση αυτοτραυματισμού.

Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι οι πρώτες πληροφορίες μιλούν για πόνο στο στήθος πριν από τη διακομιδή. Ο θωρακικός πόνος μπορεί να οφείλεται σε πολλές αιτίες, από λιγότερο σοβαρές μέχρι απειλητικές για τη ζωή, όπως οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, πνευμονική εμβολή, σοβαρή αρρυθμία ή άλλη επείγουσα κατάσταση. Μόνο οι θεράποντες γιατροί, με βάση εξετάσεις, απεικονιστικό έλεγχο, καρδιογράφημα, εργαστηριακά ευρήματα και την κλινική εικόνα, μπορούν να προσδιορίσουν την πραγματική αιτία.

Το περιστατικό ερευνάται, και τα μέλη του πληρώματος του ΕΚΑΒ συνελήφθησαν αρχικά στο πλαίσιο της προβλεπόμενης διαδικασίας και αφέθηκαν ελεύθερα, καθώς εξετάζονται οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε η πτώση.

Οι επόμενες ώρες θεωρούνται κρίσιμες, καθώς ο 48χρονος παραμένει διασωληνωμένος και υπό συνεχή ιατρική παρακολούθηση στη ΜΕΘ του Ιπποκρατείου.

38χρονη με καρκίνο ωοθηκών έκανε τελευταία επιθυμία τη διαγραφή ιατρικών χρεών άλλων ανθρώπων

medlabnews.gr iatrikanea

Η Κέισι Μακιντάιρ, 38 ετών, πέθανε από καρκίνο των ωοθηκών, όμως η τελευταία της επιθυμία έγινε μια πράξη κοινωνικής προσφοράς: να βοηθήσει να διαγραφούν ιατρικά χρέη άλλων ανθρώπων. Μέσα από ανάρτηση που είχε κανονίσει να δημοσιευθεί μετά τον θάνατό της, ζήτησε δωρεές για τον σκοπό αυτό και η καμπάνια συγκέντρωσε ποσό που αντιστοιχεί σε διαγραφή εκατομμυρίων δολαρίων ιατρικού χρέους. Το άρθρο παρουσιάζει την ιστορία της, τη σχέση με την οργάνωση RIP Medical Debt και το συγκινητικό μήνυμα που άφησε πίσω της. 

H γυναίκα από τη Νέα Υόρκη που πέθανε από καρκίνο των ωοθηκών έχει συγκεντρώσει αρκετά χρήματα για να πληρώσει εκατομμύρια δολάρια σε ιατρικά χρέη άλλων ανθρώπων. Σε μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που κανόνισε να αναρτηθεί μετά τον θάνατό της, η Κέισι Μακιντάιρ 38 ετών, ζήτησε από τους ακόλουθους να εξετάσουν το ενδεχόμενο να κάνουν δωρεές για τον σκοπό της. Είπε ότι σχεδίαζε να εξοφλήσει το ιατρικό χρέος άλλων ανθρώπων ως τρόπο να...γιορτάσει τη ζωή της.

Η ίδια έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Αν το διαβάζετε αυτό, έχω πεθάνει». «Αγάπησα τον καθένα από εσάς με όλη μου την καρδιά και σας υπόσχομαι, ήξερα πόσο βαθιά με αγαπούσαν... για να γιορτάσω τη ζωή μου, κανόνισα να εξαγοράσω το ιατρικό χρέος άλλων και μετά να το καταστρέψω». Πρόσθεσε ότι ήταν τυχερή που είχε πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη υψηλής ποιότητας ενώ πάλευε με τον καρκίνο των ωοθηκών σταδίου τέταρτου και ήθελε να έχουν και άλλοι το ίδιο.


Μέχρι την Παρασκευή το βράδυ, η Mακιντάιρ και η οικογένειά της είχαν συγκεντρώσει πάνω από 160.000 δολάρια για την καμπάνια της με τη μη κερδοσκοπική οργάνωση «RIP Medical Debt». Η ομάδα αποπληρώνει ένα δολάριο ιατρικού χρέους για κάθε σεντ που δίνεται, πράγμα που σημαίνει ότι η εκστρατεία της Μακιντάιρ βοήθησε να διαγραφούν 16 εκατομμύρια δολάρια από απλήρωτους ιατρικούς λογαριασμούς.

Έως και 100 εκατομμύρια Αμερικανοί αγωνίζονται με ιατρικό χρέος, σύμφωνα με εκτιμήσεις της μη κερδοσκοπικής έρευνας υγείας KFF. Στην ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που ανήγγειλε τον θάνατό της, η οικογένεια της Mακιντάιρ συμπεριέλαβε ένα σημείωμα ότι θα έκαναν μνημόσυνο στο Prospect Park της Νέας Υόρκης τον Δεκέμβριο, όπου θα γιόρταζαν τη ζωή της αγοράζοντας και συγχωρώντας ανώνυμα το ιατρικό χρέος άλλων.

Η Κέισι Μακιντάιρ εκδότης βιβλίων, ξεκίνησε θεραπεία για τον καρκίνο των ωοθηκών και πέθανε αφήνοντας πίσω τον σύζυγό της και τη 18 μηνών κόρη της. Σύμφωνα με την ανάρτησή της, πέρασε τους τελευταίους πέντε μήνες της ζωής της σε ξενώνα με φίλους και οικογένεια στη Βιρτζίνια, το Ρόουντ Άιλαντ και τη Νέα Υόρκη, στιγμές που αποκάλεσε «μαγικές».

Σε μια ανάρτηση στο X, παλαιότερα γνωστό ως Twitter, ο σύζυγός της Άντριου Ρόουζ Γκρέγκορι είπε «Κέισι. Σε αγαπάμε, μας λείπεις, έφυγες, είσαι μαζί μας, θα σε ψάχνουμε παντού»

Διαβάστε επίσης:

Καρκίνος των ωοθηκών. Προκαλεί πόνο και πρήξιμο χαμηλά στην κοιλιά, φούσκωμα, κόπωση, αύξηση βάρους

Ποια η σχέση εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών και διαταραχής μετατραυματικού στρες PTSD;

Κέισι Μακιντάιρ: πέθανε από καρκίνο ωοθηκών και διέγραψε 16 εκατ. δολάρια ιατρικού χρέους | MEDLABNEWS.GR

Πρώτη δημοσίευση: Νοέμβριος 2023 — MEDLABNEWS.GR | Επιμέλεια: medlabnews.gr iatrikanea

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 8 Μαΐου 2026

Καρκίνος ωοθηκών: συμπτώματα, φούσκωμα, πόνος χαμηλά στην κοιλιά και διάγνωση

του Γιώργου Μονεμβασίτη, M.D.*, medlabnews.gr iatrikanea

Ο καρκίνος των ωοθηκών μπορεί στα αρχικά στάδια να είναι «σιωπηλός», επειδή πολλές γυναίκες δεν έχουν καθόλου συμπτώματα ή εμφανίζουν ενοχλήματα που μοιάζουν με κοινά γαστρεντερικά ή γυναικολογικά προβλήματα. Το άρθρο εξηγεί ποια συμπτώματα χρειάζονται προσοχή, όπως φούσκωμα, πόνος χαμηλά στην κοιλιά, συχνουρία, κόπωση, αλλαγές στο βάρος και στις κενώσεις, αλλά και ποιοι παράγοντες αυξάνουν τον κίνδυνο. Περιλαμβάνει επίσης βασικές πληροφορίες για τη διάγνωση, το CA-125, τη σταδιοποίηση και τις θεραπευτικές επιλογές. 

Οι ωοθήκες είναι μέρος του γυναικείου συστήματος αναπαραγωγής. Υπάρχει μια ωοθήκη σε κάθε πλευρά της μήτρας. Βρίσκονται χαμηλά μέσα στην κοιλιά, αριστερά και δεξιά της μήτρας. Παράγουν τις γυναικείες ορμόνες, και απελευθερώνουν τα ωάρια.

Ο καρκίνος των ωοθηκών είναι ένας κακοήθης όγκος στη μία ή και στις δύο ωοθήκες. Υπάρχουν δύο τύποι, ο επιθηλιακός καρκίνος των ωοθηκών, που είναι ο πιο κοινός τύπος καρκίνου των ωοθηκών, και ο μη επιθηλιακός καρκίνος. 

Ο καρκίνος των ωοθηκών είναι παγκοσμίως ο όγδοος συχνότερος, προσβάλλοντας ετησίως 225.000 γυναίκες – μεταξύ αυτών, περίπου 800 Ελληνίδες. 
Ο κίνδυνος να εμφανίσει μια γυναίκα καρκίνο ωοθηκών κατά τη διάρκεια της ζωής είναι 1%. Όμως η πιθανότητα αυτή ανεβαίνει στο 2,5% όταν υπάρχει μία συγγενής πρώτου βαθμού και στο 30-40% όταν υπάρχουν δύο συγγενείς πρώτου βαθμού με ανάλογο ιστορικό. Έτσι, είναι σαφές ότι η νόσος έχει κληρονομική προδιάθεση. Η ασθένεια αυτή μπορεί να εμφανιστεί μόνη της ή να συνδυαστεί με καρκίνο μαστού ή με καρκίνο εντέρου.

Η αιτία εμφάνισης καρκίνου στις ωοθήκες είναι άγνωστη. Ωστόσο, οι ακόλουθοι παράγοντες αυξάνουν τις πιθανότητες μιας γυναίκας να αναπτύξει καρκίνο στις ωοθήκες: ηλικία, ιστορικό γέννησης παιδιών, ορμονικοί παράγοντες. Δεν υπάρχει αποδεδειγμένη σχέση μεταξύ του καρκίνου των ωοθηκών και της πλούσιας σε λίπη διατροφής, της χρήσης ταλκ γύρω από την περιοχή των γεννητικών οργάνων, ή του ιού της παρωτίτιδας (μαγουλάδες).
Περίπου το 5% έως 10% των γυναικών στις οποίες γίνεται διάγνωση καρκίνου των ωοθηκών συνήθως έχουν οικογενειακό ιστορικό που αυξάνει τον κίνδυνο εκδήλωσης αυτής της μορφής καρκίνου.

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ:
Ένας παράγοντας κινδύνου είναι κάτι που αλλάζει την πιθανότητα να πάθετε μια ασθένεια όπως ο καρκίνος. Έχοντας έναν ή περισσότερους παράγοντες κινδύνου δεν σημαίνει απαραίτητα ότι μια γυναίκα θα αναπτύξει καρκίνο των ωοθηκών, αλλά οι ερευνητές έχουν εντοπίσει αυτούς τους παράγοντες που μπορεί να έχουν επιπτώσεις στις πιθανότητες της εμφάνισης της νόσου
ΗΛΙΚΙΑ - Οι περισσότεροι καρκίνοι των ωοθηκών αναπτύσσονται μετά την εμμηνόπαυση με τα μισά από αυτά σε γυναίκες 63 ετών ή μεγαλύτερα.
ΒΑΡΟΣ - Υπέρβαρες γυναίκες (ΔΜΣ τουλάχιστον 30) βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο.
ΑΝΤΙΣΥΛΛΗΨΗ - Γυναίκες που έχουν χρησιμοποιήσει αντισυλληπτικά χάπια είναι σε χαμηλότερο κίνδυνο ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ - Γυναίκες που είχαν τελειόμηνα εγκυμοσύνες διατρέχουν χαμηλότερο κίνδυνο.
ΔΙΑΦΟΡΑ - Τα φάρμακα γονιμότητας, θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης, το οικογενειακό ιστορικό μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο

Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου;

• Μία ή περισσότερες συγγενείς πρώτου βαθμού ( μητέρα, αδελφή, θυγατέρα) με καρκίνο ωοθήκης ή μαστού
• Οικογενειακό ιστορικό μαστού, ενδομήτριου ή/και καρκίνου εντέρου
• Ιστορία μη γονιμότητας ή χρήση φαρμάκων γονιμότητας
• Εβραική Ασκενάζυ κληρονομικότητα ( Ashkeazi Jewish heritage) και οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του μαστού ή της ωοθήκης
Μια μετάλλαξη στο γονίδιο BRCA 1 ή BRCA 2 (γνωστό ως γονίδιο καρκινικής ευπάθειας μαστού-ωοθήκης)

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ
Ο καρκίνος των ωοθηκών είναι συχνά στα πρώτα στάδια μια σιωπηλή ασθένεια, πράγμα που σημαίνει ότι πολλές γυναίκες δεν έχουν καθόλου συμπτώματα. 

Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα που μπορούν να υποδηλώνουν καρκίνο της ωοθήκης είναι:
• κοιλιακός τυμπανισμός/αίσθηση φουσκώματος
• απώλεια όρεξης
• ανεξήγητη αύξηση βάρους 
• δυσκοιλιότητα

    • κάψιμο στο στομάχι
    • πόνο στη μέση
    • συχνή ούρηση
    • κοιλιακός/πυελικός πόνος 
    • κούραση


    Όταν εμφανιστούν τα συμπτώματα, συνήθως είναι ασαφή και μπορεί να περιλαμβάνουν οίδημα, πίεση, δυσφορία ή πόνο στην κοιλιά, καούρα, ναυτία ή φούσκωμα, αλλαγές στις συνήθειες επίσκεψης στην τουαλέτα, όπως δυσκοιλιότητα, διάρροια και συχνουρία λόγω της πίεσης, κούραση και απώλεια όρεξης, ανεξήγητη απώλεια ή αύξηση του σωματικού βάρους, αλλαγές στο εμμηνορρυσιακό κύκλο ή μετεμμηνοπαυσιακή αιμορραγία, πόνο κατά τη σεξουαλική επαφή. 

    Τα παραπάνω συμπτώματα είναι κοινά σε πολλές ασθένειες και οι περισσότερες γυναίκες που εμφανίζουν κάποια από αυτά δεν έχουν απαραίτητα καρκίνο των ωοθηκών. 
    Μόνο οι εξετάσεις μπορούν να επιβεβαιώσουν τη διάγνωση.
    Οι περισσότεροι όγκοι του καρκίνου των ωοθηκών υπάρχουν για κάποιο χρονικό διάστημα πριν βρεθούν. Μερικές φορές ο καρκίνος των ωοθηκών βρίσκεται απρόσμενα κατά τη διάρκεια μιας εγχείρησης, όπως η υστερεκτομή.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Ο γιατρός θα ψάξει για μάζα ή όγκο με ψηλάφηση στην περιοχή της κοιλιάς και με κολπική εξέταση.
    Οι χημικές ουσίες που παράγονται από τα καρκινικά κύτταρα, όπως πρωτεΐνες, ανιχνεύονται στο αίμα. Ονομάζονται καρκινικοί δείκτες. Η εξέταση αίματος θα προσδιορίσει το επίπεδο των καρκινικών δεικτών Ca125.
    Άλλες εξετάσεις περιλαμβάνουν κοιλιακό υπερηχογράφημα, διακολπικό υπερηχογράφημα, αξονική τομογραφία (CT), μαγνητική τομογραφία (MRI), ακτινογραφίες.
    Ο εντοπισμός της έκτασης της εξάπλωσης του καρκίνου ονομάζεται “σταδιοποίηση”. Η σταδιοποίηση του καρκίνου βοηθάει τους γιατρούς να αποφασίσουν το είδος της θεραπευτικής αγωγής.
    Μια απλουστευμένη μορφή ενός συστήματος σταδιοποίησης περιγράφεται παρακάτω:
    •Στάδιο I – Ο καρκίνος βρίσκεται στη μία ή και στις δύο ωοθήκες.
    •Στάδιο ΙΙ – Ο καρκίνος βρίσκεται στη μία ή και στις δύο ωοθήκες και έχει εξαπλωθεί σε άλλα κοντινά όργανα.
    •Φάση ΙΙΙ – Ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί στα εσωτερικά τοιχώματα της κοιλιάς, των εντέρων ή των λεμφαδένων της κοιλιάς και της λεκάνης.
    •Στάδιο IV – Ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί έξω από την κοιλιά, για παράδειγμα, στο συκώτι, στους πνεύμονες ή σε μακρινούς λεμφαδένες.


    ΘΕΡΑΠΕΙΑ
    Η θεραπεία για τον καρκίνο των ωοθηκών εξαρτάται από το είδος του καρκίνου, το στάδιο, τη γενική κατάσταση της υγείας και την καλή φυσική κατάσταση της ασθενούς, τις συστάσεις των γιατρών. Ο επιθηλιακός καρκίνος των ωοθηκών συνήθως αντιμετωπίζεται με χειρουργική επέμβαση, χημειοθεραπεία ή/και ακτινοθεραπεία. Οι οριακοί όγκοι αντιμετωπίζονται με χειρουργική επέμβαση. Ο μη επιθηλιακός καρκίνος των ωοθηκών αντιμετωπίζεται με χειρουργική επέμβαση ή/και χημειοθεραπεία.

    Το προσδόκιμο επιβίωσης των ασθενών εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, με κυριότερο το στάδιο της νόσου. 

    Η πενταετής επιβίωση σε αρχικό στάδιο είναι πάνω από 70% (φθάνει το 93%, κατά την ΑCS), ενώ σε προχωρημένο στάδιο είναι γύρω στο 30%. 

    Συνήθως, επιβίωση χωρίς υποτροπή της νόσου για περίοδο άνω των πέντε ετών σημαίνει και ίαση.

    Δυστυχώς, δεν υπάρχει αποτελεσματικός τρόπος πρόληψης του καρκίνου των ωοθηκών.

    Πηγή
    * Ο Γιώργος Μονεμβασίτης είναι Μαιευτήρας-Γυναικολόγος.
    Επ. Καθηγητής Παν/μίου Cornell, H.Π.Α., 
    Εξειδικευτής στην Ουρογυναικολογία και Χειρουργική Χαλάρωσης Πυέλου.
    Τηλ. 210 8053176 Μαρούσι, τηλ 210 7777787 Δορυλαίου 10-12 Αθήνα

    Διαβάστε επίσης

    Πόνος στην κοιλιά. Τι μπορεί να σημαίνει;Πολυκυστικές Ωοθήκες. Τι είναι; Ποια τα συμπτώματα τους; Πώς αντιμετωπίζονται;Τι είναι το φούσκωμα στην κοιλιά; Που οφείλεται ο τυμπανισμός και ποια η κατάλληλη δίαιτα για πρόληψη της πρησμένης κοιλιάς;

    Καρκίνος ωοθηκών: συμπτώματα, φούσκωμα, πόνος χαμηλά στην κοιλιά και διάγνωση | MEDLABNEWS.GR

    Πρώτη δημοσίευση: Δεκέμβριος 2014 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Γιώργος Μονεμβασίτης, M.D.

    Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 8 Μαΐου 2026

    Μετατραυματικό στρες και καρκίνος ωοθηκών: η πιθανή σχέση που έδειξε έρευνα


    επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea


    Η διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD) έχει συνδεθεί σε μελέτη με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών, ιδίως όταν οι γυναίκες ανέφεραν πολλά συμπτώματα PTSD στη διάρκεια της ζωής τους. Το άρθρο παρουσιάζει ευρήματα από τη Nurses’ Health Study II, όπου γυναίκες με 6–7 συμπτώματα PTSD εμφάνισαν υψηλότερο κίνδυνο, ακόμη και δεκαετίες μετά το τραυματικό γεγονός. Τα στοιχεία δείχνουν συσχέτιση και όχι απόδειξη ότι το PTSD προκαλεί καρκίνο. 

    Οι γυναίκες που έχουν εμφανίσει διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD) κάποια στιγμή στη ζωή τους, έχουν διπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο των ωοθηκών, σύμφωνα με νέα έρευνα.


    Οι γυναίκες που εμφανίζουν έξι ή παραπάνω συμπτώματα διαταραχής μετατραυματικού στρες κάποια στιγμή στη ζωή τους έχουν διπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο των ωοθηκών συγκριτικά με εκείνες που δεν είχαν ποτέ τέτοια συμπτώματα, σύμφωνα με νέα έρευνα.
    Η μελέτη αυτή, που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Cancer Research», έδειξε ότι τα υψηλότερα επίπεδα συμπτωμάτων της διαταραχής PTSD, όπως τρόμος από συνηθισμένους ήχους και αποφυγή ερεθισμάτων που θυμίζουν το τραυματικό γεγονός, συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών για δεκαετίες ακόμα μετά το τραυματικό γεγονός. Μάλιστα, η PTSD φάνηκε να συνδέεται με τις πιο επιθετικές μορφές καρκίνου των ωοθηκών.
    Η Άντρεα Ρόμπερτς, μια από τους συντάκτες της μελέτης, ερευνήτρια στη σχολή Δημόσιας Υγείας «Chan» του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ στη Βοστόνη, τονίζει ότι με βάση αυτά τα αποτελέσματα είναι σημαντικό να ερευνήσουμε το κατά πόσο η θεραπεία της διαταραχής μετατραυματικού στρες θα σημάνει και τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης ορισμένων μορφών καρκίνου των ωοθηκών.
    Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ιατρικά δεδομένα από τη μελέτη «Nurses’ Health Study II» η οποία είχε συλλέξει μέσω ερωτηματολογίων και ιατρικών εξετάσεων δεδομένα για την υγεία δεκάδων χιλιάδων γυναικών στην περίοδο 1989 – 2015. Το 2008, ορισμένες από αυτές τις γυναίκες (54.763) συμπλήρωσαν ένα πρόσθετο ερωτηματολόγιο για τα τραυματικά γεγονότα ζωής και χωρίστηκαν στις παρακάτω κατηγορίες: κανένα τραυματικό γεγονός,, τραυματικό γεγονός χωρίς συμπτώματα PTSD, 1-3 συμπτώματα PTSD, 4-5 συμπτώματα PTSD και 6-7 συμπτώματα PTSD.
    Διαπιστώθηκε ότι οι γυναίκες που εμφάνιζαν 6-7 συμπτώματα PTSD παρουσίαζαν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών και μάλιστα στην πιο επιθετική μορφή του.
    «Έχουμε ελάχιστες γνώσεις για τα αίτια του καρκίνου των ωοθηκών, η σύνδεσή της, επομένως, με αυτή τη διαταραχή ενδέχεται να ανοίξει νέους δρόμους για την πρόληψη της νόσου», δηλώνει η αναπληρώτρια κεντρική διευθύντρια του Κέντρου Έρευνας για τον Καρκίνο «Moffitt».
    Ο καρκίνος των ωοθηκών είναι ο πιο θανατηφόρος γυναικολογικός καρκίνος και η πέμπτη συχνότερη αιτία θανάτου από καρκίνο στις ΗΠΑ. Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι το άγχος συνδέεται με την ταχύτερη ανάπτυξη όγκων στις ωοθήκες.
    «Ο καρκίνος τον ωοθηκών αποκαλείται από πολλούς ‘σιωπηρός δολοφόνος’ καθώς η διάγνωσή του στα πρώιμα στάδια είναι δυσχερής, η πρόληψή του όμως είναι ευκολότερη αν προσδιοριστούν τα άτομα που ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου», δήλωσε η Λάουρα Κουμπζάνσκι, μια από τους συντάκτες της μελέτης, καθηγήτρια κοινωνικών επιστημών και επιστημών συμπεριφοράς στη σχολή Δημόσιας Υγείας «Chan» του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ.
    PTSD και καρκίνος ωοθηκών: τι έδειξε μελέτη για τον αυξημένο κίνδυνο | MEDLABNEWS.GR

    Πρώτη δημοσίευση: Σεπτέμβριος 2019 — MEDLABNEWS.GR | Επιμέλεια: medlabnews.gr iatrikanea

    Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 8 Μαΐου 2026

    Γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη HbA1c: τι δείχνει, τιμές και σχέση με διαβήτη


    της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

    Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη HbA1c είναι εξέταση αίματος που δείχνει τον μέσο όρο του σακχάρου των τελευταίων 2–3 μηνών και χρησιμοποιείται τόσο στη διάγνωση όσο και στην παρακολούθηση του σακχαρώδη διαβήτη. Το άρθρο εξηγεί τι είναι η HbA1c, ποιες τιμές συνδέονται με φυσιολογική ρύθμιση, προδιαβήτη ή διαβήτη, κάθε πότε πρέπει να γίνεται η εξέταση και σε ποιες περιπτώσεις μπορεί να επηρεαστεί η αξιοπιστία της. Είναι εργαστηριακός δείκτης ρύθμισης, όχι μεμονωμένη οδηγία θεραπείας. 

    Γλυκοζυλιωμένη Αιμοσφαιρίνη (ή HbA1c, όπως συνήθως γράφεται εν συντομία) είναι μια πολύ χρήσιμη εξέταση στο αίμα, η οποία αντικατοπτρίζει τον μέσο όρο του σακχάρου στο αίμα σου κατά τους προηγούμενους 2 - 3 μήνες.

    Τα αρχικά Hb είναι σύντμηση της αγγλικής λέξης Hemoglobulin που σημαίνει αιμοσφαιρίνη στην αγγλοσαξoνική γλώσσα, το Α είναι αρχικό της αγγλικής λέξης Αdult που σημαίνει ενήλικoς και το 1c είναι ένα κλάσμα. Η αιμοσφαιρίνη είναι ουσία που βρίσκεται στα ερυθρά αιμοσφαίρια του αίματος. Κύριο έργο της είναι να μεταφέρει μέσω της κυκλοφορίας του αίματος οξυγόνο στους ιστούς. Η γλυκόζη (ή αλλιώς σάκχαρο) συνδέεται με την αιμοσφαιρίνη και σχηματίζει τη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη. Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη παραμένει αδιάσπαστη σε όλη τη διάρκεια της ζωής του αιμοσφαιρίου. Η αρχή της μεθόδου βασίζεται στο ότι η σύνδεση της γλυκόζης με την Α1 αιμοσφαιρίνη (η οποία αποτελεί το 97% της ολικής αιμοσφαιρίνης των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Το υπόλοιπο ποσοστό αποτελείται από την Α2, κατά 2,5% και από την F, κατά 0,5% περίπου) γίνεται κατά τρόπο ευθέως ανάλογο με το επίπεδο σακχάρου του αίματος. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια που παράγονται στο μυελό των οστών, ζουν περίπου 120 ημέρες και στη συνέχεια καταστρέφονται στο σπλήνα. Καθ όλη τη διάρκεια της ζωής τους η γλυκόζη συνδέεται συνεχώς με την αιμοσφαιρίνη. Τα νεαρά ερυθρά αιμοσφαίρια έχουν μικρότερη περιεκτικότητα γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης, ενώ τα γηραιότερα μεγαλύτερη.



     Η τιμή της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης εκφράζεται σε εκατοστιαίο ποσοστό της ολικής αιμοσφαιρίνης 
     Η HbA1c είναι το ποσοστό της αιμοσφαιρίνης που έχει υποστεί γλυκοζυλίωση και φυσιολογικά είναι 4,8-6%. Πρέπει να γίνεται κάθε 3-4 μήνες αφού ο χρόνος ζωής των ερυθρών αιμοσφαιρίων που περιέχουν την αιμοσφαιρίνη ανανεώνεται κάθε 120 μέρες, οπότε το ποσοστό της γλυκοζυλίωσης αλλάζει ανάλογα με το σάκχαρο του αίματος. Χρησιμοποιείται και για διάγνωση αλλά και για παρακολούθηση της νόσου.

    • Έτσι τιμές μεγαλύτερες από 6.5 θεωρούνται διαγνωστικές της νόσου. Αυτό ισοδυναμεί με επίπεδα γλυκόζης που κυμαίνονταν κατά μέσο όρο στα 150 mg/dl. Πρέπει να προσθέσουμε ότι υπάρχουν τώρα έρευνες που δείχνουν ότι είναι προτιμότερο τα επίπεδα της HbA1c να διατηρούνται ακόμη πιο χαμηλά

    • Πόσο συχνά : Τουλάχιστον 2 φορές ετησίως

    Στους διαβητικούς ασθενείς, στους οποίους δεν ελέγχονται τα επίπεδα της γλυκόζης, η τιμή του αιμοσφαιρινικού κλάσματος είναι σαφώς αυξημένη (2-3 φορές πάνω από τη φυσιολογική). 

    Σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη μετράται για να ελεγχθεί το πόσο καλά είναι ρυθμισμένο το σάκχαρο. Όσο πιο κοντά στο φυσιολογικό ποσοστό είναι η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη, τόσο πιο καλή είναι η ρύθμιση του διαβήτη. Όταν το ποσοστό είναι μεγαλύτερο, ο γιατρός και ο ασθενής πρέπει να αυξήσουν τις προσπάθειές τους ώστε η ρύθμιση του σακχάρου να είναι καλύτερη. Για τις εγκύους με διαβήτη η εξέταση πρέπει να γίνεται συχνότερα για πιο στενή παρακολούθηση.
    Επίσης, η διατήρηση των επιπέδων γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης κοντά στο φυσιολογικό προφυλάσσει τα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη από την ανάπτυξη επιπλοκών σχετιζόμενων με τη νόσο τους όπως νεφρική νόσο, διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια και νευροπάθεια. Ακόμη έχει αποδειχθεί πως για τους νεοδιαγνωσθέντες ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη η ικανοποιητική ρύθμιση των επιπέδων σακχάρου προφυλάσσει από την ανάπτυξη καρδιαγγειακών συμβάντων όπως εμφράγματα ή εγκεφαλικά επεισόδια.
    Παρακάτω φαίνεται ο κίνδυνος για καρδιαγγειακές νόσους σε σχέση με τη συγκέντρωση της HbA1c.


    HbA1c  %Σχετικός κίνδυνος
    < 5.01.0
    5.0 - 5.42.5
    5.5 - 6.92.5
    >= 7.05.0

    Στο σακχαρώδη διαβήτη η τιμή της γλυκόζης στο αίμα κυμαίνεται μέσα στο 24ωρο, αλλά και από ημέρα σε ημέρα, λόγω διαφόρων παραγόντων (δίαιτα, φάρμακα, ψυχολογικό στρες), ενώ τα επίπεδα της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης παραμένουν σταθερά. Έτσι ο προσδιορισμός του αιμοσφαιρινικού κλάσματος HbA1C αποτελεί τον καλύτερο δείκτη ελέγχου της θεραπείας του διαβήτη, από ότι ο προσδιορισμός της γλυκόζης του αίματος, γιατί η HbA1C καλύπτει το μεταβολισμό της γλυκόζης για 8-10 εβδομάδες, ενώ η γλυκόζη για ένα 24ωρο. 

    Αν οι τιμές γλυκόζης αίματος είναι υψηλές, η γλυκόζη δεσμεύεται μόνιμα από την αιμοσφαιρίνη και η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη παραμένει μέσα στα ερυθρά αιμοσφαίρια καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής τους (περίπου 3 μήνες). 

    Δεδομένου ότι η HbA1c μέσα στα ερυθρά αιμοσφαίρια είναι σταθερή για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, μια εξέταση γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης δείχνει τη μέση τιμή γλυκόζης στο αίμα τους τελευταίους 2-3 μήνες και μετράται στο αίμα της φλέβας. Μπορεί όμως να μετρηθεί και στο τριχοειδικό αίμα (από το δάκτυλο), εφ’ όσον υπάρχει η ειδική συσκευή και μάλιστα το αποτέλεσμα αυτής της εξέτασης βγαίνει σε 6 λεπτά. 

    Αν η τιμή της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης είναι μεταξύ 5.7 και 6.4 ο ασθενής διατρέχει μεγάλο κίνδυνο ανάπτυξης σακχαρώδη διαβήτη και θα πρέπει να ενθαρρυνθεί στην υιοθέτηση συνηθειών που θα τον βοηθήσουν να προλάβει την εμφάνιση του (για παράδειγμα έναρξη άσκησης και προσπάθεια απώλειας βάρους αν είναι υπέρβαρος).


    Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη αυξάνεται ψευδώς σε συγκεκριμένες παθολογικές καταστάσεις όπως η νεφρική ανεπάρκεια, ο χρόνιος αλκοολισμός και η υπερτριγλυκεριδαιμία, ενώ ψευδώς ελαττωμένα επίπεδα γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης παρατηρούμε σε περιπτώσεις οξείας ή χρόνιας απώλειας αίματος, σε δραπανοκυτταρική αναιμία και σε ασθενείς με μεσογειακή αναιμία.

    Η διάγνωση του διαβήτη δεν μπορεί να βασιστεί στα επίπεδα της HbA1c σε ασθενείς με διάφορες μορφές αναιμίας ή σε άτομα με αιμοσφαιρινοπάθειες (ετεροζυγώτες - ομοζυγώτες), καταστάσεις συχνές στην Ελλάδα.

    Από τις αρχές του 2010 συμπεριλήφθηκε από την Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρεία (ADA) στα διαγνωστικά κριτήρια του σακχαρώδη διαβήτη, και τιμές >=6.5% θέτουν τη διάγνωση του σακχαρώδη διαβήτη, ενώ τιμές 5.9-6.4% σχετίζονται με τη διάγνωση του προ-διαβήτη, και αποτελούν ένδειξη αυξημένου κινδύνου για σακχαρώδη διαβήτη.

    Η Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία συνιστά τη χρησιμοποίηση της HbA1c, ως μέθοδο διάγνωσης του ΣΔ, εφόσον χρησιμοποιούνται αξιόπιστοι μέθοδοι ανίχνευσης και παρέχουν αποτελέσματά τους που είναι συγκρίσιμα με τη θεσπισμένη μέθοδο αναφοράς. 

    Διαβάστε επίσης
    Γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη HbA1c: τι δείχνει, τιμές και σχέση με διαβήτη | MEDLABNEWS.GR

    Πρώτη δημοσίευση: Ιανουάριος 2016 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Κλεοπάτρα Ζουμπουρλή, μοριακή βιολόγος

    Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 8 Μαΐου 2026

    Copyright © 2015-2022 MEDLABNEWS.GR / IATRIKA NEA All Right Reserved. Τα κείμενα είναι προσφορά και πνευματική ιδιοκτησία του medlabnews.gr
    Kάθε αναδημοσίευση θα πρέπει να αναφέρει την πηγή προέλευσης και τον συντάκτη. Aπαγορεύεται η εμπορική χρήση των κειμένων