Σοκ στη Θεσσαλονίκη: Γυναικολόγος άφησε βελόνα 13 εκατοστών στην κοιλιά ασθενούς για 5 μήνες – Κατέληξε με νεφρική ανεπάρκεια

 medlabnews.gr iatrikanea

Μια υπόθεση που προκαλεί σοκ έρχεται ξανά στο προσκήνιο στη Θεσσαλονίκη, καθώς γυναικολόγος κατηγορείται ότι άφησε επί πέντε μήνες μέσα στην κοιλιά 59χρονης ασθενούς μια βελόνα Veress μήκους 13 εκατοστών, μετά από λαπαροσκοπική επέμβαση για αφαίρεση κυστικών μορφωμάτων. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν, η γυναίκα χειρουργήθηκε σε ιδιωτική κλινική, πήρε εξιτήριο την επόμενη ημέρα και ακολούθησε τις οδηγίες που της είχαν δοθεί, χωρίς αρχικά να γνωρίζει ότι μέσα στην περιτοναϊκή της κοιλότητα είχε παραμείνει ξένο μεταλλικό σώμα.

Οι πόνοι όμως δεν σταμάτησαν. Η ασθενής επέστρεψε συνολικά τέσσερις φορές για μετεγχειρητικό έλεγχο στον ίδιο γιατρό, ο οποίος, σύμφωνα με το δημοσίευμα και τα δικαστικά ευρήματα, δεν εντόπισε επιπλοκή και της συνέστησε ακόμη και παυσίπονα, καθησυχάζοντάς την ότι η πορεία της ήταν φυσιολογική. Όταν τελικά απευθύνθηκε σε άλλη κλινική, οι εξετάσεις έδειξαν υδρονέφρωση αριστερού νεφρού λόγω στένωσης ουρητήρα, ενώ αξονική τομογραφία αποκάλυψε το ξένο σώμα στην κοιλιά της. Ακολούθησε δεύτερη επέμβαση, κατά την οποία αφαιρέθηκε η βελόνα που είχε ξεχαστεί από το πρώτο χειρουργείο.

Η βλάβη, ωστόσο, είχε ήδη προκληθεί. Η γυναίκα χρειάστηκε αντιμετώπιση για πάθηση του ουρητήρα και πυελονεφρίτιδα με τοποθέτηση pigtail stent, ενώ διαπιστώθηκε οξεία νεφρική ανεπάρκεια λόγω απόφραξης του αριστερού νεφρού. Η σχέση ανάμεσα στην απόφραξη του ουροποιητικού, την υδρονέφρωση και τη νεφρική βλάβη είναι ιατρικά τεκμηριωμένη: η αποφρακτική ουροπάθεια μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή και δυνητικά μη αναστρέψιμη νεφρική δυσλειτουργία, ιδίως όταν δεν αναγνωρίζεται και δεν αποσυμπιέζεται έγκαιρα.

Σε πρώτο βαθμό, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης έκρινε τον γιατρό ένοχο για σωματική βλάβη από αμέλεια και του επέβαλε ποινή φυλάκισης πέντε μηνών με τριετή αναστολή. Όμως ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου άσκησε αναίρεση, κρίνοντας ότι η απόφαση είχε αντιφάσεις και δεν αιτιολογούσε επαρκώς γιατί δεν εξετάστηκε αυτοτελώς και το σκέλος της κατηγορίας που αφορούσε την παραμονή της βελόνας επί πέντε μήνες στην περιτοναϊκή κοιλότητα. Το ΣΤ’ Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου, με την απόφαση 291/2026, ανέπεμψε την υπόθεση για νέα δίκη, ώστε να κριθεί εκ νέου το παραλειφθέν σκέλος και ενδεχομένως να επιβληθεί και δεύτερη ποινή.

Η υπόθεση αναδεικνύει ένα από τα σοβαρότερα, αλλά θεωρητικά προλήψιμα, συμβάντα ασφάλειας ασθενών: την ακούσια παραμονή χειρουργικού αντικειμένου στο σώμα μετά το τέλος μιας επέμβασης. Στη διεθνή βιβλιογραφία, τα retained surgical items θεωρούνται σοβαρά και σε μεγάλο βαθμό αποτρέψιμα συμβάντα, που συνδέονται όχι μόνο με ατομικά λάθη αλλά και με ελλείμματα στα πρωτόκολλα καταμέτρησης, στην επικοινωνία της χειρουργικής ομάδας και στα συστήματα ασφάλειας του χειρουργείου.

Η ουσία είναι ότι μια ασθενής που μπήκε για προγραμματισμένη λαπαροσκοπική επέμβαση βρέθηκε να ζει επί μήνες με αφόρητους πόνους, επαναλαμβανόμενες επισκέψεις, δεύτερο χειρουργείο και τελικά σοβαρή νεφρική επιπλοκή. Και τώρα, ύστερα από την παρέμβαση του Αρείου Πάγου, η υπόθεση επιστρέφει στο δικαστήριο, αυτή τη φορά με ανοιχτό το ερώτημα αν η αρχική δικαστική αντιμετώπιση ήταν υπερβολικά επιεικής μπροστά σε μια τόσο βαριά ιατρική αμέλεια.

Πέτρες στα νεφρά (νεφρολιθίαση): πώς δημιουργούνται, ποιοι κινδυνεύουν και τι βοηθά

του Κωνσταντίνου Λούβρου, Μ.D., medlabnews.gr iatrikanea

Οι πέτρες στα νεφρά, ή νεφρολιθίαση, δημιουργούνται όταν άλατα και κρύσταλλοι που υπάρχουν στα ούρα συγκεντρώνονται και ενώνονται μεταξύ τους, σχηματίζοντας λίθους. Το άρθρο εξηγεί πώς δημιουργούνται οι πέτρες στα νεφρά, ποιοι είναι οι βασικοί παράγοντες κινδύνου και τι μπορεί να βοηθήσει σε επίπεδο διατροφής, υγρών και πρόληψης. Τουλάχιστον το 5% του πληθυσμού παγκοσμίως πάσχει από νεφρολιθίαση. Βασικότερη αιτία για τη δημιουργία πέτρας στα νεφρά είναι η υψηλή συγκέντρωση στα ούρα μεταλλικών στοιχείων, όπως το ασβέστιο.

Το καλοκαίρι είναι η εποχή που αυξάνονται τα κρούσματα κολικού από πέτρα στο νεφρό, με τον Αύγουστο να είναι ο μήνας της κορύφωσής τους.

Η λιθίαση του ουροποιητικού είναι η δημιουργία λίθου ή λίθων μέσα στην αποχετευτική μοίρα του ουροποιητικού συστήματος. Ανάλογα λοιπόν με την εντόπιση, έχουμε λιθίαση των νεφρών (νεφρολιθίαση), λιθίαση των ουρητήρων (των σωλήνων που μεταφέρουν τα ούρα από τα νεφρά στην ουροδόχο κύστη), λιθίαση της ουροδόχου κύστης και τέλος λιθίαση της ουρήθρας (του σωλήνα που βγάζει τα ούρα από την κύστη προς τα έξω).

Πώς δημιουργούνται οι λίθοι στα νεφρά;

Τα ούρα, ως γνωστόν, περιέχουν άχρηστες ουσίες και άλατα που πρέπει να αποβληθούν από τον οργανισμό. Αυτά συνήθως είναι σε διαλυμένη μορφή και έτσι αποβάλλονται με τα ούρα χωρίς πρόβλημα. Μερικές φορές όμως, κάτω από ορισμένες συνθήκες, αυτά τα άλατα σχηματίζουν κρυστάλλους που ενώνονται μεταξύ τους και δημιουργούν πέτρες στα νεφρά. Οι κρύσταλλοι αυτοί αποτελούνται συνήθως από άλατα ασβεστίου (κυρίως οξαλικού ασβεστίου), σε κάποιες περιπτώσεις ωστόσο αποτελούνται από άλατα ουρικού οξέως.

Προϋποθέσεις δημιουργίας λίθων 

Θα πρέπει να πούμε εδώ ότι υπό φυσιολογικές συνθήκες, παρ' όλον ότι τα ούρα περιέχουν άλατα σε πολύ πυκνή διάλυση, η κρυστάλλωση των αλάτων εμποδίζεται από κάποιες ουσίες που έχουν τα ούρα, που λέγονται αναστολείς κρυσταλλώσεως. Για να δημιουργηθούν λοιπόν λίθοι θα πρέπει να υπάρξουν κάποιες από τις παρακάτω προϋποθέσεις.

Πολύ πυκνά ούρα. Ούρα δηλαδή με υπερκεκορεσμένα διαλύματα αλάτων, που μπορούν να προέλθουν είτε από αυξημένη αποβολή αλάτων από διάφορες παθολογικές αιτίες, είτε από στέρηση υγρών (αφυδάτωση).
Λίμναση των ούρων σε κάποιο σημείο του αποχετευτικού συστήματος, λόγω αποχετευτικού προβλήματος, με αποτέλεσμα την καθίζηση των αλάτων των ούρων και τη δημιουργία λίθων. Μόλυνση των ούρων (ουρολοίμωξη) από διάφορα μικρόβια που διασπούν την ουρία και δημιουργούν κατάλληλες συνθήκες καθιζήσεως και σχηματισμού λίθων από εναμμώνιο φωσφορικό μαγνήσιο (φλεγμονώδεις λίθοι).

Ενδογενείς (γονιδιακοί) παράγοντες. Έχει παρατηρηθεί ότι παρόλο σε πολλούς ανθρώπους δημιουργούνται κατά καιρούς συνθήκες ευνοϊκές για τη δημιουργία ουρολίθων, εν τούτοις δεν κάνουν όλοι οι άνθρωποι λίθους με την ίδια ευκολία. Φαίνεται λοιπόν ότι υπάρχει και γονιδιακή λιθογενετική προδιάθεση, που τη φέρνει κανείς από τη γέννηση του και έχει να κάνει και με τους αναστολείς της κρυσταλλώσεως των ούρων.

Παράγοντες κινδύνου.

 Έλλειψη υγρών. Εάν δεν πίνουμε αρκετά υγρά κυρίως νερό τότε τα ούρα είναι πυκνά και τα συγκεντρωμένα άλατα μπορεί να σχηματιστούν σε λίθο. Αυτό συμβαίνει κυρίως σε ζεστά, ξηρά κλίματα η σε ανθρώπους που έχουν έντονη φυσική δραστηριότητα χωρίς επαρκή αναπλήρωση υγρών.
Οικογενειακό ιστορικό. Αν κάποιος στην οικογένεια του έχει άτομο με νεφρολιθίαση τότε είναι πιθανότερο να κάνει και αυτός.
Δίαιτα.  Διατροφή πλούσια σε πρωτεΐνη, νάτριο(αλάτι), και φτωχή σε ασβέστιο αυξάνει τον κίνδυνο νεφρολιθίασης.
Παχυσαρκία. Τα άτομα με αυξημένο ΒΜΙ και περίμετρο μέσης και ιδιαίτερα οι γυναίκες εμφανίζουν περισσότερο λίθους.

Είδη ουρολίθων

Ανάλογα με τη χημική τους σύσταση, διακρίνουμε τους ουρόλιθους στα παρακάτω είδη, με τη συχνότητα που τους συναντάμε. Είδη Λίθων:
 

Λίθοι ασβεστίου. Περίπου τέσσερις στους πέντε λίθους είναι από ασβέστιο, συνήθως με την μορφή του οξαλικού ασβεστίου. Το οξαλικό οξύ βρίσκεται σε μερικά φρούτα και λαχανικά ωστόσο το περισσότερο παράγεται στο συκώτι. Διαιτητικοί παράγοντες υψηλές δόσεις βιταμίνης D, επέμβαση εντερικής παράκαμψης, και αρκετές άλλες μεταβολικές διαταραχές αυξάνουν τη συγκέντρωση ασβεστίου ή οξαλικού στα ούρα.

Φλεγμονώδεις λίθοι. Είναι συχνότερες σε γυναίκες και είναι σχεδόν πάντοτε το αποτέλεσμα ουρολοιμώξεων. Μπορεί να είναι τόσο μεγάλοι ώστε να καταλαμβάνουν όλη την αποχετευτική μοίρα του νεφρού, διαμορφώνοντας το χαρακτηριστικό σχήμα του κοραλλειοειδή λίθου.
 
Λίθοι ουρικού οξέος. Οι πέτρες αυτές σχηματίζονται από ουρικό οξύ, ένα υποπροϊόν του μεταβολισμού των πρωτεϊνών. Όπως είναι αναμενόμενο σχετίζονται με την υπερβολική κατανάλωση κρέατος

Λίθοι κυστίνης. Αφορούν μόνο ένα μικρό ποσοστό των λιθιασικών ασθενών. Είναι μια κληρονομική μεταβολική διαταραχή που προκαλεί απέκκριση υπερβολικών ποσοτήτων κάποιων αμινοξέων στα ούρα.(κυστινουρία).

Η γνώση της χημικής σύστασης των ουρολίθων έχει μεγάλη σημασία για τη θεραπευτική αντιμετώπιση, αλλά και για την πρόληψη της κάθε περίπτωσης, όπως θα δούμε παρακάτω.

Συμπτώματα Λιθίασης 

Η λιθίαση του ουροποιητικού εμφανίζεται κλινικά σαν οξύς πόνος, ο γνωστός μας κολικός, δηλαδή πόνος στην οσφυϊκή χώρα με αντανάκλαση στο πλάγιο κοιλιακό τοίχωμα και στα έξω γεννητικά όργανα. Ο ασθενής που πονά κινείται χαρακτηριστικά συνεχώς μη μπορώντας να βρει ανακούφιση σε καμία θέση.

Γενικά ένας ασθενής με πέτρα στο ουροποιητικό μπορεί να εμφανίσει τα ακόλουθα συμπτώματα:

• Πόνο στην πλάτη και στα πλάγια της κοιλιάς που επεκτείνεται μπροστά και χαμηλά στις βουβωνικές χώρες και τα γεννητικά όργανα και έρχεται κατά κύματα

• Ναυτία, έμετο

• Τσούξιμο στην ούρηση

• Αιματουρία

• Συχνουρία

• Πυρετό με ρίγος, αν συνυπάρχει ουρολοίμωξη

Οι περισσότεροι λίθοι περνούν απαρατήρητοι μέχρι να προκαλέσουν έντονη συμπτωματολογία. Άλλες φορές ανακαλύπτονται τυχαία στα πλαίσια απεικονιστικού ελέγχου για αιματουρία ή κάποια άλλη πάθηση.

Διάγνωση της Λιθίασης

Η διάγνωση της λιθίασης σε μεγάλο ποσοστό τίθεται από τα συμπτώματα του ασθενούς και τεκμηριώνεται από τις απεικονιστικές και εργαστηριακές εξετάσεις. Οι συνήθεις απεικονιστικές εξετάσεις που γίνονται για τη διάγνωση της λιθίασης είναι :

-Απλή ακτινογραφία (Ν.Ο.Κ.): Αναδεικνύει την πλειονότητα των λίθων των νεφρών και κλασικά γίνεται σε κάθε ασθενή. Ωστόσο 2 στις 10 πέτρες δεν είναι εμφανείς στην απλή ακτινογραφία (ακτινοδιαπερατοί λίθοι) και γι’ αυτό συνδυάζεται και με άλλες εξετάσεις.

-Υπερηχογράφημα νεφρών – κύστεως: Είναι εύκολη και απλή εξέταση. Δίνει πληροφορίες για την κατάσταση των νεφρών, την παρουσία λίθων και κυρίως αν υπάρχει εμπόδιο στην ροή των ούρων (απόφραξη). Δεν απεικονίζει όμως τους μικρούς λίθους του νεφρού ή λίθους του ουρητήρα.

-Αξονική τομογραφία: Η απεικονιστική αυτή μέθοδος μας παρέχει μια λεπτομερή απεικόνιση του ουροποιητικού συστήματος. Ανακαλύπτει κάθε είδους λίθου, ακόμη και αυτούς που λόγω σύστασης δεν φαίνονται στην απλή ακτινογραφία.

-Ενδοφλέβια πυελογραφία: Αποτελεί παλιότερη μέθοδο απεικόνισης του ουροποιητικού και δε χρησιμοποιείται συχνά. Ο έλεγχος συμπληρώνεται με εξετάσεις αίματος και ούρων.

Θεραπεία 
Οι λίθοι που έχουν μέγεθος μικρότερο από 5mm έχουν μεγάλη πιθανότητα να αποβληθούν μόνοι τους, ενώ οι μεγαλύτεροι είναι λιγότερο πιθανό. 
Η θεραπεία του ασθενούς με νεφρολιθίαση έχει δύο άξονες.
 Ο ένας είναι η εξάλειψη των ήδη υπαρχόντων λίθων ή των επιπλοκών τους. Ο άλλος είναι η αποτροπή επανεμφάνισης λίθου.
 Προέχει  πάντα η αντιμετώπιση της τυχούσας λοίμωξης των στάσιμων ούρων και το «ξεβούλωμα» του νεφρού σε περίπτωση σφηνωμένου στον ουρητήρα λίθου. Αυτό γίνεται στο νοσοκομείο με ταυτόχρονη χορήγηση αντιβιοτικών και άρση του κολλήματος μέσω τοποθέτησης ενός λεπτού σωλήνα ( JJ Stent) μέσα στον ουρητήρα για παροχέτευση των ούρων και ανακούφιση του νεφρού.
Σε ύστερο χρόνο μπορεί να γίνει αντιμετώπιση αυτού καθεαυτού του λίθου. 
Ευτυχώς τα τελευταία 20 χρόνια ανακαλύφθηκε και τελειοποιήθηκε η μέθοδος της Εξωσωματικής Λιθοτριψίας. Χρησιμοποιούνται κρουστικά κύματα που σπάνε τον λίθο σε μικρότερα κομματάκια τόσο μικρά ώστε να μπορούν να περάσουν από το νεφρό, στον ουρητήρα, στην κύστη και να αποβληθούν.  Είναι  μια διαδικασία που κρατά περίπου 1 ώρα και ο ασθενής πάει σπίτι του αμέσως μετά με οδηγίες για άφθονα υγρά και παυσίπονα αν χρειάζονται. 
Με την μέθοδο αυτή αντιμετωπίζονται οι περισσότερες πέτρες του νεφρού και του ουρητήρα χωρίς ο ασθενής να υποβληθεί σε κάποιου είδους επέμβαση. Μπορεί όμως να χρειαστούν περισσότερες από μία συνεδρίες λιθοτριψίας για να σπάσει και να αποβληθεί εντελώς μια πέτρα, συνήθως όμως 2 με 3 αρκούν.
 Κάποιες φορές  η πέτρα είναι πολύ σκληρή για να σπάσει με την εξωσωματική λιθοτριψία  ή όπως συχνότερα συμβαίνει υπάρχει στένωμα ουρητήρα. Τότε θέση έχει η χειρουργική επέμβαση  που θα σπάσει την πέτρα και θα διορθώσει το τυχόν στένωμα του ουρητήρα. Αυτή είναι η Ουρητηρολιθοτριψία  όπου γίνεται το εξής. Υπό αναισθησία εισάγεται ένα λεπτό ενδοσκόπιο δια της ουρήθρας εντός του ουρητήρα έως την πέτρα που διαλύεται με την χρήση ειδικού Laser. Τα σύγχρονα εύκαμπτα ενδοσκόπια σε συνδυασμό με τον πεπειραμένο χρήστη μπορούν να προσεγγίσουν οποιαδήποτε πέτρα εντός του ουρητήρα ή ακόμα και του νεφρού. Το εξιτήριο γίνεται το επόμενο πρωί καθώς η επέμβαση αυτή είναι πολύ καλά ανεκτή ακόμη και σε άτομα με βεβαρυμένο ιατρικό ιστορικό.
 Σε μεγαλύτερες πέτρες (κοραλειοειδείς) του νεφρού γίνεται Διαδερμική Νεφρολιθοτριψία. Σε αυτή γίνεται μια μικρή τομή/οπή στην πλάτη και εισάγεται στο νεφρό ένα νεφροσκόπιο. Ακολουθεί θραύση του λίθου με υπερήχους ή Laser. Εξιτήριο δίνεται μετά από 3 συνήθως μέρες. Σε πολύ μεγάλους λίθους που καταλαμβάνουν όλα τα διαμερίσματα του νεφρού μπορεί να μείνουν υπολείμματα που αντιμετωπίζονται με εξωσωματική λιθοτριψία. 
Η ανοικτή χειρουργική με τομή, έπαψε να έχει ρόλο στην θεραπεία της λιθίασης και των επιπλοκών της με την  της ανάπτυξη της υποειδικότητας της ενδοουρολογίας τα τελευταία 15 χρόνια.

Πρόληψη

Υπάρχουν κάποιοι γενικοί κανόνες και μέτρα που μπορούν και πρέπει να εφαρμόζονται για την πρόληψη όλων των λιθιάσεων ανεξαρτήτως αιτιολογίας. Το βασικότερο η λήψη άφθονων υγρών, κυρίως νερού, που να εξασφαλίζουν αποβολή ούρων πάνω από 2 λίτρα ημερησίως.
 Προσπαθήστε να καταναλώνετε 2,5-3 λίτρα υγρών την ημέρα. Νερό με ανθρακικό προστατεύει μάλλον περισσότερο από το σκέτο νερό. Πολύ καλοί θεωρούνται οι χυμοί πορτοκαλιού, λεμονιού και γκρέιπφρουτ. Αποφύγετε το τσάι και την κόκα κόλα. Καφέ μπορείτε να πίνετε άφοβα μέχρι 500ml την ημέρα, πάντα όμως με άφθονη συνοδεία νερού. Εάν είναι δυνατό, προσπαθήστε να πίνετε το βράδυ λίγο πριν κοιμηθείτε 300- 500ml υγρών, διότι το βράδυ και κατά τον ύπνο η διαδικασία δημιουργίας λίθων από το σώμα βρίσκεται στο αποκορύφωμά της.

Διατηρείστε φυσιολογικό σωματικό βάρος

Μείνετε υγιής κάνοντας γυμναστική και ακολουθώντας μια ισορροπημένη, καλή δίαιτα. Μειώστε το σωματικό σας βάρος ή προσπαθήστε τουλάχιστον να μην παχύνετε. Οι παχύσαρκοι ασθενείς βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν πέτρες στα νεφρά. Επίσης η θεραπεία ασθενών με πέτρα στα νεφρά είναι πολύ πιο δύσκολη και τα αποτελέσματά της υποδεέστερα από την θεραπεία των ασθενών με φυσιολογικό σωματικό βάρος.

Υγιεινή Διατροφή

Καταναλώνετε πολλά φρούτα και λαχανικά. Αποφύγετε τρόφιμα που περιέχουν οξαλικό οξύ. Μερικά χαρακτηριστικά είναι τα σπαράγγια, οι φράουλες, το τσάι, η μαύρη σοκολάτα και το σπανάκι. Αποφύγετε την αυξημένη πρόσληψη πρωτεϊνών (αυγά, κρέας, αλλαντικά). Κατανάλωση πρωτεϊνών πάνω από 50gr την ημέρα αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης πέτρας στα νεφρά. Παρόλο που πολλές πέτρες είναι από ασβέστιο είναι λάθος να αποφεύγετε τροφές με ασβέστιο όπως γάλα ή γιαούρτι. Έχει αποδειχθεί ότι εάν δεν καταναλώνετε καθόλου ασβέστιο ο κίνδυνος να εμφανιστούνε πέτρες ασβεστίου είναι ο ίδιος με μια διατροφή πλούσια σε ασβέστιο και πολύ μεγαλύτερος από μια διατροφή με ισορροπημένη πρόσληψη ασβεστίου. Να αποφεύγετε τα συμπληρώματα βιταμίνης D, διότι ενδέχεται να αυξήσουν το ποσοστό οξαλικού ασβεστίου στον οργανισμό.

Βότανα

Σύμφωνα με τους ερευνητές του Πανεπιστημίου της Κίνας, το πράσινο τσάι βοηθά στη διάσπαση των ενώσεων του οξαλικού ασβεστίου, με αποτέλεσμα οι κρύσταλλοι που σχηματίζονται να έχουν διαφορετικό σχήμα. Ως εκ τούτου, μειώνονται σημαντικά οι πιθανότητες να ενωθούν οι κρύσταλλοι σχηματίζοντας πέτρες στα νεφρά. Κατά τη διάρκεια της έρευνας οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν εξελιγμένα ηλεκτρονικά μέσα και τεχνικές για να εξετάσουν την επίδραση του πράσινου τσαγιού στους κρυστάλλους οξαλικού ασβεστίου. 
Το κιτρικό οξύ του χυμού του λεμονιού βοηθά στη διάλυση της πέτρας στα νεφρά και των εναποθέσεων ασβεστίου.

Βότανα όπως το Ευπατόριο το πορφυρό, η Υδράγγεια, ο Αφανής, η Παριετάρια, η Κολισόνια και το Άγριο καρότο εμπίπτουν στην κατηγορία των αντιλιθικών και διουρητικών
 Τα ουρικά μαλακτικά όπως τα γένια του Καλαμποκιού, η Αγριάδα και τα φύλλα Αλθαίας θα ανακουφίσουν τις βλεννογόνους μεμβράνες και θα τις προφυλάξουν από τον ερεθισμό που προκαλείται από την τριβή.
 Αν υπάρχουν ενδείξεις λοίμωξης ή έστω και τάση για εμφάνιση της, πρέπει να χρησιμοποιηθούν αντιμικροβιακά όπως ο Αρκτοοτάφι/λος, η Εχινάκια ή η Αχιλλέα.

Ελέγξτε την παραθορμόνη σας

Εάν έχετε επανειλημμένως πέτρες ασβεστίου, ζητήστε από τον ιατρό σας να ελέγξει την λειτουργία των παραθυρεοειδών αδένων σας. Αυτό μπορεί να γίνει με την μέτρηση της παραθορμόνης στο αίμα. Εάν κάποια διαταραχή της λειτουργίας των παραθυρεοειδών γίνει αντιληπτή, θα πρέπει να θεραπευθεί ανάλογα. Παρόλο που έχετε μια ισορροπημένη δίαιτα και πίνετε πολλά υγρά μπορεί να εμφανίζονται πέτρες κυστίνης. Σε αυτή την περίπτωση χρειάζεστε ειδικές εξετάσεις που αφορούν τον μεταβολισμό σας. Πάντως αυτές οι πέτρες συναντώνται σπάνια.

Συνεχείς Έλεγχοι

Ακόμα και εάν δεν έχετε καθόλου ενοχλήματα από τα νεφρά, καλό είναι να κάνετε έναν υπερηχοτομογραφικό έλεγχο των νεφρών σας μια φορά τον χρόνο. Εάν έχετε ενοχλήματα, ή εάν στον υπέρηχο προκύψει κάποιο ύποπτο εύρημα, θα πρέπει να υποβληθείτε σε ακτινογραφία. Εάν τελικά διαγνωστείτε με πέτρα στα νεφρά, ακόμα και εάν αρχικά δεν έχετε ενοχλήματα, επισκεφτείτε τον ουρολόγο σας όσο το δυνατόν συντομότερο.

Η νεφρολιθίαση αποτελεί μια πολυπαραγοντική διαταραχή αλλά στη σημερινή εποχή υπάρχει η δυνατότητα αντιμετώπισης της λιθίασης με διάφορες μεθόδους και με υψηλά ποσοστά επιτυχίας. Τα μέτρα και η θεραπευτική αγωγή είναι διαφορετικά για την κάθε περίπτωση και θα πρέπει να εφαρμοστούν με τις οδηγίες του θεράποντα γιατρού.

Διαβάστε επίσης

• Πώς θα αποφύγετε τις πέτρες στα νεφρά και τι διατροφή πρέπει να ακολουθήσετε για να αντιμετωπίσετε την νεφρολιθίαση;
• Τι είναι η οξεία νεφρική βλάβη και ποιοι οι παράγοντες που την προκαλούν; Παγκόσμια Ημέρα Νεφρού.
• Μαϊντανός για διουρητικό, για τονωτικό και για μελανιές, αλλά με προσοχή

Πρώτη δημοσίευση: Ιούλιος 2013 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Κωνσταντίνος Λούβρος

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 6 Απριλίου 2026

Έβαλαν γαστρικό δακτύλιο και πέθαναν. Ο γιατρός καταδικάστηκε και συνεχίζει να χειρουργεί (video)

medlabnews.gr iatrikanea 

Ο 24χρονος Νίκος και η 14χρονη Γωγώ χειρουργήθηκαν από τον ίδιο γιατρό για λαπαροσκοπική τοποθέτηση γαστρικού δακτυλίου αλλά πέθαναν αμφότεροι μετά τη επέμβαση.

Ο γιατρός δικάστηκε και καταδικάστηκε σε 4ετή φυλάκιση, ενώ ο συνεργάτης του, επίσης χειρουργός, σε 20 μήνες, καθώς κρίθηκαν ένοχοι για την ανθρωποκτονία του 24χρονου Νίκου Σινιώρη από την Κεραμωτή Καβάλας εξ αμελείας διά παραλείψεως.

Ο βασικός χειρουργός είχε προηγούμενη καταδίκη, ξανά για την εμπλοκή του σε θανατηφόρο περιστατικό τοποθέτησης γαστρικού δακτυλίου. Η ποινή ορίστηκε ως εξαγοράσιμη προς 5 ευρώ ανά ημέρα κι ενώ εκκρεμεί εναντίον του μήνυση για τον θάνατο της 14χρονης Γωγώς από την Επανομή, ο εν λόγω ιατρός συνεχίζει να ασκεί κανονικά το λειτούργημα.

«Οι επεμβάσεις αυτού του είδους είναι γενικώς επικίνδυνες. Για να περιοριστεί ο κίνδυνος, θα πρέπει να τις αναλαμβάνουν γιατροί με υψηλό επίπεδο ικανοτήτων και εξειδικευμένη εμπειρία», σχολιάζει γιατρός με εποπτεία του χώρου και μακρά εμπειρία, μιλώντας στο Πρώτο Θέμα για τον μηχανισμό και τη λειτουργία της σχετικής αγοράς.

Ωστόσο, όπως εξηγεί, «το πρόβλημα είναι ότι αυτά τα "προσεκτικά χέρια" δεν αναλαμβάνουν πολλούς ασθενείς, ακριβώς επειδή έχουν πλήρη επίγνωση των κινδύνων. Κι εδώ εμφανίζονται οι "καουμπόηδες". Αυτοί είναι οι χειρουργοί που αναλαμβάνουν όλους τους ασθενείς που απορρίπτουν οι σοβαροί και υπεύθυνοι γιατροί».

«Ο ενδιαφερόμενος, αφού ακούσει ότι δεν πρέπει να χειρουργηθεί γιατί οι επιπλοκές μπορεί να τον στείλουν ακόμη και στον τάφο, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα αγνοήσει την άποψη του κατεξοχήν ειδικού. Και αμέσως θα τρέξει να βρει τον πρώτο "καουμπόη", ο οποίος θα τον καθησυχάσει ότι αυτά που του λένε οι άλλοι περί επικινδυνότητας είναι υπερβολές και ότι ο ίδιος αναλαμβάνει πρόθυμα να κάνει την επέμβαση. Αυτή είναι η αλήθεια για τις χειρουργικές επεμβάσεις κατά της παχυσαρκίας στην Ελλάδα σήμερα», λέει.

«Εξακολουθεί να εξασκεί την Ιατρική»

Ο πρόεδρος του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου Αθανάσιος Εξαδάκτυλος, αναφορικά με την περίπτωση του κατάδικου χειρουργού, εξήγησε ότι «προκειμένου ένας ιατρός να σταματήσει να ασκεί το λειτούργημά του, θα πρέπει να του αφαιρεθεί η άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, είτε προσωρινά είτε μόνιμα. Για τη μόνιμη αφαίρεση της άδειας απαιτείται απόφαση του υπουργού Υγείας και για την προσωρινή πρέπει να προηγηθεί απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου του Ιατρικού Συλλόγου στον οποίον ανήκει κάθε ιατρός».

Ωστόσο πρόσθεσε πως οι νομικές και πειθαρχικές διαδικασίες απαιτούν χρόνο και πως ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος δεν έχει ενημερωθεί ακόμη ότι υπάρχει εν εξελίξει πειθαρχική διαδικασία για τους δύο ιατρούς που καταδικάστηκαν στη Θεσσαλονίκη.

«Ακόμη και η καταδίκη κάποιου για συγκεκριμένο λόγο επισύρει την αντίστοιχη ποινή, είτε πειθαρχική είτε ποινική. Και βεβαίως δεν είναι όλες οι ποινές αποκεφαλισμός, φυλάκιση κ.λπ. Άρα το γεγονός ότι κάποιος εξακολουθεί να ασκεί την Ιατρική, εμπίπτει στο γενικότερο ζήτημα του τι γίνεται μετά από ένα δικαστήριο, με κάθε κατηγορούμενο, πώς επιστρέφει στην κοινωνία την επαύριο της δίκης, όποια και εάν είναι η ετυμηγορία, υπέρ ή εις βάρος του», τόνισε.

Υποψίες ότι η 14χρονη χειρουργήθηκε με πλαστή εξουσιοδότηση

Ο πατέρας της 14χρονης Γωγώς, ιερέας Βησσαρίων Καντούνης πιστεύει ότι η κόρη του παραπλανήθηκε και αμφισβητεί τη γνησιότητα της υπογραφής της στο σχετικό έντυπο, επισημαίνοντας επίσης ότι, η υπογραφή ήταν ανήλικου ατόμου, ακόμη και εάν η Γωγώ υπέγραψε με τη θέλησή της.

Προκειμένου να γίνει η χειρουργική πράξη θα έπρεπε να ζητηθεί η συγκατάθεση του κατά τον νόμο κηδεμόνα της, κάτι που ουδέποτε συνέβη - τουλάχιστον σύμφωνα με τα λεγόμενα του κ. Καντούνη.

«Το βασικό πρόβλημα της Γωγώς ήταν ψυχολογικό»

Σύμφωνα με τον Χαρίλαο Παππή, γενικό χειρουργό και διευθυντή στην Κλινική Λαπαροενδοσκοπικής Χειρουργικής Ογκολογίας και Παχυσαρκίας μεγάλου ιδιωτικού νοσοκομείου των Αθηνών, «στην ηλικία που ήταν η Γωγώ δεν επιτρέπεται γενικώς να γίνονται τέτοιου είδους επεμβάσεις. Ο ασθενής θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 18 ετών για να αρχίσουμε να εξετάζουμε το ενδεχόμενο του χειρουργείου. Ο γενικός κανόνας είναι ότι οι έφηβοι πρέπει να κατανοήσουν πως το υπερβάλλον βάρος τους είναι ψυχογενές. Αυτό που οφείλουν να κάνουν είναι να αλλάξουν τρόπο ζωής, να ακολουθήσουν διατροφικές συνήθειες μη επιβαρυντικές και να τις εφαρμόζουν με συνέπεια».

Ο κ. Παππής εκτιμά ότι «το βασικό πρόβλημα της Γωγώς ήταν ψυχολογικό, πιθανότατα εξαιτίας της παρενόχλησης την οποία υφίστατο από τους συνομηλίκους της. Θα έπρεπε λοιπόν να καθοδηγηθεί πρωτίστως προς την κατεύθυνση της ψυχολογικής υποστήριξης, έτσι ώστε να πατήσει στα πόδια της απέναντι στο bullying και όχι να καταφύγει στο χειρουργείο. Μάλιστα, η συγκεκριμένη μέθοδος που επελέγη στην περίπτωσή της, δηλαδή ο γαστρικός δακτύλιος ή “δαχτυλίδι”, τείνει να υποχωρήσει. Πλέον έχουν αναπτυχθεί άλλες, πολύ πιο σύγχρονες και αποτελεσματικές λύσεις».

Ιερέας έχασε την 14χρονη κόρη του μετά από επέμβαση γαστρικού δακτυλίου.

medlabnews.gr iatrikanea

 Συγκλονίζει ο ιερέας από τη Θεσσαλονίκη, ο οποίος έχασε τη 14χρονη κόρη του – η οποία προσπαθούσε να απαλλαγεί από την παχυσαρκία – από ιατρικό λάθος, όπως καταγγέλλει, μετά από χειρουργική επέμβαση σε ιδιωτική κλινική.

Η έφηβη είχε μεταφερθεί εκεί προκειμένου να της τοποθετήσουν γαστρικό δακτύλιο, ώστε να χάσει βάρος. Όπως υποστηρίζει ο πατέρας της, ο γιατρός που διενέργησε την επέμβαση έκανε πιθανόν κάποιο ιατρικό λάθος, αφού η 14χρονη πέθανε δύο ημέρες μετά.

Μέσα στον αβάσταχτο πόνο του, ο χαροκαμένος πατέρας ζητάει την παραδειγματική τιμωρία όσων ευθύνονται και ετοιμάζεται να κινηθεί νομικά.

«Το μόνο που ήθελα ήταν να σώσω το παιδί μου»

Με την εξέταση μαρτύρων άρχισε η δίκη για τον θάνατο της 14χρονης Γεωργίας από την Επανομή Θεσσαλονίκης, έπειτα από χειρουργική επέμβαση για αδυνάτισμα. Κατηγορούμενος είναι ο χειρουργός ο οποίος της τοποθέτησε γαστρικό δακτύλιο τον Ιούνιο του 2021. Ο γιατρός διώκεται μεταξύ άλλων για θανατηφόρο έκθεση.

Η δίκη διεξάγεται στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Γιαννιτσών. Στο βήμα τού μάρτυρα ανέβηκε ο πατέρας της 14χρονης, ο οποίος είναι ιερέας. Απευθυνόμενος προς τους δικαστές ζήτησε να απονεμηθεί δικαιοσύνη.

Ο χειρουργός έχει δύο προηγούμενες καταδίκες για ανάλογα περιστατικά, έπειτα από παρόμοιο χειρουργείο. Η πρώτη κατέστη αμετάκλητη, ενώ η δεύτερη τελεσιδίκησε. Γι’ αυτό τον λόγο, μετά την ολοκλήρωση της ανάκρισης και έως ότου ολοκληρωθεί η παρούσα δίκη, το αρμόδιο Δικαστικό Συμβούλιο απαγόρευσε στον γιατρό να συμμετέχει σε χειρουργικές επεμβάσεις.

Εκτός από την κατηγορία της θανατηφόρου εκθέσεως, ο χειρουργός αντιμετωπίζει τις πράξεις της πλαστογραφίας και της υπεξαγωγής εγγράφου, σε βαθμό πλημμελήματος.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, φέρεται να πλαστογράφησε την υπογραφή της ανήλικης εν όψει του χειρουργείου. Η υπεξαγωγή εγγράφου σχετίζεται με το οπτικό υλικό (βίντεο) από την επέμβαση, όταν αυτό ζητήθηκε από τους γονείς της ενόψει της προσφυγής τους στην Ποινική Δικαιοσύνη.

Πόνος αριστερά χαμηλά στην κοιλιά: πιθανές αιτίες και πότε χρειάζεται άμεσος έλεγχος

του Ξενοφώντα Τσούκαλη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Ο πόνος στην αριστερή κάτω κοιλιά μπορεί να οφείλεται σε απλά αίτια που περνούν χωρίς ιδιαίτερη αντιμετώπιση, αλλά και σε σοβαρές παθήσεις που απαιτούν άμεση εισαγωγή στο νοσοκομείο  ή και χειρουργείο. Είναι λιγότερο συχνός από τον πόνο στη δεξιά κάτω κοιλιά.

Ο πόνος στην αριστερή κοιλιά απαντάται περισσότερο σε μεγαλύτερους ηλικιακά ασθενείς. Οι πόνοι στο κάτω αριστερό μέρος της κοιλιάς, σχετίζονται συνήθως με το παχύ έντερο. Οι κολίτιδες διαφόρων μορφών (ελκώδης κολίτιδα, ασθένεια του Crohn, σπαστική κολίτιδα), είναι αιτίες πόνων στην εν λόγω περιοχή.

Ο οξύς πόνος στην αριστερή κάτω κοιλιά μπορεί να οφείλεται σε γαστρεντερικά, γυναικολογικά, ουρολογικά και άλλα αίτια.

Γαστρεντερικά αίτια περιλαμβάνουν 

• τη γαστρεντερίτιδα, 
• τη δυσκοιλιότητα, 
• την εκκολπωματίτιδα, 
• τη συστροφή σιγμοειδούς, 
• την αριστερή βουβωνοκήλη ή μηροκήλη και άλλα. 

Η γαστρεντερίτιδα συνήθως προκαλεί γενικευμένο κοιλιακό πόνο. Είναι η συχνότερη αιτία κοιλιακού πόνου στα παιδιά συνήθως εξαιτίας ιώσεων. Απαιτείται προσεκτικός έλεγχος όταν η γαστρεντερίτιδα προκαλεί πόνο στην αριστερή κάτω κοιλιά και θα πρέπει να είναι διάγνωση αποκλεισμού. Η δυσκοιλιότητα συχνά οφείλεται σε κάποιο οργανικό πρόβλημα (πχ γαστρεντερίτιδα). Και αυτή θα πρέπει να αποτελεί διάγνωση αποκλεισμού. Η εκκολπωματίτιδα αφορά στο 90% των περιπτώσεων το σιγμοειδές και συνεπώς ο πόνος αντανακλά συνήθως στην αριστερή κοιλιά. Στην οξεία εκκολπωματίτιδα υπεύθυνα για τα συμπτώματα είναι μικρά“σακουλάκια” που σχηματίζονται στο τοίχωμα του εντέρου, στα σημεία όπου τα αγγεία τρέφουν το έντερο και εισχωρούν κάθετα στο τοίχωμά του, τα εκκολπώματα.

Η συντριπτική πλειονότητα των εκκολπωμάτων δημιουργείται στο παχύ έντερο και εντοπίζεται κυρίως στο σιγμοειδές, το οποίο βρίσκεται στην αριστερή πλευρά της κοιλιάς. Η παρουσία εκκολπωμάτων ονομάζεται εκκολπωμάτωση και αποτελεί ίσως την πιο συνήθη νόσο του κατώτερου πεπτικού σωλήνα. Όταν δεν φλεγμαίνουν τα εκκολπώματα συνήθως δεν δίνουν συμπτώματα αλλά μπορεί μέσα τους να παγιδευτούν κόπρανα από το έντερο ή να αναπτυχθούν μικρόβια και να προκληθεί φλεγμονή, δηλαδή εκκολπωματίτιδα.

Η συστροφή σιγμοειδούς είναι η πιο συχνή μορφή συστροφής. Μπορεί να οδηγήσει σε εντερική απόφραξη (ειλεός) και να έχει αργή και ύπουλη έναρξη σε ηλικιωμένα άτομα. Μια περισφιγμένη αριστερή βουβωνοκήλη ή μηροκήλη μπορεί να παρουσιαστεί με πόνο στην αριστερή κοιλιά. Ο πόνος θα είναι πολύ έντονος και θα συνοδεύεται από μη ανατάξιμη διόγκωση πάνω στη βουβωνική χώρα, ενώ μπορεί να συνυπάρχουν συμπτώματα εντερικής απόφραξης. Ο ασθενής με μη ανατάξιμη περισφιγμένη βουβωνοκήλη ή μηροκήλη χρειάζεται άμεσα χειρουργική ανάταξη και αποκατάσταση της βουβωνοκήλης ή μηροκήλης. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η σκωληκοειδίτιδα μπορεί να αντανακλά αριστερά, ιδίως σε ασθενείς με μη-καθηλωμένο ελεύθερο τυφλό έντερο ή με πολύ μακριά σκωληκοειδή απόφυση. Το γεγονός αυτό μπορεί να καθυστερήσει τη χειρουργική αντιμετώπιση με σκωληκοειδεκτομή.

Γυναικολογικά αίτια πόνου στην αριστερή κάτω κοιλία μπορεί να σχετίζονται με:

• έκτοπο κύηση στην αριστερή σάλπιγγα
• πρόωρο τοκετό
• αποκόλληση πλακούντα
• σαλπιγγίτιδα
• πυελικό απόστημα
• πόνοι περιόδου

Γυναικολογικά αίτια πόνου στην αριστερή κάτω κοιλία θα πρέπει να λαμβάνονται πάντοτε υπόψη και να ζητείται η συμβουλή γυναικολόγου.

Ο πόνος στην αριστερή κάτω κοιλιά μπορεί να οφείλεται σε έκτοπο κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Εάν έχει επέλθει ρήξη, τότε η αιμορραγία είναι σημαντική και η ασθενής πρέπει να οδηγηθεί γρήγορα στο χειρουργείο. Η επαπειλούμενη κύηση ή η αποβολή μπορεί να παρουσιάσει πόνο ιδίως όταν συνδυάζεται με ιστορικό αιμορραγίας από τον κόλπο. Πόνος μπορεί να εμφανιστεί και σε πιο προχωρημένη κύηση και μπορεί να υποδηλώνει πρόωρο τοκετό, αποκόλληση πλακούντα κ.α. Η πυελική φλεγμονώδης νόσος λόγω σαλπιγγίτιδας ή/και πυελικού αποστήματος εκδηλώνεται με εκκρίσεις από τον κόλπο και απαντάται συχνότερα σε γυναίκες με πολλούς σεξουαλικούς συντρόφους, ιστορικό προηγούμενης φλεγμονής πυέλου και χρήση σπιράλ. Πόνοι στη μέση της περιόδου (Mittelschmerz) μπορεί να είναι αρκετά έντονοι ώστε να οδηγήσουν τη γυναίκα ακόμα και στο νοσοκομείο. Άλλα αίτια πόνου είναι η συστροφή εξαρτήματος (ωοθήκης-σάλπιγγας), τα εκφυλισμένα ινομυώματα και πυελικοί όγκοι.

Ουρολογικά αίτια πόνου στην αριστερή κάτω κοιλιά περιλαμβάνουν:

• επιδιδυμίτιδα-ορχίτιδα
• συστροφή όρχεος
• κωλικό νεφρού-ουρητήρα
• ουρολοίμωξη
• κωλικό νεφρού 

Ο κωλικός νεφρού είναι αιφνίδιος και διαλείπων. Μια πέτρα μπορεί να προκαλέσει αιματουρία. Οι ουρολοιμώξεις χαρακτηρίζονται από συχνοουρία, πόνο στην ούρηση, αιματουρία, έπειξη για ούρηση και δύσοσμα ούρα.

Άλλα αίτια πόνου αριστερά κάτω στην κοιλιά είναι το ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής (σε άτυπες εκδηλώσεις του) το οποίο μπορεί να διαφύγει κατά την αρχική διάγνωση, ο έρπητας ζωστήρας και άλλα σπανιότερα όπως η πλήρης αναστροφή σπλάχνων και η θρόμβωση πυελικών φλεβών. 

Χρόνιος πόνος αριστερά κάτω στην κοιλιά μπορεί να οφείλεται σε : δυσκοιλιότητα (οφείλεται συνήθως σε λειτουργικό αίτιο πχ δίαιτα χαμηλή σε υπόλειμμα), ευερέθιστο έντερο (σπαστική κολίτιδα), κακοήθειες του παχέος εντέρου (συνοδεύονται από αλλαγές στις εντερικές συνήθειες, απώλεια βάρους και αίμα από το ορθό) και νόσο Crohn ή έλκώδη κολίτιδα(συνοδεύονται από διάρροιες με βλέννη ή αίμα). Χρόνιος πόνος αριστερά κάτω μπορεί να παρουσιαστεί σε γυναίκες με με ενδομητρίωση ή όγκους της πυέλου. Επίσης σε προβλήματα από την κατ'ισχίον άρθρωση.

Τι πρέπει να προσέξετε

Ο πόνος στην κοιλιά δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται εμπειρικά. Επίσης, δεν πρέπει να λαμβάνονται παυσίπονα ώσπου να διερευνηθεί η αιτία του πόνου.

Σε κάθε περίπτωση, ο ασθενής θα πρέπει να απευθύνεται στον γιατρό του, με σκοπό να αποκλεισθεί ή να αντιμετωπισθεί πιθανή σοβαρή πάθηση.

Τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι, οι διαβητικοί, οι γυναίκες, οι νεφροπαθείς και οι βαρέως πάσχοντες κινδυνεύουν περισσότερο. Η κλινική εικόνα των ασθενών αυτών μπορεί να είναι ήπια αλλά να υποκρύπτει σοβαρό ενδοκοιλιακό πρόβλημα.

Διαβάστε επίσης

• Πόνος στην κοιλιά. Τι μπορεί να σημαίνει;
• Ο πόνος στην κοιλιά και η διάρροια οφείλονται σε γαστρεντερίτιδα ή τροφική δηλητηρίαση; Ποια τα συμπτώματα και πώς αντιμετωπίζονται; 
• Πόνος στην κοιλιά. Τι μπορείτε να κάνετε για να τον αντιμετωπίσετε;

Πρώτη δημοσίευση: Αύγουστος 2015 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Ξενοφών Τσούκαλης

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 26 Μαρτίου 2026

Ινοαδένωμα μαστού: τι είναι, πώς γίνεται η διάγνωση και πότε χρειάζεται αφαίρεση

του Γιώργου Μονεμβασίτη, M.D.*, medlabnews.gr iatrikanea

Το ινοαδένωμα είναι ο συχνότερος καλοήθης όγκος του μαστού και εμφανίζεται συχνότερα σε νεαρές γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας. Το άρθρο εξηγεί τι είναι το ινοαδένωμα, πώς γίνεται η διάγνωση με υπέρηχο ή βιοψία, ποιο είναι συνήθως το μέγεθός του και πότε χρειάζεται αφαίρεση. Το ινοαδένωμα (fibroadenoma) πρόκειται για το συχνότερο καλοήθη όγκο του μαστού. Δεν είναι νεοπλασία. Ανευρίσκεται συνηθέστερα σε νεαρές γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας. Μπορεί να είναι ένας όμως όχι σπάνια πολλαπλά ογκίδια, μπορεί να υπάρχουν στον ένα ή και τους δύο μαστούς.

Κατά κανόνα πρόκειται για ογκίδιο σφαιρικό, σχετικά σκληρό, με ομαλή, λεία επιφάνεια, που δε συμφύεται με τους γύρω ιστούς, αλλά μετακινείται εύκολα, χαρακτήρες διαφορετικοί από αυτούς που χαρακτηρίζουν ογκίδια κακοήθους φύσεως.

Ένα ινοαδένωμα αποτελείται από στοιχεία ινώδη, προερχόμενα από ιστό που προορίζεται για την υποστήριξη του μαστικού αδένα και αδενικά, προερχόμενα από υπερπλασία λοβίων αυτού του ίδιου του αδένα.

Πώς γίνεται η διάγνωση στο ινοαδένωμα;

Αποτελεί σύνηθες εμφανές εύρημα στον απλό μαστογραφικό και υπερηχοτομογραφικό έλεγχο.

Εάν το μέγεθός του και το μέγεθος του μαστού το επιτρέπουν, είναι αντιληπτό και στην αυτοεξέταση του μαστού, όπου αναγνωρίζονται οι ανωτέρω χαρακτήρες. Χαρακτηριστικά η γυναίκα φορέας τέτοιου ογκιδίου μπορεί να αναφέρει, πως ψηλαφά κάποιο ογκίδιο, το οποίο ξεγλιστρά από τα δάκτυλά της και μετακινείται, ενώ διογκώνεται, σκληραίνει και ίσως γίνεται επώδυνο κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως.

Η υπερηχοτομογραφική μελέτη στο μεγαλύτερο ποσοστό των περιπτώσεων θα δώσει απάντηση. Γίνονται εύκολα με αυτήν αναγνωρίσιμοι οι χαρακτήρες των καλόηθων αυτών ογκιδίων. Στον υπέρηχο, το ινοαδένωμα εμφανίζεται σαν υπόηχο μόρφωμα με σαφή και ομαλά όρια, και με περιφερική αιμάτωση. Υπάρχουν όμως και δυσκολοδιάγνωστες περιπτώσεις για τις οποίες τελικά θα χρειαστεί μαγνητική τομογραφία ή βιοψία με λεπτή/χοντρή βελόνη.

Ποιο είναι το μέγεθός του ινοαδενώματος;

Συνήθως είναι από 1 μέχρι 5 εκατοστά. Σπανιότερα ανευρίσκονται γιγαντιαία ινοαδενώματα, που φθάνουν και τα 15 εκατοστά. Η φυσική πορεία ενός ινοαδενώματος μπορεί να το οδηγήσει σε υποστροφή (ελάττωση του μεγέθους) όπως συμβαίνει μετά την εμμηνόπαυση ή αντιθέτως να το οδηγήσει σε αύξηση του μεγέθους όπως παρατηρείται συχνά στην εγκυμοσύνη. Στο ένα τρίτο των περιπτώσεων, πάντως, το μέγεθος παραμένει αμετάβλητο.

Ποια είναι η ενδεικνυόμενη θεραπεία του ινοαδενώματος;

Μικρά ινοαδενώματα, που δεν προκαλούν συμπτώματα, δε μεταβάλλονται σε μέγεθος και η βιοψία τους δεν προκαλεί ανησυχία, δε χρειάζονται περαιτέρω θεραπεία, πλην επαναλαμβανόμενων ελέγχων με υπερηχογράφημα.

Οι ενδείξεις για την χειρουργική εκτομή ενός ινοαδενώματος είναι πολύ συγκεκριμένες και έχουν ως εξής:

• Ραγδαία αύξηση του μεγέθους ενός ινοαδενώματος (πάνω από 20% του όγκου) σε σύντομο χρονικό διάστημα (μέχρι 6 μήνες).
• Μέγεθος ινοαδενώματος πάνω από 2 εκατοστά.
• Στοιχεία κυτταρικής ατυπίας σε παρακέντηση δια λεπτής βελόνης (ή άλλης βιοψίας).
• Μεγάλο ινοαδένωμα σε μικρό μαστό που προκαλεί αισθητική παραμόρφωση.

Η αφαίρεση των ινοαδενωμάτων μπορεί να γίνει με τοπική ή γενική αναισθησία. Η γυναίκα δεν χρειάζεται να παραμείνει στο νοσοκομείο περισσότερο από μερικές ώρες, ακόμα και αν χειρουργηθεί με γενική αναισθησία. Η ημερήσια νοσηλεία είναι στην μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων η κατάλληλη πρακτική. Τα τελευταία χρόνια έχουν δοκιμαστεί με επιτυχία μέθοδοι με ειδικές συσκευές που είτε εξαχνώνουν ( καίνε), είτε απομακρύνουν κομμάτι – κομμάτι, είτε καταψύχουν και νεκρώνουν τα ινοαδενώματα. Επειδή, αυτές οι τεχνικές δεν δημιουργούν τόσο μεγάλες ουλές, όσο η ανοικτή βιοψία, έχουν καλές προοπτικές να τύχουν στο μέλλον ευρύτερης αποδοχής.

Σε κάθε περίπτωση μη αφαίρεσης ενός ογκιδίου που απεικονιστικά μοιάζει ως ινοαδένωμα θα πρέπει πάντα να γίνεται βιοψία που να επιβεβαιώνει ιστολογικά ότι πρόκειται πράγματι για ινοαδένωμα. Εφόσον αυτό επιβεβαιωθεί, τότε και μόνο τότε, μπορεί κανείς απλά να παρακολουθεί το ή τα ινοαδένωμα με υπερηχοτομογράφημα ανά εξάμηνο κοιτώντας για τυχόν αλλαγές στο σχήμα ή το μέγεθος.

Υπάρχει κίνδυνος να προκαλέσουν καρκίνο;

Η πιθανότητα κακοήθους εξαλλαγής και η δημιουργία καρκίνου του μαστού ενός απλού ινοαδενώματος είναι πάρα πολύ μικρή και δεν διαφέρει από την γενική πιθανότητα ανάπτυξης καρκίνου του μαστού στα φυσιολογικά κύτταρα του αδένα. Πιο συχνά( και πάλι όμως σπάνια) έχει διαπιστωθεί να υπάρχει καρκίνος, συνήθως λοβιακού τύπου, δίπλα σ’ ένα ινοαδένωμα. Από την άλλη μεριά, πολύ σπάνια, ιδίως σε γυναίκες μετά τα 40, δεν αποκλείεται ένας όγκος που είχε διαγνωστεί ως ινοαδένωμα, να αποδειχθεί πως ήταν κακοήθης μετά την αφαίρεση του. 
Μία γυναίκα που έχει εμφανίσει ινοαδένωμα και έχει επιβαρυμένο οικογενειακό ιστορικό, όπως επίσης οι γυναίκες που σε ιστολογική εξέταση έχουν και άλλες βλάβες του μαζικού αδένα, φαίνεται πως έχουν έναν πιο αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν καρκίνο του μαστού.

* Ο Γιώργος Μονεμβασίτης είναι Μαιευτήρας-Γυναικολόγος.

Επ. Καθηγητής Παν/μίου Cornell, H.Π.Α., 

Εξειδικευτής στην Ουρογυναικολογία και Χειρουργική Χαλάρωσης Πυέλου.

Τηλ. 210 8053176 Μαρούσι, τηλ 210 7777787 Δορυλαίου 10-12 Αθήνα

Διαβάστε επίσης

• Ο καρκίνος του μαστού, στα αρχικά του στάδια, μπορεί να αντιμετωπιστεί με επιτυχία. Μπορεί να υπάρξει εγκυμοσύνη και θηλασμός μετά από μαστεκτομή
• Τι είναι ο φρουρός λεμφαδένας; Σε τι χρησιμεύει και πώς γίνεται η ανίχνευση του; Ποια τα οφέλη της βιοψίας και ποια η διαγνωστική ακρίβεια της μεθόδου;
• YΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΗΜΑ ΜΑΣΤΟΥ. ΠΟΤΕ ΓΙΝΕΤΑΙ; ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΑ ΤΗΝ ΜΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑ;
• Νόσος Paget, μια σπάνια μορφή καρκίνου μαστού

Πρώτη δημοσίευση: Απρίλιος 2012 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Γιώργος Μονεμβασίτης

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 26 Μαρτίου 2026