Απόφαση που προκαλεί αντιδράσεις: Ελεύθερος μέχρι το Εφετείο ο γυναικολόγος που είχε καταδικαστεί σε 73 χρόνια. Το πιγούνι του ακουμπούσε τα γεννητικά μου όργανα λέει θύμα του

 medlabnews.gr iatrikanea

Ελεύθερος μέχρι να δικαστεί σε δεύτερο βαθμό αφέθηκε ο 70χρονος γυναικολόγος από τη Ρόδο, ο οποίος είχε καταδικαστεί πρωτοδίκως τον Φεβρουάριο του 2025 σε κάθειρξη 73 ετών και 9 μηνών για ασέλγεια και βιασμό γυναικών-ασθενών του κατά τη διάρκεια ιατρικών εξετάσεων στο δημόσιο νοσοκομείο του νησιού. Η απόφαση ελήφθη από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδεκανήσου και, σύμφωνα με τα σημερινά δημοσιεύματα, ο γιατρός θα παραμείνει ελεύθερος έως την εκδίκαση της υπόθεσης τον ερχόμενο Νοέμβριο.

Στον καταδικασθέντα επιβλήθηκαν περιοριστικοί όροι: υποχρεωτική παρουσία δύο φορές τον μήνα στο Αστυνομικό Τμήμα Ρόδου και απαγόρευση εξόδου από τη χώρα. Μέχρι σήμερα βρισκόταν στις φυλακές από την ημέρα της πρωτόδικης καταδίκης του.

Η υπόθεση είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο. Ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2020, όταν μία 55χρονη γυναίκα υπέβαλε μήνυση, ανοίγοντας τον δρόμο για ακόμη 20 γυναίκες να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη με ανάλογες καταγγελίες.

Στην πρωτόδικη δίκη ο γυναικολόγος κρίθηκε ένοχος για τα αδικήματα που αφορούσαν τις 20 από τις 21 καταγγέλλουσες, ενώ για μία περίπτωση αθωώθηκε. Τα δημοσιεύματα της περιόδου εκείνης ανέφεραν ότι καταδικάστηκε για εννέα περιπτώσεις βιασμού και άλλες πράξεις ασέλγειας, χωρίς να του αναγνωριστεί κανένα ελαφρυντικό.

Συγκλονιστικές μαρτυρίες θυμάτων. «Με βίασε την ώρα της εξέτασης»

Μία γυναίκα είχε περιγράψει ότι «με βίασε την ώρα της εξέτασης και δεν μπορούσα να αντιδράσω», ενώ άλλη είχε πει ότι δεν ξαναπήγε σε γυναικολόγο μετά από εκείνη την εμπειρία. Σε άλλη καταγγελία, έγκυος στον πέμπτο μήνα περιέγραφε ότι ο γιατρός άρχισε να τη φιλά στην κοιλιά, στο κεφάλι και στον λαιμό, μέχρι που «το πιγούνι του ακουμπούσε τα γεννητικά μου όργανα».

Γυναίκες που πήγαν για εξέταση και έπεσαν θύματά του μίλησαν στην εκπομπή και την Εύη Γιαρκιά και περιέγραψαν τα όσα φρικώδη έζησαν.

Η εμπειρία ήταν σοκαριστική. Εγώ, συγκεκριμένα, δεν έχω πάει σε γυναικολόγο από το 2016. Με βίασε την ώρα της εξέτασης και δεν μπορούσα να αντιδράσω», λέει ένα εκ των θυμάτων με δάκρυα στα μάτια.

«Υπέφερε, πονούσε, την ψηλάφιζε με τα δάχτυλα. Ανάρμοστα πράγματα για ένα ιατρείο» λέει μητέρα άλλου θύματος

«Ήταν πολύ οικείος, λες κι είχαμε κάποια σχέση. Η σεξουαλική πράξη θα γινόταν εξ ολοκλήρου... Είσαι στο δημόσιο νοσοκομείο, δεν είναι στο προσωπικό του ιατρείο. Δεν σου πάει κάπου το μυαλό. Είχε κατεβάσει το παντελόνι του… », προσθέτει μια άλλη γυναίκα.

Μία από τις ασθενείς του, έσπασε την σιωπή της την Κυριακή (23.02.2025), στην εκπομπή «Ακόμα Δεν Είδες Τίποτα», περιγράφοντας την φρίκη που έζησε όταν εξετάστηκε από τον γιατρό στον 5ο μήνα της εγκυμοσύνης της.

Όπως εξήγησε το θύμα, τη στιγμή που ένιωσε ευάλωτη γιατί έμαθε ότι πρέπει να γεννήσει με καισαρική, ο γιατρός, υποτίθεται για να την καθησυχάσει, ξεκίνησε να την φιλάει στην κοιλιά, το κεφάλι, τον λαιμό μέχρι εν τέλει να τις αγγίξει τα γεννητικά όργανα με το πιγούνι του.

«Εγώ σε αυτόν τον γιατρό πήγα 5 μηνών έγκυος. Τις τελευταίες ημέρες δεν αισθανόμουν καλά και μου έκλεισε ραντεβού. Ξεκινάμε την εξέταση και μου είπε πως ίσως πρέπει να κάνω καισαρική και εγώ συγκινήθηκα γιατί δεν περίμενα να γεννήσω τόσο γρήγορα. Τότε αυτός άρχισε μου φίλησε την κοιλιά, το κεφάλι μου και να μου μιλάει ψιθυριστά. Το πιγούνι του ακουμπούσε τα γεννητικά μου όργανα», εξήγησε αρχικά.

«Με έβαλε στη γυναικολογική καρέκλα και αρχίζει και κάνει κινήσεις. Εγώ σοκαρίστηκα. Έβλεπα το ταβάνι και έκλαιγα. Μου λέει ‘έλα γλυκούλα μου μην κλαις’ και αρχίζει να με φιλάει στο λαιμό και στο μάγουλο. Δεν τον συγχωρώ. Αισθάνομαι δικαιωμένη αλλά δεν πρόκειται να το ξεπεράσω», συνέχισε το θύμα τονίζοντας πόσο πολύ την επηρέασαν οι πράξεις του γυναικολόγου.

Ο γιατρός καταδικάστηκε με απόφαση του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Ρόδου, χωρίς να του αναγνωριστεί κανένα ελαφρυντικό, ούτε καν αυτό του πρότερου σύννομου βίου, παρά τις προσπάθειες από μέρους της υπεράσπισης.

Ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος για όλα τα αδικήματα που αφορούσαν τις 20 από τις 21 καταγγέλλουσες, καθώς η μία εξ αυτών δεν παραστάθηκε στην ακροαματική διαδικασία, αλλά ούτε και εκπροσωπήθηκε από συνήγορο.

Η ποινή που του επιβλήθηκε θεωρείται ως μία από τις βαρύτερες ποινές που έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα για αδικήματα αυτού του είδους.

Ιδιαίτερο βάρος είχε και το στοιχείο ότι αρκετές από τις πράξεις που περιγράφηκαν, σύμφωνα με τις καταγγέλλουσες, έγιναν σε περιβάλλον δημόσιου νοσοκομείου, την ώρα που οι ασθενείς θεωρούσαν πως βρίσκονταν σε ασφαλές ιατρικό πλαίσιο. Αυτό ακριβώς είναι που κάνει την υπόθεση ακόμη πιο σοκαριστική: οι γυναίκες δεν πήγαν σε έναν άγνωστο χώρο, αλλά σε έναν γιατρό τον οποίο εμπιστεύθηκαν για την υγεία τους.

Ο ίδιος αρνείται από την πρώτη στιγμή όλες τις κατηγορίες. Στην απολογία του είχε υποστηρίξει ότι όσα αναφέρουν οι 21 γυναίκες είναι ψευδή. Η αποφυλάκισή του, πάντως, δεν αναιρεί την πρωτόδικη καταδίκη· σημαίνει ότι μέχρι την τελική κρίση του Εφετείου θα παραμείνει εκτός φυλακής υπό όρους

Νέα χάπια για την παχυσαρκία: γιατί σε άλλους “πιάνει” το ένα και σε άλλους το άλλο

επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea 

Τα νέα φάρμακα σε μορφή χαπιού για την παχυσαρκία φέρνουν μια σημαντική αλλαγή: για πρώτη φορά μπαίνουν δυναμικά στο προσκήνιο από του στόματος θεραπείες που μπορούν να οδηγήσουν σε ουσιαστική απώλεια βάρους, χωρίς ενέσεις. Η από του στόματος σεμαγλουτίδη 25 mg έδειξε στη μελέτη OASIS 4 σημαντικά μεγαλύτερη μείωση σωματικού βάρους από το placebo, ενώ και το orforglipron έδειξε στη μελέτη ATTAIN-1 επίσης σημαντική υπεροχή έναντι του placebo σε ενήλικες με παχυσαρκία. Παράλληλα, το orforglipron εγκρίθηκε από τον FDA στις 1 Απριλίου 2026 για χρόνια διαχείριση βάρους σε ενήλικες με παχυσαρκία ή υπέρβαρο με συνοδό νόσημα.

Το βασικό ερώτημα, όμως, παραμένει: γιατί σε έναν άνθρωπο “πιάνει” περισσότερο το ένα χάπι και σε έναν άλλον το άλλο; Η απάντηση είναι ότι η παχυσαρκία δεν είναι ίδια σε όλους. Άλλος τρώει επειδή πεινά έντονα, άλλος επειδή αργεί να χορτάσει, άλλος επειδή έχει έντονη επιθυμία για φαγητό και άλλος επειδή υπάρχουν μεταβολικοί ή ορμονικοί παράγοντες που τον οδηγούν σε αυξημένο βάρος. Όταν το βιολογικό υπόβαθρο είναι διαφορετικό, δεν είναι λογικό να έχει το ίδιο αποτέλεσμα και το ίδιο φάρμακο σε όλους.

Ρόλο παίζει και ο ίδιος ο μηχανισμός του φαρμάκου. Η από του στόματος σεμαγλουτίδη και το orforglipron ανήκουν αμφότερα στην κατηγορία των GLP-1, αλλά δεν είναι το ίδιο μόριο ούτε έχουν ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά στη λήψη και στη φαρμακοκινητική. Ειδικά το orforglipron ξεχωρίζει επειδή, σύμφωνα με την έγκριση και τη σχετική κάλυψη στο JAMA, μπορεί να λαμβάνεται οποιαδήποτε ώρα της ημέρας χωρίς περιορισμούς για τροφή ή νερό, κάτι που πρακτικά μπορεί να βοηθήσει τη συμμόρφωση ορισμένων ασθενών.

Ένας ακόμη κρίσιμος λόγος είναι ο διαβήτης και το μεταβολικό προφίλ. Στην πράξη, οι άνθρωποι με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 συχνά χάνουν λιγότερο βάρος σε σχέση με όσους δεν έχουν διαβήτη, ακόμη και όταν παίρνουν φάρμακα της ίδιας κατηγορίας. Η ινσουλινοαντοχή, η υπερινσουλιναιμία και συνολικά η διαφορετική μεταβολική “ρύθμιση” του οργανισμού επηρεάζουν την ανταπόκριση.

Υπάρχει και ένας πολύ πρακτικός λόγος: οι παρενέργειες. Τα γαστρεντερικά ενοχλήματα, όπως ναυτία, έμετοι, διάρροια ή δυσπεψία, είναι από τους βασικούς λόγους για τους οποίους ορισμένοι ασθενείς δεν καταφέρνουν να φτάσουν στη μέγιστη αποτελεσματική δόση ή διακόπτουν νωρίτερα. Αυτό σημαίνει ότι δύο άνθρωποι μπορεί θεωρητικά να παίρνουν το ίδιο φάρμακο, αλλά στην πράξη να μην εκτίθενται στο ίδιο “θεραπευτικό φορτίο”.

Σημαντική είναι και η συμμόρφωση. Ένα φάρμακο δεν αποδίδει μόνο επειδή είναι ισχυρό σε μια μελέτη, αλλά επειδή ο ασθενής μπορεί να το λαμβάνει σωστά και σταθερά για μήνες. Γι’ αυτό και οι πρόσφατες οδηγίες της AACE επισημαίνουν ότι η πρώιμη ανταπόκριση πρέπει να επανεκτιμάται περίπου μετά από 3 μήνες στη θεραπευτική δόση. Αν δεν έχει επιτευχθεί τουλάχιστον περίπου 5% απώλεια βάρους, τότε χρειάζεται επανεξέταση της στρατηγικής. Με απλά λόγια: δεν υπάρχει λόγος να επιμένει κανείς επ’ αόριστον σε ένα σχήμα που δεν αποδίδει.

Το πιο σημαντικό μήνυμα είναι ότι η θεραπεία της παχυσαρκίας οδεύει προς μια πιο εξατομικευμένη εποχή. Δεν θα υπάρχει ένα “μαγικό χάπι” που θα λειτουργεί το ίδιο για όλους. Αντίθετα, το πιθανότερο είναι ότι στο άμεσο μέλλον η επιλογή θα γίνεται όλο και περισσότερο με βάση το προφίλ του ασθενούς: πόσο έντονη είναι η πείνα του, αν έχει διαβήτη, πόσο καλά ανέχεται το φάρμακο και αν έχει ουσιαστική πρώιμη ανταπόκριση.

Συμπέρασμα: τα νέα χάπια για την παχυσαρκία είναι μια μεγάλη εξέλιξη, αλλά δεν αλλάζουν μια βασική αλήθεια της ιατρικής: κάθε οργανισμός απαντά διαφορετικά. Γι’ αυτό σε άλλους “πιάνει” περισσότερο το ένα και σε άλλους το άλλο. Το ζητούμενο δεν είναι μόνο ποιο φάρμακο είναι γενικά πιο ισχυρό, αλλά ποιο φάρμακο ταιριάζει καλύτερα στον συγκεκριμένο ασθενή.

Διαβάστε επισης

• Κίνδυνο εντερικής απόφραξης από το Ozempic προειδοποιεί ο Οργανισμός Φαρμάκων της Αμερικής
• Προκαλεί παρενέργειες στην ψυχική υγεία το φάρμακο που αδυνατίζει, το Ozempic;
• Πώς λειτουργεί η σεμαγλουτίδη; Τι παρενέργειες έχει; Τι αισθάνεται αυτός που παίρνει το φάρμακο;

Ασθενείς ζητούν αίμα μόνο από ανεμβολίαστους: οι γιατροί προειδοποιούν για καθυστερήσεις και κινδύνους

 medlabnews.gr iatrikanea

Έξι χρόνια μετά την έναρξη της πανδημίας Covid-19, ένα φαινόμενο που γεννήθηκε μέσα από την παραπληροφόρηση των social media επιμένει και μεταφέρεται πλέον ακόμη και στις αίθουσες νοσηλείας: ασθενείς ή συγγενείς ζητούν μεταγγίσεις μόνο με αίμα από ανεμβολίαστους δότες.

Το αίτημα ακούγεται ακραίο, όμως καταγράφεται πλέον και στην ιατρική βιβλιογραφία. Νεότερη σειρά περιστατικών από το Vanderbilt University Medical Center στις ΗΠΑ έδειξε ότι τέτοια αιτήματα εμφανίστηκαν την περίοδο 2024–2025 και συνδέθηκαν με καθυστερήσεις στη φροντίδα, επιπλέον διοικητικό φόρτο για τα νοσοκομεία και, σε ορισμένες περιπτώσεις, με επιδείνωση της υγείας των ασθενών.

Σύμφωνα με τη δημοσίευση, καταγράφηκαν 15 περιπτώσεις ασθενών που ζήτησαν «αίμα μόνο από ανεμβολίαστους». Η διάμεση ηλικία ήταν 17 έτη και πάνω από τους μισούς ασθενείς ήταν παιδιά. Σε δύο περιπτώσεις η άρνηση της συνήθους μετάγγισης συνδέθηκε με κλινική επιδείνωση, με αναφορές για αναιμία και αιμοδυναμικό σοκ.

Δεν υπάρχει επιστημονική βάση

Οι επίσημοι οργανισμοί είναι ξεκάθαροι: δεν υπάρχει επιστημονικό στοιχείο ότι το αίμα από εμβολιασμένους δότες είναι επικίνδυνο ούτε ότι το αίμα από ανεμβολίαστους είναι ασφαλέστερο. Το College of American Pathologists αναφέρει ότι δεν υπάρχει ιατρικός λόγος να διαχωρίζεται το αίμα ανάλογα με το αν ο δότης έχει εμβολιαστεί για Covid-19.

Η Canadian Blood Services δηλώνει επίσης ότι το αίμα από εμβολιασμένους δότες είναι ασφαλές για τους λήπτες και ότι η αιμοεπαγρύπνηση δεν έχει αναδείξει σήματα κινδύνου που να σχετίζονται με τον εμβολιασμό του δότη.

Παράλληλα, το Reuters είχε αποδομήσει ήδη από το 2024 τους ψευδείς ισχυρισμούς ότι ο Ερυθρός Σταυρός απορρίπτει αίμα από εμβολιασμένους ή ότι υπάρχει κίνδυνος από τέτοιες μεταγγίσεις. Αντίθετα, η πρακτική των οργανισμών αιμοδοσίας παραμένει σαφής: οι εμβολιασμένοι δότες μπορούν να προσφέρουν αίμα, με τους συνήθεις κανόνες ασφαλείας.

Ο πραγματικός κίνδυνος δεν είναι το εμβόλιο, αλλά η καθυστέρηση

Οι ειδικοί τονίζουν ότι ο βασικός κίνδυνος δεν προέρχεται από το αίμα των εμβολιασμένων δοτών, αλλά από την καθυστέρηση της αναγκαίας μετάγγισης. Όταν ένας ασθενής ή η οικογένειά του απορρίπτουν το διαθέσιμο αίμα του νοσοκομείου και ζητούν ειδική «κατεύθυνση» προς αίμα ανεμβολίαστου δότη, μπορεί να χαθεί πολύτιμος χρόνος.

Η AABB, ένας από τους σημαντικότερους οργανισμούς στον χώρο της αιμοδοσίας και της μετάγγισης, έχει επισημάνει ότι οι directed donations, δηλαδή οι στοχευμένες δωρεές για συγκεκριμένο λήπτη, δεν είναι ασφαλέστερες από το γενικό απόθεμα αίματος και μπορεί να καθυστερήσουν τη θεραπεία, ειδικά σε επείγουσες καταστάσεις.

Επιπλέον, επιστημονική ανασκόπηση για τις directed donations έχει επισημάνει πιθανούς περιορισμούς και κινδύνους, όπως μεγαλύτερη πολυπλοκότητα στη διαχείριση, καθυστέρηση στη χορήγηση και ειδικά ανοσολογικά ή μεταγγισιολογικά ζητήματα σε ορισμένα πλαίσια.

Η παραπληροφόρηση από τα social media μπήκε στο νοσοκομείο

Οι ερευνητές συνδέουν το φαινόμενο με ψευδείς ή παραπλανητικές αναρτήσεις στα social media, όπου κυκλοφόρησαν θεωρίες ότι το αίμα των εμβολιασμένων είναι δήθεν «μολυσμένο» ή «αλλοιωμένο». Αυτοί οι ισχυρισμοί δεν στηρίζονται σε τεκμηριωμένα βιολογικά ή κλινικά δεδομένα.

Γι’ αυτό και οι γιατροί ζητούν από τα νοσοκομεία να έχουν σαφείς πολιτικές ενημέρωσης και διαχείρισης τέτοιων αιτημάτων, ώστε να μειώνεται ο κίνδυνος για τον ασθενή και να προστατεύεται η ομαλή λειτουργία των υπηρεσιών αίματος.

Το συμπέρασμα

Το διεθνές μήνυμα είναι σαφές:

το αίτημα για «αίμα μόνο από ανεμβολίαστους» δεν στηρίζεται στην επιστήμη. Αντίθετα, μπορεί να καθυστερήσει κρίσιμες μεταγγίσεις και να εκθέσει ασθενείς σε πραγματικό κίνδυνο.

Σε μια εποχή όπου η παραπληροφόρηση ταξιδεύει ταχύτερα από τα δεδομένα, οι μεταγγίσεις δεν μπορούν να γίνονται με όρους TikTok, αλλά μόνο με όρους ιατρικής τεκμηρίωσης.

Μακάριος Λαζαρίδης: Το retweet για τη Ντόρα Μπακογιάννη που άναψε φωτιά – Καταγγελίες για σεξιστική επίθεση

 medlabnews.gr

Νέα πολιτική θύελλα προκάλεσε ο Μακάριος Λαζαρίδης, μετά την αναδημοσίευση ανάρτησης στο X που στρεφόταν κατά της Ντόρας Μπακογιάννη με σαφώς υποτιμητικό ύφος. Η επίμαχη ανάρτηση ανέφερε ότι η κ. Μπακογιάννη «καλό θα ήταν να φάει κανένα σοκολατάκι και να παίξει με τα εγγονάκια της», φράση που ερμηνεύτηκε ως ευθεία σεξιστική και ηλικιακά προσβλητική επίθεση.

Η κίνηση αυτή ήρθε αμέσως μετά την παραίτηση του κ. Λαζαρίδη από τη θέση του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, σε μια ήδη φορτισμένη πολιτικά συγκυρία. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, η παραίτησή του συνδέθηκε με τον σάλο γύρω από την υπόθεση του πτυχίου του και τη δημόσια πίεση που είχε προηγηθεί.

Το retweet πυροδότησε έντονες αντιδράσεις από την αντιπολίτευση, με το ΠΑΣΟΚ να κάνει λόγο για «σεξιστική επίθεση» με στοιχεία ηλικιακού ρατσισμού απέναντι στη Ντόρα Μπακογιάννη. Το θέμα πήρε αμέσως διαστάσεις όχι μόνο λόγω του περιεχομένου της ανάρτησης, αλλά και επειδή ανέδειξε ξανά το τοξικό ύφος που συχνά κυριαρχεί στη δημόσια πολιτική αντιπαράθεση.

Η υπόθεση απέκτησε ακόμα μεγαλύτερο πολιτικό βάρος επειδή η Ντόρα Μπακογιάννη είχε προηγουμένως ζητήσει ανοιχτά την παραίτηση του κ. Λαζαρίδη, υποστηρίζοντας ότι όφειλε να διευκολύνει τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση. Έτσι, η αναδημοσίευση θεωρήθηκε από πολλούς όχι απλώς μια άστοχη ανάρτηση, αλλά μια στοχευμένη απάντηση με προσωπικά και προσβλητικά χαρακτηριστικά.

Σε μια περίοδο κατά την οποία η πολιτική ζωή είναι ήδη ιδιαίτερα οξυμένη, το συγκεκριμένο περιστατικό επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για τα όρια του δημόσιου λόγου, τον σεβασμό απέναντι στις γυναίκες στην πολιτική και τη χρήση στερεοτύπων που επιχειρούν να απαξιώσουν μια πολιτική παρέμβαση όχι με επιχειρήματα, αλλά με ειρωνείες γύρω από την ηλικία και τον ρόλο μιας γυναίκας στην οικογένεια. Η ουσία είναι ότι η πολιτική σύγκρουση μετατράπηκε σε προσωπική στοχοποίηση, προκαλώντας νέο κύκλο εσωτερικών και δημόσιων κραδασμών.

Τι σημαίνει ότι η κλίμακα Ρίχτερ είναι λογαριθμική; Η τρομακτική διαφορά σε καταστροφές ανάμεσα σε σεισμό 3R και 7R

επιμέλεια medlabnews.gr

Η Κλίμακα Ρίχτερ είναι διαδεδομένη λογαριθμική κλίμακα μέτρησης της ενέργειας που εκλύεται κατά τη διάρκεια ενός σεισμού.

Η κλίμακα Ρίχτερ αναπτύχθηκε το 1935, στην Νότια Καλιφόρνια των ΗΠΑ από τον Αμερικανό φυσικό και σεισμολόγο Τσαρλς Ρίχτερ (Charles Francis Richter)και τον Γερμανό Μπένο Γκούτενμπεργκ (Beno Gutenberg).

Η κλίμακα αυτή, που φέρει προς τιμήν το όνομα του ενός των δημιουργών της, επινοήθηκε αρχικά για μέτρηση τοπικών σεισμών. Λόγω όμως της πρωτοτυπίας της, ορίσθηκε διεθνώς ως κλίμακα αναφοράς του μεγέθους όλων των σεισμών.

Μετά τη διεθνή καθιέρωση της κλίμακας, οι ίδιοι οι δημιουργοί της την βελτίωσαν, ώστε να εξαλειφθούν οι περιορισμοί τόσο της απόστασης όσο και των τύπων των εν χρήσει σεισμογράφων. 

Μια εμπειρική αντίληψη του βαθμού «1» της κλίμακας είναι η δόνηση που παράγεται από τη διέλευση ενός τρένου ή ερπυστριοφόρου άρματος με μέση ταχύτητα, ενώ ο βαθμός «2» μοιάζει περισσότερο με τη δόνηση που αντιλαμβάνονται οι θεατές μιας παρέλασης κατά τη διέλευση της ίλης αρμάτων.

Έτσι, ένας σεισμός από 4 έως 4,9 Ρίχτερ: Θα γίνει αισθητός στο μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού σε τοπικό επίπεδο, με ελαφρές συνήθως ζημιές στο εσωτερικό των κτιρίων κοντά στο επίκεντρο, όμως δεν αναμένεται να έχει θύματα. Είναι σχεδόν απίθανο να υπάρξουν έστω και μέτριες ζημιές.

Ο σεισμός από 5 έως 5,9 Ρίχτερ γίνεται αισθητός από το σύνολο του πληθυσμού σε τοπικό επίπεδο. Αναμένεται να προκαλέσει μέτριες έως σημαντικές ζημιές στα κτίρια ανεπαρκούς σχεδίασης σε ακτίνα 10 χιλιομέτρων από το επίκεντρο, πιθανώς και κάποιες -λίγες- ανθρώπινες απώλειες. Συνήθως καμία έως ελαφριές ζημιές στα υπόλοιπα κτίρια.

Ανεβαίνοντας όμως μία μονάδα ακόμη, από τα 6 έως τα 6,9 Ρίχτερ, σοβαρές ζημιές αναμένονται σε ακτίνα 100 χιλιομέτρων από το επίκεντρο, ισχυρές έως βίαιες δονήσεις κοντά στο επίκεντρο. Μέτριες έως σοβαρές ζημιές στα κτίρια ανεπαρκούς σχεδίασης και ελάχιστες στα ανθεκτικά και αντισεισμικά κτίρια. Ο ανθρώπινος απολογισμός μπορεί να φτάσει ακόμα και τους 25.000 θανάτους.

 Αυτό σημαίνει πως το 4άρι ισοδυναμεί με 60.000 κιλά δυναμίτη, το 5άρι με 20.000.000 κιλά και το 6άρι με 60.000.000 κιλά δυναμίτη. Το 7άρι με είκοσι δισεκατομμύρια κιλά δυναμίτη. (20.000.000.000) Η βόμβα της Χιροσίμα ήταν σε ισοδύναμο 16.000.000 κιλά. 

Μεγέθη σύμφωνα με την κλίμακα

< 0 R Μικροσεισμός	Δεν γίνεται αισθητός. Καταγράφεται μόνο από σεισμογράφους
0 - 0,9 R Μικροσεισμός	Δεν γίνεται αισθητός. Καταγράφεται μόνο από σεισμογράφους
1,0 - 1,9 R Μικροσεισμός	Δεν γίνεται αισθητός. Καταγράφεται μόνο από σεισμογράφους
2,0 - 2,9 R Ασήμαντος	Σχεδόν πάντα μη αισθητός. Πιθανώς αισθητός από μερικούς ανθρώπους κοντά στο επίκεντρο
3,0 - 3,9 R Πολύ Ασθενής	Αισθητός κοντά στο επίκεντρο, χωρίς ζημιές
4,0 - 4,9 R Ασθενής	Αισθητός στο μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού σε τοπικό επίπεδο, με ελαφρές συνήθως ζημιές στο εσωτερικό των κτιρίων κοντά στο επίκεντρο, χωρίς θύματα. Απίθανο να υπάρξουν έστω και μέτριες ζημιές
5,0 - 5,9 R Μέτριος	Αισθητός στο σύνολο του πληθυσμού σε τοπικό επίπεδο. Μέτριες έως σημαντικές ζημιές στα κτίρια ανεπαρκούς σχεδίασης σε ακτίνα 10 χιλιομέτρων από το επίκεντρο, πιθανώς και με κάποιες ανθρώπινες απώλειες. Συνήθως καμία έως ελαφρές ζημιές σε όλα τα άλλα κτίρια
6,0 - 6,9 R Ισχυρός	Σοβαρές ζημιές σε ακτίνα 100 χιλιομέτρων από το επίκεντρο, ισχυρές έως βίαιες δονήσεις κοντά στο επίκεντρο. Μέτριες έως σοβαρές ζημιές στα κτίρια ανεπαρκούς σχεδίασης, ελάχιστες ζημιές στα ανθεκτικά και αντισεισμικά κτίρια. Ο ανθρώπινος απολογισμός κυμαίνεται συνήθως από μηδέν έως 25.000 θανάτους
7,0 - 7,9 R Καταστροφικός	Μεγάλες καταστροφές και ανθρώπινες απώλειες, σε ακτίνα άνω των 100 χιλιομέτρων μακριά από το επίκεντρο. Σοβαρές ζημιές ή μερική κατάρρευση αρκετών κτιρίων, ολική κατάρρευση ορισμένων κτιρίων ανεπαρκούς σχεδίασης. Πιθανές ζημιές στα ανθεκτικά και αντισεισμικά κτίρια. Επίσης, αν το επίκεντρο είναι στη θάλασσα, πιθανότητα δημιουργίας τσουνάμι. Ο ανθρώπινος απολογισμός κυμαίνεται συνήθως από μηδέν έως 250.000 θανάτους
8,0 - 8,9 R Εξαιρετικά Καταστροφικός	Εξαιρετικά μεγάλες καταστροφές και ανθρώπινες απώλειες, πολλές εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από το επίκεντρο. Μέτριες έως βαρύτατες ζημιές στα ανθεκτικά και αντισεισμικά κτίρια, ολική κατάρρευση στα κτίρια ανεπαρκούς σχεδίασης. Πιθανώς ολική καταστροφή κοντά στο επίκεντρο. Εναλλακτικά, αν το επίκεντρο είναι στη θάλασσα, δημιουργία ισχυρών τσουνάμι. Ο ανθρώπινος απολογισμός κυμαίνεται συνήθως από 100 έως πολλές εκατοντάδες χιλιάδες θανάτους. Ωστόσο, ορισμένοι σεισμοί αυτού του μεγέθους δεν έχουν προκαλέσει θύματα
9,0 - 9,9 R Ασύλληπτα Καταστροφικός	Τεράστιες καταστροφές και τεράστιες ανθρώπινες απώλειες, πολλές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από το επίκεντρο. Πιθανώς ακόμη και ολοκληρωτική καταστροφή της ζωής σε τοπικό επίπεδο, όλα τα κτίρια κοντά στο επίκεντρο καταρρέουν εντελώς. Εναλλακτικά, αν το επίκεντρο είναι στη θάλασσα, τεράστια τσουνάμι που θα πλήξουν όλες τις γύρω ηπείρους. Μεγάλη μετατόπιση στις τοπικές τεκτονικές πλάκες, αλλαγές στο τοπικό ανάγλυφο και στο σχήμα των ακτογραμμών και πιθανή μετατόπιση νησιών. Αλλαγή στην ταχύτητα περιστροφής και στην κλίση του άξονα της Γης. Ο ανθρώπινος απολογισμός κυμαίνεται συνήθως από 1.000 έως, δυνητικά, 1 εκατομμύριο θανάτους. Ελάχιστοι σεισμοί αυτού του μεγέθους έχουν καταγραφεί στην παγκόσμια ιστορία. Ο ισχυρότερος όλων, ήταν 9,5 R
≥ 10,0 R Παγκόσμιος	Δεν υπάρχει τόσο μεγάλου μήκους ενιαίο σεισμογόνο ρήγμα στη Γη για να προκαλέσει κάτι τέτοιο. Μόνο από συμβάν πρόσκρουσης με αστεροειδή ή κομήτη μπορεί να συμβεί ή ειδικότερα για την τιμή «10 ακριβώς» αν έσπαζαν ταυτόχρονα 3 έως 5 διαδοχικά ρήγματα μεγάλου μήκους, κάτι εξαιρετικά απίθανο. Αν πάντως συνέβαινε, θα κατέστρεφε μία ολόκληρη ήπειρο, προκαλώντας δυνητικά έως και εκατομμύρια θανάτους, με ολοκληρωτική καταστροφή της ζωής και όλων των ανθρώπινων κατασκευών σε ακτίνα χιλιάδων χιλιομέτρων, και θα άλλαζε εντελώς το γεωγραφικό ανάγλυφο σε ολόκληρες χώρες. Επίσης, θα γινόταν αισθητός σε εξαιρετικά μεγάλες αποστάσεις, πιθανότατα σε όλο το ένα ημισφαίριο της Γης

 Ο σεισμός της Χιλής που συνέβη στις 22 Μαΐου 1960 είναι ο ισχυρότερος σεισμός που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα, με μέγεθος 9,5 στην κλίμακα μεγέθους ροπής (moment magnitude scale, MMS), αν και διάφορες εκτιμήσεις δίνουν από 9,4 έως 9,6.

Το μεγαλύτερο τσουνάμι που έχει καταγραφεί παγκοσμίως συνέβη το 2011 στην περιοχή Τόχοκου της Ιαπωνίας μετά τον τεράστιο σεισμό των 9 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ. Οι εικόνες προκαλούν τρόμο (φωτό κειμένου).

Διαβάστε επίσης

• Σεισμός. Τι πρέπει να κάνετε. Κουτί πρώτων βοηθειών. Γιατί ποτέ δεν ξέρει

Πρώτη δημοσίευση: Φεβρουάριος 2025 — MEDLABNEWS.GR | Επιμέλεια: medlabnews.gr

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 11 Απριλίου 2026

Σπλήνα: πού βρίσκεται, τι ρόλο παίζει και πότε εμφανίζεται σπληνομεγαλία

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Η σπλήνα είναι μικρό αλλά σημαντικό όργανο του λεμφικού και αιμοποιητικού συστήματος, που συμμετέχει στην άμυνα του οργανισμού και στο “φιλτράρισμα” του αίματος. Το άρθρο εξηγεί πού βρίσκεται η σπλήνα, ποια είναι η λειτουργία της, πότε μεγαλώνει και γιατί σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί σπληνεκτομή 

Ο σπλήνας ή η σπλήνα είναι ένα μικρό σε μέγεθος όργανο που βρίσκεται αριστερά στην περιοχή της κοιλιάς, ακριβώς δίπλα από το στομάχι και πάνω από το παχύ έντερο. Ο σπλήνας αποτελεί τμήμα του λεμφικού συστήματος του οργανισμού.

Ποικίλλει σε μέγεθος και σχήμα από άνθρωπο σε άνθρωπο.  Η σπλήνα είναι περίπου στο μέγεθος της γροθιάς σας. Το συγκεκριμένο όργανο βρίσκεται μέσα στον θώρακα, επάνω και αριστερά από την κοιλιά, κοντά στην πλάτη. Έτσι δεν μπορούμε να τον αισθανθούμε εύκολα με την ψηλάφηση, εκτός κι αν έχει διογκωθεί σημαντικά.  Ανατομικά ο σπλήνας βρίσκεται στο αριστερό υποχόνδριο, μπροστά από την 10η πλευρά (μεταξύ 9ης και 11ης πλευράς) παρουσιάζει δε δύο επιφάνειες: Μία άνω κυρτή, που γειτνιάζει με το διάφραγμα (διαφραγματική) και μία κάτω κοίλη, που ονομάζεται σπλαχνική και γειτνιάζει με το στομάχι, την ουρά του παγκρέατος, την αριστερή κολική καμπή και τον αριστερό νεφρό. Καλύπτεται δε από έναν υμένα, την κάψα του σπληνός, η οποία φέρει και την αισθητική νεύρωση του οργάνου.

Ο σπλήνας είναι ένα όργανο της κοιλίας που ανήκει στο αμυντικό / αιμοποιητικό σύστημα του οργανισμού. Είναι ένα σημαντικό μέρος του λεμφικού συστήματος και λειτουργεί ως «ασπίδα» απέναντι στις μολύνσεις. Ο σπλήνας λειτουργεί ως “φίλτρο» στο σώμα μας. Από εκεί περνά το αίμα και ανακυκλώνονται τα παλαιά ερυθρά αιμοσφαίρια και εκεί αποθηκεύονται αιμοπετάλια και λευκά αιμοσφαίρια. Ο σπλήνας φιλτράρει, συγκεντρώνει και καταστρέφει τα γερασμένα και αλλοιωμένα ερυθρά αιμοσφαίρια του αίματος που διέρχεται δια μέσου της. Επιτελεί έτσι ένα σημαντικό έργο κάθαρσης του αίματος. Επίσης, ο σπλήνας βοηθά τον οργανισμό να αντιμετωπίσει ορισμένα είδη βακτηρίων που προκαλούν πνευμονία και μηνιγγίτιδα. Η σπλήνα συμβάλλει στην άμυνα του οργανισμού διότι παράγει λεμφοκύτταρα. Τα λεμφοκύτταρα είναι ομάδα λευκών αιμοσφαιρίων και έχουν καθοριστικό ρόλο στην προστασία του οργανισμού από μικρόβια που εισβάλλουν και τον απειλούν.

Στη σπλήνα υπάρχει συνεχώς μεγάλη ποσότητα αίματος και αιμοπεταλίων τα οποία έχουν καθοριστικό ρόλο για τη δημιουργία θρόμβων που σταματούν αιμορραγικά φαινόμενα. 

Τα άτομα που ζουν χωρίς σπλήνα είναι περισσότερο ευάλωτα σε μολύνσεις και κινδυνεύουν περισσότερο από μικρόβια όπως ο πνευμονιόκοκκος, ο μηνιγγιτιδόκοκκος και ο αιμόφιλος της ινφλουέντζας. Για αυτό πρέπει να λαμβάνουν εμβόλια κατά των μικροβίων αυτών και να παίρνουν προληπτικά αντιβιοτικά όπως η πενικιλίνη για όλη τους τη ζωή. 

Πόνος στον σπλήνα

Ο πόνος του σπλήνα εμφανίζεται ιδιαίτερα σπάνια, σε περιπτώσεις οξείας τραυματικής ρήξης ή σε περιπτώσεις φλεγμονής του γειτονικού περιτοναίου από λοιμώξεις ή έμφρακτα, καταστάσεις που σίγουρα δεν σχετίζονται με την άσκηση. Ο πόνος στον σπλήνα προκαλείται, όταν για τους παραπάνω λόγους ερεθιστεί η «κάψα» του σπλήνα, ένας υμένας που περιβάλλει το όργανο και φέρει παράλληλα και την αισθητική νεύρωση του οργάνου. Ως πόνος στον σπλήνα μπορεί να εκληφθεί άλγος σε οποιοδήποτε άλλο όργανο της περιοχής. Γι αυτό πρέπει να αναφέρεται ως πόνος στο αριστερό υποχόνδριο, μέχρι να εντοπιστεί το όργανο από το οποίο προέρχεται.

Υπάρχουν διάφορες ασθένειες που μπορεί να προκαλέσουν πρήξιμο στο σπλήνα και να την κάνουν να αυξηθεί αρκετά σε μέγεθος.

Η διόγκωση του σπλήνα ονομάζεται σπληνομεγαλία. Οι επιπλοκές που δυνατόν να προκαλεί η σπληνομεγαλία

Όταν η σπλήνα μεγαλώνει σε μέγεθος, οι λειτουργικές της ικανότητες επηρεάζονται. Ανάλογα με την αιτία που προκαλεί τη σπληνομεγαλία προκαλούνται παροδικές ή μόνιμες διαφοροποιήσεις των ιδιοτήτων της σπλήνας με επιπτώσεις στον ασθενή.

Στις συχνότερες επιπλοκές της σπληνομεγαλίας περιλαμβάνονται η αναιμία, η θρομβοπενία και ο κίνδυνος μολύνσεων. Επιπρόσθετα σε ασθενείς με μεγάλη σπλήνα καραδοκεί πάντοτε ο κίνδυνος ρήξης του οργάνου που μπορεί να συμβεί σε διάφορα είδη ατυχημάτων, οδικά, πτώσης, πρόσκρουσης κατά τη διάρκεια σπορ επαφής και άλλα.

Οι αιτίες που μπορεί να έχετε πρόβλημα στη σπλήνα (διόγκωση) είναι:

Λοιμώξεις.  Είναι οι συχνότερες αιτίες που προκαλούν αύξηση του μεγέθους της σπλήνας.

-Ιογενείς λοιμώξεις, όπως η μονοπυρήνωση

-Παρασιτικές λοιμώξεις, όπως η τοξοπλάσμωση

-Βακτηριακές λοιμώξεις, όπως η ενδοκαρδίτιδα (λοίμωξη των βαλβίδων της καρδιάς σας)

-Οι παρασιτικές μολύνσεις όπως το κάλα αζάρ (λεϊσμανίαση), η μαλάρια

Αναιμία. Οι διάφορες μορφές συγγενών ή επίκτητων αναιμιών είναι επίσης κοινές αιτίες σπληνομεγαλίας

-Αιμολυτικές αναιμίες όπως η συγγενής σφαιροκυττάρωση, η δρεπανοκυττάρωση

-Αυτοάνοσες αιμολυτικές αναιμίες

Κίρρωση του ήπατος

Καρκίνος. Διάφορες μορφές καρκίνου προκαλούν αύξηση του μεγέθους του σπλήνα

-Λευχαιμία. Μια μορφή καρκίνου στην οποία τα λευκά αιμοσφαίρια επιτίθενται στα φυσιολογικά κύτταρα του αίματος. Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία, οξεία μη λεμφοβλαστική λευχαιμία (μυελοβλαστική)

-Λέμφωμα. Ένας καρκίνος του λεμφικού ιστού, όπως τα Λεμφώματα τύπου Hodgkin's και μη Hodgkin's

Άλλες αιτίες της διογκωμένης σπλήνας περιλαμβάνουν:

-Φλεγμονώδεις ασθένειες όπως η σαρκοείδωση και η ρευματοειδής αρθρίτιδα

-Τραύμα, όπως ένας τραυματισμός κατά τη διάρκεια σπορ/αθλημάτων επαφής

-Καρκίνος που έχει κάνει μετάσταση στο σπλήνα

-Κύστη η οποία έχει γεμίσει με μη καρκινικό υγρό

-Ένα μεγάλο απόστημα. Πρόκειται για κοιλότητα γεμάτη με πύον που προκαλείται συνήθως από βακτηριακή λοίμωξη

-Μεταβολικές παθήσεις όπως η νόσος του Gaucher, η αμυλοείδωση, ή ασθένειες αποθήκευσης γλυκογόνου

Η σπληνομεγαλία ανακαλύπτεται στις περισσότερες περιπτώσεις κατά την κλινική εξέταση του ασθενούς από το γιατρό. Συνήθως δεν προκαλεί συμπτώματα στον ασθενή. Ωστόσο η αύξηση του μεγέθους του οργάνου και άλλες αλλοιώσεις που τη συνοδεύουν μπορεί να είναι αιτία των ακόλουθων ενοχλήσεων στους ασθενείς:

Συμπτώματα που δείχνουν ότι έχετε πρόβλημα στη σπλήνα

-Δεν μπορείτε να φάτε ένα μεγάλο γεύμα. 

-Αίσθημα πληρότητας της κοιλιάς λόγω πίεσης που ασκείται στο στομάχι με αύξηση του μεγέθους της σπλήνας που μπορεί να φαίνεται με γυμνό μάτι

-Αίσθημα δυσφορίας ή πόνου στην πάνω αριστερή πλευρά της κοιλιάς. Αυτός ο πόνος μπορεί να «εξαπλωθεί» στον αριστερό σας ώμο.

Αν έχετε πόνο που είναι σοβαρός ή χειροτερεύει όταν παίρνετε μια βαθιά ανάσα, επικοινωνήστε άμεσα με τον γιατρό σας.

Εάν έχετε διογκωμένη σπλήνα, μπορεί να εκδηλώσετε και άλλα συμπτώματα. Αυτά σχετίζονται με την εκάστοτε υποκείμενη νόσο, η οποία έχει προκαλέσει τη δυσλειτουργία της σπλήνας. 

Τέτοια συμπτώματα μπορεί να είναι:

-Κούραση

-Απώλεια βάρους

-Συχνές λοιμώξεις

-Εύκολη αιμορραγία

-Ίκτερος

-Αναιμία

Η ύπαρξη σπληνομεγαλίας σε όλες τις ηλικίες επιβάλλει την πλήρη διαγνωστική διερεύνηση του ασθενούς διότι οι αιτίες που την προκαλούν και ο βαθμός σοβαρότητας που τη συνοδεύει δημιουργούν ανησυχίες και ερωτήματα που απαιτούν απαντήσεις. 

Επιπλέον η διακρίβωση της αιτίας της σπληνομεγαλίας είναι ο μόνος τρόπος για να ακολουθηθεί η ορθή αντιμετώπιση της.

Στους ασθενείς με σπληνομεγαλία είναι επίσης δυνατόν να υπάρχουν τα σημεία και συμπτώματα των ασθενειών που ευθύνονται για την αύξηση του μεγέθους της. Για παράδειγμα, σε ασθενή με λευχαιμία που προκαλεί σπληνομεγαλία είναι δυνατόν να συνυπάρχουν και λεμφαδένες αυξημένου μεγέθους. Σε ασθενή με κίρρωση του ήπατος δυνατόν να συνυπάρχει ίκτερος (κίτρινη χροιά του δέρματος)

Στους ασθενείς με σπληνομεγαλία είναι επίσης δυνατόν να υπάρχουν τα σημεία και συμπτώματα των ασθενειών που ευθύνονται για την αύξηση του μεγέθους της. Για παράδειγμα, σε ασθενή με λευχαιμία που προκαλεί σπληνομεγαλία είναι δυνατόν να συνυπάρχουν και λεμφαδένες αυξημένου μεγέθους. Σε ασθενή με κίρρωση του ήπατος δυνατόν να συνυπάρχει ίκτερος (κίτρινη χροιά του δέρματος)

Η θεραπεία για τη σπληνομεγαλία εξαρτάται από την αιτία που την έχει προκαλέσει.

Για παράδειγμα σε περίπτωση βακτηριδιακών ή παρασιτικών μολύνσεων, τα αντιβιοτικά και τα αντιπαρασιτικά φάρμακα, εξολοθρεύοντας το μολυσματικό παράγοντα επιτρέπουν την αποκατάσταση της σπλήνας. Σε περιπτώσεις καρκίνων, η χημειοθεραπεία οδηγεί στη μείωση του μεγέθους της σπλήνας στους περισσότερους ασθενείς.

Σε ορισμένες παθήσεις όπως για παράδειγμα σε σοβαρές μορφές της συγγενούς σφαιροκυττάρωσης, η αφαίρεση της σπλήνας επιβάλλεται διότι είναι ο μόνος τρόπος να επέλθει διόρθωση στα προβλήματα που δημιουργούνται.

Η αφαίρεση της σπλήνας μειώνει ουσιαστικά τις δυνατότητες άμυνας του οργανισμού εναντίον σοβαρών μολυσματικών παραγόντων. Στους ασθενείς που πρόκειται να υποβληθούν σε σπληνεκτομή, είναι απαραίτητο εκ των προτέρων να γίνονται εμβολιασμοί εναντίον του πνευμονιόκοκκου, του μηνιγγιτιδόκοκκου και του αιμόφιλου της ινφλουέντζας. Επίσης οι ασθενείς αυτοί δυνατόν να χρειάζεται να παίρνουν για όλη τους τη ζωή αντιβιοτικά όπως η πενικιλίνη.

Η σπληνεκτομή συστήνεται σε ορισμένες αιματολογικές παθήσεις, σε κάποιες μορφές καρκίνου, κύστεων ή όγκων και σε σοβαρές μολύνσεις του οργάνου.

Σε ασθενείς στους οποίους έγινε σπληνεκτομή, οι λειτουργίες της σπλήνας, αναλαμβάνονται από άλλα όργανα, όπως το συκώτι. Όμως η απουσία της σπλήνας, αυξάνει ουσιαστικά τον κίνδυνο σοβαρών μολύνσεων του ασθενούς, που μπορεί να θέσουν τη ζωή του σε κίνδυνο. Τα άτομα που ζουν χωρίς σπλήνα είναι περισσότερο ευάλωτα σε μολύνσεις και κινδυνεύουν περισσότερο από μικρόβια όπως ο πνευμονιόκοκκος, ο μηνιγγιτιδόκοκκος και ο αιμόφιλος της ινφλουέντζας.  Για αυτό πρέπει να λαμβάνουν εμβόλια κατά των μικροβίων αυτών και να παίρνουν προληπτικά αντιβιοτικά όπως η πενικιλίνη για όλη τους τη ζωή.

Οι ασθενείς με σπληνεκτομή που κινδυνεύουν περισσότερο από μολύνσεις, είναι τα μικρά παιδιά και τα άτομα άλλων ηλικιών κατά τα πρώτα 2 χρόνια, μετά την αφαίρεση της σπλήνας.

Τα άτομα χωρίς σπλήνα χρειάζονται εμβόλια, που προστατεύουν από ορισμένα βακτήρια, τα οποία προκαλούν ιδιαίτερα επικίνδυνες γι’ αυτούς μολύνσεις:

1. Το εμβόλιο εναντίον του πνευμονιόκοκκο

2. Το εμβόλιο εναντίον του μηνιγγόκοκκου

3. Το εμβόλιο εναντίον του αιμόφιλου της ινφλουέντζας τύπου Β

4. Το εμβόλιο για τη γρίπη να γίνεται κάθε χρόνο

Επιπλέον οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε σπληνεκτομή, χρειάζεται να παίρνουν αντιβίωση. Τα παιδιά που δεν έχουν σπλήνα χρειάζεται να παίρνουν κάθε μέρα αντιβίωση. Συνήθως χορηγείται πενικιλίνη. Στους ενήλικες με σπληνεκτομή, συνήθως δεν χρειάζεται να παίρνουν κάθε μέρα αντιβιοτικά. Ωστόσο εάν παρουσιάσουν πυρετό, πρέπει να πάρουν αντιβιοτικά. Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε σπληνεκτομή, πρέπει να έχουν πάνω τους συνεχώς κάτι, όπως μια ταυτότητα, ένα βραχιόλι ή άλλο αναγνωριστικό τύπου medic alert, για να γίνεται γνωστό σε οποιονδήποτε χρειαστεί να τους περιθάλψει, ότι δεν έχουν σπλήνα.

Συνοπτικά βλέπουμε ότι η σπληνομεγαλία είναι ένα σημαντικό κλινικό σημείο που απαιτεί διερεύνηση. Οι ασθένειες που είναι σε θέση να την προκαλούν είναι πάρα πολλές. Η εξακρίβωση της αιτίας που την προκαλεί είναι απαραίτητη για την χορήγηση της καταλληλότερης θεραπείας.

Διαβάστε ακόμα:

• Πόνος στην κοιλιά. Τι μπορεί να σημαίνει;
• Ο πόνος στην κοιλιά και η διάρροια οφείλονται σε γαστρεντερίτιδα ή τροφική δηλητηρίαση; Ποια τα συμπτώματα και πώς αντιμετωπίζονται; 
• Πολύποδας παχέος εντέρου. Τι είναι, ποια τα συμπτώματα, ποιοι κινδυνεύουν και ποια η κατάλληλη διατροφή για πρόληψη;
• Γαστρεντερίτιδα. Τι είναι, τι προκαλεί, πώς εξαπλώνεται και πώς μπορεί να προληφθεί η εξάπλωση της.Τι πρέπει να κάνετε αν πάθετε τροφική δηλητηρίαση. Ποια τα συμπτώματα που προκαλεί το χαλασμένο φαγητό; 

Πρώτη δημοσίευση: Ιούνιος 2015 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Αλέξανδρος Γιατζίδης

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 11 Απριλίου 2026

Νοσοκομείο Παπαγεωργίου: Οι μικροί ασθενείς γιόρτασαν το Πάσχα με ευχές, χειροτεχνίες και λαμπάδες

medlabnews.gr iatrikanea

Πασχαλινές χειροτεχνίες, λαμπάδες και δώρα από τον Δήμο Θεσσαλονίκης, τον Δήμο Παύλου Μελά και την Οργάνωση «Χαμόγελο του Παιδιού» προσφέρθηκαν τη Μεγάλη Εβδομάδα στα νοσηλευόμενα παιδιά στην Παιδιατρική και Παιδοχειρουργική Κλινική του Νοσοκομείου Παπαγεωργίου.

Με τη συμβολική πρωτοβουλία, οι φορείς έστειλαν μήνυμα αγάπης και στήριξης στα παιδιά που περνούν τις πασχαλινές μέρες στο νοσοκομείο αλλά και στους επαγγελματίες υγείας. Τα δώρα έγιναν δεκτά με ενθουσιασμό και χαμόγελα από τους μικρούς ασθενείς.

Τις πασχαλινές δημιουργίες που φιλοτέχνησε το προσωπικό των Παιδικών Σταθμών, παρέδωσαν ο Αντιδήμαρχος Παιδικής Μέριμνας, Οικογένειας και Εποπτείας Κοινωνικών Ιδρυμάτων Δήμου Θεσσαλονίκης Γεώργιος Αρβανίτης και οι εκπρόσωποι της Διεύθυνσης Προσχολικής Αγωγής και Οικογενειακής Μέριμνας, στον Σύλλογο Εθελοντών του Γ.Ν. Παπαγεωργίου «Η Αντηρίδα».

Την αντιπροσωπεία του Τμήματος Πρόνοιας & Κοινωνικής Αλληλεγγύης του Δήμου Παύλου Μελά, που προσέφερε λαμπάδες και δώρα, υποδέχτηκαν ο Γενικός Διευθυντής του Νοσοκομείου Κωνσταντίνος Εμμανουηλίδης και οι εκπρόσωποι της Παιδιατρικής και Παιδοχειρουργικής Κλινικής.

Για μια ακόμη φορά, τα νοσηλευόμενα παιδιά δέχθηκαν και τις χειροποίητες ευχετήριες κάρτες και λαμπάδες από τους εθελοντές του «Χαμόγελου του Παιδιού».

Η Διοίκηση του Νοσοκομείου ευχαριστεί θερμά όλους όσοι εκφράζουν εμπράκτως στη συμπαράσταση και στήριξή τους στο προσωπικό και τους ασθενείς, υπογραμμίζοντας ότι τέτοιες ενέργειες δείχνουν πόσο σημαντική είναι η αλληλεγγύη, ειδικά σε περιόδους γιορτών, προσφέροντας λίγη ζεστασιά και αισιοδοξία εκεί που χρειάζεται περισσότερο.

Απίστευτη αποκάλυψη: Πώς έχασε το σπίτι του για μια οφειλή που, όπως λέει, ήταν κατασκευασμένη

 του Γιάννη Γιαντζουράκη, δικηγόρου για το medlabnews.gr   

Υπάρχουν ιστορίες που δεν διαβάζονται απλώς. Σε χτυπούν στο στομάχι. Σε κάνουν να αναρωτιέσαι πώς είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να χάνει το σπίτι του, να εξαντλείται ψυχικά και σωματικά, να ζητά βοήθεια από κάθε αρμόδιο φορέα και, τελικά, να ανακαλύπτει ότι η οφειλή για την οποία βγήκε η περιουσία του στο σφυρί ήταν, όπως ο ίδιος υποστηρίζει, τεχνητά διογκωμένη ή και κατασκευασμένη.

Για πολύ καιρό, εκείνος ζητούσε το αυτονόητο: μια καθαρή, αναλυτική εικόνα της οφειλής του. Όχι γενικές βεβαιώσεις, όχι συνοπτικά ποσά, όχι έγγραφα που απλώς επαναλάμβαναν έναν τελικό αριθμό. Ζητούσε ανάλυση. Ζητούσε να δει από πού προκύπτει κάθε ευρώ. Ζητούσε να μπορεί ένας άνθρωπος, ένας λογιστής, ένας δικαστής, να πάρει αυτά τα στοιχεία και να τα ελέγξει.

Αντί γι’ αυτό, όπως περιγράφει, έπαιρνε μόνο «βεβαιώσεις οφειλής» και αποσπασματικά χαρτιά. Ένα σύνολο από εγγραφές που εμφανίζονταν σαν απόδειξη, χωρίς όμως να μπορούν εύκολα να επαληθευτούν, να αθροιστούν, να ελεγχθούν με σαφή και διαφανή τρόπο. Κι όμως, πάνω σε αυτό το θολό υλικό, εκδόθηκε διαταγή πληρωμής. Έτσι ξεκίνησε μια αλυσίδα που οδήγησε μέχρι τον πλειστηριασμό του σπιτιού του.

Το πιο σκληρό δεν ήταν μόνο ότι έχασε την περιουσία του. Ήταν ότι, όσο προσπαθούσε να βρει άκρη, έπεφτε συνεχώς σε τοίχο. Από υπηρεσία σε υπηρεσία. Από φορέα σε φορέα. Από γραφείο σε γραφείο. Όπως καταγγέλλει, όταν ζήτησε βοήθεια από τη Διεύθυνση Ιδιωτικού Χρέους και από την Τράπεζα της Ελλάδος, ο ένας παρέπεμπε στον άλλον. Το αποτέλεσμα ήταν να μένει μόνος, εγκλωβισμένος σε έναν λαβύρινθο γραφειοκρατίας, με το σπίτι του χαμένο και χωρίς ουσιαστική απάντηση στο βασικό ερώτημα: υπήρχε πράγματι αυτή η οφειλή με τον τρόπο που παρουσιάστηκε;

Στο μεταξύ, το τίμημα δεν ήταν μόνο οικονομικό. Ήταν βαθιά ανθρώπινο. Το στρες, η αγωνία, η αίσθηση αδικίας και αδυναμίας, όπως λέει, τον λύγισαν σωματικά. Εμφάνισε αυτοάνοσο νόσημα. Η καθημερινότητά του έγινε ένας διαρκής αγώνας επιβίωσης, όχι μόνο απέναντι σε τράπεζες, funds και servicers, αλλά και απέναντι στην ίδια την εξάντληση του οργανισμού του.

Κι όμως, δεν τα παράτησε.

Εκεί που πολλοί θα είχαν καταρρεύσει, εκείνος συνέχισε. Με εξώδικα, με πιέσεις, με επίμονες αιτήσεις, με αλλεπάλληλες οχλήσεις. Και τότε, όπως υποστηρίζει, ήρθε η ρωγμή στο οικοδόμημα. Ο servicer, υπό τον φόβο ελέγχων και ύστερα από αφόρητη πίεση, απέστειλε τελικά λογαριασμούς και στοιχεία που μέχρι τότε δεν έδινε.

Αυτά τα έγγραφα, σύμφωνα με τον ίδιο, ήταν αποκαλυπτικά.

Για πρώτη φορά, δεν υπήρχαν μόνο γενικές βεβαιώσεις αλλά κινήσεις και λογαριασμοί που μπορούσαν να εξεταστούν πιο ουσιαστικά. Και εκεί, όπως λέει, φάνηκε η μεγάλη αντίφαση: η εικόνα που είχε παρουσιαστεί επί χρόνια δεν επιβεβαιωνόταν. Αντίθετα, προέκυπταν σοβαρά ερωτήματα για το αν υπήρχε πραγματική ληξιπρόθεσμη και εκκαθαρισμένη οφειλή, για το αν έγιναν αυθαίρετες χρεώσεις, για το αν το ποσό διογκωνόταν με τρόπο που δεν μπορούσε να στηριχθεί με διαφάνεια και λογιστική συνέπεια.

Αν όσα υποστηρίζει αποδειχθούν δικαστικά, τότε δεν μιλάμε απλώς για μια οικονομική διαφορά. Μιλάμε για ένα σοκαριστικό ενδεχόμενο: να χάθηκε ένα σπίτι όχι επειδή υπήρχε μια καθαρή και αποδεδειγμένη οφειλή, αλλά επειδή ένα θολό, αδιαφανές και ανεξέλεγκτο σύστημα λειτούργησε εις βάρος ενός ανθρώπου που προσπαθούσε μάταια να αποδείξει το αυτονόητο.

Και εδώ βρίσκεται το πιο τραγικό σημείο αυτής της ιστορίας. Δεν πρόκειται μόνο για το δράμα ενός ιδιοκτήτη που είδε το σπίτι του να χάνεται. Πρόκειται για την αγωνία κάθε πολίτη που αναρωτιέται τι μπορεί να συμβεί όταν ο ισχυρός κρατά τα στοιχεία, όταν η ανάλυση δεν δίνεται, όταν οι υπηρεσίες δεν παρεμβαίνουν έγκαιρα, όταν ο δικαστής καλείται να αποφασίσει πάνω σε υλικό που δείχνει επίσημο αλλά μπορεί να είναι, στην πράξη, αδύνατο να ελεγχθεί ουσιαστικά.

Ο άνθρωπος αυτός πλήρωσε ακριβά τον αγώνα του. Με υγεία, με ηρεμία, με χρόνια από τη ζωή του. Αλλά δεν σιώπησε. Και τώρα υποστηρίζει ότι έχει στα χέρια του τα στοιχεία που αποδεικνύουν πως η υπόθεση δεν ήταν ποτέ τόσο απλή όσο παρουσιάστηκε.

Το ερώτημα πλέον είναι βαρύ και δεν αφορά μόνο τον ίδιο:

Πόσοι ακόμα έχασαν ή κινδυνεύουν να χάσουν την περιουσία τους χωρίς να έχουν πάρει ποτέ μια πραγματικά καθαρή, πλήρη και ελέγξιμη ανάλυση της οφειλής τους;

Γιατί αν μια οφειλή μπορεί να παρουσιάζεται ως δεδομένη χωρίς να μπορεί να αποδειχθεί με καθαρό τρόπο, τότε το πρόβλημα δεν είναι ατομικό. Είναι θεσμικό. Είναι κοινωνικό. Και είναι βαθιά τρομακτικό.

Η ιστορία αυτή δεν είναι μόνο μια καταγγελία. Είναι μια κραυγή. Για δικαιοσύνη. Για διαφάνεια. Για λογοδοσία. Και για μια στοιχειώδη προστασία του πολίτη απέναντι σε μηχανισμούς που μπορούν να συντρίψουν ζωές πριν ακόμα αποδειχθεί αν είχαν δίκιο.